|
|
|
| |
| | | | | |
Nederlantsche Gedenck-klanck [eerste helft (p.
9-140)]
Openbarende kortelijck de voornaemste gheschiedenissen inde
Nederlanden ontstaen/ metten aenvang der inlantsche beroerten/ tot ende metten
Jare 1625
De waerdigheyt eeniger sake ende 'tgenot dat daer uyt spruyt/ zijn
voornemelijcke dinghen die de menschen plachten aen te leyden om te wenschen
ende oock t'ondersoecken/ soo wel de kennisse/ als het gebruyck der selver.
Dese twee hoedanigheden werden merckelijck bevonden by alsulcke personen/ die
met een herten-lust/ vierighe/ aendachtighe ende innerlicke beweginge/ met een
on-partydigh oordeel lesen sullen 'tgene de vrye Nederlantsche Provintien/ ende
ons lieve Vaderlant is overgekomen/ door haren erf-vyant den wreeden Spanjaert/
t'sedert hy zyne tirannighe regeringhe heeft gepoogt inde selve te stellen/
beginnende vanden aenvang der Inlantscher verwoestinghen/ tot den huydighen
dage toe; ende de merckelicke bescherminghe daer teghens/ die Godt almachtig
heeft belieft de zelve Landen te doen/ door hare wettige Overheden. Het ware
een seer gewenschte sake dat alle d'Inwoonders der Nederlanden haer
verkloeckten ende genegen vonden altyt hen als voor oogen te stellen den
boosen-aerd der Spanjaerden/ haer loose vonden/ haer dobbel-treckige
* handelingen/ onversadelicke gelt ende eergierigheyt/
onversoenelycken haet/ vyandig ende wrevelig herte/ met haere trouw-vergeten
rancken
*/ die sy
(van over lange Jaren/ ende noch ten huydigen dage) hebben aengerecht ende
bethoont/ ende noch zijn plegende/ met verwoesten/ moorden/ ende schendingen in
Koninckrijcken/ vrye Republycken/ landen/ steden ende plaetsen/ die sy connen
met list oft geweldt verheeren
*/
tegens alle soorten van menschen/ soo Christenen (van wat ghesintheydt die
zijn) als tegens wilde/ naecte/ ongewapende/ onnoosele Heydensche volckeren/
tegens Koningen/ Princen/ Hertoghen ende diergelycke personagien/ by God (tot
zijnen dienste) in opperheerlicheyt gesalft/ als tegens de gemeene ende
geringste luyden; op dat sy eyndlick mochten geraken ende komen tot eene
over-al gebiedende macht ofte Spaensche Monarchie.
+ Het ware oock niet ondienstig datmen inde Nederlantsche
scholen de Jonckheyt in scherpte ende in 'therte griffide/ wat haren | | | | ouderen overgekomen is van den woedenden Spanjaerden/ tot welcken eynde
eenige bequame boecken ende historien alreede gestelt zijn/ ende dit
tegenwoordigh werck mede dienstig is. 'tSelve (beminde leser) soude
veroorsaecken dat men met meerder eendrachtigheyt desen vyant (als eene gemeene
peste) uyt ons Vaderlant soude pogen wegh te dryven; ende daer eenmael uyt
synde/ hem daer uyt te houden/ ende hem selfs te gaen besoecken inde landen die
hy/ tegens recht/ met geweld/ van andere Princen/ Heeren ende volckeren is
besittende; 'twelcke de eyndelicke behoudenisse ware van Godts kercke in dese
quartieren/ als mede een groot voordeel onses Vaderlants/ ende dempinge des
machtighen vyandts. Maer om te komen tot de inleydinghe deser dinghen/ ende
naerder des Spanjaerts betrachten t'ondecken/ sal den aendachtigen leser letten
/hoe dat de heerlicke Nederlanden (die van ouden tyden plachten t'overtreffen
in allerley hantwercken/ coopmanschappen ende neeringe vele andere landen/ ende
boven maten bloeyden in welvaren) hen wel mogen metter waerheyt ten hoochsten
beclagen/ dat Philippus van Oosten-Rijck
†, eenigh Soon des Keysers Maximiliani,
geboren uyt Maria, d'eenige Dochter ende erfgenaem van wylen Hertogh Carel van
Bourgongen der Nederlanden Heer/ oyt trouwde
+ ende in echte namp
Johannam Ferdinandi, des Konings van Spanjen dochter; door welck houwelijck
'tNederlant aen Spanjen is gecomen. Ende al hoe wel de selve Heerlicke landen
quamen vande zijde des mans; so heeftmen nochtans van die tyt af beginnen te
mercken dat de Spanjaerden die poochden tot een spaensch-leen te maken. De
Spanjaert achtende de selve wel bequaem/ om daer uyt te konnen vermeesteren
andere Landen ende Rijcken/ doch vondt synen Koning te seer goet aerdigh ende
sachtmoedig
†/ anders opgequeeckt ende onderwesen by
vrome Princen/ zijn natuere den wreeden Spanjaerden gansch contrarie synde/ was
derhalven 'tbelet van dat sy haren wille niet conden na haren wensch volvoeren.
Desen Prins is tot Burgos in Spanjen ghestorven/ out 28 Jaren/ niet sonder
vermoeden dat hy soude zijn vergeven geweest.
+ Twee soonen | | | | heeft hy nagelaten
†/ namelick Carolus ende Ferdinandus, die naden anderen tot
Roomsche Keysers zijn gecoren ende gecroont geweest.
Om allenskens naerder te komen/ ende te bethonen dat des
Spanjaerts oogemerck is tot een over-al gebiedende macht te geraken/ soo werd
hier voorgenomen cortelick/ van 't een Lantschap tottet andere te gaen/ ende
vervolgens den Spaenschen handel/ aldaer gepleecht/ t'ontdecken/ ende dan op de
historie onser Nederlanden te blyven. Men soude mede mogen verhalen de snode/
valsche ende wreede vonden/ practijcken ende moorden/ by den Spaenschen Koning
aen gerecht/
+ inde Rijcken van Grenaden
ende Arragon; als oock wat noch int Jaer 1610 by hem is ghepleecht aen de arme
Moriskens
*, om
d'inwoonderen der selver Landen t'eenemael te dempen ende uyt te roeyen
†: Maer alsoo die
t'samen gerekent werden onder den Spanjaert te behooren/ ende aen zijn eygene
Rijcken palende syn/ soo is de meeninge daer niet verder van te spreken. Wy
beginnen dan eerst vande Landen van America, West Indien, ende Brasilien. Men
leest in geloofwaerdige Historien dat wanneer inden
+ Jare 1496/ oock daer te vooren/ als daer naer/ de custen der
selver landen zijn op gedaen oft ontdect
† by den Spanjaerden/ ende gelant waren inde
Provintien van Nicaragua, Nova Hispania, Mexico, Guatimale, Panuco, Jacatan,
als inde Eylanden van Espaniola, Cuba, Jamaica ende andere plaetsen
†/ | | | | dat sy de naecte/ ende ongewapende
Inwoonders (die haer met alle beleeftheden ontmoeteden) lichtelijck hebben
konnen onder haer gebiedt ende geweldt brengen; maer de gierige ende wrede
Spanjaerden en zijn hier mede niet te vreden geweest; sy hebben de Koningen/
Vorsten ende Heeren der selver Landen (niet tegenstaende datse haer quamen met
schoone presenten vereeren) met de Edeluyden ende de gemeene mans persoonen/
oock de vrouwen ende kinderen seer qualicken gehandelt/ ontnemende eerst alle
haer costelijckheden/ van Gout/ Silver/ Gesteente/ ende andere waren/ daer nae
de selve moordadelijck ombrengende door verscheydene manieren van
onmenschelicke tormenten ende wreetheden. De selve wreede daden ende tirannyen
en souden voor soo warachtig noch niet konnen aengenomen werden/ by aldien
haere eygene schribenten
†
sulcx ons niet nagelaten hadden in hare boecken te lesen. Men ghelooft datter
meer als 200000 persoonen by dese bloethonden aldaer zijn vernielt/ ende
dertigh mael meer lants bedorven is dan al de Nederlanden groot zijn. Soo wie
(beminde leser) hier van lust heeft tot breeder kennis te komen/ kan lesen de
bysondere Historien hier van uyt gegeven/ sal bevinden dat de selve vervatten
alsulcke schrickelicke/ onmenschelicke/ ende Barbarische daden/ dat een
Christen hert moet weenen ende schreyen/ ende de hayren te bergen staen/ diet
hoort ende leest.
De Paus Alexander de VI.
+ dese Spaensche
grouwelicke daden voor goet aen genomen hebbende/ heeft den spaenschen stoel
*/ al dese
gewonnen landen ende rijcken/ menschen ende goet/ toe geeygent/ door zijne
bulle/ in date den 14. Meye 1493
†,
verbiedende/ op pene van ban/ alle Coningen/ volckren ende natien de selve
landen ende custen niet te mogen beseylen oft behandelen
*/
dan met expres | | | | consent des spaenschen Conings. Den Heydenschen
Coning Atabalipa
† heeft dese daet bespot/ strydig zijnde (so hy seyde)
tegens de natuere/ reden gevende; dat niemant macht heeft eenes anderen
erfgoet/ by de rechte eygenaers vele hondert Jaren beseten/ eenen anderen te
geven/ die het selve noyt en sach ofte en kende/ veel min met eenig schijn van
recht daer op iet wat hadde te eyschen. Beminde leser/ let dat dese gout-rijcke
ende van vele costelyckheyt overvloeyende landen/ den Spanjaerden seer dienstig
zijn/ om tot haer trachten ende voornemen te geraeken (des Godt verhindere)
want uyt de selve (als meester vande voorneemste plaetsen zijnde) vercrygt hy
groote middelen van gout/ silver/ conchenillen
†/
indigo/ huyden/ ende ander treffelycke waeren/ door de welcke hy can betalen
ende onderhouden veel Chrygsvolck te water ende te lande/ met vele
oorlogschepen tot syne Vaerden dienstig; oock om te vergiftigen
*
ende metten Gouden-stock te strycken
*/ so danige ongetrouwe-persoonen/ die in dienste
van andere Koningen/ Princen ende republycken zijn/ op dat sy hen bedectelick
tot 'sSpanjaerts dienst souden laeten vinden.
De Spanjaert is meester van het Koninckrijck van Sicilien/
+ 'twelck hy besidt met macht van
Kasteelen ende Forten: waer door hy wel strengelijck daer werdt ontsien
*/ te meer
om dat de Sicilianen op den vesper-tyt/ in den Jare 1282/ al de Fransoysen/ die
daer groote moetwilligheydt dagelijckx pleechden/ hadden omgebracht; des den
Spanjaert te beter hem daer sterckt ende wacht houdt/ mitsgaders in noch andere
landen/ geleghen inde Middelantsche-Zee
†. | | | |
+Wanneer inden Jare 1502
den Spaenschen Koning met den Franschen/ onderlinghe hadden voorgenomen te
verdryven den gecroonden Koning van Napels
† Frederick, ende zijn lant onder hen beyden
te verdeelen/ achtende haer beyder t'saemen gevoechde machten soodanigh dat den
Napelschen Koning die niet en soude connen wederstaen: haer voornemen in
'twerck gestelt synde/ hebben den Fredericum verjaegt/ zijn Koninckrijck gepart
*/ ghedeelt/
ende tot haer beyder eyghen gemaeckt. Maer merckt hier/ beminde Leser/ den
Spaenschen treck: wanneer de Fransoysen minst achterdencken hadden van eenigh
nakende quaet/ soo zijn de Spanjaerden den Fransoysen op 'tlyf ghevallen/
hebben de selve met gewelt uyt 'tlandt verdreven/ ende alsoo gansch Napels voor
den Spaenschen Koning alleen ingenomen/ behoudende 't selve noch ten huydigen
daghe. Sy hebben stercke plaetsen die sy met soldaten beset houden/ ende 't
landt wordt door eenen Vice-roy van Spanjen geregeert. Desen Spaenschen
Koninck/ zijnde meester van dat eynde van Italien/ houdt daer in veele
garnisoens met veele galleyen/ om hem aldaer niet weynig te doen ontsien/ ende
ghelyck
*
Italien in thoom te houden/ tot synen dienste ende gehoorsaemheydt.
+Onder
schijn van vrientschap heeft/ inden Jare 1512, den Spaenschen Koning
Ferdinandus versocht door-tocht voor zijn leeger aen Koninck van Navarre
† Jean d'Albert, om te mogen/ opt
spoe- | | | | digste in Vranckryck geraken. Dese versochte vrintschap heeft
den goeden Navarrischen Koning (niet quaets vermoedende) toegestaen/ maer soo
haest en was den Spaenschen Koning niet in het herte van dit Rijck/ of hy heeft
vermeestert Pampelone, met andere voortreffelijcke plaetsen/ ende behout de
selve noch met gewelt van de rechte eygenaers/ te meer door dien den Paus van
Roomen
† de selve daedt heeft
gepresen/ ende den eygendom (door zijn bulle) heeft gegeven/ om dat (soo hy
seyde) den Koning van Navarre een Ketter was/ niet waerdig een Koning geheeten/
veel min in daedt te wesen. In dese gelegentheydt vindt hem den Spanjaert
ghesterckt/ om wanneer hy tyt ende stont bequaem acht/ uyt dese gewesten
Vranckrijck te mogen aentasten.
Koning Philips de II. van Spanjen/ heeft int Jaer 1582 niet nae
gelaten alle middelen te ghebruyken tegens zijnen seer nae bestaenden
Bloedt-vrient Don Antonio, gecroonden Koning van Portugael
†
+, om den selfden met gewelt/ of met quaede practycken te doen
dooden/ oft verjaeghen: Hier voor gebruyckte hy Duc d'Alba, met een leger te
velde. Aende ander zijde had hy omgecocht den voornaemsten Adel des Lants/ soo
dat eylaes! Don Antonio, met zijne kinderen/ nauwelyckx konden de bloedige
handen der Spanjaerden ontwycken. Door het vercryghen van dit Rijck van
Portugael, soo ist dat den Spaenschen stoel mede aen sich heeft genomen de
profyten ende voordeelen die de | | | | Portugesen hebben inde Oost-Indien
ende Brasilien
†.
Voorwaer gheen cleyne versterckinge des Spanjaerts te waeter/ met vergrootinge
zijnder thollen ende incomsten.
+Hoe het heerlijck Hertogdom van
Milanen
†, int Jaer 1525, door hulpe des Paus Leonis de
X.
† den Fransoysen is ontweldicht/
den eygenaer ontvreemt/ ende den Spanjaerden tot buyt geworden/ geven de
historien te kennen/ als ooc d'overtollige/ onmenschelijcke overlasten die
d'Inwoonders hebben moeten uyt staen. Dit wyt streckende Hertogdom is gelegen
aende ander syde van Italien/ beset met een uytnemende sterck Kasteel ende
andere forten/ den Spanjaerden seer dienstig om hun meester te
+ houden vande doorgangen
ende passagien der Veltolinen
†, soo dat daer door de Fransoysen/
Venetianen/ Duytschen/ Savoyen ende Switsers werden van malcanderen ghehouden/
om in tyde des noots/ geen hulpe van volck elcanderen te connen toesenden. Daer
en tegen can den Spanjaert door desen middel (t'zijner beliefte) alle de selve
Landen op 'tlyf vallen ende bespringhen.
+Door den loosen handel des
Spaenschen Konings/ Carel de V. met Andrea Doria, is inden Jare 1527 de
voortreffelijcke Republycke van Genua
† gebracht onder andere regeringe/ gansch
staende ten dienste des Spaenschen Konings. | | | |
+De oude
vrye Republycke van Florencen
†, is onder eenen Hertog gebracht Anno 1530/ door het listig
beleydt des Paus Clemens de VII. met den Spaenschen Koning Carel de V. die syne
bastaert Dochter Margareta
†, ten houwelyck gaf aen Alexandro de Medicis, Neve des
voorseyden Paus; t'sedert welcke tyt het Hertogdom altyt vervallen ende beseten
is by het geslachte van de Medicis, die in een onverbrekelyck verbont staen met
Spanjen.
+Niet min is mede den selven een
groot verplicht vrient ende bloet verwant den Koning van Polen Sigismundus
†, want hy/ door dispensatie des Paus/ heeft
getrout twee Susters uyt't huys van Oosten-- | | | | Rijck/ nabestaende
Nichten vanden Spaenschen Koning/ ende is den selven een iveraer des
Jesuitschen leere ende leven/ den Spanjaert heel gelijck.
+De
Koning van Spanjen/ alwaer hy de rijcken tot syn volkomen gebiet niet en heeft/
die poocht met alle middelen de selve daer toe te dwingen. Dit heeft het
schoon-bloeyende Koninckrijck van Vranckrijck dicmaels gevoelt; want seer veel
loose vonden syn op verscheyden tyden by den Spanjaerden aengeleyt geweest
tegens de wettige Koningen des selfs/ off om 'tselfde heel te vermeesteren/ of
om 'tselfde onder Spaensche gebiedende Heeren ende machten te brengen. Dit
heeft den wysen
+ Franschen Koning Franciscus de I.
† wel behertight: Want in vrede synde met Carolo de V.
Spaensch Koning/ bevont alsdoe syn Rijck soo ontstelt ende vervult met twisten
ende oneenigheden/ soo onder den Adel/ als oock onder den gemeenen Coopluyden
ende Borgeren/ dat hy voor zijn Rijck profytiger ende noodiger achte met
Spanjen in wettighe oorloge te wesen/ als metten Spanjaert in valsche vrede te
staen/ nam daerom voor/ met d'uytlantsche/ oorlog tegens Spanjen te voeren/
ende syn inlantsche ruste alsoo wederom te bevestigen. Wat een groot behulp de
Ligeurs
†, in de Jaren 1587/88/
† ende | | | | daer nae hebben bekomen uyt
Spanjen/ is kennelyck. Wanneer oock den Koning Henricus de III. door eenen Grau
Monick
†
doorsteken was/ ende het lant vol troublen stont/ heeft men alsdoe in
Vrancrijck niet vernomen wat den Spanjaert al aen stelde om in't Konincklick
ampt te brengen en te dringen syne naeste bloet-vrienden? als Ernestus van
Oosten-Rijck syn Cosyn/ Isabella Eugenia
† syne Dochter/ ende andere diergelycke personagen/ uyt
Franschen bloede gesproten/ niet twyffelende tot sulcks aende seer goede
ghenegentheden des Paus/ die haest syne toestemminge soude geven/ wanneer de
Spanjaerden meester in Vranckrijck hen hadden gemaeckt. Heeftmen onlangs mede
niet gevoelt hoe den Spanjaert syn personagie heeft gespeelt
* door den Marquis
d'Ancre
†? Desen booswicht heeft weten 'srijckx schatten hem ende
de zijne eygen temaecken/ den Koning Lodewyck de XIII. (door syne minder
jaerigheydt in 'sRijckx saken alsdoe onbedreven) opgehitst teghens de
voornaemste Heeren vanden bloede/ oorlogen verweckt/ verwoestinghen van Landen/
steden/ ende der menschen | | | | veroorsaeckt/meenende alsoo met de syne
desen Rijcke in sulcken verloop ende ghebreck van middelen te brenghen/ dat de
Croone van Vranckrijck genootsaeckt soude werden/ hulp van volck ende geldt te
+ versoecken vanden Spaenschen Koning/schoon-Vader
† des Konings van Vranckrijck.
Door desen vont hadde den Spanjaert voet in 'tLant konnen krygen/ om syne rolle
te beter te konnen uyt spelen/ maer de rechtvaerdige Godt heeft hem erbermt
over dit Rijcke/ ende een rechtvaerdigh oordeel op den cop deses booswichts
laeten vallen/ hy is omghebracht/ ende heeft loon nae wercken ontfanghen/ ende
is hier door wederom het ghemelde Rijcke in vrede gestelt.
Het Koninckrijck van Engelant, is dat ooc so inwendig als
uytwendig onbevochten vanden Spanjaert gebleven?
+Och neent! Gedenckt met wat machtige vlote 'tselve
den Spaenschen Koning Philips de II. heeft gepoocht te vermeesteren inden Jare
1588/ hier by komende de bulle des Paus Clemens de VIII.
† die de Godsalighe
Koninginne Elisabeth hadde in den ban ghedaen/ ende haer rijcke tot een prooye
gestelt voor alle Spaensche gier-vogels/ doch Godts handt heeft de selve vlote
verdaen ende tot | | | | schande ghemaeckt. Wyder/ wat verraderye heeft
Spanjen niet gepoocht aenden persoon van dese weerdige Koninginne te leggen/ om
haer te vergiftigen ende met andere quade middelen ter doot te brengen? Doch de
Heere (die altyt hier over gedanckt moet zijn) heeft sulcks alles verhindert.
Is ooc noch niet versch in onse memorien de wonderbare ontdeckinge van het
schrickelijck voorgenomen verraet inden Jare 1604/ by eenige Spaensch ghesinde
ende Jesuiten angevangen/ om Jacobus, Koning van groot Britanjen/ met syn
Koninginne ende kinderen/ ende voornaemsten Adel ende Raets-Heeren (wanneer sy
souden in het Parlement sitten) te doen opvlieghen door de cracht des
buspoeders
†?
Let met andacht (lieve leser!) in dien het poghen deses verraders hadde
gheluckt/ wat jammer dit schoone Rijck soude overkomen hebben/ 'tselve op eenen
ooghenblick te sullen hebben berooft ghesien van zijnen Koning ende bloedt/ als
oock vanden ghetrousten Adel/ ende voorsichtigste Raedts-persoonen: Soude 't
ghemeene volck hier door niet vol ancxst ende vreese/ schrick ende
twyfelmoedigheydt ghestaen hebben? Daer en teghens de Spaensche vol moets/
couragie ende gheweldts? vol hope van terstont groote hulpe te crygen uyt
Spanjen/ als uyt de Landen/ staende onder 't Spaensche ghebiedt? daer toe
alreede veel voorraedts in Vlaenderen ghereet lach/ om nae Enghelandt te
stieren. De Heere moet eeuwigh lof hebben dat hy de boose hier in ghestut
heeft. Den wederspannighen Grave van Tyron in Yrlant
†, is mede alle hulp van volck ende geldt uyt Spanjen
toegesonden geweest/ om hem te sty- | | | | ven in d'oorloge tegens zijne
wettige Coninginne/ ende alsoo nae des Spanjaerts wenschen (soo den selven
Tyron had konnen meester werden in Yrlant) Engelant uyt die quartieren aen te
vallen ende te beoorloghen/ doch alles is (door Godes beleydt) soo uyt
ghevallen dat de vyanden zijn t'onder ghebracht ende ghevlucht.
+Wat de Spanjaerden
hebben voor gehadt in Duytslant wanneer haren Koning Carel de V. Rooms Keyser
was wysen de historien aen/ want sy den selfden Keyser hebben geraden alle
strengigheyt soo over de gevangene protestantische Vorsten ende Heeren/ als
over de Inwoonders des Lants/ te ghebruycken. Hier door is ghebeurdt dat
d'andere Duytsche Vorsten den Keyser met zijne Spanjaerden uyt haer Lant-palen
hebben verjaegt
†/ 'twelcke reden gaf dat den triumpherenden Keyser
(siende sich vande zijne nagejaegt/ ende dese haestige veranderinge) t'sedert
in suffinge der sinnen is gekomen ende gebleven. Hedens-daechs werden oock
ghewaer de wreede Spaensche mishandelinghen
†/ de | | | | Koninck-rijcken van Hongaryen, Bohemen, de
Heerlicke Lant-schappen van Silesien, Moravien,
+ Pfaltz, ende andere daer ontrent
liggende Landen. Men behoeft oock niet verde te gaen om te bewysen 't gene by
de Spanjaerden is gepleegt/ inde Jaren 1598/99/ ende daer naer in de vrye ende
neutrale Landen van Cleef, Berg, ende Gulich
†, by den
Admirant van Arragon; oock daerna wat overkomen
+ zijn de vrye steden Aken ende Wesel
†, met andere
steden meer. Godt de Heere believe hem te erbermen over de selfde/ op dat sy
ontledicht mochten werden van dat snoode ghespuys/ die met seer groote menichte
daer nestelen/ ende niet af en laten alle wreetheden te pleghen.
+De
Spanjaert heeft altyt de Nederlanden voor hem seer dienstig gheacht/ om daer
inne den stoel der oorloge te stellen/ te meer also hy de Inwoonders bevont
cloeck ter Zee ende ter oorlooge: De Landen vol goede Reeden ende Zee-gaten/
als bequame havens: De steden scheep-rijck/ overvloeyende van allerhande waren
ende voor-raedt/ ter oorlooge nut: Ende daerom uyt de selve conde beseylen ende
bespringen/ niet alleen de naest gelegene Landen ende rijcken/ maer oock de
verde afgelegene. | | | | Hier toe heeft den Spanjaert de selve willen
gebruycken: Maer naerdien (als voorseyt is) Philippus den I. der Neder-landen
Heer
†/ 'tselfde niet heeft willen toestaen/ soo
en heeft zijnen navolger ende Soon Carel de V. oock niet willen lyden/ dat den
Spanjaert soo volkomen gebiedt over dese heerlycke landen soude gebruycken. Dit
heeft hy dan soecken te wege te brenghen door Philips de II. soon vanden
+ selven Keyser Carel de V. die nu tot
redelijcke Jaren was ghekomen. Daer om hebben sy den Keyser haeren Koning
geraden dat hem soude believen syn soone te vorderen
* in zijne staten/ te meer zijne Majesteyt een
Prince was die veel moeyten ende periculen hadde uyt gestaen/ daer door in
gesontheyt seer geswackt synde/ ende nu tot den ouderdom van 55 Jaren gekomen:
Daer en teghen syn soone kloeck/ghesont ende jong/ die den swaren last der
selver regeringhe beter soude konnen dragen als syne Majesteyt/ met meer andere
redenen. De Keyser dan bemerckende d'onghewilligheydt teghens
+
hem/ neemt voor synen soone in syne weerdigheden te stellen/ ende hem selven
daer van t'ontslaen. Syne Majest. laet derhalven de vergaderinge der Heeren
Staten Generael der 17 Provintien beschryven ende by een komen binnen Brussel/
al waer hy op den 25. Octobris 1555/ met weenende oogen/ syn afscheyt nam vande
gemelde Heeren Staten/ met groote bedanckingen ten wedersyden/ vande goede
diensten ende behulpen elcanderen veele Jaren met groote moyten/ ende lasten
bewesen. Hier op syne Majesteyt versoeckende aende selve Heeren/ dat syn soone
Philippus (die uyt Spanjen aengekomen was) in syn plaetse mochte aengenomen
werden/ is hem 'tselve toegestaen ende korts daer aen
+ met weynig
gevolgs/ vergeselschapt met syne twee susters
†/ naer Spanjen gereyst/ al
waer hy overleden is den 21. Septemb. 1558.
+Soo is dan Philippus de II. Koning van
Spanjen in syns Heeren vaders plaetse ghehult
*
†/ mits dat hy de Landen
moste eet doen als syne voorsaten altyt gedaen hadden/ ende derhalven
ghetrocken in | | | | alle de Hooft steden der Nederlantsche Provintien/ al
daer openbaerlijck ende lyffelijck sweerende ende met gestaefden eede sich
verplichtende/ alle de Privilegien ende rechten der Landen ende Steden/
plaetsen ende volckeren/ te hant-haven ende beschermen/ die wel vermeerderen/
maer niet verminderen/ gelyck hem daer op oock alle trouwe ende onderdanigheyt
is belooft van wegen de Landen.
Desen Koning in Spanjen Anno 1528 gheboren
†/ met Spaensche melck opgevoet/ ende met Spaensche
Raetsheeren voorsien/ nu als Heere aenghenomen synde heeft gepoocht terstont
het Spaensch voornemen int werck te stellen/ doch vint hem als verstelt/ door
dien (volgens synen onlangs gedaenen eed) alle vreemdelingen waren gesloten uyt
des Lants regeringe het bewindt der selver saken verricht moetende werden by
d'ingeboorene der Landen. Ende alsoo hy sonder de regeringe vande vreemde syn
werck niet konde uyt voeren/ hebbende ten hoogsten gelt van noode/ 'twelck hy
d'ingesetene sonder consent der Heeren Staten niet mochte af vorderen/ moetende
gebruycken/ eensdeels veel vreemde soldaten ende oversten/ die mede nae 's
Lants wetten niet mochten int Land komen sonder verloff der H. Staten; ten
anderen/ hebbende te bouwen verscheyden Forten ende Casteelen/ hem oock
ongeoorloft: Soo acht hy nodig eenighe gelegentheden voor hem uyt te vinden om
der Landen
+ Privilegien ende voordeelen (by syne voorsaten/ om eenige
merckelijcke redenen de Landen gejont
*) te
vernietigen; dies poocht hy de Nederlanden onder nauwer bedwang te brenghen
voor syn vertreck na Spanjen
†/ twelcke voor de handt was.
Hy doet derhalven inden Jare 1559/ binnen de stadt van Gent eene vergaderinge
† leggen der Heeren
Staten generael der Nederlantsche 17 Provintien/ ghevende de selve te kennen de
nootsaeckelijckheydt syner reyse/ met belofte van sich wederom met de eerste
gelegenheydt na de Nederlanden te vervoeghen; ende verklarende/ al hoe wel de
Fransche oorloge met hem was geeyndight
†/ dat hy nochtans raetsaem vond de Nederlanden t'eenemael
te willen versekeren/ soo voor alle invallen van eenige nabuerige Princen/ als
voor inlantsche beroerten; daer toe nodig achtende eenige plaetsen (by hem te
verkiesen) te voorsien met soldaten van syne getrouste; versoeckende/ ende niet
te min begeerende dat de selve Heeren Staten eerstdaeghs souden op brenghen
+ soo
veel penningen alsser van node waren om 4000 Crygsluyden voortaen in dienst te
houden/ tot | | | | betalinge van dewelcke hy soude stellen alsulcke
Thesauriers als hem goet duncken soude/ verstaende het garnisoen te sullen
wesen Spanjaerden/ die syne Majesteyt rekende syne beste ende getrouste
† te syn; makende syne
bastaert suster
† Margareta Princesse van Parma, Gouvernante geduerende syns Majest.
afwesen.
+Over
dit onbillick versoeck ende bevel des Konings/ syn de Heeren Staten seer
verslagen ende onstelt geweest/ als strydende in veele leden tegen 'sLants
wetten ende des Princen onlanghs gedaen eedt: Want volgens den selven en
behoefden sy niet te verstaen tot eenige lichtinge van penningen/ veel min om
4000 vreemde soldaten onder uytheemsche bevel-hebbers int Lant te houden/
nochte oock om Spaensche Thesauriers gestelt te werden over hare penningen:
daerom ende om andere redenen meer/
+slaen sy ghemeender
hant aff het ghemelde onredelycke versoeck. Maer dit weygeren heeft den Koning/
met synen Spaenschen raet/ soo qualijck ghenomen/ dat de selve Heeren Staten
geoordeelt wierden de sonde der wederspannigheyt tegens syne Majesteydt begaen
te hebben/ ende dien volgens, Crimen lesae Majestatis; weerdig synde als
rebellen ghestraft te worden. Ende om tot dese straffe (over de Nederlanden
voorghenomen) te komen/ mostmen de selve (seyde-men) sien te dwinghen tot een
Spaensche ghehoorsaemheydt/ daer toe nodig achtende inghevoert de Spaensche
Inquisitie
†/ die niet en konde werden in treyn
ghebracht
* dan met louter geweld/ met loose practycken/
+ ende
opgesochte versierde
*
redenen/ om de Nederlanders by alle Princen ende Vorsten in verdachtheyt te
brenghen/ ende alsoo by de selve mede geoordeelt te werden groote straffe
weerdig te syn. Hier over | | | | dan heeftmen bedacht ende goet gevonden
datmen bedectelijck op alle hoecken der Nederlanden soude te werck stellen
snoode menschen/ die de kercken souden plonderen
†/ roven ende breken/ op datmen alsdan
(de Nederlanders beschuldigt werdende sulcks te wege ghebracht te hebben) een
groot ghetal van vreemd Crygs-volck onder desen schyn int Lant soude mogen aff
senden/ om 'tselve te verheeren
*/
ende te brengen onder de ghehoorsaemheyt van Spaensche Gouverneurs/ die dat
besitten souden als den Spanjaert besit de nieuwe gewonnen Landen van
America.
+De
Koning dan/ syne bastaert suster gelaten hebbende voor Gouvernante inde
Nederlanden/ is vertrocken/ ende in Spanjen wel aengekomen/ van waer hy in
alder haest herwaerts aff sont Spaensche gesanten/ mede brenghende harde ende
strenghe placcaten/ soo tot invoeringe vande Spaensche inquisitie
†/
als op't onderhouden van 'tConcilie van Trenten
†/ daer toe stellende nieuwe
Bisschoppen
† ende Ketter-meesters (Granvelle d'opperste) ende int Lant
brenghende een groot deel Spaensche soldaten/ om alsoo d'Inquisitie te beter in
trein te brengen. Veele onbekende Lant-loopers hebben ver- | | | |
+ scheyden kercken geplondert/ de
beelden affgebroken/ ende kerck-roof gepleeght. Daer op ghevolgt is (alsoo dit
feyt d'arme Nederlanders/ doch ten onrechten/ wiert op den hals gedrongen) dat
in 'tselve vrye Nederlant omgebracht syn veel duysent menschen
†; d'eene uyt oorsake syns
Gods diensts; d'andere uyt haet by eenighe geestelijcke persoonen op haer
genomen; sommige om datse van groote
+
middelen waren/ dewelcke d'Inquisiteuren ende andere van aensien tot haer
sochten te trecken. De ghewoonelycke ghevanghenissen waren soo vol eerlycke
mannen ende vrouwen/ die in stocken ende blocken laghen/ datmen veel andere
plaetsen daer toe moste ghereet maken. In alle Steden ende plaetsen en
hoordemen niet dan van hanghen/ branden/ verdrincken ende jammerlyck ombrengen
der
+ vroomer menschen. Alle 'twelcke oorsake gaff
dat d'Inwoonders veel ende verscheyden klachten hebben ghedaen aende
voornaemste Edelen ende Regeerders vant Landt; biddende ootmoedelijck dat hy
haerder E. eenighen bequaemen middel mochte beraemt werden/ daer door by den
Koning ofte Gouvernante te weghe wierde ghebracht de schorssinghe vande
executie deser bloedigher placcaten/ immers voor eenighen tyt: tot dat den
goeden Godt soude believen des Konings herte te versachten/ ende met meerder
barmhertigheydt 't Nederlant aen te schouwen. Waer op de voornaemste Edelen tot
+
400 int ghetal syn bewoghen geweest/ in Aprili 1566 ten hove te verschynen by
Madame de Parma, met een seer beleefde ootmoedige requeste
†/ hare
hoogheydt ende den raet van state biddende/ dat de Landen ende steden/
mitsgaders der selver Inwoonders mochten behouden hare vryheden ende
Privilegien; dat op der selver welvaren ende leven beter mochte werden ghelet/
ende de harde uytvoeringhe der bloediger placcaten opghehouden ende gheschorst/
op dattet Lant niet t'eenemael en verginge ende van inwoonders ontbloot
wierde.
+ Het
ghebeurde nu/ wanneer dese aensienelijcke Edelen in goeder ordre nae iders
qualiteyt/ ten | | | |

