Hier begint die ander boec.

Hoe Ridsard coninc ward. j.

 Alle dinge die nie waren
 Alse van lijf[liken] live, te waren,
 Dat moet tenen inde comen,
 Sonder die ziele, die wi begomen
5
 Crankelike in dit leven,
 Nochtan dat ons es gegeven
 Bescedenheit, daer wi mede
 Mogen verdien haer ewelijchede,


[p. 1,252]

 
 Ja in bliscapen emmer mere,
10
 Ende met vrouden, buten allen sere
 Ic segt u vort alhier ter stat:
 Al en verdiendi oec niet dat
 Datsi ter bliscap en comen niet,
 So leeft si emmer int verdriet.
15
 Deen gaet vort ende ward verslagen,
 Nochtan comt dander en[de] wilt wagen.
     Doen coninc Willam doet was,
 So pijnden hem alse sere na das
 Ritsard, hoe hi mochte wesen
20
 Coninc. alse nie enich van desen.
 Ende deder omme cost groet.
 Coninc ward hi; mar niet goet
 En was hi onder sine liede.
 Daer om hem oec messciede.
25
 Sachte was hi int begin;
 Mar na verkeerde hem die sin.
 Mechtech en condi wesen niet
 Over dlant, wats gesciet;
 Nochtan pijndi hem daer na sere.
30
 Niet lange bleef hi in die ere;


[p. 1,253]

 
 Wedersaken haddi groet,
 Daer hi pine of had ende noet;
 Dus bleef hi met pinen int lant.
 Hier na werd u meer becant
35
 Van sinen dingen die hi dede,
 Alsics tijd heb ende stede.

Van dingen die gescieden. ij.

 Lanc stont dit conincrike
 Vore sinen tiden sekerlike
 Sonder coninc; daer binnen gevel
40
 Menige dinge, dat wetic wel,
 Die ic som hier secgen sal;
 Want alle dinge groet ende smal
 Die op enen tijd gescieden,
 En canmen te gader niet bedieden:
45
 Men moet deen vore secgen,
 Ende dan dander na leggen.


[p. 1,254]

 
     In desen tiden broeder Ysewijn,
 Die een goet clerc had gesijn,
 Ward versint, men wiste waer.
50
 Dus hi starf oec daer naer
 In ellinde, om dat hi
 Die wareit predecte, segetmen mi.
 Dese broeder was groet clerc,
 Ende leide sere sinen merc
55
 Om te bringen uten sonden
 Die rike liede tallen stonden.
 Niemen wildi verdragen met,
 Hine seide algader dat hem let
 Om dit was hi gehaet sere
60
 Ende gedaen dese onnere
 Van sijns selfs broederen genoech:
 Om der riker liede gevoech
 Versinden sine, alsic scrive,
 Daer hi niet lange bleef te live.
65
      In desen tiden gesciede mede
 Tempeest ende groet onvrede.
 In Ingelant was gesien .i. sterre
 Diemen scinen sach wel verre
 Met .iij. rayen die si gaf,
70
 Daer groet wonder gesciede af,


[p. 1,255]

 
 Alse gi hier na wel selt verstaen:
 Daer Edeward lach gevaen,
 Daer strijt of quam ende menich slach.
 Dat dese sterre bedieden mach
75
 Honger was doe in Ingelant
 In dat jaer oec becant,
 Ende groete sterfte van lyeden.
 Dit mochte oec dese sterre bedieden:
 Tempeest ende ongeweder groet,
80
 Dat menigen oec gaf die doet.
 Op dat lant ende in die zee
 Bedorven liede, ende scepe mee
 Dan .xl. verdronken mede.
 Dat dit grote weder dede.
85
      In Vrancrike gesciede tempeest,
 Dat dat coren heeft gevreest;
 Want .i. hagel quam indat weder,
 Die des corens vele sloech neder,
 Dat daer maecte dieren tijt.
90
 Om Monpelgier, des seker sijt,
 Viel .i. donder daer so groet,
 Daer die stat al af verscoet;
 Ene blixeme oec daer naer,
 Die der stat dede groten vaer,
95
 Want so claer wassi sekerleken
 Dat die stat sceen al ontsteken.
 Dit ende ander vele werren
 Tegensi ane deser sterren.


[p. 1,256]

 
 Nu hort vort vanden striden
100
 Die gescieden in desen tiden

Van roefhusen die bander side Erforden staen. iij.

 In desen tiden, als gi horen moget,
 Waren jonge liede, als gi hoget,
 Opcomen ende gewassen
 Die hem ter doget niet lieten passen:
105
 Sine micter op no hadden sorge
 Ende dese liede hadden vaste borge.
 Daer si sere stout op waren.
 Om dit en wildense niemen sparen
 Sine rovedent al dat si vonden.
110
 En dorste niemen te dien stonden
 Achter straten gaen no riden,
 Die van buten waren, tien tiden.
 Want lant, alsic seide ere,
 Hadde lange gestaen sonder here.
115
 Dat si genen coninc vor waer
 En hadden gehad in menich jaer,
 Om dit waren si worden quaet
 Dese[n], diere ten rike [nien] bestaet,


[p. 1,257]

 
 Ende was Ridsard coninc vorwaer,
120
 Ende roveden hier ende daer.
 Sine wildens om hem niet ave staen
 Van dat si daer vormaels hadden gedaen;
 Sine lietens niet dor sine wegen,
 Sine wilden hare seden plegen.
125
 Nochtan dedi hier omme pine
 Om dit af te doen in scine.
 Som dedijt af gerede,
 Ende som so ontsach [hi] mede.
 Mar dese daer ic nu af seide,
130
 Bleven in hare quaetheide.
 Ende roveden ende namen dat si vonden.
 Nu quamen pelgrime tenen stonden,
 Die tAken gingen haer bedevard:
 Ende waren bestrict op die vard,
135
 So dat si beroeft worden al
 Toten hemde, groet ende smal,
 Ende toter broec[.], die was besocht
 Oft siere yet in hadden brocht.
 Dus waren si beroeft aldaer;
140
 Nochtan haer bedevart over waer
 En wilden si achter laten niet.
 Dor al dat si hadden verdriet.
 Het was inden oest ende was waerm,
 Si baden onser Vrouwen daer af ontfaerm,


[p. 1,258]

 
145
 Ende gingen haer bedevard alsoe.
 Onse Vrouwe maketse int herte vroe.
 Ende halp hem dat si quamen te hare,
 Daer si toe hadden groten gare.
     Noch ander pelgrime tsame[n]
150
 Die uut Sassen daer ward quamen,
 Waren van hem oec geroeft
 Ende al genomen, dies geloeft,
 Dat si hadden, clein no groet.
 Ende dese keerden weder sonder noet.
155
 Ende lieten haer bedevard varen,
 Om dat si dus beroeft waren.
 Dus lieten dese quadien quaet
 Niemen liden, dat verstaet,
 Noch pelgrime noch ander liede,
160
 Daer si an weten enige miede.
 Sine rovent al groet ende cleine.
 Ende vorent al op hare steine.
 TErfforden quamer af dicke clage;
 Mar si hadden daer binnen mage,
165
 Die beste geborende vander stat,
 Die altoes ontsloegen dat,
 Soe datmer niet toe dede.
 Om dit warense te quader mede,
 Ende nament al op, sonder waen.
170
 Waer dat sijt conden begaen.


