[p. 1,10]

[Eerste boek.]

Vanden lantgrave van Doringen, hoene die paus ten coninc coes. j.

 Na des keysers Vrederijcs doet,
 Die menigen brachten in pinen groet,
 So coes die paus Innocent
 (Maer niet met alder heren concent)
5
 Den lantgrave van Doringen.
 Maer dese en conste niet bedwingen
 Sijn wedersaken, so dat hi
 Niet coninc en hiet; ende hier bi
 Sone willic op hem beginnen niet,
10
 Want hijt oec gewerden liet
 Ende hem der pinen oec verdroet
 Jegen Coenrade ende jegen sijn conroet
 Te stridene altenen, dies niene verdochte;
 Want hijs oec niet volbringen mochte,


[p. 1,11]

 
15
 Om siecheit die hem ane quam,
 Daer hi oec dien doet an nam.
 Om dese sake, om dese dingen
 En willicken metten keyserlingen
 Niet gereckelike tellen;
20
 Doch mach hi heten der gesellen,
 Maer niet van gerechten aerde,
 Want hi noyt quam indie waerde;
 Daerom latic van hem bliven.
 Maer ic sal u die dinge bescriven
25
 Die gesciede in desen tiden;
 Al latict hier dus over liden,
 Ic salt vertrecken groet ende smal,
 Onder den keyser Willem al,
 Dies graven sone was van Hollant,
30
 Hoe hi tconincrike nam in hant,
 Ende met concente vanden heren.
 Dat salic u in teerste leren.
 Ende hoe hi tAken quam in die stat,
 Ende den keyserliken stoel besat,
35
 Sijn doen ende sijn leven al,
 Dat hem gesciede groet ende smal,
 Salic u secgen in rimen slecht;
 Ende oec mede alt gevecht
 Dat in sinen tiden gesciede,
40
 Van allen landen, van allen dieden,
 Van wonder, van tempeesten, van prophecien,
 Gelijc dat secgen die ander pertien,


[p. 1,12]

 
 Deen voren, ende dander na,
 Dat elc op sijn carnatioen sta
45
 Ende onder elken keyser geset,
 Daer dwonder bi gesciede met.
 Gelijc dat in heeft dlatijn,
 So salict in dietsce maken fijn,
 Ende oec mede in .vi[i]j. boeken,
50
 Diemen verre heeft doen soeken.

Hoe Willem van Hollant coninc ward. ij.

 Willem, Florens sone van Hollant,
 Ende joncfrouwe Machtelden van Brabant,
 Die smiddels hertogen dochter was
 Vanden drien Heinriken, alsict las,
55
 Dese werd te coninc gecoren,
 In manieren als gi selt horen.
 Heinric van Brabant, die hertoge[.],
 Die doe was .i. prinse hoge,


[p. 1,13]

 
 Ende Willems maech was, alsment kent,
60
 Hem was vanden paus gesent
 Van Aelmaengen dat keyserike.
 Doen gaf hijt vord dier gelike
 Willemme sinen neve saen,
 Diet vromelike heeft bestaen.
65
 Nochtan en was hi doe niet out;
 Want doe sijn vader der doet scout
 Betaelde, screefmen ons heren jaer
 .xijc. ende .xxxiiij. vor waer;
 Ende Willem hadde .xxi. der jare
70
 Doemen coninc coes daer nare.
 Dese Willem had te wive ontfaen
 Des hertogen dochter, hebbic verstaen,
 Van Brugewijc, Lisebet hiet;
 Daer hi enen sone af liet,
75
 Die Florens hiet bi namen.
     Doe die sake so vort quamen,
 Dat Willem te coninc was gecoren,
 Dedi alsmen plach daer voren,
 Ende wilde den stoel besetten tAken;
80
 Ende begonde also die saken


[p. 1,14]

 
 Alse hi sculdich was te doene.
 Aldus belach die stat die gone
 Enen tijt, tot dat hi
 Der stat wille gecreech daer bi;
85
 So dat sine in hebben gelaten,
 Met bisscopen, met vele prelaten,
 Die hi met brachte vor waer,
 Gelijc hi sculdich was. Daer naer
 Besat hi den stoel int inde,
90
 Ende na dat met groten gesinde
 Trac hi vord te Coelne ward,
 Ende berechtet daer na conincs ard;
 Ende dede daer int lant gebieden
 Van conincs halven alden lieden
95
 Pays ende vrede; ende datmen vord
 Vans conincs Willems halven tbord
 Vanden Rine suveren soude;
 Dat elc here come boude
 Die ten keyserike hort toe,
100
 Ende werde sijn man daer alsoe.


[p. 1,15]

 
 Met beden ende met behindicheden
 Es hi thuus dor dlant gereden,
 Ende maecte vrienscap jegen die heren.
 Die hi niene conde bekeren
105
 Met gevechte, die trac hi an
 Met worden ende met gichten dan.
 Want vele waser daer noch toe,
 Die onhoude herten hem droegen doe
 Om Vrederijcs neve, Coenradine.
110
 Maer hi bluste al dese pine
 Met gichten ende met gelove goet:
 Dit es dat menigen swigen doet.
     In sijn irste jaer oec mede
 Was Aelbrecht te Colen in die stede,
115
 Daer men af seget verre ende wide
 Dat hi was in sinen tide
 Bloeme van clergien al,
 Alsic hier na wel secgen sal,
 Daer ic u van sinen bloemen,
120
 Gelijc hi seide, .i. deel sal noemen.

Hoe coninc Willem tKeyserswarde wan. iij.

 Doen coninc Willem had gevrijd
 Om Coelne die straten, onlangen tijd


[p. 1,16]

 
 So lach hi daer, hebbic vernomen,
 Hine wilde ander stede begomen.
125
 In desen dat hi trac van daer,
 So quam hem ene boetscap swaer:
 Dat hi tes Keyserswarde quame,
 Oft hi behouden wille den name
 Vander keyserliker crone.
130
 Aldus voer hi daerward scone,
 Ende belacht met herecracht
 vi. weken dach ende nacht.
 Int leste moesten sijn ontfaen,
 Of het waer over hem gegaen;
135
 Want hi met sinen here
 Gewonnen had die meeste were.
 Ende doen die ander dat vernamen,
 Gaven si hem op te samen.
     Dus ward hi daer geweldich dies,
140
 Ende hadde daer af al sinen kies.
 Doen dit die ander stede sagen,
 Begonsten si hem meer versagen,
 Ende maecte[n] pays om dese dinc.
 Ende hier met hi oec bevinc
145
 Een deel die[r] gene, die waren nu
 Sine wedersaken, dat secgic u,
 Die van Coenraets maysniede waren:
 Want doen si vernamen openbaren,


[p. 1,17]

 
 Dat hi tKeyserswarde had gewonnen
150
 Entie ander stede oec an hem ronnen,
 Maectense mede vrienscap saen;
 Ende hi heefse dus ontfaen
 Ende getrocken an hem al.
 Dus haddi int begin geval
155
 Van sinen conincrike groet,
 Dat hem namaels clein bescoet.
     Men seget dicke, ende hets waer:
 Na goet begin comet .i. swaer,
 Ende, na cranc ende clene begin,
160
 Comet namaels groet gewin.
 Daerom en selewi verheffen niet,
 Al es dat ons geval gesciet.
 Dan secgic niet bi desen allene,
 Maer ic segt int gemene:
165
 Want ghi hebbet selden vernomen,
 Die geluckech waren int anecomen,
 Dat si lange geduren conden;
 Om dat si deen na dander begonden
 Ende si eles dan over quamen,
170
 Ende daer af mere dan hare namen.
 Sone wilden si niewer op micken,
 Ende wilden altenen vorward bicken
 Ende altemale dan bringen onder;
 Dan comt der avonturen wonder
175
 Alsi wanen ten besten wesen,
 Ende slaetse, dat sijs niet connen genesen.


[p. 1,18]

 
 Aldus sciet nu dagelike.
 Doen coninc Willem oec in sijn rike
 Waenden ten besten hebben geweest,
180
 Ward hi vanden Vriesen gevreest
 Ende ter doet bracht vor waer,
 Alsic u tellen sal hier nacr.
 Maer wat gesciede in sinen tiden
 Salic u hier overliden.

Hoe die paus sinde anden patriarke van Jherusalem, dat hi hem die heren ende dlantbescrive. iiij.

185
 In coninc Willems eerste jaer,
 So ward gesent al openbaer
 Een boec van over zee bescreven,
 Dat ward aldus utgegeven
 Ende vortbracht in deser maniere,
190
 Alsic u tellen sal sciere.
     .I. paus, hiet Innocentius,
 Die [derde] van dere namen dus,
 Hi begeerde te weten sere
 Hoe menich soudaen, hoe menich here


[p. 1,19]

 
195
 Die enich lant had beseten,
 Ende die hem oec dorste vermeten
 Strijd te houden jegen kerstenhede;
 Ende hoe menige stat oec mede,
 Ende oec borge ende castele
200
 Elc here hadde tsinen dele,
 Ende waer dat clcs goet was;
 Hoe menige mile, hoe menigen pas,
 Dat dene stat vander ander stoct;
 Haer vastheit met ende haer goet,
205
 Ende hoe elc hicte, stede ende port:
 Die ontboet hi vriendelijc vord
 Toten patriarken van Jherusalem,
 Dat hi des berichte hem
 Na sijn beste oft hi conde.
210
 Om dese sake die patriarke begonde
 Dit te besoeken al over zee,
 Van heren, van steden, min no mee.
 Gelijc dats hem onse eertsce vader
 Die paus hadde gebeden algader,
215
 So dede hijt besocken ende scriven,
 Ende en liets niet achter bliven
 Waer hijt gevreischen conste,
 So dat hi een boec begonste


[p. 1,20]

 
 Hier af te maken, dat hi soude
220
 Den paus senden also houde
 Alst gemaect waer, godweet.
 Dus wast in desen tiden gereet,
 Doen send hijt hem also saen.
 Hier vore dedic u oec verstaen,
225
 In die vierde pertie ane dinde,
 Hoe die paus daer omme sinde;
 Maer niet en sprect hi meer daer af,
 Om dattie patriarke doe niene gaf
 Dat boec ute na waerhede,
230
 Alse hi in dese pertie dede.
 Sone wildict daer niet vorder dichten.
 Daer om salict u hier berichten
 In corten worden, na die waerheide,
 Gelijc dattie boec seide.
235
 Ende irst werf hoe die heren heten
 Die daer dlant hebben beseten.

Van alden geslechten van over zee, ende waer af datsi quamen. v.

 Twee gebroeder die hieten aldus:
 Saladijn ende Sapha[di]nus,
 Die edel waren ende rike sere,
240
 Ende boven al sarrasinen here,


[p. 1,21]

 
 Ende daer al dat geslechte af quam
 Ende al dat heerscap, alsict vernam,
 Dat oyt sint geregneert heeft;
 Na dat ons die waerheit geeft
245
 So regneerd oec nu ter stont.
     Saladijn, ic doet u cont,
 Had .ix. sonen ende here groet,
 Eer hi selve quam ter doet.
 Ende Saphadijn die levede langer,
250
 Alne was hi niet so tanger
 Alse sijn broeder was Saladijn.
 Ende na die doet des broeder sijn
 So doetdi alle sine kinder saen,
 Sonder enen, die hadde ontfaen
255
 Die soudaen van Ycone,
 Ende Moradijn so hiet die gone,
 Ende dien onthilt hi [jeghen] Saphadine
 Dat hine niet ter doet ne pine.
 Caliphus hadden bevolen heme
260
 Dat hijs harde wel waer neme,


[p. 1,22]

 
 Alse hi oec dede in alre tijt.
     Caliphus, dat wel seker sijt,
 Es te seegen min no mere
 Dan haer paus ende haer here,
265
 Ende dien die sarrasine algader
 Eren, gelijc wi onsen vader
 Den paus eren ende onderhorech sijn.
 Gelijc so doen sijt hem in scijn
 Ende houdene over haren paus met,
270
 Gelijc dat gedraget haer wet.
 Ende Baldach es oec die hofstede
 Van alden sarrasinen mede,
 Gelijc dat Rome es dat hoft
 Van al kerstenheide, dies geloft.
275
 Ende in Baldach, die rike stat,
 Es Caliphus stoel gesat,
 Ende daer staet Mamet, haer afgod.
 Gelijc dat sente Peters gebod
 Van Rome der stede ward uut gesent,
280
 Ende al kerstenhede es bekent,
 In dier gelike so es Mamet
 In Baldach die stat geset


[p. 1,23]

 
 Ende houtmen van hem sijn geboden,
 Alse van haren oversten goden.
285
 Ende daer besochtene menech man
 Die waent dat daer gewin leit an.

Van Mamets pelgrinen ende van Caliphus haer paus manieren. vi.