D'onvrome die veracht met spotten, schimpen,
smaden Die hoogste van gheboort en edelst syn in daden. So gaetet
meest altyt. Doch 'tvroom volck achtet niet, Maer dragen in gedult haer
lyden en verdriet. En hoemen haer meer druckt en perst, en uyt wil
roeyen Hoe sy door Godes hulp, meer groeyen ende bloeyen. God is haer
vaste burcht in voor en tegenspoet Dus is der Geusen naem den
goeden altyt goet.
| | | | hoove quamen/ dat Madame de Parma haer daer
over seer ontsettede/ 'twelcke Granvelle
† ende Barlaimont merckende/
hebben hare hoogheydt eenen moet aenspreckende/ gheseydt: Voila Madame aprocher
a vostre Exe un tas des Geux
†, dat is: Siet
daer Madame tot uwe Exe komen een hoop beedelaers ende schavuyten.
De Heeren Edelen dese smadelycke ontmoetinghe ter ooren ghekomen synde/ in
plaetse van haer daer over seer t'ontstellen/ seyden seer geerne den name van
Geux ofte bedelaer te willen draghen/ ten aensien vande ghetrouwigheydt die sy
Gode/ den Koning/ ende 'tlieve Vader-lant sochten te bewysen; gelijck dan
eenighe haerer de goetwilligheydt van het draghen desselven naems lieten
blycken door openbare tekenen/ dragende medalien van Gout/ sommighe van Silver/
ende andere van slechter
*
stoffe/ daer op staende twee handen, malcanderen trouwe aenbiedende met een Nap
ende Male
*, ende dese
omschryvinghe: Fidel a Dieu & au Roy jusques a porter la Besace: Dat is:
Ghetrou Gode ende den Koning tot den Bedel-sack toe. Eenighe hadden het
opschrift: Pro lege, Rege & grege. Dat is: Voor de Wet/ den Koning ende de
ghemeente. Andere nader hant: Vive les Geux.
+ Ha
malheureux, vous vous estudiez
A vous mocquer de l'intention bonne
Quel' Immortel au povre affligé donne,
Pour ce qu'ils sont sur lui tous appuijéz,
Saevis tranquillus in undis.
In 'tdiepste van 't ghevaer/ in d'alderswaerste noot
Verheft de vroome 'thooft/ ja midden inde doot.
It is the mind of man, indeed that's all,
For guiltlesse men count great afflictions smal.
Tyrants may boast, they to much power are borne,
Yett he hath more, that tyrannies can scorne.
Het seer vierig ende ernstig versoeck deser aensienelycker Edelen
Madame de Parma met haren raet wat doende achterdencken/ heeft so veel gedaen
dat de straffe executien/ voor eenen tyt/ wat syn geschort
†/ doch
niet dan uyt loutere geveynstheyt/als naderhant wel gebleken is: ende vreese
van meerder quaet. De voortreffelycke Heeren van Montigni ende den Marquis van
Bergen
†, Ridders van | | | | de ordre des
gulden Vlies
†/ syn gelast naer Spanjen te vertrecken/ om syne
Majest. mondelinge voor te
+ dragen den droevigen stant der
benouder Nederlanden/ ende van wegen de selve/ den Koning ootmoedelyck te
bidden tot versachtingen der harde vervolgingen/ ende ophoudinge van het
menichvuldig bloetstorten der onnoseler menschen. Ondertusschen hebben Madame,
Granvelle
†, Barlaimont, ende andere Spaensch gesinde na Spanjen den Koning
alle dingen ten ergsten overgheschreven/ dienende meer om syne Majest. te
verherden als tot versoeninge te raeden; 'twelcke veroorsaeckt heeft/ dat de
gemelde twee affgesondene Heeren in Spanjen (naer dat sy lange sonder eenig
bescheyt te konnen verkrygen waren opgehouden) syn omgebracht ende gedoot.
Boven dit alles/ is Madame de Parma in Spanjen geoordeelt geweest
niet strenghe genoech tot straffe der Nederlanders gehandelt te hebben; neemt
der halven den Koning voor/ na de selve Landen aff te senden/ in plaetse van
die eenige versachtinge aen te doen/ den wreeden/lang bekenden bloet-hond Duc
d'Alva
†, den selven bevel gevende/ sich met
veel Crygsch-volck naer 'tNederlant te vervoegen;
+ ende Madame
†, dat sy hare commissie ende staet soude
aff leggen; 'twelcke sy gedaen hebbende/ treckende naer Italien by haren man/
is Duc d'Alf int Landt aen gekomen. | | | |

Gelijck een harde stroom geweld doet op de
dycken, En niet en rust of gaet daer deur en over strycken, Doet
onderlopen 'Land, verderft mensch, vrucht, en vee, Soo ist nu met dees
Prins, die als een dolle Zee Verlaet vecht, plicht, natuer, doet kracht aen
syn gewisse, Die (volgens synen eed, wat seg ick eed! waer isse?) Den
dyck behoord'te syn voor alle schendery, Verplet de Vrye Leeu nu
selfs door tiranny,
1. De Paus van Roomen. 2. De Coning van
Spanjen. 3. Gouvernante 4. Duc d'Alva 5. Don Frederico. 6.
Cardinael Granvelle. 7. Vergas {Spanjaer. 8. Delrio
{Spanjaer. 9. Bisschop van Ypren. 10. Broer
Cornelis. 11. De parsse van verdruckinge. 12. Nederlantschen
Leeu. 13.Geschondene Leeus krone. 14. Gebrokene Vrydom. 15.
Gescheurde Privilegien des Lants.
| | | |
Siet toch Madam, Granvell' en ooc Duc d'Alf eens schroeven,
En hoe sy met de bloet-Pars desen Leeu bedroeven,
Men druct so hard datm' hem nauw' levend meer en kent,
Waer door 'sLants Wet en Kroon verscheurt leyt en geschent.
Quicumque conscientijs mortalium imperaturus est,
+
is coeli arcem invadit & plerumque potestatem terrae
perdit.
Arriere Roys & Princes revestus D'or & d'argent, &
non pas des Vertus.
+
Ach! 'tis een bitter mensch/ die met een wrangh gemoet
+
Een haestich oordeel schrijft/ en dat met enckel bloet.

§
§ Op de Stem: Sal ick noch langher met heete tranen, &c.
HOe groot (ô Heer) en hoe vervaerlic
Staet nu ons leven vol verdriet?
Ons haters pooge n t'saem eenpaerlic
*
Te dempen
* al
ghelijck men siet,
Het volck te saem, Dat uwen naem
Het volck te saem dat uwen naem belijt,
O Heer in desen noot ons doch bevrijt.
| | | |
'sLants sleutels en haer stale grendels
Smijt nu den Speck
*,
met groot ghewelt,
Aen tween, en met Soldaet en vendels
Sy 't Land schier maken dattet helt
Tot ondergangh: In Spanjaerts dwangh,
Tot ondergang, soo daer niet haest verschijnt
Een Hemels heyr dat haer te saem verdwijnt
*.
Ghy zijt ons schilt, en hebt dijn ooghe
Heer! tot dijns naems eer, prijs en lof,
Op dijne schapen, die gh'om hooghe
Noch sult verheffen uyt den stof,
Daerom wil ick, Vry sonder schrick,
Daerom wil ick, op u steets mijne sorgh
Vast setten; ô mijn heil, mijn sterckt, mijn
borgh!
+Soo haest en is Duc d'Alva
niet gheweest in 't afkomen met zijn volck nae Nederlant/ of men heeft seeckere
tijdinghe daer van vernomen. Hier door is Wilhelm, Prins van Oranjen &c.
(by den Coning gestelt tot Gouverneur
† van Hollant, Zeelant, &c.) bewogen geweest hem te laten vinden
by Lamorael, zijnde Prince van Gavere, Grave van Egmont, ende Gouverneur van
Vlaenderen, &c. als oock by den Grave van Hoorn, ende andere vande
voornaemste Heeren in hooge ampten gestelt zijnde/ haerder E. te kennen gevende
dat hy secretelijck hadde verstaen den Spaenschen last ende sententie
+ die
over alle de Nederlanden by den Coning ende zijnen Raed was besloten; ende dat
Duc d'Alva (wiens wreeden ende bloet-dorstigen aerd hy van over lange hadde
gekent) nu herwaerts over marcheerde/ met een grooten hoop vreemde ende strenge
beulen ende soldaten/ om dese harde sententie uyt te voeren/ tot 'tuyterste
verderf van't gansche Land: de selve Heeren daer over in bedencken gevende/
+ of het niet raetsaem ware/ ende met 's Lants Wetten over een en
quame/ datmen al de Nederlantsche macht soude by een brengen/ ende die leggen
op de uyterste frontier-plaetsen
†/ alwaer men den Duc d'Alf met zijne
hoopen soude mogen ende connen stuyten/ op dat hy door alsulcke middelen in't
Vaderlant/ tot des selven verderf niet in en brake. Desen voorsichtigen ende
wijsen raed des Princes is by den meestendeel der Heeren verworpen/ ende
bysonder by den Grave van Egmont, 'twelcke den selven Heere Prince merckende
seyde dat hy niet en woude verwachten d'aencompste ende genade | | | | van
Duc d'Alf, maer voorgenomen hadde sich te begeven nae Duytschlant/ verklarende
dat Egmont
+ soude
wesen de brugge daer over Nederlant tot verderf soude geraken. Daer op den
Grave van Egmont als zijnen spot drijvende de vroome Prins antwoorde: Wel/ de
wyle ghy vertrecken wilt/ A dieu Prins sonder Lant
†. Daer op hem de Prince van Orangen weder seyde: A dieu Grave
sonder hooft, hem aldus voorseggende wat hem gebeuren soude. Dus is de Prins
van Orangen uyt Antwerpen nae Duytschlant
† getrocken inde maent van April des
Jaers 1567/ 'tWelcke een groote verslagentheyt maeckte onder die vande
gereformeerde Religie/ ende oorsaecke gaf dat hy van veele duysent menschen
wiert gevolgt/ die haer mede op de vlucht begaven. Ter contrarie
* soo heeft den voornoemden Grave van
+ Egmont, hem
geopenbaert dat hy vyand was vande gereformeerde Religie/ sich te vooren
gethoont hebbende de selve toegedaen te zijn; ende om in des Spanjaerts goede
gratie te geraken/ ende te bethoonen dat hy een yveraer was vande moeder de H.
Roomsche Kercke/ soo dede hy veele menschen ombrengen inde quartieren van
Vlaenderen
†. Ondertusschen is (sonder slach of stoot) Duc
d'Alf met groote menichte van uyt heemsch Crijgs-volc in het Nederlant
aengecomen/ als voorseyt is/ aldaer
+ terstont oprechtende een collegie van verscheydene
snoode menschen; bestaende soo uyt Spanjaerden/ als Spaensche gesinde
Nederlanders/ ende wierden genaempt Le Conseil des troubles ofte Bloet-raet
†/
waer over Duc d'Alva presideerde/ hebbende volkomen macht om alsulcke vonnissen
te wijsen/ van | | | |
+ arresten ende andersins over alle de Nederlanders leven ende
goederen/ hoe hoog ofte laeg van state die oock waren/ dat daer van geen appel
aen hoger Collegien en mochte vallen: Liet dienvolgende seer wreede placcaten
uytroepen/ straffe/ ende ongehoorde sententien ter executie stellen ende
uytvoeren/ veel weduwen ende weesen makende/ Landen ende Steden bedervende/
groote schattingen instellende/ ende het gansche Nederlant in een jammerlijck
bloet-bad brengende/ om also des Spanjaerts voor-nemen te uyten/ ende tottet
invoeren der inquisitie/ ende 'tonderhouden des Conciliums van Trenten te
geraken. Dit snoode Collegie heeft hier en boven tot stijvinge haerder daed/
ontfangen uyt Spanjen eene barbare ende schrickelijcke sententie
†/ den 26. Februarij 1568/
tot Madrit by den Coning over de Nederlanders uytgesprocken/ daer by verklaert
wierdt/ dat alle de inwoonders der
+
+ selve/ van wat qualiteyt die waren/
hadden verbeurt lijf ende goet/ als inde hoogste sonde der gequetster Maj.
vervallen zijnde: D'een om dat hy quaet gedaen hadde, d'ander om dat hy sulcx
niet en hadde belet: oock dat alle de previlegien/ vryheden ende wetten der
Landen/ Steden ende plaetsen wierden vernieticht/ ende d'inwoonders niet
weerdig waren sodanige voordeelen ende vryheden meer te genieten. Doch den
Spanjaert sonderde daer uyt eenige zijner getrouwer ondersaten/ die hy ter
gelegender tijdt soude bekent maken.
'sLants ruste werd' gestoort, de stale lemmers blicken
*
Het vyer dat smoockt en vlamt, de galgen, raden, micken
*
Sijn vol (eylaes!) van 'trift
* der
vromen. O tiran!
Is dit u eedts gevolg? houd ghy daer niet meer van?
Ghy vrome Bataviers! Wilt mann'lijck van u keeren
Dit moordersche gespuys. Breeckt af, tot Godes eeren,
De brugg' daer door de Wolf komt in u waerde erf,
Op dat hy 'tarme volck niet over al verderf.
Cor miserum quidem guttatim contabescit, quasi in aquam
indideris salem.
De Heere castijt hem dien hy lief heeft; ende geesselt een
ygelicken zone dien hy aenneempt.
Merci, merci Seigneur! & de dueil tout transi, Le rocher
nuict & jour redit merci, merci!
| | | |

§ Stem: Ballet: La durette.
Hoortmen nu aen groot en kleen.
't Vroom volc sietmen slachten
Dat nau overblijft niet een.
Spanjen soeckt te brengen
'tNeerland gansch tot niet,
En in't uytterste verdriet.
Wilt'et niet gehengen Heer!
Heer hoe lang salt dueren,
Dreyghen sal ons Vaderland?
Wilt den Boos-wicht stueren
*,
Heer! en maeckt syn doen tot schand.
Kom' op zijnen eyghen kop.
Laet zijn vloecken, schelden,
En zijns boosheyts krop
*
Wesen zijnen eygen strop.
Het jammerlick geklag/ daer mede het Nederlant vervult is geweest/
heeft hem seer wijt verspreyt/ ja is tot inden Hemel opgeklommen. De menichte
der vromer luyden die omgebracht wierden/ is groot geweest
†. De
gevluchte/ alle haere middelen hebbende moeten verlaten/ ende met oude swacke
+
+ leden/ huysvrou ende kinderen/ in grooter armoede lancx de
Landen suckelende gaende/ waren noch meer. D'omliggende Landen ende Rijcken
wierden vervult met gevluchte Christenen/ die haer daer | | | | inne met
allerhande eerlijcke coopmanschappen ende hantwercken begonden te generen; Waer
over de gemelde plaetsen Godes milden segen
† (door het herbergen van dese verdreven schapen)
niet weynig en hebben gevoelt ende vernomen. Evenwel heeftmen by den Coning van
Spanjen (van wegen den Nederlantschen Adel/ steden/ ende inwoonders) noch al
aengehouden om te komen tot versoeninge; maer zijne Majest. is altydt van quaet
tot erger uytgevaren/ alle hope van vergevinge (soo daer yet wat waere misdaen
geweest)afslaende/ ende heeft voorts ende voorts getracht om volle macht te
bekomen over de zielen/ goet/ ende bloet der Nederlanders. Alle 'twelcke
veroorsaeckt heeft/ dat vele gevluchte Edelen ende
+ inlanders
†/ eenen moet grijpende/gebracht hebben eenen schoonen hoop volcx
te velde/ soo onder het beleyd des Graven Lodewijcx ende Adolfs van Nassouwen
gebroeders/ als onder Graef Joos van Schouwenburg.
+ Dese
helden hebben den Graef van Arenberch, overste des Spaenschen Legers/ mannelick
aengevallen in het Lant van Groeningen/ tusschen Heyliger Lee
† ende Wijnschoten/ alwaer dapper
gevochten wiert/ ende de Nassousche de victorie verkregen/ veroverende ses
stucken geschuts met veel bagagie/ den oversten Arenberg mede ter plaetsen doot
blijvende. Doch wert dese triumphe dier gecocht door het verlies
+ van
den hoog gemelden Graef Adolf: Nochtans heeft den moet deser vromer luyden soo
aengewassen dat sy in haere vendels voerden dese devise: Recuperare aut mori.
Dat is: Wederkrijgen oft sterven.
Het mannelick gemoet van ons Nassousche Graven
Vil
* op Maraen
* soo aen, met heen en weder draven,
Met houwen, steken, slaen, elck meer was als een
helt,
Sulcx dat het Spaensche bloet als water liep op 't
Velt.
Het Lant werd glibber-glad van't ingewey
* der
dooden,
Veel warender in tydts vertrocken; en die vloden
Bootschaptent aen Duc d'Alf haer meester ende Heer:
Dit gaf de Geusen moet, en deed' haer groeyen seer.
| | | |
Concussus surgo. Fax mentis honestae gloria.
Der vromer recht/ heeft door't gevecht/ des vyants macht/ tot
schand' gebracht.
Car les yeux de l'Eternel regardent ça & la par toute
la terre,
+
afin qu'il se monstre fort a l'endroit de ceux qui sont de coeur
entier.