[p. 1,259]

 

Hoe onse Vrouwe haer pelgrime troeste. iiij.

 Onse Vrouwe, die alre ontfarmicheit
 Moeder es, dit grote leit
 Dat haren pelgrime es gedaen,
 Heeft ontfarmt nu wel saen;
175
 Ende heeft haren kinde gebeden,
 Dat hi haer wreke dese quaetheden
 Over die gene, die niet geloven
 Ende haer pelgrimage dus roven.
 Hare gebede was gehort,
180
 Want onlancs ward daer na .i. discord
 Onder dese rovers, dat verstaet,
 Want si worden so in haer quaet
 Verstout, dat si wilden aldare
 Den lantlieden nemen openbare
185
 Haer quec, haer coye, ende die eten.
 Eer gingen si, wildijt weten,
 Inder liede huse gereet,
 Ende namen hem thare, godweet.
 Nu geviel, alst soude wesen,
190
 Dat pelgrime quamen binnen desen
 Van Aken tonser zoeter Vrouwen,
 Ende hadden geloeft daer met trouwen
 Vaste geselscap over waer,
 Ende deser was wel .xl. daer.


[p. 1,260]

 
195
 Ende die beroeft hier vore ware,
 Volgeden dese vaste nare.
 Nu wilden dese .xl. den wech gaen.
 Daer men hem dede ane verstaen
 Dattie rovers die liede roven:
200
 Dit was daer hare alre beloven,
 Ende wildense die rovers ane gripen.
 Dat sise weder so selen nipen
 Met haren staven, wats gesciet,
 Si selen daer af hebben verdriet.
205
      Dus sijn die pelgrime comen
 So verre, dat si hebben vernomen
 Die castele van verren staen,
 Daer menich qualijc was vor ontfaen;
 Entie rovers waren nu ute gerede[n]
210
 Onder haer gebure daer beneden,
 Ende wilden hem nemen daer haer vee.
 Dit dede den lieden daer harde wee.
 Doe dit die pelgrime vernamen,
 Gingense met ere vard te samen
215
 Tot enen casteel, na desen,
 Die hem dochte de beste wesen.
 Si hadden hope op onser Vrouwen
 Ende riepen haer ane met goeder trouwen,
 Ende baden, dat sise moest geleden.
220
 Een pelgrim sprac daer ter steden:
 ‘Wildi doen nu minen raet,
 Wi selen breken dese overdaet.’


[p. 1,261]

 
 Si seiden: ‘Alle wat gi ane gaet,
 Aneva wi alle, dat verstaet!’
225
 - ‘So laet ons vor die porte gaen,
 Ende laet ons in roepen saen
 Ende seggen, dat gevangen waren . . .
 Ende alse wi in sijn, na desen
 So slute wi die porte vaste.
230
 Ende laet ons gaen daer cloppen die gaste
 Die wi daer vinden, alle doot;
 Ende neme wi dan wapen tonser noot,
 Ende wapen ons, ende gawi dan
 Vor die porte, tote dat daer an
235
 Die here selve comt gereden.
 Dan latewine in met haesticheden,
 Ende slaense doet, die comen daer.’
 Alle dese dinge recht over waer,
 Also alse dese ginder seide,
240
 Gesciede daer [.] na die waerheide.
     Si worden dus gelaten in,
 Ende sloegen doet int begin
 Die cnapen vandien hove al,
 Die daer vort hadden ongeval.
245
 Die pelgrime, die waren beroeft,
 Vonden algader, dies geloeft,
 Dat hem genomen was te voren.
 Dus waest .i. peneward niet verloren,
 No gelt, no cleder, no scoenheit:
250
 Het lach daer al over .i. geleit.


[p. 1,262]

 
 Sine consten daer af gedoen .i. twint:
 Onse Vrouwe ende haer lieve kint
 Hadden behoet, dat verstaet.
 Nu daer elc dat sine anevaet.
255
 Dies danctense, met goeder trouwen,
 Onsen Here ende onser Vrouwen.

Hoe die roveren alle doet bleven. v.

 Na desen dinge, verstaet mi wel,
 Dat genen pelgrim dat gevel,
 So quam .i. geruchte groet,
260
 Want gene rovers hadden doet
 Der liede vec som geslagen,
 Also alsijt hem wilden ontjagen.
 Om dit geviel, dat vrome cnapen
 Hem daden oec in die wapen
265
 Ende volgen den rovers van desen toren,
 Die haer vee nu dreven voren
 Te hare borch ward, dat si mochten;
 Want hadden sise daer in, sijn rochten
 Om die geburen niet .i. stroe.
270
 Dus quamense te gere porten toe
 Vaste gejaget, met genen coyen.
 Sine wisten twint van genen vernoyen
 Dat daer binnen was gesciet;
 Sine hebben oec vernomen niet


[p. 1,263]

 
275
 Datter neuwe borchgrave waren.
 Si quamen alle met ere scaren.
 Si .vij. die dat vee brochten,
 Ende riepen in met groten gerochten:
 Ende die pelgrime lietense in.
280
 Ende oec was daer haer irste begin,
 Doen die meester in soude comen,
 Daer hadde .i. die hameide genomen
 Vander dore, .i. jonc serjant,
 Een vroem, .i. sterc, ende te hant
285
 Daer die here ter porten in reet,
 Hief hise op, ende daer met smeet
 Den here rechte vore int hoet,
 Dat hi vanden parde viel doet.
 Doen dit spel die ander sagen,
290
 Begonsten si hem daer af versagen,
 Ende keerden weder achter uud ward;
 Ende die van binnen volchden ter vard,
 Ende die cnapen die na haer vee reden
 Quamen nu oec te deser steden,
295
 Ende sagen dat mense bestont van voren.
 ‘Nu laet ons wreken onsen toren!’
 Sprac die gene, ‘en spare wi twint,
 Onse Vrouwe heeft ons hulp gesint.’
 Doe waren die gene van achter bestaen,
300
 So datse niet conden ontgaen;
 Ende die van vore sloegense doet al,
 Ende haer cnapen groet ende smal.
 Die daer buten verslegen lagen,
 Hebbensi in die porte gedragen;


[p. 1,264]

 
305
 Ende loken die porte vaste toe,
 Ende gingen hare varde alsoe.
 Mar eersi vanden cnapen scieden,
 Gingen sijt hem al bedieden
 Hoe haer gesellen beroeft waren,
310
 Al haer gescienesse ende al haer varen;
 Ende van onser soeter Vrouwen mede,
 Hoe sise verloest heeft teser stede,
 Ende hoe haer gesellen nu ten stonden
 Dat si verloren hadden, hebben [. .] vonden.
315
 Die pelgrime gingen van daer,
 Ende maecten hem vaste henen daer naer;
 Ende die cnapen dier gelike
 Dreven haer vee oec heymelike
 Thuus ward, ende swegen hier af vort.
320
      Nu hadden algader gehord
 Een paetsekijn, dat hem geborgen
 In een hol hadde, met groten sorgen;
 Ende hadde die pelgerime gesien
 Die cnapen doet slaen vordien.
325
 Ende na sagense die porte hoeden,
 Ende den here daer vore doden;
 Entie ander sagense bringen mede
 In die porte aldoet gereden.
 Ende die porten luken naren.
330
 Mar vanden cnapen en wisten twaren:
 Noch die en horet, noch en sach.
 Des anders dages, doent was dach,
 Quam die cnecht gelopen uut,
 Ende maecten harde groet geluut;


