[p. 64]
Een aardig Liedeken.
Ik ken een aardig liedeken,
Dat 'k in mijn jeugd reeds zong;
Het liedje van een vogelken,
Dat in mijn kamer sprong.
Het had zoo'n vriendlijk stemmeken
En veertjes, o, zoo mooi!
Ik ving het aardig vogelken
En 'k zette 't in een kooi:
Een kooi met gouden tralietjes,
Met water, hel en rein,
En met een bakje, boordevol;...
Maar ach, 't scheen àl zoo klein!...
[p. 65]
Daar buiten onder 't groene loof
Weerklonk zoo menig lied
Van vogelkens, zoo vrij en blij,
Doch 't mijne zong maar niet.
Het schreeuwde en riep, zoo scherp als 't kon,
En 't vloog verdwaasd in 't rond;
Zijn oogje tintelde en het zocht,
Of 't niet een uitweg vond...
En 't harte vol van medelij
Gaf ik 't zijn vrijheid weer;...
En in mijn kleine, enge kooi
Kwam nooit een vogel meer!...