§
§ Stem: Een Fransche Bransle.
SYt nu verblijt,, In dese tydt,
Laet af van't treurig klagen,,
Com maect geklanc,, met spel en sang:
Want m'heeft in dese dagen,,
Self sien verslaen,, En oock vergaen,
Die ons ten val, Wil brengen al.
Vive les Geux Was daer de leus,
Daer yder een Was kloeck te been,
Om gierig
* te
doorhouwen
'tMaraensch gebroet, Dat Spaensche bloet,
'tWelck over hoop, Teeg op de loop.
Graef Arenberch, Hoe straf
* of
erch
*,
Is daer ter plaets' verslegen,
En menig Hut
*, Jae oock
'tgeschut
Wiert van den Speck gecregen
*.
Dies lof sy God, Die't Spaensche rot
Verstroyt, verjaecht, En maeckt versaegt.
Dit vrome
* feyt, Seer
wel beleyt,
De Vyand grootlijcks smerte.
Sijn hooft dat roockt, Ja smoockt en koockt
Syn trots en moedig herte.
Syn dul gemoet, Op staende voet,
Wil nemen wraeck Van dese saeck.
| | | |
+In het eerste (soo het scheen) heeft Duc d'Alva hem wat willen
veynsen/ om metten voornaemsten adel des Lants /sich te beraden/ nopende der
Landen regeringe/ waer over hy de selve te Hove by hem heeft doen roepen/
sulcks al van den Spaenschen besteken zijnde/ om de Heeren vast ende int net te
krijgen/ gelijck't hem daer nae verthoonde. De Graven van Egmont, Hooren,
Batenburgers, met verscheydene edelluyden zijn te Brussel
verschenen/ maer die voorsichtiger waren zijn t'huys gebleven/ ende sommige uyt
het Land getrocken. Soo haest en zijn de Graven ende Heeren by den Duc d'Alva
niet aengekomen/ of hy heeft de selve doen versekeren ende gevangen nemen/ ende
wel nauwe doen opsluyten. Ende met dat de tijdinge te Hove quam dat den Grave
van Arenberch was gebleven/ zijn geschut verloren/ ende 'tSpaensch Leger
verstroyt; soo heeft den Spaenschen Raed haer daer over willen wreken. Sijn
derhalven op den eersten ende 5. Junij 1568 binnen Brussel onthooft de
voornoemde Graven/ Heeren ende Edeluyden
†
+
+; sommiger
hoofden ende lichamen op staken ende raderen gestelt. Dit hebben dese
aensienlicke ende groot-geachte persoonen moeten lijden/ als te veel vertrout
hebbende de Spaensche geveynsde trouwe ende vriendelijckheyt. Ende hoe wel het
dooden der
+
voornoemde Graven (Heeren zijnde van de hooch-beroemde ordre des gulden Vlies
†/ by geene andere | | | | mogende veroordeelt werden als by
hare met-broeders) strect tegens recht ende reden/ alsoo den Bloet-Raed over de
selve (als geseyt is) geen macht en hadde/ heeft evenwel Duc d'Alva, hier op
niet passende/ maer de selve ordre als met voeten tredende/ daer mede deur
gegaen. Heeft mede desgelijcken het Prevelegie van Brabant ende der vermaerder
Academie van Leuven schandelick geschent/ alsoo hy uyt de selve
heeft gevanckelick doen wech voeren (dat niemant vermach te doen) Philippus
Grave van
+ Bueren
†, outsten Sone des Princen van Oranjen, studerende binnen Leuven,
hem naer Spanjen bestellende/ zijne ouders ontvreemdende/ ende daer als
ghevangen gehouden tot den Jare 1599 toe/ als wanneer hy met den Cardinael
Alberto in't Nederlant is gekomen.
Gelijck een heete cool op't aenbeelt hard gesmeten
Geeft door des hamers cracht, veel sprenckels
* hier
en daer,
So wert' nu Godes volck, verstroyt, verjaegt, verbeten,
Gedoot oock, maer 'ten vraegt daer gantschelijck niet
naer.
Sy weten dat het bloet der vromer Martelaren
Is't saet daer door de Heer voorplanten wil zijn
Kerck:
Maer wee u boos' gespuys! dat ghy so gaet beswaren
(Selfs tegens u gewis
*) Gods
huys, Gods bruyt, Gods werck.
+Ista ferenda tibi est, Sic
erat in fatis.
| | | |
Een wreet Tyran is niet gepaeyt, Voor 'tLant met dooden leyt
gesaeyt.
Que vous revient il de fouler mon peuple, & d'escraser des
affliges, dict le Seigneur, l'Eternel des armees.
+
Si ad superos iter tendere velis, ad inferos prius navigandum
est: cuncta enim Dei opera sunt in mediis contrariis.
+

Verkeerde mensch van hert!
Die sullen Godt mishagen,
'sLants vryheyt en't geloof,
Die geven nu dees' spinnen,
'tIs vrienden tyt, treckt op,
Ontgaet des Spanjaerts strop.
O Heer! o God der helden!
Siet toch dit jammer aen!
En wil Duc d'Alf vergelden
Die so veel menschen bloet
Stort met een wreet gemoet.
Ay keert toch weer Oranjen,
Wreeckt, wreect ons leet aen Spanjen,
+De seer sware
executie over so groote Heeren van den Lande/ Ridders des gulden Vlies/ by
onwettige rechters gedaen (als voorsz. is) heeft noch meerder schrick ende
verloop in de Nederlanden veroorsaeckt. 'tWelcke Duc d'Alve (soo het scheen)
heeft willen voorkomen/ op dattet Lant niet t'eenemael van inwoonders soude
werden ontbloot. Hy doet derhalven een listig pardon uyt Spanjen
†
| | | | komen/ daer mede de fauten
ende feylen der Nederlanders souden vergeven werden: Doch 'tselve werd' by vele
vrome gemerckt vol bedrochs te zijn/ hun maer te meer vreese ende achterdencken
gevende. Andere/ in religions saken wanckelende/ om haer goet niet te verlaten/
haer gemack te houden/ ende hare luye buycken op te mesten/ zijn by den
Spanjaerden niet alleen gebleven; maer hebben hen alle behulp ende bystant
gedaen/ ende hare daden toegestaen. Na d'afcondinge van 'tselve valsch
+ pardon/ heeft
Duc d'Alf versocht met geweld ende tegen danck der Heeren Staten (die in hare
Prevelegien versochten gestijft te worden) in te voeren den l0./20./ ende 100.
penning
†/ met andere ongehoorde schattingen/ om daer mede
zijne Spaensche trawanten/ als oock d'ontrouwe Spaensch-gesinde Nederlanders te
verrijcken; ende de Landen (die alreede van't meeste haerder neeringen ontblood
waren) van middelen soo arm te maecken ende uyt te putten/ datmen geen voorraed
van gelde in tydt des noots soude vinden om de tyrannen tegen te staen.
Men heeft van outs gesien, Noch sietmen't t'onsen dagen,
Hoe dat de menschen na den Godsdienst weynig vragen,
'tGout is alleen haer heyl, de noort-star van haer
lust,
De seyl-steen van haer hert, de haven van haer rust,
Den gouden stommen stock doet haer als onbesint zijn,
Sulcx dat sy hoorend' doof, en siende steecke blint zijn.
Attlanta wert door't gout gestut in haren loop,
So gaet het even oock met desen vuylen hoop.
Si lucrum demas, aras & templa negabunt.
+
Turpe ministerium satanae praestamus, & orbi, Vah pudeat!
solus praemia venter habet.
+
Ist niet belachens weert, dat d'arme mensch so wroet/ En slopt
*/
en slooft en sweet om onnut overvloet?
+
Malheureux sur ceux qui tirent l'Iniquite avec cables de Vanite,
& qui tirent le peche avec cordages de chariot.
+
| | | |

§
Stem: Van een Fransche Courante.
HOe loopet volc dus oneenig!
Wat vintmen nu ooc al menig
wispeltuerig licht gesel;
Sy waeyen en draeyen met alle winden
Maer vinden sal God haer wel.
Sy stellen haer siel te pande,
Sy vragen meer na geen schande,
Al om dat verdoem'lyck goed.
Sy huycken
*,
En duycken, Om hare buycken
Maer eer sy't wel sullen schicken,
Sal't ongeluck haer verstricken,
Alst sal wesen al te laet.
Haer smeeren
*, Hoveren
*, En
domineren
*,
Verkeeren sal haer tot quaet.
De uytgewekene Nederlanders hebben niet opgehouden seer ernstig de
Prins van Orangien, Gouverneur
+ van
Hollant ende Zeelant, nu in Duytschlant gevlucht/ te versoecken hem te willen
begeven na't Nederlant (dat nu vol oproers was door de mishandelinge van Duc
d'Alve), met een goede versamelinge van volck; om de verdruckte Nederlanden te
verlichten ende te rucken (door Godes hulpe) uyt der Spaenscher handen. Men
heeft hier toe den Prince/ die de saecke seer behertigde/ merckelijcke sommen
van penningen beschickt/ die dan een sterck Leger vergadert/ ende in Octobri
1568/ daer mede de Mase passerende/ den Duc d'Alve onder de oogen kompt.
Ondertusschen/ Duc d'Alf hem dapper vreesende/ soeckt al omme te verhinderen
dat den Prins, nochte zijn Leger eenighen toevoer werde ghedaen; Laet derhalven
de Meulens over al af breecken/ ende de schuyren ende stallen/ van veelderley
voorraet versien/ afbranden. Houdende hem oock altydt in zijne voordeelen/
sonder te willen int Velt komen ofte slach leveren. De Prins hadde korts voor
zijn aencompste laten in druck gaen de | | | | redenen van zijnen tocht
†; op dat alle Magistraten Ed'len/ ende
Inwoonders des Landts/ kennisse daer van hebbende/ haer mochten dragen (door
voorvallende gelegentheden) als goede Vader-lants-liefhebbende Patriotten
behoorden te doen. Doch in het Landt komende/ heeft niet voorderlicx
*/ tot der selver verlichtinge/ connen uytrichten/ van wegen
de voorverhaelde redenen. Vind dan best geraden zijn volck te voeren op de
frontieren
* van
Vranckrijck/ alwaer hy zijn Leger afdanckt/ ende van daer weder nae Duytschlant
persoonelijck verreyst. De Spanjaerden (hebbende geweest eerst vol schricx/ nu
siende haren vyand/ sonder slag of stoot/ verstroyt) bedryven hier over binnen
Brussel groote vreucht met tournoyen ende vieren; Latende ondertusschen d'arme
Nederlanden vol van oproer ende moord/ vol schoffieringen van vrouwen ende
maechden/ vol gewelts/ overlast ende groote schattingen/ de Wetten ende
Previlegien gebroken/ ende de nieuwe onlangs ingevoerde Bisschoppen seer
stijvende/ om de inquisitie uyt te voeren. Den bloet-raed mede niet nalatende
int werck te stellen/ alles wat tot verderf der Landen mochte strecken. In
somma de jaren 1569/ 1570/ ende 1571/ zijn seer
+ uytnemende bedroefde tijden geweest/ de gantsche
Landen door.
Hoe star-ooght myn gesicht? hoe woelen myn gedachten?
Hoe seer ontgaen my nu myns soete levens krachten?
Het keert my alles om, ick stae gelyck verwert,
Niet wetende wat doen in dese myne smert.
Eylaes in desen noot! waer sal ick my vertrecken?
Tot u, myn lieve God! wil ick my henen strecken;
Die, wat my overkomt, ist bitter, suer of soet,
My alles, arme mensch! tot mynen besten doet.
In hoc mundo, quasi in campo certaminis positi sumus; qui hic
dolores, aut plagas, aut tribulationes non suscepit, in futuro inglorius
apparebit.
+
Helaes! keert Heer tot ons/ op dat ons bitter schreyen/ In
vreucht verkeer/ en wy met sang u lof verbreyen.
+
Car nostre legere affliction, qui ne fait que passer, produit en
nous un poids eternel d'une gloire excellement
+ excellente.
| | | |

§
§ Stem: Engelsche Daphne.
MEn brand, men blaeckt, men schend, men moort:
'tArme volc laes! rechte voort
Noyt dack van regen so druypen men sag,
Gelyckmen 'tvolck weenen siet al den dag.
Rechtvaerdig Heere! siet ons aen;
En wil de tranen toch ontfaen,
In een vat, En thoont dat Ghy dierbaer hebt de onnoosel
ziel,
Die u steets suchtende te voet viel.
+Also in het Coninckrijck van Engelant een groot
deel Nederlanders waren gevlucht
†/
so edele als gemeene luyden/ die haer stillekens en eerlijck daer sochten te
geneeren/ om haren cost te winnen; so | | | | hebben de Coning van Spanjen
ende Duc d'Alf so veel (door haren Ambassadeur) weten te wege te brengen/
uytstrooyende vele valsche beschuldingen tegen dese goede luyden/ dat hare Maj.
van Engelant hun dede gebieden/ haer rijcke niet te mogen langer gebruycken dan
voor sekeren gestelden tijt/ als waer nae sy het selve mosten ruymen. Dit gaf
oorsake den edelen Graef van Lumey/ met andere Heeren ende gevluchte/ om
middelen te soecken waer sy hen best souden mogen nedersetten. De Prins van
Orangien als Gouverneur van 's Conincx wegen over Hollant ende Zeelant, &c.
gaf onderwijlen vele bestellingen uyt tegens de Spanjaerden/ die het Nederlant
aldus plaegden/ om de selve te stutten in haer boos bedrijf. Ende de gemelde
Grave van Lumey, hem met een tamelicke vlote schepen/ in zee begeven hebbende/
is de Mase ingelopen/ zijn volck opstellende in't Landt van de Voorn; ende
heeft alsoo de stadt vanden Briel (uyt den name des Princen van Orangien in
voornoemde qualiteyt) ingenomen
†/ ende de selve versekert/
den 1. Aprilis 1572. Dese sake heeft den bedruckten Nederlanders vry groote
hoope gegeven om tot vordere verlossinge te geraken; want nu het treffelick
zee-gad de Mase open stont/ om hulpe van daer te connen becomen/ ende den vyand
also afbreuck ter zee te doen.
Myn geest speelt vast om hoog, Gods wond'ren te bemercken,
En vliegt voor synen throon, met twee seer snelle vlercken,
Dat's 'tware vast geloof, en't vierig recht gebed.
Siet hoe een cleenen hoop, daer niemant op en let,
Hem heeft nu vast geset, den Briel fyn overwonnen!
Maraen, doet dat ghy moogt, wy doen ooc wat wy konnen,
Roemt, doemt, en comt de Geux nu vry'lijc aen zijn
boort:
Ick meyn ghy sult onthaeld syn en geringel-oort.
Durate, & vosmet rebus servate secundis.
+
De paerden worden wel ten strijde bereyt; doch d'overwinninge
comt vanden Heere.
+
A son peuple il à fait scavoir Quel est l'effect de son
pouvoir, Leur donnant des gens l'heritage.
Ce n'est que seure loyaute, Ce n'est que tresiuste equite, Quand
il met la main a l'ouvrage.
+
| | | |

§
§ Stem: op de Engelsche Foulle. Of Walsch Wallinneken.
LAet sang en spel, tambour en fluyt,
Nu klincken tot Gods eer;
Dat Orgel, Chiter, Harp en Luyt,
Oock opgae voor den Heer,
Die haest wel van Ons keeren kan
Gods goetheyt wesen moet vertelt,
Die noch so voor ons sorgt,
En ons den Briel en Mase stelt
Die haest wel van Ons keeren kan
De Spanjaert wert nu een gebit
God sy, die daer om hooge sit,
Die haest wel van Ons keeren kan
Ghy Princen, Heeren van ons Land,
Maeckt ons de Spanjaert quijt,
Malcand'ren trouw'lyck biet de hand,
Die haest wel van Ons keeren kan
+Maximiliaen de Hennijn Grave van
Bossu
†, was Gouverneur
over Hollant gestelt by Duc d'Alf; die hem bevel gaf omme by een te versamelen/
so veel Spanjaerden als hy konde bekomen/ op dat hy daer mede mochte den
genomen Briel weder veroveren/ 'twelcke hy gedaen hebbende/ is met
eenige hoopen nae't Landt van de Voorn getrocken/ met meyninge om syn voornemen
uyt te rechten; maer wanneer hy 'tselve begon te naerderen/ so is hem bejegent
'tvolck des Graven van Lumey, die haer so dapper aenvielen ende sloegen/ dat de
Spanjaerden mosten wijcken ende vluchten door slijck ende modder; vele vande
hare naelatende/ treckende van daer naer de stad Dordrecht, daer
sy versochten | | | | door te trecken
†/ maer werde hen afgeslagen. 'Twelcke alles
den Grave van Bossu boven maten heeft
+ gespeten/ ende is van daer getrocken naer de stad
Rotterdam, die verstaen hebbende wat den Spanjaerden te Dordrecht
was voorgevallen/ hem mede weygerden daer door te passeren: maer na lange
aenhouden des voorsz. Graven/ de welcke swoer dat niemant der borgeren soude
aen lijf of goet werden misdaen; is hem den door-pas met corporaelschappen
† t'seffens
toegelaten. Doch de poorte des stadts is nauwelicx aen't open doen geweest of
de Spanjaerden hebben die voort met geweld op gedrongen/ 'twelcke de borgery
pogende te beletten/ merckende dat de selve vyantlijcker wijse (niet
tegenstaende
+
den vorigen eed des Graefs) wilden intrecken/ is daer uyt gevolgt dat den Grave
selfs eenen borger heeft doorsteken
†/ ende de Spanjaerden vande stad hen meester makende/ hebben
een groote schrickelijcke moort daer binnen aengerecht/ niet nalatende al wat
hare wreede Spaensche moetwille hen inden sinne gaf te doen.
Mensch! overweegt toch eens de saeck met recht en reden
In u veeldunckend' hert; merckt met wat wreedigheden
Het Spaensch Maraensch gespuys, dat loose boos
gebroet,
Recht tegen synen eed, d'een moort op d'ander doet,
Wroet inder vromen bloet, als of het beesten waren.
O Heere! wreeckt u eens aen dese helsche scharen,
Breeckt haren arm en schilt, en slaet haer hooft in
tween,
Op dat u lieve volck eens leven mach met vreen.
Nullane periuri capitis, fraudisque nefandae paena erit?
Ingratis servire nefas.
+
Doch de Godloosen sullen te niete worden; ende en sullent niet
ontloopen connen: want hare hope sal harer sielen feylen
*.
+
Les meschans maintenant nous environnent a chasque pas que nous
faisons, ils jettent leur regard pour nous estendre par terre.
+
| | | |

O Heer wat hebben wy nu hier al ongevals?
Merckt hoe de Godloos raest, en deerlyck brengt om
hals,
Het arm onnosel volck; Siet hoe hy vangt en spand!
Geen maeght of vrouw'blyft vry van syne wreede hand.
Help Heer! en op ons u barmhertig' oogen slaet,
Dat toch u volck eens kom' uyt dees bedroefden staet,
En dat de tyranny van't Spaensche loose rot
Eens nemen mach een end, genadig goede God!
Breeckt, stuyt, betemt, bedwingt, en brengt toch haest ten
val
'tTrouw'loose hert, o God! bestierder al in al.
Laet 'tbange droef gesucht en't ysselyck geween
Eens houden op o Heer! Verhoort uw's volcks gebeen.
+Den Duc d'Alf, uyt oorsake vanden genomen Briel, nam voor op
zijne saken beter te letten/ ende hem vande zee-gaten meer te versekeren/
veerdigt daer over af na Vlissingen synen cosijn Don Pedro Patieco
ingenieur ende Colonnel/ met veel Spaensche soldaten/ op dat in't spoedichste
het begonnen
+ casteel mochte werden
aldaer voltrocken/ ende de stad met garnisoen versekert. Patieco is een getije
vooren uyt gekomen
†/ ende inde stad gelant/ zijne soldaten een
getijde daer aen: Doch zijne compste heeft inde stad Vlissingen veroorsaeckt
een groot rumoer van wegen de quade geruchten die van den selven gingen. Hy
werd derhalven gevangen/ zijn pampieren ondersocht/ ende selfs wel nauwe
onder- | | | | vraegt; sulcx datmen uyt hem heeft geput als dat Duc d'Alve
veel quade saken (door hem gevangen
*) meende uyt te rechten; Daer over hy dan geoordeelt
wert de doot weerdig te syn/ ende is dien volgens gestraft metter coorde/ synde
op syn borst gehegt een pampier met de redenen van zijn doot. Ondertusschen
zijne Soldaten
†/ onbewust van't gene haren Oversten was bejegent/ komen seer
blymoedig aen/ met hope van wel ontfangen te werden ende goeden buyt te
bekomen; doch voor de stad liggende heeftmen op haer met grof geschut so dapper
geschoten/ dat sy om genade biddende/ versochten te mogen weder henen trecken
van daer sy gekomen waren/ 'twelckmen haer heeft toegestaen. Vlissingen
'tSpaensche jock aldus vanden hals geschud hebbende/ heeft de stad Camp-Veere
†
(alwaer het Arcenael vande provisien van oorloge voor de provintie van Zeelant
word gehouden) mede gevolgt ende de stad Zieric-zee
† oock seer corts daer aen; Ende hebben also dese drie zee-steden
haer getoont vyand van Spanjen; Waer door de benoude Nederlanders bekomen
hebben dese drie vermaerde zee-gaten/ als de Wielinge, 't Veer-gad ende den
Room-pot
†. Hier en boven heeft de goede
God de sake noch so gelieft te segenen/ dat sy goeden buyt bequaemen uyt de
vlote die den Hertoch van Medina Celi
† uyt Spanjen na de Nederlanden bracht: daer van
sy een deel costelijcke geladen schepen veroverden/ de goederen vercochten/
ende de penningen gebruyckten tot hare defensive oorloge/ ende vooreerst de | | | | stad Middelburch
† (die vol Spaensch garnisoen was onder Mons-Dragon)
mede uyt het Spaensche geweld te rucken/ ende haer in vryheyt te stellen/ ende
also het eylant van Walcheren te suyveren vanden bloet-dorstigen Spanjaerden.
Bequamen oock noch 23 metale stucken geschuts
†/ die Duc d'Alve van Mechelen na de stad
Sluys hadde gesonden/ om te gebruycken op eenige schepen diemen
aldaer tegens de Zeeuwen toemaeckte.
Gae voort, o Zeeuw! gae voort; niet licht weest als de
winden;
Maer hout malcand'ren trouw, ghy sult noch wel bevinden,
Hoe dat Gods cracht, in nood, wanneermer minst op
denct,
De goede luyden helpt, de Goddeloose krenct.
Com syt ghy 't instrument, waer door de God van boven
Syn volck verlossen wil, dat nu so leyt verschoven:
Maer syt eendrachtich toch: want dat is al u macht;
Daer eendracht niet en is, daer is oock geene kracht.
+ Perfer & obdura: dolor
hic tibi proderit olim: saepe tulit lassis succus amarus opem.
+ Die't
lecke schip beschreyt/ seylt daerom niet te dichter
*/ Die onder'tpack versucht/ draegt daerom niet te lichter:
Leent schouders al dat leeft
*.
+ Malheur sur le meschant, qui
ne cherche qu'à faire mal: Car la retribution de ses mains lui sera
faite.