 Mamet besoect menich daer
 Van so verre, dat hi vor waer
 Een half jaer onder wegen es
290
 Eer hi weder, sijt seker des,
 Met gemake thuus can comen.
 Van selken lande heeftmen vernomen
 Payne comen, die .xij. dachvarde
 Voren met kemele gelike parde,
295
 Daer si nie water in vernamen;
 Sonder alse die kemele quamen
 Ende sere verdorst waren, godweet,
 So namense haren voet gereet
 Daer si water wisten onder,
300
 Ende sloegen daer die eerde besonder
 Metten voete; ende daer naer
 Graven die sarrasijn aldaer,
 Ende vinden water saen daer neven,
 Dat si haren kemelen geven.


[p. 1,24]

 
305
 Dits een wonder te secgen hier
 Hoe dit geweten mach dit dier?
     Ende alse daer vele pelgrime sijn
 Int jaer op enen gesetten termijn,
 So gaet Caliphus ten tempel mede,
310
 Haer paus, metten volke gerede,
 Ende ane beet Mamet in deser maniere:
 Metten houede niget hi sciere
 Driewerf, al biddende sere,
 Ende danct Mamet al siere ere;
315
 Ende alse sijn beden dan es gedaen,
 Eer hi uter kerken mach gaen
 So hout hi etentijt daer,
 Met groten lichte harde claer,
 So dat verre die claerheit sal gaen,
320
 Ende dit es Mamet te eren gedaen.
 Ende alse die etentijt es leden,
 So settmen Caliphus daer ter steden
 Ene diere crone opt hoeft daer,
 Ende gaet tsinen palayse daer naer;
325
 Dits sine maniere van siere ere.
     Moradijn, die dese grote here


[p. 1,25]

 
 Bevolen had den soudaen,
 Alsic u hier vore dede verstaen,
 Dese Moradijn had Halapien al,
330
 Met datter toe horde, groet ende smal;
 Ende daer horden oec toe wel besondert
 Onder stede ende castele .cc.
 Mer die dorpe dier horen an
 En konde gerekenen geen man:
335
 So menich esser daer geseten,
 Dat wi die waerheit niene weten.
 Daer om latict aldus bliven,
 Ende sal u vord van Saphadijn seriven,
 Die Saladijns kijnder alle versloech,
340
 Sonder desen daer ic nu af gewoech.
 Ende desen haddi verslegen met,
 En hadden Caliphus niet belet.

Van Saphadijns kindren, die lantscepe houdende sijn. vij.

     Saphadijn, die dede ontliven
 Sijns broeder kinder om dat hi bliven
345
 Waende here met sinen kinden,
 Na dat wi die waerheit vinden,


[p. 1,26]

 
 Hadde .xv. sonen met,
 Die hi al hevet wel beset
 In groter heerscapien ende in rijcheit,
350
 Dat u hier nu werd geseit.
     Sijn outste sone Melechadinus
 Dien gaf hi te dele aldus:
 Egipten al, groet ende clene,
 Met .c. dusent dorpen gemene.
355
 Al recht toten middage vord
 So strecte henen daer sijn bord.
     Die outste daer na hiet Coradijn,
 Ende dien gaf die vader sijn
 Damascene, ende die heylige stede
360
 Van Jherusalem so hilt hi mede,


[p. 1,27]

 
 Ende alt dlant, alsict oec las,
 Dat der kerstine mede was.
 Ende onder dese mogenthede
 Sijn onder castele ende stede
365
 ccc., sonder die dorpe, godweet,
 Die te telne sijn ongereet.
     Die derde sone Melethiphus hiet.
 Desen die vader te dele behiet
 Gemelle, ende alt conincrike
370
 Dat daer om lach dier gelike.
 Ut genomen die dorpe vor waer,
 So horden daer toe al openbaer
 ccc. ende een casteel ende stede;
 Dit was die gene al houdende mede.
375
      Die vierde hiet Meliomodelrijn,
 Ende dese hadde ten dele sijn
 Alt lant van Asyen, des sijt gewes,
 Met al datter toe horende es;
 Dat wel onder stede ende castele
380
 Dc. hevet te sinen dele,


[p. 1,28]

 
 Sonder die dorpe diere in staen.
 Die al buten der rekeningen gaen.
     Die vifte hiet Melcisemaphat.
 Dlant van Saerken hi besat,
385
 Daer Abel in gedoet was
 Ende hier toe horen, sijt seker das,
 dccc. onder castele ende stede,
 [S]onder dorpe getellet mede.
     Die seste hiet Melchinach.
390
 Die hadde trike van Baldach,
 Met al datter toe horende es,
 Gelijc ict vore vermaende des,
 Daer Caliphus in heeft sijn wone.
     Salaphas hiet die sevende sone,
395
 Ende dese en hout no lant no stede.
 Mer sine broeders geven hem mede
 Alle jare .ij. scone part,
 Elc van hem, ende wel beward
 Met breidele ende met sadele diere;
400
 Ende daer op elc na die maniere


[p. 1,29]

 
 Dusentech bisante van goude goet.
 Dese Salaphas oec altoes moet
 Sijn met sinen vader Saphadine,
 Ende voren die baniere sine.
405
      Ende alse dese Saphadijn
 Vard visenteren die kinder sijn,
 So doet hi purper an, dies geloeft,
 Ende oec mede al om sijn hoeft.
 Ende dan comen sine kinder hem jegen
410
 ix. milen, na haer plegen;
 Ende alsi den vader beginnen naken,
 So plegen si ere saken
 Dat si hem .iiij. werf nigen neder,
 Ende cussen sinen voet dan weder;
415
 Ende daer na saen alte hant
 Cussen si des vader hant.
 Ende daer [na] die vader menichfoude
 Custen weder met gewoude,
 Ende geeft dan elken .i. vingerlijn,
420
 Gevormt na tgebeelde sijn.
 Ende dese, die ic hier hebbe geseit,
 Vader, kinder, na die waerheit,
 Wilden alt lant, verre ende wide,
 Wat dat horde ter kersten side,


[p. 1,30]

 
425
 Ende alle tribute wildense geven,
 Datden patriarke horde beneven
 Ende der kerken van Rome der stede,
 Op dat si mochten in payse, in vrede
 Die ander lande houden nu.
430
 Dit boden si, dat secgic u.

Noch van Saphadijns kindren, ende sinen wiven. viij.

 Twee van Saphadijns kinder
 Hebben oec in hoeden ginder
 Theylich graf, dat oec ter stede
 Onder tiden onse liede hoeden mede;
435
 Entie offerande nemense daer
 Die wel rentet over jaer
 .xx.m sarrasijnsce bisante.
 Dit deilden onder hem dese serjante,
 Die twee outste vanden gonen,
440
 Ende vier van sinen joncsten sonen


[p. 1,31]

 
 Bevreden ende hoeden dwater dus
 Dat geheten es Licalus,
 Dat alle jare in ogest maent
 Egipten dor vloyt ongewaent.
445
 Ende hier toe hord .i. rente groet
 Van .xl.m bisanten roet.
     Die twee joncste vanden vieren
 Die sijn gelupt nader manieren
 Datmen capune te vorne pleget.
450
 Ende dese hoeden, alsemen seget,
 Die offerande van Mamet
 Ende sijn daer toe dus geset.
 Ende dit deflense onder heme.
 Dits jaerlijcs ward, alsict verneme,
455
 .xxx.m gouden bisante.
 Nu wetti die rente van haer lande.


[p. 1,32]

 
     Saphadijn, deser kinder vader,
 Hadde oec .xv. wijf tenegader,
 Ende haer erve dat hem horde toe.
460
 Ende alsi met ere wilde slapen doe,
 Die dedi roepen in sine palayse,
 Ende daer met was hi dan met payse
 Ende slaepter met, ende heeft al daer
 Sine genuechte met haer vor waer.
465
 Ende droege enige enen sone,
 Daer met heeft hi sijn gewone
 Ende sijn delijt harde goet,
 Meer dan hi met eniger doet.
 Ende die oec niet met kinde gaet,
470
 Daer met heeft hi altoes sijn daet
 Nacht ende dach, tot dat si dan
 Kint draget. Dus heeft die man
 Welc hi wilt te sinen wille.
 Entie hi meest mint, lude of stille.
475
 Daer met doet hi sinen gere,
 Daer nes jegen gene were.
 Ende welc tijt datter ene sterft,
 Op dat hi ene ander verwerft


[p. 1,33]

 
 Die hi set in hare stede.
480
      Dese Saphadijn heeft enen sede
 Die oec van sinen vorsaten es comen:
 Dat hi jaerlijcs, hebbic vernomen,
 X. werf laet sijn vorhoeft sien.
 Ende alse oec boden comen te dien
485
 Van coninge oft van princen mede
 Diene spreken willen gerede,
 Die doet hi des eerstes dages gaen
 In sine vorste sale, daer saen
 CC. turke gewapent comen,
490
 Die den bode wel begomen
 Ende wachten daer al dien nacht.
 Des ander dages, alse es bedacht
 Die soudaen, so sent hi daer,
 Ende doet ondervragen daer naer
495
 Wat boetscap dat si bringen nu?
 Des derdes dages, dat secgic u,
 So mach irst die bode ontfaen
 Sine antworde vanden soudaen.
 Dits haer sede ende haer maniere.
500
 Nu hord van haren lande sciere.


[p. 1,34]

 

Dit sijn regael stede van Egipten lande, entie beste. ix.

 In Egipten es Alexandrien,
 Dat porte es der sarrasine pertie,
 Ende neuwe Babilonie mede
 Ende Kadris, die vrouwe es alder stede;
505
 Ende Damiaten, dat sonder geliken
 Slotel ende dore es van alden rike.
 Van neuwe Babilonien, alsict weet,
 Die van daer te Damiaten ward geet,
 Gaet rechte te orienten ward,
510
 Ende es daer tuschen drie dachvard.
 Ende die tAlexandrien ward wilt gaen,
 Moet toxcidenten, sonder waen,
 Ende drie dachvard es oec met tgone
 Alte lande van Babilone;
515
 Mer te water eest .vi. dachvard.
 Ende die van Damiaten vard


[p. 1,35]

 
 Te monte Synay, so es met
 .vij. goede dachvarde geset.
 Ende van Damiaten tote Thanaym
520
 Es ene dachvard, meer no min.
 Ende Damiaten staet tusscen der zee
 Ende der flumen Nylee.
 Ende daer valt oec dmere deel
 Vander flumen int zee geheel.
525
 In Egipten tselker stat reinet niet
 Oft harde selden, eest dat gesciet;
 Mer Nilus onder tiden daer over vloyt,
 Daer namaels grote vrocht of groyt;
 Want dat makent soe vet
530
 Dat geen mes en messet bet.
 Dat water werd in julius die maent
 Utgelaten, alsemen waent.
 In .vij. pertien daer vloyt dan:
 Tote des heyliges cruces dages vord an
535
 So wasset altenen; daer na seder
 Tote .xiij. dage so mindert weder.


[p. 1,36]

 
 Ende alst aldus mindert daer,
 So gaetmen vaste sayen daer naer
 Gerste ende ander coren, tien tiden,
540
 Datmen inden merte gaet sniden.
     Damiaten heeft .ij. paer mure
 Ende fosseiden diep ende sture,
 Ende .xxviij. torren groet,
 Van starcheiden sonder genoet.
545
 Ende van cleinen torren, diere om staen,
 Sijn onvertellijc sonder waen.
 In midden Nilus, jegen al dese
 Torren daer ic hier af lese,
 Staet een torren so hoge, so vast,
550
 Dat hi ontsiet engenen gast;
 Ende van dien torren gaet oec daer
 Tote des soudaens torre vorwaer
 Ene starke yserine ketene groet;
 So datter niemen liden moet
555
 No met scepe, no nieweren met,
 Hine hebbe vanden soudaen ontset


[p. 1,37]

 
 Ende sijn gemoede; van dat hi brinct
 Dat moet daer emmer sijn verdinct.
 Daer comen ongetelde scepe, godweet,
560
 Van alden lande wijt ende breet:
 Van Venegien, van Anthiosen mede,
 Van Grieken, van Cypers der stede,
 Van Ermenien, van allen eylanden;
 Ende [die] daer die vard willen bestanden,
565
 Die moeten daer vertollen ter stat.
 Hier af hevet ongetelden scat
 Die soudaen jaerlijcs vor waer,
 Ende dies en verdragemen niemen daer

Van Babilonie ende Alexandrie. x.