[p. 1,265]

 
335
 Ende liep tErforden in die stede,
 Ende deed daer verstaen mede.
 Die mage ende vriende quamen daer
 Ende vonden dese dinge waer.
 Ende vraechder omme den geburen;
340
 Ende seiden, datse vander scoffelturen
 Niet en wisten groet no clene.
 Doe sendensi inden wech na gene,
 Of si sagen alselke liede
 Alse hem seide die cnecht int bediede.
345
 Doen seidense hem al des gelike
 Van dien pelgrime sekerlike.
 Sine wisten hier toe doen wat.
 Si verwonnen an die stat
 Ende ant paepscap, datsise brochten
350
 Ende opten kerchof graven mochten.
 Dus ward te niewete ende te confuse.
 Bi onser Vrouwen, die roefhuse:
 Want en had onse Vrouwe gedaen,
 Om dat haren pelgrime was mesdaen,
355
 En adde also niet mogen gescien
 Alse nu geviel van dien.

Vanden hertoge van Oestrike ende vanden marcgrave van Brandenborch. vi.

 Int ander jaer van coninc Ridsarde,
 Daer ic hier vor af openbarde.


[p. 1,266]

 
 So began .i. orloge groet.
360
 Daer om vergaderde menich genoet
 Tusscen den mercgrave des gelijc
 Ende den hertoge van Oestrijc;
 Ende dit quam toe om .i. spel.
 Dat daer vormaels onderlinge gevel.
365
 Daer was .i. spel beroepen voren
 Daer si .ij. toe waren gecoren.
 Deen was des hertogen sone,
 Een stout jongelinc ende .i. cone:
 Ende dander was van Brandenborch
370
 Des margraven sone, d[i]e sonder sorch
 Des speels hem onderwinden sal
 Ende coenlike setten al vor al
 Daer hem onrecht an soude gescien:
 Ane hem was geen achterzien.
375
 Dus waren dese .ij. principale
 Van .i. jostierspele sonder hale
 Gemaect, ende datsi oec gereden
 Dat spel souden onder hem bevreden.
 Dit spel was gecreyeert tien tiden.
380
 Daer quam toe uut elker siden
 Baetseleren, die riden wouden
 Ende haer geval proeven souden.


[p. 1,267]

 
 Doen vergadert was dit spel,
 Ward daer dat riden fel
385
 In beden siden, ende stare.
 Daer reet selc andren in dat parc
 Dat hi tumelde vanden parde,
 Ende alse een bloc viel hi opt arde
 Daer na geviel daer na hem .ij.
390
 Die daer ridende quamen op een,
 Dat si beide snoffelden neder;
 Ende si sprongen beide op weder,
 Ende liepen te gader metten siden
 Vreselike, sonder enich vermiden,
395
 So dat si bede ter neder vielen.
 Hierenbinnen so gevielen
 Andere joeste in andren pleinen,
 So dattie heren die civiteinen
 Niet wel en conden tspel bevreden.
400
 Daer was .i. deel gestreden
 Vanden genen die reden daer.
 Dese, die dus quamen soe naer,
 Die metten siden hem ondersaten,
 Quam[en] echt vort met haren saten


[p. 1,268]

 
405
 Die si te broken hadden te voren;
 Si hadden die trinsonc vercoren
 Daer si op decrde lagen ontwee.
 Dus quamense vort. min no mee,
 Alse of si vechten souden daer
410
 Enen camp. Om dit, vor waer,
 Quam dat volc getogen toc
 Van beden siden. ende alsoe
 Wordense striden daer gemene
 Om dese .ij., grote ende clene.
415
 Dene partie scarde hare
 Jegen die ander openbare,
 Ende ward ginder also .i. strijt
 Daer in waren ter selver tijt
 Wel si .xx. gewont sere.
420
 Des hertogen sone oec die here
 Vander ere partie, ward gewont
 Daer na die strijt niet lange stont,


[p. 1,269]

 
 Hine was op genomen daer.
 Dese wonde teech men openbaer
425
 Des maregraven sone, dat hise gaf,
 Dier wel littel micte af.
 Ende om dese sake, alse van desen.
 Doen shertogen sone was genesen,
 Willen emmer dit varen wreken
430
 Ende sijn vader, diet wilde breken,
 Ende wilder af oec genc soene.
 Nochtan was hi hem vore tgone
 Dicke geboden; mer hine woude.
 Hi wildet becorten harde boude
435
 Metten swerde ende so begomen.
 Aldus [es] dese strijt toe comen.
 Daer ic u nu af secgen sal,
 Bede tgeval ende tongeval.

Hoe die strijt ward gevochten ende hoe die hertoge onder geet. vij.

 Nu hebdi wel daer vore vernomen
440
 Waer af dese strijt toe es comen,
 Ende hoe die maregrave gerne dade
 Beternesse, bi goeder liede rade.
 Ende hoe die hertoge al ontweget
 Ende hem dach van stride leget,


[p. 1,270]

 
445
 Te comen te velde, ‘sijt u becant,
 Of ic besoeke u in u lant!’
 Alse die grave dit heeft vernomen
 Dat emmer tenen stride moet comen,
 Nam hi den dach so hi lancst conde
450
 Ende voer binnen deser selver stonde
 Selve te Sassen, anden hertoge.
 Ende miede ende sine genote mede;
 Ende oec verdiendijs an die stede
455
 Dat si hem selen in staden staen.
 Hier af en wiste niet, sonder waen,
 Die hertoge sijn wedersake,
 Die hem dede wel te gemake,
 Want hi sorgede clene om dat.
460
 Want sijn lant ende sijn scat
 Was driewerven mere, dat verstaet,
 Dans maregraven: om desen toeverlaet
 Dochti hem clene ofte niet.
 Aldus eest dicwile gesciet:
465
 Die hem verwaende van groter daet,
 Dicwile eest hem in allen quaet.
     Nu es die dach van stride comen
 Die daer te voren was op genomen.
 Ende die hertoge gaderde sijn volc gereet,
470
 Ende heeft te stride ward geleet
 Menigen onbesceden serjant,
 Ende hevet van allen doen becant.


