Cap. XV.

Hoe die ghuesghezinde lieten in drucke oft prente uutghaen zeker liedekins ende balladen, die in spotte vander gheestelicheijt ende van onsen gheloove ghemaect waren, daer tvolc zeer duer verwect ende verstaut wart, om ooc tzelve te verachten ende te beghecken.

Ontrent den vj^en octobris, lieten de ghuesghezinde, die ontrent Ghendt haer predicatie hilden, ter plecken ghecostumeert, dat was bij ofte neffens den Sartruesen, uutghaen zeker liedekins ende balladen, in spotte ende versmadenesse vander gheestelicheijt, den paus van Roome ende dierghelijcke. Ende onder ander wasser een beclach oft lamentacie van meester Pieter Titelmannus, deken van Ronche, van xvj clausen elc van xiij reghulen, in vlaemschen dichte, inhaudende hoe den voornoemden inquisituer beclaechde zijnen val ende zijn tijrannighe ende ghierighe possessie, daer hij xxiiij jaren in ghepersevereert hadde, zegghende dat hij er wel duijsent ter doot doen brijnghen hadde ende meer dan twee duijsent ghecomposeert, ende wel hondert duijsent verjaecht ende doen vluchten ende dolen in andere landen, hem weinschende te Milanen bij den cardinael Granvelles, nemende oorlof an de messe, an de bevaerden, uutvaerden, matten, ghetijde, clocluuders, beijaerders, musicienen, coralen, muulstooters, zoo zij die noumen, salve regina, requiescant in pace, verclarende hoe duer zijn bedrijf Vlaenderen al bij berooft was van rijcdom ende neeringhe; ooc zegghende adieu, leghen vader, cardinals, biscoppen en die lecker abten ende hooghe prelaten, die in grooter luxurie leefden in schijnsel van duechden, verclarende hoe hij vrijmoedich in sconincx camer quam, zonder ijemant daer naer te vraghen,

in spijt Orainge, Egmont ende ander princen ende heeren; voort vermaent hij nonnen, beghijnen, abdessen, religiuesen, carmelijten die ghoede ghezellen, dhooveerdighe jacopijnen, luxuriuese putieren, augustijnen, minrebroers, clusenaers, cellebroers, pastuers, cappellaens, costers, etc. te screijen ende weenen; want die vrome stadt Babilon vul hoerije (dwelc confuzie te zegghen es) es bijcans verwoest, haer zelver in schuum verandert. Die dees valsche doctrijne ghebaut heeft es den derden paus, den mechelschen cardinael; hij roupt adieu an den roomschen sophist ende an den tweeden paus van Lothrijcke, ooc roupt hij adieu an meester Claeijs Mil promotuer zijn zone, an Pieter zijnen cleerck, an de canonicken, an zijn tirannighe substituten, an broeder Rufelaert wonende te Ghendt1, an broer Karel Wijcke, broer Cornelis te Brugghe, die de vraukins gheeselde2, an broer Pieter de Backere3, an Joorkin van Hol, die zijn wijf in lijden bracht, an meester Hans den scheerprechter van Ghendt, an meester Malen in Brugghe, an meester Jooris tYpre, an de souverains dienaers, die om schandelic ghewin brochten in desolacie duutvercoren kinderen, die hij ghebrant hadde totten beene, ghezact ende versmoort; de ghuesen hadden hem desen trouble ghedaen, ende wilt hem den Heere zijn zonden niet slaken, zoo zoude de helle zijn vag hevier zijn. Maer den autuer noch den drucker van dit quarhierkin en was daer niet bekent. Ooc lieten zij, onder andere schimpende refereijnen, eene uutghaen, dat bedect stont ende intriciaet4ludende aldus:

Daer was noch een refereijn ghedruct, dat zeijde dat Judas beter was dan den paus. Item een curte belijdijnghe des gheloofs, in dichte, met veel cotacien der H. Scrift up de maergien, ende veel ander dijncx niet weert te reputeren. Welcke schimpijnghe ende onstichtijnghe een groote quaetwillicheijt onder tvolc maecte, een verachtijnghe vande gheestelicheijt, een cleen reverencie tot justicie, ende een oorzake van veel blasphemien, ende ooc een voetsel tot uproer, hertneckicheijt, rebellie, twist ende tweedracht, die alsdoe maer al te vele up de bane ghecommen en was.

Up den voornoemden zesten octobris, voor der noene, was een busse afghelaten up den steenenen leeu, die up den connincx Eedtveldens huus stont, tot mijnent achtere, ende daer viel een groot stick vanden leeu af, ghelijck eens kindts hooft, ende hadde bijcans ghevallen up meester Phelips De Somere, eerfscheeder ende temmerman deser stede, ende was groot perijckel voor de jonghe kinderen, die daer dicwils pleghen te spelen.