 [...] Neuwe Babilonien ende Caycus
570
 (Oft Cadrus heetmen mede dus),


[p. 1,38]

 
 Dit sijn twee stede, alsict versta,
 Ende staen op ene mile na.
 Cadrus heeft mer ene muer,
 Mer hi es starc genoech ende stuer.
575
 Daer wonen in joden ende kerstine
 Ende oec mede sarrasine,
 Ende elc hout daer oec sine wet
 Die hi wilt ende begecrt met.
     Bi desen steden sijn vele bogarde
580
 Van sconen done, van riker warde.
 Daer bi wast oec balsamus,
 Daer men ave leest aldus:
 Datmen sine scortse snidet daer
 Rechte inden meye vor waer,
585
 Ende dan hanct mer onder, sonder waen,
 Scone glasine vate saen,
 Daer die droppelen in vallen dan
 Die uter scortscen gaen vort an.
 Ende dan alse dit es gedaen,
590
 So nemtmen die vate saen
 Ende setse .i. half jaer na des
 In drecke oft in duvenmes;


[p. 1,39]

 
 Ende aldus ende in deser maniere
 So ontfeet sine nature sciere.
595
      Die borren die inden bogard staen,
 Oft daer dore lopen, sonder waen,
 Die eren sere die sarrasine;
 Ende tjaers altoes, in enen termine,
 So wasscen si al haer lijf daer in.
600
 Dit houdense over groet gewin.
     Bi Cadrus staet die palmboem mede,
 Die onse vrouwe nigen dede
 Tot haren voeten, daer si met staden
 Plucte haer genuechte van daden;
605
 Ende doen si der daden had genoech.
 Rechti hem op na sijn gevoech.
 Doen die Egiptiene dit vernamen,
 Versnedense desen boem te samen
 Ende paleerden ende ondersetten daer.
610
 Noch heden desen dage vor waer
 So openbard hem die sneden
 Die die van Egipten doen deden;
 Ende vander uren vor ward mere
 So eerdene die van Egipten sere.


[p. 1,40]

 
615
      Drie Babilonien hebben gewesen.
 Dierste was, als wijt lesen,
 Daer Nabugodonosor af was here
 Ende van Caldee coninc mere.
 Ende dit Babilonien stoet
620
 Op Thabor die flume goet.
     Dander daer in regneerde alsoe
 Van Egipten coninc Pharo.
 Ende dese .ij., in ware lessen,
 Sijn algader wildernessen.
625
      Dat derde es dat bi Cadrus
 Nu ter tijt staet aldus,
 Daer in gestaen was wilen ere
 Des conincs stoel, des conincs ere.
     Alexandrie die stat, sonder waen,
630
 Houtmen van Babilonien den soudaen,


[p. 1,41]

 
 Ende si staet bi Nylus der riviere,
 Mer sute water es haer diere.
 Die staet an enen casteel rike,
 Daer men in alle nachtelike
635
 Bernet groet licht vor waer,
 Om dat sijt sien selen aldaer
 Die met scepe daer willen comen.
 Vele kerken heeftmen vernomen
 Daer in staende in Cristus name;
640
 Daer af es daer ene daer sere bequame
 Hem allen, daer sente Marc in lach
 Ende sine ewangelien te scriven plach.
 Daer was sine passie ende sine sepulture.
 Mer daer na up ene ander ure
645
 Ward hi gestolen ende sijn lichaem mede
 Bracht te Venegien in die stede.
 Daer was oec in dese stat
 Des[.] patriarken stoel gesat.
 Daer lammen .ij. werf oec int jaer
650
 Die scaep entie geite vor waer.


[p. 1,42]

 
 Inden lande so es .i. sede,
 Om sente Mertijns messe gerede
 Datmen erweten ende veetsen snijd,
 Ende dies gelike tote der tijt
655
 Dat merte begint na haer gevoech.
 Dit donct mi te wonderne genoech.

Van Ebron, entie principael steden van Palestine. xi.

 Ebroen es die principaelste stede
 Van Palestinen, ende oec mede
 Der giganten woeninge geraect.
660
 Hier bi was Adaem gemaect
 Ende oec ontfinc hi daer die doet.
 Die sarrasine heten dese stat groet
 In hare tale Cariatarbe,
 Dats te secgen min no mee
665
 Dan virestede. Ende om die saken
 Datter waren .iiij. patriarken
 Begraven met haren wiven daer,
 So hieten si die stat daer naer.


[p. 1,43]

 
 Dat was Adaem, Abraham, Ysac
670
 Ende Jacob; dat was daer men af sprac
 In die bibele, daer mer vele in brochte
 Toter tweevoudeger hagedochte.
     Ende in dit [dal] bekinde Adaem
 Sijn wijf, aldaer hi gaende quam;
675
 Ende wan daer Sette an hare,
 Daer Jhesus Cristus af quam daer nare.
     Van Ebron .ij. milen clene
 Eest dlant roet algemene,
 Ende daer in greftmen pole sciere,
680
 Ende vercopen die eerde diere
 Dien van Egipten, gelijc men doet
 Diere specie ende goet.
     Neven Ebroen staet Manbree,
 Daer Abraem woende lange ee.
685
 Hier sach hi oec drie ingele mede,
 Daer hi ane betde den enen ter stede.


[p. 1,44]

 
     .x. milen van Ebroen met,
 Rechte torienten ward geset,
 Staet rechte min no mee
690
 Datmen heet die dode zee.
 Bedie heetmense dus ter uren,
 Om datter niet in mach geduren.
 Daer worden verdronken die vier steden
 Daer men in die bibele gewach af dede:
695
 Dat was om die sonden entie ongenaden
 Die daer in die liede daden.
 Ende Segoram, die vifte stat,
 Staet noch, om datse Loeth verbat,
 Bi derre zee, en[de] heet daer na
700
 Nu ter wilen Balesona.
 Neven dese zee recht nu vort
 TArabien ward, ane dander bort,
 Staet dat dal van Carnaym met
 Onder den berch van Moab geset,
705
 Daer op Balach, Sephors sone,
 Balam hadde geleit, die gone,
 Om dat hi Israel [soude] vermaledien daer.
 Van Aspaltus die lake vorwaer


[p. 1,45]

 
 Staet daer bi tArabien ward,
710
 Daer men van Judee vard.

Van steden van Arabien ende Phinecee. xij.

 Arabien was wout ende niet el
 Doen die kinder van Israel
 Daer in lagen .xl. der jare,
 Ende dat manna aten aldare.
715
 Arabien hetet nu dat lant
 Dat doen was harde onbecant.
 Daer es oec in dat dal
 Daer Moyses proefde sijn geval,
 Daer hi .ij. werf die roede sloech
720
 Ende .ij. borne sprongen na sijn gevoech,
 Daer af rivieren vloyen vor waer
 Die int lant lopen daer.
 Over die zee daer Moyses quam
 Eest nu al wout, alsict vernam;


[p. 1,46]

 
725
 Daer vant hi .xij. bornen gerede
 Ende .lxxij. palmen mede.
     In Arabien es die berch Syna,
 Daer Moyses op vaste, alsict versta,
 .xl. dage ende nachte daer naer,
730
 Om die wet te leerne daer,
 Die hem onse here scrivende sceen
 Met sinen vinger in enen steen.
 Daer es oec [Or], dat bergelijn,
 Daer Aron in gegraven wilde sijn,
735
 Ende Arim, ende Moyses.
 Daer staet oec in, sijt seker des,
 Die steen Oreb, daer coninc Baudewijn
 Van Jherusalem eerst quam in scijn,


[p. 1,47]

 
 Die van Vrancrike was geboren
740
 Ende dirste was, als wijt horen,
 Die daer te regneerne began.
 Hi maecte enen casteel bat an,
 Diemen regael berch hort noemen;
 Daer es die biscopstoel nu comen
745
 Van Pe[t]rasensis ende gesat.
 Arabien lant, verstaet wel dat,
 Es rechte een omganc oec mede
 Alse van Ydumea der stede
 Tote der martsen van Borel,
750
 Diemen nu heet Bisserel.
 Ydumea es een lant, sonder waen,
 Dat in Damassene es gestaen
 Onder Surie, want Damascus
 Es thoeft van Sirien, wi lesent dus.
755
 In Ydumea es Phenicea, een lant
 Daer Tyrus hoft of es genant.


[p. 1,48]

 
 Daer es oec in Tripolis
 Ende Akers, ende Sydonis,
 Ende Serepta, ende Beritus,
760
 Ende oec die berch Libanus.
 Yn Tyrus staet Origenes graf,
 Daer men vele seget af.
 Vor Tyren leget die marbersteen
 Daer onse here op sat, alst sceen;
765
 Daer op staet nu ene kerke vermeten
 Die Salvators es geheten.
     Van Tiren over .viij. milen
 So staet Seth nu ter wilen.


[p. 1,49]

 
 Rechte torienten ward na das,
770
 Daer woende die prophete Elyas,
 Ende daer verwecti Jonam mede
 Ende .vij. milen vander stede
 Staet Sydon, daer in [...] Dydo,
 Die maken dede Kartago,
775
 Dat in Affrike es gestaen.
 Van Sydone oec, sonder waen,
 .vi. milen, staet Baruth over zide
 Dart overvloyende es van tide.
 In dese stat stoet .i. beelde geraect
780
 Na sente Salvatore gemaect,
 Daer die joden, in onwerdicheden, na das
 Niet lanc doen Cristus verresen was,
 Met ere glavien staken in [die] side
 In versmeetheit; enten selven tide
785
 Ran daer uut water ende bloet,
 Daer sint menigen af quam goet:
 Want alle die hem bestreken met desen
 Worden gesont ende genesen,
 Ende die joden bekeerden mede
790
 Van dier stat optic stede.


[p. 1,50]

 

Van Damascene ende Lybano. xiij.

 Damascene, hofstat van Surie,
 Die maecte oec met sicre pertie
 Heliaser, Abraems sone,
 Ter stat daer gedoet was vor tgone
795
 Abel, die sloech die quade Caym.
 Ende .ij. milen vord van him
 So waest dat met enen lichte sloech
 Onse here Sauluse, omt ongevoech
 Dat hi gerne hadde gedaen.
800
 Ane den voet des berges saen


[p. 1,51]

 
 Van Lybani vloyen rivieren twee,
 Abana ende Archadie.
 Dit sijn die vloede van Damascene,
 Ende in die zee vallen oec die gene
805
 Rechte daer bi, ter selver stat
 Daer Eustatius woninge sat.
 Farfaer es oec ene riviere,
 Ende loep[t] ane Anthio[c]hen sciere.
 Oec biden berge van Libani
810
 Staet Cesarea Philippi,
 Dat Belinas es geheten.
 Noch an desen berch vermeten
 Springen .ij. borne scone:
 Jor ende Dan heten die gone.
815
 Dese lopen vord, min no mee,
 Tote onder den berch van Gelboe;
 Ende daer springense te gader uut
 Ende lopen in die Jordane zuut,


[p. 1,52]

 
 Aldaer was in gedoept onse here.
820
      Binnen der derder milen, min no mere,
 Van Gerico ten berge ward van Gelboe
 Toter stat die heet Aspaltee,
 Daer staet [een] dal, daer in vloyt
 Die Jordane, daert scone af groyt,
825
 Ende in wederside oec [van] Lybani
 Al toten bosche van Pharay
 So steet .i. berch. Die Jordane
 Daer sceet si oec inden vord gane
 Dat lant van Galylee,
830
 Ende Bosre ende Ydumee;
 Daer loept si onder die berge dan,
 Ende daer weder haer springen comt an


[p. 1,53]

 
 Een groet pleyn ende effen mede.
 Dats ene harde scone stede.
835
 Ende dat plain heet in serramois
 Placamedan, daer es altoes
 Marct, al van pascen vord
 Alden somer alsore toe hord;
 Daer bringen die Turke haer rijchede
840
 Te cope, entie van Arabie mede.
     Dan es oec ene grote riviere
 Die bi Chivithen, der stat diere,
 Loept; ende in die selve stat
 Es een beelde na Job gesat,
845
 Datmen daer eert weerdelike.
 Dese riviere loept dapperlike


[p. 1,54]

 
 Van Galylee te Cedar ward;
 Ende daer vergadertse in haer vard
 Jor, die grote flume,
850
 Ende deletse daer met haerre strume;
 Ende die en gaet niet verre mede
 Van Albelina der goeder stede.

Vanden stede van Galilee. xiiij.

 By Belina[s] die lake staet
 Daer die Galileische zee angaet,
855
 Tusscen Betsayda ende Capharnaam.
 In Betsayda, alsict vernam,
 Was Peter, ende Jan, ende Jacobus,
 Andries, Philips ende Alpheus.
 Ende .iiij. milen van der stede
860
 Staet Corasaym, daer mede
 Antkerst gevoed sal wesen.
 Ende over vif milen van desen
 Staet Cedar, ene edele stat.
 Bi Capharnaum es oec gesat


[p. 1,55]

 
865
 Een casteel, groet ende scone;
 Tafelcasteel heet hi, omt gone,
 Bedie daer saetde onse here God
 Vif .M. man na sijn gebod
 Met .v. gerstinen brode mede.
870
 Ende beneden dese selve stede
 Staet die stat daer onse here warde
 Na sine doet hem openbarde
 Sinen jongers, ende met hem aten
 Gebraden visch ende honichraten.
875
      In dese vorgeseide zee,
 Diemen heet van Galylee,
 Waest dat onse here sprac ane
 Tot Peter, die opt water te gane
 Begonste ende hem versagede doe:
880
 ‘Cranc van gelove’, sprac hem toe
 Onse here, ‘ende waerom twivelstu?’
     Ter slinker ziden van daer recht nu
 Vanden berge Genasereth,
 Daer es een wintgat geset
885
 Dat menigen wee doet, godweet,
 Die daer jegen yewent geet.
 Twe milen van Genasereth mede
 Es Magdalanum geset ter stede,


[p. 1,56]

 
 Die casteel, daer vrouwe af was
890
 Maria Magdalene, alsict las.
 Ende dit lantscap heetmen in scine
 Galilea der serrasine.
 Daer woende Zabulon ende Neptalim.
 Daer stoeden die .xx. stede oec in
895
 Die Salamon gaf sinen vrint Yram,
 Die coninc van Tyram, alsict vernam.
     Twee milen van Magdaloe
 Was Cytharath gestaen doe,
 Datmen hiet sint[.] Tyberius,
900
 Na Tyberio den keyser dus;
 Daer plach onse here te woenne mede
 Doen hi was in siere jonchede.
 Ende van daer over .iiij. milen
 Staet Bethulia nu ter wilen.