Stem: Bransle Guinée.
COm nu met sang van soete tonen,
En u met snaren spel verblyt;
Sing op, en wilt alom bethonen,
Dat ghy van herten vrolyck syt.
Juycht God ter eer,, Syn lof vermeer,
Die sulcken grooten werck
Gedaen heeft voor syn Kerck.
| | | |
In Israel was dat een wyse,
Valt met haer oock den Heer te voet;
Dat elck nu toch God roem' en prijse,
Die ons soo veel weldaden doet.
Roep over al Met groot geschal:
Lof, prys en danck alleen
De Heer heeft eertydts synen volcke
Geholpen uyt veel ancxt en pyn,
Hy geeft ja wel een duyster wolcke,
Maer weer daer na schoon Sonnen-schyn.
Lof sy die Heer Die ons oock weer
Geeft, na veel smert en druck,
De stad Rotterdam
† nae dat de Spanjaerden daer inne alle
moortdadigheyd ende moetwille hadden
+ bedreven/ is vande selve verlaten/ ende hebben d'overgeblevene
borgers haer gevoegt by de steden Dordrecht, Delft,
Leyden, Haerlem, Gorcum,
Hoorn, Alckmaer, Enckhuysen,
Bommel, Bueren ende andere steden meer/ die haer
thoonden vyand te syn der Spaenscher moorderyen ende Land-schendingen. In het
Graefschap Zutphen is de hooft-stad/ midtsgaders
Deutecum, Doesburch, Goor,
Oldenseel met andere daer omtrent gelegene steden/ den Spanjaerd
afhandig gemaeckt door den Grave vanden Berg'
†, swager des Princen van Orangien. In
Vrieslandt hebben Sneec, Franiker ende
Bolswaert mede | | | | des Spanjaerts plegen niet langer willen
dulden. Daer opgevolgt is/ dat alle de steden die hen tegens dese vyanden
feytelijck stelden/ ende haere vryheydt begeerden voor te staen/ t'samen
gekomen syn
+ binnen de stadt Dordrecht, in Julio 1572
†/ werdende in haerder E:
vergaderinge overwogen den droeven ende jammerlijcken stant der Nederlanden/ de
wreede mishandelingen der inwoonders/ by den Spanjaerden gepleegt; wat te
vooren geschiet was/ ende wat swaricheden (soomen in tijdts hier inne niet en
versage) daer uyt noch ontstaen mochten; ende middelen voorgeslagen om den
tyrannen te wederstaen/ ende soo het mogelick ware te dwingen dat sy de Landen
souden moeten verlaten. Dit dus voorgestelt synde/ werd goet gevonden
gesamentlijck den Spanjaerden ende haere toegedane/ 'thooft te bieden/ hen
oorlog aen te doen/ soo te water als te lande/ door wat gelegentheden 'tselve
best konde geschieden: tot welcken eynde den Prins van Oranjen, stadthouder van
Hollant, Zeelant, &c. uyt Duytschlant werd' ontboden/ om met raed ende daed
de Landen te dienen ende by te staen. Duc
+ d'Alve werd door dese
byeencompste soo verbaest/ uyt vreese dat hem yets quaets daer uyt mochte
voortkomen/ dat hij zijnen Gouverneur van Hollant, den Graef van Bossu, last
gaf uyt zijnen naeme de Heeren van de byeengecomen steden te verthoonen
†/ Dat hy/ verstaende
het gemeene-qualijck- | | | | gevoelen der Landen ende Steden/ over het
invoeren van den thienden/ twintichsten/ hondersten/ ende andere penningen ende
belastingen/ midtsgaders eenige misbruycken der oorlochsluyden/ volveerdig was/
niet alleen d'opgesette schattingen af te schaffen ende alle abuysen te weeren/
maer oock der Landen/ Steden/ ende Borgeren vryheden te bevestigen. Doch
wanneer 'tselve dese vergaderinge is aengedient geweest; soo heeft een ygelijck
geoordeelt dat 'tselve maer en quam/ uyt loutere geveynstheydt/ ende dat om
dese Heeren vruchteloos te doen scheyden; men heeft 'tselve derhalven geen
geloof gegeven: maer yder gantsch yverig gevonden tot kloecke tegen-weer sich
te bereyden/ om't Spaensche geweld tegens te staen ende te stutten daer men
konde.
Wel hey Duc d'Alf! hoe dus? wat meendy met u specken?
Door loos en boos bedroch, ons in u net te trecken?
O neen! een schalckert veynst tot dat hy krycht
geloof,
En raeckt hy dan ter slaegs; so maeckt hy't al ten
roof.
Ghy stelt wel vryheyd voor met brieven en placcaten,
De sware schatting' schynt wilt ghy nu achterlaten,
Maer vrient wy weten wel wat dat den vog'laer doet,
Om 'tvincxken in zijn net te krygen, fluyt hy soet.
Ditat servata fides. Getrouw verbond/ een vaste gront.
Justice & equite gardent ferme la place,
Clemence & Verite marchent devant ta face.
| | | |

DE Vogel wert gelockt gefluyt,
Des Vangers pyp geeft soet geluyt,
Tot dat hy 't dierken heeft int net,
'tWelck hy dan naer syn handen set,
En brengtet in al-sulck bedwang,
Dat't pypen
* moet naer
zynen sang.
Duc d' Alf/ dien ouden snooden gast,
Fluyt mede nu seer soet al vast,
Op dat hy't Land soo inne slick,
Het volck mocht krygen in syn strick:
Maer (vrienden) 'tis een lichte vlieg,
Siet toe dat hy u niet bedrieg.
Com nestelt hem de broeck eens op
*,
En smyt hem oock vry op de kop,
Slae dat hy pypt, en kirt
*, en
jangt,
Syn steert als een hont-rekel hangt.
Stryt vroom voor uwe goede saeck,
Maeckt dat hy uyt het Lant geraeck.
Veel liever stelt het alles by
*,
En gord' het sweert aen uwe sy,
Slae vry, 'tis nu de rechte tydt,
Dat ghy u maeckt den bloet-hont quijt.
Hout goede wacht, vertrout hem niet,
Hy soeckt niet meer als u verdriet.
Weg sweept hem met de lange roe,
En dryft de guyt na Spanjen toe.
Wilt hem oock so om d'ooren slaen,
Gelyck hy and'ren heeft gedaen.
Voor alle werck bid God den Heer,
Dat hy hem selver van u keer.
| | | |
Graef Lodewijck
†, broeder des Princen van Oranjen, heeft hem eenigen tijdt in
Vranckrijck onthouden;
+ alwaer hy voorneemt eenen kloecken aenslach tot
veroveringe des stads Bergen
† in Henegouwe den
welcken hy wel ende geluckelijck heeft uytgevoert. Den selven aenslach was
eerst aengevangen door 12 persoonen/ die haer 'smorgens vroeg meester vande
stads poorte hebben gemaeckt/ ende korts daer aen gesterckt werden met 400
mannen: die dan de hooft-stad van Henegouwe also | | | | in
vryheyt stelden/ die ruckende uyt de slavernye der Spanjaerden. Duc d'Alve hier
van tijdinge krijgende/ werd seer ontroert/ 'tverlies deses stads meer
achtende/ als van alle de andere Zee-steden/ havens/ ende Zee-gaten; te meer
also hy den Franschman (door wien dit stuck uytgerecht was) niet
+ goets en
vertroude/ nam daerom voor met alle zijn macht dese stad weder te winnen/
gelijck hy dan daer nae toe treckt/ ende de selve wel nauw' belegert.
Al komt de groote zee seer bulderen en braken
Op eene stercke rots; en schijntse drift te maken,
So blijftse nochtans vast en onbeweeglijck staen.
De Ware Deucht en kan oock niemant neder slaen.
Die mette Deucht vereelt is, moetet laten blijcken,
En daer in voort gaen steets, oock geensints ommekijcken.
Deuchts-loon is selfs de Deucht, een rechten edel-man
Vaerd voort van Deucht tot Deucht, en scheyter nimmer
van.
Vile latens Virtus, quid enim submersa tenebris proderit? Den
edeldom bestaet Alom in cloecke daet.
+
Heureux, & trop heureux! cil.qui le souverain contre tous
accidens appuye de sa main:
+
Qui ne despend d'ailleurs que de sa providence, & le regne
de Dieu plus que le sien avance.

GEen dingen syn so,, Geringe geschapen,,
Of strecken ons gantsch'lyck seer,, Tot nut en leer.
Wie isser soo snoo? Wie sal sich vergapen?
Sich selven toeschryven 'tgoet,, Dat Gode doet?
Dat wy door't betrachten, Van eygene krachten,
Kregen onfeylbaer ons begeer,
Wy souden dier wegen, Niet achten Gods segen,
Ja niet weer,, dencken meer,, op den Heer.
| | | |
Ezechie ne craint du tyran le courroux,
+
Ne s'accomode au temps, ne hurle avec les loups,
Ne tergiverse point, ains devotement sage:
Sachant que tous dilais apportent grand' dommage.
Sed famam extendere factis Hoc virtutis opus. Hoc opus, hic
labor est.
+
De Heeren Magistraten/ tegenstrijders der Spaenscher tyrannije/
hier vooren genoemt/ hebben
+ volgens haerder E: genomen resolutie/
ter vergaderinge/ binnen Dordrecht gehouden/ den Heere Prins van Oranjen
toegeschickt een goede somme van penningen/ ende hem t'haerder hulpe ontboden/
die daer op haestelick met een schoon leger volcx/ sterck 14000 voetknechten
ende 6000 ruyters/ in Julio 1572/ den Rhijn is overgekomen/ ende inde
Nederlanden wel onthaelt/ God de eere gevende van so grooten weldaed/ ende daer
over al omme vierige gebeden-dagen
† houdende/ op dat dese macht/
+ ende voorder alles wat
voorgenomen mochte werden/ soude mogen geschieden tot Godes eere/ tot
opbouwinge van Christi rijcke/ verstroyinge der bloet-dorstiger ende
Lants-verdervende tyrannen/ ende tot gemeene Nederlants welvaren. In dese tydt
heeftmen gesongen dit volgende Liedeken
†; 'twelcke groote
vrucht onder vele luyden schafte/ elcke eerste letter des veers vervolgens
medebrengende den naem des Princen voorsz. | | | |

Ras, blijft niet lange staen, marcheert ghy
Colonnellen, Rit-meesters, Capiteyne, ghy oock Soldaets gesellen, O
Keyserlicke Prins! neemt, siet daer is het swaerd! U eer, u eed, u trouw
voor 't Land doch wel bewaerd. De traen-Parsis aen t ween, 'sLands
vryheyt wert verheven, Wy sullen (hoop ick) haest de Spanjaert sien
verdreven, Die 'tuyterste verdriet van ons verderven socht, Treck op,
de Heer, gelooft, is by u indentocht.
1 De Nederlandtschen
Leeuw mette vrydom ende Previlegien des Lants. 2 De
Prins van Oranjen, ontboden tot bescherming der selver. 3 Het swaerd ofte
justitie, by de Heeren Staten, den Prins, als Gouverneur, inde hand'
gegeven. 4 De gebroken Parsse of of Spaensche tyrannie. 5
Des Prinses macht van Ruyters ende Knechten, by hem uyt
Duytschlant mede gebracht.
| | | |
Stemme: Alst begint.

1. WIlhelmus van Nassouwe,
Ben ick van duytschen bloet,,
Blijf ick tot 'sLants behoet,
Den Coninck van Hispanjen
2. In Godes vrees te leven
Daerom ben ick verdreven,
Van Lant en goet gebracht,
Maer God sal my regeeren,
3. Lyd' u
*
myn ondersaten,
Die oprecht syt van aerd,
Die vroom begeert te leven,
Dat God my kracht wil geven
4. Lyf, goet, en al te samen
Heb ick u niet verschoont
*,
Myn broeders hoog van namen,
Die hebben't oock betoont.
Te Vrieslant inden slag
†;
Syn siel, in 'teeuwig leven,
Verwacht den jongsten dag.
5. Een edel Prins geboren
Van Keyserlick geslacht
†,
Een Vorst des rijcx verkoren
Voor Godes woord en leere
6. Mijn schilt en myn betrouwen
Zyt ghy (o God myn Heer!)
Op dat ick vroom mach blyven,
Die menigh hert doorsnyt.
7. Voor al die my beswaren
Dat sy my niet verrasschen
Haer handen niet en wasschen,
In myn ontschuldig bloet.
| | | |
8. Als David moste vluchten
Soo heb ick moeten suchten
†
Maer God heeft hem verheven,
9. Nae 'tsuer sal ick ontfangen,
Van God den Heer oock 'tsoet.
Waer kan meer na verlangen
Dan dat ick hier mach sterven
En't eeuwig ryck beerven,
10. Niet doet my meer erbarmen
Dat u de Spanjaerts krencken
Als ick dat gae bedencken,
11. Als een Prins opgeseten
Blyf ic met myn heyrkracht
*.
Heb ick den slag verwacht,
Die by Maestricht begraven
*
†
Myn ruyters sachmen draven
Zeer moedig door het velt.
12. Soo het de wil des Heeren
Ick had wel willen keeren
Van u dit swaer tempeest
*:
Maer d'Heere van hier boven
En die elck een moet loven,
En heeft het niet begeert.
13. Seer Christlick was gedreven
Dat hy myn saeck en reden
*
14. Oorlof
† mijn arme
schapen,
Die zijt in grooten noot,
U Herder sal niet slapen,
Al lijdt ghy veel aenstoot.
Syn heylsaem woord neemt aen,
En een vroom Christen leven:
Want 'tis hier haest gedaen.
15. Voor God wil ick belijden
En voor zijn groote macht,
Dat ick tot geenen tijden
Most voorstaen aldereest
*,
| | | |
Wanneer den Prins van Oranjen de revieren nu was wel overgekomen/
is hy onvertsaegt getrocken
+ nae Bergen
† in Henegouwe, belegert by Duc
d'Alve. Graef Lodewijck was personelijck daer binnen/ 'tontset verwachtende. De
Prins voor de stad komende/ met meeninge om den vyand te slaen/ heeft de
Spanjaert hem in zijne voordeelen gehouden/ ende gantsch niet bloot gegeven.
Middelertydt is de Prins de seer droeve bootschap gebracht van Parijs/ daer den
Coning van Vranckryck Carel de
+ IX. neffens noch
andere steden/ den 22. Augusti 1572/ hadde laten begaen een schrickelijcke
moort
†/ sulcks datter gereeckent
wierden bet als 100000 menschen vande gereformeerde religie vermoort ende
omgebracht te zijn. Dese ongehoorde daed heeft den Prins bewogen zijn volck af
nae Hollant
+ ende Zeelandt te leyden: Ende is Duc d'Alf ondertusschen meester
van Bergen geworden. De Prins inden tocht nae de gemelde belegerde stad
†/ veroverde Mechlen, Dermonde, Leuven ende Nivelles,
doch de selve niet houbaer achtende/ heeft die weder in zijn aftrecken
verlaten/ ende zijne besettingen daer uyt getrocken. Het gebeurde daer nae dat
Duc d'Alf met zijn Leger mede afquam nae Hollant/ | | | | de welcke komende
ontrent Mechelen
† zijn hem de geestelickheyt/ Magistraet ende borgerye tegens gegaen
met vanen ende crucifixen/ hem wellekomende ende veel geluck wenschende met
zijne verkregene victorie/ hoopende hy souder noch meer bekomen/ gaven hem over
de sleutels vande stad/ ende desgelijcks meer. Alle 'twelcke onaengemerckt/
zijn de Spanjaerdenden 2. October 1572 vyantlijck
+
in de selve stad gevallen/ niemanden verschoonende/ geestelijcke noch
wereltlijcke/ ende een grousaeme moort aengerecht/ vele dagen lanck de stad
geplondert/ ende de goederen/ met volle geladen schepen/ versonden nae
Antwerpen ende andere steden/ daer sy die verkochten; ende hebben
dus dese treffelijcke stad met zijne inwoonders so deerlijck verwoest ende te
niet gebracht/ dat 'tselve nemmermeer uyt des menschens herten ende gedachten
gaen en kan. Duc d'Alve heeft dese daed by sententie ende afcondinge (in vele
steden gedaen) geoordeelt voor billick ende recht/ ende de stad Mechelen
sulcken straffe waerdig geacht/ verklarende voorders alle de goederen der
Nederlanders (die hy rebellen noemde) tot proye zijnder trouwanten ende
bloet-dorstiger Soldaten.
Wat baggert
* aen myn
hert, wat doet my so ontstellen?
Och! 'tis om dat ick 't volck sie so vervaerlyck quellen.
Men sucht, men ducht, men weent, men steent, men klaegt,
men kermt,
Dat ja een steenen hert hier over sich ontfermt.
'tGejammer heeft geen eynd', men hoorter niet als klagen;
Och sal u volck, o God! noch lang dees plagen dragen?
En dus geslagen syn! help Heer eens datmen't voelt!
Merckt hoe't vergoten bloet nu over straten spoelt!
Odimus accipitrem, quia vivit semper in armis, & pavidum
solitos in pecus ire lupos.
+
Son espee est son titre, & qui son fer evite
N'eschappe malheureux son mortel aconite,
Craint de tous il craint tout, il rompt tout a la fois
+
Les chaines de nature, & les chaines des Loix.
Die my quaet voor goet vergelden
+
Vallen tegens my met haet.
Om dat ick my voor't quaet hoede
Trachte sonder onderlaet.
| | | |

§
§
§ Stem: Si ceste malheureuse bande.
T'Geween, 'tgehuyl, 'tgekryt,, Op dees tyt,,
Gaet nu (Heer!) Even seer,, Weder aen.
Het arme volck, o God! Wert bespot,,
En gehoont,, Niet verschoont,,
Van Maraen.
Hy slaet en moort,, Vernielt verstoort,,
Verdruct, benout,, End'spaert noch jong noch out.
Gelyck een dolle Zee Vande Ree Tiert en baert
Soo woed oock desen bul Die als dul Plaegt en druckt,
Ruct en pluct Waer hy kan.
En maeckt het Land Vol moort en brand,
Daer's niemant vry Schier van zyn tyranny.
Hy grypt en grabt int goet En int bloet Daer hy weet
Dattet breet Is, en meest;
Syn balg is nimmer vol, Maer gantsch hol, Ruym en wyt
Doch noch op't eynd Eer dan hy't meynd,
Hy daer van al Syn loon noch krygen sal.
De vereenighde steden
† hadden de stad vander
Goes beleghert: maer Mons Dragon (hebbende
+ veel volcx door het verdroncken Lant/ in
Zuyt-beverlant gebracht
†) heeft die ontset/ ende ist 'tLeger also weder op gebroken.
Duc d'Alf deed' al wat hy konde/ om de belegerde stad Middelburch (die in
hongers noot was) te water mede te hulpe te komen/ sont derhalven 22 Assabros
† of
Spaensche
+
| | | | schepen/ met lijf-tocht/ derwaerts; Maer de selve onder het kasteel van
Rammekens aenkomende/ zijn sy so dapper aengetast by de Capiteynen der gemelde
vereenichde steden/ dat sy niet alleen overwonnen/ maer gantsch tot niet
gebracht syn/ ende alle het volck vande meeste tot de minste overboort
geworpen. Dese daet heeft onder den Spanjaerden groote schrick gemaeckt/ te
meer als sy gewaer
+ wierden/ dat haer vleesch ende leven/ niet meer geacht ende
gespaert wiert/ als sy dat van andere menschen gespaert hadden.
O dry een eenig God! 'tstaet alles t'uwen dienste,
Wind, regen, hagel, snee, des blicxems schet'rig
vier,
En d'aerde desgelijcx; om op het onvoorsienste,
'tHoog-moedig stoute volck te malen tot een sier
*.
Het opgeblasen hert dat slaet ghy als in duygen
'tGemoet verwoet, verhart, ghy haestlyck stucken
breeckt,
Geen mensch hoe groot hy sy; men siet hy moet sich buygen,
Wanneer u heftig vyer als stoppels hem ontsteeckt.
Tot een hard' quastig hout dient wel een scherpe bijl.
Tot een verstaelde lat een goe verstaelde vijl.
Seigneur! Je n'y voy goutte, ains seulement j'admire; Ce que
lourd je ne puis concevoir & moins dire
+

Stem: Fransche Courante.
DIe vast'lyck op den Heer
Stelt zijn vertrouwen neer,
In vreucht verandert wert.
Tot 't uyterst' wert hy noyt benout
Die op den Heere grondig bout.
Die het goet,, Geerne doet,,
En het quaet,, Tegen staet,,
Sal't op 'tlest,, Hebben best.
| | | |
Hier en tusschen is Don Frederick de Toledo, Soon van Duc d'Alve,
overste des Spaenschen Legers
+/ aen komen marcheren na Zutphen
† ende andere steden/ alwaer hy
verstont dat groote verslagentheyt was onder de gemeente/ van wegen de moort
van Parijs/ het verlies van Bergen in Henegouwe, ende het moordadig feyt
gepleegt binnen Mechlen. Den 23. November 1572 heeft desen Velt oversten (nae
een geringe belegeringe) gewonnen de voorsz. stad Zutphen/ daer de Spanjaerden
geene wreetheden mede hebben nagelaten; maer een groote moort/ aen allen
soorten van menschen begaen. De
+ Graven vanden Berge ende Schouwenburch
†, heel verbaest/ zijn na Duytschlant
gevlucht/ verlatende haer gouvernement van Vrieslant, daer hem den Spanjaert
deshalven weder meester van maeckt. De stad Naerden
† (hoewel de magistraet ende de borgers desen Oversten tegens
quamen/ ende om genade baden) hebben sy evenwel verbrant/ mannen/ vrouwen ende
kinderen omgebracht/ jae selfs mede die sieck lagen in't gast-huys. Ende heeft
Duc d'Alf noch alle dit tyrannig verrichten/ by openbare billetten/ doen
verkondigen nae rechte ende justitie gedaen te hebben/ aen sulcke misdadige die
noch meerder straffe hadden verdient. De stad Haerlem
† is korts daer aen berent/
belegert/ ende na seven
+ maenden/ den Spanjaert (onder eenige
voorderlicke conditien) overgegeven; des stads plonderinge afgekocht werdende
voor 240 duysent guldens; Doch desen bloet-hond dede de Nederlantsche ende
Walsche soldaten al ombrengen/ ende de borgers pionieren
* in't beleg voor Alckmaer/ niet passende op't gemaeckte
accoort. | | | |
Mijn lichaem schud en dreunt, myn beenen staen en trillen,
Sy hebben gantsch geen cracht, 'tschijnt datse vallen
willen,
Myn herte beeft van ancxt, ick worde so gekrinckt
Dat myn benout gemoet als in mijn schoenen sinckt.
Hoe vangt en spant men weer, hoe moort m'aen allen syden,
Die Godes heyl'gen naem aenroepen en belyden!
Een yders hert met recht hier over schrickt en beeft,
Men heeft nau oyt een tyt van treuren so beleeft.
Nulla dies maerore caret: sed nova fletus causa ministrat.
+
God proeft door ongeluck ons vromigheyt en deuchden/ En om te
sien ons hoop, berooft hy ons van vreuchden
+
Heere! wilt ghy tegens een vliegend' blad so ernstachtich
*
zijn/ En een dorren halm vervolgen?
+
Voila qu'il me tue, si esperai-je en lui: tant ya que je
maintiendrai le train de ma vie en la presence d'icelui.
+

