Nederlandtsche gedenck-clanck


auteur: Adriaen Valerius


editeur: P.J. Meertens, Nicolaas Bernardus Tenhaeff en A. Komter-Kuipers


bron: Adriaen Valerius, Nederlandtsche gedenck-clanck. (ed. P.J. Meertens, N.B. Tenhaeff en A. Komter-Kuipers). Wereldbibliotheek, Amsterdam 1942  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 9]

Nederlantsche Gedenck-klanck [eerste helft (p. 9-140)]

Openbarende kortelijck de voornaemste gheschiedenissen inde Nederlanden ontstaen/ metten aenvang der inlantsche beroerten/ tot ende metten Jare 1625

De waerdigheyt eeniger sake ende 'tgenot dat daer uyt spruyt/ zijn voornemelijcke dinghen die de menschen plachten aen te leyden om te wenschen ende oock t'ondersoecken/ soo wel de kennisse/ als het gebruyck der selver. Dese twee hoedanigheden werden merckelijck bevonden by alsulcke personen/ die met een herten-lust/ vierighe/ aendachtighe ende innerlicke beweginge/ met een on-partydigh oordeel lesen sullen 'tgene de vrye Nederlantsche Provintien/ ende ons lieve Vaderlant is overgekomen/ door haren erf-vyant den wreeden Spanjaert/ t'sedert hy zyne tirannighe regeringhe heeft gepoogt inde selve te stellen/ beginnende vanden aenvang der Inlantscher verwoestinghen/ tot den huydighen dage toe; ende de merckelicke bescherminghe daer teghens/ die Godt almachtig heeft belieft de zelve Landen te doen/ door hare wettige Overheden. Het ware een seer gewenschte sake dat alle d'Inwoonders der Nederlanden haer verkloeckten ende genegen vonden altyt hen als voor oogen te stellen den boosen-aerd der Spanjaerden/ haer loose vonden/ haer dobbel-treckige * handelingen/ onversadelicke gelt ende eergierigheyt/ onversoenelycken haet/ vyandig ende wrevelig herte/ met haere trouw-vergeten rancken */ die sy (van over lange Jaren/ ende noch ten huydigen dage) hebben aengerecht ende bethoont/ ende noch zijn plegende/ met verwoesten/ moorden/ ende schendingen in Koninckrijcken/ vrye Republycken/ landen/ steden ende plaetsen/ die sy connen met list oft geweldt verheeren */ tegens alle soorten van menschen/ soo Christenen (van wat ghesintheydt die zijn) als tegens wilde/ naecte/ ongewapende/ onnoosele Heydensche volckeren/ tegens Koningen/ Princen/ Hertoghen ende diergelycke personagien/ by God (tot zijnen dienste) in opperheerlicheyt gesalft/ als tegens de gemeene ende geringste luyden; op dat sy eyndlick mochten geraken ende komen tot eene over-al gebiedende macht ofte Spaensche Monarchie. + Het ware oock niet ondienstig datmen inde Nederlantsche scholen de Jonckheyt in scherpte ende in 'therte griffide/ wat haren

[p. 10]

ouderen overgekomen is van den woedenden Spanjaerden/ tot welcken eynde eenige bequame boecken ende historien alreede gestelt zijn/ ende dit tegenwoordigh werck mede dienstig is. 'tSelve (beminde leser) soude veroorsaecken dat men met meerder eendrachtigheyt desen vyant (als eene gemeene peste) uyt ons Vaderlant soude pogen wegh te dryven; ende daer eenmael uyt synde/ hem daer uyt te houden/ ende hem selfs te gaen besoecken inde landen die hy/ tegens recht/ met geweld/ van andere Princen/ Heeren ende volckeren is besittende; 'twelcke de eyndelicke behoudenisse ware van Godts kercke in dese quartieren/ als mede een groot voordeel onses Vaderlants/ ende dempinge des machtighen vyandts. Maer om te komen tot de inleydinghe deser dinghen/ ende naerder des Spanjaerts betrachten t'ondecken/ sal den aendachtigen leser letten /hoe dat de heerlicke Nederlanden (die van ouden tyden plachten t'overtreffen in allerley hantwercken/ coopmanschappen ende neeringe vele andere landen/ ende boven maten bloeyden in welvaren) hen wel mogen metter waerheyt ten hoochsten beclagen/ dat Philippus van Oosten-Rijck , eenigh Soon des Keysers Maximiliani, geboren uyt Maria, d'eenige Dochter ende erfgenaem van wylen Hertogh Carel van Bourgongen der Nederlanden Heer/ oyt trouwde + ende in echte namp Johannam Ferdinandi, des Konings van Spanjen dochter; door welck houwelijck 'tNederlant aen Spanjen is gecomen. Ende al hoe wel de selve Heerlicke landen quamen vande zijde des mans; so heeftmen nochtans van die tyt af beginnen te mercken dat de Spanjaerden die poochden tot een spaensch-leen te maken. De Spanjaert achtende de selve wel bequaem/ om daer uyt te konnen vermeesteren andere Landen ende Rijcken/ doch vondt synen Koning te seer goet aerdigh ende sachtmoedig / anders opgequeeckt ende onderwesen by vrome Princen/ zijn natuere den wreeden Spanjaerden gansch contrarie synde/ was derhalven 'tbelet van dat sy haren wille niet conden na haren wensch volvoeren. Desen Prins is tot Burgos in Spanjen ghestorven/ out 28 Jaren/ niet sonder vermoeden dat hy soude zijn vergeven geweest. + Twee soonen

[p. 11]

heeft hy nagelaten / namelick Carolus ende Ferdinandus, die naden anderen tot Roomsche Keysers zijn gecoren ende gecroont geweest.

Om allenskens naerder te komen/ ende te bethonen dat des Spanjaerts oogemerck is tot een over-al gebiedende macht te geraken/ soo werd hier voorgenomen cortelick/ van 't een Lantschap tottet andere te gaen/ ende vervolgens den Spaenschen handel/ aldaer gepleecht/ t'ontdecken/ ende dan op de historie onser Nederlanden te blyven. Men soude mede mogen verhalen de snode/ valsche ende wreede vonden/ practijcken ende moorden/ by den Spaenschen Koning aen gerecht/ + inde Rijcken van Grenaden ende Arragon; als oock wat noch int Jaer 1610 by hem is ghepleecht aen de arme Moriskens *, om d'inwoonderen der selver Landen t'eenemael te dempen ende uyt te roeyen : Maer alsoo die t'samen gerekent werden onder den Spanjaert te behooren/ ende aen zijn eygene Rijcken palende syn/ soo is de meeninge daer niet verder van te spreken. Wy beginnen dan eerst vande Landen van America, West Indien, ende Brasilien. Men leest in geloofwaerdige Historien dat wanneer inden + Jare 1496/ oock daer te vooren/ als daer naer/ de custen der selver landen zijn op gedaen oft ontdect by den Spanjaerden/ ende gelant waren inde Provintien van Nicaragua, Nova Hispania, Mexico, Guatimale, Panuco, Jacatan, als inde Eylanden van Espaniola, Cuba, Jamaica ende andere plaetsen /

[p. 12]

dat sy de naecte/ ende ongewapende Inwoonders (die haer met alle beleeftheden ontmoeteden) lichtelijck hebben konnen onder haer gebiedt ende geweldt brengen; maer de gierige ende wrede Spanjaerden en zijn hier mede niet te vreden geweest; sy hebben de Koningen/ Vorsten ende Heeren der selver Landen (niet tegenstaende datse haer quamen met schoone presenten vereeren) met de Edeluyden ende de gemeene mans persoonen/ oock de vrouwen ende kinderen seer qualicken gehandelt/ ontnemende eerst alle haer costelijckheden/ van Gout/ Silver/ Gesteente/ ende andere waren/ daer nae de selve moordadelijck ombrengende door verscheydene manieren van onmenschelicke tormenten ende wreetheden. De selve wreede daden ende tirannyen en souden voor soo warachtig noch niet konnen aengenomen werden/ by aldien haere eygene schribenten sulcx ons niet nagelaten hadden in hare boecken te lesen. Men ghelooft datter meer als 200000 persoonen by dese bloethonden aldaer zijn vernielt/ ende dertigh mael meer lants bedorven is dan al de Nederlanden groot zijn. Soo wie (beminde leser) hier van lust heeft tot breeder kennis te komen/ kan lesen de bysondere Historien hier van uyt gegeven/ sal bevinden dat de selve vervatten alsulcke schrickelicke/ onmenschelicke/ ende Barbarische daden/ dat een Christen hert moet weenen ende schreyen/ ende de hayren te bergen staen/ diet hoort ende leest.

De Paus Alexander de VI. + dese Spaensche grouwelicke daden voor goet aen genomen hebbende/ heeft den spaenschen stoel */ al dese gewonnen landen ende rijcken/ menschen ende goet/ toe geeygent/ door zijne bulle/ in date den 14. Meye 1493 , verbiedende/ op pene van ban/ alle Coningen/ volckren ende natien de selve landen ende custen niet te mogen beseylen oft behandelen */ dan met expres

[p. 13]

consent des spaenschen Conings. Den Heydenschen Coning Atabalipa heeft dese daet bespot/ strydig zijnde (so hy seyde) tegens de natuere/ reden gevende; dat niemant macht heeft eenes anderen erfgoet/ by de rechte eygenaers vele hondert Jaren beseten/ eenen anderen te geven/ die het selve noyt en sach ofte en kende/ veel min met eenig schijn van recht daer op iet wat hadde te eyschen. Beminde leser/ let dat dese gout-rijcke ende van vele costelyckheyt overvloeyende landen/ den Spanjaerden seer dienstig zijn/ om tot haer trachten ende voornemen te geraeken (des Godt verhindere) want uyt de selve (als meester vande voorneemste plaetsen zijnde) vercrygt hy groote middelen van gout/ silver/ conchenillen / indigo/ huyden/ ende ander treffelycke waeren/ door de welcke hy can betalen ende onderhouden veel Chrygsvolck te water ende te lande/ met vele oorlogschepen tot syne Vaerden dienstig; oock om te vergiftigen * ende metten Gouden-stock te strycken */ so danige ongetrouwe-persoonen/ die in dienste van andere Koningen/ Princen ende republycken zijn/ op dat sy hen bedectelick tot 'sSpanjaerts dienst souden laeten vinden.

De Spanjaert is meester van het Koninckrijck van Sicilien/ + 'twelck hy besidt met macht van Kasteelen ende Forten: waer door hy wel strengelijck daer werdt ontsien */ te meer om dat de Sicilianen op den vesper-tyt/ in den Jare 1282/ al de Fransoysen/ die daer groote moetwilligheydt dagelijckx pleechden/ hadden omgebracht; des den Spanjaert te beter hem daer sterckt ende wacht houdt/ mitsgaders in noch andere landen/ geleghen inde Middelantsche-Zee .

[p. 14]

+Wanneer inden Jare 1502 den Spaenschen Koning met den Franschen/ onderlinghe hadden voorgenomen te verdryven den gecroonden Koning van Napels Frederick, ende zijn lant onder hen beyden te verdeelen/ achtende haer beyder t'saemen gevoechde machten soodanigh dat den Napelschen Koning die niet en soude connen wederstaen: haer voornemen in 'twerck gestelt synde/ hebben den Fredericum verjaegt/ zijn Koninckrijck gepart */ ghedeelt/ ende tot haer beyder eyghen gemaeckt. Maer merckt hier/ beminde Leser/ den Spaenschen treck: wanneer de Fransoysen minst achterdencken hadden van eenigh nakende quaet/ soo zijn de Spanjaerden den Fransoysen op 'tlyf ghevallen/ hebben de selve met gewelt uyt 'tlandt verdreven/ ende alsoo gansch Napels voor den Spaenschen Koning alleen ingenomen/ behoudende 't selve noch ten huydigen daghe. Sy hebben stercke plaetsen die sy met soldaten beset houden/ ende 't landt wordt door eenen Vice-roy van Spanjen geregeert. Desen Spaenschen Koninck/ zijnde meester van dat eynde van Italien/ houdt daer in veele garnisoens met veele galleyen/ om hem aldaer niet weynig te doen ontsien/ ende ghelyck * Italien in thoom te houden/ tot synen dienste ende gehoorsaemheydt.

+Onder schijn van vrientschap heeft/ inden Jare 1512, den Spaenschen Koning Ferdinandus versocht door-tocht voor zijn leeger aen Koninck van Navarre Jean d'Albert, om te mogen/ opt spoe-

[p. 15]

digste in Vranckryck geraken. Dese versochte vrintschap heeft den goeden Navarrischen Koning (niet quaets vermoedende) toegestaen/ maer soo haest en was den Spaenschen Koning niet in het herte van dit Rijck/ of hy heeft vermeestert Pampelone, met andere voortreffelijcke plaetsen/ ende behout de selve noch met gewelt van de rechte eygenaers/ te meer door dien den Paus van Roomen de selve daedt heeft gepresen/ ende den eygendom (door zijn bulle) heeft gegeven/ om dat (soo hy seyde) den Koning van Navarre een Ketter was/ niet waerdig een Koning geheeten/ veel min in daedt te wesen. In dese gelegentheydt vindt hem den Spanjaert ghesterckt/ om wanneer hy tyt ende stont bequaem acht/ uyt dese gewesten Vranckrijck te mogen aentasten.

Koning Philips de II. van Spanjen/ heeft int Jaer 1582 niet nae gelaten alle middelen te ghebruyken tegens zijnen seer nae bestaenden Bloedt-vrient Don Antonio, gecroonden Koning van Portugael +, om den selfden met gewelt/ of met quaede practycken te doen dooden/ oft verjaeghen: Hier voor gebruyckte hy Duc d'Alba, met een leger te velde. Aende ander zijde had hy omgecocht den voornaemsten Adel des Lants/ soo dat eylaes! Don Antonio, met zijne kinderen/ nauwelyckx konden de bloedige handen der Spanjaerden ontwycken. Door het vercryghen van dit Rijck van Portugael, soo ist dat den Spaenschen stoel mede aen sich heeft genomen de profyten ende voordeelen die de

[p. 16]

Portugesen hebben inde Oost-Indien ende Brasilien . Voorwaer gheen cleyne versterckinge des Spanjaerts te waeter/ met vergrootinge zijnder thollen ende incomsten.

+Hoe het heerlijck Hertogdom van Milanen , int Jaer 1525, door hulpe des Paus Leonis de X. den Fransoysen is ontweldicht/ den eygenaer ontvreemt/ ende den Spanjaerden tot buyt geworden/ geven de historien te kennen/ als ooc d'overtollige/ onmenschelijcke overlasten die d'Inwoonders hebben moeten uyt staen. Dit wyt streckende Hertogdom is gelegen aende ander syde van Italien/ beset met een uytnemende sterck Kasteel ende andere forten/ den Spanjaerden seer dienstig om hun meester te + houden vande doorgangen ende passagien der Veltolinen , soo dat daer door de Fransoysen/ Venetianen/ Duytschen/ Savoyen ende Switsers werden van malcanderen ghehouden/ om in tyde des noots/ geen hulpe van volck elcanderen te connen toesenden. Daer en tegen can den Spanjaert door desen middel (t'zijner beliefte) alle de selve Landen op 'tlyf vallen ende bespringhen.

+Door den loosen handel des Spaenschen Konings/ Carel de V. met Andrea Doria, is inden Jare 1527 de voortreffelijcke Republycke van Genua gebracht onder andere regeringe/ gansch staende ten dienste des Spaenschen Konings.

[p. 17]

+De oude vrye Republycke van Florencen , is onder eenen Hertog gebracht Anno 1530/ door het listig beleydt des Paus Clemens de VII. met den Spaenschen Koning Carel de V. die syne bastaert Dochter Margareta , ten houwelyck gaf aen Alexandro de Medicis, Neve des voorseyden Paus; t'sedert welcke tyt het Hertogdom altyt vervallen ende beseten is by het geslachte van de Medicis, die in een onverbrekelyck verbont staen met Spanjen.

+Niet min is mede den selven een groot verplicht vrient ende bloet verwant den Koning van Polen Sigismundus , want hy/ door dispensatie des Paus/ heeft getrout twee Susters uyt't huys van Oosten--

[p. 18]

Rijck/ nabestaende Nichten vanden Spaenschen Koning/ ende is den selven een iveraer des Jesuitschen leere ende leven/ den Spanjaert heel gelijck.

+De Koning van Spanjen/ alwaer hy de rijcken tot syn volkomen gebiet niet en heeft/ die poocht met alle middelen de selve daer toe te dwingen. Dit heeft het schoon-bloeyende Koninckrijck van Vranckrijck dicmaels gevoelt; want seer veel loose vonden syn op verscheyden tyden by den Spanjaerden aengeleyt geweest tegens de wettige Koningen des selfs/ off om 'tselfde heel te vermeesteren/ of om 'tselfde onder Spaensche gebiedende Heeren ende machten te brengen. Dit heeft den wysen + Franschen Koning Franciscus de I. wel behertight: Want in vrede synde met Carolo de V. Spaensch Koning/ bevont alsdoe syn Rijck soo ontstelt ende vervult met twisten ende oneenigheden/ soo onder den Adel/ als oock onder den gemeenen Coopluyden ende Borgeren/ dat hy voor zijn Rijck profytiger ende noodiger achte met Spanjen in wettighe oorloge te wesen/ als metten Spanjaert in valsche vrede te staen/ nam daerom voor/ met d'uytlantsche/ oorlog tegens Spanjen te voeren/ ende syn inlantsche ruste alsoo wederom te bevestigen. Wat een groot behulp de Ligeurs , in de Jaren 1587/88/ ende

[p. 19]

daer nae hebben bekomen uyt Spanjen/ is kennelyck. Wanneer oock den Koning Henricus de III. door eenen Grau Monick doorsteken was/ ende het lant vol troublen stont/ heeft men alsdoe in Vrancrijck niet vernomen wat den Spanjaert al aen stelde om in't Konincklick ampt te brengen en te dringen syne naeste bloet-vrienden? als Ernestus van Oosten-Rijck syn Cosyn/ Isabella Eugenia syne Dochter/ ende andere diergelycke personagen/ uyt Franschen bloede gesproten/ niet twyffelende tot sulcks aende seer goede ghenegentheden des Paus/ die haest syne toestemminge soude geven/ wanneer de Spanjaerden meester in Vranckrijck hen hadden gemaeckt. Heeftmen onlangs mede niet gevoelt hoe den Spanjaert syn personagie heeft gespeelt * door den Marquis d'Ancre ? Desen booswicht heeft weten 'srijckx schatten hem ende de zijne eygen temaecken/ den Koning Lodewyck de XIII. (door syne minder jaerigheydt in 'sRijckx saken alsdoe onbedreven) opgehitst teghens de voornaemste Heeren vanden bloede/ oorlogen verweckt/ verwoestinghen van Landen/ steden/ ende der menschen

[p. 20]

veroorsaeckt/meenende alsoo met de syne desen Rijcke in sulcken verloop ende ghebreck van middelen te brenghen/ dat de Croone van Vranckrijck genootsaeckt soude werden/ hulp van volck ende geldt te + versoecken vanden Spaenschen Koning/schoon-Vader des Konings van Vranckrijck. Door desen vont hadde den Spanjaert voet in 'tLant konnen krygen/ om syne rolle te beter te konnen uyt spelen/ maer de rechtvaerdige Godt heeft hem erbermt over dit Rijcke/ ende een rechtvaerdigh oordeel op den cop deses booswichts laeten vallen/ hy is omghebracht/ ende heeft loon nae wercken ontfanghen/ ende is hier door wederom het ghemelde Rijcke in vrede gestelt.

Het Koninckrijck van Engelant, is dat ooc so inwendig als uytwendig onbevochten vanden Spanjaert gebleven? +Och neent! Gedenckt met wat machtige vlote 'tselve den Spaenschen Koning Philips de II. heeft gepoocht te vermeesteren inden Jare 1588/ hier by komende de bulle des Paus Clemens de VIII. die de Godsalighe Koninginne Elisabeth hadde in den ban ghedaen/ ende haer rijcke tot een prooye gestelt voor alle Spaensche gier-vogels/ doch Godts handt heeft de selve vlote verdaen ende tot

[p. 21]

schande ghemaeckt. Wyder/ wat verraderye heeft Spanjen niet gepoocht aenden persoon van dese weerdige Koninginne te leggen/ om haer te vergiftigen ende met andere quade middelen ter doot te brengen? Doch de Heere (die altyt hier over gedanckt moet zijn) heeft sulcks alles verhindert. Is ooc noch niet versch in onse memorien de wonderbare ontdeckinge van het schrickelijck voorgenomen verraet inden Jare 1604/ by eenige Spaensch ghesinde ende Jesuiten angevangen/ om Jacobus, Koning van groot Britanjen/ met syn Koninginne ende kinderen/ ende voornaemsten Adel ende Raets-Heeren (wanneer sy souden in het Parlement sitten) te doen opvlieghen door de cracht des buspoeders ? Let met andacht (lieve leser!) in dien het poghen deses verraders hadde gheluckt/ wat jammer dit schoone Rijck soude overkomen hebben/ 'tselve op eenen ooghenblick te sullen hebben berooft ghesien van zijnen Koning ende bloedt/ als oock vanden ghetrousten Adel/ ende voorsichtigste Raedts-persoonen: Soude 't ghemeene volck hier door niet vol ancxst ende vreese/ schrick ende twyfelmoedigheydt ghestaen hebben? Daer en teghens de Spaensche vol moets/ couragie ende gheweldts? vol hope van terstont groote hulpe te crygen uyt Spanjen/ als uyt de Landen/ staende onder 't Spaensche ghebiedt? daer toe alreede veel voorraedts in Vlaenderen ghereet lach/ om nae Enghelandt te stieren. De Heere moet eeuwigh lof hebben dat hy de boose hier in ghestut heeft. Den wederspannighen Grave van Tyron in Yrlant , is mede alle hulp van volck ende geldt uyt Spanjen toegesonden geweest/ om hem te sty-

[p. 22]

ven in d'oorloge tegens zijne wettige Coninginne/ ende alsoo nae des Spanjaerts wenschen (soo den selven Tyron had konnen meester werden in Yrlant) Engelant uyt die quartieren aen te vallen ende te beoorloghen/ doch alles is (door Godes beleydt) soo uyt ghevallen dat de vyanden zijn t'onder ghebracht ende ghevlucht.

+Wat de Spanjaerden hebben voor gehadt in Duytslant wanneer haren Koning Carel de V. Rooms Keyser was wysen de historien aen/ want sy den selfden Keyser hebben geraden alle strengigheyt soo over de gevangene protestantische Vorsten ende Heeren/ als over de Inwoonders des Lants/ te ghebruycken. Hier door is ghebeurdt dat d'andere Duytsche Vorsten den Keyser met zijne Spanjaerden uyt haer Lant-palen hebben verjaegt / 'twelcke reden gaf dat den triumpherenden Keyser (siende sich vande zijne nagejaegt/ ende dese haestige veranderinge) t'sedert in suffinge der sinnen is gekomen ende gebleven. Hedens-daechs werden oock ghewaer de wreede Spaensche mishandelinghen / de

[p. 23]

Koninck-rijcken van Hongaryen, Bohemen, de Heerlicke Lant-schappen van Silesien, Moravien, + Pfaltz, ende andere daer ontrent liggende Landen. Men behoeft oock niet verde te gaen om te bewysen 't gene by de Spanjaerden is gepleegt/ inde Jaren 1598/99/ ende daer naer in de vrye ende neutrale Landen van Cleef, Berg, ende Gulich , by den Admirant van Arragon; oock daerna wat overkomen + zijn de vrye steden Aken ende Wesel , met andere steden meer. Godt de Heere believe hem te erbermen over de selfde/ op dat sy ontledicht mochten werden van dat snoode ghespuys/ die met seer groote menichte daer nestelen/ ende niet af en laten alle wreetheden te pleghen.

+De Spanjaert heeft altyt de Nederlanden voor hem seer dienstig gheacht/ om daer inne den stoel der oorloge te stellen/ te meer also hy de Inwoonders bevont cloeck ter Zee ende ter oorlooge: De Landen vol goede Reeden ende Zee-gaten/ als bequame havens: De steden scheep-rijck/ overvloeyende van allerhande waren ende voor-raedt/ ter oorlooge nut: Ende daerom uyt de selve conde beseylen ende bespringen/ niet alleen de naest gelegene Landen ende rijcken/ maer oock de verde afgelegene.

[p. 24]

Hier toe heeft den Spanjaert de selve willen gebruycken: Maer naerdien (als voorseyt is) Philippus den I. der Neder-landen Heer / 'tselfde niet heeft willen toestaen/ soo en heeft zijnen navolger ende Soon Carel de V. oock niet willen lyden/ dat den Spanjaert soo volkomen gebiedt over dese heerlycke landen soude gebruycken. Dit heeft hy dan soecken te wege te brenghen door Philips de II. soon vanden + selven Keyser Carel de V. die nu tot redelijcke Jaren was ghekomen. Daer om hebben sy den Keyser haeren Koning geraden dat hem soude believen syn soone te vorderen * in zijne staten/ te meer zijne Majesteyt een Prince was die veel moeyten ende periculen hadde uyt gestaen/ daer door in gesontheyt seer geswackt synde/ ende nu tot den ouderdom van 55 Jaren gekomen: Daer en teghen syn soone kloeck/ghesont ende jong/ die den swaren last der selver regeringhe beter soude konnen dragen als syne Majesteyt/ met meer andere redenen. De Keyser dan bemerckende d'onghewilligheydt teghens + hem/ neemt voor synen soone in syne weerdigheden te stellen/ ende hem selven daer van t'ontslaen. Syne Majest. laet derhalven de vergaderinge der Heeren Staten Generael der 17 Provintien beschryven ende by een komen binnen Brussel/ al waer hy op den 25. Octobris 1555/ met weenende oogen/ syn afscheyt nam vande gemelde Heeren Staten/ met groote bedanckingen ten wedersyden/ vande goede diensten ende behulpen elcanderen veele Jaren met groote moyten/ ende lasten bewesen. Hier op syne Majesteyt versoeckende aende selve Heeren/ dat syn soone Philippus (die uyt Spanjen aengekomen was) in syn plaetse mochte aengenomen werden/ is hem 'tselve toegestaen ende korts daer aen + met weynig gevolgs/ vergeselschapt met syne twee susters / naer Spanjen gereyst/ al waer hy overleden is den 21. Septemb. 1558.