[p. 1,57]

 
905
      Ende .x. milen van Tyberiadoee
 Staet Nazareth in Galylee.
 Ende .ij. milen van daer ter vard,
 In den wech te Akers ward,
 Staet Sapharie die stat,
910
 Die sente Annen was vor dat,
 Onser vrouwen moeder goet.
 iiij. milen v . . stoet


[p. 1,58]

 
 Van Nazareth . . . . mee
 Datmen heet . . . . .
915
 Ende .ij. mil . . . . .
 Es Rebut . . . . . .
 Daer wilde . . . . . .
 Prinst. . . . . . . .
 Ende .i . . . . . . . . ede
920
 Sta . . . . . . . .
 Daer onse . . . . . . . rde
 Jegen Peter. . . . . . . eerde
 Ende jegen Jacop en. . . . e
 Ende .ij. milen van desen . . . . anne


[p. 1,59]

 
925
 Torienten ward sonder waen
 So es Hermon die berch gestaen.
     Ende int dal van Thabor, alsict vernam,
 Waest dat Melchisedech jegen quam
 Abraham met brode ende met wine,
930
 Daer hi met bluste des hongers pine.
 Twee milen van Thabor alsoe
 Staet Naym opten berch hoe,
 Daer onse here oec [. . .] intgone
 Verwect[e] doe der weduwen sone.

Van steden van Samarien. xv.

935
 Vif milen van Naym doe
 Staet die stat van Jerael [alsoe],
 Daer in regneerde Jezabel.
 Bi dere stede alsoe wel[.]


[p. 1,60]

 
 Staet Magedo, dat scone velt.
940
 Ende .ij. milen vort getelt
 Staen die berge van Gelboe,
 Die welke vermaledide emmer mee
 David om Saulle ende Jonatas,
 Alsmen in die bibele las.
945
 Vif milen van Jherahel na
 Begint dlant van Zamaria;
 Ende .x. milen van daer vord
 Staet Augusta, die rike pord
 In die welke begraven was
950
 Jan Baptista, alsict las,
 Van Heliseus ende Abdiam,
 Twee propheten, alsict vernam;


[p. 1,61]

 
 Mer sint ward sijn hoeft gedregen
 In Patras die stat ende beslegen.
955
 Ende sente Tecla hadde ter stede
 Den vinger, daer hi Gode mede
 Wisede, doen hi dit word seide:
 ‘Sich Gods lam!’. Na die waerheide
 Droegene Tecla van daer vord
960
 Tote[n] blide[n] berge, hebbict verhord.
     Vier milen van Sebasten mede
 Soe staet Napels, die goede stede;
 Daer staet bi Isar ende Sichan
 Tuschen Bethel ende Dan.
965
      In Sychen worden bracht daer na
 [J]oseph gebeente ute Egiptia,
 E[nde] worden gegraven, alsict vernam,
 By [enen bo]rre daer Seroboam,


[p. 1,62]

 
 Die coninc van Israel, wilen dede
970
 Twee gouden ossen maken gerede,
 Ende seide dat hise gebrachte wel
 Van Jherusalem, ende niemen el;
 Ende den een setti in Betel met,
 Den andren heeft hi in Dan geset.
975
      Bi Napels staet oec dat velt
 Daer men hier vore af telt
 Dat Jacob gaf Josep, sinen kinde,
 Buten den andren, om dat hijt minde.
 Op dat velt die putte staet mede
980
 Daer onse here den Samaritanen dede
 Een sermoen. Ende van Sichem vord
 Twee milen staet Lusa die pord
 Ende Betel, daer lange in
 Abraham woende int begin,


[p. 1,63]

 
985
 Ende daer sach in slape oec mede
 Jacob den ingel tere stede.
 Die berch van Bethel staet oec daer,
 Entie berch van Galga vorwaer
 [. .] torienten ward vord an
990
 Tuschen Sichen ende Dan.
 Over die side van Sichem
 xx. milen, ende van Jherusalem
 Vier milen, recht in die vard
 Daer men geet van Napels ward
995
 Te sente Samuels berge vord,
 Daer staet Rama oec die pord.
 Daer was die arke Gods in siden,
 Tot Samuels ende Davids tiden.

Van Jherusalem ende haren steden. xvi.

 Van Sichem .xx. milen vord
1000
 Ende .xiij. milen van Jericho der pord,
 Ende .xvi. milen van Ebron,
 Ende .vij. milen van Aschalon,


[p. 1,64]

 
 Ende .xij. milen van Joppee,
 So staet Jherusalem, min no mee,
1005
 Ter middelt vander werelt recht.
 Tripels oec die stede echt
 Es hare ward. Ende vord so staen
 Die berge Moreya, daer sach slaen
 David den ingel die liede doet
1010
 Om die abolge Gods groet.
 In Jherusalem staet, als wijt weten,
 Dat probatica pyssina es geheten,
 Die lake, die ons doct gewach
 Die bibele dat si opten saterdach,
1015
 Alsi roerde, dat dan daer een
 Ember genas; waerom dit sceen
 Vertrect u die bibele wale.
 Daer om makics hier geen tale.
 Inden berch Zi[.]on met moeten
1020
 Wies onse here siere jonger voeten,
 Ende meerde daer ende maecte mede
 Dneuwe testament gerede.


[p. 1,65]

 
 Ende in die slinke side daer naer
 Staet Acheldemach vor waer,
1025
 Dat peregrimacker es geheten.
 Ende biden wege, als wijt weten,
 Die enen leit ter Eufraten toe,
 Daer stoet Gyon, die borre daer doe
 Salomon gecroent op was.
1030
 Van Syon den berge, alsict las,
 Ginc Jhesus oec sine rechte vard
 Te Jherusalem tsiere passien ward;
 Ende doen hi quam te Betphage
 Enten berge van Oliveten mee,
1035
 Ginc hi dor[t] dal van Josephat
 Tote Jherusalem in die stat.
     Onder den berch van Oliveten
 Recht torienten ward, als wijt weten,
 Daer swete onse here van vresen groet
1040
 Sweet geminct in bloede roet.
 Ende in Lycostratos ter stede
 Loechende Peter driewerf mede
 Ons heren, ende daer na vord
 Datmen Gallicantus noemen hord,


[p. 1,66]

 
1045
 Daer weendi bitterlike sere.
 Ende in Calvaria oec mere
 Werd geeruust onse here daer na,
 Op ene stede heet Golgata.
 Ende ter rechter siden sonder waen
1050
 Alsemen in die kerke soude gaen,
 Daer groeven Joseph Aromathia;
 Ende tsinen hoeden ward vonden daer na
 Dat cruce dat Helene vant,
 Dat ons heren cruce was becant.
1055
 In die stede oec geseten was
 Ene stat die nu heet Caritas,
 Ende daer wilden die joden onsen here
 Hebben gevaen, mar dat si sere
 Ontsagen die scare die bi hem was.
1060
 Ende tier stede oec na das
 Na sine doet verbaerdi na tgene
 Hem sente Marien Magdalene.
 Ende in den berge van Sy[.]on mede
 Openbardi hem den jongers gerede,
1065
 Mar daer ne was Thomas niet.
 Ende ander werf hi hem sien daer liet


[p. 1,67]

 
 Thomase; ende daer sijt alle sagen twaren
 Es hi te hemele ward gevaren
 Des .xl.tes dages na paeschdach.
1070
 Hi, die alle dinc vermach,
 Voer op vanden berge tOliveten,
 Also alst voren was beheten.
     Ende op desen berch oec onse vrouwe
 Starf sonder enigen rouwe,
1075
 Ende in dat dal van Josephat
 So ward si begraven na dat.
 Ende daer na ward vander stede
 Haer lichaem gevord te hemele mede.
     Ende ter porteh die in Jherusalem staet
1080
 Daer men toccidenten werd gaet,
 Daer ward sente Steven gesteent;
 Ende in Syon ward hi na tgeent
 Begraven; ente Constantinopele van daer
 Ward hi begraven ende geleit
1085
 Bi sente Laurentius gereit.

Van alden steden van Judee. xvij.

 Bi Jherusalem es geseten, wel na
 Op ene mile, Betania,


[p. 1,68]

 
 Onder den berch van Oliveten,
 Ter doder zee ward, als wijt weten.
1090
 In Bethania die stede
 Verwecte onse here Lazarus mede,
 Ende vergaf Marien hare sonden
 In Symoens huus, optier stonden.
 Ende vier milen van Jherusalem
1095
 So staet die stat Bethleem.
 Van dane quam Helena die coninginne,
 Die God verboet in verhoelne sinne
 Te dragene te Rome in die stat,
 Ende te gravene tonser vrouwen na dat.
1100
      In Bethleem ward begraven daer na
 Paula ende Eust[.]ocia.
 Ende vandaer over ene mile vord
 Ward Rachel begraven, alsment hord,
 Biden wege van Jherusalem mede;
1105
 Daer dede Jacob bringen ter stede
 xij. grote stene ant graf,
 Om datmen gedinken soude daer af


[p. 1,69]

 
 Der .xij. kinder van Israel;
 Dese sietmen daer harde wel.
1110
      Van Jherusalem .xvi. milen,
 Te Ramatha ward sonder gilen,
 Staet een berch, daer ene stede
 Op steet, die Modius hetet mede;
 Daer leget der Machabeuse vader
1115
 Ende si was oec sine altegader.
 Ende vandaer .viij. milen vord
 Staet Lidda, dat was .i. pord;
 Mer nu eest een casteel daer
 Ende heet Dyospolis vor waer.
1120
      Drie milen van Bethleem na
 Staet die casteel Cavea;
 Danen was Amos die prophete,
 Ende ward daer begraven bi sinen behete.
 Van Jherusalem ene mile wel
1125
 Daer es gestaen die castel
 Daer Zacharias in menigen dach
 Hier voer in te woenne plach.
 xiij. milen van Jherusalem, soe
 Es gestaen nu Jericoe;


[p. 1,70]

 
1130
 Ende over die slinke side van daer
 Soe staet [dat] bosch vor waer
 Daer onse here in vaste mede
 xl. dage, ende daerne ter stede
 Die duvel wilde becoren saen
1135
 Alse van ghertheiden sonder waen.
 Ende twee milen van desen woude
 Dat Quarantena heten soude,
 Optie side van Galilee,
 Es een ander berch noch mee
1140
 Die utermaten hoge es;
 Daer ward onse here oec na des
 Getemteert van girichede.
 Een borne van groter bitterhede
 Sprinct int wout van Quarantenen.
1145
 Engaddi staet oec na tgene


[p. 1,71]

 
 Daer wilen wies, seitmen mi,
 Wijn die hiet Balsami;
 Vander welker planten oec daer naer
 DEgipten in haer lant vor waer.
1150
      Een halve mile van niwe Babilone
 Staet .i. hof, hiet halve wone.
 In dien hof .i. borre es,
 Daer onse vrouwe plach vor des
 Te wasscene in haer doeke alsoe,
1155
 Doen si na Egipten vloe
 Om des quaets Herodes wille.
 Ende dese hof leget altoes stille;
 Ende ward datmen eerde oft wonne,
 Nemmermere droege hi gene behoeve,
1160
 Mer bulen comen souden ute gonen,
 Die den sarrasinen te pinen comen


[p. 1,72]

 
 Souden, enten kerstinen ongelet,
 Op dat si dit bestoeden met.
 Niegeren oec die werelt dore
1165
 Ne vintmen van gerechter natore
 En gene balseme wassen gemene,
 Dan in dit Egipten allene.
     Vier milen van Nazaret
 Es Cayn die berch geset,
1170
 Daer Lamech Cayn in scoet vor das.
 Over .ix. milen vanden berge Cayphas
 Oft vanden berge Carmelia,
 So es die stat Cesaria,
 Die staet in Palestine alsoe;
1175
 Danen was Cornelius Centurio,
 Dien Peter doepte daer,
 Ende ward biscop indie stat daer naer.
 Ende Akers es inden hoec van al,
 Daer ment al met besluten sal.