§
§
§
§ Stem: Engels Nou, nou.
En door dees verdiende straf,
Ons verblint verstant verlicht;
Lichtend over ons mach staen,
Eens toch mach met vreden gaen.
| | | |
Toomt en breydelt 'sVyants macht,
Die't dus al in roeren stelt.
Heer! verschijnt eens so met kracht
Dat hy ruymen mach het velt,
En u volck, naer sulcken werck,
Veylig eenmael opgaen mach
In u lieve heyl'ge Kerck,
Dat ghy ons noch langer sult
Geef ons, Heere, toch gedult,
En laet uwen wil geschien:
Best kont weten en voorsien
Wat ons meest van noden is.
De stad van Middelburch
†/ hoe langer
hoe meer/ in grooten hongers-nood geraeckende/ heeft Duc
+ d'Alve, om de selve daer uyt te verlossen/ een
treffelicke vlote doen gereet maken; daer mede hy/ in Februario 1573/ tracht te
slaen de vlote der vereenichde Steden/ daer Capiteyn Worst Admirael over was;
maer komende aenden anderen/ heeft/ naer een bloedig gevecht/ den Spanjaert
moeten wijcken/ achterlatende twee groote schepen/ genaemt 'tLand van beloften/
ende den Oliphant/ met noch eenige mindere. Monsieur Blicki met seer veel
Spaenschen adel ende soldaten op de selve schepen synde/ wierden gantsch niet
verschoont/ want den hittigen moet der verwinners was soo groot/ dat sy de
Spanjaerden met haere goude ketens ende kostelicke kleedingen over boort
smeten/ geen ding achtende kostelijcker als straffe ende wrake te doen aen dese
wreede wolven/ die soo menig duysend onnosele menschen hadden helpen ombrengen.
De Spanjaerden met haere toegedane die het ontquamen kregen hier door seer
grooten schrick/ merckende dat (door Gods rechtveerdig oordeel) de wreede
wreedelicken wierden betaelt/ ende dat by den al-wreeckenden God/ ende dese
verwinners de doot van een slecht mensche soo veel geacht wierd/ als eenen
grooten Spaenschen Don of Seignor. Don Frederick hadde/ na 'tveroveren van
Haerlem, geschreven aen d'andere Hollantsche steden
†/ dat sy hen hadden te spiegelen aen de gewonnen
nabuerige stad Haerlem, ende dat haer niet beter | | | | soude toekomen/ soo
sy hen niet wilden geven in zijne bermhertige handen/ dewijle die noch voor een
tijdt tot haerder erberminge open stonden; Doch dese Spaensche voorgestelde
genade is by den steden geheel verworpen/ resolverende haeren vyand totten
uyttersten toe tegen te staen; seggende met den Koninglijcken Prophete David:
beter te vallen in Godes handen (vertrouwende zijne Vaderlicke liefde) als
inder tyrannen ende menschen. Ondertusschen in Augusto 1573/ 'tSpaensche Leger
voor
+
† komende/ heeftmen de stadt beschoten/ bressen gemaeckt
ende bestormt/ doch Godt heeft soo een mannelijck herte den inwoonders gegeven/
tot de vrouwen ende kinderen toe/ haer t'samen moedig quijtende/ om den vyand
af te keeren/ dat de selve genootsaeckt is geweest (geleden hebbende groote
schade) de stad te verlaten. Ende dus is Duc d'Alve allencxkens beter gewaer
geworden/ dat de openinge der Zee-gaten was der vereenichde steden sterckte;
versoeckt derhalven aen de Heeren van Amsterdam/ dat de selve al haere macht
tot 'sConings dienst wilden aenleggen om de Noort-hollanders te dwingen/ ende
haere Zee-gaten voor hem veyl te houden/ 'twelcke hem toegestaen zijnde/ hebben
die van Amsterdam een stercke vlote toegerust/ het schip van den
Admirael de Grave van Bossu (daer mede veel adels op ging) noemende/
d'Inquisitie.
+Den 11. Octobris 1573
† zijn de Spaensche voor den
dag gecomen/ ende van den Noort-hollantschen Admirael/ midtsgaders van andere
kloecke Zee Capiteynen soo wel onthaelt ende gegroet/ dat des
+
Spaenschen Admiraels schip/ met meer andere/ werden verwert onder een/ ende den
Grave van Bossu, met vele Dons/ adels ende gemeene soldaten ende bootsgesellen/
gevangen/ Daer voor verscheyden
+ aensienlicke persoonen werden gelost/ met veel Haerlemsche
borgers. Duc d'Alf persoonelick t'Amsterdam zijnde/ ende dese tijdinge
verstaende/ is in haest vertrocken/ nae latende vele schulden. De Prins van
Oranjen was alsdoe binnen de stad Dordrecht, die door een Fransch
edelman/ d'Heer van
+ Poyet, dede
beklimmen de stad Geertruydenberg', ende meester daer van werd den 28. Augusti
73. In Duytschlant den Hertoch Hans Casimirus
†, op een heyde ontmoetende een groote partye bus- | | | | poeders/ gesonden werdende nae Nederlant voor Duc d'Alve, heeft dat doen
aensteecken ende opspringen. Te deser tijdt werd een Liedeken gesongen/
behelsende de klachte vanden gevangen Grave van Bossu, ende alsoo het alsdoe
seer vermaert was/ hebbe 'tselve hier mede willen in voegen/luydende als
volgt.

§ 1.
MAximiljanus de Bossu,,
Ben ick een Graef geheeten,,
Duc d'Alf dien ik trou diend' heeft nu,,
My schoon en gantsch vergeten,,
Ick heb geweest syn Admirael,
De Geus te dooden principael
*,
Hadd' ic my hoog vermeten.
2. Myn vast betrouwen was myn schip
*,
God had ick gantsch verlaten,
My docht het was een harde clip;
Daer mocht geen pomp
* op vaten
*;
Maer siet daer quamder inde vloot
Die Hend'rick Trier
*
van kloeken goot,
Die maeckten groote gaten.
3. Ick meend' ick was der Geusen dwanck,
De kans die liep verloren,
Gevangen tegens mynen danck
Werd' ick gebracht tot Horen.
Daer ick in't klooster
* ben geraeckt,
En tot een Pater wierd' gemaeckt,
Myn cruyn is noyt geschoren.
| | | |
4. Hoe 'tis ick ben in tegenspoet,
Maer 't moet nu zijn geleden.
Ick moetet rek'nen noch voor goet
Dat ick hier ben ter steden,
Veel liever als tot Rotterdam
*;
Daer my de borger is seer gram
Om d'moort die ick daer dede.
5. Waer is de Paus, de heyl'ge man?
Ick lietse doen al inden ban,
Die my't schip deden maken.
De hel roep ick tot deser uyr,
Met Sint' Patritius vagevuyr
*,
6. Sy hebben my dit schip gedaen,
Ick soud' den kryg beginnen,
Ick hebb' noyt slechter stuck bestaen,
Als ick het gae versinnen
*,
Wat schippers, stierluy, dat ick vraegd',
Sy spraken al, alst my behaegd,
U schip kan niemant winnen.
7. Maer doen ic quam voor't Hoorner hop,
*
Ick werd wel anders ware
*,
Dat sal noch steken in myn krop,
Al leefd' ick vijftig jaren.
Geux leerde my op't selve pas,
Wat een genuchte dattet was
Op de Zuy'r-zee te varen.
8. Jan Symons Rol
*, ghy lichte quant!
Waer syn u schoone woorden?
Die ghy my loofden aen myn hant
*,
Ghy soud my inder noot by staen:
En ghy syt haest my afgegaen,
Het welck my meest verstoorde.
9. Maer schoone woorden volt geen sack,
Dat heb ick wel bevonden:
Want goede bystant my ontbrack,
Als ick dreef aen den gronde.
Elck een voer heen weg syner vaerd,
Men liet my daer beancxt, beswaert,
Bedroeft ter selver stonden.
10. Och daer ick placht een Heer te zijn!
Daer lig ick nu gevangen,
Na Amsterdam (och 'tis my pijn!)
Waer beter myn verlangen.
Ey Geux! laet my doch uyt dit quaet,
Ick sal u loonen dese daet,
Met moorden, en met hangen.
11. Oorlof Bossu, seer wreet en fel!
Met al u Spaensche knapen,
Ghy maeckt des Conings land rebel,
Ter liefd' der booser Papen;
Die altyt dorstig zijn na't bloet,
Gelyck een visch na't water doet,
Na't Christen bloet sy gapen.
| | | |
Duc d'Alve siet! het swaert bestorven inde vuysten
+
Van't hartig-vrye-volc/ dat op hun heylant vromt!
*
Siet om/ en hoor 'tgerucht/ Hoor! Israhel die komt/
Met sulcken velt-geschrey/ als oyt de winden ruysten.
Est profecto Deus; qui, quae nos gerimus auditque & Videt:
+
Bene merenti bene profuerit, male merenti par erit.
Les outre cuidés ne subsisteront point devant toi: tu as
tousiours hay tous ouvriers d'Iniquité.
+
Duc d'Alf bemerckende dat hy door zijne strenge regeringe het spit
over al had' in d'asschen gewend
*
+/ ende het werck inde Nederlanden gansch verbrot/ ende dat
een ygelijck met haet tegens hem ontsteken was/ versoeckt vanden Coning zijn
meester ontslagen te wesen van zijnen dienst/ 'twelcke hem toeghestaen synde/
is in zijn plaetse uyt Spanjen afgheveerdicht Don Louys de Requesens
†,
groot
+
Commandeur van Castillen. Ende is Duc d'Alf met zijnen soon, den 2. December
1573/ uyt dese Landen na Spanjen vertrocken
†/ de selve latende vol ellende/
oproers/ ende verwoestinge/ vry anders als hy die ses jaren te vooren/ t'zijner
aenkomste hadde gevonden. Ende om den Vader-lants-liefhebbenden Leser noch
levendiger te verthoonen de natuere ende 'tplegen deses Duc d'Alfs (dat ten
deele maer uyt het voorverhaelde kan werden afgepeylt) sal hy lesen de
Historien
† die in't lange de Nederlantsche geschiedenissen verhalen/ ende
daer van volkomentlick spreken; so van zijne schrickelijcke/ ongehoorde ende
wreede daden/ over landen/ steden/ ende persoonen/ van hooghen ende leghen
staete ghebruyckt/ als onder andere in zijn vrolijcke maeltijden hem beroemde
te hebben omgebracht/ meer als 18000 menschen door beuls handen in ses jaren
tijts. Somma isser oyt eenig tyran geweest die yets quaets bedreven heeft/ Duc
d'Alf heeft daer van niet na gelaten alle 'tselve int werck te stellen; Immers
so't niet en is gheschiet/ de wille om dat uyt te voeren/ en heeft het hem niet
belet/ maer wel den sorgdragenden goeden God/ door zijne barmhertige
mogentheyt.
Don Frederick is een vader-gelijckenden soon geweest/ gelijck daer
over dese veerskens op hem gemaeckt zijn. | | | |
Egregiam vero laudem, & spolia ampla refertis,
Tuque puerque tuus, magnum & memorabile nomen.
Hy riep, hy sprack, hy peep, gelyck syn ouder schreeuwd'
De kater g'lyckt zijn jong, en 'tjong als d'oude meeuwd'
*.
Duc d'Alf had een seer konstig/ doch vermeten beeld
†/ ofte statue van zijn persoon doen in
coper gieten/ tredende den Adel ende Staten des Lands onder zijne voeten/ die
de beenen ende armen afgehouden
*
waren/ met seer trotsige omschryvingen/ tot kleyn achtinge des Conings ende der
Landen/ staende verheven in het casteel van Antwerpen. Ende alsdoe zijn dese
aerdige gedichten daer van gestelt.
Cur statuam vivo tibi Dux Albane dedisti?
An quia defuncto nemo daturus erat?
Non male coniectas, neque enim crudelia laudem
Facta tua, infamen sed meruere crucem.
Hey trotsen gast Duc d'Alf! ghy zijt jae noch in't leven,
En hebt nochtans u beeld' tot heug'nis hoog verheven,
Uyt vrees' dat nae u doot u niemant eeren mocht;
Maer komt dien eere toe, die niet ter werelt docht
*?
Een rad of mick, hy die daer gaet soo snoode gangen,
Of datmen hem mocht sien self aen een dwers-hout hangen.
Ghy syt doch een tyran, en 'tschuym van alle quaet;
Quaet, erger, alder quaetst dat al't quaet boven
gaet.
l'Eternel a en abomination l'Homme de sang, & le trompeur.
+
Als nu Don Louys in dienst was als Gouverneur/ heeft hy de Heeren
Staten der Nederlanden
+/ daer over hy
heerschte/ te kennen gegeven dat hy een beter voet van regeringe voor genomen
hadde/ als zijn voorsaet wel hadde gedaen/ hem willende voegen (soo hy seyde)
nae de Previlegien des Lants/ | | | |

§ Stem: Op't Engels lapperken.
WIe dat sich selfs verheft te met,
Wert wel een arme sleter
*;
Duc d'Alf u beeld, tot spyt geset,
U boose daed,, Die ghy begaet
By allen toch onlydig is,, En strydig is
Doch 'tschijnt dat nergens ghy nae vraegt,
Ghy wilt het al verscheuren,
Maer die daer doet wat God mishaegt
Sal't eynde noch betreuren,
Als hy vol noot Sal naeckt en bloot
Voor Godes oordeel schuldig staen, Onduldig gaen,
De Godloos groeyt een wyl seer wel,
Doch 'teynde staet te vreesen;
Siet Lucifer quam in de hel
Door zijn hoveerdig wesen,
Daer't volck sich al Aen spieg'len sal,
Indiense soecken goeden spoet
*, Want hogen moet
Gaet altydt voor den val.
ende nae het advijs der Staten vanden Lande. Dit scheen/ in het
eerste/ vry wat aensiens te hebben; maer zijnen loosen bedrieglijcken handel in
Spanjen/ soo in Grenade/ als andersins aende Moren gepleegt
†/ was al te wel bekent/ gelijck oock zijn boos voornemen alhier haest
openbaer wierd: want de Heeren Staten hebben kennisse gekregen dat hy hem
heymelicken versterckte met nieuw Chrijgsvolck/ ende uyt Spanjen een stercke
vlote verwachtede; daer en boven de mutinerende
* soldaten (tot haerder versekeringe) in pande gevende de
steden Nimmegen, 'sHertogenbosch,
Deventer, Dermonde ende andere meer. Ondertusschen de
stad Middelburch gekomen zijnde in d'uyterste hongers-noot/ heeft
desen Commandeur (wetende wat hem aen de selve gelegen was) tot ontsettinge
alles by gebracht te water dat hy konde; twee machtige vloten toerustende/
d'een de Sonte af komende/ daer op Sanchio | | | | d'Avila commandeerde/
ende d'ander uyt Bergen op Zoom/ daer over Julian de Romero
'tbevel hadde. Doch de macht der vereenichde steden/ mede in twee vloten
verdeelt zijnde/ is tegens de vlote die de Sonte af quam/ den Zeeuschen Vice
Admirael Cornelis Claessen, met zijn byhebbende schepen/ veerdig geweest te
slaen/ ende over d'ander den Admirael Boissot. Waer over ontrent Rommerswale
† een harden water strijt gevallen is/ tusschen den Admirael Boissot
ende Julian de Romero; maer naer een heftig/ bloedig gevecht/ is de victorie
gebleven aen 'tvolck der vereenichde steden/ daer over men God de Heere
hoochlick heeft gedanckt. De Zeeuwen veroverden thien oorloch schepen/ ende
alle d'overwonnene (soo groot als kleen) leerdemen de Courante over boord
*/ op
dat sy niet meer haer souden tot moorden ende roven der Nederlanden laten
gebruycken. Wanneer nu Sanchio d'Avila dese nederlaghe wierd verwitticht/ soo
heeft hy de vlucht naer Antwerpen genomen/ maer de Zeeuwen hem soo
dapper achter in zijn vaer-water zijnde/ hebben dry oorloch schepen gekreghen/
die sy mede al van't Spaensch ghespuys ontledighden/ al over boort werpende wat
leven hadde. Hier nae Mons
+ Dragon (Gouverneur binnen Middelburch
†) versoeckende de handelinge van't over komen/ ende met den
Prins van Oranjen te spreecken/ zijn de conditien getroffen/ ende 'tSpaensch
Guarnisoen daer uyt vertreckende/ is daer binnen gekomen de borgery van
Ziericzee/ Vlissingen ende vander Vere/
die de verhongerde groote deucht bewesen/ waer over by allen veel blyschaps
ontstaen is/ malkanderen met tranen van vreuchde willekomende/ ende God over
dese verlossinge hoogelick prijsende.
+
+Dus is't
eylant van Walchren (dat twee jaren woest gelegen hadde) van de
Spanjaerts t'eenemael bevrijd. Armuyden hebbende veel uytgestaen/
geduyrende dese belegeringe/ is bewalt ende met stads Previlegien vereert/ Ende
over de heerlijcke victorie te water/ is in dese tydt een fraey Liedeken
gemaeckt/ ende over al gesongen/ het welcke daer om hier mede ingesloten wert.
(Doch om 't omslaen te vermyden/ sullen wy daer van de Tablatuer van de Luyt
ende Citer voorstellen.)

HOort allegaer,, hoe datmen klaer,,
Int openbaer,, Sag komen daer,,
int vierent-seventichste jaer,,
Duch d'Alvens groot armeyen,,
Met trompet en schalmeyen,
| | | |
Seer triumphant Voer elck van kant,
Van Bergen
*
'tLand, Met kloeck verstand,
Elck schip seer vroom en wel gemand,
Met Spanjaerts ende Walen,
Sy meenden prys te halen,
Maer't viel haer uyt de hand,
Maer't viel haer uyt de hand.
Als nu't gemeen So groot als kleen
Nu quam by een, Haer te verbreen,
Voor Rommerswael sy hielden heen,
Cap'teyn Juliaen De Rom'ro
* aen
Ving een vermaen, Wil 't wel verstaen
Myn lieve chrijgschsluy, en ontfaen
Den Wijn, die'ck u sal schencken,
Daer sult ghy by gedencken,
Sijt wel gemoet, Valt metter spoet
De Heer te voet Met rechte boet
Voor 't heylig kruys 'tgebet nu doet,
Och wilt dit beeld aenschouwen,
Met dit gebet, Na haer opset,
Sy meenden net, Vry van belet,
Te komen door dit swaer parket,
Maer qualick wast gebeden,
Hovaerdich stout Sy riepen bout,
Dregende hout
*: De Geux die schout
*
Al ons gewelt seer menigfout,
Dees dag ist die u rouwt,
Dees dag ist die u rouwt.
| | | |
Als Leeuwen vry, De Geux seer bly,
Quam flocx daer by, En klampt' aen ly
*:
Hey nu Papauw
*!
waer zy de ghy?
Men sag daer vrees'lyck schieten,
De Spaensch' haer schepen lieten,
Met g'lijck accoort De Geux gaet voort,
En klampt aen boort; D'Amirael hoort
Een groot geschreeuw aen allen oort,
O speck! het moet u smerten
'tBloet van d'onnos'le herten
Die t'Haerlem zijn vermoort,
Die t'Haerlem syn vermoort.
Siet een vlie-bood
* Seer vrees'lijck schoot,
So dat syn groot Gewelt men vloot,
Och! Jan van Spanjen
* viel gantsch bloot,
Men hoorde roepen, karmen,
De leus' was: al sla doot,
De leus' was: al sla doot.
Dees' fellen slag, Met groot gewag,
Men heugen mag. Op een vrydag
Men al dit schoone spel aensag.
Veel edele Cruys-heeren
*
Daer mosten sterven leeren,
Men riep als mal, Met bly geschal,
En groot geral
*. Dees
tyding al,
Te Bergen weg tot op de wal;
Ons schepen niet en wycken,
Sy doen de Geusen strycken,
Men seyd' den stryt De Geus was quyt,
Heer-oom verblyt, Bootschapten zyt,
Den Commandeur
* met groote vlyt
Is op zijn peerd getreden,
En na zijn volck gereden;
Maer kort was daer zyn tyt,
Maer kort was daer zyn tyt.
Als hy daer quam, Schuts
*
vier en vlam,
Hy haest vernam, Zijn volck dat klam
Den dyck op kreupel ende lam,
Ellendig quam't hem tegen;
Elck, zijnde seer verslegen,
Riep dus met luyder stem,
Riep dus met luyder stem:
O grand Seigneur! Le Commandeur!
Adieu bon heur! Hier gaen wy deur!
Verloren is nu ons parteur.
*
Men sach hem weder rijden,
Van lachen wel vermijden
*,
Heer oom voorseyd, Siend' al dit leyd,
Syn vrolicheyd In druck verspreyd,
'tWelck door de gansche stad verbreyd,
Des Spanjaerts doot beschreyt,
Des Spanjaerts doot beschreyt.
| | | |
Als de Phil'steen Met Isr'el streen,
En groot en kleen Viel over een;
So liepen dees oock met geween,
Men sachs' ellendig vluchten,
De Spanjaerts voeren heen,
De Spanjaerts voeren heen.
Als't Pharo slaegt, Die niet beklaegt
Wiert maer vertsaegt, Int Meyr
*
geplaegt,
So oock hem nu de saeck toedraegt;
Ja, zijn nu dees' Papisten,
In haer selfs strick gejaegt,
In haer selfs strick gejaegt.
Oorlof egael
*, O
Admirael!
*
Cap'teyns royael
*,
Bootslien te mael
Soldaten al in't generael,
Van dat hier is bedreven,
Als David doet verhael,
*
Wanneer de saken te water goeden voorspoet hadden/ so hebben de
Graven, Lodewyck ende
+ Henrick van Nassouwen,
broeders des Princen van Oranjen, met Hertoch Christoffel van Beyeren
†, getracht haer by-een-hebbende troupen/
bestaende in 2000 ruyters ende 8000 voetknechten/ te voegen by de macht des
Princen van Oranjen
†. Maer de Commandeur, wetende dat hem vele daer
aen gelegen was/ socht 'tselfde te beletten; alle zijne hoopen (hoe wel die
meest in mutinatie waren) soeckende te stillen met vele beloften/ hun bewegende
datse hen souden laten gebruycken tegens dese Heeren. Sijn derhalven op de
Mokerheyde tegens malkanderen aen gekomen/ daer dapper gevochten wierd; doch
also vele Duytschen om geld riepen/ ende dat sy weygerden te vechten/ is den
vyand meester van't veld geworden/ ende zijn de voornoemde drie Heeren/ met
'tmeeste volck/ gebleven ter plaetse/ tot groot bedroeven aller vromer
Vaderlants-lievende persoonen /ende tot groote courage der
+ tyrannen.
Wanneer de Spaensche aldus victorieuslijck aen quamen/ meenden sy geld
t'ontfangen/ volgens de belofte aen hen gedaen: maer daer en is geen geld
gevolgt. Hier over mutineerden sy meer als te voren/ jagen haere Officieren
weg/ scheurden de vendels vande stengen/ ende trocken met groote hoopen na de
stad van Antwerpen; 'twelcke sy (door middel van het Casteel)
innamen/ aldaer bedryvende allerley moetwille/ ende speelden/ feura Veillaco
†; Boven alle
'twelcke de stad noch aen | | | | dese oproerige boeven moste opbrengen
400000 guldens. Ende van alle dese moetwillige ende tyrannige feyten hebben sy
noch pardon gekregen. De Commandeur hadde in dese tydt eenige aenslagen
+/ beleyt door sommige ontrouwe inwoonders/ op Zuyt ende
Noort Hollant/ toerustende tot Antwerpen een stercke vlote schepen/ ende oock
eene uyt Spanjen tot zijner hulpe verwachtende/ doch alles heeft God tot niet
gemaeckt.
O Heer! wilt ghy u niet by Sion laten vinden?
Soo sal de Leeu ons noch verscheuren en verslinden,
En vlieden wy doch hem, s'ontmoeten wy een Beer,
Adonaj! o God! bewaert onse lieve Heer!
Gedenct aen u verbond; hoe wel wy zijn misdaders,
En dat wy volgen na de stappen van ons vaders.
Om d'eere van u naem, houd op van ons te slaen,
Proeft ons niet boven macht; want anders wy vergaen.
O passi graviora! dabit Deus his quoque finem.
+
Pejore res loco non potest esse, quam in quo nunc sita est. -
Geen tydt sonder strijt.
+
Les destresses de mon coeur se sont augmentées: tire moi
hors de mes angoisses, O Seigneur!
+

§ Stem: Engels Farwel, met den Bas daer by gestelt:
ALmachtig God! ghy die ons met u hand
Geplant hebt tot u volc hier in dit land,
Help! help! ons toch eer lang Uyt Spanjaerts
dwang
Die u lieve kerc so plaget,
En langer nergens meer na vraget
| | | |
Merck Heer! hoe seer U volck nu tot u schreyt,
Wilt t'uwer eer En onser saligheyt,
Eens maken toch een end' Van ons ellend,
Soo sal elck, bevryt van smerten,
U singen lof en danck van herten.
'Tis waer, ons sond Heeft wel verdiend dees straf,
Ons hert en mond Is overtuygt daer af:
Maer Heere wilt toch niet In dit verdriet,
Gaen in u gerecht gestadig,
En zijt u kind'ren, Heer, genadig.