+Soo is dan Philippus de II. Koning van Spanjen in syns Heeren vaders plaetse ghehult * / mits dat hy de Landen moste eet doen als syne voorsaten altyt gedaen hadden/ ende derhalven ghetrocken in

[p. 25]

alle de Hooft steden der Nederlantsche Provintien/ al daer openbaerlijck ende lyffelijck sweerende ende met gestaefden eede sich verplichtende/ alle de Privilegien ende rechten der Landen ende Steden/ plaetsen ende volckeren/ te hant-haven ende beschermen/ die wel vermeerderen/ maer niet verminderen/ gelyck hem daer op oock alle trouwe ende onderdanigheyt is belooft van wegen de Landen.

Desen Koning in Spanjen Anno 1528 gheboren / met Spaensche melck opgevoet/ ende met Spaensche Raetsheeren voorsien/ nu als Heere aenghenomen synde heeft gepoocht terstont het Spaensch voornemen int werck te stellen/ doch vint hem als verstelt/ door dien (volgens synen onlangs gedaenen eed) alle vreemdelingen waren gesloten uyt des Lants regeringe het bewindt der selver saken verricht moetende werden by d'ingeboorene der Landen. Ende alsoo hy sonder de regeringe vande vreemde syn werck niet konde uyt voeren/ hebbende ten hoogsten gelt van noode/ 'twelck hy d'ingesetene sonder consent der Heeren Staten niet mochte af vorderen/ moetende gebruycken/ eensdeels veel vreemde soldaten ende oversten/ die mede nae 's Lants wetten niet mochten int Land komen sonder verloff der H. Staten; ten anderen/ hebbende te bouwen verscheyden Forten ende Casteelen/ hem oock ongeoorloft: Soo acht hy nodig eenighe gelegentheden voor hem uyt te vinden om der Landen + Privilegien ende voordeelen (by syne voorsaten/ om eenige merckelijcke redenen de Landen gejont *) te vernietigen; dies poocht hy de Nederlanden onder nauwer bedwang te brenghen voor syn vertreck na Spanjen / twelcke voor de handt was. Hy doet derhalven inden Jare 1559/ binnen de stadt van Gent eene vergaderinge leggen der Heeren Staten generael der Nederlantsche 17 Provintien/ ghevende de selve te kennen de nootsaeckelijckheydt syner reyse/ met belofte van sich wederom met de eerste gelegenheydt na de Nederlanden te vervoeghen; ende verklarende/ al hoe wel de Fransche oorloge met hem was geeyndight / dat hy nochtans raetsaem vond de Nederlanden t'eenemael te willen versekeren/ soo voor alle invallen van eenige nabuerige Princen/ als voor inlantsche beroerten; daer toe nodig achtende eenige plaetsen (by hem te verkiesen) te voorsien met soldaten van syne getrouste; versoeckende/ ende niet te min begeerende dat de selve Heeren Staten eerstdaeghs souden op brenghen + soo veel penningen alsser van node waren om 4000 Crygsluyden voortaen in dienst te houden/ tot

[p. 26]

betalinge van dewelcke hy soude stellen alsulcke Thesauriers als hem goet duncken soude/ verstaende het garnisoen te sullen wesen Spanjaerden/ die syne Majesteyt rekende syne beste ende getrouste te syn; makende syne bastaert suster Margareta Princesse van Parma, Gouvernante geduerende syns Majest. afwesen.

+Over dit onbillick versoeck ende bevel des Konings/ syn de Heeren Staten seer verslagen ende onstelt geweest/ als strydende in veele leden tegen 'sLants wetten ende des Princen onlanghs gedaen eedt: Want volgens den selven en behoefden sy niet te verstaen tot eenige lichtinge van penningen/ veel min om 4000 vreemde soldaten onder uytheemsche bevel-hebbers int Lant te houden/ nochte oock om Spaensche Thesauriers gestelt te werden over hare penningen: daerom ende om andere redenen meer/ +slaen sy ghemeender hant aff het ghemelde onredelycke versoeck. Maer dit weygeren heeft den Koning/ met synen Spaenschen raet/ soo qualijck ghenomen/ dat de selve Heeren Staten geoordeelt wierden de sonde der wederspannigheyt tegens syne Majesteydt begaen te hebben/ ende dien volgens, Crimen lesae Majestatis; weerdig synde als rebellen ghestraft te worden. Ende om tot dese straffe (over de Nederlanden voorghenomen) te komen/ mostmen de selve (seyde-men) sien te dwinghen tot een Spaensche ghehoorsaemheydt/ daer toe nodig achtende inghevoert de Spaensche Inquisitie / die niet en konde werden in treyn ghebracht * dan met louter geweld/ met loose practycken/ + ende opgesochte versierde * redenen/ om de Nederlanders by alle Princen ende Vorsten in verdachtheyt te brenghen/ ende alsoo by de selve mede geoordeelt te werden groote straffe weerdig te syn. Hier over

[p. 27]

dan heeftmen bedacht ende goet gevonden datmen bedectelijck op alle hoecken der Nederlanden soude te werck stellen snoode menschen/ die de kercken souden plonderen / roven ende breken/ op datmen alsdan (de Nederlanders beschuldigt werdende sulcks te wege ghebracht te hebben) een groot ghetal van vreemd Crygs-volck onder desen schyn int Lant soude mogen aff senden/ om 'tselve te verheeren */ ende te brengen onder de ghehoorsaemheyt van Spaensche Gouverneurs/ die dat besitten souden als den Spanjaert besit de nieuwe gewonnen Landen van America.

+De Koning dan/ syne bastaert suster gelaten hebbende voor Gouvernante inde Nederlanden/ is vertrocken/ ende in Spanjen wel aengekomen/ van waer hy in alder haest herwaerts aff sont Spaensche gesanten/ mede brenghende harde ende strenghe placcaten/ soo tot invoeringe vande Spaensche inquisitie / als op't onderhouden van 'tConcilie van Trenten / daer toe stellende nieuwe Bisschoppen ende Ketter-meesters (Granvelle d'opperste) ende int Lant brenghende een groot deel Spaensche soldaten/ om alsoo d'Inquisitie te beter in trein te brengen. Veele onbekende Lant-loopers hebben ver-

[p. 28]

+ scheyden kercken geplondert/ de beelden affgebroken/ ende kerck-roof gepleeght. Daer op ghevolgt is (alsoo dit feyt d'arme Nederlanders/ doch ten onrechten/ wiert op den hals gedrongen) dat in 'tselve vrye Nederlant omgebracht syn veel duysent menschen ; d'eene uyt oorsake syns Gods diensts; d'andere uyt haet by eenighe geestelijcke persoonen op haer genomen; sommige om datse van groote + middelen waren/ dewelcke d'Inquisiteuren ende andere van aensien tot haer sochten te trecken. De ghewoonelycke ghevanghenissen waren soo vol eerlycke mannen ende vrouwen/ die in stocken ende blocken laghen/ datmen veel andere plaetsen daer toe moste ghereet maken. In alle Steden ende plaetsen en hoordemen niet dan van hanghen/ branden/ verdrincken ende jammerlyck ombrengen der + vroomer menschen. Alle 'twelcke oorsake gaff dat d'Inwoonders veel ende verscheyden klachten hebben ghedaen aende voornaemste Edelen ende Regeerders vant Landt; biddende ootmoedelijck dat hy haerder E. eenighen bequaemen middel mochte beraemt werden/ daer door by den Koning ofte Gouvernante te weghe wierde ghebracht de schorssinghe vande executie deser bloedigher placcaten/ immers voor eenighen tyt: tot dat den goeden Godt soude believen des Konings herte te versachten/ ende met meerder barmhertigheydt 't Nederlant aen te schouwen. Waer op de voornaemste Edelen tot + 400 int ghetal syn bewoghen geweest/ in Aprili 1566 ten hove te verschynen by Madame de Parma, met een seer beleefde ootmoedige requeste / hare hoogheydt ende den raet van state biddende/ dat de Landen ende steden/ mitsgaders der selver Inwoonders mochten behouden hare vryheden ende Privilegien; dat op der selver welvaren ende leven beter mochte werden ghelet/ ende de harde uytvoeringhe der bloediger placcaten opghehouden ende gheschorst/ op dattet Lant niet t'eenemael en verginge ende van inwoonders ontbloot wierde.

+ Het ghebeurde nu/ wanneer dese aensienelijcke Edelen in goeder ordre nae iders qualiteyt/ ten

[p. 29]



illustratie

D'onvrome die veracht met spotten, schimpen, smaden
Die hoogste van gheboort en edelst syn in daden.
So gaetet meest altyt. Doch 'tvroom volck achtet niet,
Maer dragen in gedult haer lyden en verdriet.
En hoemen haer meer druckt en perst, en uyt wil roeyen
Hoe sy door Godes hulp, meer groeyen ende bloeyen.
God is haer vaste burcht in voor en tegenspoet
Dus is der
Geusen naem den goeden altyt goet.


[p. 30]

hoove quamen/ dat Madame de Parma haer daer over seer ontsettede/ 'twelcke Granvelle ende Barlaimont merckende/ hebben hare hoogheydt eenen moet aenspreckende/ gheseydt: Voila Madame aprocher a vostre Exe un tas des Geux , dat is: Siet daer Madame tot uwe Exe komen een hoop beedelaers ende schavuyten. De Heeren Edelen dese smadelycke ontmoetinghe ter ooren ghekomen synde/ in plaetse van haer daer over seer t'ontstellen/ seyden seer geerne den name van Geux ofte bedelaer te willen draghen/ ten aensien vande ghetrouwigheydt die sy Gode/ den Koning/ ende 'tlieve Vader-lant sochten te bewysen; gelijck dan eenighe haerer de goetwilligheydt van het draghen desselven naems lieten blycken door openbare tekenen/ dragende medalien van Gout/ sommighe van Silver/ ende andere van slechter * stoffe/ daer op staende twee handen, malcanderen trouwe aenbiedende met een Nap ende Male *, ende dese omschryvinghe: Fidel a Dieu & au Roy jusques a porter la Besace: Dat is: Ghetrou Gode ende den Koning tot den Bedel-sack toe. Eenighe hadden het opschrift: Pro lege, Rege & grege. Dat is: Voor de Wet/ den Koning ende de ghemeente. Andere nader hant: Vive les Geux.

 
+ Ha malheureux, vous vous estudiez
 
A vous mocquer de l'intention bonne
 
Quel' Immortel au povre affligé donne,
 
Pour ce qu'ils sont sur lui tous appuijéz,
 
Et en riéz.
 
 
 
Saevis tranquillus in undis.
 
In 'tdiepste van 't ghevaer/ in d'alderswaerste noot
 
Verheft de vroome 'thooft/ ja midden inde doot.
 
 
 
It is the mind of man, indeed that's all,
 
For guiltlesse men count great afflictions smal.
 
Tyrants may boast, they to much power are borne,
 
Yett he hath more, that tyrannies can scorne.

Het seer vierig ende ernstig versoeck deser aensienelycker Edelen Madame de Parma met haren raet wat doende achterdencken/ heeft so veel gedaen dat de straffe executien/ voor eenen tyt/ wat syn geschort / doch niet dan uyt loutere geveynstheyt/als naderhant wel gebleken is: ende vreese van meerder quaet. De voortreffelycke Heeren van Montigni ende den Marquis van Bergen , Ridders van

[p. 31]

de ordre des gulden Vlies / syn gelast naer Spanjen te vertrecken/ om syne Majest. mondelinge voor te + dragen den droevigen stant der benouder Nederlanden/ ende van wegen de selve/ den Koning ootmoedelyck te bidden tot versachtingen der harde vervolgingen/ ende ophoudinge van het menichvuldig bloetstorten der onnoseler menschen. Ondertusschen hebben Madame, Granvelle , Barlaimont, ende andere Spaensch gesinde na Spanjen den Koning alle dingen ten ergsten overgheschreven/ dienende meer om syne Majest. te verherden als tot versoeninge te raeden; 'twelcke veroorsaeckt heeft/ dat de gemelde twee affgesondene Heeren in Spanjen (naer dat sy lange sonder eenig bescheyt te konnen verkrygen waren opgehouden) syn omgebracht ende gedoot.

Boven dit alles/ is Madame de Parma in Spanjen geoordeelt geweest niet strenghe genoech tot straffe der Nederlanders gehandelt te hebben; neemt der halven den Koning voor/ na de selve Landen aff te senden/ in plaetse van die eenige versachtinge aen te doen/ den wreeden/lang bekenden bloet-hond Duc d'Alva , den selven bevel gevende/ sich met veel Crygsch-volck naer 'tNederlant te vervoegen; + ende Madame , dat sy hare commissie ende staet soude aff leggen; 'twelcke sy gedaen hebbende/ treckende naer Italien by haren man/ is Duc d'Alf int Landt aen gekomen.

[p. 32]



illustratie

Gelijck een harde stroom geweld doet op de dycken,
En niet en rust of gaet daer deur en over strycken,
Doet onderlopen 'Land, verderft mensch, vrucht, en vee,
Soo ist nu met dees Prins, die als een dolle Zee
Verlaet vecht, plicht, natuer, doet kracht aen syn gewisse,
Die (volgens synen eed, wat seg ick eed! waer isse?)
Den dyck behoord'te syn voor alle schendery,
Verplet de
Vrye Leeu nu selfs door tiranny,

1. De Paus van Roomen.
2. De Coning van Spanjen.
3. Gouvernante
4. Duc d'Alva
5. Don Frederico.
6. Cardinael Granvelle.
7. Vergas {Spanjaer.
8. Delrio {Spanjaer.
9. Bisschop van Ypren.
10. Broer Cornelis.
11. De parsse van verdruckinge.
12. Nederlantschen Leeu.
13.Geschondene Leeus krone.
14. Gebrokene Vrydom.
15. Gescheurde Privilegien des Lants.


[p. 33]
 
Siet toch Madam, Granvell' en ooc Duc d'Alf eens schroeven,
 
En hoe sy met de bloet-Pars desen Leeu bedroeven,
 
Men druct so hard datm' hem nauw' levend meer en kent,
 
Waer door 'sLants Wet en Kroon verscheurt leyt en geschent.
 
Quicumque conscientijs mortalium imperaturus est, +
 
is coeli arcem invadit & plerumque potestatem terrae perdit.
 
Arriere Roys & Princes revestus D'or & d'argent, & non pas des Vertus. +
 
Ach! 'tis een bitter mensch/ die met een wrangh gemoet +
 
Een haestich oordeel schrijft/ en dat met enckel bloet.



illustratie

§ § Op de Stem: Sal ick noch langher met heete tranen, &c.
 
1.
 
HOe groot (ô Heer) en hoe vervaerlic
 
Staet nu ons leven vol verdriet?
 
Ons haters poogen t'saem eenpaerlic *
 
Te dempen * al ghelijck men siet,
 
Het volck te saem, Dat uwen naem
 
Het volck te saem dat uwen naem belijt,
 
O Heer in desen noot ons doch bevrijt.
[p. 34]
 
2.
 
'sLants sleutels en haer stale grendels
 
Smijt nu den Speck *, met groot ghewelt,
 
Aen tween, en met Soldaet en vendels
 
Sy 't Land schier maken dattet helt
 
Tot ondergangh: In Spanjaerts dwangh,
 
Tot ondergang, soo daer niet haest verschijnt
 
Een Hemels heyr dat haer te saem verdwijnt *.
 
 
 
3.
 
Ghy zijt ons schilt, en hebt dijn ooghe
 
Heer! tot dijns naems eer, prijs en lof,
 
Op dijne schapen, die gh'om hooghe
 
Noch sult verheffen uyt den stof,
 
Daerom wil ick, Vry sonder schrick,
 
Daerom wil ick, op u steets mijne sorgh
 
Vast setten; ô mijn heil, mijn sterckt, mijn borgh!

+Soo haest en is Duc d'Alva niet gheweest in 't afkomen met zijn volck nae Nederlant/ of men heeft seeckere tijdinghe daer van vernomen. Hier door is Wilhelm, Prins van Oranjen &c. (by den Coning gestelt tot Gouverneur van Hollant, Zeelant, &c.) bewogen geweest hem te laten vinden by Lamorael, zijnde Prince van Gavere, Grave van Egmont, ende Gouverneur van Vlaenderen, &c. als oock by den Grave van Hoorn, ende andere vande voornaemste Heeren in hooge ampten gestelt zijnde/ haerder E. te kennen gevende dat hy secretelijck hadde verstaen den Spaenschen last ende sententie + die over alle de Nederlanden by den Coning ende zijnen Raed was besloten; ende dat Duc d'Alva (wiens wreeden ende bloet-dorstigen aerd hy van over lange hadde gekent) nu herwaerts over marcheerde/ met een grooten hoop vreemde ende strenge beulen ende soldaten/ om dese harde sententie uyt te voeren/ tot 'tuyterste verderf van't gansche Land: de selve Heeren daer over in bedencken gevende/ + of het niet raetsaem ware/ ende met 's Lants Wetten over een en quame/ datmen al de Nederlantsche macht soude by een brengen/ ende die leggen op de uyterste frontier-plaetsen / alwaer men den Duc d'Alf met zijne hoopen soude mogen ende connen stuyten/ op dat hy door alsulcke middelen in't Vaderlant/ tot des selven verderf niet in en brake. Desen voorsichtigen ende wijsen raed des Princes is by den meestendeel der Heeren verworpen/ ende bysonder by den Grave van Egmont, 'twelcke den selven Heere Prince merckende seyde dat hy niet en woude verwachten d'aencompste ende genade

[p. 35]

van Duc d'Alf, maer voorgenomen hadde sich te begeven nae Duytschlant/ verklarende dat Egmont + soude wesen de brugge daer over Nederlant tot verderf soude geraken. Daer op den Grave van Egmont als zijnen spot drijvende de vroome Prins antwoorde: Wel/ de wyle ghy vertrecken wilt/ A dieu Prins sonder Lant . Daer op hem de Prince van Orangen weder seyde: A dieu Grave sonder hooft, hem aldus voorseggende wat hem gebeuren soude. Dus is de Prins van Orangen uyt Antwerpen nae Duytschlant getrocken inde maent van April des Jaers 1567/ 'tWelcke een groote verslagentheyt maeckte onder die vande gereformeerde Religie/ ende oorsaecke gaf dat hy van veele duysent menschen wiert gevolgt/ die haer mede op de vlucht begaven. Ter contrarie * soo heeft den voornoemden Grave van + Egmont, hem geopenbaert dat hy vyand was vande gereformeerde Religie/ sich te vooren gethoont hebbende de selve toegedaen te zijn; ende om in des Spanjaerts goede gratie te geraken/ ende te bethoonen dat hy een yveraer was vande moeder de H. Roomsche Kercke/ soo dede hy veele menschen ombrengen inde quartieren van Vlaenderen . Ondertusschen is (sonder slach of stoot) Duc d'Alf met groote menichte van uyt heemsch Crijgs-volc in het Nederlant aengecomen/ als voorseyt is/ aldaer + terstont oprechtende een collegie van verscheydene snoode menschen; bestaende soo uyt Spanjaerden/ als Spaensche gesinde Nederlanders/ ende wierden genaempt Le Conseil des troubles ofte Bloet-raet / waer over Duc d'Alva presideerde/ hebbende volkomen macht om alsulcke vonnissen te wijsen/ van

[p. 36]

+ arresten ende andersins over alle de Nederlanders leven ende goederen/ hoe hoog ofte laeg van state die oock waren/ dat daer van geen appel aen hoger Collegien en mochte vallen: Liet dienvolgende seer wreede placcaten uytroepen/ straffe/ ende ongehoorde sententien ter executie stellen ende uytvoeren/ veel weduwen ende weesen makende/ Landen ende Steden bedervende/ groote schattingen instellende/ ende het gansche Nederlant in een jammerlijck bloet-bad brengende/ om also des Spanjaerts voor-nemen te uyten/ ende tottet invoeren der inquisitie/ ende 'tonderhouden des Conciliums van Trenten te geraken. Dit snoode Collegie heeft hier en boven tot stijvinge haerder daed/ ontfangen uyt Spanjen eene barbare ende schrickelijcke sententie / den 26. Februarij 1568/ tot Madrit by den Coning over de Nederlanders uytgesprocken/ daer by verklaert wierdt/ dat alle de inwoonders der + + selve/ van wat qualiteyt die waren/ hadden verbeurt lijf ende goet/ als inde hoogste sonde der gequetster Maj. vervallen zijnde: D'een om dat hy quaet gedaen hadde, d'ander om dat hy sulcx niet en hadde belet: oock dat alle de previlegien/ vryheden ende wetten der Landen/ Steden ende plaetsen wierden vernieticht/ ende d'inwoonders niet weerdig waren sodanige voordeelen ende vryheden meer te genieten. Doch den Spanjaert sonderde daer uyt eenige zijner getrouwer ondersaten/ die hy ter gelegender tijdt soude bekent maken.

 
'sLants ruste werd' gestoort, de stale lemmers blicken *
 
Het vyer dat smoockt en vlamt, de galgen, raden, micken *
 
Sijn vol (eylaes!) van 'trift * der vromen. O tiran!
 
Is dit u eedts gevolg? houd ghy daer niet meer van?
 
 
 
Ghy vrome Bataviers! Wilt mann'lijck van u keeren
 
Dit moordersche gespuys. Breeckt af, tot Godes eeren,
 
De brugg' daer door de Wolf komt in u waerde erf,
 
Op dat hy 'tarme volck niet over al verderf.
 
Cor miserum quidem guttatim contabescit, quasi in aquam indideris salem.
 
De Heere castijt hem dien hy lief heeft; ende geesselt een ygelicken zone dien hy aenneempt.
 
Merci, merci Seigneur! & de dueil tout transi, Le rocher nuict & jour redit merci, merci!
[p. 37]



illustratie

§ Stem: Ballet: La durette.
 
1.
 
BItter droeve klachten,
 
Ysselijck geween,
 
Hoortmen nu aen groot en kleen.
 
't Vroom volc sietmen slachten
 
En met voeten treen,
 
Dat nau overblijft niet een.
 
 
 
Spanjen soeckt te brengen
 
'tNeerland gansch tot niet,
 
En in't uytterste verdriet.
 
Wilt'et niet gehengen Heer!
 
en neder siet,
 
En ons uwe hulpe biet.
 
 
 
2.
 
Heer hoe lang salt dueren,
 
Dat u sware hand
 
Dreyghen sal ons Vaderland?
 
Wilt den Boos-wicht stueren *,
 
Die soo moord en brand,
 
Heer! en maeckt syn doen tot schand.
 
 
 
En 'them soo vergelden,
 
Dat des quaets vol op *
 
Kom' op zijnen eyghen kop.
 
Laet zijn vloecken, schelden,
 
En zijns boosheyts krop *
 
Wesen zijnen eygen strop.

Het jammerlick geklag/ daer mede het Nederlant vervult is geweest/ heeft hem seer wijt verspreyt/ ja is tot inden Hemel opgeklommen. De menichte der vromer luyden die omgebracht wierden/ is groot geweest . De gevluchte/ alle haere middelen hebbende moeten verlaten/ ende met oude swacke + + leden/ huysvrou ende kinderen/ in grooter armoede lancx de Landen suckelende gaende/ waren noch meer. D'omliggende Landen ende Rijcken wierden vervult met gevluchte Christenen/ die haer daer

[p. 38]

inne met allerhande eerlijcke coopmanschappen ende hantwercken begonden te generen; Waer over de gemelde plaetsen Godes milden segen (door het herbergen van dese verdreven schapen) niet weynig en hebben gevoelt ende vernomen. Evenwel heeftmen by den Coning van Spanjen (van wegen den Nederlantschen Adel/ steden/ ende inwoonders) noch al aengehouden om te komen tot versoeninge; maer zijne Majest. is altydt van quaet tot erger uytgevaren/ alle hope van vergevinge (soo daer yet wat waere misdaen geweest)afslaende/ ende heeft voorts ende voorts getracht om volle macht te bekomen over de zielen/ goet/ ende bloet der Nederlanders. Alle 'twelcke veroorsaeckt heeft/ dat vele gevluchte Edelen ende + inlanders / eenen moet grijpende/gebracht hebben eenen schoonen hoop volcx te velde/ soo onder het beleyd des Graven Lodewijcx ende Adolfs van Nassouwen gebroeders/ als onder Graef Joos van Schouwenburg. + Dese helden hebben den Graef van Arenberch, overste des Spaenschen Legers/ mannelick aengevallen in het Lant van Groeningen/ tusschen Heyliger Lee ende Wijnschoten/ alwaer dapper gevochten wiert/ ende de Nassousche de victorie verkregen/ veroverende ses stucken geschuts met veel bagagie/ den oversten Arenberg mede ter plaetsen doot blijvende. Doch wert dese triumphe dier gecocht door het verlies + van den hoog gemelden Graef Adolf: Nochtans heeft den moet deser vromer luyden soo aengewassen dat sy in haere vendels voerden dese devise: Recuperare aut mori. Dat is: Wederkrijgen oft sterven.

 
Het mannelick gemoet van ons Nassousche Graven
 
Vil * op Maraen * soo aen, met heen en weder draven,
 
Met houwen, steken, slaen, elck meer was als een helt,
 
Sulcx dat het Spaensche bloet als water liep op 't Velt.
 
 
 
Het Lant werd glibber-glad van't ingewey * der dooden,
 
Veel warender in tydts vertrocken; en die vloden
 
Bootschaptent aen Duc d'Alf haer meester ende Heer:
 
Dit gaf de Geusen moet, en deed' haer groeyen seer.
[p. 39]
 
Concussus surgo. Fax mentis honestae gloria.
 
Der vromer recht/ heeft door't gevecht/ des vyants macht/ tot schand' gebracht.
 