[p. 1,73]

 
1180
 Van orienten al toten middage
 So eest besloten, sonder sage,
 Metter zee tot septentrione,
 Ende tot occidente oec na tgone
     Ende van Akers tote Kayphas
1185
 Sijn .ij. milen; ende na das
 So secgic dat .v. milen sijn
 Toten castele Pelegrijn.
 Ende van desen castele ter wilen
 Sijn tot Cesarea .v. milen.
1190
 Ende van Cesarea tote Joppa
 So [es] ene dachvard, alsict versta,
 Ende van Joppe tote Ascaleon
 Es .vi. milen in sijn doen.
 Daer es Gaza bi gestaen,
1195
 Daer Samsoen die porte brac saen,
 Ende droechse daer op enen berch hoe.
 Dese stede, die ic nu noemde alsoe,
 Cesarea, Joppe, ende Ascoline,
 Ende Gaza, die hieten der Philistine.
1200
 Daer omtrent es nu al wout,
 Ende staet gewassen lanc hout.
 Van Jherusalem ten berge Synay
 Sijn .xij. dachvard, seitmen mi.


[p. 1,74]

 

Wat den patriarken van Jherusalem toe behort in herscapien. xviij.

 Die patriarke van Jherusalem
1205
 Heeft .iiij. eertsbiscop onder hem.
 Int lantscap van Palestine
 Daer heeft .i. dat bisdoem sine;
 Dese heeft onder hem vor waer
 Den biscop van Sebasten daer.
1210
      In Galylea Nazaret
 So es een eertsbisdoem met,
 Die enen biscop heeft onder hem,
 Die biscop es te Tyberiacensem.
     In Tyrencem [in] Phenicea
1215
 Es .i. eertsbiscop; alsict versta,


[p. 1,75]

 
 Soe heeft hire .iiij. onder hem:
 Dat[s] Akers, ende Belinensem,
 Ende Berith, ende Sydon mede.
 Dit sijn alle biscopsstede.
1220
 Ende in der Moabiten lant
 Es een eertsbiscop becant
 Diemen heet van Petracensem,
 Die enen heeft oec onder hem
 Te monte Synay geset,
1225
 Entie van Grieken es oec geset.
     Die patriarke heeft oec suffragane.
 Ebron es dene, alsict wane,
 Ende Bethleem ende Liddenus
 Die biscopsstede heten aldus.


[p. 1,76]

 
1230
      In den tempel ten heyligen grave
 Sijn canonke, daer men seit ave
 Dat si die regule van Augustine
 Souden houden wel in scine.
     In ons Heren kerke met
1235
 Zijn oec regul[ier]e abde geset,
 Ende oec canonke rike;
 Ende [men] hee[f]t oec des gelike
 Ter kerke van monte Oliveten
 Abde ende canonke vermeten;
1240
 Ende inden berch van Thabor met
 Sijn oec swerte monke geset,
 Die daer hebben grote rijchede.
     Ende in Latina die kerke mede


[p. 1,77]

 
 Sijn van monken dies gelike,
1245
 Die verweent sijn ende rike.
     In Gessemani ter stat
 Datmen heet dal van Josephat,
 Sijn oec swerte monke vri.
 Alle dese abde, seitmen mi,
1250
 Ende die priore dire toe horen,
 Dese sijn alsoe te vore[n]
 Datsi gelijc bisscopen gaen
 Alsi den dienst Gods bestaen,
 Met mitren, met staven bede,
1255
 Met biscopsscoen, met vingerlijn mede;
 Ende dese sijn alle on[der]daen
 Den patriarke sonder waen.
     Daer sijn oec stede die hebben niet
 Gene biscoppe; alse dese nu, siet:


[p. 1,78]

 
1260
 Alse Ascaloen, dat onder es
 Den biscop van Bethlem, sijt seker des;
 Ende Joppe, dat oec mede sy
 Der canonke van Sepulcri;
 Ende Napels oec die stede
1265
 Es onder den abt vanden temple mede;
 Ende Cayphas, dat oec es
 Onder den biscop sesarienses.
 Jherusalem, Napels, Akers ende Tyren,
 Dese moet die coninc antieren,
1270
 Want si horen ten conincrike,
 Ende daer binnen legen des gelike.

Van onser Vrouwen ymagine, [ende] van darsassinen [v]anden ouden. xix.

 Van Damassene .iiij. milen bi
 Es ene stat heet Sardanay,


[p. 1,79]

 
 Bi enen berge, daer diere ane gaet,
1275
 Daer onser Vrouwen kerke in staet,
 Daer .viij. monke in sijn,
 Ende .xij. magede nonnen fijn.
 In dese kerke van riker haven,
 So es in ene tafel gegraven
1280
 Een beelde na onser soeter Vrouwen,
 Dat te Constantinople ward met trouwen
 Gemaect, ende die patriarke daer na
 Voret te Jherusalem, alsict versta,


[p. 1,80]

 
 Ende ene[.] abdisse vander stede
1285
 Gaeft derre abdissen mede;
 Ende dese abdisse settet oec daer
 In haer kerke. Ende daer naer
 So vloyde ute derre ymagen gereet
 Olie, diemen balseme heet;
1290
 Die daer goret so over soete
 Dat si elken mach geven boete.
 Ende met derre olien mede
 Olijt men die zieke ter stede,
 [Die] bat hebben te hans al daer.
1295
 Dese stede eren verre ende naer
 Die sarrasinen met werdicheden,
 Ende comen daer van verren gereden.


[p. 1,81]

 
 Twe werf comtmen daer int jaer:
 In assumptie es deen vor waer,
1300
 Ende dander es, als wijt horen,
 Dat onse Vrouwe ward geboren.
 Die dit beelde tastet daer
 Vanden borsten opward daer naer,
 So donket hem vleesch albloet;
1305
 Dits .i. scone teken [ende] een groet.
     Int inde van Anthiosen mede,
 Ende int inde van Damasce der stede,
 Inden casteel van Marassijn,
 Daer wonen liede die heten Harsasijn,
1310
 Dat[s] hautesise, alsict can gomen:


[p. 1,82]

 
 Also hebbicse horen noemen.
 Daer af here es Wetules,
 Die vanden berge geheten es.
 Desen ontsie[. . .]n harde sere
1315
 Die sarrasinen, die kerstine noch mere:
 Want hi die prinsen doden doet
 Met boden, beide tors ende te voet.
 Sine houden onder hem geen wet,
 En daden hem die vresen met.
1320
 Moeder, suster, dochter, alle,
 Welc dat hem best bevalle,
 Die bruden si in haren palayse,
 Ende maken hem daer met ayse.
 Alle lerense [ ] daer,
1325
 Ende haren here ontsiense vorwaer,


[p. 1,84]

 
 Ende dienen hem alle toter doet.
 Ende hier met wanense ter bliscap groet
 Comen ende oec ten paradise;
 Ende die oec sterft in dere wise
1330
 Alse in onderhoricheiden groet,
 Men graeften over .i. ingels genoet.
 Ende hier met makic des .i. inde;
 Want ics int boec nemmere en vinde
 Dattie patriarke dede maken,
1335
 Di[e]t sende mede na die saken
 Innocentius den paus saen,
 Daer wijt vord af hebben verstaen.
 Nu hort vord dat gedechte
 Van Coelne [van] broeder Aelbrechte.


[p. 1,86]

 

Van biscop Alebrechte van Coelne, van sinen boeken die hi maecte ende vansinen bloemen. xx.

1340
 Ins coninc Willems eerste jaer
 So was broeder Aelbrecht harde maer
 Te Coelne, in die goede stede,
 Daer hi dicke wonder dede
 Van sconen dingen, van selsenhede[n]
1345
 Ende van sconen spellicheden,
 Dier ic een deel sal secgen hiernaer.
 Mar al te secgen ward te swaer.
 Hi was van levene harde rene,
 Ende maect[e] oec boeke int gemene,
1350
 Daer Liber rerum deen af es,
 Datmen in dietsche heet Bestiares,
 Daer vele nuttelijcheiden in steet
 Ende van menigen dingen doet besceet:
 Van minscen, van beesten, van wormen,
1355
 Van vele dingen al haer vormen.
 Menige nature staet daer in,
 Daer af wel des minscen sin


[p. 1,88]

 
 Leren mochten nuttelijcheden,
 Haddi goede verstannelheden.
1360
 Ic souder u meer af hebben gesaect,
 Mar daers een diets af gemaect
 Dat Jacop van Marlant dichte.
 Ende daer om overlidict lichte.
     Een ander boec maecti goet,
1365
 Dattie messe verstaen doet,
 Ende dat boec sprect oec mede
 Vanden sacramente die onderscede.
 Ende hoement sculdich tontfaen es,
 Doet hi oec daer in gewes.
1370
      Van bedingen so maecti oec
 Enen harden sconen boec.
 Daer machmen oec in ane scouwen
 Hoemen bidden sal met trouwen,
 Ende hoemen die worde sal besien
1375
 Daer men ter beden met sal tien.


[p. 1,90]

 
 Ende uut allen desen boeken
 Salic dbeste ondersoeken.
 Ende saelt setten oec hier mede;
 Ende oec van siere selsenhede
1380
 Die hi dede in menigen dingen,
 Salic hier mede ondermingen.

Hoe broeder Alebrecht sinen tijt sette in drien, ende van siere bedingen. xxi.

 Doen Willem coninc was ende here,
 Was biscop Alebrecht out sere,
 So dat hi sinen tijt besciet
1385
 In drien, dies hi vordane pliet.
 Dus besciet hi nacht ende dach
 In drien, alsic u secgen mach:
 Ter[den] deel wildi in bedingen wesen.
 In dander derdendeel oec na desen
1390
 Wildi studerens plegen geel.
 Ende int derde derdendeel
 Wildi slapen daer vord an.
 Dit was dleven van genen man.
     Nu hoer van siere bedingen
1395
 Die hi seide sonderlingen:


[p. 1,92]

 
 O alre hogeste Vader.
 Die di selven offers algader
 Ane den cruce om onse sonden,
 Die in onsalicheiden waren gebonden;
1400
 Ende du daer na gaves mede
 Dinen lechaem ter spise in werdichede,
 Ende dijn bloet oec te drinkene,
 Om dijns ons te gedinkene;
 Ende maket hier met den Heyligen Geest
1405
 In ons, alsic hebbe gevreest;
 Ende dan oec sprekes daer ter stede:
 ‘Alse dicke alstu dit does mede,
 So doet in mire gedinkenesse.’
 Met ere gewareger berounesse.
1410
 Here, ic bidde bi desen bloede,
 Dat ons allen quam te goede,
 Ende bi diere onmeteliker maten,
 Ende diere onvertelliker caritaten
 Daer gi om ons daer mint.
1415
 Nochtan dat wi sijn gewint
 Inder vulre onsalicheit,
 Ende in ons niet hebben die werdicheit;
 Nochtan, over mids uwer groter maten ...
 So wastdi ons met uwen bloede
1420
 Vanden sonden. dor uwe goede!
     Make bi diere gracie mi
 Dat ic altoes mach sijn bidi,


[p. 1,94]

 
 Ende doch mi geloven in di saen,
 Ende salich sijn, die geloven ende verstaen,
1425
 Ende secgen mede ende onthouden,
 Daer ic mede blive behouden,
 Ende ic doe dat behage oec di,
 So dat mine ziele ontcommert sy.
 Sent in mi dinen Heyligen Geest,
1430
 In miere herten senten meest
 Ende suvere na dinen wille dat;
 Want niet werdich en es dat vat,
 Ende mine suverheit waer te dinne
 Dat selc persoen soude comen [daer] inne,
1435
 En[. .] da[e]t u grote oetmoedichede.
 Dits ons sondaren .i. groet salichede!
     Here, huedt mijn herte vord
 Dat si niene werde becord,
 Noch dat si pensen gene dinge
1440
 Die jegen u es sonderlinge!
 Here, ende minre der reinichede,
 Ende een dau van alre suetichede,
 Make mine ziele suete in di.
 Verdrief die hoverde oec van mi,
1445
 Ende doet mi berouwe comen in;
 Want daer berouwen es inden sin
 Ende vord genoech doen daer mede,
 Dits Gode ene behagelijchede.


[p. 1,96]

 
 Wie es, Here, werdich tontfaen
1450
 Dat sacrament ende daer toe te gaen,
 En si dattune, God aelmachtech,
 Weerdech makes ende crachtech!

Noch van siere bedingen. xxij.