Almachtig God! ghy die ons met u hand
Geplant hebt tot u volck hier in dit land,
Help! help! ons toch eer lang Uyt Spanjaerts
dwang,
Die u lieve kerc so plaget,
En langer nergens meer na vraget.
De Spaensche schepen/ t'Antwerpen toegerust/ zijn onder 'tbeleyt
des Vice-Admiraels Haemstede,
+ afgekomen/ rechts voor by Calloo
in 't lange-rack; Ende op den 30. Mey 74/ aengetast by de Zeeuwen/ die eenige
schepen overwonnen/ ende den Vice Admirael gevangen kregen/ veel Spanjaerden
dootslaende ende over boort smijtende/ daer van de gevluchtede de tijdinge
t'Antwerpen brachten aen hare kameraden/ die vast besich waren met bancketeren/
hoereren/ ende tuysschen
*/ so met
haer groot geld vande stad Antwerpen ontfangen/ als vanden buyt op de
Mokerheyde gekregen. De Commandeur/ merckende dat zijn macht te
water nochte te lande niet veel en gold/ om tot zijn voornemen te geraken/ ende
de landen in zijn geweld te brengen/ stelt zijne valscheyt in't werck, door een
loos
+
pardon
†/ in Spanjen den 8. Marty 74
gesmeet/ ende by hem int openbaer doen afroepen; De Coning | | | | by
'tselve vergevende/ der landen/ steden/ gilden/ inwoonderen ende alle ende een
ygelick hare begaene fauten ende sonden/ tegens hem ende de Moeder de H. Kercke
begaen/ 'tsedert den jare 1566 totten huydigen dag toe/ stellende een ygelijck
in zijn eere/ goeden-naem/ ende faem/ etc. Maer alsoo 'tselve (merckt
*) eenige
personen uytsonderde die hy daer nae soude openbaren/ ende oock vervatende was
eenige dobbelsinnige woorden; So en hebben de Nederlanders dit pardon geen
geloof gegeven/ ende is dien volgens daer mede niet besonders uytgerecht
geworden/ te meer also des Commandeurs dobbel sinnig valsch herte sich
dagelijcx maer al te klaer verthoonde.
'Tscherp-sinnig spits vernuft van desen Commandeur
Vind eenen loosen vont, bedrieglyck stelt hy veur
Een listig valsch pardon, om sich te bet te wreken;
Doch m'heeft te wel gekend syn loose boose treken
*.
De sulcke veyld genaed, die geen genad' en heeft.
De sulcke bied de vreed, die inde oorloch leeft.
Wie soude toch niet sien, ja met een goet voor-oordeel,
Dat dit de Spanjaert dryft maer alles tot zyn voordeel.
Quisquis videri appetit quod non est, Hypocrita est: simulat enim
iustum; nec exhibet; ostenditque in imagine quod non habet in veritate. Quid
agis miser? odit te mundus, quod pium credat. Odit te Deus quod impium sciat.
Atque ita utrique odiosus in neutro tibi praesidium est.
+
Dobbel hert/ dobbel schijn/ dobbel spraeck/ dobbel doen; dobbel
val/
Dobbel smert/ dobbel pijn/ dobbel wraeck/ dobbel roen
* krijgen
sal.
Dementir la parole est indigne d'un Roy,
+
Quiconque rompt la foy, ne trouve point de foy;
| | | |

Stem: Ghy die met u braef gelaet: &c.
EEn monster van een valsch gelaet
*,
Syt g'over al in laet en daet
*,
Maer g'hebt geen Moor Al-hier by 't oor,
Die ghy so veel bragt om, en door,
Seignoor bylo neen-je, U selver verkleen-je,
Ghy booswicht wie meen-je Te hebben voor?
Ick hoop u doen, als smokery,
Al wat ghy brouwt, Al syt ghy stout,
Den dag sal komen dat't u rouwt,
'tWelck ghy dan sult mercken, Als ghy naer u wercken
Gekort wert u vlercken En seer benout.
'tRechtveerdig recht van Godes raet,
'tWelck niemant verschoont,
Vereyscht, gestraft te syn het quaet,
U dobb'len treck
*, O snoden speck!
Sal u noch breken self den neck,
En sult noch gevoelen, Dat g'in u krioelen,
U draven en woelen Sult staen als geck.
De Commandeur/ poogende in 'therte van Hollant yet groots/ met
alle zijn macht/ aen te grijpen/
+ doet de stad Leyden (die hy te voren
† hadde laten berennen) met geweld beleggen/ met
schanssen rontsomme besluyten/ ende so benouwen/ datter niemant uyt ofte in en
konde komen. Den 26. Mey | | | | 74 heeft hy zijn beschanssingen voltrocken/
sodanig datmen de belegerde geen hulpe van volck/ voorraet van nootdruft/ oft
ammonitien van oorlog konde toe brengen. Ende alhoewel van binnen niet wierd
nagelaten dat tot tegen-weer ende mannelicke defentie diende by der hand
genomen/ so is nochtans aldaer ontstaen grooten hongers-noot/ gebreck van
veelderhande nootsaecklijckheden/ sterfte/ oneenigheden ende ander ongevallen.
De Commandeur heeft de belegerde (door brieven) gesocht tot overgevinge te
bewegen; maer d'antwoorde is hem niet wel bevallen; de resolutie die
d'inwoonders namen/ was liever te staen op een goede uytkompste/ die sy Godts
bermhertigheyd toebetrouden/ dan in de tyrannige handen (als die van
Haerlem) der bloet-dorstiger Spanjaerden te vallen.
+ De Prins
van Oranjen met de vereenichde Steden/ hebben door ovliegende boden
ende brieven dese benoude getroost /ende belooft alle middelen van ontset voor
haer te sullen by der handt nemen. De eygenaers der Landen van Hollandt/ staen
toe alle de sluysen
†
te openen/ op dattet Zee-water 'tgansche Land bedecken/ ende men door dien
middel/ over 'tplatte Land/ met schepen ende schuyten dese belegerde stad
mochte verlossen. De steden van Zeelant/ dit seer ter herten nemende/ senden
800 Matrosen/ onder haren kloecken Admirael Boisot, met veel geschuts/ ter
hulpe. Ende in Septembri 74
†/ is mede uyt Delft der
vereenichde steden macht getrocken (na dat de Prins d'ordre van 'tvoor-trecken
selfs al hadde bestelt) met grooter courage ende menichte van plat-boomde
schepen ende
+
galleykens. Hier en boven de regeerder van water ende wind/ heeft hier oock so
merckelick getoont dat alles onder zijn gebied staet/ de wateren belastende te
steygren van 9 tot 28 duymen/ oock den wind metten gierstroom
*
†/ uyt den Noort-westen so sterck te waeyen/ dat
door dese gelegentheyt des vyants soldaten/ siende de menichte der schepen
aenkomen/ sulck eenen schrick gekregen hebben/ dat sy verlieten de schanssen te
Soeter-meer ende te Benthuysen. Den moedigen Admirael den Kerckweg mede
innemende/ stack den dijck door/ ende bracht also vele schepen in. De
Spanjaerden liggende voorts tot Voorschoten ende Lammen sterck beschanst/ zijn
mede haestig gevloden/ d'ontsetters hier door goeden buyt bekomende. De
belegerde vernemende haer ontset/ 'twelck den derden Octobris/ door Gods segen
is te wege gebracht/ maeckten plaets ende ruymte in hare burchwallen/ om
d'aen- | | | | komende schepen op het bequaemste daer in te leggen/ die sy met
grooten ernst ende vierigheyt (God voor al danckende) ontfingen. Hoe veel
mannelijcke daden/ geduyrende dit beleg/ binnen der stad zijn geschiet/ hoe
veel menschen door honger ende pest zijn gestorven/ wat al twisten/ door de
voorsichtige Magistraat/ ter neder zijn geleyt/ ende wat al ongemacken
voorgekomen/ oock mede op hoe veelderhande manieren de hongerige buycken zijn
gespijst/ daer van alles wert den lust-gierigen leser gewesen (overmits men
hier maer sommierlijck alles verhaeld) die Historien naer te soecken die hier
van in't lange hebben geschreven/ 'twelcke wel dobbel de pijne weert is om
opgesocht te werden. Onder andere aensienlicke dingen is bedenckens waerd/ Hoe
dat inden selven nacht wanneer den vyand de schansse tot Lammen verliet/ van
des stads muyr om verde gevallen is de lengde van xxvi roeden/ daer mede een
groot deel des stads veste gevold wiert. Waerlijck by aldien het eer ware
gebeurt/ 'tsoude den vyand wijs gemaeckt hebben dat hy daer door bekomen hadde
een bresse ende brugge om inde stad te geraken; doch God heeft dit anders voor
de zijne weten te stieren. Over dese groote/ wonderbare verlossinge ende ontset
des stads Leyden/ heeftmen God gedanckt ende een bysonderen
+ danck-segging-dag gehouden. De
Staten van Hollant metten Prins van Oranjen vonden goet/ om dese stad (ten
aensien van hare geleden schaden/ 'tmannelijck tegen houden/ ende 'tstuyten der
vyanden) te vereeren met een hooge schole ofte Academie
†, tot welckers
onderhout sy jaerlijcks het geld versorgen
+
souden.
Troost-bieder, heylant, schut, hert-gever en beschermer!
Ons toevlucht nemen wy Heer! tot u, ons ontfermer:
Want nu en oock altyt so heeft u volck beseft
Dat ghy haer helper syt, wanneer den nood haer treft.
Ghy leytse metter hand, bereyt haer op de bergen
Een opgeschaften disch, Ghy geeft hen nu en mergen
Wyn suyver van den droes, en maeckt haer herte vro
*,
Wie soude wenschen meer: O vroom'! Ist niet also?
Igne ut aurum examinasti nos periclis: illigasti hostium nos
cassibus.
+
Als des menschen hulp ontbreeckt/ God dan meest zijn hant
uytsteeckt.
Voici, l'oeil de l'Eternel est sur ceulx qui le craignent, sur
ceulx qui s'attendent a sa gratuité: afin qu'il les retire de mort,
& les entretienne en vie durant la famine.
+
| | | |

§ Stem: Almande Guerre, guerre gay.
G'Lyck de n grootsten Rapsack
*,
Vloot den Speck verbaest, Als een wind die blaest
Siet hem met zijn knapsack,
Loopen inder haest, Als een hond die raest
*.
Vlogen op de vlucht, Met een groot gerucht,
Waren oock vol sucht
*, En geheel
beducht,
Die nu kleyn en groot Vry maeckt vande doot
U dus sent in noot Overvloedig broot.
+De Coning van Spanjen (also zijns Gouverneurs handelinge alom
verdagt was) heeft door den Keyser
† ende ander uytheemsche Vorsten/ te
wege gebracht/ datmen met de gesanten des Conings ter eender/ ende der Heeren
Staten ter ander syden/ een vergaderinge heeft gehouden binnen de stad Breda
†/ op datmen mocht tot een gewenschte vrucht van vrede komen: maer
men heeft oogen- | | | | schijnlick gemerckt datmen besich was/ om de
vereenichde steden/ metten Prins van Oranjen het net over 'thooft te slepen/
ende de selve also inde Spaensche fuycke te vangen/ is derhalven de
byeenkompste (onverichter saken) gescheyden. Bueren
† met Oudewater zijn
vermeestert ende seer vyandlick
+ getracteert geworden vanden Commandeur. Tusschen Dordrecht
ende Rotterdam te Crimpen, de Spanjaert een sterck fort hebbende doen bouwen/
om Zuyt-hollant te quellen/ is 'tselve gewonnen
+ ende by den Prins van Oranjen doen afbreken. De Commandeur
hebbende mede laten ter oorloge timmeren 12 groote krom-stevens
*
binnen Rosendael; zijn by de Zeeuwen overvallen/ verbrant ende
+ tot niet
gemaeckt/ ende de 200 Walen/ die de selve bewaren souden/ verjaegt ende
geslagen. Den Spaenschen Ambassadeur in Engelant heeft hare Majest. so veel
weten wijs te maken/ dat sy in verachtinge hadden genomen alle der Nederlanders
saken/ meenende dat den Spaenschen Coning dobbelrecht hadde de selve so
wreedelick te handelen. Waer over de regeerders der vereenigde steden metten
Prins van Oranjen seer bedroeft zijn geweest/ de wijle sy noodig achteden tot
haer behoudinge te gebruycken de hulpe eeniger uytheemsche Princen;
overwegende/ aen d'een zijde/ haers vyants macht/ van volck/ geld/ ende
alliantien met de naest gelegene Princen gemaeckt; aen d'ander zijde/ der
benouwder landen ende steden sobere middelen/ van volck ende geld/ geene
verbintenissen met groote Vorsten/ ende wat des meer is. Heeft derhalven desen
haren hoogdringenden nood de selve doen voornemen/ haer nootwendig te moeten
stellen onder de beschuttinge van eenen uytlantschen (doch mogenden
*) Prins
†. In haerder E: vergaderinge werden voor gestelt/ zijne
Keyserlicke Majest./ den Koning van Vranckrijck/ ende hare Majest. van
Engelant. Eyndelijck naer onderlinge lange opmerckingen
+/ is raetsaempst gevonden gesanten af te veerdigen
na hare Majest. van Engelant/ ten eynde als boven. 'tWelcke gedaen zijnde/ ende
de Ambassadeurs der verdruckte Nederlanden in Engelant wel aengekomen wesende/
zijn de selve (niet tegenstaende des Spanjaerts Ambassadeur alle
neerstig- | | | | heyt ten hove aenwende om dit goet werck vruchteloos te
maecken) by hare Majest. wel com geweest/ ende mede-dogentheyt aen hoorende den
droeven handel/ ende 'tSpaensch geweld dat aldaer/ met alle tyrannie wiert int
werck gestelt/ verklarende dat sy haer geroerd vond Gods Kercke/ ende den
bedruckten voor te staen/ ende alle 'tgeweld te helpen stuyten; Met seer
beleefde woorden afslaende het aennemen der opper-heerlicheyd der landen ende
steden/ de welcke hare Majest. door d'Ambassadeurs wiert aengeboden/ Ende selve
hun aenbiedende/ hulpe van volck ende geld/ om den brandenden hitsigen moet der
bloet-honden te slissen ende te dempen
*/ achtende 'tselve
oock hoog-noodig voor hare Majesteyt/ om de nabuerigheyt ende gelegentheyd der
Nederlanden/ met haer Coningrijck/ wel wetende/ soo den Spanjaert volkomen
meester werde/ dat haere Majesteyts Landen niet vry en souden zijn van dese
al-grijpende-gieren.
Geperst, gepijnt, gedruckt, schier onsen aessem t'enden,
Lag yder een beangst, van dese Spaensche benden,
De droefheyt had by na ons t'eenemael ontsielt,
Men vreesde, als de doot, voor desen Spaenschen
fielt:
Maer God, de rycke God quam ons geheel vermaken,
Hy gaf ons troost en hulp, en redderd' onse saken,
Een Engelsch Coningin ons in bescherming nam,
Een Engelsch
* wensch'lyck ding ons vanden Hemel quam.
Iustum est, inquit, misereri non improborum hominum, sed eorum
qui immerito infelices sunt.
+
Hoe cierlijck is in een schoon lichaem wel de deucht!
+
Hoe lieflick heusheyd in die geen die mach gebieden!
En ghy die 'tgoet doen lust, daer ghy wel quaet doen
meucht:
Hoe heerlick is de strael des goetheyts in u lieden!
O que bien heureux est celuy qui se porte sagement envers le
chetif: l'Eternel le delivrera au jour de la calamité.
+
| | | |

§ Stem: Een Fransche ballet.
ONse Heere God heeft hier beneden,, Goden
* oock gestelt,
Op dat op der aerd,, Syn gerecht mocht syn bewaert.
En de goede woonen mocht met vreden,, Die daer lyd gewelt,
En der quaden quaet,, Mocht gestraft zyn naer de
daet.
Alsmen t'onsen tyden, Om ons te bevryden,,
Sag bereyt,, hare Majesteyt;
Die door dryving' van Gods geest, Ons soo hulpsaem is
geweest.
Seer bescheydentlyck
* sy eerst ging mercken En wel onderstaen
*
Hoe de Spanjaert heeft Hier met 'tarme volck geleeft;
Wat ellend en smert hy Godes kercken Al heeft aengedaen,
Hoe aen allen end' Hy gemoort heeft en geschend.
Dies sy seer medogend' Wat sy was vermogend',
Ons biet aen Sonder af te slaen
*,
Hulp van gelt en volck met macht Doe wy lagen als versmacht.
Hoog geboren Vrouw' en Coninginne, U sy grooten danck,
Voor dit groote goet Dat u Majesteyt ons doet;
'Tis voorwaer een stuck van rechte minne 'tWelck ons leven
lanck,
Waer wy neder slaen Noyt uyt ons gedacht' sal gaen.
God wil u daer voren Wederom verhooren,
En soo seer Oock al u begeer
Geven in dit aertsche dal 'tEeuwig leven boven al.
| | | |
+Door de ontrouwigheyt eeniger ingeborene heeft de Commandeur
weten zijn volc te brengen van St. Annen-land in Philips-lant/ ende op't leeg
* water in't lant
van Schouwen
†; Ende niet tegenstaende de
schepen van oorloge haer uyterste neersticheyt deden/ verovert den Spanjaert
evenwel Brouwershaven, daer na Bommene, daer hy het
al vermoort. Voort treckende naer de stad van Zieric-zee, die hy
mede/ nae daer op alle geweld gedaen hebbende (niet tegenstaende de kloecke
tegenweer van binnen) vermeestert den 2. Julij 76. Menig kloeck held heeft hier
zijn leven gelaten/ onder andere/ den Admirael Boissot, met zijn broeder den
Gouverneur van Walchren; 'twelcke groote verslagentheyt bracht
onder de gemeente /maer onsen sorg-dragenden God heeft dese droefheyt haest
weten te veranderen inde hoochste blijtschap; want somen gemeenlijck segt: De
man komt door het gelt, Tot staet en groot gewelt. Ter contrarie: Die daer
kleyn van macht is, Hier niet veel geacht is. Dit is gebleken aenden
Commandeur/ also hy zijn chrijgschvolc/ dat over al in mutinatie
† was/ om het groote achter-stel
*
der gagien/ niet konde gebieden na zijnen wille: maer rotteryen maecten/ so te
voet als te paerde. Men heeft de landen gepoocht af te dringen groote sommen
van penningen/ om dese oproerige te voldoen: maer de Commandeur klopte voor een
doof-mans deure/ elcke stad (voor en aleer men eenig gelt wilde opbrengen)
eyschte zijn verkorte-previlegien gestelt in vorigen stand. Desen hoogmoedigen
ende trotsen
+ man heeft dit
grootelicx ter herten genomen/ is van hert-seer sieck geworden/ kreeg een heete
coortse/ met swellinge/ ende is so overleden den 5. Marty 1576/ niet sonder
nadencken
*
van de peste.
Schoon-spreker, weyffelaer, meyn-eedig leugenachtig,
Wraeck-gierig, onbemint, preuts* in u doen en prachtig
*,
Wat baet u nu de moort de Moren aengedaen?
En ons bereyt oock, Maer (God lof) niet voort gegaen.
Nu ligt ghy op u rugg', de siel van hier gevaren:
En weet nu wattet is d'onnosle te beswaren:
Had ghy de deucht omhelst, uyt'shertsen lout'ren
grond,
Wie weet hoe g'luckig ghy nu voor den Heere stond?
Qui pietate carent subito mittuntur ad orcum.
| | | |
O! Hoe sal dat licht der Godloosen in haer ongeluck over hen
komen? hy sal herten-leed uyt deelen in zijnen toorne/ sy sullen zijn als
stoppelen voor den wind/ ende als kaf dat den stormwind weg jaegt.
+
La grandeur des tyrans croulle mal-asseurée,
+
Le sceptre acquis par sang n'est de longue durée,
Le clou chasse le clou, & par tragiques morts
Ces coeurs ambitieux iouent au boute hors.

§Stem: Van een Fransch ballet.
GOd siet neder uyt zijn Hemel,,
wat de mensch hier alles doet;
Maer als kaf, en lichte semel,,
't boose volck vervliegen moet;
Als God spreken sal recht oordeel,
Aen dit boos en loos gedrocht;
En haer sonder eenig voordeel,
Sal verwerpen wel bedocht.
die onrecht hebt gewrocht
Doch kom'al-gelyck, In myn eeuwig ryck,
Mensche! denckt toch eens hoe wanck'lyck
Alle ding ter Werelt staet.
Kort ist leven, en verganck'lyck;
Niet en isser of't vergaet!
Sullen altyt blyven staen;
Woud' de mensche daer op letten,
't Soude hem te beter gaen.
Ghy kreegt, o mensch! U wensch,
Toch gehoorsaem syn En u dragen fyn
*
| | | |
+Tot verichtinge der Nederlantsche saken heeft den Coning macht
gegeven den Raet van State
†. In dese vergaderinge hebben haer geweldig ingedrongen Jeronimus
Roda, Alonso Vergas, ende andere Spaensche boeven. Wanneer de gemutineerde
* voort gingen in alle ongeregeltheden so ten platten
+ lande/ als in de steden/ ende dat sy niet op en
hielden van moorden/ branden/ schoffieringen van maechden ende vrouwen/
afstropingen vande goederen ende middelen der luyden: soo heeft den Raed van
State (naer dat de gemelde gemutineerde eenige middelen van bevredinge hadden
voorgestelt/ de welcke sy verwierpen) verklaerd ende doen afkondigen
†/
dat sy waren vyanden des Konings/ ende der landen/ een ygelick lastende die te
mogen vryelijck bespringen ende te krencken waer men konde. Hier tegens
stercken haer de selve/ ende werden gestijft vande Spanjaerden die tot
Zierick-zee lagen/
+ die
haer lieten vinden in Brabant ende veroverden Aelst
†. Sijn oock/ door middel van het casteel/ binnen de stad
Antwerpen
† geraeckt/ hebben
'tselve geplondert ende vele schaden aengerecht/ vele huysen/ als het
Stadt-huys verbrand/ vele menschen vermoort ende alle moetwillicheydt bedreven.
Die walen ende duytschen die binnen Ziericzee ende ter Tholen
lagen (op hope van goeden buyt te bekomen)
+ zijn
haere cameraden gevolgt ende is alsoo/ door Gods wonderbaer beleyt 'tgeheel
Zeelandt ontledicht ende vry gemaeckt van de Spanjaerden/ ende hare
metgesellen. De stadt Antwerpen tercontrarien is daer van vervult/ sulckx dat
de gene die voor dese hen hadden getoont soo yverich totte Spaensche/ Roomsche/
ende Papiste religie te syn/ ende daer over vele Godvresende persoonen uyt
+
oorsaecke haeres Gods-diensts hadden gemarteliseert/ nu van hare meesters
vergeldinge kregen/ van hare gedane wercken.
Ick voel een soeten douw, ick voel een waerden regen,
Ick voel een lieflick nat, ick voele Godes segen.
Dat dorstigh was, en schier van droefheyt dorr' en
droogh,
Dat krygt een scheut in my, en steeckt syn hooft om
hoogh.
| | | |
Men siet uyt 'sHeeren beeck genad'en goetheyt vlieten,
Den stroom van syne sorg, veel heyls alom uytgieten;
De Spanjaerts syn gespoelt uyt Zeelant meest,
verblyd'
Ghy vroome t'saem, en nu, Gods wonderwerck belyd.
Magna est misericordia Domini nostri & placatio reverentibus
ad ipsum sancti.
+
U (o Heer!) kennen is een volkomen gerechtigheyd: ende uwe macht
weten, is een wortel des eeuwig levens.
+
Sainct, sainct, sainct, est l'Eternel des armees: tout ce qui
est en toute la terre, c'est sa Gloire.
+

