[p. 8a]origineel
Ovidius.
- loquitur sic Phoebus Amori:
Tu face, nescio quos, esto contentus amores
Irritare tua: nec laudes assere nostras
Filius huic Veneris; Figat tuus omnia Phoebe,
Te meus arcus, ait: quantoque animalia cedunt
Cuncta Deo, tanto minor est tua gloria nostra.
Liefde verwinnet al.
Tot Phoebus trotsigh zeyt Cupido, met een schichte
Hem schietende: Al hebt ghy Python t'onderbracht,
Zoo veel de dieren min als Goden zijn gheacht,
V cracht by myne macht te licht is van ghewichte.
Amour vainceur des Dieux.
Amour laschant au coeur de Phoebus sa sagette,
Par bravade luy dit: Cognoy moy plus puissant,
En tant que les hauts Dieux les bestes vont passant:
Toute chose en la terre & au ciel m'est subjette.
[p. 8b]origineel