 Ic kinne, ende over waer dat weet,
 Ende uwer doget belijc gereet,
1455
 Dat ic niet werdich ben te gane
 Talse[l]ken groten here tontfane,
 Om mine menichfoude sonden
 Ende mine grote gebreke tallen stonden
 Mar ic gelove, ende weet mede,
1460
 Met al mire herten, in getrouwichede,
 Ende ic begiets oec metten monde,
 Dattu mi mach op corte stonde
 Suver maken ende oec rene;
 Want du heves macht gemene
1465
 Van enen sondare te maken dan,
 Alstu wils, enen heyligen man!
 Bi deser mogentheit, Here groet!
 Soc biddic di, dattu albloet
 Mire sonden ontfermes teser ure,
1470
 Ende mijn herte suver ende pure,
 Dat ic tuwen dienste mach comen,
 Daer ic toe ben genomen!


[p. 1,98]

 
     Vrese comt in mi nu saen
 Met pure herten, daer menich traen
1475
 Met bevene ute werden gesent.
 Com in mi, maec mi bekent
 Die bliscap van der godlijcheden!
 Ay Here! mi gedinct nu meden
 Dire heyliger passien groet,
1480
 Daer du om ontfincs die doet.
 Ende alsic dan pense, ende mi verboude
 Ende ga alse ene comen soude
 Tot dinen outare om di tontfane,
 Ende alsic dit dan pense ane
1485
 Wat ic daer dan soude ontfaen,
 So treckic weder achter saen,
 Ende werde versaget optie stonde
 Om mine vule quade sonde.
 Lieve Here! dit niene wrect.
1490
 Al eest dat in mi dus stect
 Die quaetheit; ic beveelt di nu
 Ende sal, opden troest van u,
 Ende op dine grote ontfermichede,
 Ende op dine grote genade mede,
1495
 Ende op dine grote caritate,
 Daer af te secgene es gene mate;
 Ende op desen troest comic nare,
 Ende ga weder toten outare.
     Here, nu so biddic di vord,
1500
 Dat gi mine bede hord!


[p. 1,100]

 
 Al benic werdic[h] niet van dien,
 Dat ic di niet en can gesien,
 Com onversienlijc, Here, in mi,
 Ende maec mine ziele siende di.
1505
 Here! bi dinen sacramente groet,
 Datmen in dine kerke doet,
 Ende dat wi priesters daer ontfaen
 In die messe die wi anegaen;
 Here! bi dien virtuten groet,
1510
 Dat daer wijn, born ende broet
 Verwandelt werde[n] in bloede, in vleesch[e],
 Ende dit dan, alsict vereesche,
 Biden Heyligen Geest groet,
 Die[t] een persoen wesen doet;
1515
 Alse waerlijc, Here, alse dit es waer,
 So maec mi suver ende claer,
 Here, gef mi dine stonden,
 Dat ic dit mach gegronden!
     Here! du sprakes selve dat
1520
 Aldus in dies persoens stat:


[p. 1,102]

 
 Die mi et ende ontfaet,
 Hi leeft om mi, dat verstaet,
 Ende woent in mi ende ic in heme,
 Op dat hijt neme alsem beteme.
1525
 Ic ben, sprect onse Here weder,
 Dlevende broet dat quam hier neder,
 Ende wie van desen brode et,
 Hi leefter oec ewelike met.
 Ic ben broet der suetechede,
1530
 Ic ben broet [der] payselijchede,
 Ic ben broet der minnen groet,
 Dat alle smerte verdriven doet,
 Ic ben broet van allen smake
 Dat alle siecheit gesont can maken!

Van broede[r] Alebrechte noch van onser Vrouwen een saluut. xxiii.

1535
 Boven alle verdiente vrouwe,
 Ende utnemende boven alle trouwe
 Ende boven alle exempel allene,
 Moeder ende maget, die sonder rouwe


[p. 1,104]

 
 Gode werd al even neuwe
1540
 Met herten ende in gedachten al rene;
 U reinicheit diet al bescouwe,
 Daer comen ons af so soete douwe
 Dat die werelt vervult gemene.
 Met uwen gewerken, met uwen getouwe,
1545
 Brachti den Gods sone lonser gebouwe,
 Daer wi bi quamen uten wene.
 Dit hadde wi, Vrouwe, van u te lene.
     Onse Here hadde u so sere vercoren,
 Om dat gi hem allen ginet te voren;
1550
 Mar nochtan es onse verstaen,
 Al wildi sijn van u geboren
 Om die gene die waren verloren.
 Dat ane hem al moeste gaen:
 Alle uwe dogede, als wijt horen,
1555
 Al en verstaent niet die doren,
 Die quamen ute hem, sonder waen.
 Niet en quam u ane die toren
 Daer gijt bi hadt gesworen,
 Mar lietel al te niewete saen.
1560
 Dit heeft u eren vele gedaen.
     Nu hiddie u, edele coninginne,
 Gods moeder, Gods vriendinne,
 Ende moeder van alre ontfermecheit,


[p. 1,106]

 
 Troestersse van allen goeden beginne,
1565
 Der werelt vroude, der werelt minne.
 Fonteine van alre doechdelijcheit!
 Want gi alle dinge bracht inne
 Die te voren buten sinne
 Ende buten maten waren geleit,
1570
 Dor uwe doget, die ic wel kinne.
 Moeder ende maget, ende elkes waerdinne!
 Dies begeert, sidi gereit.
 Na uwer genaden mijn leven beit.
     Edele vrouwe van al gemene!
1575
 Mijn herte die es alte clene
 Van u te seegen dat si begard.
 Den wille hebbic groet allene,
 Met volmaecter gedachten rene,
 Ware dat ics mochte werden ward.
1580
 Mar nenic niet; en es ne gene,
 Noch nie en ward so groten ene
 Persone, en waer hem te hard
 U doget te secgen, die ghi te lene
 Hebt van Jhesum Nazarene.
1585
 Vrouwe! ic bid u dat ghi mi spard,
 Want mi dit van herten dard.


[p. 1,108]

 

Broeder Alebrecht vanden sacramente. xxiiij.

 Alse alle dinge sijn gedaen
 Ende ane dinde dan moet gaen,
 So es te pensen dan vor al
1590
 Hoe hi den genen ontfaen sal,
 Dien van niewete gemaect heeft.
 Alse dat al es toten inde geleeft,
 Sone diet u leven clene no groet,
 Hi en si in dinde van uwer doet.
1595
 Gereidi dan, minsce, saen
 Dattu den Here machs ontfaen
 Die di na dit corte leven
 Die lange bliscap mach geven,
 Die emmermere sal geduren.
1600
 Hoe sal hi hem daer toe vuren
 Dat hi daer toe yet gedoge,
 Dat hi den Here ontfaen moge?
 Hier na te sine es boven al,
 Hoe dat hine ontfaen sal,


[p. 1,110]

 
1605
 Die om ons hem crucen liet,
 Ende daer na, alst was gesciet,
 Hem selven ons liet tere spise.
 Nu verstant hier in welker wise
 Dattuse nemen sout bestaen.
1610
 Ic saelt di leren, hort hier saen.
     Dese spise soutu begripen mede
 In ere getrouweger waerhede;
     In een hope der godliker milthede;
 In karitaten der kerken enichede;
1615
      Met enen betterliken rouwe;
     In ere weldeliker trouwe;
     In een gebruken salichlike
 Daer met te bliven ewelike.
     Hoe saltu dese dinge verstaen,
1620
 Waer ward dattie sin mach gaen?
 Alse in getrouweger waerhede,
 Watmen daer verstaen sal mede,
 Dats dattu yegewelken dan,
 Die dat heylige sacrament vaet an,
1625
 Getrouwe te sine sculdich bes,
 Gelijc dat .i. hem selven es.
     In .i. hope der godliker melthede,
 Alse inden [sacramente] altoes mede,


[p. 1,112]

 
 Met ere sorgechteger merringe in di,
1630
 Dat dit sacrament volcomen sy;
 Ende inden hope dat herte dijn
 Blive, dat niet geminct mach sijn.
     In caritaten der enichede:
 Hier soutu verstaen ter stede,
1635
 Dattu met herten ende met sinnen
 Der kerken sout dienen ende minnen.
     Alse in enecheiden groet,
 Bedie dat God selve geboet
 Ende om dat heylige sacrament,
1640
 Daer eerst af quam haer fondament.
     Met enen bitterliken rouwe. . .
 Alse om die sake die van ons comen,
 Wi, diet sacrament hebben genomen,
 Dat wi altoes in onse herte
1645
 Selen hebben ene bitterlike smerte
 Ende enen rouwe van anxte sere:
 Hoe wi genoech doen den Here,
 Die wi ter taflen hebben ontfaen
 Ende hoe wi daer in mogen volstaen.
1650
      In een gebruken salichlike:
 Hier af en es gene gelike.


[p. 1,114]

 
 Want dits .i. teken der volmaec[t]hede,
 Alse emmermere te bliven mede.
 Want int gebruken salichlike
1655
 Dat hord allene te hemelrike.
 Dit machstu altemale volbringen
 Mettesen vorseiden dingen.
 Aldus ende in deser manieren
 Sone mogedi niet faelgieren
1660
 Vanden heyligen sacramente,
 Op dat gi hout dese attente.
 Onse Here geve mi den spoet,
 Dat ic hier in bliven moet
 Mijn leven lanc, sonder verkeren!
1665
 Dit was broeder Alebrechts leren.
 Nu salic u siere spillechede
 Een lettel hier nu seegen mede,
 Also alst mi seiden vor desen
 Die van siere conscap hadden gewesen.


[p. 1,115]

 

Bi wat saken broeder Albrecht orlof hadde, dat hi met ingromantien mochtespelen. XXV.

1670
 Ee[.]ns broeder Alebrechte gevel,
 Die metten paus bekent was wel,
 Dat hi met hem eens spelen ginc;
 So dat si na dese dinc
 In een scip wilden tiden
1675
 Ende alsoe ter zee ward riden.
 Met cleinre menichte es hire in comen,
 Ende heeft broeder Alebrecht mede genomen.
 Niet herde lange na dit gedaen,
 Vernam die paus comende saen
1680
 Wel .vij. scepe, al vol met here,
 Wel tharnasche, wel in die were,
 Alse te striden op elken man.
 Die paus hem te versagen began,
 Alsi van rechte mochte wale.
1685
 Wat holpt hier af lange tale?
 Si begonsten den paus omringen daer,
 Ende trocken vaste sinen scepe naer,


[p. 1,116]

 
 Alsem te vane optie wile;
 Want si waren van Cecile,
1690
 Ende hadse Menfrote daer gesent,
 Om dattie paus had gescent
 Met siere maledixien Frederike.
 Dit wildi wreken sekerlike.
 Dus hadden si den paus bespiet,
1695
 Dat hem en can besluten niet:
 Mar en had broeder Alebrecht gedaen,
 Hine waer vandaer niet ontgaen,
 Doen dese waren so na comen,
 Dat si waenden hebben genomen
1700
 Den paus ende sine[.] gesellen daer,
 Die alle hadden groten vaer,
 Sonder broeder Allebrecht allene.
 Si riepen daer alle gemene:
 ‘Geeft u op, oft ghi blijft doet!’
1705
 Die paus sprac met rouwen groet:
 ‘Wat moge wi doen, lieve liede?
 Waer hier yeman die ons geriede
 Dat wi mochten van hier ontgaen!’
 Broeder Alebrecht antworde saen:
1710
 ‘Here! ic soude ons wel bevreden
 Van desen lieden nu ter steden,
 Mar het es jegen [u] gebot.
 Mochtic maken hier mijn lot
 Ende ics orlof hadde vor waer,
1715
 Ic soudse alle doen vlien daer naer


[p. 1,117]

 
 Van vresen ende van anxte groet.’
 Die paus sprac: ‘Alebrecht! dit doet!
 Ic geefs u orlof nu ter stede
 Ende alle wege vorward mede,
1720
 Alse lange alse gi leven moget.
 In dien dat gi en geen ondoget
 Daer met ne doet, noch geen quaet,
 Soe absolveric u van alre daet.’
 Doen dit die paus hadde gedaen,
1725
 Niet lange daer na, sonder waen,
 Soe worden die ander daer in kere,
 Ende gingen vlien so harde sere
 Also ofse die duvel had gejaecht.
 Si worden daer so sere versaecht,
1730
 Want hem dochte dat daer te samen
 Al die werelt op hem quamen.
 Dus ward die paus van daer verloest
 Ende bi broeder Alebrecht getroest,
 So dat hi sonder enigen scade
1735
 Te Romen quam. Om dese dade
 Die ghi hier nu hebt gehord,
 So haddi orlof altoes vord
 Bi ingromansien te doene met
 Dat niet en waer jegen die wet.


[p. 1,118]

 

Van sinen dingen noch meer. xxvi.