§
§ Stem: Soet soet Robbertgen.
PRijst God ons aller Heer,, Die 'diepe Meyr verdroogt,
Die daer tot syner eer,, Het water weer verhoogt,
End' leyden doet,, Na synen wensch,
Door Ebb' en vloet,, Dat menich mensch,
Van sulcken daet,, Meer als verwondert staet.
Die't Land met moort en brand So seer vervullet heeft,
Met't volck aen elcken kant So schendig heeft geleeft,
Dat heeft gepluckt En onderdruckt,
Sal self gebuckt Om vard' geruckt
Nu gaen, ende oock Verdwynen als de roock.
Singt Gode lof en danck, Zeelanders! en dees deucht
U aerdsche leven lanck Ter eeren Gods geheugt,
Syt vrolyck t'saem En u verblyt
In 's Heeren naem Dat ghy syt quyt
Het Spaensch gebroet Met haren trotsen moet.
| | | |
+De Prins van Oranjen
†, als een
wys ende verre siende Vorst/ achte nu de tyt en de gelegentheyt bequaem te syn
ommet alle d'andere Provintien te spreken/ ende te handelen wat vorderlijckst
ende tot meeste sekerheyt diende gedaen ende besloten te werden/ soo tot
dempinge der tirannen/ als tot vrystellinge der Nederlanden. Om dan dit ter
hand te nemen/ heeftmen uyt Hollant ende Zeelant gesonden na de andere
Provintien treffelicke/ cloecke ende geschicte mannen; last hebbende om aen te
houden dat de Heeren Staten Generael der 17 Provintien
† souden
mogen t'samen komen/ gelijck altijts te vooren (in alle swaerwichtige saken des
lants) was gedaen geweest. De vier leden van Vlaenderen/
+ ende de Walsche quartieren hebbent 'tselve goet gevonden/
als oock de geestelyckheyt (den Spanjaerden nochtans seer toe gedaen synde) uyt
oorsake der grooter wreetheyt/ die sy de Monicken t'Affligem
† hadden angedaen. Binnen
de stad Gendt is dese vergaderinge
† gehouden/ heeft vele dagen geduert/ ende syn
eyndelijc verscheydene goede dingen beraemt ende besloten den 8. Novembris
1576/ ten eynde men de Nederlanden in een goede stant mochte brengen/ soo om
onderlinge vrientschap
+
t'onderhouden/ als om de wreede vreemde woedende wolven te verjagen. Dese
pacificatie van Gend is by den Coning van Spanjen voor goet aen genomen. Ende
is uyt de selve handelinge de landen groote deucht ontstaen/ also de
Spanjaerden ende andere vreemde natien uyt de Castelen van | | | |

O groote hemelsch' vorst, die tot ons neder
siende, Syt d'oorsaeck van ons heyl! wat t'onsen besten diende Ghy
alles hebt verschaft; end' aen ons lieve land Hout ghy noch, t'uwer eer,
soo goediglijck de hand. Al onse raet en daet is van u aff gekomen,
End' alle 'tgoet dat ooyt by ons is voorgenomen, End' oock (danck moet
u syn!) dat overvloet van gelt, ('tWelck d'orlochs senuw' is) ons nu dus
wert bestelt.
1 De Thuyn der 17 Provientië. 2 De
maechden ende 't onderscheyt der selver Landen. 3 De
Nederlantschen Leen, de selve beschermende. 4 Woedende, Spaensche,
ende Wtheemsche soldaten, die den thuyn soecken te breken.
| | | |
+ Gend
†/Uytrecht/Valencijn/
Camerijc/Groningen ende andere plaetsen gejaegt syn.
De stad Maestricht
† is on der tusschen by den Spanjaerden overrompelt/ die aldaer
groote moort ende overlast hebben gepleegt. De stad Antwerpen (niet
tegenstaende de selve eenig garnisoen vande Staten volcin hadde) is ander
+ mael
mede deerlic geplondert
†.
Hier beneffens stellen haer de Spaensche tegens de Staten Generael/ voegen hare
hoopen t'samen/ ende hebben de soldaten/ die ontrent Visnaken
† haer
vergaderinge hadden van
+
wegen de gemelde Heeren Staten/ geslagen. Hier over is goet gevonden dat de
Provintien meerder macht te velde souden brengen/ willigen derhalven groote
consenten in. Die van Brabant (uyt den naem des Conings) doen afcondigen dat
elck syn goude ende silvere Juweelen
† soude brengen inde munte/ om geld
af te slaen/ op dattet selve tot dienste des lants gebruyct mochte werden/ voor
elcke once gouts sullende geven 22 gul. ende voor d'once silvers 28 stuyvers/
met versekeringe van erffelijcke ofte lijfrenten/ op den lande van Brabant; de
geestelijcke hier van alleenlijc uyt gesondert synde. Door desen middel
heeftmen veel gelt bekomen/ elc een gewillig vindende om yets by te brengen/ op
dat de landen eenmael mochten werden gesuyvert van alle boose vreemde natien/
ende om den Nederlantschen Thuyn soo dicht gesloten te houden/ dat de vreemde
daer niet weder licht in en quamen.
Procul hinc, procul ite nocentes.
Vrage: Waerom is d'Overheyd soo hoog van God verheven!
+
Antwoord: Om/ totter goeden rust/ de quade te doen beven.
O dieu quel est ton renom, telle est ta louange jusqu'aux bouts
de la terre: ta dextre est pleine de justice.
+
| | | |

§
§ Stem: Quand la bergere.
WEest nu verblyt,, Te deser tyt,,
Over is nu 'snachts droev' duysteren schyn;
Al onse plagen,, In blyde dagen,,
'tWeer vriend'lick blickt, Elck is verquickt
En ons de Sonne der vrede dus geeft,
Tot een bevryding En tot verblyding
Als alles haest Was op syn quaest,
Syn hulp, syn heyl, syn schut hy tot ons send.
Laet ons hem loven Die daer van boven
De Bastert van Keyser Karel/Don Joan
† van Oostenrijck, een jongman/ is uyt Spanjen/ om als
+ Gouverneur de Nederlanden te dienen/
aengekomen in Lutsenborg
†/ Alwaer hy blyvende/ den raed van State tot
Brussel de redenen overschreef/ waer om hy afgeveerdicht was
vanden Coning; hem veynsende t'onvreden te syn/ van wegen den grooten overlast
die de gemutineerde soldaten deden inde Landen/ die hy daer over van meyninge
was te straffen; Versoekende derhalven dat alle de Landen souden resolveren den
Coning ende hem als zijnen Gouverneur behoorlijcke gehoorsaemheyt te bewysen/
bysonder in het oeffenen der H. Roomscher religie: Want soo daer ymant in
versuymig ware/ hy was soo wel totten oorlog' als vreede veerdig. Dit schryvens
gaf oorsaeck dat de Raed van State hebben uytschryvinge gedaen/ aende Heeren
Staten generael
† der 17 provintien/ om de selve | | | | te doen vergaderen; de
welcke binnen Brussel by een gecomen zijnde/ hebben de heeren des gemelden
raets/ in dese groot-wichtige sake versocht dat de Prins van Oranjen
† soude believen by de vergaderinge te komen/ ende
daer by te blyven/ om de selve te dienen met syns edelheyts advys. 'Twelcke de
hoog gemelte Heere Prince naer komende/ heeft rondelijck verclaert hem seer
suspect te zijn/ dat Don Joan hem in Lutsenborg hield/ ende hem niet en voegde
byden Raed van State binnen Brussel/ daer mede hy genoegsaem te kennen gaf dat
hy woude volgen de voetstappen vande voorgaende Gouverneurs: Seyd' oock nodig
te zijn dat de Heeren Staten souden poogen eendrachtig te blyven by
+ de vryheden ende wetten vande
landen ende steden/ ende bysonderlijc hier op te staen/ alsoo ten hoogsten de
Landen daer aen gelegen was/ dat altijt/ wanneer eenige swaerwichtige saken
mochten voorvallen/ de Heeren Staten generael der Nederlanden souden by een
werden geroepen/ om op den nood der landen te letten; Wie de zelve vergaderinge
soude leggen
*; dat alle
vreemde soldaten souden moeten vertrecken; de regeerders/ ingeboorne vanden
lande mosten wesen/ ende diergelijcke saken meer. De Prins waerschoude
menichmael de Heeren/ haer te willen wachten voor de schoon-opgepronckte
spaensche woorden/ beloften/ ende daden; te meer/alsoo sy nu selve de valscheyt
alreede veel maels/ tot hare groote schade hadden beproeft
*; Waer
over dat indeselve vergaderinge ooc middelen voorgeslagen wierden om d'oorloge
(so het nood ware) tegens Don Joan te voeren. Desen Raed des Princes is voor
soo goet op genomen/ datmen voorraet van geld ende volck/ als oock allerley
provisien hier over besteld
*. Ende senden de E: Heeren Staten Generael hare Ambassadeurs
† na
Vranckrijck/ Engelant ende Duytschlant; de Coningen ende Vorsten der selver
landen ootmoedelijc biddende de goede hand aen haere gerechtige sake te willen
houden/ ende haere na-buyrschap assistentie te willen
+ bewijsen/ op dat de perikulen mochten
werden geweerd ende gestut
*/ daer mede
niet alleen, dese Nederlanden werden gedreygt overvallen te werden/ maer oock
de naest gelegene Coninckrijcken ende Landen/ so haest den Spanjaert maer
meester van dese soude zijn: willende gedencken aen dese oude veerskens: Tunc
tua res agitur, paries cum proximus ardet. Dat is: Als uws naesten huysken
brand, neemt dan 't water by der hand. | | | |
Heer! ghy beoogt het al, u oogen niet en sluyten,
Voor u is niet bedeckt; 'tstaet u al bloot en buyten,
Geen weemeling', geen vaeck, geen schemering' van
licht,
Geen schettering der son verhindert u gesicht.
Ghy siet ja selfs in't hert, end' merckt oock wel de
boosheyt
Van desen Spaenschen Vos, die maer met enckel loosheyt
Tot ons geslopen komt, niet als tot ons verderf.
Breeckt Heer! syn arm en kracht, tot welvaerd van u
erf.
Istud est sapere, non quod ante pedes modo est videre, sed etiam
illa quae futura sunt prospicere.
+
Vous tous qui avez vostre attente a l'Eternel, tenez bon, &
il renforcera vostre coeur.
+
Siet op Gods mogentheyd/ op eygen kracht niet bouwt/
Tot schande komt hy niet die vast op God betrouwt.

§ Stem: 's Nachts doen een blauw gestarde kleet, &c.
O Nederland! let op u saeck,,
Op dat nu inden hoeck niet raeck,,
V ouders hebben dier gecocht,
Met goet en bloet en leven:
Want sy werd nu gantsch en t'eenemael gesocht
Tot niet te zyn verdreven.
| | | |
Neemt acht op uwer Landen staet.
U volck end' steden meest
Syn sterck, end' daer is raet en daet
U adel is manhaftich vroom
*,
Men vind niet haers gelijcken;
Houd den Spanjaert doch, ick bid u, inden thoom
Dat hy van ons mach wycken.
Beschut, beschermt, bewaerd u land,
Let op het Spaensch bedrog,
Ey laet niet nemen uyt u hant
Maer thoont u elck een man vol moet,
In't houden van u wetten,
Boven al dient God, en valt hem steets te voet,
+Niet tegenstaende dat de Heeren
Staten generael haer bereyden tot tegenweer; soo hebben sy nochtans hare
gecommitteerde gesonden na Lutsenburch/ die eyndelijck tot Marche in Famine
† met Don Joan zijn verdragen. Onder verscheydene beslotene
saken zijn dit de voornaemste; dat Don Joan binnen 20 dagen uyt den lande soude
doen vertrecken alle het vreemde crygs-volck
†/ diemen vry soude moeten laten reysen/ mits dat de
selve niet meer inde lande souden mogen komen. De Roomsche religie moste alom
alleene gepredickt worden/ Ende ygelicx lants ende stads Previlegien
gehanthaeft; Alle de verbintenissen by de Heeren Staten gemaeckt met
uytlantsche Coningen ende Vorsten souden te niete zijn; tot betalinge der
gemutineerde mosten de Heeren Staten eerstdaegs betalen 600000 guldens/ Ende
moste de pacificatie van Gent werden achter volgt/ etc. Dit vrede edict/ oft
+ eer
gemomde-handelinge heeftmen aengeboden de Heeren Staten van Hollant ende
Zeelant/ op dat sy hen daer nae mede wilden voegen ende stellen neffens
d'andere provintien: maer de selve Heeren hebben mondelinge ende schriftelick
vertoont de swarigheden
† die sy daer inne vonden/ niet raetsaem achtende haer daer
inne te wickelen; seggende haer te willen houden by de Pacificatie tot Gent
besloten/ zijnde beyde den Coning ende den Lande voorderlijck
*:
vertoonden de swarigheden die sy vonden in dit edict/ alsoo hare begeerte daer
in niet en was genoech gedaen/ Om dese redenen/ Voor eerst; Dat de vreyheyd
ende macht der vergaderinge der Heeren Staten generael der Nederlanden | | | | was benomen/ die sulcx nochtans van rechts wege toequam/ als eene
saecke zijnde daer aen de landen ten hoogsten gelegen was. Ten tweeden: Dat de
Staten haer sagen verplicht aen nieuwe (te voren
+ noyt gepleegde) eeden. Ten derden:
Dat de Graef van Bueren met gewelt noch in Spanjen wierd gehouden. Ten vierden:
Dat den eed die Don Joan hadde gedaen tot hanthoudinge vande Pacificatie van
Gent/ was vol dobbel-sinnige woorden. Ten vijfden (aenmerckens waerd) Datmen al
dese vreemde soldaten (diemen verscheydemalen hadde afgecondicht voor vyanden
des Conings ende der landen) nu mette Nederlantsche geroofde goederen noch
soude vry laten vertrecken/ ende haere achterstellige gagie voldoen/ daer de
selve waerdig waren metter doot gestraft te worden. Ten sesten: De Staten van
Hollant ende Zeelant achteden gantsch oneerlijck te zijn datmen so lichtvaerdig
soude verwerpen sulcke heerlijcke alliantien
† ende verbintenissen mette kroonen van
Vranckrijck/ Engelant/ als oock met eenige Duytsche Vorsten gemaeckt/ daermen
veel eer groote danckbaerheyd de selve over sulcken ontfangen weldaed behoorde
te bewijsen. Ten sevensten
†: Om dat Don Joan egene
* versekertheyd
gedaen hadde/ om zijne beloften getrouwelijck te voldoen. Ten achtsten: Dat men
niet en had duydelijck besproken het afbreken der kasteelen ende forten/ die so
lange hadden gedient tot roofnesten der tyrannen/ ende men geen nieuwe forten
inde Nederlanden soude mogen maecken/ dan met consent der Heeren Staten
generael/ met noch andere swaricheden meer. Om alle welcke redenen/ de Heeren
Staten van Hollant ende Zeelant verklaerden dat sy geensins konden in dit
Vrede-edict consenteren/ voor ende aleer men haer op de voorgestelde gravamina
hadde genoech gedaen: seyden oock dat Don Joan (wanneer hy in zijn Gouvernement
soude zijn) alles lichtelijck na zijnen sin soude krijgen/ somen niet eerst de
voorsz. voorgestelde articulen af en handelde. Desen alles niet tegenstaende/
so hebben d'andere Provintien Don Joan tot Gouverneur aengenomen/ ende hem tot
Brussel daer
+ inne bevesticht. Hy dede veel borgerlijcke exercitien
†/ om des
gemeenen mans genegentheyt tot hem te trecken/ ende veel neerstigheyt (soo het
scheen) om 't vreemde crijgschvolck te doen vertrecken. De steden
Maestricht/ Antwerpen
†/ Liere ende andere werden vande
Spanjaerden (die de selve seer hadden getiranniseert) ontledicht. Vele luyden
hadden goede hope dat door deses mans regeringe de | | | | saecken des
Lants op eenen goeden vasten voet souden werden gebracht; maer ten duyrde niet
lange/ ofmen heeft bemerckt dat hy heymelijck den Spaenschen last volgende was.
Hy hitst tegens de Staten
+
secretelijck op de steden Amsterdam/ ende Uytrecht
† . De Duytsche Colonnellen/
die haer volck tot besettinge in eenige steden hadden/ heeft hy mede aen zijn
zijde getrocken. In somma zijnen bedriegelijcken handel/ ende fenijnig oordeel
over de Nederlanden/ heeftmen klaerlijck meer en meer vernomen ende verstaen
uyt eenige zijner eygener brieven
†/
geschreven aen den Coning van Spanjen/ in Gasconien door het volck des Conings
van Navarre bekomen/ ende de Prins van Oranjen beschickt/ die de selve aen de
Heeren Staten generael heeft doen behandigen/ daer inne versoeckende voorraed
van geld ende volck/ om de landen t'eenemael onder de Spaensche gehoorsaemheyt
te brengen: want het lichaem (soo hy schreef) was soo ontsteld/ datter geen
ander remedie was om dat te genesen/ dan met vele ongesonde gequetste leden af
te snyden/ ende anders meer.
Het trots, jonc, hipplend' bloet, brood-droncken wulpsch end'
dartel,
Dat soeckt ons slechts maer vast te brengen aen de wartel
*,
Om ons, door schijn van deucht, te helpen al van
kant,
Te brengen onder hem het gantsche Nederland.
Maer lieve hoort hem niet, hout eendracht vast gebonden,
Bout op geen driftig sant
*,
legt goede vaste gronden,
Volgt altijt goeden raet van rechte wyse lien,
Voor al, in al u doen, wilt op den Heere sien.
Celui qui parle en flaterie aux intimes amis, les yeux mesmes de
ses enfans defaudront.
+
Al wat vleesch en bloet verdicht/ Is gantsch ydel/ boos en
licht.
+
Homo spectat quod est ob oculos Iehova spectat quod est in
animo.
+
| | | |

§ Stem: Courante Si cest pour mon
pucellage.
FOey Don Jan! al u bedryven
Staet voor God en mensch beschaemt,
Hoe t oock wesen mach genaemt,
Al u doen kan niet beklyven;
't Welc dan is u meesters schae.
Al u veynsen en u smeken,
Hoe't mach wesen op gepronckt,
Is als 'tvier nu gansch ontvonckt,
Al u Spaensche loose treken
Syn soo klaer nu aenden dag
Als de Sonne schijnen mach.
Bastert zijt ghy van natueren,
Bastert zijt ghy in Gods kerck,
Bastert vintmen al u werck,
Basterts doen niet lang kan dueren,
Bastert sterft hy die al om
Gaet in basterts wegen krom.
Sond' op sonde gaet ghy hoopen,
Sondig is u doen en laet,
Ghy gaet met de sond' te raed',
Mette sonde sult ghy loopen
In des sonds verderffenis;
Want de sond 'sdoots oorsaeck is.
Wanneer het nu bleeck dat de Hoog-duytschen van Don Joan
onderhouden wierden; heeftmen
+ de selve uyt 'tcasteel van Antwerpen/ als mede
uyt 'sHertogenbosch/ Bergen op Zoom/ ende
Sevenbergen doen vertrecken; Welcke saecke van Don Joan aen den
dag komende /als oock noch andere dingen meer/ heeft hy hem gespoedicht naer
Namen
†/ alwaer hy/ den 7.
Julij 1577/ vermeestert het
+
| | | | casteel/ eenen Gouverneur daer op stellende die hy
syn saecken vertrouwde. Over welck stuck hy zijne gesanten na
Brussel sent om 'tselve by den Raed van State t'ontschuldigen/
voor gevende dat hy hadde verstaen datmen uyt was om zijn persoon te
verseeckeren ende nae Zeelant te voeren. Daer op hem geantwoord werd; men soude
hem sodanigen versekeringe doen alst hem soude believen/ wanneer hy alle quaet
vermoeden van de Heeren Staten wilde af leggen; Hy daer en tegen dreycht haer
te vyer ende te swaerde/ scheld haer voor rebellen/ ende (namelijck die van
Hollant ende Zeelant) begaen te hebben de sonde der gequetster Majesteyt. Aldus
nu openbaer zijnde Don Joans opset/ hebben de Heeren Staten generael/ hier over
als verslagen synde/ noodig geacht de Coning van Spanjen
† dese saken kenbaer te maken/ als gedaen wierd. Ende
naer eenige tusschen gevallen geschiedenissen heeft Don Joan hem sterck
gemaeckt om de landen te beoorlogen/ daer over ontbiedende te
+ rugge zijn doorgesonden vreemt chrijgs-volck.
De Heeren Staten dit bemerckende/ nemen oock volck van oorloog aen/ breken af
de casteelen
† so tot Gent/
Antwerpen/ Uytrecht/ Rijsel/ als
Valenchijn/ ende versoecken aende Heeren Staten van Holland ende
Zeelant hulpe/ als oock den dienst des
+ Princen van Oranjen
†, die hem te
Brussel laet vinden/ gekoren werdende/ in Octobri 1577/ Ruwaert van Brabant/
'twelck in out-Brabants te seggen is: Rust-bewaerder. Eenige edelen/ meest
Walsche/ dit benijdende/ weygerden onder 'tgebied deses Princes te velde te
komen/ ende 'tland te dienen:
+ besluyten deshalven den
Eershertoch Matthiam
†, broeder des
Keysers Rudolphi, t'ontbieden uyt Duytschlant/ dewelcke inde Nederlanden
aengekomen zijnde in Decembri 77/ is de selve terstont gekooren tot Gouverneur
generael der Landen/ ende de Prins zijn Lieutenant. Ende hebben de Heeren
Staten generael/ onder 'tgebiet van dese Heeren/ tegens Don Joan, een machtig
Leger te velde ge- | | | | bracht/ Dewelcke sy met zijne Aenhangers hebben
doen verklaren by openbare afcondinge/ voor vyanden des Landts/ om hem ende de
zijne te krencken daer men kond' ofte mochte/ met verbod van de selve eenigen
toevoer ofte hulpe te mogen doen/ also de nood-wendicheyd der sake dese oorloge
tegens hem vereyschte. De Heeren Staten hier en boven/ versoecken hulpe ende
assistentie van alle Coningen ende Vorsten/ in dese hare gelegentheyt. Ende de
Majesteyt van Engelant
† heeft Christelick geacht aen den
Coning van Spanjen te versoecken/ om het vyer der oorloge te blusschen/ dat nu
scheen groot te willen ontsteecken/ dat Don Joan na Spanjen mochte werden
geroepen/ als de landen
+ onaengenaem zijnde/ ende te versorgen schorssinge van wapenen:
met verdere aensegginge; soo sulcx niet werde aengenomen/ dat hare Majesteyt
haer Conincklijck devoir
* dan soude
doen om de verdruckte te helpen. De Coning van Spanjen dit vanden Engelschen
Ambassadeur seer vriendelick aengedient zijnde/ heeft het Goddelick/
Conincklijck/ ende redelick versoeck in den wind geslagen/ ende Don Joan
heymelick versorgt van alle nootsakelickheden totten oorloge dienende; Uyt
Spanjen oock afveerdigende/ aen de Staten der landen/ de Baron van Selles
†/ een
loos ende doortrapt man; aenbiedende
+ alle
vrede/ Wel verstaende/ in dien de gemelde Heeren haer wilden de gehoorsaemheyt
des Conincx gantsch onderwerpen/ de Roomsche religie alleen gebruycken/ ende
den Prins van Oranjen tot Ostagier
*
overleveren aen zijne Majesteyt/ dat alsdan Don Joan, met alle het vreemde
crijgsvolck soude werden t'huys ontboden /ende den Prins van Parma, wesende van
zijnen bloede/ als Gouverneur/ afgesonden/ die de landen soude regeren nae
haere Prevelegien ende wetten. De Heeren Staten dese aenbiedingen niet konnende
aennemen/ alsoo de selve voornemelick streckten/ om de Prins van Oranjen in 's
Spanjaerts gewelt te moeten leveren/ is daer op gevolgt dat Don Joan zijn leger
in Jannuario 78/ heeft gemonstert/ sterck 2000 ruyters met 16000 voetvolcx/
latende af roepen openbare oorlog
† tegens de Heeren Staten generael der
Nederlanden/ de Paus Gregorius de dertiende zijn bulle | | | |
+ hier by doende/ ende veel aflaet van sonden belovende/ de gene
die de Spanjaert souden helpen tegens de rebellen: Ontrent Gemblours ranst Don
Joan 'tleger der Staten aen
*/ 'tselve groote afbreuck doende/ de Spanjaerden haere victorie
vervolgende/ veroveren Leuven, Limborch,
Diest, Nivelles, Philippeville, ende Sicchenen, daer
sy een groote moort deden.
Genadig goede God! en Coning aller machten!
Verlosser van de mensch! slae gaed' u lieve bruyt!
Breeckt eenmael 'tGodloos doen, van die so hatig trachten,
Met alle tiranny, u volck te roeyen uyt.
O alder Vorsten Vorst! spring-ader, vol des troostes!
Ons Hemelsch hoogste goet! ons zielen eeuwig wit!
Gedenckt aen u verbont; 'tis nu den tyt des oogstes,
Help! help! o Heere help! het volck dat u so bid.
Intelligat homo medicum esse Deum, & tribulationem
medicamentum esse ad salutem, non paenam ad damnationem, sub medicamento
positus ureris, secaris, clamas: non audit medicus ad voluntatem, sed audit ad
sanitatem.
+
Och! dat ick waters genoech hadde in mijnen hoofde/ ende mijn
oogen traen-aderen waren/ dat ick dag ende nacht beschreyen mocht de
verslagenen in mijnen volcke.
+
Mon violon s'est tourné en voix de lamentation, & mes
orgues en son de pleur.
+
| | | |