Car les yeux de l'Eternel regardent ça & la par toute la terre, +
 
afin qu'il se monstre fort a l'endroit de ceux qui sont de coeur entier.



illustratie

§ § Stem: Een Fransche Bransle.
 
1.
 
SYt nu verblijt,, In dese tydt,
 
Laet af van't treurig klagen,,
 
Com maect geklanc,, met spel en sang:
 
Want m'heeft in dese dagen,,
 
Self sien verslaen,, En oock vergaen,
 
Die ons ten val, Wil brengen al.
 
 
 
2.
 
Vive les Geux Was daer de leus,
 
In't Leger van Nassouwe,
 
Daer yder een Was kloeck te been,
 
Om gierig * te doorhouwen
 
'tMaraensch gebroet, Dat Spaensche bloet,
 
'tWelck over hoop, Teeg op de loop.
 
 
 
3.
 
Graef Arenberch, Hoe straf * of erch *,
 
Is daer ter plaets' verslegen,
 
En menig Hut *, Jae oock 'tgeschut
 
Wiert van den Speck gecregen *.
 
Dies lof sy God, Die't Spaensche rot
 
Verstroyt, verjaecht, En maeckt versaegt.
 
 
 
4.
 
Dit vrome * feyt, Seer wel beleyt,
 
De Vyand grootlijcks smerte.
 
Sijn hooft dat roockt, Ja smoockt en koockt
 
Syn trots en moedig herte.
 
Syn dul gemoet, Op staende voet,
 
Wil nemen wraeck Van dese saeck.
[p. 40]

+In het eerste (soo het scheen) heeft Duc d'Alva hem wat willen veynsen/ om metten voornaemsten adel des Lants /sich te beraden/ nopende der Landen regeringe/ waer over hy de selve te Hove by hem heeft doen roepen/ sulcks al van den Spaenschen besteken zijnde/ om de Heeren vast ende int net te krijgen/ gelijck't hem daer nae verthoonde. De Graven van Egmont, Hooren, Batenburgers, met verscheydene edelluyden zijn te Brussel verschenen/ maer die voorsichtiger waren zijn t'huys gebleven/ ende sommige uyt het Land getrocken. Soo haest en zijn de Graven ende Heeren by den Duc d'Alva niet aengekomen/ of hy heeft de selve doen versekeren ende gevangen nemen/ ende wel nauwe doen opsluyten. Ende met dat de tijdinge te Hove quam dat den Grave van Arenberch was gebleven/ zijn geschut verloren/ ende 'tSpaensch Leger verstroyt; soo heeft den Spaenschen Raed haer daer over willen wreken. Sijn derhalven op den eersten ende 5. Junij 1568 binnen Brussel onthooft de voornoemde Graven/ Heeren ende Edeluyden + +; sommiger hoofden ende lichamen op staken ende raderen gestelt. Dit hebben dese aensienlicke ende groot-geachte persoonen moeten lijden/ als te veel vertrout hebbende de Spaensche geveynsde trouwe ende vriendelijckheyt. Ende hoe wel het dooden der + voornoemde Graven (Heeren zijnde van de hooch-beroemde ordre des gulden Vlies / by geene andere

[p. 41]

mogende veroordeelt werden als by hare met-broeders) strect tegens recht ende reden/ alsoo den Bloet-Raed over de selve (als geseyt is) geen macht en hadde/ heeft evenwel Duc d'Alva, hier op niet passende/ maer de selve ordre als met voeten tredende/ daer mede deur gegaen. Heeft mede desgelijcken het Prevelegie van Brabant ende der vermaerder Academie van Leuven schandelick geschent/ alsoo hy uyt de selve heeft gevanckelick doen wech voeren (dat niemant vermach te doen) Philippus Grave van + Bueren , outsten Sone des Princen van Oranjen, studerende binnen Leuven, hem naer Spanjen bestellende/ zijne ouders ontvreemdende/ ende daer als ghevangen gehouden tot den Jare 1599 toe/ als wanneer hy met den Cardinael Alberto in't Nederlant is gekomen.

 
Gelijck een heete cool op't aenbeelt hard gesmeten
 
Geeft door des hamers cracht, veel sprenckels * hier en daer,
 
So wert' nu Godes volck, verstroyt, verjaegt, verbeten,
 
Gedoot oock, maer 'ten vraegt daer gantschelijck niet naer.
 
 
 
Sy weten dat het bloet der vromer Martelaren
 
Is't saet daer door de Heer voorplanten wil zijn Kerck:
 
Maer wee u boos' gespuys! dat ghy so gaet beswaren
 
(Selfs tegens u gewis *) Gods huys, Gods bruyt, Gods werck.
 
 
 
+Ista ferenda tibi est, Sic erat in fatis.
[p. 42]
 
Een wreet Tyran is niet gepaeyt, Voor 'tLant met dooden leyt gesaeyt.
 
Que vous revient il de fouler mon peuple, & d'escraser des affliges, dict le Seigneur, l'Eternel des armees. +
 
Si ad superos iter tendere velis, ad inferos prius navigandum est: cuncta enim Dei opera sunt in mediis contrariis. +



illustratie

§ Stem: Studenten Dans.
 
1.
 
AL uwe boos' aenslagen,
 
Verkeerde mensch van hert!
 
Die sullen Godt mishagen,
 
Want hy-se moede wert;
 
En dat ghy had gegift,
 
Ghy vinden sult gemist.
 
 
 
2.
 
Al die te recht beminnen
 
'sLants vryheyt en't geloof,
 
Die geven nu dees' spinnen,
 
De boose tot een roof.
 
'tIs vrienden tyt, treckt op,
 
Ontgaet des Spanjaerts strop.
 
 
 
3.
 
O Heer! o God der helden!
 
Siet toch dit jammer aen!
 
En wil Duc d'Alf vergelden
 
Al wat hy heeft gedaen:
 
Die so veel menschen bloet
 
Stort met een wreet gemoet.
 
 
 
4.
 
Ay keert toch weer Oranjen,
 
En biet ons nu de hant,
 
Wreeckt, wreect ons leet aen Spanjen,
 
Verlost ons Vaderlant.
 
Op dat, o lieve! wy
 
Gaen mogen los en vry.

+De seer sware executie over so groote Heeren van den Lande/ Ridders des gulden Vlies/ by onwettige rechters gedaen (als voorsz. is) heeft noch meerder schrick ende verloop in de Nederlanden veroorsaeckt. 'tWelcke Duc d'Alve (soo het scheen) heeft willen voorkomen/ op dattet Lant niet t'eenemael van inwoonders soude werden ontbloot. Hy doet derhalven een listig pardon uyt Spanjen

[p. 43]

komen/ daer mede de fauten ende feylen der Nederlanders souden vergeven werden: Doch 'tselve werd' by vele vrome gemerckt vol bedrochs te zijn/ hun maer te meer vreese ende achterdencken gevende. Andere/ in religions saken wanckelende/ om haer goet niet te verlaten/ haer gemack te houden/ ende hare luye buycken op te mesten/ zijn by den Spanjaerden niet alleen gebleven; maer hebben hen alle behulp ende bystant gedaen/ ende hare daden toegestaen. Na d'afcondinge van 'tselve valsch + pardon/ heeft Duc d'Alf versocht met geweld ende tegen danck der Heeren Staten (die in hare Prevelegien versochten gestijft te worden) in te voeren den l0./20./ ende 100. penning / met andere ongehoorde schattingen/ om daer mede zijne Spaensche trawanten/ als oock d'ontrouwe Spaensch-gesinde Nederlanders te verrijcken; ende de Landen (die alreede van't meeste haerder neeringen ontblood waren) van middelen soo arm te maecken ende uyt te putten/ datmen geen voorraed van gelde in tydt des noots soude vinden om de tyrannen tegen te staen.

 
Men heeft van outs gesien, Noch sietmen't t'onsen dagen,
 
Hoe dat de menschen na den Godsdienst weynig vragen,
 
'tGout is alleen haer heyl, de noort-star van haer lust,
 
De seyl-steen van haer hert, de haven van haer rust,
 
 
 
Den gouden stommen stock doet haer als onbesint zijn,
 
Sulcx dat sy hoorend' doof, en siende steecke blint zijn.
 
Attlanta wert door't gout gestut in haren loop,
 
So gaet het even oock met desen vuylen hoop.
 
Si lucrum demas, aras & templa negabunt. +
 
Turpe ministerium satanae praestamus, & orbi, Vah pudeat! solus praemia venter habet. +
 
Ist niet belachens weert, dat d'arme mensch so wroet/ En slopt */ en slooft en sweet om onnut overvloet? +
 
Malheureux sur ceux qui tirent l'Iniquite avec cables de Vanite, & qui tirent le peche avec cordages de chariot. +
[p. 44]



illustratie

§ Stem: Van een Fransche Courante.
 
1.
 
HOe loopet volc dus oneenig!
 
Wat vintmen nu ooc al menig
 
wispeltuerig licht gesel;
 
Sy waeyen en draeyen met alle winden
 
Maer vinden sal God haer wel.
 
 
 
2.
 
Sy stellen haer siel te pande,
 
Sy vragen meer na geen schande,
 
Al om dat verdoem'lyck goed.
 
Sy huycken *, En duycken, Om hare buycken
 
Te mesten in overvloet.
 
 
 
3.
 
Maer eer sy't wel sullen schicken,
 
Sal't ongeluck haer verstricken,
 
Alst sal wesen al te laet.
 
Haer smeeren *, Hoveren *, En domineren *,
 
Verkeeren sal haer tot quaet.

De uytgewekene Nederlanders hebben niet opgehouden seer ernstig de Prins van Orangien, Gouverneur + van Hollant ende Zeelant, nu in Duytschlant gevlucht/ te versoecken hem te willen begeven na't Nederlant (dat nu vol oproers was door de mishandelinge van Duc d'Alve), met een goede versamelinge van volck; om de verdruckte Nederlanden te verlichten ende te rucken (door Godes hulpe) uyt der Spaenscher handen. Men heeft hier toe den Prince/ die de saecke seer behertigde/ merckelijcke sommen van penningen beschickt/ die dan een sterck Leger vergadert/ ende in Octobri 1568/ daer mede de Mase passerende/ den Duc d'Alve onder de oogen kompt. Ondertusschen/ Duc d'Alf hem dapper vreesende/ soeckt al omme te verhinderen dat den Prins, nochte zijn Leger eenighen toevoer werde ghedaen; Laet derhalven de Meulens over al af breecken/ ende de schuyren ende stallen/ van veelderley voorraet versien/ afbranden. Houdende hem oock altydt in zijne voordeelen/ sonder te willen int Velt komen ofte slach leveren. De Prins hadde korts voor zijn aencompste laten in druck gaen de

[p. 45]

redenen van zijnen tocht ; op dat alle Magistraten Ed'len/ ende Inwoonders des Landts/ kennisse daer van hebbende/ haer mochten dragen (door voorvallende gelegentheden) als goede Vader-lants-liefhebbende Patriotten behoorden te doen. Doch in het Landt komende/ heeft niet voorderlicx */ tot der selver verlichtinge/ connen uytrichten/ van wegen de voorverhaelde redenen. Vind dan best geraden zijn volck te voeren op de frontieren * van Vranckrijck/ alwaer hy zijn Leger afdanckt/ ende van daer weder nae Duytschlant persoonelijck verreyst. De Spanjaerden (hebbende geweest eerst vol schricx/ nu siende haren vyand/ sonder slag of stoot/ verstroyt) bedryven hier over binnen Brussel groote vreucht met tournoyen ende vieren; Latende ondertusschen d'arme Nederlanden vol van oproer ende moord/ vol schoffieringen van vrouwen ende maechden/ vol gewelts/ overlast ende groote schattingen/ de Wetten ende Previlegien gebroken/ ende de nieuwe onlangs ingevoerde Bisschoppen seer stijvende/ om de inquisitie uyt te voeren. Den bloet-raed mede niet nalatende int werck te stellen/ alles wat tot verderf der Landen mochte strecken. In somma de jaren 1569/ 1570/ ende 1571/ zijn seer + uytnemende bedroefde tijden geweest/ de gantsche Landen door.

 
Hoe star-ooght myn gesicht? hoe woelen myn gedachten?
 
Hoe seer ontgaen my nu myns soete levens krachten?
 
Het keert my alles om, ick stae gelyck verwert,
 
Niet wetende wat doen in dese myne smert.
 
 
 
Eylaes in desen noot! waer sal ick my vertrecken?
 
Tot u, myn lieve God! wil ick my henen strecken;
 
Die, wat my overkomt, ist bitter, suer of soet,
 
My alles, arme mensch! tot mynen besten doet.
 
In hoc mundo, quasi in campo certaminis positi sumus; qui hic dolores, aut plagas, aut tribulationes non suscepit, in futuro inglorius apparebit. +
 
Helaes! keert Heer tot ons/ op dat ons bitter schreyen/ In vreucht verkeer/ en wy met sang u lof verbreyen. +
 
Car nostre legere affliction, qui ne fait que passer, produit en nous un poids eternel d'une gloire excellement + excellente.
[p. 46]



illustratie

§ § Stem: Engelsche Daphne.
 
MEn brand, men blaeckt, men schend, men moort:
 
'tArme volc laes! rechte voort
 
Lyd nu groot gewelt,
 
En wort seer goquelt.
 
Noyt dack van regen so druypen men sag,
 
Gelyckmen 'tvolck weenen siet al den dag.
 
Rechtvaerdig Heere! siet ons aen;
 
En wil de tranen toch ontfaen,
 
In een vat, En thoont dat Ghy dierbaer hebt de onnoosel ziel,
 
Die u steets suchtende te voet viel.

+Also in het Coninckrijck van Engelant een groot deel Nederlanders waren gevlucht / so edele als gemeene luyden/ die haer stillekens en eerlijck daer sochten te geneeren/ om haren cost te winnen; so

[p. 47]

hebben de Coning van Spanjen ende Duc d'Alf so veel (door haren Ambassadeur) weten te wege te brengen/ uytstrooyende vele valsche beschuldingen tegen dese goede luyden/ dat hare Maj. van Engelant hun dede gebieden/ haer rijcke niet te mogen langer gebruycken dan voor sekeren gestelden tijt/ als waer nae sy het selve mosten ruymen. Dit gaf oorsake den edelen Graef van Lumey/ met andere Heeren ende gevluchte/ om middelen te soecken waer sy hen best souden mogen nedersetten. De Prins van Orangien als Gouverneur van 's Conincx wegen over Hollant ende Zeelant, &c. gaf onderwijlen vele bestellingen uyt tegens de Spanjaerden/ die het Nederlant aldus plaegden/ om de selve te stutten in haer boos bedrijf. Ende de gemelde Grave van Lumey, hem met een tamelicke vlote schepen/ in zee begeven hebbende/ is de Mase ingelopen/ zijn volck opstellende in't Landt van de Voorn; ende heeft alsoo de stadt vanden Briel (uyt den name des Princen van Orangien in voornoemde qualiteyt) ingenomen / ende de selve versekert/ den 1. Aprilis 1572. Dese sake heeft den bedruckten Nederlanders vry groote hoope gegeven om tot vordere verlossinge te geraken; want nu het treffelick zee-gad de Mase open stont/ om hulpe van daer te connen becomen/ ende den vyand also afbreuck ter zee te doen.

 
Myn geest speelt vast om hoog, Gods wond'ren te bemercken,
 
En vliegt voor synen throon, met twee seer snelle vlercken,
 
Dat's 'tware vast geloof, en't vierig recht gebed.
 
Siet hoe een cleenen hoop, daer niemant op en let,
 
 
 
Hem heeft nu vast geset, den Briel fyn overwonnen!
 
Maraen, doet dat ghy moogt, wy doen ooc wat wy konnen,
 
Roemt, doemt, en comt de Geux nu vry'lijc aen zijn boort:
 
Ick meyn ghy sult onthaeld syn en geringel-oort.
 
Durate, & vosmet rebus servate secundis. +
 
De paerden worden wel ten strijde bereyt; doch d'overwinninge comt vanden Heere. +
 
A son peuple il à fait scavoir Quel est l'effect de son pouvoir, Leur donnant des gens l'heritage.
 
Ce n'est que seure loyaute, Ce n'est que tresiuste equite, Quand il met la main a l'ouvrage. +
[p. 48]



illustratie

§ § Stem: op de Engelsche Foulle. Of Walsch Wallinneken.
 
1.
 
LAet sang en spel, tambour en fluyt,
 
Nu klincken tot Gods eer;
 
Dat Orgel, Chiter, Harp en Luyt,
 
Oock opgae voor den Heer,
 
Die haest wel van Ons keeren kan
 
Duc d'Alve den Tyran.
 
 
 
2.
 
Gods goetheyt wesen moet vertelt,
 
Die noch so voor ons sorgt,
 
En ons den Briel en Mase stelt
 
Als tot een vaste borgt,
 
Die haest wel van Ons keeren kan
 
Duc d'Alve den Tyran.
 
 
 
3.
 
De Spanjaert wert nu een gebit
 
In synen muyl geleyt;
 
God sy, die daer om hooge sit,
 
Gedanckt in eeuwicheyt,
 
Die haest wel van Ons keeren kan
 
Duc d'Alve den Tyran.
 
 
 
4.
 
Ghy Princen, Heeren van ons Land,
 
Maeckt ons de Spanjaert quijt,
 
Malcand'ren trouw'lyck biet de hand,
 
In Godes vrees' altyt,
 
Die haest wel van Ons keeren kan
 
Duc d'Alve den Tyran.

+Maximiliaen de Hennijn Grave van Bossu , was Gouverneur over Hollant gestelt by Duc d'Alf; die hem bevel gaf omme by een te versamelen/ so veel Spanjaerden als hy konde bekomen/ op dat hy daer mede mochte den genomen Briel weder veroveren/ 'twelcke hy gedaen hebbende/ is met eenige hoopen nae't Landt van de Voorn getrocken/ met meyninge om syn voornemen uyt te rechten; maer wanneer hy 'tselve begon te naerderen/ so is hem bejegent 'tvolck des Graven van Lumey, die haer so dapper aenvielen ende sloegen/ dat de Spanjaerden mosten wijcken ende vluchten door slijck ende modder; vele vande hare naelatende/ treckende van daer naer de stad Dordrecht, daer sy versochten

[p. 49]

door te trecken / maer werde hen afgeslagen. 'Twelcke alles den Grave van Bossu boven maten heeft + gespeten/ ende is van daer getrocken naer de stad Rotterdam, die verstaen hebbende wat den Spanjaerden te Dordrecht was voorgevallen/ hem mede weygerden daer door te passeren: maer na lange aenhouden des voorsz. Graven/ de welcke swoer dat niemant der borgeren soude aen lijf of goet werden misdaen; is hem den door-pas met corporaelschappen t'seffens toegelaten. Doch de poorte des stadts is nauwelicx aen't open doen geweest of de Spanjaerden hebben die voort met geweld op gedrongen/ 'twelcke de borgery pogende te beletten/ merckende dat de selve vyantlijcker wijse (niet tegenstaende + den vorigen eed des Graefs) wilden intrecken/ is daer uyt gevolgt dat den Grave selfs eenen borger heeft doorsteken / ende de Spanjaerden vande stad hen meester makende/ hebben een groote schrickelijcke moort daer binnen aengerecht/ niet nalatende al wat hare wreede Spaensche moetwille hen inden sinne gaf te doen.

 
Mensch! overweegt toch eens de saeck met recht en reden
 
In u veeldunckend' hert; merckt met wat wreedigheden
 
Het Spaensch Maraensch gespuys, dat loose boos gebroet,
 
Recht tegen synen eed, d'een moort op d'ander doet,
 
 
 
Wroet inder vromen bloet, als of het beesten waren.
 
O Heere! wreeckt u eens aen dese helsche scharen,
 
Breeckt haren arm en schilt, en slaet haer hooft in tween,
 
Op dat u lieve volck eens leven mach met vreen.
 
Nullane periuri capitis, fraudisque nefandae paena erit? Ingratis servire nefas. +
 
Doch de Godloosen sullen te niete worden; ende en sullent niet ontloopen connen: want hare hope sal harer sielen feylen *. +
 
Les meschans maintenant nous environnent a chasque pas que nous faisons, ils jettent leur regard pour nous estendre par terre. +
[p. 50]



illustratie

§ § §La Morisque.
 
1.
 
O Heer wat hebben wy nu hier al ongevals?
 
Merckt hoe de Godloos raest, en deerlyck brengt om hals,
 
Het arm onnosel volck; Siet hoe hy vangt en spand!
 
Geen maeght of vrouw'blyft vry van syne wreede hand.
 
 
 
2.
 
Help Heer! en op ons u barmhertig' oogen slaet,
 
Dat toch u volck eens kom' uyt dees bedroefden staet,
 
En dat de tyranny van't Spaensche loose rot
 
Eens nemen mach een end, genadig goede God!
 
 
 
3.
 
Breeckt, stuyt, betemt, bedwingt, en brengt toch haest ten val
 
'tTrouw'loose hert, o God! bestierder al in al.
 
Laet 'tbange droef gesucht en't ysselyck geween
 
Eens houden op o Heer! Verhoort uw's volcks gebeen.

+Den Duc d'Alf, uyt oorsake vanden genomen Briel, nam voor op zijne saken beter te letten/ ende hem vande zee-gaten meer te versekeren/ veerdigt daer over af na Vlissingen synen cosijn Don Pedro Patieco ingenieur ende Colonnel/ met veel Spaensche soldaten/ op dat in't spoedichste het begonnen + casteel mochte werden aldaer voltrocken/ ende de stad met garnisoen versekert. Patieco is een getije vooren uyt gekomen / ende inde stad gelant/ zijne soldaten een getijde daer aen: Doch zijne compste heeft inde stad Vlissingen veroorsaeckt een groot rumoer van wegen de quade geruchten die van den selven gingen. Hy werd derhalven gevangen/ zijn pampieren ondersocht/ ende selfs wel nauwe onder-

[p. 51]

vraegt; sulcx datmen uyt hem heeft geput als dat Duc d'Alve veel quade saken (door hem gevangen *) meende uyt te rechten; Daer over hy dan geoordeelt wert de doot weerdig te syn/ ende is dien volgens gestraft metter coorde/ synde op syn borst gehegt een pampier met de redenen van zijn doot. Ondertusschen zijne Soldaten / onbewust van't gene haren Oversten was bejegent/ komen seer blymoedig aen/ met hope van wel ontfangen te werden ende goeden buyt te bekomen; doch voor de stad liggende heeftmen op haer met grof geschut so dapper geschoten/ dat sy om genade biddende/ versochten te mogen weder henen trecken van daer sy gekomen waren/ 'twelckmen haer heeft toegestaen. Vlissingen 'tSpaensche jock aldus vanden hals geschud hebbende/ heeft de stad Camp-Veere (alwaer het Arcenael vande provisien van oorloge voor de provintie van Zeelant word gehouden) mede gevolgt ende de stad Zieric-zee oock seer corts daer aen; Ende hebben also dese drie zee-steden haer getoont vyand van Spanjen; Waer door de benoude Nederlanders bekomen hebben dese drie vermaerde zee-gaten/ als de Wielinge, 't Veer-gad ende den Room-pot . Hier en boven heeft de goede God de sake noch so gelieft te segenen/ dat sy goeden buyt bequaemen uyt de vlote die den Hertoch van Medina Celi uyt Spanjen na de Nederlanden bracht: daer van sy een deel costelijcke geladen schepen veroverden/ de goederen vercochten/ ende de penningen gebruyckten tot hare defensive oorloge/ ende vooreerst de

[p. 52]

stad Middelburch (die vol Spaensch garnisoen was onder Mons-Dragon) mede uyt het Spaensche geweld te rucken/ ende haer in vryheyt te stellen/ ende also het eylant van Walcheren te suyveren vanden bloet-dorstigen Spanjaerden. Bequamen oock noch 23 metale stucken geschuts / die Duc d'Alve van Mechelen na de stad Sluys hadde gesonden/ om te gebruycken op eenige schepen diemen aldaer tegens de Zeeuwen toemaeckte.

 
Gae voort, o Zeeuw! gae voort; niet licht weest als de winden;
 
Maer hout malcand'ren trouw, ghy sult noch wel bevinden,
 
Hoe dat Gods cracht, in nood, wanneermer minst op denct,
 
De goede luyden helpt, de Goddeloose krenct.
 
 
 
Com syt ghy 't instrument, waer door de God van boven
 
Syn volck verlossen wil, dat nu so leyt verschoven:
 
Maer syt eendrachtich toch: want dat is al u macht;
 
Daer eendracht niet en is, daer is oock geene kracht.
 
+ Perfer & obdura: dolor hic tibi proderit olim: saepe tulit lassis succus amarus opem.
 
+ Die't lecke schip beschreyt/ seylt daerom niet te dichter */ Die onder'tpack versucht/ draegt daerom niet te lichter:
 
Leent schouders al dat leeft *.
 
+ Malheur sur le meschant, qui ne cherche qu'à faire mal: Car la retribution de ses mains lui sera faite.



illustratie

Stem: Bransle Guinée.
 
1.
 
COm nu met sang van soete tonen,
 
En u met snaren spel verblyt;
 
Sing op, en wilt alom bethonen,
 
Dat ghy van herten vrolyck syt.
 
Juycht God ter eer,, Syn lof vermeer,
 
Die sulcken grooten werck
 
Gedaen heeft voor syn Kerck.
[p. 53]
 
2.
 
In Israel was dat een wyse,
 
Valt met haer oock den Heer te voet;
 
Dat elck nu toch God roem' en prijse,
 
Die ons soo veel weldaden doet.
 
Roep over al Met groot geschal:
 
Lof, prys en danck alleen
 
Sy God, en anders geen.
 
 
 
3.
 
De Heer heeft eertydts synen volcke
 
Geholpen uyt veel ancxt en pyn,
 
Hy geeft ja wel een duyster wolcke,
 
Maer weer daer na schoon Sonnen-schyn.
 
Lof sy die Heer Die ons oock weer
 
Geeft, na veel smert en druck,
 
Veel segen en geluck.