[p. 1,271]

 
 Die marcgrave quam hem jegen
 Oec met menigen coenen degen,
475
 Met menigen Sas, dat verstaet,
 Daer hi op hadde groet toeverlaet
 Selve hadde hi oec liede stout,
 Die striden selen met gewout
 Sonder enich ombe keren.
480
      Dus quam te velde om dese heren
 Des maregraven sone, die dit sach
 Dat al an een striden gelach.
 Hi onboet toten hertoge saen:
 Of hi dit striden wil laten staen
485
 Ane hem ende ane sinen sone,
 Datsi alse .ij. campione
 Dit onder hem .ij. becorten selen . . .
 Des en woude de hertoge niet hingen,
 Mar wilde vaste den strijt beginnen.
490
 Echter ontboet nu hierenbinnen


[p. 1,272]

 
 Die ander: of hijt selve wilde
 Berechten met swerde ende met scilde?
 ‘Want strijt men daer, sonder waen.
 Daer sal menich die doet ontfaen;
495
 Ende beter eest dat wi twee
 Dit becorten, dan daer mee
 Liede selen tlijf verliesen‘.
 En[. .] besteet niet: alsi kiesen,
 Dat was die strijt boven al.
500
 ‘Nu hebbes dan dies hebben sal!’
 Sprac des marcgraven sone saen,
 ‘Wi selen oec den strijt bestaen,
 Want wat wi bieden es ongehort:
 Hi wilt emmer metten stride vort;
505
 Nu moets hem onderwinden God
 Ende geve ons hulpe na sijn gebod!’
     Dus worden gescard te genen striden
 Die liede saen in beden siden.
 Die Sassen die daer comen waren
510
 Omden maregrave te hulpen daren,
 Si waren in [een] dal gelegen,
 Daer .i. berch hem stont jegen,


[p. 1,273]

 
 So datmer niet conde gesien:
 Entie hertoge wiste niet van dien
515
 Ende waenden, dat daer waer in togen
 Des marcgraven liede al vor ogen
 Om dit was hi te coenre daer,
 Ende begonde den strijt over waer;
 Want hine dochte die gene niet
520
 Die hi daer vor hem siet.
 Groet geruchte was int begin.
 Daer sloech selc met sporen in
 Ende wanet al hebben verslagen;
 Men moesten vanden velde dragen
525
      Doen dus die strijt begonnen was,
 Quamen trecken saen na das
 Die Sasseneren over dene side,
 Met haren vanen ontploken wide;
 Ende maecten .i. groet gecri
530
 Doen si den here quamen bi.
 Ende begonden mede vaste slaen.
 Doen docht den hertoge qualijc gaen:
 Hi was bedrogen, sach hi wel;
 Hi wilde wale, dat hi dit spel
535
 Niet en hadde begonnen nu.
 Hi ward achter gedreven, secgic u,
 Ende siere liede ward vele gevaen.
 Sine constent niet wederstaen,
 Ende selve ward hi oec gevelt,
540
 Ende sine baniere vort met gewelt,


[p. 1,274]

 
 Ende ward geworpen neder.
 Ende ward op geheven weder.
 Doe quam .i. graven sone
 Op hem geslegen als die gone,
545
 Ende dore brac dese scaren gereet,
 Ende seide: ‘Gi blivet hier, godweet!
 Hets so gedaen hier met u,
 Dat u lijf ane mi staet nu!’
 Hi verhief den arm metten sweerde,
550
 Ende sloegen dat hi viel op deerde.
 Doe riep die hertoge genade sere!
 Daer nam hi doe saen up den here
 Ende voerdene in sine tente saen:
 Hier met ward die strijt gedaen.

Hoe dese heren versonen. viij.

555
 Doe die standart gevallen was
 Ende ment int here vernam oec das,
 Dat haer here waer gevaen,
 Doe ward dat here al ondaen.
 Die hertoge onboet den marcgrave,
560
 Dat hi die sine dede keren ave:
 Hi wil hem beteren al sine scade.
 Om dit ward daer dies te rade
 Die marcgrave overmids die heren,
 Dat hi dede roepen ende creyeren,


[p. 1,275]

 
565
 Hine wilt niet datmen emmer strede!
 Hi heves sinen wille saen,
 Want die hertoge es gevaen.
 Om dit word daer menich blide
570
 Doe ward pays ins hertogen side,
 Want si waren sere tachter
 Ende hilden groten lachter.
 Daer wasser wel .xl. doet
 Ende .cc. gevaen inder noet.
575
 Vanden besten die daer waren.
 Aldus es die strijt gevaren
 Ins hertogen side metten besten.
 Also gevallet dicke ten lesten:
 Die hem voren niet laten genoegen
580
 Gene dinc, diemen hem mag gevoegen
 Noch verbidden in gere maneren,
 Hine wilt emmer ten ergesten keren,
 Namaels gevaelt dicwile dat
 Dat hi moet bidden datmen hem bat.
585
 Des gelike es nu gesciet:
 Den hertoge mochte sijn verdriet
 Mettien quiten datmen boet:
 Hi daet, al ward noch also groet.
 Dus ward dit orloge op genomen.
590
 Dat volc vor danent was comen.


[p. 1,276]

 
 Die hertoge teliv[er]eerde die gevane
 Ende geloefde daer vor al te stane
 Sine genote bleven som daer,
 Om hem te beradene daer naer
595
 Hoe hi telivereert mach wesen.
 Haer raet droech over .i. van desen,
 Dat hem die marcgrave eescen woude
 Waer met dat hi verdingen soude.
 So dat tenen gemeente quam,
600
 Ende daer men enen eesch op nam
 Alse dat die hertoge die scade al
 Entien cost op rechten sal,
 Waerne die marcgrave heeft gedaen
 Om sorlogen wil, sonder waen;
605
 Ende daer toe .XXXM. pont,
 Boven al die, dat si u cont.
 Ende bi ridderscepe heeft hine bevaen
 Dat hi nembermeer sonder waen
 Op hem ne orloget in sijn leven.
610
 Die marcgrave heeft oec gegeven
 Ridderscap ende eede, dat hi dit mede
 Houden sal sijn leven gerede.
 Dus was die sone gemaect daer.
 Die gedurde menich jaer:
615
 Want si namaels verneud ward mede
 Met huwelike diemen daer dede.


[p. 1,277]

 

Hoe die hertoge gerne wreken soude optie van Sasse. ix.

 Van deser vorward mere
 So micte vord in allen kere
 Die hertoge, hoe hi hem mochte wreken
620
 Dattie Sassen op hem gestreken
 Also quamen ende achter daden. . . .
 Dit wraec hi hemelike gerne met.
 Hier op penst hi dach ende nacht
 Dat hi gerne hadde bewacht
625
 Met enigen ocsoen, daer hi mede
 Hem mochte doen pijnlijchede,
 So datmen niet en seide al dere
 Dat van den orloge comen were
 Dat hi had jegen den marcgrave.
630
 Daer hi wel versoent was ave.
 So lange micti om dese dinc,
 Dat .i. quam, een jongelinc,
 Die ute Sassen was geboren
 Van groten lieden ut vercoren.
635
 Dese was varen spelen nu
 In Oestrike, dat secgic u,
 Te sinen magen, dier hi daer
 Een deel hadde, weet vorwaer.
 Ende alse dese weder keren woude
640
 Thuus ward, quam, alst wesen soude,
 Die hertoge in des geens gemoet.
 Ende alse die hertoge dit verstoet


[p. 1,278]