OCh hoort doch aen ô Heer!
Het klagen van dijn arm gemeent,
En merckt eens aen hoe seer,,
U volck nu weer,, klaegt, schreyt, en bitter weend!
Heer maect ons eenmael vry! Van all' dees tyranny,
En siet ons jammer aen, Of anders wy vergaen
Hout ghy de wacht,, Laet 'svyants pracht,,
Sijn macht,, En kracht,, Sijn haest tot niet gebracht,
Op dat o Heer u bruyd Niet werd'haer prooy' en buyt,,
Staet haest'lyck op, Slaet op de kop,
Die ons dus druct en plaegt,, End' overal verjaegt;
Soo sullen wy, Verheucht en bly, U 'tallen ty,
Waer 't sy, Vry eer bewysen,, En prijsen.
Heer toont u goetjonstigheyd,
End' breect 'svyants listigheyd.
| | | |
+De oneenigheyt die onder de Crijgsoverste van't leger der
Heeren Staten was/ gaf oorsake dat den vyant voordeel op't selve heeft
verkregen; hebben oversulcx de Heeren Staten advijs versocht vanden Prins van
Oranjen, ende hulpe van Hollantsche ende Zeelantsche soldaten/ die hen
toegebracht wierden; met de selve besettende/ als de getrouste zijnde/ de naest
gelegene steden aen den
+ vyand/ ende van daer het leger opbrekende. De stad Amsterdam
†, houdende de partye
van Don Joan, is ondertusschen/ door de Heeren Staten van Hollant/ aen allen
kanten benouwt geworden/ so dat sy haer gedrongen vond te begeven/ neffens
d'andere Hollantsche steden/ onder het gouvernement des Princen van Oranjen.
'Twelcke Godes kercke seer heeft gestijft/ de vroome verquict/ 'tland een goede
sterckte/ ende den vyand een groote verslagentheyt by gebracht. De steden
Campen ende Deventer zijn (door den Graef van
Rennenberch
†) mede gebracht onder 'tgebied der Heeren Staten.
Leeuwaerden, Groeningen, Ipren,
Gend, Brugge, ende veel ander treffelijcke steden met
Antwerpen, hebben haer getoont vyand van Don Joan, beminnende de vryheyd
haerder Previlegien. D'inwoonders der selver steden hebben haren eed van
getrouwicheyd moeten doen aenden Coning, als oock aenden Eershertoch Matthias
als Gouverneur der landen/ aende Prins van Oranjen zijnen Lieutenant/ ende
aende Heeren Staten generael: Daer en tegen Don Joan met de zijne te moeten
houden voor vyanden des Lants/ met verbot van de selve eenigen toevoer te doen/
nochte gemeenschap
+
+ met brieven ofte andersins te
houden op pene van sware straffe. De Jesuyten
† binnen Antwerpen ende Brugge/
als mede in andere steden/ het doen deses eeds weygerende/ zijn daer over uyt
de steden gevoert. Ende also de Keyserlijcke Majesteyt met de Rijcx-vorsten
bestemt hadden eenen rijcx-dach te houden binnen Worms
†; so hebben de
Heeren Staten noodich geacht derwaerts te senden hare gesanten/ onder andere/
den Heere van St. Aldegonde een voortreffelick man/ die aldaer een gefondeerde
Oratie heeft gedaen/ behelsende den droeven stant der bedruckter Nederlanden/
hoe | | | | dat de selve Landen nu vele jaeren hadden geproeft de wreetheyd
der Spanjaerden/ ende daer noch midden in staken/ ende (soo het God met zijne
bermhertige hulpe niet en versage) den geheelen onderganck der selver landen te
bevreesen stont/ Versocht derhalven met alle ootmoedicheyt zijns Keyserlijcken
Majesteyts hulpe ende vriendschap/ om by den Coning van Spanjen te wege te
brengen datmen tot een vaste bondige vrede mochte geraken. Ondertusschen de
voorsichtige Prins van Oranjen
+ heeft de
Heeren Staten aengedient hoe hoog-noodig het was (om een gefondeerde staet te
bouwen) middel te hebben om zijnen vyant/ niet alleen te wederstaen/ maer den
selven oock te gaen offensivelick besoecken/ hem te velde aen te tasten/ zijn
steden te belegeren/ ende so (met Gods hulpe) uyt den lande te verjagen. Desen
raed is voor so goet opgenomen/ dat terstont middelen beraemt wierden om
'tselve in't werck te mogen stellen. Hare Majest. van Engelant heeft de
Nederlanden toegesonden
+ hulpe van 2000 ruyters ende 3000
voetknechten/ onder 'tgebied van Hertoch Hans Casimirus
†,
die den tijtel kreech van Stadt-houder te wesen voor hare Majest. inde
Nederlanden. Vele vanden Adel/ Papistige
*/ meest Walen/ hebben dese sake qualick geduyt/ als ofmen door
desen
+ middel de
landen socht t'eenemael te brengen onder sodanige gebiedende Heeren/ die de
gereformeerde religie inde selve alleen souden willen invoeren. Ende niet
tegenstaende de Prins van Oranjen dit quaet vermoeden socht te weeren/ so syn
de Walen evenwel voorts gevaren/ ende getreden in ondersprake met Francisco
Hertog van Anjou
† Roomsch Catholijck/ eenig broeder des Konings van
Vranckrijck.
+ Desen Hertog is mette Heeren Staten verdragen/ tot 'sLants
dienst gebruyckt te worden/ voerende den tijtel van Bescherm-heer vande
Vreyheyt der Nederlanden. Ende is dus onder het gebied | | | | der
voornoemde Heeren een machtich leger te velde gebracht/ daer met Don Joans
leger/ aengetast synde/ een merckelijcke neder-lage
† heeft gekregen.
Een schrickelicken roock, een vlam, een heftich branden
Liet God haest uyt gaen, en verdelgde syn vyanden,
De hemel en de aerd boog voor syn Majesteyt,
Hy reed op Cherubyns, end' heeft syn volck geseyt,
Die hy uyt enckel liefd' wou vaderlijck bewaren,
Siet mijn verkoren bruyt! Ick heb geteld u hayren,
'kWil u in druck en ancxst, vertrout maer, en
gelooft,
Troost, hulp, en alles syn, en rechten op u hooft.
In manu Domini est potestas huius terrae, & eum qui utilis
est in ea suscitabit in tempore.
+
Door Amsterdam Veel blyschap quam. 'tIs wel en recht gedaen De
vrome by te staen.
+
Tu me feras cognoistre le chemin de vie: ta face est un
rassasiement de joye: il y a plaisances en ta dextre pour jamais.

§ Stem: Sei tanto gratioso.
MEn siet Gods kercke groeyen,
En schieten op als een verheven Ceder,
Seer schoon en lieflijck bloeyen;
En oock als een Laurier vergroenen weder;
'tGeen dat verstickt Was, werd verquickt,,
En heeft een moet genomen,
God onsen Heere,, Wyckt nimmer 'tsynder eere,
| | | |
Die op haer eygen krachten,
Op Ruyters, Wagens ende Knechten bouwen,
End' nergens meer na trachten
Als over al de vrome te benouwen,
Die sullen haer Op't eynd' voorwaer
Noch vinden meest bedrogen,
Wanneer 'sdoots vonnis Haer sal so klaer de Son is
Raest, tiert en woelt gy boose,
Voor wien Gods volck hem stedig
* moet
versteken;
Noch eens op't lest so schandelyck op breken.
Wie zynse toch Die daer't bedrog
Niet van Don Joan en weten?
En hoe hy huyden Op d'aldervroomste luyden
Drijft uyt de Spanjaert, rept ter deeg u handen,
End' wilt hem geensins vieren
*,
Laet hem niet langer nest'len in u landen;
Of anders siet, En kont ghy niet
Maer ghy sult broeden, Ja selfs oock slangen voeden
Slaet trommels en trompetten,
Vergaert u volck, brengts' al in d'Harrenassen,
Schiet los Roers en musquetten,
Sa velt u Pieck, wilt op den haspel passen
*,
'tCanons gebral Laet over al
De Spanjaerts tegen-voeren,
En syn soldaten Wegjagen van u straten
Wanneer ten wedersyden de voornoemde machtige hoopen noch te velde
waren/ so hebben de
+ Keyserlycke
Majesteyt, de Majesteyten van Vranckryck ende van Engelant met andere Vorsten
hare Ambassadeurs afgesonden om de partyen te bewegen tot een goede vrede/ op
dat daer door de vervreemdinge der Nederlanden van haren erfheere mochte
verhoet werden/ 'tveel onnosel-bloets-vergieten verhindert/ ende 'tvyer der
oorloge (dat nu scheen schrickelijck te willen uyt branden) uytgebluscht.
d'Afgesondene Heeren verschenen zijnde inde vergaderinge der Heeren Staten
gene-
/ | | | | rael† is hare voorstellinge gehoort/ ende ter herten
genomen/ ende zijn de selve eerlijck ende hoogelijck bedanckt voor de
Christelijcke ende Princelijcke sorge ende weldadicheyt die hare Heeren de
Nederlanden waren bewijsende. De Heeren Staten hebben haer getoont seer
geneycht te zijn (gelijck voor desen meer) om een vaste vrede te maecken/ ende
tot dien eynde redelijcke conditien met den Coning van Spanien aen te gaen.
Doch voor desen in handelinge met zijne Majesteyt wesende/ ende altijts
hebbende bevonden datmen haer socht 'tnet over 'thooft te trecken ende te
verleyden/ so hebben sy noodig geacht/ aleer sy met Don Joan in vorder gespreck
souden treden/ sommige nootsaeckelijcke articlen in geschrifte te stellen/ de
welcke sy geerne achtervolgt hadden/ tot behoudenisse der Nederlanden. Maer de
selve Don Joan zijnde voor gedragen/ heeftse verworpen ende nergens na willen
luysteren. Ende zijn de voorsz. Ambassadeurs vertrocken sonder yets uytgerecht
te hebben. Don Joan
+
afslaende den vrede/ heeft getoont wel te willen verstaen tot een treves
* of
stilstant van wapenen/ voor eenen tijt: doch de Heeren Staten 'tselve qualick
bevallende/ merckende dat haren vyand maer tijt socht om sich te verstercken/
ende om twisten onder de Staten ende de Provintien te saeyen/ als oock om
eenige ontrouwe oversten om te koopen/ werd na dese begeerte niet gehoort/ maer
gepast op goede tegenweer/ mistrouwende den Spaenschen treves. Den 22. Junij
1578 hebben de Staten met den Gouverneur
+ goet gevonden de
Religions vrede
† toe te
laten. Men heeft hier toe de Walssche Provintien oock willen bewegen/ de selve
aensienlicke gesanten toesendende/ Maer men heeft die daer toe niet konnen
brengen; dreygden ter contrarie de generaliteyt hen te willen afvallen/ somen
haer niet wilde toestaen meer stemmen in de vergaderinge der Staten generael te
hebben/ als sy te vooren hadden gehad/ ende die gene die sy onder andere leden
voor desen hadden moeten inbrengen/ 'twelcke by den Heeren Staten voor
onredelick ende onbillick gehouden wiert. Ende zijn derhalven de selve Walsche
provintien de
+
Religions vrede tegens geweest. Hier by quam de La Motte
† (hebbende de Staten generael gedient | | | | voor generael van't geschut) over
* met Don Joan.
Ende heeft sich noch meer ongemack verthoont/ de Walen een seer quaet genoegen
hebbende over die van Gend
†/ door dien de
Gentenaers haere geestelicke persoonen de prebenden
* hadden gemindert/ ende de selve totter oorloge gebruyckt/
daer over hen de geestlijcken aende Walen beklaegden. Die onder Montigny
†
hebben soldaten in Vlaenderen beschickt/ die daer groote roveryen/ ende
moorderyen aen stelden/ brantschattende dorpen ende steden. Die van Gend haer
hier tegens wapenende/ gebruycken hare schattingen/ totten gemeenen oorloch en
t'haren dienste ingewillicht. Dese Walen werden genoemt Malcontenten of
Paternosterknechten.
+ De Heeren Staten generael haeren Gouverneur den Eershertoch/
met den Prins van Oranjen ende andere getrouwe vrienden des Lants/ hebben alle
middelen voortgebracht om de Gentenaers mette Walen te vereenigen/ doch zijn
dagelijcx meer en meer partyschappen tusschen hen aengewassen.
+ Den Hertoch Casimirus, met zijne hoopen/ begeeft hem in
besonderen dienst der Gentenaers. Ende komt dit quaet daer by/ dat onder de
Hertogen Anjou, Casimiri, ende de eygene veltoversten der Heeren Staten,
hebbende in dienste 20000 peerde volcx/ met 40000 knechten te voete/
+ groote jalousien ontstonden tegens den anderen/
weygerende d'eene by den anderen sich te vervoegen/ om Don Joan met gemeender
hand aen te vallen/ die maer sterck was 6000 Ruyters ende 30000 te voet. De
meeste swarigheyd quam hier uyt om dat de Walen ende Gentenaers geen penningen
voor de
+ generaliteyt meer op en
brachten/ maer de selve gebruyckten in hare eygene nooden. Het aldermeeste | | | | quaet
is ontstaen/ door dien de besonderste Walsche Pronvintien
† haer voechden by Don Joan. Dit gaf den vromen
regeerders een groote wonde in 'thert ende maeckte groote verslagentheyt. De
Staten generael deden versoeck aenden Hertog van Anjou
†, dat zijne hoogheyt hem soude believen te laten gebruycken
tot dienst der Landen/ souden hem d'opperheerlickheyt der selver geven/ so sy
metten Spaenschen Coning niet en accordeerden voor den eersten Meerte 1579.
Maer den Hertog weygert
+ 'tselve/ ende/ danckt zijn volck meest af/ hem
begevende also na Vranckrijck. Door welcke afdanckinge de Malcontenten seer
zijn toegenomen/ ende gegroeyt. Het leger der Staten onder't beleyt des Graven
van Bossu
†, des Marschalcx la Nove, ende andere ervarene chrijgsluyden is
met voorsichtigheyd afgeleyd ende verdeelt inde de frontier-plaetsen/ oock
eenige afgedanckt ende betaelt. Hertog Casimiri
†
+
daet werd mispresen/ treckt nae de Majesteyt van Engelant hem t'ontschuldigen/
komt weder in Nederland ende vertreckt met misnoegen nae Duytschlant/ danckende
mede zijn volck af. In dese seer beancxste tijden/ dat yegelijcks
Vader-lants-lief-hebbende-herte gantsch bedroeft was/ heeft God eene
merckelijcke verquickinge de selve verslagene toegesonden; door dien Don Joan
†, is komen t'overlijden in zijn Leger voor Namen, eenige seggende
vande peste/ andere/ van ongenuchte/ den
+ 17. September 78. Hy
hadde seer groote concepten ende voorslagen in 't hooft/ daer over hy selfs by
den Koning in achterdencken
*
was/ waerom zijn Secretaris Escovedo
† in Spanjen werd ontboden/ ende
aldaer omgebracht. Aldus hebben de Nederlanden voor eenen tijdt gemist de quade
Spaensche practijcken/ 'twelcke haer een weynig ruste heeft
veroorsaeckt. | | | |
Verstoorder van de rust, 'sdeuchts hater, al verkerver,
Schijn-liefdig, dobbel-hart, twee-tongig, mensch-bederver,
Wulpsch, bastaert, stout en streng, warhoofdig,
doots-gesant,
Int land geen erger, om te stichten moord en brand.
Hart-neckig, onbeleeft, van heuscheyd afgeweken;
Kont ghy nu 'tHemelsch recht oock met u handen breken:
Maer neen, wanneer de boom en tacken syn verdroogt,
Soo werptmen hem daer heen, dewyl hy niet en doogt.
Impurus nunquam gaudia pura tulit.
+
De Heere is een wreecker tegens zijne wederpartyders/ ende die
het zijne vyanden niet vergeten en sal.
+
Ta main trouvera (o Seigneur) tes ennemis, ta dextre trouvera
tous ceux qui te haïssent.
+

WAt baed u de voochdy der Landen,
End' dat ghy s'u maect onderdaen?
Als ghy met oneer en met schanden,
Noch op het eynde moet bestaen.
Die God, die 't al door siet,
Sal straffen die daer hebben quaet gedaen,,
End' syn hoopken laten niet,,
Wat baet u hier te syn verheven?
En dat ghy syt een machtig Heer?
Wanneer ghy nae dit korte leven,
Wert vanden Heer verlaten weer?
Die Godt, die't al doorsiet,
Sal straffen die daer hebben quaet gedaen,
En syn hoopken laten niet
Altijt even treurig gaen.
| | | |
Wat baet verstant end' hoog geleertheyt?
Als ghy't so gaet misbruycken al?
En alle't goet wend tot verkeertheyt?
'tWelck u noch suer op breken sal.
Die Godt, die't al doorsiet,
Sal straffen die daer hebben quaet gedaen,
En syn hoopken laten niet
Altijt even treurig gaen.
Wat baet dat ghy veel goede leering
Door vrome luyden hebt gehoort?
Als ghy niet trachtet na bekeering,
End' Lant door vier en swaert verstoort.
Die Godt, die't al doorsiet,
Sal straffen die daer hebben quaet gedaen,
En syn hoopken laten niet
Altijt even treurig gaen.
+Alexander Farnesius
† Prins van Parma, Sone van
Madame de Parma, die bastart dochter was van wylent Keyser Carel de vyfde, ende
eertijts Gouvernante der Nederlanden/ is uyt Spanjen/ by den Coning
afgeveerdigt om als Gouverneur de landen onder zijn gebied te regeren. Desen
Italiaenschen Prince poogt/ door loose treken/ het vyer van oneenicheyd ende
mistrouwen over al/ onder den Nederlanders te ontsteken/ ende voorder uyt te
laten branden/ tot hem treckende veele ontrouwe ingeborene/ die op hope van
gewin ende tot hogen staet te geraken sich laten misleyden. Hy beleyt
+ Maestricht
†, ende wint 'tselve vechtenderhand/ alwaer hy een groote
moort begaet. Den 29. Junij 79 hebben de Papistige borgers hen meester gemaeckt
van de stad 'sHertogen-Bosch
†, ende aen Parma overgelevert. De Graef van Egmont
† heeft alle middel aengewent om
oock de stad Brussel, desgelijckx eenige Papisten de stad
Brugge
†, aen Parma over te leveren ende te verraden: Maer de getrouwigheyt
ende kloeckheyd eeniger vromer persoonen heeft dat verhindert.
Hoe aerseld ghy aldus? wat spoock of helsch gedrochte
Heeft so u hert' verleyt? Wie wasser die dit dochte,
O snoode wreede daed! Wat is dit voor een stick?
Ghy g'lyckt de schild-pad wel, die cruypend' in het
slick
Begeerd te zijn verhoogt, doch ging haer selfs bedriegen,
Den Arend (des versocht, hoog gaende met haer vliegen)
Synd' over eene rots, liet vallen dit gespuys
Te pletter t'eenemael, met oock haer gantsche huys.
| | | |
Satis diu verba dedisti: satis adhuc tua nos frustrata est
fides.
+
De trouweloose menschen Nau niemant goet en wenschen.
Ne favorise aux grands, les petits ne desdaigne,
+
Ne fai point de tes loix une toile d'araigne;
Toile ou le moucheron s'enrete, cependant
Que le bruyant felon va sa traime fendant.

§ Stem: Engels Baravastres drom. Of: Phoebus is lang over
zee.
ICk och arm! doe klacht op klacht,
Vall' door droefheyt in onmachten.
Dag'lycx groeyt ons Vyands kracht;
End' dat noch is meer te achten,
Maer haer schandelyck bestaen
Op haer eygen kop sal komen;
End' die dus verraen, end' slaen
'tArm onnosel volck, de vromen,
Sullen eer sy't meynen toch,
Voor haer boos en loos bedrog,
Haer loon wel krygen noch.
Doch wat mach ick my so seer
Over dese saeck ontstellen?
Swacke mensch! siet op den Heer,
Wilt al u betrouwen stellen
Vast op God en op Nassouw',
En dat elck hem mann'lyck houw',
In rechte liefd' en trouw'.
| | | |
+In dese tijt bestont de vergaderinge der
Heeren Staten generael
† in't Hertogdom van Gelder/ inde Graefschappen
van Hollant/ Zeelant/ Vrieslant ende d'Ommelanden. Hier by voechden haer oock
eenige besondere steden/ de regeerders der selver haer gedreygt siende van
eenen machtigen vyand/ hebbende oock alreede gesmaeckt/ so het ontrou- afvallen
der Walscher Provintien/ als oock de verradery veler ingeboorne die den vyand
gonstig waren. Naer alle 'twelcke de selve Heeren eenen moet hebben genomen/
binnen de stad Uytrecht
† vergaderende om met elck
anderen een naerdere verbintenisse aen te gaen/ ende middelen te beramen waer
door sy (met hulpe van God) souden mogen sekerlicxst Gods kercke/ met het lieve
Vaderlant/ ende de wettige regeringe daer in beschermen/ tegens alle geweld
ende listige pracktycken des vyants ende der trouwelooser menschen. Daer is een
goede Unie ende verbont gemaeckt/ bestaende in vele artikelen/ die den leser
vinden sal inde Historien
† der Nederlantsche
geschiedenissen uytgedruckt/ het welcke seer goede vrucht gedaen heeft/ ende
groote vastigheyt gemaeckt inde regeringe/ oock seer versterckt de Pacificatie
van Gend. De
+
Keyser Rudolphus heeft onderwijlen versocht dat tot Ceulen een dagvaert
†
soude gehouden werden/ om op de selve te vereenigen de Coning van Spanjen mette
Nederlanden. De gesanten ten weder zijden verschenen zijnde/ hebben de Heeren
Staten uyt het besluyt niet dan groote onheylen verno- | | | | men/ ende
bevonden datmen met alle loosheyt uyt was om haer te bedriegen ende te
verstricken. Parma ondertusschen groot voordeel doende op de vereenigde Landen:
De vergaderinge scheydende/ sonder yet wat uytgerecht te hebben. De Prins van
Parma hebbende belooft/ in't handelen mette Walen/ dat hy't vreemde
chrijgsvolck soude uyt de Nederlanden senden/ heeft 'tselve gedaen/ 'twelcke
vele luyden oorsaeck gaf alles goets den selven te vertrouwen/ hopende dat hy
de man soude wesen daer door de Landen in vrede souden werden gebracht. Waer
door de Gouverneur van Mechlen
†
+ d'Heere van Bours
oock beweegt wiert de selve stad aen Parma te leveren. In het beleg van
Maestricht is so veel vanden Walschen Adel aenden man gebrocht
*/ datter weynige overgeschoten waren/ die in dienste des
Conings hen hielden/ 'twelcke veroorsaeckte datmen den Prins van Parma selfs
versocht/ hy wilde het doorgesonden vreemd crijgsvolck weder t'zijnen dienste
ontbieden.
De sterckste muer of wal daer God door wil bewaren
Sijn kerck, syn volck, en 'tland, in stormen, ende baren,
Is eendracht, en te syn, in doen, en laet, en daet,
Een sin, een hert, een siel, een wil, een stem, een
raet.
d'Eendrachtigheyt die is de moeder vande krachten,
End' 'tgrootst gewelt dat oyt wy by malkander brachten,
Geen wapen doet so veel, geen oorlogs tuyg so sterck,
S'is 'talder-swackste volck het sterckste Bollewerck.
Este pares, & ob hoc concordes vivite, nam vos & decor,
& cantus, & amor sociavit & aetas. Vis nescia Vinci.
+
Daer is geen stercker stand Als eendracht in het Land.
La grace du Seigneur est une grand marée
+
De biens non perisans, une rente asseurée,
Un fonds inespuisable, ou jamais ne defaut,
Ni la graisse d'embas, ni la manne d'enhaut.
| | | |

§
§ Stem: Almande Prins de Parma.
| |