De stad Rotterdam nae dat de Spanjaerden daer inne alle moortdadigheyd ende moetwille hadden + bedreven/ is vande selve verlaten/ ende hebben d'overgeblevene borgers haer gevoegt by de steden Dordrecht, Delft, Leyden, Haerlem, Gorcum, Hoorn, Alckmaer, Enckhuysen, Bommel, Bueren ende andere steden meer/ die haer thoonden vyand te syn der Spaenscher moorderyen ende Land-schendingen. In het Graefschap Zutphen is de hooft-stad/ midtsgaders Deutecum, Doesburch, Goor, Oldenseel met andere daer omtrent gelegene steden/ den Spanjaerd afhandig gemaeckt door den Grave vanden Berg' , swager des Princen van Orangien. In Vrieslandt hebben Sneec, Franiker ende Bolswaert mede

[p. 54]

des Spanjaerts plegen niet langer willen dulden. Daer opgevolgt is/ dat alle de steden die hen tegens dese vyanden feytelijck stelden/ ende haere vryheydt begeerden voor te staen/ t'samen gekomen syn + binnen de stadt Dordrecht, in Julio 1572 / werdende in haerder E: vergaderinge overwogen den droeven ende jammerlijcken stant der Nederlanden/ de wreede mishandelingen der inwoonders/ by den Spanjaerden gepleegt; wat te vooren geschiet was/ ende wat swaricheden (soomen in tijdts hier inne niet en versage) daer uyt noch ontstaen mochten; ende middelen voorgeslagen om den tyrannen te wederstaen/ ende soo het mogelick ware te dwingen dat sy de Landen souden moeten verlaten. Dit dus voorgestelt synde/ werd goet gevonden gesamentlijck den Spanjaerden ende haere toegedane/ 'thooft te bieden/ hen oorlog aen te doen/ soo te water als te lande/ door wat gelegentheden 'tselve best konde geschieden: tot welcken eynde den Prins van Oranjen, stadthouder van Hollant, Zeelant, &c. uyt Duytschlant werd' ontboden/ om met raed ende daed de Landen te dienen ende by te staen. Duc + d'Alve werd door dese byeencompste soo verbaest/ uyt vreese dat hem yets quaets daer uyt mochte voortkomen/ dat hij zijnen Gouverneur van Hollant, den Graef van Bossu, last gaf uyt zijnen naeme de Heeren van de byeengecomen steden te verthoonen / Dat hy/ verstaende het gemeene-qualijck-

[p. 55]

gevoelen der Landen ende Steden/ over het invoeren van den thienden/ twintichsten/ hondersten/ ende andere penningen ende belastingen/ midtsgaders eenige misbruycken der oorlochsluyden/ volveerdig was/ niet alleen d'opgesette schattingen af te schaffen ende alle abuysen te weeren/ maer oock der Landen/ Steden/ ende Borgeren vryheden te bevestigen. Doch wanneer 'tselve dese vergaderinge is aengedient geweest; soo heeft een ygelijck geoordeelt dat 'tselve maer en quam/ uyt loutere geveynstheydt/ ende dat om dese Heeren vruchteloos te doen scheyden; men heeft 'tselve derhalven geen geloof gegeven: maer yder gantsch yverig gevonden tot kloecke tegen-weer sich te bereyden/ om't Spaensche geweld tegens te staen ende te stutten daer men konde.

 
Wel hey Duc d'Alf! hoe dus? wat meendy met u specken?
 
Door loos en boos bedroch, ons in u net te trecken?
 
O neen! een schalckert veynst tot dat hy krycht geloof,
 
En raeckt hy dan ter slaegs; so maeckt hy't al ten roof.
 
 
 
Ghy stelt wel vryheyd voor met brieven en placcaten,
 
De sware schatting' schynt wilt ghy nu achterlaten,
 
Maer vrient wy weten wel wat dat den vog'laer doet,
 
Om 'tvincxken in zijn net te krygen, fluyt hy soet.
 
Ditat servata fides. Getrouw verbond/ een vaste gront.
 
Et de ton throne juste +
 
Justice & equite gardent ferme la place,
 
Clemence & Verite marchent devant ta face.
[p. 56]



illustratie

§Stem: La Dolphinee.
 
1.
 
DE Vogel wert gelockt gefluyt,
 
Des Vangers pyp geeft soet geluyt,
 
Tot dat hy 't dierken heeft int net,
 
'tWelck hy dan naer syn handen set,
 
En brengtet in al-sulck bedwang,
 
Dat't pypen * moet naer zynen sang.
 
 
 
2.
 
Duc d' Alf/ dien ouden snooden gast,
 
Fluyt mede nu seer soet al vast,
 
Op dat hy't Land soo inne slick,
 
Het volck mocht krygen in syn strick:
 
Maer (vrienden) 'tis een lichte vlieg,
 
Siet toe dat hy u niet bedrieg.
 
 
 
3.
 
Com nestelt hem de broeck eens op *,
 
En smyt hem oock vry op de kop,
 
Slae dat hy pypt, en kirt *, en jangt,
 
Syn steert als een hont-rekel hangt.
 
Stryt vroom voor uwe goede saeck,
 
Maeckt dat hy uyt het Lant geraeck.
 
 
 
4.
 
Veel liever stelt het alles by *,
 
En gord' het sweert aen uwe sy,
 
Slae vry, 'tis nu de rechte tydt,
 
Dat ghy u maeckt den bloet-hont quijt.
 
Hout goede wacht, vertrout hem niet,
 
Hy soeckt niet meer als u verdriet.
 
 
 
5.
 
Weg sweept hem met de lange roe,
 
En dryft de guyt na Spanjen toe.
 
Wilt hem oock so om d'ooren slaen,
 
Gelyck hy and'ren heeft gedaen.
 
Voor alle werck bid God den Heer,
 
Dat hy hem selver van u keer.
[p. 57]

Graef Lodewijck , broeder des Princen van Oranjen, heeft hem eenigen tijdt in Vranckrijck onthouden; + alwaer hy voorneemt eenen kloecken aenslach tot veroveringe des stads Bergen in Henegouwe den welcken hy wel ende geluckelijck heeft uytgevoert. Den selven aenslach was eerst aengevangen door 12 persoonen/ die haer 'smorgens vroeg meester vande stads poorte hebben gemaeckt/ ende korts daer aen gesterckt werden met 400 mannen: die dan de hooft-stad van Henegouwe also

[p. 58]

in vryheyt stelden/ die ruckende uyt de slavernye der Spanjaerden. Duc d'Alve hier van tijdinge krijgende/ werd seer ontroert/ 'tverlies deses stads meer achtende/ als van alle de andere Zee-steden/ havens/ ende Zee-gaten; te meer also hy den Franschman (door wien dit stuck uytgerecht was) niet + goets en vertroude/ nam daerom voor met alle zijn macht dese stad weder te winnen/ gelijck hy dan daer nae toe treckt/ ende de selve wel nauw' belegert.

 
Al komt de groote zee seer bulderen en braken
 
Op eene stercke rots; en schijntse drift te maken,
 
So blijftse nochtans vast en onbeweeglijck staen.
 
De Ware Deucht en kan oock niemant neder slaen.
 
 
 
Die mette Deucht vereelt is, moetet laten blijcken,
 
En daer in voort gaen steets, oock geensints ommekijcken.
 
Deuchts-loon is selfs de Deucht, een rechten edel-man
 
Vaerd voort van Deucht tot Deucht, en scheyter nimmer van.
 
Vile latens Virtus, quid enim submersa tenebris proderit? Den edeldom bestaet Alom in cloecke daet. +
 
Heureux, & trop heureux! cil.qui le souverain contre tous accidens appuye de sa main: +
 
Qui ne despend d'ailleurs que de sa providence, & le regne de Dieu plus que le sien avance.



illustratie

§ La Vallette.
 
GEen dingen syn so,, Geringe geschapen,,
 
Of strecken ons gantsch'lyck seer,, Tot nut en leer.
 
Wie isser soo snoo? Wie sal sich vergapen?
 
Sich selven toeschryven 'tgoet,, Dat Gode doet?
 
Dat wy door't betrachten, Van eygene krachten,
 
Kregen onfeylbaer ons begeer,
 
Wy souden dier wegen, Niet achten Gods segen,
 
Ja niet weer,, dencken meer,, op den Heer.
[p. 59]
 
Ezechie ne craint du tyran le courroux, +
 
Ne s'accomode au temps, ne hurle avec les loups,
 
Ne tergiverse point, ains devotement sage:
 
Sachant que tous dilais apportent grand' dommage.
 
Sed famam extendere factis Hoc virtutis opus. Hoc opus, hic labor est. +

De Heeren Magistraten/ tegenstrijders der Spaenscher tyrannije/ hier vooren genoemt/ hebben + volgens haerder E: genomen resolutie/ ter vergaderinge/ binnen Dordrecht gehouden/ den Heere Prins van Oranjen toegeschickt een goede somme van penningen/ ende hem t'haerder hulpe ontboden/ die daer op haestelick met een schoon leger volcx/ sterck 14000 voetknechten ende 6000 ruyters/ in Julio 1572/ den Rhijn is overgekomen/ ende inde Nederlanden wel onthaelt/ God de eere gevende van so grooten weldaed/ ende daer over al omme vierige gebeden-dagen houdende/ op dat dese macht/ + ende voorder alles wat voorgenomen mochte werden/ soude mogen geschieden tot Godes eere/ tot opbouwinge van Christi rijcke/ verstroyinge der bloet-dorstiger ende Lants-verdervende tyrannen/ ende tot gemeene Nederlants welvaren. In dese tydt heeftmen gesongen dit volgende Liedeken ; 'twelcke groote vrucht onder vele luyden schafte/ elcke eerste letter des veers vervolgens medebrengende den naem des Princen voorsz.

[p. 60]



illustratie

Ras, blijft niet lange staen, marcheert ghy Colonnellen,
Rit-meesters, Capiteyne, ghy oock Soldaets gesellen,
O Keyserlicke Prins! neemt, siet daer is het swaerd!
U eer, u eed, u trouw voor 't Land doch wel bewaerd.
De traen
-Parsis aen t ween, 'sLands vryheyt wert verheven,
Wy sullen (hoop ick) haest de Spanjaert sien verdreven,
Die 'tuyterste verdriet van ons verderven socht,
Treck op, de Heer, gelooft, is by u indentocht.


1 De Nederlandtschen Leeuw mette vrydom ende Previlegien des Lants.
2 De Prins van Oranjen, ontboden tot bescherming der selver.
3 Het swaerd ofte justitie, by de Heeren Staten, den Prins, als Gouverneur, inde hand' gegeven.
4 De gebroken Parsse of of Spaensche tyrannie.
5 Des Prinses macht van Ruyters ende Knechten, by hem uyt Duytschlant mede gebracht.


[p. 61]

Stemme: Alst begint.



illustratie

§ Stemme: Alst begint.
 
1. WIlhelmus van Nassouwe,
 
Ben ick van duytschen bloet,,
 
Het Vaderlant getrouwe,
 
Blijf ick tot 'sLants behoet,
 
Een Prince van Oranjen
 
Ben ick vry onverveert,
 
Den Coninck van Hispanjen
 
Ick altyt hebb' ge-eert.
 
 
 
2. In Godes vrees te leven
 
Heb ick altyts getracht;
 
Daerom ben ick verdreven,
 
Van Lant en goet gebracht,
 
Maer God sal my regeeren,
 
Als een goet instrument,
 
Dat ick sal wederkeeren,
 
Noch in mijn regiment *.
 
 
 
3. Lyd' u * myn ondersaten,
 
Die oprecht syt van aerd,
 
God sal u niet verlaten,
 
Al syd' ghy nu beswaert,
 
Die vroom begeert te leven,
 
Die bidde nacht en dag,
 
Dat God my kracht wil geven
 
Dat ick u helpen mach.
 
 
 
4. Lyf, goet, en al te samen
 
Heb ick u niet verschoont *,
 
Myn broeders hoog van namen,
 
Die hebben't oock betoont.
 
Graef Adolf is gebleven
 
Te Vrieslant inden slag ;
 
Syn siel, in 'teeuwig leven,
 
Verwacht den jongsten dag.
 
 
 
5. Een edel Prins geboren
 
Van Keyserlick geslacht ,
 
Een Vorst des rijcx verkoren
 
Ick altydt ben geacht.
 
Voor Godes woord en leere
 
Heb ick vry onversaegt,
 
Gelyck een held met eere
 
Myn edel bloet gewaegt.
 
 
 
6. Mijn schilt en myn betrouwen
 
Zyt ghy (o God myn Heer!)
 
Op u soo wil ick bouwen;
 
Verlaet my nemmermeer:
 
Op dat ick vroom mach blyven,
 
U Dienaer t'aller tyt,
 
De tyranny verdryven,
 
Die menigh hert doorsnyt.
 
 
 
7. Voor al die my beswaren
 
En myn vervolgers zijn,
 
Wil my (o God!) bewaren
 
In desen droeven schyn.
 
Dat sy my niet verrasschen
 
In haren boosen moet,
 
Haer handen niet en wasschen,
 
In myn ontschuldig bloet.
[p. 62]
 
8. Als David moste vluchten
 
Voor Saül den tyran;
 
Soo heb ick moeten suchten
 
Met menig Edelman:
 
Maer God heeft hem verheven,
 
Verlost uyt aller noot,
 
Een Coninckryck gegeven
 
In Israel seer groot.
 
 
 
9. Nae 'tsuer sal ick ontfangen,
 
Van God den Heer oock 'tsoet.
 
Waer kan meer na verlangen
 
Myn Vorstelick gemoet,
 
Dan dat ick hier mach sterven
 
Met eeren in het veld,
 
En't eeuwig ryck beerven,
 
Als een getrouwen held?
 
 
 
10. Niet doet my meer erbarmen
 
In mijn swaer ongeval
 
Dan datmen siet verarmen
 
Des Conincx Landen al.
 
Dat u de Spanjaerts krencken
 
O edel Nederlant!
 
Als ick dat gae bedencken,
 
Myn edel harte brant.
 
 
 
11. Als een Prins opgeseten
 
Blyf ic met myn heyrkracht *.
 
Vanden tyran vermeten,
 
Heb ick den slag verwacht,
 
Die by Maestricht begraven *
 
Zeer vreesde myn gewelt,
 
Myn ruyters sachmen draven
 
Zeer moedig door het velt.
 
 
 
12. Soo het de wil des Heeren
 
Had op die tydt geweest
 
Ick had wel willen keeren
 
Van u dit swaer tempeest *:
 
Maer d'Heere van hier boven
 
Die alle ding regeert,
 
En die elck een moet loven,
 
En heeft het niet begeert.
 
 
 
13. Seer Christlick was gedreven
 
Myn Princelyck gemoet,
 
Stantvastich is gebleven
 
Myn hert in tegenspoet.
 
Den Heer heb ick gebeden
 
Uyt mynes herten gront,
 
Dat hy myn saeck en reden *
 
Uytvoere t'aller stont.
 
 
 
14. Oorlof mijn arme schapen,
 
Die zijt in grooten noot,
 
U Herder sal niet slapen,
 
Al lijdt ghy veel aenstoot.
 
Tot God wilt u begeven,
 
Syn heylsaem woord neemt aen,
 
En een vroom Christen leven:
 
Want 'tis hier haest gedaen.
 
 
 
15. Voor God wil ick belijden
 
En voor zijn groote macht,
 
Dat ick tot geenen tijden
 
Den Coning heb veracht;
 
Dan dat ick Godes eere
 
Most voorstaen aldereest *,
 
Gehoorsaemheyt den Heere
 
Bewysen moste meest.
[p. 63]

Wanneer den Prins van Oranjen de revieren nu was wel overgekomen/ is hy onvertsaegt getrocken + nae Bergen in Henegouwe, belegert by Duc d'Alve. Graef Lodewijck was personelijck daer binnen/ 'tontset verwachtende. De Prins voor de stad komende/ met meeninge om den vyand te slaen/ heeft de Spanjaert hem in zijne voordeelen gehouden/ ende gantsch niet bloot gegeven. Middelertydt is de Prins de seer droeve bootschap gebracht van Parijs/ daer den Coning van Vranckryck Carel de + IX. neffens noch andere steden/ den 22. Augusti 1572/ hadde laten begaen een schrickelijcke moort / sulcks datter gereeckent wierden bet als 100000 menschen vande gereformeerde religie vermoort ende omgebracht te zijn. Dese ongehoorde daed heeft den Prins bewogen zijn volck af nae Hollant + ende Zeelandt te leyden: Ende is Duc d'Alf ondertusschen meester van Bergen geworden. De Prins inden tocht nae de gemelde belegerde stad / veroverde Mechlen, Dermonde, Leuven ende Nivelles, doch de selve niet houbaer achtende/ heeft die weder in zijn aftrecken verlaten/ ende zijne besettingen daer uyt getrocken. Het gebeurde daer nae dat Duc d'Alf met zijn Leger mede afquam nae Hollant/

[p. 64]

de welcke komende ontrent Mechelen zijn hem de geestelickheyt/ Magistraet ende borgerye tegens gegaen met vanen ende crucifixen/ hem wellekomende ende veel geluck wenschende met zijne verkregene victorie/ hoopende hy souder noch meer bekomen/ gaven hem over de sleutels vande stad/ ende desgelijcks meer. Alle 'twelcke onaengemerckt/ zijn de Spanjaerdenden 2. October 1572 vyantlijck + in de selve stad gevallen/ niemanden verschoonende/ geestelijcke noch wereltlijcke/ ende een grousaeme moort aengerecht/ vele dagen lanck de stad geplondert/ ende de goederen/ met volle geladen schepen/ versonden nae Antwerpen ende andere steden/ daer sy die verkochten; ende hebben dus dese treffelijcke stad met zijne inwoonders so deerlijck verwoest ende te niet gebracht/ dat 'tselve nemmermeer uyt des menschens herten ende gedachten gaen en kan. Duc d'Alve heeft dese daed by sententie ende afcondinge (in vele steden gedaen) geoordeelt voor billick ende recht/ ende de stad Mechelen sulcken straffe waerdig geacht/ verklarende voorders alle de goederen der Nederlanders (die hy rebellen noemde) tot proye zijnder trouwanten ende bloet-dorstiger Soldaten.

 
Wat baggert * aen myn hert, wat doet my so ontstellen?
 
Och! 'tis om dat ick 't volck sie so vervaerlyck quellen.
 
Men sucht, men ducht, men weent, men steent, men klaegt, men kermt,
 
Dat ja een steenen hert hier over sich ontfermt.
 
 
 
'tGejammer heeft geen eynd', men hoorter niet als klagen;
 
Och sal u volck, o God! noch lang dees plagen dragen?
 
En dus geslagen syn! help Heer eens datmen't voelt!
 
Merckt hoe't vergoten bloet nu over straten spoelt!
 
Odimus accipitrem, quia vivit semper in armis, & pavidum solitos in pecus ire lupos. +
 
Son espee est son titre, & qui son fer evite
 
N'eschappe malheureux son mortel aconite,
 
 
 
Craint de tous il craint tout, il rompt tout a la fois +
 
Les chaines de nature, & les chaines des Loix.
 
Die my quaet voor goet vergelden +
 
en my schelden/
 
Vallen tegens my met haet.
 
 
 
Om dat ick my voor't quaet hoede
 
en na't goede
 
Trachte sonder onderlaet.
[p. 65]



illustratie

§ § § Stem: Si ceste malheureuse bande.
 
1.
 
T'Geween, 'tgehuyl, 'tgekryt,, Op dees tyt,,
 
Gaet nu (Heer!) Even seer,, Weder aen.
 
Het arme volck, o God! Wert bespot,,
 
En gehoont,, Niet verschoont,, Van Maraen.
 
Hy slaet en moort,, Vernielt verstoort,,
 
Verdruct, benout,, End'spaert noch jong noch out.
 
 
 
2.
 
Gelyck een dolle Zee Vande Ree Tiert en baert
 
En vervaert Alle man;
 
Soo woed oock desen bul Die als dul Plaegt en druckt,
 
Ruct en pluct Waer hy kan.
 
En maeckt het Land Vol moort en brand,
 
Daer's niemant vry Schier van zyn tyranny.
 
 
 
3.
 
Hy grypt en grabt int goet En int bloet Daer hy weet
 
Dattet breet Is, en meest;
 
Syn balg is nimmer vol, Maer gantsch hol, Ruym en wyt
 
En altyt So geweest,
 
Doch noch op't eynd Eer dan hy't meynd,
 
Hy daer van al Syn loon noch krygen sal.

De vereenighde steden hadden de stad vander Goes beleghert: maer Mons Dragon (hebbende + veel volcx door het verdroncken Lant/ in Zuyt-beverlant gebracht ) heeft die ontset/ ende ist 'tLeger also weder op gebroken. Duc d'Alf deed' al wat hy konde/ om de belegerde stad Middelburch (die in hongers noot was) te water mede te hulpe te komen/ sont derhalven 22 Assabros of Spaensche +

[p. 66]

schepen/ met lijf-tocht/ derwaerts; Maer de selve onder het kasteel van Rammekens aenkomende/ zijn sy so dapper aengetast by de Capiteynen der gemelde vereenichde steden/ dat sy niet alleen overwonnen/ maer gantsch tot niet gebracht syn/ ende alle het volck vande meeste tot de minste overboort geworpen. Dese daet heeft onder den Spanjaerden groote schrick gemaeckt/ te meer als sy gewaer + wierden/ dat haer vleesch ende leven/ niet meer geacht ende gespaert wiert/ als sy dat van andere menschen gespaert hadden.

 
O dry een eenig God! 'tstaet alles t'uwen dienste,
 
Wind, regen, hagel, snee, des blicxems schet'rig vier,
 
En d'aerde desgelijcx; om op het onvoorsienste,
 
'tHoog-moedig stoute volck te malen tot een sier *.
 
 
 
Het opgeblasen hert dat slaet ghy als in duygen
 
'tGemoet verwoet, verhart, ghy haestlyck stucken breeckt,
 
Geen mensch hoe groot hy sy; men siet hy moet sich buygen,
 
Wanneer u heftig vyer als stoppels hem ontsteeckt.
 
Vim vi repellere licet.
 
 
 
Tot een hard' quastig hout dient wel een scherpe bijl.
 
Tot een verstaelde lat een goe verstaelde vijl.
 
Seigneur! Je n'y voy goutte, ains seulement j'admire; Ce que lourd je ne puis concevoir & moins dire +



illustratie

Stem: Fransche Courante.
 
DIe vast'lyck op den Heer
 
Stelt zijn vertrouwen neer,
 
Syn druck en smert,
 
In vreucht verandert wert.
 
Tot 't uyterst' wert hy noyt benout
 
Die op den Heere grondig bout.
 
Die het goet,, Geerne doet,,
 
En het quaet,, Tegen staet,,
 
Sal't op 'tlest,, Hebben best.
[p. 67]

Hier en tusschen is Don Frederick de Toledo, Soon van Duc d'Alve, overste des Spaenschen Legers +/ aen komen marcheren na Zutphen ende andere steden/ alwaer hy verstont dat groote verslagentheyt was onder de gemeente/ van wegen de moort van Parijs/ het verlies van Bergen in Henegouwe, ende het moordadig feyt gepleegt binnen Mechlen. Den 23. November 1572 heeft desen Velt oversten (nae een geringe belegeringe) gewonnen de voorsz. stad Zutphen/ daer de Spanjaerden geene wreetheden mede hebben nagelaten; maer een groote moort/ aen allen soorten van menschen begaen. De + Graven vanden Berge ende Schouwenburch , heel verbaest/ zijn na Duytschlant gevlucht/ verlatende haer gouvernement van Vrieslant, daer hem den Spanjaert deshalven weder meester van maeckt. De stad Naerden (hoewel de magistraet ende de borgers desen Oversten tegens quamen/ ende om genade baden) hebben sy evenwel verbrant/ mannen/ vrouwen ende kinderen omgebracht/ jae selfs mede die sieck lagen in't gast-huys. Ende heeft Duc d'Alf noch alle dit tyrannig verrichten/ by openbare billetten/ doen verkondigen nae rechte ende justitie gedaen te hebben/ aen sulcke misdadige die noch meerder straffe hadden verdient. De stad Haerlem is korts daer aen berent/ belegert/ ende na seven + maenden/ den Spanjaert (onder eenige voorderlicke conditien) overgegeven; des stads plonderinge afgekocht werdende voor 240 duysent guldens; Doch desen bloet-hond dede de Nederlantsche ende Walsche soldaten al ombrengen/ ende de borgers pionieren * in't beleg voor Alckmaer/ niet passende op't gemaeckte accoort.

[p. 68]
 
Mijn lichaem schud en dreunt, myn beenen staen en trillen,
 
Sy hebben gantsch geen cracht, 'tschijnt datse vallen willen,
 
Myn herte beeft van ancxt, ick worde so gekrinckt
 
Dat myn benout gemoet als in mijn schoenen sinckt.
 
 
 
Hoe vangt en spant men weer, hoe moort m'aen allen syden,
 
Die Godes heyl'gen naem aenroepen en belyden!
 
Een yders hert met recht hier over schrickt en beeft,
 
Men heeft nau oyt een tyt van treuren so beleeft.
 
Nulla dies maerore caret: sed nova fletus causa ministrat. +
 
God proeft door ongeluck ons vromigheyt en deuchden/ En om te sien ons hoop, berooft hy ons van vreuchden +
 
Heere! wilt ghy tegens een vliegend' blad so ernstachtich * zijn/ En een dorren halm vervolgen? +
 
Voila qu'il me tue, si esperai-je en lui: tant ya que je maintiendrai le train de ma vie en la presence d'icelui. +



illustratie

§ § § § Stem: Engels Nou, nou.
 
1.
 
HEere! keere van ons af
 
U vertoorent aengesicht,
 
En door dees verdiende straf,
 
Ons verblint verstant verlicht;
 
Dat u vriendelyck gelaet
 
Lichtend over ons mach staen,
 
En u uytverkoren saet
 
Eens toch mach met vreden gaen.
[p. 69]
 
 
 
2.
 