 
 Dat hi ut Sassen was geboren,
 Dedi om slaen met sporen
645
 Cnapen al enen sijtpat
 Ende bevallen vaste ter stat,
 Alsine hadden also verreden,
 Dat si jegen hem keerden ter steden
 Ende hem so na reden daer,
650
 Dat hijs hem bolge ende daer naer
 Hem ane sprake scalkelike,
 Ende vingen dan haestelike.
 ‘Ende brincten mi, ende claget sere
 Ende hi u gedaen heeft groet onnere;
655
 Ende sine cnapen brinctmen mede.’
 Nu dit geviel aldaer ter stede
 Alsoe alst hem was bevolen.
 Si maecten den genen so in dolen,
 Dat hine wiste optie stonde
660
 Wat hi dede oft wat hi begonde.
 Ende ward, eer hijt wiste, gevaen
 Ende vorden hertoge bracht saen;
 Die hem ende sijn cnapen daer
 In gevangenesse daden swaer.
665
 Ende enen cnape liet hi gaen,
 Die dese boetscap soude doen verstaen
 Sinen magen ende sinen vrienden.
 Hi ontboet hem, dat sine [sien] winden


[p. 1,279]

 
 Nembermeer te haren lande,
670
 Hem ensi gebetert sine scande
 Die hem es van hem gedaen.
 Grote sticken, ontboet hi sonder waen,
 Dat si gewracht hadden in sijn lant.
 Aldus began een werren thant,
675
 Daer groet verdriet af comen sal.
     Want Sassen bi na meest al
 Sal daer om in werren wesen,
 Eer si meer gecrigen desen.
 Want hi was ute vercoren
680
 Van al Sassen best geboren;
 Oec was die hertoge van Sassenlant
 Sijn maec[h] ten derden becant.
 Diet hem oec an nemen moet,
 Sal hi te keerne hebben spoet.
685
 Dus es hier begonnen een sake
 Daer menich noch af ward tongemake.

Hoe die bode die boetscap dede, ende hoe anden hertoge ward gesint. x.

 Die bode daer ic hier vore af sprac,
 Seide den mage dat ongemac


[p. 1,280]

 
 Dat sinen here waer gedaen,
690
 Ende dat hi niene mochte ontgaen
 Uter vangenesse daer hi in lage.
 Om dit sendense tenen dage
 Omden hertoge van Sassen saen,
 Watmen hier om mach an gaen?
695
 Raet haddense hier op nu:
 Dat si souden senden, dat secgic u.
 Tote anden hertoge van Oestrike
 Ende hem bidden des vriendelike,
 Dat hi haren maech laet uut.
700
 Die hertoge ontboet hem groet saluut,
 Van Sassen, ende vrienscap mede!
 Ende bad hem oec nu dese bede
 Op .i. ander, die hi hem bade,
 Ende daer toe mede op grote genade.
705
 Dese boe/scap was niet gehort:
 Hi antworde den bode op dese word
 Dat hi met haers heren bede
 Niet en had te doene mede;
 Ende soes hem die hertoge mere bade,
710
 ‘So ic meer hem ongenade
 Doen sal, dat segt hem wale.
 Ende ic salne bringen tenden minen pale,
 Ende can hine mi daer ontsmeken
 Met talen of met enigerhande treken
715
 Die [hi] vort can gebringen.
 Oft can hine mi daer ontdwingen,


[p. 1,281]

 
 Ensi ten ende vanden swarde,
 Voerne dan hene siere varde.
 Ic sal minen wil hebben daer af,
720
 Jof neen, sem mi theylich graf.
 Ic strider om al mijn leven.
 Ic heb an mine liede beseven
 Dat si gerne souden striden
 Jegen die Sassen: sonder vermiden
725
 Sal ic haer coringe hem boeten laten.
 Ic sal die Sassen, canic, so maten,
 Dat si niet meer in onse lant
 Minen lieden selen doen pant,
 Also alse dese meester dede . . .
730
 Over tiden ende daer na saen,
 So dat sine van node moeste[n] vaen.
     Dit segt u heren nu van mi,
 Dat dit alle mijn wille si;
 Ende dat sijs oec, wats gesciet,
735
 Anders moge[n] vercrigen niet,
 Wat siere om doen ofte bieden.’
     Aldus die boden van hem scieden,
 Ende quamen in Sassen, ende seiden dit.
 Vertornet sere ende verhit
740
 Ward die hertoge, ende tongemake,
 Ende die heren alle, om dese sake.
 Si prijsden wel ende pensden, waer
 Dat hi hem was nu so swaer:
 Dat van outs dit comen es,
745
 Om dattie Sassen hem vor des


[p. 1,282]

 
 Scoffierden metten marcgrave.
 ‘Dit es ons comen nu daer ave:
 Nu sijn si onderhuwet mede
 Ende gevriende, daer ons dit lede
750
 Af wassen sal; ende oec tere noet
 Hi ons gene hulpe ne doet
 Jegen den hertoge, dat verstaet.
 Hier op behoeft ons goeden raet,
 Hoe wi dit mogen begaden nu,
755
 Want comt hi op ons. dat secgic u,
 Ende besta wine niet stoutelike,
 Hi sal asselgieren onse rike.’

Hoe die hertoge heeft gesint anden coninc ende anden marcgrave, dat sijt op namen.xi.

 Nu heeft die hertoge van Sassen gesint
 An Ridsarde den coninc, ende doen bekint
760
 Alle dese saken, clene ende groet,
 Die hem die hertoge hier vor ontboet
 Van Oestrike; ende bad hem sere,
 A[l]se sinen oversten ende sinen here.
 Dat hi hem hier toe sta in staden
765
 Ende raet geve bi siere genaden;
 Hi wilt hem dienen vorward mere
 Alse enen sinen gerechten here.


[p. 1,283]

 
 Scat ende penninge die hem boet
 Al hemelike; dit horken doet
770
 Menige diet omme niet dade.
 Om dese sake so ward te rade
 Die coninc, dat hi soude maken
 Vrienscap van desen .ij. saken;
 ‘Ende wilt die hertoge niet al
775
 Houden dat ic seegen sal,
 So salic ontsecgen hem allen daer
 Ende met u striden over waer.’
     Dus heeft hi daer een scoen belof,
 Daer die hertoge niet weet of.
780
 Vort van Sassen die hertoge
 Omsenden hem noch jegen dorloge
 Tot anden marcgrave, dat verstaet,
 Dat hi hem hier toe gave raet.
 Want hi hem hiertoe halp sere
785
 Dat hi behilt lijf ende ere
 Jegen den hertoge van Oestrike.
 ‘Ende ic secgt u oec sekerlike,
 Dat alle die gene die des gomen
 Secgen, dat mi van u es comen


[p. 1,284]

 
790
 Dit orloge. dat nu wil stichten
 Die hertoge op mi; nu helpt berichten
 Mi dit orloge, gelijc ic dede
 U, doen gi had onvrede;
 Dies biddic u oec ende mane,
795
 Dat gi hier toe doet vort ane
 Gelike dat gi sculdich sijt,
 Ende oec gelovet vor desen tijt.’
 Deser gelike, als gi gehort
 Hebt, sendi ten grave vort,
800
 Dies sone dat [der] dochter had ontfaen
 Des hertogen van Oestrike, sonder waen,
 Tenen wive. Daer af wilt hi
 Hulpe ende troest, dat dunket mi,
 Hebben, over recht, godweet,
805
 Ende tiet hem ane oec sijn leet.
 Die marcgrave was wijs ende vroet,
 Ende hier op .i. antworde doet,
 Ende seget: ‘Hets waer ward wale
 Sonder enige wedertale
810
 Dat gi mi [nie] helpt om mijn gelt,
 Ende uwe liede oec met gewelt
 Dienden nie opt sout, godweet.
 Ende so te diene waric gereet
 Weder u, en dade die dinc
815
 Dat mijn sone van Oesseninc


