terug  begin  verder

Babbelen!

 
't Lieve snaakje
 
Roert zijn kaakje
 
En zijn mondje staat nooit stil,
 
Wijl het tongsken
 
Van ons jongsken
 
Altijd rustloos babblen wil.
 
 
 
't Spreekt zoo rappe,
 
'k Kan 't niet snappen,
 
't Geen het graag mij zeggen wou.
 
Is het poortje,
 
Waardoor 't woordje
 
Komen wil, soms niet te nauw
[p. 85]
 
Voor 't geen 't harte,
 
Vreugde of smarte,
 
Overvloedig thans ontwelt?...
 
Of is 't tongsken
 
Van ons jongsken
 
Slechts door babbelzucht gekweld?...
 
 
 
O, ik raad het!
 
Kindje, laat het,
 
Al dat babblen; 't heeft geen zin!
 
Zwijg, gij snater,
 
Vlugge prater!
 
Of gij slikt uw tongsken in!
 
 
 
Want zoo'n tongsken,
 
Aardig jongsken,
 
Wordt als alles eenmaal moe;
 
En dan praat ge er
 
En dan slaat ge er
 
Babblend-brabblend maar op toe!

terug  begin  verder