Toomt en breydelt 'sVyants macht,
 
Die't dus al in roeren stelt.
 
Heer! verschijnt eens so met kracht
 
Dat hy ruymen mach het velt,
 
En u volck, naer sulcken werck,
 
Veylig eenmael opgaen mach
 
In u lieve heyl'ge Kerck,
 
U te loven nacht en dag.
 
 
 
3.
 
Doch so't u believen sal
 
Dat ghy ons noch langer sult
 
Laten in dit ongeval,
 
Geef ons, Heere, toch gedult,
 
En laet uwen wil geschien:
 
Want ghy seker en gewis
 
Best kont weten en voorsien
 
Wat ons meest van noden is.

De stad van Middelburch / hoe langer hoe meer/ in grooten hongers-nood geraeckende/ heeft Duc + d'Alve, om de selve daer uyt te verlossen/ een treffelicke vlote doen gereet maken; daer mede hy/ in Februario 1573/ tracht te slaen de vlote der vereenichde Steden/ daer Capiteyn Worst Admirael over was; maer komende aenden anderen/ heeft/ naer een bloedig gevecht/ den Spanjaert moeten wijcken/ achterlatende twee groote schepen/ genaemt 'tLand van beloften/ ende den Oliphant/ met noch eenige mindere. Monsieur Blicki met seer veel Spaenschen adel ende soldaten op de selve schepen synde/ wierden gantsch niet verschoont/ want den hittigen moet der verwinners was soo groot/ dat sy de Spanjaerden met haere goude ketens ende kostelicke kleedingen over boort smeten/ geen ding achtende kostelijcker als straffe ende wrake te doen aen dese wreede wolven/ die soo menig duysend onnosele menschen hadden helpen ombrengen. De Spanjaerden met haere toegedane die het ontquamen kregen hier door seer grooten schrick/ merckende dat (door Gods rechtveerdig oordeel) de wreede wreedelicken wierden betaelt/ ende dat by den al-wreeckenden God/ ende dese verwinners de doot van een slecht mensche soo veel geacht wierd/ als eenen grooten Spaenschen Don of Seignor. Don Frederick hadde/ na 'tveroveren van Haerlem, geschreven aen d'andere Hollantsche steden / dat sy hen hadden te spiegelen aen de gewonnen nabuerige stad Haerlem, ende dat haer niet beter

[p. 70]

soude toekomen/ soo sy hen niet wilden geven in zijne bermhertige handen/ dewijle die noch voor een tijdt tot haerder erberminge open stonden; Doch dese Spaensche voorgestelde genade is by den steden geheel verworpen/ resolverende haeren vyand totten uyttersten toe tegen te staen; seggende met den Koninglijcken Prophete David: beter te vallen in Godes handen (vertrouwende zijne Vaderlicke liefde) als inder tyrannen ende menschen. Ondertusschen in Augusto 1573/ 'tSpaensche Leger voor + komende/ heeftmen de stadt beschoten/ bressen gemaeckt ende bestormt/ doch Godt heeft soo een mannelijck herte den inwoonders gegeven/ tot de vrouwen ende kinderen toe/ haer t'samen moedig quijtende/ om den vyand af te keeren/ dat de selve genootsaeckt is geweest (geleden hebbende groote schade) de stad te verlaten. Ende dus is Duc d'Alve allencxkens beter gewaer geworden/ dat de openinge der Zee-gaten was der vereenichde steden sterckte; versoeckt derhalven aen de Heeren van Amsterdam/ dat de selve al haere macht tot 'sConings dienst wilden aenleggen om de Noort-hollanders te dwingen/ ende haere Zee-gaten voor hem veyl te houden/ 'twelcke hem toegestaen zijnde/ hebben die van Amsterdam een stercke vlote toegerust/ het schip van den Admirael de Grave van Bossu (daer mede veel adels op ging) noemende/ d'Inquisitie.

+Den 11. Octobris 1573 zijn de Spaensche voor den dag gecomen/ ende van den Noort-hollantschen Admirael/ midtsgaders van andere kloecke Zee Capiteynen soo wel onthaelt ende gegroet/ dat des + Spaenschen Admiraels schip/ met meer andere/ werden verwert onder een/ ende den Grave van Bossu, met vele Dons/ adels ende gemeene soldaten ende bootsgesellen/ gevangen/ Daer voor verscheyden + aensienlicke persoonen werden gelost/ met veel Haerlemsche borgers. Duc d'Alf persoonelick t'Amsterdam zijnde/ ende dese tijdinge verstaende/ is in haest vertrocken/ nae latende vele schulden. De Prins van Oranjen was alsdoe binnen de stad Dordrecht, die door een Fransch edelman/ d'Heer van + Poyet, dede beklimmen de stad Geertruydenberg', ende meester daer van werd den 28. Augusti 73. In Duytschlant den Hertoch Hans Casimirus , op een heyde ontmoetende een groote partye bus-

[p. 71]

poeders/ gesonden werdende nae Nederlant voor Duc d'Alve, heeft dat doen aensteecken ende opspringen. Te deser tijdt werd een Liedeken gesongen/ behelsende de klachte vanden gevangen Grave van Bossu, ende alsoo het alsdoe seer vermaert was/ hebbe 'tselve hier mede willen in voegen/luydende als volgt.



illustratie

 
§ 1. MAximiljanus de Bossu,,
 
Ben ick een Graef geheeten,,
 
Duc d'Alf dien ik trou diend' heeft nu,,
 
My schoon en gantsch vergeten,,
 
Ick heb geweest syn Admirael,
 
De Geus te dooden principael *,
 
Hadd' ic my hoog vermeten.
 
 
 
2. Myn vast betrouwen was myn schip *,
 
God had ick gantsch verlaten,
 
My docht het was een harde clip;
 
Daer mocht geen pomp * op vaten *;
 
Maer siet daer quamder inde vloot
 
Die Hend'rick Trier * van kloeken goot,
 
Die maeckten groote gaten.
 
 
 
3. Ick meend' ick was der Geusen dwanck,
 
De kans die liep verloren,
 
Gevangen tegens mynen danck
 
Werd' ick gebracht tot Horen.
 
Daer ick in't klooster * ben geraeckt,
 
En tot een Pater wierd' gemaeckt,
 
Myn cruyn is noyt geschoren.
[p. 72]
 
4. Hoe 'tis ick ben in tegenspoet,
 
Maer 't moet nu zijn geleden.
 
Ick moetet rek'nen noch voor goet
 
Dat ick hier ben ter steden,
 
Veel liever als tot Rotterdam *;
 
Daer my de borger is seer gram
 
Om d'moort die ick daer dede.
 
 
 
5. Waer is de Paus, de heyl'ge man?
 
Cond ick by hem geraken
 
Ick lietse doen al inden ban,
 
Die my't schip deden maken.
 
De hel roep ick tot deser uyr,
 
Met Sint' Patritius vagevuyr *,
 
Al over haer ter wraken.
 
 
 
6. Sy hebben my dit schip gedaen,
 
Ick soud' den kryg beginnen,
 
Ick hebb' noyt slechter stuck bestaen,
 
Als ick het gae versinnen *,
 
Wat schippers, stierluy, dat ick vraegd',
 
Sy spraken al, alst my behaegd,
 
U schip kan niemant winnen.
 
 
 
7. Maer doen ic quam voor't Hoorner hop, *
 
Ick werd wel anders ware *,
 
Dat sal noch steken in myn krop,
 
Al leefd' ick vijftig jaren.
 
Geux leerde my op't selve pas,
 
Wat een genuchte dattet was
 
Op de Zuy'r-zee te varen.
 
 
 
8. Jan Symons Rol *, ghy lichte quant!
 
Waer syn u schoone woorden?
 
Die ghy my loofden aen myn hant *,
 
Als menig man aenhoorde:
 
Ghy soud my inder noot by staen:
 
En ghy syt haest my afgegaen,
 
Het welck my meest verstoorde.
 
 
 
9. Maer schoone woorden volt geen sack,
 
Dat heb ick wel bevonden:
 
Want goede bystant my ontbrack,
 
Als ick dreef aen den gronde.
 
Elck een voer heen weg syner vaerd,
 
Men liet my daer beancxt, beswaert,
 
Bedroeft ter selver stonden.
 
 
 
10. Och daer ick placht een Heer te zijn!
 
Daer lig ick nu gevangen,
 
Na Amsterdam (och 'tis my pijn!)
 
Waer beter myn verlangen.
 
Ey Geux! laet my doch uyt dit quaet,
 
Ick sal u loonen dese daet,
 
Met moorden, en met hangen.
 
 
 
11. Oorlof Bossu, seer wreet en fel!
 
Met al u Spaensche knapen,
 
Ghy maeckt des Conings land rebel,
 
Ter liefd' der booser Papen;
 
Die altyt dorstig zijn na't bloet,
 
Gelyck een visch na't water doet,
 
Na't Christen bloet sy gapen.
[p. 73]
 
Duc d'Alve siet! het swaert bestorven inde vuysten +
 
Van't hartig-vrye-volc/ dat op hun heylant vromt! *
 
Siet om/ en hoor 'tgerucht/ Hoor! Israhel die komt/
 
Met sulcken velt-geschrey/ als oyt de winden ruysten.
 
Est profecto Deus; qui, quae nos gerimus auditque & Videt: +
 
Bene merenti bene profuerit, male merenti par erit.
 
Les outre cuidés ne subsisteront point devant toi: tu as tousiours hay tous ouvriers d'Iniquité. +

Duc d'Alf bemerckende dat hy door zijne strenge regeringe het spit over al had' in d'asschen gewend * +/ ende het werck inde Nederlanden gansch verbrot/ ende dat een ygelijck met haet tegens hem ontsteken was/ versoeckt vanden Coning zijn meester ontslagen te wesen van zijnen dienst/ 'twelcke hem toeghestaen synde/ is in zijn plaetse uyt Spanjen afgheveerdicht Don Louys de Requesens , groot + Commandeur van Castillen. Ende is Duc d'Alf met zijnen soon, den 2. December 1573/ uyt dese Landen na Spanjen vertrocken / de selve latende vol ellende/ oproers/ ende verwoestinge/ vry anders als hy die ses jaren te vooren/ t'zijner aenkomste hadde gevonden. Ende om den Vader-lants-liefhebbenden Leser noch levendiger te verthoonen de natuere ende 'tplegen deses Duc d'Alfs (dat ten deele maer uyt het voorverhaelde kan werden afgepeylt) sal hy lesen de Historien die in't lange de Nederlantsche geschiedenissen verhalen/ ende daer van volkomentlick spreken; so van zijne schrickelijcke/ ongehoorde ende wreede daden/ over landen/ steden/ ende persoonen/ van hooghen ende leghen staete ghebruyckt/ als onder andere in zijn vrolijcke maeltijden hem beroemde te hebben omgebracht/ meer als 18000 menschen door beuls handen in ses jaren tijts. Somma isser oyt eenig tyran geweest die yets quaets bedreven heeft/ Duc d'Alf heeft daer van niet na gelaten alle 'tselve int werck te stellen; Immers so't niet en is gheschiet/ de wille om dat uyt te voeren/ en heeft het hem niet belet/ maer wel den sorgdragenden goeden God/ door zijne barmhertige mogentheyt.

Don Frederick is een vader-gelijckenden soon geweest/ gelijck daer over dese veerskens op hem gemaeckt zijn.

[p. 74]
 
Egregiam vero laudem, & spolia ampla refertis,
 
Tuque puerque tuus, magnum & memorabile nomen.
 
Hy riep, hy sprack, hy peep, gelyck syn ouder schreeuwd'
 
De kater g'lyckt zijn jong, en 'tjong als d'oude meeuwd' *.

Duc d'Alf had een seer konstig/ doch vermeten beeld / ofte statue van zijn persoon doen in coper gieten/ tredende den Adel ende Staten des Lands onder zijne voeten/ die de beenen ende armen afgehouden * waren/ met seer trotsige omschryvingen/ tot kleyn achtinge des Conings ende der Landen/ staende verheven in het casteel van Antwerpen. Ende alsdoe zijn dese aerdige gedichten daer van gestelt.

 
Cur statuam vivo tibi Dux Albane dedisti?
 
An quia defuncto nemo daturus erat?
 
Non male coniectas, neque enim crudelia laudem
 
Facta tua, infamen sed meruere crucem.
 
 
 
Dat is:
 
Hey trotsen gast Duc d'Alf! ghy zijt jae noch in't leven,
 
En hebt nochtans u beeld' tot heug'nis hoog verheven,
 
Uyt vrees' dat nae u doot u niemant eeren mocht;
 
Maer komt dien eere toe, die niet ter werelt docht *?
 
 
 
Een rad of mick, hy die daer gaet soo snoode gangen,
 
Of datmen hem mocht sien self aen een dwers-hout hangen.
 
Ghy syt doch een tyran, en 'tschuym van alle quaet;
 
Quaet, erger, alder quaetst dat al't quaet boven gaet.
 
l'Eternel a en abomination l'Homme de sang, & le trompeur. +

Als nu Don Louys in dienst was als Gouverneur/ heeft hy de Heeren Staten der Nederlanden +/ daer over hy heerschte/ te kennen gegeven dat hy een beter voet van regeringe voor genomen hadde/ als zijn voorsaet wel hadde gedaen/ hem willende voegen (soo hy seyde) nae de Previlegien des Lants/

[p. 75]



illustratie

§ Stem: Op't Engels lapperken.
 
1.
 
WIe dat sich selfs verheft te met,
 
Wert wel een arme sleter *;
 
Duc d'Alf u beeld, tot spyt geset,
 
Waer afgebroken beter.
 
U boose daed,, Die ghy begaet
 
By allen toch onlydig is,, En strydig is
 
Met onser Landen staet.
 
 
 
2.
 
Doch 'tschijnt dat nergens ghy nae vraegt,
 
Ghy wilt het al verscheuren,
 
Maer die daer doet wat God mishaegt
 
Sal't eynde noch betreuren,
 
Als hy vol noot Sal naeckt en bloot
 
Voor Godes oordeel schuldig staen, Onduldig gaen,
 
Verwesen totter dood.
 
 
 
3.
 
De Godloos groeyt een wyl seer wel,
 
Doch 'teynde staet te vreesen;
 
Siet Lucifer quam in de hel
 
Door zijn hoveerdig wesen,
 
Daer't volck sich al Aen spieg'len sal,
 
Indiense soecken goeden spoet *, Want hogen moet
 
Gaet altydt voor den val.

ende nae het advijs der Staten vanden Lande. Dit scheen/ in het eerste/ vry wat aensiens te hebben; maer zijnen loosen bedrieglijcken handel in Spanjen/ soo in Grenade/ als andersins aende Moren gepleegt / was al te wel bekent/ gelijck oock zijn boos voornemen alhier haest openbaer wierd: want de Heeren Staten hebben kennisse gekregen dat hy hem heymelicken versterckte met nieuw Chrijgsvolck/ ende uyt Spanjen een stercke vlote verwachtede; daer en boven de mutinerende * soldaten (tot haerder versekeringe) in pande gevende de steden Nimmegen, 'sHertogenbosch, Deventer, Dermonde ende andere meer. Ondertusschen de stad Middelburch gekomen zijnde in d'uyterste hongers-noot/ heeft desen Commandeur (wetende wat hem aen de selve gelegen was) tot ontsettinge alles by gebracht te water dat hy konde; twee machtige vloten toerustende/ d'een de Sonte af komende/ daer op Sanchio

[p. 76]

d'Avila commandeerde/ ende d'ander uyt Bergen op Zoom/ daer over Julian de Romero 'tbevel hadde. Doch de macht der vereenichde steden/ mede in twee vloten verdeelt zijnde/ is tegens de vlote die de Sonte af quam/ den Zeeuschen Vice Admirael Cornelis Claessen, met zijn byhebbende schepen/ veerdig geweest te slaen/ ende over d'ander den Admirael Boissot. Waer over ontrent Rommerswale een harden water strijt gevallen is/ tusschen den Admirael Boissot ende Julian de Romero; maer naer een heftig/ bloedig gevecht/ is de victorie gebleven aen 'tvolck der vereenichde steden/ daer over men God de Heere hoochlick heeft gedanckt. De Zeeuwen veroverden thien oorloch schepen/ ende alle d'overwonnene (soo groot als kleen) leerdemen de Courante over boord */ op dat sy niet meer haer souden tot moorden ende roven der Nederlanden laten gebruycken. Wanneer nu Sanchio d'Avila dese nederlaghe wierd verwitticht/ soo heeft hy de vlucht naer Antwerpen genomen/ maer de Zeeuwen hem soo dapper achter in zijn vaer-water zijnde/ hebben dry oorloch schepen gekreghen/ die sy mede al van't Spaensch ghespuys ontledighden/ al over boort werpende wat leven hadde. Hier nae Mons + Dragon (Gouverneur binnen Middelburch ) versoeckende de handelinge van't over komen/ ende met den Prins van Oranjen te spreecken/ zijn de conditien getroffen/ ende 'tSpaensch Guarnisoen daer uyt vertreckende/ is daer binnen gekomen de borgery van Ziericzee/ Vlissingen ende vander Vere/ die de verhongerde groote deucht bewesen/ waer over by allen veel blyschaps ontstaen is/ malkanderen met tranen van vreuchde willekomende/ ende God over dese verlossinge hoogelick prijsende.

+ +Dus is't eylant van Walchren (dat twee jaren woest gelegen hadde) van de Spanjaerts t'eenemael bevrijd. Armuyden hebbende veel uytgestaen/ geduyrende dese belegeringe/ is bewalt ende met stads Previlegien vereert/ Ende over de heerlijcke victorie te water/ is in dese tydt een fraey Liedeken gemaeckt/ ende over al gesongen/ het welcke daer om hier mede ingesloten wert. (Doch om 't omslaen te vermyden/ sullen wy daer van de Tablatuer van de Luyt ende Citer voorstellen.)



illustratie

 
§ §
 
1.
 
HOort allegaer,, hoe datmen klaer,,
 
Int openbaer,, Sag komen daer,,
 
int vierent-seventichste jaer,,
 
Duch d'Alvens groot armeyen,,
 
Met trompet en schalmeyen,
 
Seer courageux voorwaer,
 
Seer courageux voorwaer.
[p. 77]
 
2.
 
Seer triumphant Voer elck van kant,
 
Van Bergen * 'tLand, Met kloeck verstand,
 
Elck schip seer vroom en wel gemand,
 
Met Spanjaerts ende Walen,
 
Sy meenden prys te halen,
 
Maer't viel haer uyt de hand,
 
Maer't viel haer uyt de hand.
 
 
 
3.
 
Als nu't gemeen So groot als kleen
 
Nu quam by een, Haer te verbreen,
 
Voor Rommerswael sy hielden heen,
 
By haren eed gesworen,
 
Den Admirael quam voren,
 
Beswycken moster geen,
 
Beswycken moster geen.
 
 
 
4.
 
Cap'teyn Juliaen De Rom'ro * aen
 
Ving een vermaen, Wil 't wel verstaen
 
Myn lieve chrijgschsluy, en ontfaen
 
Den Wijn, die'ck u sal schencken,
 
Daer sult ghy by gedencken,
 
De Ketters te verslaen,
 
De Ketters te verslaen.
 
 
 
5.
 
Sijt wel gemoet, Valt metter spoet
 
De Heer te voet Met rechte boet
 
Voor 't heylig kruys 'tgebet nu doet,
 
En onser liever Vrouwen,
 
Och wilt dit beeld aenschouwen,
 
Op dattet ons behoed',
 
Op dattet ons behoed'.
 
 
 
6.
 
Met dit gebet, Na haer opset,
 
Sy meenden net, Vry van belet,
 
Te komen door dit swaer parket,
 
Maer qualick wast gebeden,
 
Sy mosten leeren smeden
 
Op Sint Antheunis wet *,
 
Op Sint Antheunis wet.
 
 
 
7.
 
Hovaerdich stout Sy riepen bout,
 
Dregende hout *: De Geux die schout *
 
Al ons gewelt seer menigfout,
 
Or venez vous canaille,
 
Luterian, rapaille,
 
Dees dag ist die u rouwt,
 
Dees dag ist die u rouwt.
[p. 78]
 
8.
 
Als Leeuwen vry, De Geux seer bly,
 
Quam flocx daer by, En klampt' aen ly *:
 
Hey nu Papauw *! waer zy de ghy?
 
Men sag daer vrees'lyck schieten,
 
De Spaensch' haer schepen lieten,
 
Schampado speelden zy *,
 
Schampado speelden zy.
 
 
 
9.
 
Met g'lijck accoort De Geux gaet voort,
 
En klampt aen boort; D'Amirael hoort
 
Een groot geschreeuw aen allen oort,
 
O speck! het moet u smerten
 
'tBloet van d'onnos'le herten
 
Die t'Haerlem zijn vermoort,
 
Die t'Haerlem syn vermoort.
 
 
 
10.
 
Siet een vlie-bood * Seer vrees'lijck schoot,
 
So dat syn groot Gewelt men vloot,
 
Och! Jan van Spanjen * viel gantsch bloot,
 
Men hoorde roepen, karmen,
 
Misericord'! och armen!
 
De leus' was: al sla doot,
 
De leus' was: al sla doot.
 
 
 
11.
 
Dees' fellen slag, Met groot gewag,
 
Men heugen mag. Op een vrydag
 
Men al dit schoone spel aensag.
 
Veel edele Cruys-heeren *
 
Daer mosten sterven leeren,
 
Met schreyen en geklag,
 
Met schreyen en geklag.
 
 
 
12.
 
Men riep als mal, Met bly geschal,
 
En groot geral *. Dees tyding al,
 
Te Bergen weg tot op de wal;
 
Ons schepen niet en wycken,
 
Sy doen de Geusen strycken,
 
Tot ses toe int getal,
 
Tot ses toe int getal.
 
 
 
13.
 
Men seyd' den stryt De Geus was quyt,
 
Heer-oom verblyt, Bootschapten zyt,
 
Den Commandeur * met groote vlyt
 
Is op zijn peerd getreden,
 
En na zijn volck gereden;
 
Maer kort was daer zyn tyt,
 
Maer kort was daer zyn tyt.
 
 
 
14.
 
Als hy daer quam, Schuts * vier en vlam,
 
Hy haest vernam, Zijn volck dat klam
 
Den dyck op kreupel ende lam,
 
Ellendig quam't hem tegen;
 
Elck, zijnde seer verslegen,
 
Riep dus met luyder stem,
 
Riep dus met luyder stem:
 
 
 
15.
 
O grand Seigneur! Le Commandeur!
 
Adieu bon heur! Hier gaen wy deur!
 
Verloren is nu ons parteur. *
 
Men sach hem weder rijden,
 
Van lachen wel vermijden *,
 
Gestelt was hy ter leur,
 
Gestelt was hy ter leur.
 
 
 
16.
 
Heer oom voorseyd, Siend' al dit leyd,
 
Syn vrolicheyd In druck verspreyd,
 
'tWelck door de gansche stad verbreyd,
 
En Heer Oom onverduldig,
 
Met tranen menigvuldig
 
Des Spanjaerts doot beschreyt,
 
Des Spanjaerts doot beschreyt.
[p. 79]
 
17.
 
Als de Phil'steen Met Isr'el streen,
 
En groot en kleen Viel over een;
 
So liepen dees oock met geween,
 
Al klagen ende suchten,
 
Men sachs' ellendig vluchten,
 
De Spanjaerts voeren heen,
 
De Spanjaerts voeren heen.
 
 
 
18.
 
Als't Pharo slaegt, Die niet beklaegt
 
Wiert maer vertsaegt, Int Meyr * geplaegt,
 
So oock hem nu de saeck toedraegt;
 
Ja, zijn nu dees' Papisten,
 
En wreede Ante-christen,
 
In haer selfs strick gejaegt,
 
In haer selfs strick gejaegt.
 
 
 
19.
 
Oorlof egael *, O Admirael! *
 
Cap'teyns royael *, Bootslien te mael
 
Soldaten al in't generael,
 
Wilt God de eere geven
 
Van dat hier is bedreven,
 
Als David doet verhael, *
 
Als David doet verhael.

Wanneer de saken te water goeden voorspoet hadden/ so hebben de Graven, Lodewyck ende + Henrick van Nassouwen, broeders des Princen van Oranjen, met Hertoch Christoffel van Beyeren , getracht haer by-een-hebbende troupen/ bestaende in 2000 ruyters ende 8000 voetknechten/ te voegen by de macht des Princen van Oranjen . Maer de Commandeur, wetende dat hem vele daer aen gelegen was/ socht 'tselfde te beletten; alle zijne hoopen (hoe wel die meest in mutinatie waren) soeckende te stillen met vele beloften/ hun bewegende datse hen souden laten gebruycken tegens dese Heeren. Sijn derhalven op de Mokerheyde tegens malkanderen aen gekomen/ daer dapper gevochten wierd; doch also vele Duytschen om geld riepen/ ende dat sy weygerden te vechten/ is den vyand meester van't veld geworden/ ende zijn de voornoemde drie Heeren/ met 'tmeeste volck/ gebleven ter plaetse/ tot groot bedroeven aller vromer Vaderlants-lievende persoonen /ende tot groote courage der + tyrannen. Wanneer de Spaensche aldus victorieuslijck aen quamen/ meenden sy geld t'ontfangen/ volgens de belofte aen hen gedaen: maer daer en is geen geld gevolgt. Hier over mutineerden sy meer als te voren/ jagen haere Officieren weg/ scheurden de vendels vande stengen/ ende trocken met groote hoopen na de stad van Antwerpen; 'twelcke sy (door middel van het Casteel) innamen/ aldaer bedryvende allerley moetwille/ ende speelden/ feura Veillaco ; Boven alle 'twelcke de stad noch aen

[p. 80]

dese oproerige boeven moste opbrengen 400000 guldens. Ende van alle dese moetwillige ende tyrannige feyten hebben sy noch pardon gekregen. De Commandeur hadde in dese tydt eenige aenslagen +/ beleyt door sommige ontrouwe inwoonders/ op Zuyt ende Noort Hollant/ toerustende tot Antwerpen een stercke vlote schepen/ ende oock eene uyt Spanjen tot zijner hulpe verwachtende/ doch alles heeft God tot niet gemaeckt.