[p. 1,285]

 
 Des hertogen dochter heeft te wive,
 Ende een kint oec van haren live,
 Dies dlant hier na te siene staet.
 Nu siet die hulpe enten toeverlaet
820
 Die mi hier jegen staet te doene.
 Ic hulpe gerne maken die soene.
 Mar anders en doe icker niet toe.’
 Doe sinde anderwerf weder daer alsoe
 Die hertoge van Sassen sciere,
825
 Dat hi quame in deser maniere,
 Ende hulpe hem tote soene ward.
 Dit geloefde daer ter vart
 Die mercgrave met al siere cracht,
 Ende oec waent hi wel die macht
830
 Dies gecrigen ane die heren,
 Dat sijt selen hulpen weren.

Hoe si te velde selen comen. xij.

 Die hertoge, die des niene weet,
 Van Oestrike, dat dus daen beheet
 Sijn wedersake heeft bejaecht;
835
 Hi, die niet en was versaecht
 Ende gerne sijn leet wreken soude
 Dat hem gedaen was, geboet houde
 Sine liede te samen, die der maren
 Blide ende harde willich waren.
840
 Want daer was menich sekerleken,
 Die gerne sijn leet soude wreken


[p. 1,286]

 
 Optie Sassen, mocht gescien.
 Een scone here, een wel versien.
 Heeft die hertoge nu uut bracht,
845
 Daer hi mede heeft geacht
 Te wreken dat hem es mesdaen.
 Ten inde van sinen lande saen
 Heeft hi oec bracht die gevaen.
 Met hem was comen menich vaen,
850
 Daer stoute liede onder waren.
     Nu hort vander ander scaren
 Die die hertoge van Sassen brochte:
 Daer hem dese niet jegen wachte,
 Bracht hi hulpe harde groet
855
 Van menigen wel geboren moet.
 Die coninc van Aelmaengen ter steden
 Quam daer over die side gereden
 Met een deel siere liede:
 Hi[. .] dede verstaen sinen meysniede
860
 Dat hi om pays daer waer comen,
 Ende dat hi den strijt daer wilde begomen;
 Ende wie onrecht had, wildi weten.
 Ende dien wildi dan daer heten
 Dat hijs ombere ende houde stille.
865
 En wilt hijs niet doen dor sinen wille,
 Daer wilt hi dan jegen striden.
 Die marcgrave quam oec bander side,
 Om dit te pontene, dat hi can.
 Aldus quam daer menich man


[p. 1,287]

 
870
 Daer die hertoge van Oestrike
 Niet of en wiste sekerlike.
 Die coninc ende die marcgrave,
 Daer ic nu gesproken heb ave,
 Sijn tusscen beiden nu gevaren,
875
 Ende willen desen dinc verclaren
 Ende besien, wies scout het es.
 Si voren irstwerf, des sijt gewes,
 Ane den hertoge van Oestrike,
 Ende spraken hem ane des gelike:
880
 Want des orloges saken waren
 Daer si dus haer volc om scaren,
 Ende daer si om striden willen beginnen,
 ‘Laet ons dit delen met minnen,
 Of die sake en es niet groet.’
885
 Die hertoge antworde: ‘En es geen noet
 Datmen om soene hier spreket yet
 Ic sal hier wreken mijn verdriet,
 Canic, dat mi es gedaen!’
 - ‘Her hertoge! Nu laet ons verstaen
890
 Wat u [es] mesdaen, hier ter stat.
 Wi selen u doen beteren dat.’
 Doen vertrac hem die hertoge daer
 Van sinen gevangen, ende maket swaer;
 Ende hoe die hertoge van Sassen mede
895
 Dregede in lietse uut gerede.
 Doe seidie, ie soutse vort bringen
 Tote al hier; ‘hi moest verdingen
 Metten swerde, onbodic hem weder.’
 Doe badensi hem, dat hi dit neder


[p. 1,288]

 
900
 Leide; si souden hem dit al
 Beteren doen, groet ende smal.
 Int leste die coninc so vele dede,
 Dat ginder gemaect ward .i. vrede
 Ende dat sijs inden coninc bleven.
905
 Entie gevangen waren over gegeven,
 Op coninc word. Van altemale,
 Van talen ende van wedertalen . . .
 Ende van Oseningen also vord.
 Aldus brac daer dit discord
910
 Tusscen dien .ij. hertogen;
 Daer noch om sal hebben dogen
 Die coninc, eer hijt secgen seget
 Dat op hem nu es geleget.
 Hier na salict u wel bedieden.
915
 Hort die dinge die eer gescieden.

Vanden coninc van Ingelant ende Cornuaelge. xiij.

 In desen tiden had orloge groet
 Die coninc Edeward jegen sine genoet,


[p. 1,289]

 
 Om Simoens wille van Monfort
 Gi hebt gehord wel dat discord
920
 Hier vore in dit eerste boec.
 Nu woude [doen] te neuwe ondersoec
 Die coninc, op die gene, daer naren,
 Die met Symoen te voren waren,
 So dat hi altoes wreken woude
925
 Waer hi toe quam met enigen scoude.
 Om dit was nu hem aldaer
 Een orloge groet ende swaer.
 Want te Cornuaelge binnen
 Omboet hi, dat hi [met] minnen
930
 Comen wilde met sinen gesinde;
 Dies men hem daer wel gehinde.
 Ende alse hi was daer in die stat,
 So quamen altenen liede na dat
 Met drien, met vieren, gewapent wele;
935
 So dat des geviel so vele,


[p. 1,290]

 
 So dat die vander stat worden in vare
 Dat hem die coninc goede dare,
 Ende daden die porten sluten saen.
 Doen die coninc dit hevet verstaen,
940
 Ward hi verbolgen opdie stat,
 Ende vraechde, waer om si daden dat
 Si seiden: ‘al gelovet ons, here,
 Met uwen gesende ende nemmere
 In dese stat te comen binnen,
945
 Ende dat oec soude sijn met minnen,
 Nu comen hier gewapent liede
 Al even dicke, die uwer meysniede
 Niet behoren, dat wi dochten
 Dat si ons quaet doen mochten.’
950
 - ‘Ja,’ seide die coninc ten lesten,
 ‘Sone betroudi mi niet ten besten,
 Ende tiet mi verraetnesse an?
 Dit seldi beteren, bi sent Jan!
 Dat gi mi dit nu an tiet!’
955
 Om dese word so es gesciet
 Groet gevecht in gene stede.
 Die gene, die de coninc mede
 Hadde heten volgen, dat verstaet,
 Also alse vore droech sijn raet,
960
 Doe si vernamen, dattie porten . . .
 Vor in worden dus besloten,