1740
 Ene ander spellijcheit bracht hi vort
 Die ic dicwile hebbe gehort.
 Doen Willem van Hollant coninc was,
 Ende te Colen eens lach na das,
 Doen hordi secgen van desen man
1745
 Dat hi vele consten can.
 Ende om yet van hem ten etene,
 Dat broeder Alebrecht gerne dede.
 Over eten worden si mede
1750
 Spreken vele op ende neder.
 Na vele spraken, so ward weder
 Die coninc pensende om die saken
 Hoe hi met worden conde maken


[p. 1,119]

 
 Hem te begroetene vander dine.
1755
 Int leste dat hine soe bevinc
 Met sconen worden daer ter stont,
 Dat hi hem yet soude maken cont
 Van siere conste ende laten sien.
 Mar hi nam noch enen verst van dien
1760
 Toten avonde daer gereet.
 Doent avont was, broeder Alebrecht geet
 In ene siere heymeliker stat.
 Daer vernam hi saen na dat
 Van enen bode, die hem quam an
1765
 Ende seide, hoe dat menigen man
 Die hertoge hadde van Oestrike
 Sander dages genoet tidelike,
 Mar daer en salre een niet comen.
     Alse dit die biscop heeft vernomen,
1770
 Beval hi den genen sere daer naer
 Dat hi die spise wel bewaer
 Die daer ten hove sal sijn bereet;
 ‘Sider meer dat aldus geet
 Dat si soude bliven verloren,
1775
 So willic datmense mi bringe voren
 Margen alse ment eten sal.’
 Dus gaet die biscop, op dit geval,


[p. 1,120]

 
 Ende node ander dages met hem
 Ten etene den coninc Willem,
1780
 Ende geloeft hem, dat hi daer
 Hem doen sal dwonder sien vor waer.
 Dus lovet die coninc Willem nu.
 Des ander dages, dat secgic u,
 Doemen messe hadde gedaen,
1785
 Sijn som sine cnapen vore gegaen
 Toter herberge, daer men soude eten,
 Daert broeder Alebrecht had beheten.
 Dese cnapen gingen in die zale,
 Si sagen op, si sagen dale,
1790
 Si gingen weder, si gingen vord,
 Mar sine sagen no hebben verhord
 Noch van vire noch van spisen
 Diemen daer in gere wisen
 Yegeren gereiden doet.
1795
 Si keerden weder over voet
 Toten coninc harde saen,
 Ende deden hem dese dinc verstaen.
 Die selve quam ende daer na versochte,
 So hi behendelijcste mochte.
1800
 Waer hijt dede soeken, no waer hi quam,
 Noch vier no spise men daer vernam.
 Dit ne behagede hem niet wel.
 Daer na niet lanc dat dit gevel,
 Quam Aelbrecht uut siere camer gegaen
1805
 Toten coninc Willem, dien hi sach staen
 Onder sine baroene in die zale.
 Hi ontfinckene met blider tale


[p. 1,121]

 
 Ende seide: ‘Here, laet ons gaen dwae,
 Die taflen sijn gerecht saen!’
1810
 Daer na leidi den coninc ter vard
 In enen sconen bogard
 Daer taflen gerecht stoeden genoech.
 Dit dochte den cnapen ongevoech,
 Want het was cout sere,
1815
 Ende spraken aldus tharen here:
 ‘Hoe salmen hier gedienen mogen?
 Wine connen coude niet gedogen;
 Het worde ons besich in dien sale
 Ende bi viere, wet oec wale.’
1820
 Die coninc hietse swigen stille:
 ‘Wi mogen volgen nu sijns wille,
 Hine doet sonder sake niet.’
 Aldus es dese dine gesciet
 Also, datmen soude gaen eten.
1825
 Mar [des] coninc cnapen niene weten
 Waer men die spise halet boude
 Diemen ter taflen bringen soude,
 Ende stoeden daer al verdort.
 Doen sagen si daer comen vord
1830
 Knapen scone ende wel gedaen,
 Bloets hoefts, ende in haer rocke saen,
 Ende brachten dierste gerechte ter vard.
 Alse vollike alse dat geset ward,
 So sachmen daer alse vollike staen
1835
 Enen wijngard wel gedaen,


[p. 1,122]

 
 Geloverd ende met besien mede;
 Ende vogele saten daer op ter stede,
 Die songen meniger tieren sanc.
 Die sonne sceen daer eer yet lanc
1840
 So scone ende so hete ter stat,
 Dat elken dochte die daer sat
 Dat recht inden somer ware.
 Die daer van couden waren in vare,
 Des coninc dienres, si moeten daer
1845
 Haer cleder ute doen vor waer
 Van groter hitten die hem quam ane.
 Ten andren gerechte begondense te gane,
 Ende wilden dienen met biscops cnapen.
 Doen geviel alsoe die saken,
1850
 Dat si te[n] dretsore sijn comen,
 Dat si daer niemen hebben vernomen,
 Noch spise, no gerechte, no niet.
 Dus al idel elc henen sciet.
 Mar Albrechts cnapen brachten tgerechte.
1855
 Doen wouden des oec mede plechten
 Des coninc cnapen, ende namen daer
 Den andren die scotelen over waer.
 Mar tehans, optie selve ure,
 So werd hem dit wel sere te sure,
1860
 Want ute dien scotelen quamen gegangen
 Te hem ward crupend[.]e grote slangen;


[p. 1,123]

 
 So dat si worden so vervard
 Dat si liepen ten taflen ward,
 Ende lieten die scotelen vallen tsamen.
1865
 Mar die ander diese op namen.
 Doe ward die spise verwandelt weder,
 Ende brachtense ter taflen seder.
 Doen dit geruechte ut quam
 Ent die coninc Willem vernam,
1870
 En dorsti der spise nemmer eten.
 Doen liet hem broeder Aelbrecht weten
 Hoet metter spisen waer gevaren,
 Ende vertrac hem al daer naren:
 Hoe die hertoge dede gereiden
1875
 Diere spise van werdicheiden;
 ‘Alden nacht hi coken dede
 Om smargens te hebben goede gerede;
 Ende des margens quam hem ene mare,
 So dat hi hene moeste van vare;
1880
 Ende alsoe bleef die spise daer
 Die wi hier nu eten vor waer.
 Nu hebbic u, here! hier terstont
 Vander spisen geseit den gront.
 Nu doet u cnapen mede gaen,
1885
 Si selen die spise wel sien staen
 Die si tote nu niene vonden.’
 Dus dien[den] vord ten selven stonden


[p. 1,124]

 
 Des coninc Willems cnapen gereet
 Dien etentijt lanc ende breet.
1890
 Ende doen dat eten was gedaen
 Ende ment water vortbracht saen,
 Entie coninc dwoech daer naren,
 So waest tgene al vervaren:
 Banke, taflen, scragen, wijngard.
1895
 En wiste niemen waerward;
 Ende dat weder ward cout na das,
 Gelijc dattet te voren was.

Noch van heme ende enen scoesuttere, ene spellicheit. xxvij.

 Een scoesuttere, .i. sot serjant,
 Die daer woen[en]de was int lant,
1900
 Quam eens te Coclne in der stat,
 Ende hi hadde dicke gehort vor dat
 Van broeder Alebrecht secgen groet wonder.
 Des penst hi in hem selven besonder:
 ‘Mochten dese dinge waer wesen
1905
 Datmen aldus seget van desen,


[p. 1,125]

 
 Hoe mochtic des geproeven nu?’
 Dus quam die gene, dat secgic u,
 Ende wilde dit daer weten in scie;
 Ende quam gaende met sinen robine
1910
 Daer broeder Alebrecht woenende was.
 Doen hire quam, vraechdi na das
 Waer broeder Alebrecht waer? boude
 Die cnape vraechden wat hi woude?
 Die gene seide: hi moesten sien
1915
 Ende spreken oec saen. Na dien
 Ginc een cnape ende seit ter vard
 Hoe hem nu te spreken begard
 Een cnape, die .i. robijn draget.
 ‘En hebdi hem niet gevraget
1920
 Wat hi wilt?’ sprac broeder Alebrecht.
 ‘Jaic, mer hi wilt al slecht
 U selven spreken; mi donke alnu
 Dat hi kennesse heeft an u.’
 ‘Ganc henen, vrach wat hi wilt
1925
 Ende dat hi u sine stucken telt.
 Ic ben onledich nu ter stont.’
 Die cnape ginc ende doet cont
 Den genen die metten robine stoet.
 Doe seide die gene: ‘Vrient! ic moet


[p. 1,126]

 
1930
 Emmer mijn here selve spreken!
 Dit gaet ende secgt hem sekerleken.
 Ic salne sien ende spreken mede
 Eric heden hene scede.
 Salic u mijn heymelijcheit noemen.
1935
 Daer ic hier nu om ben comen?
 Ic salse hem selve secgen, Godweet!’
 Aldus die cnape weder geet
 Ende seget broeder Alebrecht saen
 Die antworde die hi hevet ontfaen.
1940
 Alst broeder Alcbrecht heeft vernomen,
 Dedi den cnape vor hem comen
 Tot in sine celle, daer hi sat,
 Ende vraechde den cnape na dat,
 Die met sinen robine daer was gestaen,
1945
 Wat hi wilde? Die gene seide saen:
 ‘Meester! Ic hebbe van u gehort
 Secgen menich selsen word,
 Van gokelien, van behindicheden;
 Nu comic tot u, hier ter steden,
1950
 Dat gi mi uwer const laet sien.
 So magic te bat geloven van dien
 Dat ic gehort heb van u.’
 - ‘Cnape! Quaemstu hierom nu
 Tote mi, ende wils mi emmer spreken?’
1955
 - ‘Jaic, meester! ende sekerleken
 Ic moet uwen const oec sien
 Erie heden van u sal tien.’


[p. 1,127]

 
 Ende broeder Alebrech suetelijc sprac:
 ‘Gef here dan dinen sac!
1960
 In wil niet dat gi van mi keert
 Ghine hebt mire const yet geleert.’
 Hi gaf hem den sac; ende daer naer
 Staker in sine hant vorwaer
 Broeder Alebrecht, ende traese weder,
1965
 Ende verbant den sac; daer na seder
 Gaf hine den cnape, ende seide:
 ‘Vrient! Ganc thuus ward sonder beide,
 Ende ontbint dinen sac niet
 Eer gi thuus comt, wats gesciet.
1970
 Ende alse gine oec hebt ontbonden,
 Vernemdi oec [yet] optie stonden,
 So binten vaste weder daer;
 Ende dan comt te mi daer naer
 Ende secgt mi wat gi hebt gesien.’
1975
 Die gene ginc wech, blide van dien.
 Ende alsi buten Coelne es comen,
 Haddi harde gerne vernomen
 Wat in sinen sac had gewesen.
 Hi ginc daer sitten; ende na desen


[p. 1,128]

 
1980
 Ontbant hi sinen robijn saen.
 Daer ut sprongen sonder waen
 In weder side .i. serjant,
 Ende elc enen leest in sine hant,
 Daer si den genen [met] sloegen doe.
1985
 Si gingen hem vaste toe
 Ende sloegen so sere na das,
 Dat hi en wiste waer hi was.
 Int leste bedachti hem daer naer
 Dat hi den sac bonde vor waer,
1990
 Also hem broeder Alebrecht seide;
 Daer bant hi den sac sonder beide.
 Daer verloes hi die gene ten kere
 Diene geslagen hadden sere.
 Ende doen hi dus verloest was,
1995
 En dorsti niet vorder gaen na das,
 Ende keerde weder te Coelne ward,
 Ende ginc te broeder Alebrecht ter vard
 Ende telde hoe hi hadde gevaren;
 Ende bat hem vriendelike daer naren
2000
 Dat hi sinen sac make na desen
 Als hi te voren had gewesen.


[p. 1,129]

 
 Doen sprac broeder Aelbrecht mere:
 ‘Hets goet, dat ic di ene const noch lere;
 So soutu te meer weten dan
2005
 Van mire const’ ! - ‘Neen, edel man!
 Ontdoet mi dit, ne gere niet el,
 U const[en] donken mi alte fel.
 Ic bids u, here! wanes ontberen,
 In wil uwer const nember leren;
2010
 Ic bens nu genoech gecastijt!’
 Doen gaf hi orlof te dier tijt
 Den genen, dies was sere blide.
 Dus sciet hi van daer ten selven tide,
 Ende es thuus ward van daer gegaen.
2015
 Ende eer hi den sac dorste bestaen,
 Dedine enen andren eer ontbinden;
 Want hine dorstem niet geninden
 Dat hine ontbonden had yet
 Voer dat hijt ane enen andren siet.
2020
 Dit hebbic van broeder Alebrecht vonden:
 Noch vele meer soudics u vermonden,


[p. 1,130]

 
 Mar hier gaet ander dinc voren;
 Hier na seldijs noch mee horen.

Vanden hertoge Heinrike ende den biscop van Ludeke. xxviij.