 
O Heer! wilt ghy u niet by Sion laten vinden?
 
Soo sal de Leeu ons noch verscheuren en verslinden,
 
En vlieden wy doch hem, s'ontmoeten wy een Beer,
 
Adonaj! o God! bewaert onse lieve Heer!
 
 
 
Gedenct aen u verbond; hoe wel wy zijn misdaders,
 
En dat wy volgen na de stappen van ons vaders.
 
Om d'eere van u naem, houd op van ons te slaen,
 
Proeft ons niet boven macht; want anders wy vergaen.
 
O passi graviora! dabit Deus his quoque finem. +
 
Pejore res loco non potest esse, quam in quo nunc sita est. - Geen tydt sonder strijt. +
 
Les destresses de mon coeur se sont augmentées: tire moi hors de mes angoisses, O Seigneur! +



illustratie

§ Stem: Engels Farwel, met den Bas daer by gestelt:
 
1.
 
ALmachtig God! ghy die ons met u hand
 
Geplant hebt tot u volc hier in dit land,
 
Help! help! ons toch eer lang Uyt Spanjaerts dwang
 
Die u lieve kerc,
 
Machtig synd'en sterc,
 
Die u lieve kerc so plaget,
 
En langer nergens meer na vraget
[p. 81]
 
 
 
2.
 
Merck Heer! hoe seer U volck nu tot u schreyt,
 
Wilt t'uwer eer En onser saligheyt,
 
Eens maken toch een end' Van ons ellend,
 
Soo sal elck, bevryt
 
Synde, gantsch verblyt,
 
Soo sal elck, bevryt van smerten,
 
U singen lof en danck van herten.
 
 
 
3.
 
'Tis waer, ons sond Heeft wel verdiend dees straf,
 
Ons hert en mond Is overtuygt daer af:
 
Maer Heere wilt toch niet In dit verdriet,
 
Gaen in u gerecht,
 
Met u armen knecht,
 
Gaen in u gerecht gestadig,
 
En zijt u kind'ren, Heer, genadig.



illustratie

 
Bassus.
 
Almachtig God! ghy die ons met u hand
 
Geplant hebt tot u volck hier in dit land,
 
Help! help! ons toch eer lang Uyt Spanjaerts dwang,
 
Die u lieve kerc,
 
Machtig synd'en sterc,
 
Die u lieve kerc so plaget,
 
En langer nergens meer na vraget.

De Spaensche schepen/ t'Antwerpen toegerust/ zijn onder 'tbeleyt des Vice-Admiraels Haemstede, + afgekomen/ rechts voor by Calloo in 't lange-rack; Ende op den 30. Mey 74/ aengetast by de Zeeuwen/ die eenige schepen overwonnen/ ende den Vice Admirael gevangen kregen/ veel Spanjaerden dootslaende ende over boort smijtende/ daer van de gevluchtede de tijdinge t'Antwerpen brachten aen hare kameraden/ die vast besich waren met bancketeren/ hoereren/ ende tuysschen */ so met haer groot geld vande stad Antwerpen ontfangen/ als vanden buyt op de Mokerheyde gekregen. De Commandeur/ merckende dat zijn macht te water nochte te lande niet veel en gold/ om tot zijn voornemen te geraken/ ende de landen in zijn geweld te brengen/ stelt zijne valscheyt in't werck, door een loos + pardon / in Spanjen den 8. Marty 74 gesmeet/ ende by hem int openbaer doen afroepen; De Coning

[p. 82]

by 'tselve vergevende/ der landen/ steden/ gilden/ inwoonderen ende alle ende een ygelick hare begaene fauten ende sonden/ tegens hem ende de Moeder de H. Kercke begaen/ 'tsedert den jare 1566 totten huydigen dag toe/ stellende een ygelijck in zijn eere/ goeden-naem/ ende faem/ etc. Maer alsoo 'tselve (merckt *) eenige personen uytsonderde die hy daer nae soude openbaren/ ende oock vervatende was eenige dobbelsinnige woorden; So en hebben de Nederlanders dit pardon geen geloof gegeven/ ende is dien volgens daer mede niet besonders uytgerecht geworden/ te meer also des Commandeurs dobbel sinnig valsch herte sich dagelijcx maer al te klaer verthoonde.

 
'Tscherp-sinnig spits vernuft van desen Commandeur
 
Vind eenen loosen vont, bedrieglyck stelt hy veur
 
Een listig valsch pardon, om sich te bet te wreken;
 
Doch m'heeft te wel gekend syn loose boose treken *.
 
 
 
De sulcke veyld genaed, die geen genad' en heeft.
 
De sulcke bied de vreed, die inde oorloch leeft.
 
Wie soude toch niet sien, ja met een goet voor-oordeel,
 
Dat dit de Spanjaert dryft maer alles tot zyn voordeel.

Quisquis videri appetit quod non est, Hypocrita est: simulat enim iustum; nec exhibet; ostenditque in imagine quod non habet in veritate. Quid agis miser? odit te mundus, quod pium credat. Odit te Deus quod impium sciat. Atque ita utrique odiosus in neutro tibi praesidium est. +

 
Dobbel hert/ dobbel schijn/ dobbel spraeck/ dobbel doen; dobbel val/
 
Dobbel smert/ dobbel pijn/ dobbel wraeck/ dobbel roen * krijgen sal.
 
Dementir la parole est indigne d'un Roy, +
 
Quiconque rompt la foy, ne trouve point de foy;
 
Trompeur il est trompé.
[p. 83]



illustratie

Stem: Ghy die met u braef gelaet: &c.
 
1.
 
EEn monster van een valsch gelaet *,
 
O grand Commandeur!
 
Syt g'over al in laet en daet *,
 
Daer gaet ghy voor deur;
 
Maer g'hebt geen Moor Al-hier by 't oor,
 
Die ghy so veel bragt om, en door,
 
Seignoor bylo neen-je, U selver verkleen-je,
 
Ghy booswicht wie meen-je Te hebben voor?
 
 
 
2.
 
Och neen! op uwe spokery
 
Men hier te wel past.
 
Ick hoop u doen, als smokery,
 
Verdwijnen sal vast.
 
Al wat ghy brouwt, Al syt ghy stout,
 
Den dag sal komen dat't u rouwt,
 
'tWelck ghy dan sult mercken, Als ghy naer u wercken
 
Gekort wert u vlercken En seer benout.
 
 
 
3.
 
'tRechtveerdig recht van Godes raet,
 
'tWelck niemant verschoont,
 
Vereyscht, gestraft te syn het quaet,
 
En 'tgoede geloont.
 
U dobb'len treck *, O snoden speck!
 
Sal u noch breken self den neck,
 
En sult noch gevoelen, Dat g'in u krioelen,
 
U draven en woelen Sult staen als geck.

De Commandeur/ poogende in 'therte van Hollant yet groots/ met alle zijn macht/ aen te grijpen/ + doet de stad Leyden (die hy te voren hadde laten berennen) met geweld beleggen/ met schanssen rontsomme besluyten/ ende so benouwen/ datter niemant uyt ofte in en konde komen. Den 26. Mey

[p. 84]

74 heeft hy zijn beschanssingen voltrocken/ sodanig datmen de belegerde geen hulpe van volck/ voorraet van nootdruft/ oft ammonitien van oorlog konde toe brengen. Ende alhoewel van binnen niet wierd nagelaten dat tot tegen-weer ende mannelicke defentie diende by der hand genomen/ so is nochtans aldaer ontstaen grooten hongers-noot/ gebreck van veelderhande nootsaecklijckheden/ sterfte/ oneenigheden ende ander ongevallen. De Commandeur heeft de belegerde (door brieven) gesocht tot overgevinge te bewegen; maer d'antwoorde is hem niet wel bevallen; de resolutie die d'inwoonders namen/ was liever te staen op een goede uytkompste/ die sy Godts bermhertigheyd toebetrouden/ dan in de tyrannige handen (als die van Haerlem) der bloet-dorstiger Spanjaerden te vallen. + De Prins van Oranjen met de vereenichde Steden/ hebben door ovliegende boden ende brieven dese benoude getroost /ende belooft alle middelen van ontset voor haer te sullen by der handt nemen. De eygenaers der Landen van Hollandt/ staen toe alle de sluysen te openen/ op dattet Zee-water 'tgansche Land bedecken/ ende men door dien middel/ over 'tplatte Land/ met schepen ende schuyten dese belegerde stad mochte verlossen. De steden van Zeelant/ dit seer ter herten nemende/ senden 800 Matrosen/ onder haren kloecken Admirael Boisot, met veel geschuts/ ter hulpe. Ende in Septembri 74 / is mede uyt Delft der vereenichde steden macht getrocken (na dat de Prins d'ordre van 'tvoor-trecken selfs al hadde bestelt) met grooter courage ende menichte van plat-boomde schepen ende + galleykens. Hier en boven de regeerder van water ende wind/ heeft hier oock so merckelick getoont dat alles onder zijn gebied staet/ de wateren belastende te steygren van 9 tot 28 duymen/ oock den wind metten gierstroom * / uyt den Noort-westen so sterck te waeyen/ dat door dese gelegentheyt des vyants soldaten/ siende de menichte der schepen aenkomen/ sulck eenen schrick gekregen hebben/ dat sy verlieten de schanssen te Soeter-meer ende te Benthuysen. Den moedigen Admirael den Kerckweg mede innemende/ stack den dijck door/ ende bracht also vele schepen in. De Spanjaerden liggende voorts tot Voorschoten ende Lammen sterck beschanst/ zijn mede haestig gevloden/ d'ontsetters hier door goeden buyt bekomende. De belegerde vernemende haer ontset/ 'twelck den derden Octobris/ door Gods segen is te wege gebracht/ maeckten plaets ende ruymte in hare burchwallen/ om d'aen-

[p. 85]

komende schepen op het bequaemste daer in te leggen/ die sy met grooten ernst ende vierigheyt (God voor al danckende) ontfingen. Hoe veel mannelijcke daden/ geduyrende dit beleg/ binnen der stad zijn geschiet/ hoe veel menschen door honger ende pest zijn gestorven/ wat al twisten/ door de voorsichtige Magistraat/ ter neder zijn geleyt/ ende wat al ongemacken voorgekomen/ oock mede op hoe veelderhande manieren de hongerige buycken zijn gespijst/ daer van alles wert den lust-gierigen leser gewesen (overmits men hier maer sommierlijck alles verhaeld) die Historien naer te soecken die hier van in't lange hebben geschreven/ 'twelcke wel dobbel de pijne weert is om opgesocht te werden. Onder andere aensienlicke dingen is bedenckens waerd/ Hoe dat inden selven nacht wanneer den vyand de schansse tot Lammen verliet/ van des stads muyr om verde gevallen is de lengde van xxvi roeden/ daer mede een groot deel des stads veste gevold wiert. Waerlijck by aldien het eer ware gebeurt/ 'tsoude den vyand wijs gemaeckt hebben dat hy daer door bekomen hadde een bresse ende brugge om inde stad te geraken; doch God heeft dit anders voor de zijne weten te stieren. Over dese groote/ wonderbare verlossinge ende ontset des stads Leyden/ heeftmen God gedanckt ende een bysonderen + danck-segging-dag gehouden. De Staten van Hollant metten Prins van Oranjen vonden goet/ om dese stad (ten aensien van hare geleden schaden/ 'tmannelijck tegen houden/ ende 'tstuyten der vyanden) te vereeren met een hooge schole ofte Academie , tot welckers onderhout sy jaerlijcks het geld versorgen + souden.

 
Troost-bieder, heylant, schut, hert-gever en beschermer!
 
Ons toevlucht nemen wy Heer! tot u, ons ontfermer:
 
Want nu en oock altyt so heeft u volck beseft
 
Dat ghy haer helper syt, wanneer den nood haer treft.
 
 
 
Ghy leytse metter hand, bereyt haer op de bergen
 
Een opgeschaften disch, Ghy geeft hen nu en mergen
 
Wyn suyver van den droes, en maeckt haer herte vro *,
 
Wie soude wenschen meer: O vroom'! Ist niet also?
 
Igne ut aurum examinasti nos periclis: illigasti hostium nos cassibus. +
 
Als des menschen hulp ontbreeckt/ God dan meest zijn hant uytsteeckt.

Voici, l'oeil de l'Eternel est sur ceulx qui le craignent, sur ceulx qui s'attendent a sa gratuité: afin qu'il les retire de mort, & les entretienne en vie durant la famine. +

[p. 86]



illustratie

§ Stem: Almande Guerre, guerre gay.
 
1.
 
G'Lyck den grootsten Rapsack *,
 
Vloot den Speck verbaest, Als een wind die blaest
 
Siet hem met zijn knapsack,
 
Loopen inder haest, Als een hond die raest *.
 
O ghy stad van Leyden!
 
Dit stuck bemerck;
 
En laet toch verbreyden,
 
Gods wonder werck.
 
 
 
2.
 
De Bourgoensche vanen
 
Vlogen op de vlucht, Met een groot gerucht,
 
En de Castil'janen
 
Waren oock vol sucht *, En geheel beducht,
 
Door de hooge stromen,
 
En menig man
 
Die sy sagen komen
 
Dick krielen an.
 
 
 
3.
 
Wilt Gods eer verbreyen,
 
Die nu kleyn en groot Vry maeckt vande doot
 
En naer droevig schreyen
 
U dus sent in noot Overvloedig broot.
 
Lof dan, prys en eere
 
Moet syn geseyt
 
God, ons aller Heere,
 
In eeuwigheyt.

+De Coning van Spanjen (also zijns Gouverneurs handelinge alom verdagt was) heeft door den Keyser ende ander uytheemsche Vorsten/ te wege gebracht/ datmen met de gesanten des Conings ter eender/ ende der Heeren Staten ter ander syden/ een vergaderinge heeft gehouden binnen de stad Breda / op datmen mocht tot een gewenschte vrucht van vrede komen: maer men heeft oogen-

[p. 87]

schijnlick gemerckt datmen besich was/ om de vereenichde steden/ metten Prins van Oranjen het net over 'thooft te slepen/ ende de selve also inde Spaensche fuycke te vangen/ is derhalven de byeenkompste (onverichter saken) gescheyden. Bueren met Oudewater zijn vermeestert ende seer vyandlick + getracteert geworden vanden Commandeur. Tusschen Dordrecht ende Rotterdam te Crimpen, de Spanjaert een sterck fort hebbende doen bouwen/ om Zuyt-hollant te quellen/ is 'tselve gewonnen + ende by den Prins van Oranjen doen afbreken. De Commandeur hebbende mede laten ter oorloge timmeren 12 groote krom-stevens * binnen Rosendael; zijn by de Zeeuwen overvallen/ verbrant ende + tot niet gemaeckt/ ende de 200 Walen/ die de selve bewaren souden/ verjaegt ende geslagen. Den Spaenschen Ambassadeur in Engelant heeft hare Majest. so veel weten wijs te maken/ dat sy in verachtinge hadden genomen alle der Nederlanders saken/ meenende dat den Spaenschen Coning dobbelrecht hadde de selve so wreedelick te handelen. Waer over de regeerders der vereenigde steden metten Prins van Oranjen seer bedroeft zijn geweest/ de wijle sy noodig achteden tot haer behoudinge te gebruycken de hulpe eeniger uytheemsche Princen; overwegende/ aen d'een zijde/ haers vyants macht/ van volck/ geld/ ende alliantien met de naest gelegene Princen gemaeckt; aen d'ander zijde/ der benouwder landen ende steden sobere middelen/ van volck ende geld/ geene verbintenissen met groote Vorsten/ ende wat des meer is. Heeft derhalven desen haren hoogdringenden nood de selve doen voornemen/ haer nootwendig te moeten stellen onder de beschuttinge van eenen uytlantschen (doch mogenden *) Prins . In haerder E: vergaderinge werden voor gestelt/ zijne Keyserlicke Majest./ den Koning van Vranckrijck/ ende hare Majest. van Engelant. Eyndelijck naer onderlinge lange opmerckingen +/ is raetsaempst gevonden gesanten af te veerdigen na hare Majest. van Engelant/ ten eynde als boven. 'tWelcke gedaen zijnde/ ende de Ambassadeurs der verdruckte Nederlanden in Engelant wel aengekomen wesende/ zijn de selve (niet tegenstaende des Spanjaerts Ambassadeur alle neerstig-

[p. 88]

heyt ten hove aenwende om dit goet werck vruchteloos te maecken) by hare Majest. wel com geweest/ ende mede-dogentheyt aen hoorende den droeven handel/ ende 'tSpaensch geweld dat aldaer/ met alle tyrannie wiert int werck gestelt/ verklarende dat sy haer geroerd vond Gods Kercke/ ende den bedruckten voor te staen/ ende alle 'tgeweld te helpen stuyten; Met seer beleefde woorden afslaende het aennemen der opper-heerlicheyd der landen ende steden/ de welcke hare Majest. door d'Ambassadeurs wiert aengeboden/ Ende selve hun aenbiedende/ hulpe van volck ende geld/ om den brandenden hitsigen moet der bloet-honden te slissen ende te dempen */ achtende 'tselve oock hoog-noodig voor hare Majesteyt/ om de nabuerigheyt ende gelegentheyd der Nederlanden/ met haer Coningrijck/ wel wetende/ soo den Spanjaert volkomen meester werde/ dat haere Majesteyts Landen niet vry en souden zijn van dese al-grijpende-gieren.

 
Geperst, gepijnt, gedruckt, schier onsen aessem t'enden,
 
Lag yder een beangst, van dese Spaensche benden,
 
De droefheyt had by na ons t'eenemael ontsielt,
 
Men vreesde, als de doot, voor desen Spaenschen fielt:
 
 
 
Maer God, de rycke God quam ons geheel vermaken,
 
Hy gaf ons troost en hulp, en redderd' onse saken,
 
Een Engelsch Coningin ons in bescherming nam,
 
Een Engelsch * wensch'lyck ding ons vanden Hemel quam.
 
Iustum est, inquit, misereri non improborum hominum, sed eorum qui immerito infelices sunt. +
 
Hoe cierlijck is in een schoon lichaem wel de deucht! +
 
Hoe lieflick heusheyd in die geen die mach gebieden!
 
En ghy die 'tgoet doen lust, daer ghy wel quaet doen meucht:
 
Hoe heerlick is de strael des goetheyts in u lieden!

O que bien heureux est celuy qui se porte sagement envers le chetif: l'Eternel le delivrera au jour de la calamité. +

[p. 89]



illustratie

§ Stem: Een Fransche ballet.
 
1.
 
ONse Heere God heeft hier beneden,, Goden * oock gestelt,
 
Op dat op der aerd,, Syn gerecht mocht syn bewaert.
 
En de goede woonen mocht met vreden,, Die daer lyd gewelt,
 
En der quaden quaet,, Mocht gestraft zyn naer de daet.
 
Alsmen t'onsen tyden, Om ons te bevryden,,
 
Sag bereyt,, hare Majesteyt;
 
Die door dryving' van Gods geest, Ons soo hulpsaem is geweest.
 
 
 
2.
 
Seer bescheydentlyck * sy eerst ging mercken En wel onderstaen *
 
Hoe de Spanjaert heeft Hier met 'tarme volck geleeft;
 
Wat ellend en smert hy Godes kercken Al heeft aengedaen,
 
Hoe aen allen end' Hy gemoort heeft en geschend.
 
Dies sy seer medogend' Wat sy was vermogend',
 
Ons biet aen Sonder af te slaen *,
 
Hulp van gelt en volck met macht Doe wy lagen als versmacht.
 
 
 
3.
 
Hoog geboren Vrouw' en Coninginne, U sy grooten danck,
 
Voor dit groote goet Dat u Majesteyt ons doet;
 
'Tis voorwaer een stuck van rechte minne 'tWelck ons leven lanck,
 
Waer wy neder slaen Noyt uyt ons gedacht' sal gaen.
 
God wil u daer voren Wederom verhooren,
 
En soo seer Oock al u begeer
 
Geven in dit aertsche dal 'tEeuwig leven boven al.
[p. 90]

+Door de ontrouwigheyt eeniger ingeborene heeft de Commandeur weten zijn volc te brengen van St. Annen-land in Philips-lant/ ende op't leeg * water in't lant van Schouwen ; Ende niet tegenstaende de schepen van oorloge haer uyterste neersticheyt deden/ verovert den Spanjaert evenwel Brouwershaven, daer na Bommene, daer hy het al vermoort. Voort treckende naer de stad van Zieric-zee, die hy mede/ nae daer op alle geweld gedaen hebbende (niet tegenstaende de kloecke tegenweer van binnen) vermeestert den 2. Julij 76. Menig kloeck held heeft hier zijn leven gelaten/ onder andere/ den Admirael Boissot, met zijn broeder den Gouverneur van Walchren; 'twelcke groote verslagentheyt bracht onder de gemeente /maer onsen sorg-dragenden God heeft dese droefheyt haest weten te veranderen inde hoochste blijtschap; want somen gemeenlijck segt: De man komt door het gelt, Tot staet en groot gewelt. Ter contrarie: Die daer kleyn van macht is, Hier niet veel geacht is. Dit is gebleken aenden Commandeur/ also hy zijn chrijgschvolc/ dat over al in mutinatie was/ om het groote achter-stel * der gagien/ niet konde gebieden na zijnen wille: maer rotteryen maecten/ so te voet als te paerde. Men heeft de landen gepoocht af te dringen groote sommen van penningen/ om dese oproerige te voldoen: maer de Commandeur klopte voor een doof-mans deure/ elcke stad (voor en aleer men eenig gelt wilde opbrengen) eyschte zijn verkorte-previlegien gestelt in vorigen stand. Desen hoogmoedigen ende trotsen + man heeft dit grootelicx ter herten genomen/ is van hert-seer sieck geworden/ kreeg een heete coortse/ met swellinge/ ende is so overleden den 5. Marty 1576/ niet sonder nadencken * van de peste.

 
Schoon-spreker, weyffelaer, meyn-eedig leugenachtig,
 
Wraeck-gierig, onbemint, preuts* in u doen en prachtig *,
 
Wat baet u nu de moort de Moren aengedaen?
 
En ons bereyt oock, Maer (God lof) niet voort gegaen.
 
 
 
Nu ligt ghy op u rugg', de siel van hier gevaren:
 
En weet nu wattet is d'onnosle te beswaren:
 
Had ghy de deucht omhelst, uyt'shertsen lout'ren grond,
 
Wie weet hoe g'luckig ghy nu voor den Heere stond?
 
Qui pietate carent subito mittuntur ad orcum.
 
Terit, & teritur. +
[p. 91]

O! Hoe sal dat licht der Godloosen in haer ongeluck over hen komen? hy sal herten-leed uyt deelen in zijnen toorne/ sy sullen zijn als stoppelen voor den wind/ ende als kaf dat den stormwind weg jaegt. +

 
La grandeur des tyrans croulle mal-asseurée, +
 
Le sceptre acquis par sang n'est de longue durée,
 
Le clou chasse le clou, & par tragiques morts
 
Ces coeurs ambitieux iouent au boute hors.



illustratie

§Stem: Van een Fransch ballet.
 
1.
 
GOd siet neder uyt zijn Hemel,,
 
wat de mensch hier alles doet;
 
Maer als kaf, en lichte semel,,
 
't boose volck vervliegen moet;
 
Als God spreken sal recht oordeel,
 
Aen dit boos en loos gedrocht;
 
En haer sonder eenig voordeel,
 
Sal verwerpen wel bedocht.
 
Vermaledijt ghy syt,
 
die onrecht hebt gewrocht
 
Doch kom'al-gelyck, In myn eeuwig ryck,
 
die my hebben gesocht.
 
 
 
2.
 
Mensche! denckt toch eens hoe wanck'lyck
 
Alle ding ter Werelt staet.
 
Kort ist leven, en verganck'lyck;
 
Niet en isser of't vergaet!
 
Als alleene Godes wetten
 
Sullen altyt blyven staen;
 
Woud' de mensche daer op letten,
 
't Soude hem te beter gaen.
 
Ghy kreegt, o mensch! U wensch,
 
Woud ghy de goede God
 
Toch gehoorsaem syn En u dragen fyn *
 
Naer syn heylig gebod.
[p. 92]

+Tot verichtinge der Nederlantsche saken heeft den Coning macht gegeven den Raet van State . In dese vergaderinge hebben haer geweldig ingedrongen Jeronimus Roda, Alonso Vergas, ende andere Spaensche boeven. Wanneer de gemutineerde * voort gingen in alle ongeregeltheden so ten platten + lande/ als in de steden/ ende dat sy niet op en hielden van moorden/ branden/ schoffieringen van maechden ende vrouwen/ afstropingen vande goederen ende middelen der luyden: soo heeft den Raed van State (naer dat de gemelde gemutineerde eenige middelen van bevredinge hadden voorgestelt/ de welcke sy verwierpen) verklaerd ende doen afkondigen / dat sy waren vyanden des Konings/ ende der landen/ een ygelick lastende die te mogen vryelijck bespringen ende te krencken waer men konde. Hier tegens stercken haer de selve/ ende werden gestijft vande Spanjaerden die tot Zierick-zee lagen/ + die haer lieten vinden in Brabant ende veroverden Aelst . Sijn oock/ door middel van het casteel/ binnen de stad Antwerpen geraeckt/ hebben 'tselve geplondert ende vele schaden aengerecht/ vele huysen/ als het Stadt-huys verbrand/ vele menschen vermoort ende alle moetwillicheydt bedreven. Die walen ende duytschen die binnen Ziericzee ende ter Tholen lagen (op hope van goeden buyt te bekomen) + zijn haere cameraden gevolgt ende is alsoo/ door Gods wonderbaer beleyt 'tgeheel Zeelandt ontledicht ende vry gemaeckt van de Spanjaerden/ ende hare metgesellen. De stadt Antwerpen tercontrarien is daer van vervult/ sulckx dat de gene die voor dese hen hadden getoont soo yverich totte Spaensche/ Roomsche/ ende Papiste religie te syn/ ende daer over vele Godvresende persoonen uyt + oorsaecke haeres Gods-diensts hadden gemarteliseert/ nu van hare meesters vergeldinge kregen/ van hare gedane wercken.