[p. 1,291]

 
 Gaderden si hem in .i. dal,
 Alsoe alse hem die coninc beval:
 Want alte male dese dade
965
 Waren [gedaen] met enen vorrade
 Vanden coninc, diet hadden vorsien
 Om dat in die stat waren van dien,
 Die hem scaren jegen hem vord
 Met heren Symone van Monfort,
970
 Doen hi jegen hem hilt strijt.
 Dese soudi gerne te dier tijt
 Hebben, sinen wille met te doene.
 Dus was hi comen daer omt gone,
 Ende hadde dus sinen lieden bevolen
975
 Dat si in die stat dus souden dolen
 Met drien, met vieren, op dese saken
 Of hi yet mochte comen te wraken.
 Entie oec in niet mochten comen,
 Dat si hem buten so begomen
980
 Ende gaderen hem an ene side,
 Dat si anders margens betide
 Die stat mogen stormen an;
 Dan sal hi ende sine man
 Tere porten comen, meer ende min,
985
 Ende selense alle laten in.
 ‘Oec sele wi belegge[n] so die strate,
 Dat niemen sal mogen comen te bate.’
 Dus was dese dinc gevisiert
 Daer te voren ende wel geordiniert,


[p. 1,292]

 
990
 Ende des en wiste niet die stat.
 Daer om moesten si bliven mat.

Hoe si den coninc hem op gaven. xiiij.

 Des anders dages, harde vroe
 In die griekinge, quamen doe
 Die buten lagen, vor die port.
995
 Eert yement daer binnen hevet gehort.
 Hadden si die porte belegen;
 Entie coninc quam daer jegen
 So vroech, so dat hi daer
 Die porte op dede over waer.
1000
 Eert geruchte yet groet quam,
 So was daer in menich man,
 Wel gewapent, van buten comen.
 Die hebbense nu binnen vernomen,
 Ende wapenden hem metter vard,
1005
 Ende trocken vaste ter porten ward.
 Nu was hem die strate beleit
 Dat hem dat gaen ward ontseit
 Ter porten ward, daer si wilden.
 Daer lagen met speren ende met scilden
1010
 Des coninc liede so dicke, godweet,
 Dat hem dat comen was ongereet
 Die porse te wederstane daer,
 Doe die ander in quamen naer.


[p. 1,293]

 
 Want die quamen uter steden.
1015
 Heeftmen daer int strate bestreden,
 So datsi vorder en mochten niet.
 Ende alst gemeine volc dit siet,
 Dattie coninc die stat wil winnen,
 So quamen si toe in allen sinnen
1020
 Ende geven hem op daer albloet
 Den coninc, sonder slach ende stoet,
 Ende seiden, sine wilden niet berechten
 Sine viande, no daer om te vechten;
 ‘Es daer iemen in die stede
1025
 Die hem gedaen hevet lede,
 Oft jegen recht heeft gedaen
 Van dingen die den coninc bestaen.
 Dat wille wi wel over waer
 Dat hijt rechte al openbaer:
1030
 Daer jegen en wil wi striden niet.’
 Alse die coninc dit gesiet,
 So trac die gemeente hem ane,
 Ende geloefde hem daer vord ane


[p. 1,294]

 
 Dat hise te rechte soude houden.
1035
 Om dit die gemeente verbouden
 Dat si die heren vander stat
 Alle vaen, ende die om dat
 Striden wilden, sloegen doet.
 Die coninc had daer een groet conroet
1040
 Die metter gemeinte plechten ginder.
 Dus quamen daer meerre ende minder
 Des coninc viande in die scade;
 Si worden daer ute gelesen bi rade
 Ende gevangen bracht den coninc,
1045
 Diese blidelike daer ontfinc,
 Om dat hi hem daer wreken sal.
 Vaste te houden hise beval,
 Tote dat si gehent dese saken.
 Ende binnen deser selver spraken,
1050
 Quamen met enen gemeinen rade
 Die vander stat ende baden genade,
 Ende seiden, si wilden algader doen
 Dattie coninc ende sine baroen
 Begerende sijn van deser dinc.
1055
 Aldus ontfinc[se] die coninc
 Ende dede doe saen gebieden
 Pays ende vrede allen lieden.
 Dus ginc die stat daer in hant.
 Sonder die, daer die coninc vant
1060
 Die sine viande had[den] gewesen,
 Die worden daer alle uut gelesen


[p. 1,295]

 
 Ende in gevancnesse gedaen,
 Daer si niet en mogen ontgaen.
 Dus waser vele, des seker sijt,
1065
 Die met Symone vor desen tijt
 Jegen den coninc streden alle,
 Doen hi was in sinen mesvalle
 Daer hi eerlike ute es comen.
 Sekerleken men magen wel gomen
1070
 Den besten enen die nu leeft,
 Na dat hi gedaen nu heeft.

Hoe die coninc Edeward een wijf nam, ende vander feeste die men daer dreef. xv.

 In desen tide dat dit gesciede
 Daer ic nu af hier bediede,
 So was .i. sake sonderlinge
1075
 Alse van huwelike dinge.
 Want hier vore had gesant
 Edeward in Spaengenlant
 Ane den coninc deser gelike:
 Of hi hem in huwelike
1080
 Siere dochter geven wille nu.
 Dese liede quamen, seegic u,


[p. 1,296]

 
 Recht doemen dese stat
 Gewonnen hadden, ende brachten, dat
 Die coninc van Spaengen gerne soude
1085
 Siere dochter geven, op dat hi woude.
 Om dit so was geverst al daer
 Van dien gevangenen over waer,
 Datmer niet en over rechte.
 Mar die coninc beval bedichte
1090
 Datmense vaste hoeden soude;
 ‘Ende ward oec dat bi yemens scoude
 Enich van hem ontginge daer,
 Ic soude den genen rechten so naer,
 Dat diet sagen meer vord an
1095
 Hem lieten ontgaen gevangen man.’
 Die stat heeft hi oec beward,
 Ende daer in geset mede ter vard
 Met siere hant alle gerechte
 Die die stat selen berechten,
1100
 Ende hueden vort van mesvalle.
 Dus trac die coninc vandaer met alle


[p. 1,297]

 
 Jegen sine bruut, godweet,
 Diemen hem brinct jegen gereet.
 Dus quam dese huwelijc toe,
1105
 Daer menich om blide was ende vroe.
 Feeste was daer in allen sinne.
 Te Lonnen was si vort binnen:
 Daer was si sekerst, na sijn verstaen,
 Want hi was daer eerst ontfaen,
1110
 Doen hi ongeweldich was
 Sijns lants, alsict hier voren las.
 Dansen, reyen, singen, springen,
 Hets niemen diet mochte vort bringe[n],
 Die feeste die de stede dreef.
1115
 Die gene diet dlatijn bescreef,


[p. 1,298]

