terug  begin  verder
[p. 72]

Mijn Paard.

 
'k Heb een hobbelpaardje
 
Met een vlassen staartje;
 
't Heeft een toom om d'houten kop,
 
'k Rij er heele dagen op;
 


illustratie
E. van Offel

 
'k Rij er mee naar 't verste land,
 
'k Leid het met mijn vlug verstand;
 
Hopsasa!
 
Dat is plezant!
[p. 73]
 
'k Doe het draaien, keeren,
 
Draven, galoppeeren;
 
Net gelijk een generaal:
 
Recht te peerd en flink ter taal!
 
'k Draag een punthoed, fier en blij,
 
En een sabel aan de zij;
 
Hopsasa!
 
Bewondert mij!
 
 
 
Laat de wind maar waaien,
 
'k Zal mijn sabel zwaaien;
 
'k Slinger wild hem in de lucht,
 
Dat de vogel schrikt en vlucht;
 
Als mijn ros niet prettig vaart,
 
Trek ik 't even bij den staart;
 
Hopsasa!
 
Vooruit, mijn paard.
 
 
 
Laat mij maar betijen,
 
't Paard dat zal wel rijen;
 
'k Houd den teugel stevig vast,
 
Dat het beest mij niet verrast.
 
'k Roep nu ‘ju!’ en 'k roep dan ‘ho!’
 
'k Bommel, schommel, vrij en vroo;
 
Hopsasa!
 
Wie kan dat zoo?
terug  begin  verder