 
Ick voel een soeten douw, ick voel een waerden regen,
 
Ick voel een lieflick nat, ick voele Godes segen.
 
Dat dorstigh was, en schier van droefheyt dorr' en droogh,
 
Dat krygt een scheut in my, en steeckt syn hooft om hoogh.
[p. 93]
 
Men siet uyt 'sHeeren beeck genad'en goetheyt vlieten,
 
Den stroom van syne sorg, veel heyls alom uytgieten;
 
De Spanjaerts syn gespoelt uyt Zeelant meest, verblyd'
 
Ghy vroome t'saem, en nu, Gods wonderwerck belyd.
 
Magna est misericordia Domini nostri & placatio reverentibus ad ipsum sancti. +
 
U (o Heer!) kennen is een volkomen gerechtigheyd: ende uwe macht weten, is een wortel des eeuwig levens. +
 
Sainct, sainct, sainct, est l'Eternel des armees: tout ce qui est en toute la terre, c'est sa Gloire. +



illustratie

§ § Stem: Soet soet Robbertgen.
 
1.
 
PRijst God ons aller Heer,, Die 'diepe Meyr verdroogt,
 
Die daer tot syner eer,, Het water weer verhoogt,
 
End' leyden doet,, Na synen wensch,
 
Door Ebb' en vloet,, Dat menich mensch,
 
Van sulcken daet,, Meer als verwondert staet.
 
 
 
2.
 
Die't Land met moort en brand So seer vervullet heeft,
 
Met't volck aen elcken kant So schendig heeft geleeft,
 
Dat heeft gepluckt En onderdruckt,
 
Sal self gebuckt Om vard' geruckt
 
Nu gaen, ende oock Verdwynen als de roock.
 
 
 
3.
 
Singt Gode lof en danck, Zeelanders! en dees deucht
 
U aerdsche leven lanck Ter eeren Gods geheugt,
 
Syt vrolyck t'saem En u verblyt
 
In 's Heeren naem Dat ghy syt quyt
 
Het Spaensch gebroet Met haren trotsen moet.
[p. 94]

+De Prins van Oranjen , als een wys ende verre siende Vorst/ achte nu de tyt en de gelegentheyt bequaem te syn ommet alle d'andere Provintien te spreken/ ende te handelen wat vorderlijckst ende tot meeste sekerheyt diende gedaen ende besloten te werden/ soo tot dempinge der tirannen/ als tot vrystellinge der Nederlanden. Om dan dit ter hand te nemen/ heeftmen uyt Hollant ende Zeelant gesonden na de andere Provintien treffelicke/ cloecke ende geschicte mannen; last hebbende om aen te houden dat de Heeren Staten Generael der 17 Provintien souden mogen t'samen komen/ gelijck altijts te vooren (in alle swaerwichtige saken des lants) was gedaen geweest. De vier leden van Vlaenderen/ + ende de Walsche quartieren hebbent 'tselve goet gevonden/ als oock de geestelyckheyt (den Spanjaerden nochtans seer toe gedaen synde) uyt oorsake der grooter wreetheyt/ die sy de Monicken t'Affligem hadden angedaen. Binnen de stad Gendt is dese vergaderinge gehouden/ heeft vele dagen geduert/ ende syn eyndelijc verscheydene goede dingen beraemt ende besloten den 8. Novembris 1576/ ten eynde men de Nederlanden in een goede stant mochte brengen/ soo om onderlinge vrientschap + t'onderhouden/ als om de wreede vreemde woedende wolven te verjagen. Dese pacificatie van Gend is by den Coning van Spanjen voor goet aen genomen. Ende is uyt de selve handelinge de landen groote deucht ontstaen/ also de Spanjaerden ende andere vreemde natien uyt de Castelen van

[p. 95]



illustratie

O groote hemelsch' vorst, die tot ons neder siende,
Syt d'oorsaeck van ons heyl! wat t'onsen besten diende
Ghy alles hebt verschaft; end' aen ons lieve land
Hout ghy noch, t'uwer eer, soo goediglijck de hand.
Al onse raet en daet is van u aff gekomen,
End' alle 'tgoet dat ooyt by ons is voorgenomen,
End' oock (danck moet u syn!) dat overvloet van gelt,
('tWelck d'orlochs senuw' is) ons nu dus wert bestelt.


1 De Thuyn der 17 Provientië.
2 De maechden ende 't onderscheyt der selver Landen.
3 De Nederlantschen Leen, de selve beschermende.
4 Woedende, Spaensche, ende Wtheemsche soldaten, die den thuyn soecken te breken.


[p. 96]

+ Gend /Uytrecht/Valencijn/ Camerijc/Groningen ende andere plaetsen gejaegt syn. De stad Maestricht is on der tusschen by den Spanjaerden overrompelt/ die aldaer groote moort ende overlast hebben gepleegt. De stad Antwerpen (niet tegenstaende de selve eenig garnisoen vande Staten volcin hadde) is ander + mael mede deerlic geplondert . Hier beneffens stellen haer de Spaensche tegens de Staten Generael/ voegen hare hoopen t'samen/ ende hebben de soldaten/ die ontrent Visnaken haer vergaderinge hadden van + wegen de gemelde Heeren Staten/ geslagen. Hier over is goet gevonden dat de Provintien meerder macht te velde souden brengen/ willigen derhalven groote consenten in. Die van Brabant (uyt den naem des Conings) doen afcondigen dat elck syn goude ende silvere Juweelen soude brengen inde munte/ om geld af te slaen/ op dattet selve tot dienste des lants gebruyct mochte werden/ voor elcke once gouts sullende geven 22 gul. ende voor d'once silvers 28 stuyvers/ met versekeringe van erffelijcke ofte lijfrenten/ op den lande van Brabant; de geestelijcke hier van alleenlijc uyt gesondert synde. Door desen middel heeftmen veel gelt bekomen/ elc een gewillig vindende om yets by te brengen/ op dat de landen eenmael mochten werden gesuyvert van alle boose vreemde natien/ ende om den Nederlantschen Thuyn soo dicht gesloten te houden/ dat de vreemde daer niet weder licht in en quamen.

 
Nervus pecunia belli.
 
 
 
Procul hinc, procul ite nocentes.
 
Vrage: Waerom is d'Overheyd soo hoog van God verheven! +
 
Antwoord: Om/ totter goeden rust/ de quade te doen beven.
 
O dieu quel est ton renom, telle est ta louange jusqu'aux bouts de la terre: ta dextre est pleine de justice. +
[p. 97]



illustratie

§ § Stem: Quand la bergere.
 
1.
 
WEest nu verblyt,, Te deser tyt,,
 
Wie dat ghy syt,,
 
Over is nu 'snachts droev' duysteren schyn;
 
Al onse plagen,, In blyde dagen,,
 
Verandert syn.
 
 
 
2.
 
'tWeer vriend'lick blickt, Elck is verquickt
 
Dat 't God soo schickt,
 
En ons de Sonne der vrede dus geeft,
 
Tot een bevryding En tot verblyding
 
Van al wat leeft.
 
 
 
3.
 
Als alles haest Was op syn quaest,
 
Was God ons naest,
 
Syn hulp, syn heyl, syn schut hy tot ons send.
 
Laet ons hem loven Die daer van boven
 
De saeck dus wend.

De Bastert van Keyser Karel/Don Joan van Oostenrijck, een jongman/ is uyt Spanjen/ om als + Gouverneur de Nederlanden te dienen/ aengekomen in Lutsenborg / Alwaer hy blyvende/ den raed van State tot Brussel de redenen overschreef/ waer om hy afgeveerdicht was vanden Coning; hem veynsende t'onvreden te syn/ van wegen den grooten overlast die de gemutineerde soldaten deden inde Landen/ die hy daer over van meyninge was te straffen; Versoekende derhalven dat alle de Landen souden resolveren den Coning ende hem als zijnen Gouverneur behoorlijcke gehoorsaemheyt te bewysen/ bysonder in het oeffenen der H. Roomscher religie: Want soo daer ymant in versuymig ware/ hy was soo wel totten oorlog' als vreede veerdig. Dit schryvens gaf oorsaeck dat de Raed van State hebben uytschryvinge gedaen/ aende Heeren Staten generael der 17 provintien/ om de selve

[p. 98]

te doen vergaderen; de welcke binnen Brussel by een gecomen zijnde/ hebben de heeren des gemelden raets/ in dese groot-wichtige sake versocht dat de Prins van Oranjen soude believen by de vergaderinge te komen/ ende daer by te blyven/ om de selve te dienen met syns edelheyts advys. 'Twelcke de hoog gemelte Heere Prince naer komende/ heeft rondelijck verclaert hem seer suspect te zijn/ dat Don Joan hem in Lutsenborg hield/ ende hem niet en voegde byden Raed van State binnen Brussel/ daer mede hy genoegsaem te kennen gaf dat hy woude volgen de voetstappen vande voorgaende Gouverneurs: Seyd' oock nodig te zijn dat de Heeren Staten souden poogen eendrachtig te blyven by + de vryheden ende wetten vande landen ende steden/ ende bysonderlijc hier op te staen/ alsoo ten hoogsten de Landen daer aen gelegen was/ dat altijt/ wanneer eenige swaerwichtige saken mochten voorvallen/ de Heeren Staten generael der Nederlanden souden by een werden geroepen/ om op den nood der landen te letten; Wie de zelve vergaderinge soude leggen *; dat alle vreemde soldaten souden moeten vertrecken; de regeerders/ ingeboorne vanden lande mosten wesen/ ende diergelijcke saken meer. De Prins waerschoude menichmael de Heeren/ haer te willen wachten voor de schoon-opgepronckte spaensche woorden/ beloften/ ende daden; te meer/alsoo sy nu selve de valscheyt alreede veel maels/ tot hare groote schade hadden beproeft *; Waer over dat indeselve vergaderinge ooc middelen voorgeslagen wierden om d'oorloge (so het nood ware) tegens Don Joan te voeren. Desen Raed des Princes is voor soo goet op genomen/ datmen voorraet van geld ende volck/ als oock allerley provisien hier over besteld *. Ende senden de E: Heeren Staten Generael hare Ambassadeurs na Vranckrijck/ Engelant ende Duytschlant; de Coningen ende Vorsten der selver landen ootmoedelijc biddende de goede hand aen haere gerechtige sake te willen houden/ ende haere na-buyrschap assistentie te willen + bewijsen/ op dat de perikulen mochten werden geweerd ende gestut */ daer mede niet alleen, dese Nederlanden werden gedreygt overvallen te werden/ maer oock de naest gelegene Coninckrijcken ende Landen/ so haest den Spanjaert maer meester van dese soude zijn: willende gedencken aen dese oude veerskens: Tunc tua res agitur, paries cum proximus ardet. Dat is: Als uws naesten huysken brand, neemt dan 't water by der hand.

[p. 99]
 
Heer! ghy beoogt het al, u oogen niet en sluyten,
 
Voor u is niet bedeckt; 'tstaet u al bloot en buyten,
 
Geen weemeling', geen vaeck, geen schemering' van licht,
 
Geen schettering der son verhindert u gesicht.
 
 
 
Ghy siet ja selfs in't hert, end' merckt oock wel de boosheyt
 
Van desen Spaenschen Vos, die maer met enckel loosheyt
 
Tot ons geslopen komt, niet als tot ons verderf.
 
Breeckt Heer! syn arm en kracht, tot welvaerd van u erf.
 
Istud est sapere, non quod ante pedes modo est videre, sed etiam illa quae futura sunt prospicere. +
 
Vous tous qui avez vostre attente a l'Eternel, tenez bon, & il renforcera vostre coeur. +
 
Siet op Gods mogentheyd/ op eygen kracht niet bouwt/
 
Tot schande komt hy niet die vast op God betrouwt.



illustratie

§ Stem: 's Nachts doen een blauw gestarde kleet, &c.
 
1.
 
O Nederland! let op u saeck,,
 
De tyt en stont is daer,
 
Op dat nu inden hoeck niet raeck,,
 
V vryheyt, die voorwaer
 
V ouders hebben dier gecocht,
 
Met goet en bloet en leven:
 
Want sy werd nu gantsch en t'eenemael gesocht
 
Tot niet te zyn verdreven.
[p. 100]
 
 
 
2.
 
Neemt acht op uwer Landen staet.
 
U volck end' steden meest
 
Syn sterck, end' daer is raet en daet
 
Van outs altyt geweest.
 
U adel is manhaftich vroom *,
 
Men vind niet haers gelijcken;
 
Houd den Spanjaert doch, ick bid u, inden thoom
 
Dat hy van ons mach wycken.
 
 
 
3.
 
Beschut, beschermt, bewaerd u land,
 
Let op het Spaensch bedrog,
 
Ey laet niet nemen uyt u hant
 
U Previlegien toch:
 
Maer thoont u elck een man vol moet,
 
In't houden van u wetten,
 
Boven al dient God, en valt hem steets te voet,
 
Dat hy op u mach letten.

+Niet tegenstaende dat de Heeren Staten generael haer bereyden tot tegenweer; soo hebben sy nochtans hare gecommitteerde gesonden na Lutsenburch/ die eyndelijck tot Marche in Famine met Don Joan zijn verdragen. Onder verscheydene beslotene saken zijn dit de voornaemste; dat Don Joan binnen 20 dagen uyt den lande soude doen vertrecken alle het vreemde crygs-volck / diemen vry soude moeten laten reysen/ mits dat de selve niet meer inde lande souden mogen komen. De Roomsche religie moste alom alleene gepredickt worden/ Ende ygelicx lants ende stads Previlegien gehanthaeft; Alle de verbintenissen by de Heeren Staten gemaeckt met uytlantsche Coningen ende Vorsten souden te niete zijn; tot betalinge der gemutineerde mosten de Heeren Staten eerstdaegs betalen 600000 guldens/ Ende moste de pacificatie van Gent werden achter volgt/ etc. Dit vrede edict/ oft + eer gemomde-handelinge heeftmen aengeboden de Heeren Staten van Hollant ende Zeelant/ op dat sy hen daer nae mede wilden voegen ende stellen neffens d'andere provintien: maer de selve Heeren hebben mondelinge ende schriftelick vertoont de swarigheden die sy daer inne vonden/ niet raetsaem achtende haer daer inne te wickelen; seggende haer te willen houden by de Pacificatie tot Gent besloten/ zijnde beyde den Coning ende den Lande voorderlijck *: vertoonden de swarigheden die sy vonden in dit edict/ alsoo hare begeerte daer in niet en was genoech gedaen/ Om dese redenen/ Voor eerst; Dat de vreyheyd ende macht der vergaderinge der Heeren Staten generael der Nederlanden

[p. 101]

was benomen/ die sulcx nochtans van rechts wege toequam/ als eene saecke zijnde daer aen de landen ten hoogsten gelegen was. Ten tweeden: Dat de Staten haer sagen verplicht aen nieuwe (te voren + noyt gepleegde) eeden. Ten derden: Dat de Graef van Bueren met gewelt noch in Spanjen wierd gehouden. Ten vierden: Dat den eed die Don Joan hadde gedaen tot hanthoudinge vande Pacificatie van Gent/ was vol dobbel-sinnige woorden. Ten vijfden (aenmerckens waerd) Datmen al dese vreemde soldaten (diemen verscheydemalen hadde afgecondicht voor vyanden des Conings ende der landen) nu mette Nederlantsche geroofde goederen noch soude vry laten vertrecken/ ende haere achterstellige gagie voldoen/ daer de selve waerdig waren metter doot gestraft te worden. Ten sesten: De Staten van Hollant ende Zeelant achteden gantsch oneerlijck te zijn datmen so lichtvaerdig soude verwerpen sulcke heerlijcke alliantien ende verbintenissen mette kroonen van Vranckrijck/ Engelant/ als oock met eenige Duytsche Vorsten gemaeckt/ daermen veel eer groote danckbaerheyd de selve over sulcken ontfangen weldaed behoorde te bewijsen. Ten sevensten : Om dat Don Joan egene * versekertheyd gedaen hadde/ om zijne beloften getrouwelijck te voldoen. Ten achtsten: Dat men niet en had duydelijck besproken het afbreken der kasteelen ende forten/ die so lange hadden gedient tot roofnesten der tyrannen/ ende men geen nieuwe forten inde Nederlanden soude mogen maecken/ dan met consent der Heeren Staten generael/ met noch andere swaricheden meer. Om alle welcke redenen/ de Heeren Staten van Hollant ende Zeelant verklaerden dat sy geensins konden in dit Vrede-edict consenteren/ voor ende aleer men haer op de voorgestelde gravamina hadde genoech gedaen: seyden oock dat Don Joan (wanneer hy in zijn Gouvernement soude zijn) alles lichtelijck na zijnen sin soude krijgen/ somen niet eerst de voorsz. voorgestelde articulen af en handelde. Desen alles niet tegenstaende/ so hebben d'andere Provintien Don Joan tot Gouverneur aengenomen/ ende hem tot Brussel daer + inne bevesticht. Hy dede veel borgerlijcke exercitien / om des gemeenen mans genegentheyt tot hem te trecken/ ende veel neerstigheyt (soo het scheen) om 't vreemde crijgschvolck te doen vertrecken. De steden Maestricht/ Antwerpen / Liere ende andere werden vande Spanjaerden (die de selve seer hadden getiranniseert) ontledicht. Vele luyden hadden goede hope dat door deses mans regeringe de

[p. 102]

saecken des Lants op eenen goeden vasten voet souden werden gebracht; maer ten duyrde niet lange/ ofmen heeft bemerckt dat hy heymelijck den Spaenschen last volgende was. Hy hitst tegens de Staten + secretelijck op de steden Amsterdam/ ende Uytrecht . De Duytsche Colonnellen/ die haer volck tot besettinge in eenige steden hadden/ heeft hy mede aen zijn zijde getrocken. In somma zijnen bedriegelijcken handel/ ende fenijnig oordeel over de Nederlanden/ heeftmen klaerlijck meer en meer vernomen ende verstaen uyt eenige zijner eygener brieven / geschreven aen den Coning van Spanjen/ in Gasconien door het volck des Conings van Navarre bekomen/ ende de Prins van Oranjen beschickt/ die de selve aen de Heeren Staten generael heeft doen behandigen/ daer inne versoeckende voorraed van geld ende volck/ om de landen t'eenemael onder de Spaensche gehoorsaemheyt te brengen: want het lichaem (soo hy schreef) was soo ontsteld/ datter geen ander remedie was om dat te genesen/ dan met vele ongesonde gequetste leden af te snyden/ ende anders meer.

 
Het trots, jonc, hipplend' bloet, brood-droncken wulpsch end' dartel,
 
Dat soeckt ons slechts maer vast te brengen aen de wartel *,
 
Om ons, door schijn van deucht, te helpen al van kant,
 
Te brengen onder hem het gantsche Nederland.
 
 
 
Maer lieve hoort hem niet, hout eendracht vast gebonden,
 
Bout op geen driftig sant *, legt goede vaste gronden,
 
Volgt altijt goeden raet van rechte wyse lien,
 
Voor al, in al u doen, wilt op den Heere sien.
 
Fronti nulla fides.
 
Celui qui parle en flaterie aux intimes amis, les yeux mesmes de ses enfans defaudront. +
 
Al wat vleesch en bloet verdicht/ Is gantsch ydel/ boos en licht. +
 
Homo spectat quod est ob oculos Iehova spectat quod est in animo. +
[p. 103]



illustratie

§ Stem: Courante Si cest pour mon pucellage.
 
1.
 
FOey Don Jan! al u bedryven
 
Staet voor God en mensch beschaemt,
 
Hoe t oock wesen mach genaemt,
 
Al u doen kan niet beklyven;
 
want u neen dat is u ja:
 
't Welc dan is u meesters schae.
 
 
 
2.
 
Al u veynsen en u smeken,
 
Hoe't mach wesen op gepronckt,
 
Is als 'tvier nu gansch ontvonckt,
 
Al u Spaensche loose treken
 
Syn soo klaer nu aenden dag
 
Als de Sonne schijnen mach.
 
 
 
3.
 
Bastert zijt ghy van natueren,
 
Bastert zijt ghy in Gods kerck,
 
Bastert vintmen al u werck,
 
Basterts doen niet lang kan dueren,
 
Bastert sterft hy die al om
 
Gaet in basterts wegen krom.
 
 
 
4.
 
Sond' op sonde gaet ghy hoopen,
 
Sondig is u doen en laet,
 
Ghy gaet met de sond' te raed',
 
Mette sonde sult ghy loopen
 
In des sonds verderffenis;
 
Want de sond 'sdoots oorsaeck is.

Wanneer het nu bleeck dat de Hoog-duytschen van Don Joan onderhouden wierden; heeftmen + de selve uyt 'tcasteel van Antwerpen/ als mede uyt 'sHertogenbosch/ Bergen op Zoom/ ende Sevenbergen doen vertrecken; Welcke saecke van Don Joan aen den dag komende /als oock noch andere dingen meer/ heeft hy hem gespoedicht naer Namen / alwaer hy/ den 7. Julij 1577/ vermeestert het +

[p. 104]

casteel/ eenen Gouverneur daer op stellende die hy syn saecken vertrouwde. Over welck stuck hy zijne gesanten na Brussel sent om 'tselve by den Raed van State t'ontschuldigen/ voor gevende dat hy hadde verstaen datmen uyt was om zijn persoon te verseeckeren ende nae Zeelant te voeren. Daer op hem geantwoord werd; men soude hem sodanigen versekeringe doen alst hem soude believen/ wanneer hy alle quaet vermoeden van de Heeren Staten wilde af leggen; Hy daer en tegen dreycht haer te vyer ende te swaerde/ scheld haer voor rebellen/ ende (namelijck die van Hollant ende Zeelant) begaen te hebben de sonde der gequetster Majesteyt. Aldus nu openbaer zijnde Don Joans opset/ hebben de Heeren Staten generael/ hier over als verslagen synde/ noodig geacht de Coning van Spanjen dese saken kenbaer te maken/ als gedaen wierd. Ende naer eenige tusschen gevallen geschiedenissen heeft Don Joan hem sterck gemaeckt om de landen te beoorlogen/ daer over ontbiedende te + rugge zijn doorgesonden vreemt chrijgs-volck. De Heeren Staten dit bemerckende/ nemen oock volck van oorloog aen/ breken af de casteelen so tot Gent/ Antwerpen/ Uytrecht/ Rijsel/ als Valenchijn/ ende versoecken aende Heeren Staten van Holland ende Zeelant hulpe/ als oock den dienst des + Princen van Oranjen , die hem te Brussel laet vinden/ gekoren werdende/ in Octobri 1577/ Ruwaert van Brabant/ 'twelck in out-Brabants te seggen is: Rust-bewaerder. Eenige edelen/ meest Walsche/ dit benijdende/ weygerden onder 'tgebied deses Princes te velde te komen/ ende 'tland te dienen: + besluyten deshalven den Eershertoch Matthiam , broeder des Keysers Rudolphi, t'ontbieden uyt Duytschlant/ dewelcke inde Nederlanden aengekomen zijnde in Decembri 77/ is de selve terstont gekooren tot Gouverneur generael der Landen/ ende de Prins zijn Lieutenant. Ende hebben de Heeren Staten generael/ onder 'tgebiet van dese Heeren/ tegens Don Joan, een machtig Leger te velde ge-

[p. 105]

bracht/ Dewelcke sy met zijne Aenhangers hebben doen verklaren by openbare afcondinge/ voor vyanden des Landts/ om hem ende de zijne te krencken daer men kond' ofte mochte/ met verbod van de selve eenigen toevoer ofte hulpe te mogen doen/ also de nood-wendicheyd der sake dese oorloge tegens hem vereyschte. De Heeren Staten hier en boven/ versoecken hulpe ende assistentie van alle Coningen ende Vorsten/ in dese hare gelegentheyt. Ende de Majesteyt van Engelant heeft Christelick geacht aen den Coning van Spanjen te versoecken/ om het vyer der oorloge te blusschen/ dat nu scheen groot te willen ontsteecken/ dat Don Joan na Spanjen mochte werden geroepen/ als de landen + onaengenaem zijnde/ ende te versorgen schorssinge van wapenen: met verdere aensegginge; soo sulcx niet werde aengenomen/ dat hare Majesteyt haer Conincklijck devoir * dan soude doen om de verdruckte te helpen. De Coning van Spanjen dit vanden Engelschen Ambassadeur seer vriendelick aengedient zijnde/ heeft het Goddelick/ Conincklijck/ ende redelick versoeck in den wind geslagen/ ende Don Joan heymelick versorgt van alle nootsakelickheden totten oorloge dienende; Uyt Spanjen oock afveerdigende/ aen de Staten der landen/ de Baron van Selles / een loos ende doortrapt man; aenbiedende + alle vrede/ Wel verstaende/ in dien de gemelde Heeren haer wilden de gehoorsaemheyt des Conincx gantsch onderwerpen/ de Roomsche religie alleen gebruycken/ ende den Prins van Oranjen tot Ostagier * overleveren aen zijne Majesteyt/ dat alsdan Don Joan, met alle het vreemde crijgsvolck soude werden t'huys ontboden /ende den Prins van Parma, wesende van zijnen bloede/ als Gouverneur/ afgesonden/ die de landen soude regeren nae haere Prevelegien ende wetten. De Heeren Staten dese aenbiedingen niet konnende aennemen/ alsoo de selve voornemelick streckten/ om de Prins van Oranjen in 's Spanjaerts gewelt te moeten leveren/ is daer op gevolgt dat Don Joan zijn leger in Jannuario 78/ heeft gemonstert/ sterck 2000 ruyters met 16000 voetvolcx/ latende af roepen openbare oorlog tegens de Heeren Staten generael der Nederlanden/ de Paus Gregorius de dertiende zijn bulle

[p. 106]

+ hier by doende/ ende veel aflaet van sonden belovende/ de gene die de Spanjaert souden helpen tegens de rebellen: Ontrent Gemblours ranst Don Joan 'tleger der Staten aen */ 'tselve groote afbreuck doende/ de Spanjaerden haere victorie vervolgende/ veroveren Leuven, Limborch, Diest, Nivelles, Philippeville, ende Sicchenen, daer sy een groote moort deden.