 Int ander jaer van Willems rike,
2025
 So ward een twest vreselike
 Tuscen Ludeke ende Brabant,
 Ende oec van Namen dlant.
 Deen voer hier, dander voer daer,
 Ende verheriden dlant swaer.
2030
 Een tempeest quam oec mede saen
 Die menigen lede heeft gedaen.
 Tuscen Hoye ende Denant
 Reinet vorsce ende vesche int lant,
 Die daer so even dicke lopen
2035
 Ende thans in die eerde cropen.
 Ende daer dit alsoe gesciede,
 Storven oec daer na die liede


[p. 1,131]

 
 Ende die beesten storven mede.
     Int lant van Triere ward oec onvrede:
2040
 Want die hertoge van Oestrike
 Orlogede daer op dapperlike,
 So dat si namaels te stride quamen.
 Ende alse dit die Aelman vernamen,
 Quamense daer ward om yet winnen,
2045
 Ende vielen daer met dien van binnen.
 Doen dit die hertoge verstoet,
 Trac hi achter metter spoet
 Ende voer an coninc Willaem saen,
 Ende bat hem dat hi mochte staen
2050
 Hem in staden jegen Triere.
 Die coninc geloefdem doe sciere
 Dat hi den pays maken soude,
 Ofte met stride. Alse houde
 Sende die coninc te Trieren binnen,
2055
 Ende liet hem sinen wille bekinnen;
 So dat si hem ontboden dat:
 Dats in hem bleve die stat,
 Indien dats die hertoge saen
 In hem bleve. Sonder waen
2060
 Ward dit daer alsoc gevest.
 Ende aldus so bleef die twest
 Tuscen Triere ende Oestrike.
     Nu hord van den hertoge Heinrike


[p. 1,132]

 
 Die twest jegen Ludeke met.
2065
 Hier ward een dach oec af geset.
 So dat si quamen te parlemente.
 Nu was altene [des] biscops alente
 Dat hine beroepen wilde te campe.
 Want int orloge haddi die rampe.
2070
 Dus waendijt met camp beweren.
 Alse te parlement quamen die heren
 Ende si spraken om soendinc maken.
 So waren altene dbiscop saken
 Ende ment in campe bescede echt.
2075
 Ende die onder blive int gevecht,
 Hi sal beteren dan dese dine.
 Aldus hi tenen hanscoe vine,
 Ende botene den hertoge saen,
 Diene daer nu heeft ontfaen,
2080
 Ende te comen opten viertechsten dach,
 Ende dit te vorwerne of hi mach


[p. 1,133]

 
 Elc met sinen kempe gereet.
 Op dit belof, op dit beheet,
 Sciet daer elc van andren nu,
2085
 Tsinen lande ward, dat secgic u.

Van haren kempen. xxix.

 Die hertoge micte lettel hier op
 Ende liet liden. Mar die biscop
 Dede enen kempe soeken gereet,
 Den stercsten diemen iegeren weet;
2090
 Ende geloefdem grote rijchede,
 Mochti den kemp verwinnen mede
 Die de hertoge soude bringen,
 Die lettel wiste van desen dingen;
 Want hi waende, sonder waen,
2095
 Dat soude sijn te niewete gegaen.
 Ende [doe] die .xl.ste dach quam bi,
 Vraechden die heren: waer dat hi
 Enen kempe had genomen?
 Die biscop wilt emmer te crite comen,
2100
 Ende heeft enen kempe stare,
 Die hem vermet in den pare


[p. 1,134]

 
 Thertogen kempe te sconfierne wel,
 So starc es hi, ende so snel.
 ‘Ghi behoeft u, here! te versien wale,
2105
 Seldi daer behouden u pale;
 Want mi dunct het ward u hard.’
 - ‘Dat nemic op mine leste vard,’
 Sprac die hertoge, ‘dat ic ne weet
 Waer mi een kempe sal sijn gereet.
2110
 In heb mi noch niet versien.
 Ende moet die camp emmer gescien?’
 - ‘Ja hi, here! dat wetic wale,
 Daer ne helpt weder gene tale.’
 - ‘Entrouwen,’ sprac die hertoge saen,
2115
 ‘So willic mi hier op beraden gaen.’
 Hi ontboet hier ende daer;
 Mar hi en vant niemen vor waer
 Die den camp dorste vechten
 Jegen den genen, of berechten,
2120
 Want alsi vernamen tgeens gedane,
 Sone dorster niemen comen ane.
 Doen lietmen den hertoge verstaen dan
 Dat te Loven waer een man,


[p. 1,135]

 
 Die waer so utermaten groet
2125
 Ende also lanc, dat sijns genoet
 Niegeren ware nu ter stede;
 Ende hi sceen oec so starc mede,
 Dat hi enen leu mocht binden:
 Mar men soude niegeren vinden
2130
 Bloderen man in geen lant,
 Dan hi es. Doe sprac te hant
 Die hertoge: ‘Dits mijn gevoech mede;
 Ic micke niet optie bloethede,
 Indien dat hi groet es
2135
 Ende starc mede, des sijt gewes.’
     Dus quam die hertoge sonder waen
 Te Loven, ende ontboet doen saen
 Genen man, dat hi te hem quame.
 Die gene metter bloder name
2140
 Es vorden hertoge comen houde,
 Ende vraechde, wat hi hem woude.
 Die hertoge sprac: ‘Ic heb uwes te done,
 Alse vor enen groten baroene
 Te bringen tenen kimpioen.’
2145
 - ‘Neen, here! des magic niet doen!
 In vechte niet, om genen toren,
 Al souder al Brabant om sijn verloren!’


[p. 1,136]

 
 - ‘Wat secgdi, vrient? waendi nu
 Dat ic wil doen vechten u?
2150
 In wil niet dat gi yegeren om vecht;
 Mar ic wil, dat ghi vard recht
 Met mi alse een stout serjant,
 Ende gelaet u alsoe valjant,
 In u wart ende in u gelaet,
2155
 Alse oft gi al met uwer daet
 Des biscops liede sout scoffieren.
 Alsi van u sien dese manieren,
 Hem sal versagen elc diet vereysce,
 Ende selen mi geven al dat eysce.
2160
 Ghi sijt so groet, ghi scijnt so starc;
 En sal niemen in een parc
 Jegen u comen dorren.’
 - ‘Here! daer toe helpt jegen geen porren;
 In vechte geen tijt, wats gesciet.’
2165
 - ‘Goetman, ende in begers oec niet!
 In wil mar, alse op desen dach
 Dat ic u den biscop tonen mach,
 Ende dat gi dan gelaet coenlike
 Vore den biscop, ende stoutelike.’


[p. 1,137]

 
2170
 - ‘Dat salic wel doen sekerleken,
 Ende grote worde connen spreken,
 Ende stalpen ende wagebarden met;
 Mar in vechts niet, bi mire wet.

Hoe die camp gevochten ward. xxx.

 Doent was so verre comen
2175
 Dattie tijt was genomen
 Alse datmen den camp vechten soude,
 Quam die hertoge alse houde
 Met sinen kempe te Ludeke ward;
 Entie biscop mede ter vard
2180
 Quam jegen met sinen kempe saen.
 Daer sijn die heren te rade gegaen
 Om dese dinc, oftmen conde
 Af gelecgen metten monde
 Datmen den camp en vochte niet.
2185
 Die biscop hem wieken niene liet.
 Doen die hertoge dit heeft verstaen,
 Ginc hi tsinen kempe ward saen,
 Die hem vragede alte hant:
 ‘Wat eest, here! hoe gaet in hant?’
2190
 - ‘Harde wel, dat secgic u,
 Gelaet vaste coenleec nu,


[p. 1,138]

 
 Ic sal hier hebben al mijn gevoegen.’
 - ‘Of ghi wilt, here! laet u genoegen!
 Bi mire trouwen, in vechts niet,
2195
 Wat u oec daer ave mesciet.’
 - ‘Neen gi niet, en es geen noet!
 Op dat ghi aldus vorward doet
 Ende hout u stoutelike int gebare,
 Si selen mi geven dat ic begare.’
2200
 Dus es hi weder ten heren comen
 Die den camp gerne benomen
 Hadden daer, haddense geconnen.
 Mar neen, hets om niet begonnen.
 Die corden waren ginder geslagen
2205
 Entie setele worden gedragen
 Binnen den crite, daer men mede
 Die kempen saen op sitten dede.
 Die hertoge quam doen weder gegaen
 Tsinen kempe, die hem saen
2210
 Vragede, hoe die saken gingen?
 - ‘Si gaen mi af al mire dingen
 Die si mi geloefden ere.’
 - ‘Bi trouwen ic sculdich ben onsen Here,’
 Sprac die gene, ‘maect pays saen,
2215
 Oft ic sal uten crite gaen;


[p. 1,139]

 
 Want in vechte in gere sake.’
 - ‘Helpt, vrient! wat wildi maken?
 Gindi enen voet uten crite,
 Ghi word dan uwes lives quite;
2220
 Want men sloege u hier ter stont
 Dat hoeft af, dat si u cont.
 Sit hier noch, ende ic sal gaen
 Besien wat si hebben gedaen
 Die ic over die effeninge liet!
2225
 Ic saelt effenen, wats gesciet:
 Ende saelt over mi laten gaen.’
 Dus es hi vandaer gegaen.
 Ende alsoe vollijc es op gestaen
 Des biscop kempe, ende nam saen
2230
 Scilt om hals ende cloppel in hant,
 Ende ginc ten andren ward te hant,
 Ende gaf hem op[f] hoeft enen slach,
 Daert menich toe gesach;
 Ende die gene sat stille noch doe,
2235
 Ende sprac den genen aldus toe:
 ‘Siet, goede liede! ende wat meinstu,
 Dattu mi dus slaes hier nu?
 Wat hebbie di mesdaen hier ter stede?
 Ende in seide di heden lede


[p. 1,140]

 
2240
 Noch en mesdede noyt [. . .] man.’
 Die gene quam noch vorward an,
 Ende gaf den genen noch enen slach.
 ‘Ay mi! God geve u quaden dach!’
 Sprac die gene, ende greep sijn hoeft
2245
 Met beiden handen, des geloeft.
 Entie ander spranc achter ward,
 Alse noch te verhalen daer sine vard.
 Die gene sprac: ‘Bi mire trouwen,
 Sladi mi meer, het sal u rouwen!’
2250
 Der[de]werf comt die gene gegaen;
 Entie ander sprinct op saen,
 Ende laet cloppel ende scilt vallen,
 Ende nemt den genen daer met allen,
 Ende worpen onder hem ter neder,
2255
 Ende slaten metten vusten weder
 So grote slage, dat hine saen
 Vanden live hevet gedaen.
 Doe riep men daer ins hertogen side,
 Die des waren harde blide:


[p. 1,141]

 
2260
 ‘Werpt[en] over die corden uten crite,
 So sidi dies altemale quite!’
 Dit dede die gene; ende daer naer
 Sloech men hem dat hoeft af daer;
 Entie hertoge bleef in die ere.
2265
 Ende van desen dage vord mere
 Alse lange alse leefde dese man,
 Sone was niemen so coene dan,
 Die hem yet hadde mesdaen,
 Hine wildene vloechs te camp bestaen.
2270
 Hi was so coene worden hier af,
 Dat hi niemen te voren gaf.
 Van desen es noch tgeslechte comen
 Te Loven, dat ic u wel soude noemen.

Van broeder Ysewine ende sinen prediken. xxxi.

 In desen tiden was becant
2275
 In Aelmaengen ende oec in Brabant,
 Een die hiet broeder Ysewijn.
 Goet clerc mochti wel sijn:
 Dat proeftmen wel an sine dinge,
 Die hi seide, oec sonderlinge.


[p. 1,142]

 
2280
 En lettel willics u doen verstaen
 Waer hi met omme wilde gaen.
 Prediken haddi genomen an,
 Ende bine liet om wijf no om man
 Hine seide al dat hem dochte recht.
2285
 Ende wat den lieden gebrac echt,
 Dit seidi al in sijn sermonen.
 En gene dinc wildi versconen,
 Hine seide alsoe alst soude wesen.
 Irst werf was hi gemint van desen
2290
 Van alden lieden, arm ende rike;
 Ende quamen tsinen sermone gelike,
 Alse oft hi een prophete ware,
 Ende hi, die siere materien al dare
 Navolgede ende dede verstaen
2295
 Waer met die liede omme gaen,
 Ende op elc die waerheit seide
 Wat hem daer af soude comen te leide,
 Ende hi ontbant aldus die waerde:
     ‘O wi, ghi vule persemaerde!
2300
 Ghi woekers! Ghi vorcopers met!
 Ghi die oec te dage set
 U goet ende u comenscap laet lopen,
 Ende daer omme wilt te diere vercopen!
 O wi! Waer seldi, ghi gesellen?
2305
 Ic segt u bloet: alle ter hellen!
 Ende die anders doet verstaen,
 Bedriegt u ende hem, sonder waen.
     Fi, gi persemard! Wat pensdi,
 Dat gi aldus waent leven, ghi?


[p. 1,143]

 
2310
 Enten liede thare ontpicken?
 Ghi moet mede in die stricken,
 Daer ghi na poget vroech ende spade:
 Want gi sijt comen vanden sade
 Dattie duvel heeft gesayt.
2315
 Ay! dat gi so wide sijt gesprayt.
 Dat moet leet sijn onsen Here
 Ende moet u setten in beteren kere.