 
Genadig goede God! en Coning aller machten!
 
Verlosser van de mensch! slae gaed' u lieve bruyt!
 
Breeckt eenmael 'tGodloos doen, van die so hatig trachten,
 
Met alle tiranny, u volck te roeyen uyt.
 
 
 
O alder Vorsten Vorst! spring-ader, vol des troostes!
 
Ons Hemelsch hoogste goet! ons zielen eeuwig wit!
 
Gedenckt aen u verbont; 'tis nu den tyt des oogstes,
 
Help! help! o Heere help! het volck dat u so bid.

Intelligat homo medicum esse Deum, & tribulationem medicamentum esse ad salutem, non paenam ad damnationem, sub medicamento positus ureris, secaris, clamas: non audit medicus ad voluntatem, sed audit ad sanitatem. +

 
Och! dat ick waters genoech hadde in mijnen hoofde/ ende mijn oogen traen-aderen waren/ dat ick dag ende nacht beschreyen mocht de verslagenen in mijnen volcke. +
 
Mon violon s'est tourné en voix de lamentation, & mes orgues en son de pleur. +
[p. 107]



illustratie

§ Stem: Pavane Medelyn.
 
OCh hoort doch aen ô Heer!
 
Het klagen van dijn arm gemeent,
 
En merckt eens aen hoe seer,,
 
U volck nu weer,, klaegt, schreyt, en bitter weend!
 
Heer maect ons eenmael vry! Van all' dees tyranny,
 
En siet ons jammer aen, Of anders wy vergaen
 
Hout ghy de wacht,, Laet 'svyants pracht,,
 
Sijn macht,, En kracht,, Sijn haest tot niet gebracht,
 
Op dat o Heer u bruyd Niet werd'haer prooy' en buyt,,
 
Staet haest'lyck op, Slaet op de kop,
 
Die ons dus druct en plaegt,, End' overal verjaegt;
 
Soo sullen wy, Verheucht en bly, U 'tallen ty,
 
Waer 't sy, Vry eer bewysen,, En prijsen.
 
Heer toont u goetjonstigheyd,
 
End' breect 'svyants listigheyd.
[p. 108]

+De oneenigheyt die onder de Crijgsoverste van't leger der Heeren Staten was/ gaf oorsake dat den vyant voordeel op't selve heeft verkregen; hebben oversulcx de Heeren Staten advijs versocht vanden Prins van Oranjen, ende hulpe van Hollantsche ende Zeelantsche soldaten/ die hen toegebracht wierden; met de selve besettende/ als de getrouste zijnde/ de naest gelegene steden aen den + vyand/ ende van daer het leger opbrekende. De stad Amsterdam , houdende de partye van Don Joan, is ondertusschen/ door de Heeren Staten van Hollant/ aen allen kanten benouwt geworden/ so dat sy haer gedrongen vond te begeven/ neffens d'andere Hollantsche steden/ onder het gouvernement des Princen van Oranjen. 'Twelcke Godes kercke seer heeft gestijft/ de vroome verquict/ 'tland een goede sterckte/ ende den vyand een groote verslagentheyt by gebracht. De steden Campen ende Deventer zijn (door den Graef van Rennenberch ) mede gebracht onder 'tgebied der Heeren Staten. Leeuwaerden, Groeningen, Ipren, Gend, Brugge, ende veel ander treffelijcke steden met Antwerpen, hebben haer getoont vyand van Don Joan, beminnende de vryheyd haerder Previlegien. D'inwoonders der selver steden hebben haren eed van getrouwicheyd moeten doen aenden Coning, als oock aenden Eershertoch Matthias als Gouverneur der landen/ aende Prins van Oranjen zijnen Lieutenant/ ende aende Heeren Staten generael: Daer en tegen Don Joan met de zijne te moeten houden voor vyanden des Lants/ met verbot van de selve eenigen toevoer te doen/ nochte gemeenschap + + met brieven ofte andersins te houden op pene van sware straffe. De Jesuyten binnen Antwerpen ende Brugge/ als mede in andere steden/ het doen deses eeds weygerende/ zijn daer over uyt de steden gevoert. Ende also de Keyserlijcke Majesteyt met de Rijcx-vorsten bestemt hadden eenen rijcx-dach te houden binnen Worms ; so hebben de Heeren Staten noodich geacht derwaerts te senden hare gesanten/ onder andere/ den Heere van St. Aldegonde een voortreffelick man/ die aldaer een gefondeerde Oratie heeft gedaen/ behelsende den droeven stant der bedruckter Nederlanden/ hoe

[p. 109]

dat de selve Landen nu vele jaeren hadden geproeft de wreetheyd der Spanjaerden/ ende daer noch midden in staken/ ende (soo het God met zijne bermhertige hulpe niet en versage) den geheelen onderganck der selver landen te bevreesen stont/ Versocht derhalven met alle ootmoedicheyt zijns Keyserlijcken Majesteyts hulpe ende vriendschap/ om by den Coning van Spanjen te wege te brengen datmen tot een vaste bondige vrede mochte geraken. Ondertusschen de voorsichtige Prins van Oranjen + heeft de Heeren Staten aengedient hoe hoog-noodig het was (om een gefondeerde staet te bouwen) middel te hebben om zijnen vyant/ niet alleen te wederstaen/ maer den selven oock te gaen offensivelick besoecken/ hem te velde aen te tasten/ zijn steden te belegeren/ ende so (met Gods hulpe) uyt den lande te verjagen. Desen raed is voor so goet opgenomen/ dat terstont middelen beraemt wierden om 'tselve in't werck te mogen stellen. Hare Majest. van Engelant heeft de Nederlanden toegesonden + hulpe van 2000 ruyters ende 3000 voetknechten/ onder 'tgebied van Hertoch Hans Casimirus , die den tijtel kreech van Stadt-houder te wesen voor hare Majest. inde Nederlanden. Vele vanden Adel/ Papistige */ meest Walen/ hebben dese sake qualick geduyt/ als ofmen door desen + middel de landen socht t'eenemael te brengen onder sodanige gebiedende Heeren/ die de gereformeerde religie inde selve alleen souden willen invoeren. Ende niet tegenstaende de Prins van Oranjen dit quaet vermoeden socht te weeren/ so syn de Walen evenwel voorts gevaren/ ende getreden in ondersprake met Francisco Hertog van Anjou Roomsch Catholijck/ eenig broeder des Konings van Vranckrijck. + Desen Hertog is mette Heeren Staten verdragen/ tot 'sLants dienst gebruyckt te worden/ voerende den tijtel van Bescherm-heer vande Vreyheyt der Nederlanden. Ende is dus onder het gebied

[p. 110]

der voornoemde Heeren een machtich leger te velde gebracht/ daer met Don Joans leger/ aengetast synde/ een merckelijcke neder-lage heeft gekregen.

 
Een schrickelicken roock, een vlam, een heftich branden
 
Liet God haest uyt gaen, en verdelgde syn vyanden,
 
De hemel en de aerd boog voor syn Majesteyt,
 
Hy reed op Cherubyns, end' heeft syn volck geseyt,
 
 
 
Die hy uyt enckel liefd' wou vaderlijck bewaren,
 
Siet mijn verkoren bruyt! Ick heb geteld u hayren,
 
'kWil u in druck en ancxst, vertrout maer, en gelooft,
 
Troost, hulp, en alles syn, en rechten op u hooft.
 
In manu Domini est potestas huius terrae, & eum qui utilis est in ea suscitabit in tempore. +
 
Door Amsterdam Veel blyschap quam. 'tIs wel en recht gedaen De vrome by te staen. +
 
Tu me feras cognoistre le chemin de vie: ta face est un rassasiement de joye: il y a plaisances en ta dextre pour jamais.



illustratie

§ Stem: Sei tanto gratioso.
 
1.
 
MEn siet Gods kercke groeyen,
 
En schieten op als een verheven Ceder,
 
Seer schoon en lieflijck bloeyen;
 
En oock als een Laurier vergroenen weder;
 
'tGeen dat verstickt Was, werd verquickt,,
 
En heeft een moet genomen,
 
God onsen Heere,, Wyckt nimmer 'tsynder eere,
 
Vande vromen.
[p. 111]
 
2.
 
Die op haer eygen krachten,
 
Op Ruyters, Wagens ende Knechten bouwen,
 
End' nergens meer na trachten
 
Als over al de vrome te benouwen,
 
Die sullen haer Op't eynd' voorwaer
 
Noch vinden meest bedrogen,
 
Wanneer 'sdoots vonnis Haer sal so klaer de Son is
 
Staen voor oogen.
 
 
 
3.
 
Raest, tiert en woelt gy boose,
 
Voor wien Gods volck hem stedig * moet versteken;
 
't Sal u, gy Goddeloose
 
Noch eens op't lest so schandelyck op breken.
 
Wie zynse toch Die daer't bedrog
 
Niet van Don Joan en weten?
 
En hoe hy huyden Op d'aldervroomste luyden
 
Is verbeten?
 
 
 
4.
 
Ghy vrome Batavieren,
 
Drijft uyt de Spanjaert, rept ter deeg u handen,
 
End' wilt hem geensins vieren *,
 
Laet hem niet langer nest'len in u landen;
 
Of anders siet, En kont ghy niet
 
Tot goede rust geraken:
 
Maer ghy sult broeden, Ja selfs oock slangen voeden
 
Ende Draken.
 
 
 
5.
 
Slaet trommels en trompetten,
 
Vergaert u volck, brengts' al in d'Harrenassen,
 
Schiet los Roers en musquetten,
 
Sa velt u Pieck, wilt op den haspel passen *,
 
'tCanons gebral Laet over al
 
De Spanjaerts tegen-voeren,
 
En syn soldaten Wegjagen van u straten
 
Met syn hoeren.

Wanneer ten wedersyden de voornoemde machtige hoopen noch te velde waren/ so hebben de + Keyserlycke Majesteyt, de Majesteyten van Vranckryck ende van Engelant met andere Vorsten hare Ambassadeurs afgesonden om de partyen te bewegen tot een goede vrede/ op dat daer door de vervreemdinge der Nederlanden van haren erfheere mochte verhoet werden/ 'tveel onnosel-bloets-vergieten verhindert/ ende 'tvyer der oorloge (dat nu scheen schrickelijck te willen uyt branden) uytgebluscht. d'Afgesondene Heeren verschenen zijnde inde vergaderinge der Heeren Staten gene- /

[p. 112]

rael is hare voorstellinge gehoort/ ende ter herten genomen/ ende zijn de selve eerlijck ende hoogelijck bedanckt voor de Christelijcke ende Princelijcke sorge ende weldadicheyt die hare Heeren de Nederlanden waren bewijsende. De Heeren Staten hebben haer getoont seer geneycht te zijn (gelijck voor desen meer) om een vaste vrede te maecken/ ende tot dien eynde redelijcke conditien met den Coning van Spanien aen te gaen. Doch voor desen in handelinge met zijne Majesteyt wesende/ ende altijts hebbende bevonden datmen haer socht 'tnet over 'thooft te trecken ende te verleyden/ so hebben sy noodig geacht/ aleer sy met Don Joan in vorder gespreck souden treden/ sommige nootsaeckelijcke articlen in geschrifte te stellen/ de welcke sy geerne achtervolgt hadden/ tot behoudenisse der Nederlanden. Maer de selve Don Joan zijnde voor gedragen/ heeftse verworpen ende nergens na willen luysteren. Ende zijn de voorsz. Ambassadeurs vertrocken sonder yets uytgerecht te hebben. Don Joan + afslaende den vrede/ heeft getoont wel te willen verstaen tot een treves * of stilstant van wapenen/ voor eenen tijt: doch de Heeren Staten 'tselve qualick bevallende/ merckende dat haren vyand maer tijt socht om sich te verstercken/ ende om twisten onder de Staten ende de Provintien te saeyen/ als oock om eenige ontrouwe oversten om te koopen/ werd na dese begeerte niet gehoort/ maer gepast op goede tegenweer/ mistrouwende den Spaenschen treves. Den 22. Junij 1578 hebben de Staten met den Gouverneur + goet gevonden de Religions vrede toe te laten. Men heeft hier toe de Walssche Provintien oock willen bewegen/ de selve aensienlicke gesanten toesendende/ Maer men heeft die daer toe niet konnen brengen; dreygden ter contrarie de generaliteyt hen te willen afvallen/ somen haer niet wilde toestaen meer stemmen in de vergaderinge der Staten generael te hebben/ als sy te vooren hadden gehad/ ende die gene die sy onder andere leden voor desen hadden moeten inbrengen/ 'twelcke by den Heeren Staten voor onredelick ende onbillick gehouden wiert. Ende zijn derhalven de selve Walsche provintien de + Religions vrede tegens geweest. Hier by quam de La Motte (hebbende de Staten generael gedient

[p. 113]

voor generael van't geschut) over * met Don Joan. Ende heeft sich noch meer ongemack verthoont/ de Walen een seer quaet genoegen hebbende over die van Gend / door dien de Gentenaers haere geestelicke persoonen de prebenden * hadden gemindert/ ende de selve totter oorloge gebruyckt/ daer over hen de geestlijcken aende Walen beklaegden. Die onder Montigny hebben soldaten in Vlaenderen beschickt/ die daer groote roveryen/ ende moorderyen aen stelden/ brantschattende dorpen ende steden. Die van Gend haer hier tegens wapenende/ gebruycken hare schattingen/ totten gemeenen oorloch en t'haren dienste ingewillicht. Dese Walen werden genoemt Malcontenten of Paternosterknechten. + De Heeren Staten generael haeren Gouverneur den Eershertoch/ met den Prins van Oranjen ende andere getrouwe vrienden des Lants/ hebben alle middelen voortgebracht om de Gentenaers mette Walen te vereenigen/ doch zijn dagelijcx meer en meer partyschappen tusschen hen aengewassen. + Den Hertoch Casimirus, met zijne hoopen/ begeeft hem in besonderen dienst der Gentenaers. Ende komt dit quaet daer by/ dat onder de Hertogen Anjou, Casimiri, ende de eygene veltoversten der Heeren Staten, hebbende in dienste 20000 peerde volcx/ met 40000 knechten te voete/ + groote jalousien ontstonden tegens den anderen/ weygerende d'eene by den anderen sich te vervoegen/ om Don Joan met gemeender hand aen te vallen/ die maer sterck was 6000 Ruyters ende 30000 te voet. De meeste swarigheyd quam hier uyt om dat de Walen ende Gentenaers geen penningen voor de + generaliteyt meer op en brachten/ maer de selve gebruyckten in hare eygene nooden. Het aldermeeste

[p. 114]

quaet is ontstaen/ door dien de besonderste Walsche Pronvintien haer voechden by Don Joan. Dit gaf den vromen regeerders een groote wonde in 'thert ende maeckte groote verslagentheyt. De Staten generael deden versoeck aenden Hertog van Anjou , dat zijne hoogheyt hem soude believen te laten gebruycken tot dienst der Landen/ souden hem d'opperheerlickheyt der selver geven/ so sy metten Spaenschen Coning niet en accordeerden voor den eersten Meerte 1579. Maer den Hertog weygert + 'tselve/ ende/ danckt zijn volck meest af/ hem begevende also na Vranckrijck. Door welcke afdanckinge de Malcontenten seer zijn toegenomen/ ende gegroeyt. Het leger der Staten onder't beleyt des Graven van Bossu , des Marschalcx la Nove, ende andere ervarene chrijgsluyden is met voorsichtigheyd afgeleyd ende verdeelt inde de frontier-plaetsen/ oock eenige afgedanckt ende betaelt. Hertog Casimiri + daet werd mispresen/ treckt nae de Majesteyt van Engelant hem t'ontschuldigen/ komt weder in Nederland ende vertreckt met misnoegen nae Duytschlant/ danckende mede zijn volck af. In dese seer beancxste tijden/ dat yegelijcks Vader-lants-lief-hebbende-herte gantsch bedroeft was/ heeft God eene merckelijcke verquickinge de selve verslagene toegesonden; door dien Don Joan , is komen t'overlijden in zijn Leger voor Namen, eenige seggende vande peste/ andere/ van ongenuchte/ den + 17. September 78. Hy hadde seer groote concepten ende voorslagen in 't hooft/ daer over hy selfs by den Koning in achterdencken * was/ waerom zijn Secretaris Escovedo in Spanjen werd ontboden/ ende aldaer omgebracht. Aldus hebben de Nederlanden voor eenen tijdt gemist de quade Spaensche practijcken/ 'twelcke haer een weynig ruste heeft veroorsaeckt.

[p. 115]
 
Verstoorder van de rust, 'sdeuchts hater, al verkerver,
 
Schijn-liefdig, dobbel-hart, twee-tongig, mensch-bederver,
 
Wulpsch, bastaert, stout en streng, warhoofdig, doots-gesant,
 
Int land geen erger, om te stichten moord en brand.
 
 
 
Hart-neckig, onbeleeft, van heuscheyd afgeweken;
 
Kont ghy nu 'tHemelsch recht oock met u handen breken:
 
Maer neen, wanneer de boom en tacken syn verdroogt,
 
Soo werptmen hem daer heen, dewyl hy niet en doogt.
 
Fata regunt homines.
 
Impurus nunquam gaudia pura tulit. +
 
De Heere is een wreecker tegens zijne wederpartyders/ ende die het zijne vyanden niet vergeten en sal. +
 
Ta main trouvera (o Seigneur) tes ennemis, ta dextre trouvera tous ceux qui te haïssent. +



illustratie

§ Stem: La Romanette.
 
1.
 
WAt baed u de voochdy der Landen,
 
End' dat ghy s'u maect onderdaen?
 
Als ghy met oneer en met schanden,
 
Noch op het eynde moet bestaen.
 
Die God, die 't al door siet,
 
Sal straffen die daer hebben quaet gedaen,,
 
End' syn hoopken laten niet,,
 
Altyt even treurig gaen.
 
 
 
2.
 
Wat baet u hier te syn verheven?
 
En dat ghy syt een machtig Heer?
 
Wanneer ghy nae dit korte leven,
 
Wert vanden Heer verlaten weer?
 
Die Godt, die't al doorsiet,
 
Sal straffen die daer hebben quaet gedaen,
 
En syn hoopken laten niet
 
Altijt even treurig gaen.
[p. 116]
 
3.
 
Wat baet verstant end' hoog geleertheyt?
 
Als ghy't so gaet misbruycken al?
 
En alle't goet wend tot verkeertheyt?
 
'tWelck u noch suer op breken sal.
 
Die Godt, die't al doorsiet,
 
Sal straffen die daer hebben quaet gedaen,
 
En syn hoopken laten niet
 
Altijt even treurig gaen.
 
 
 
4.
 
Wat baet dat ghy veel goede leering
 
Door vrome luyden hebt gehoort?
 
Als ghy niet trachtet na bekeering,
 
End' Lant door vier en swaert verstoort.
 
Die Godt, die't al doorsiet,
 
Sal straffen die daer hebben quaet gedaen,
 
En syn hoopken laten niet
 
Altijt even treurig gaen.

+Alexander Farnesius Prins van Parma, Sone van Madame de Parma, die bastart dochter was van wylent Keyser Carel de vyfde, ende eertijts Gouvernante der Nederlanden/ is uyt Spanjen/ by den Coning afgeveerdigt om als Gouverneur de landen onder zijn gebied te regeren. Desen Italiaenschen Prince poogt/ door loose treken/ het vyer van oneenicheyd ende mistrouwen over al/ onder den Nederlanders te ontsteken/ ende voorder uyt te laten branden/ tot hem treckende veele ontrouwe ingeborene/ die op hope van gewin ende tot hogen staet te geraken sich laten misleyden. Hy beleyt + Maestricht , ende wint 'tselve vechtenderhand/ alwaer hy een groote moort begaet. Den 29. Junij 79 hebben de Papistige borgers hen meester gemaeckt van de stad 'sHertogen-Bosch , ende aen Parma overgelevert. De Graef van Egmont heeft alle middel aengewent om oock de stad Brussel, desgelijckx eenige Papisten de stad Brugge , aen Parma over te leveren ende te verraden: Maer de getrouwigheyt ende kloeckheyd eeniger vromer persoonen heeft dat verhindert.

 
Hoe aerseld ghy aldus? wat spoock of helsch gedrochte
 
Heeft so u hert' verleyt? Wie wasser die dit dochte,
 
O snoode wreede daed! Wat is dit voor een stick?
 
Ghy g'lyckt de schild-pad wel, die cruypend' in het slick
 
 
 
Begeerd te zijn verhoogt, doch ging haer selfs bedriegen,
 
Den Arend (des versocht, hoog gaende met haer vliegen)
 
Synd' over eene rots, liet vallen dit gespuys
 
Te pletter t'eenemael, met oock haer gantsche huys.
[p. 117]
 
Satis diu verba dedisti: satis adhuc tua nos frustrata est fides. +
 
De trouweloose menschen Nau niemant goet en wenschen.
 
Ne favorise aux grands, les petits ne desdaigne, +
 
Ne fai point de tes loix une toile d'araigne;
 
Toile ou le moucheron s'enrete, cependant
 
Que le bruyant felon va sa traime fendant.



illustratie

§ Stem: Engels Baravastres drom. Of: Phoebus is lang over zee.
 
1.
 
ICk och arm! doe klacht op klacht,
 
Vall' door droefheyt in onmachten.
 
Dag'lycx groeyt ons Vyands kracht;
 
End' dat noch is meer te achten,
 
Dat so veel verradery
 
Onder dese luyden sy
 
Die hier ons woonen by.
 
 
 
2.
 
Maer haer schandelyck bestaen
 
Op haer eygen kop sal komen;
 
End' die dus verraen, end' slaen
 
'tArm onnosel volck, de vromen,
 
Sullen eer sy't meynen toch,
 
Voor haer boos en loos bedrog,
 
Haer loon wel krygen noch.
 
 
 
3.
 
Doch wat mach ick my so seer
 
Over dese saeck ontstellen?
 
Swacke mensch! siet op den Heer,
 
Wilt al u betrouwen stellen
 
Vast op God en op Nassouw',
 
En dat elck hem mann'lyck houw',
 
In rechte liefd' en trouw'.
[p. 118]

+In dese tijt bestont de vergaderinge der Heeren Staten generael in't Hertogdom van Gelder/ inde Graefschappen van Hollant/ Zeelant/ Vrieslant ende d'Ommelanden. Hier by voechden haer oock eenige besondere steden/ de regeerders der selver haer gedreygt siende van eenen machtigen vyand/ hebbende oock alreede gesmaeckt/ so het ontrou- afvallen der Walscher Provintien/ als oock de verradery veler ingeboorne die den vyand gonstig waren. Naer alle 'twelcke de selve Heeren eenen moet hebben genomen/ binnen de stad Uytrecht vergaderende om met elck anderen een naerdere verbintenisse aen te gaen/ ende middelen te beramen waer door sy (met hulpe van God) souden mogen sekerlicxst Gods kercke/ met het lieve Vaderlant/ ende de wettige regeringe daer in beschermen/ tegens alle geweld ende listige pracktycken des vyants ende der trouwelooser menschen. Daer is een goede Unie ende verbont gemaeckt/ bestaende in vele artikelen/ die den leser vinden sal inde Historien der Nederlantsche geschiedenissen uytgedruckt/ het welcke seer goede vrucht gedaen heeft/ ende groote vastigheyt gemaeckt inde regeringe/ oock seer versterckt de Pacificatie van Gend. De + Keyser Rudolphus heeft onderwijlen versocht dat tot Ceulen een dagvaert soude gehouden werden/ om op de selve te vereenigen de Coning van Spanjen mette Nederlanden. De gesanten ten weder zijden verschenen zijnde/ hebben de Heeren Staten uyt het besluyt niet dan groote onheylen verno-

[p. 119]

men/ ende bevonden datmen met alle loosheyt uyt was om haer te bedriegen ende te verstricken. Parma ondertusschen groot voordeel doende op de vereenigde Landen: De vergaderinge scheydende/ sonder yet wat uytgerecht te hebben. De Prins van Parma hebbende belooft/ in't handelen mette Walen/ dat hy't vreemde chrijgsvolck soude uyt de Nederlanden senden/ heeft 'tselve gedaen/ 'twelcke vele luyden oorsaeck gaf alles goets den selven te vertrouwen/ hopende dat hy de man soude wesen daer door de Landen in vrede souden werden gebracht. Waer door de Gouverneur van Mechlen + d'Heere van Bours oock beweegt wiert de selve stad aen Parma te leveren. In het beleg van Maestricht is so veel vanden Walschen Adel aenden man gebrocht */ datter weynige overgeschoten waren/ die in dienste des Conings hen hielden/ 'twelcke veroorsaeckte datmen den Prins van Parma selfs versocht/ hy wilde het doorgesonden vreemd crijgsvolck weder t'zijnen dienste ontbieden.

 
De sterckste muer of wal daer God door wil bewaren
 
Sijn kerck, syn volck, en 'tland, in stormen, ende baren,
 
Is eendracht, en te syn, in doen, en laet, en daet,
 
Een sin, een hert, een siel, een wil, een stem, een raet.
 
 
 
d'Eendrachtigheyt die is de moeder vande krachten,
 
End' 'tgrootst gewelt dat oyt wy by malkander brachten,
 
Geen wapen doet so veel, geen oorlogs tuyg so sterck,
 
S'is 'talder-swackste volck het sterckste Bollewerck.
 
Este pares, & ob hoc concordes vivite, nam vos & decor, & cantus, & amor sociavit & aetas. Vis nescia Vinci. +
 
Daer is geen stercker stand Als eendracht in het Land.
 
La grace du Seigneur est une grand marée +
 
De biens non perisans, une rente asseurée,
 
Un fonds inespuisable, ou jamais ne defaut,
 
Ni la graisse d'embas, ni la manne d'enhaut.
[p. 120]



illustratie

§ § Stem: Almande Prins de Parma.
 
1.