 
 Seide so vele van deser saken.
 Dat ongelovelijc waer in spraken;
 Want so grote behagelhede
 Alse men daer dede in die stede,
1120
 Dadict u also verstaen,
 Gine gelovets niet, sonder waen.
 Alle dage, al .viij. dage uut,
 Was in die stat dmeeste geluut
 Van trompen, vedelen ende tambusen,
1125
 Sitolen, harpen; in allen husen
 Van der stat was sonderlinge spel.
 Hoe soudemen dit toe bringen wel
 Datment al mocht gescriven,
 Die feeste die si onderlinc driven,
1130
 Die va[n]derstat? Ens lichtelijc niet.
 Ic late bliven alsoet gesciet,
 Ende scrive vanden coninc vord
 Van dingen die te hem behord
     Des coninc feeste was dus gedaen:
1135
 Daer mochte uut ende in gaen
 Wie dat wille, [. . .] ende ongeheten;
 Ende spelen, dansen, drinken, eten,
 Dit was niemen daer wederseit.
 Binnen der feeste ward daer geleit


[p. 1,299]

 
1140
 Ene tafelronde van ridderen ende cnapen,
 Dat wie so wille, mochter daer wapen
 Dragen ende joesteren mede.
 Daer was gemaect na den sede
 Een spel va[n] Artur den coninc,
1145
 Ende geordineert also die dinc,
 Ende ut gescoren die beste saen,
 Ende genoemt daer sonder waen
 Na die heren van ouden stonden
 Diemen hiet vander tavelronden.
1150
 Oec had die coninc geheten te voren
 Cnapen, die daer souden doen horen
 Neuwe boetscape ute alle lande
 Van stride, van orloge alte hande;
 Ende hoemen vermane van desen
1155
 Elken ridder, die ut gelesen
 Ware na siere werdichede,
 Dat hi bescudden vare die stede,
 Oft dien casteel, ofte dat lant,
 Daer hem die bode af dade becant.


[p. 1,300]

 
1160
 Dit hadde die coninc met vorrade
 Gemaect, so vast ende so gestade,
 Dat elc sijn recht houden sal
 Na datmen daer ordinieren sal;
 Ende swoerent daer, opter stede,
1165
 Te houden na coninc Artur sede
 Dat spel ende die tavelronde.
 Mar sine wisten niet ter stonde,
 Noch en hoeden hem oec niet
 Van dat die coninc sinen cnape[n] hiet,
1170
 Datmen int spel soude vortbringen
 Van allen steden die werringen
 Die hem letten ende die hem deren;
 Ende dat si om dit verweren
 Selen sijn gemaent daer toe
1175
 Dat sijt daer moeten geloven alsoe,
 Oft si selen met scanden groet
 Ontwijst sijn daer albloet
 Van haren gesellen. Dus waest daer
 Geordineert daer al vor waer.

Hoe die tavelronde began, ende vanden heren vander tavelronde. xvi.

1180
 Die coninc es ut vercoren voren,
 Ende die ter tavelronde behoren


[p. 1,301]

 
 Trocken [uut] al met gewelde,
 Ende alle dese heren quamen te velde.
 Doe daer dat spel was op geleit,
1185
 Alse hier vore es af geseit,
 So vercoes daer elc den sinen:
 Haer vromicheit sal daer nu scinen.
 Daer was Lanceloet ende Walewein,
 Ende Perchevael ende Eggrawein,


[p. 1,302]

 
1190
 Ende Bohort ende Gariet,
 Ende Lyoneel ende Mordret.
 Ende .i. Keye was daer gemaect.
 Dese ende andere (wat holpt ontsaect?)
 Die hier toe waren gecoren,
1195
 Waren verre best geboren
 Ende die meeste vanden rike.
 Dit was .i. margens tidelike
 Dat dit was begonnen;
 Recht int opgaen vander sonnen


[p. 1,303]

 
1200
 Began die tavelronde aldaer:
 Het was scone weder ende claer,
 Ende daer waren vrouwen ende joncfrouwen
 Die dat spel souden ane scouwen.
 Daer was oec geboden in al Ingelant:
1205
 Die daer comen wilde opt sant
 Te brulocht ende tesen spele,
 Dat hire comen mochte wele,
 Sonder toren ende verdriet.
 Al ware enige dinc gesciet
1210
 Hier vormaels, dat soudemen laten staen
 Tote dat die feeste waer gedaen.
 Om dit so quam daer menich man
 Dat grote spel te siene an;
 Hets .i. wonder te verstane
1215
 Wat daer volcs was comen ane.
 Nu sijn die dinge toe comen
 So, dat elc daer heeft genomen
 Spere in hant, ende reden daer
 Starke joeste openbaer.
1220
 Die heren vander tavelronden
 Hilden hem te dien stonden
 Te gader, dat verstaet nu wel;
 Al waest dat den enen mesvel,
 Die ander wraect daer optie stat.
1225
 Om dit maecten si daer mat
 Menigen man in corter stont.
 Key ward daer .i. luttel gewont,


[p. 1,304]

 
 Ende dat ward daer al willens gedaen;
 Want wel si .xx. sonder waen
1230
 Jonger liede hadden hem beraden,
 Dat si Keyen souden scaden
 Ende scande doen, ende al te spele,
 Om datmer seegen soude vele
 Van outs ende borde maken:
1235
 ‘Hier scinen noch wel Keys saken!’
 Dit ward ginder soe toe brocht
 Dat Keye wel na had becocht:
 Want eer hi hem verwinnen liet
 Om datmen Keye daer hiet,
1240
 Ward hem geslegen .i. wondekijn;
 Ende hem waren oec die daremgarden sijn
 Ontwee gesneden, ende van sinen gereiden.
 Doen ward hi daer al sonder beiden
 Van sinen orsse so gesteken,
1245
 Dat hem dochte die hals breken.
 Om dit ward ginder gerochte groet
 Met roepen daer: ‘her Keye heeft noet,
 Hi leit ende tumelt op dat sant!
 Mi donct, hier ward wel becant
1250
 Van sinen daden die hi pleget.’
 Dit ward ginder dicke geseget;
 Daer was om gedreven feeste,
 Daer logen omme al die meeste,


[p. 1,305]

 
 Doen si geware worden das
1255
 Dat hi niet sere gequets en was.
 Die coninc ende die coninginne
 Warens blide in haren sinne
 Dat dit also was gevallen.
 Die coninc geboet doen hem allen.
1260
 Dat genoech waer. ‘Laet ons eten
 Varen te hove. Dit spel vermeten
 Es recht na Arturs wise[.] comen
 Nu lact ons dit vort begomen
 Dies gelike dat hi plach.
1265
 Elc doet tsine oft hi mach!’
 Dus geloefdense noch alle daer
 Dit te volbringen openbaer.

Van den etene, ende vanden genen die daer boetscap bringen. xvij.

 Dus sijn die heren te hove gevaren,
 Daer men genen cost sal sparen
1270
 Van datmen drinken mach ende eten.
 Die coninc es tere tafel geseten,
 Entie heren vander tavelronden
 Dede die coninc ter selver stonden


[p. 1,306]

 
 In sittene sitten oec daer mede.
1275
 Gelijc dat coninc Artur dede
 Alse hi feeste hilt, dat wi gelesen
 Dicke hebben Gelijc oec desen,
 So dede Edeward nu, godweet.
 Die ridders sitten daer gerect.
1280
 Menich minsce volgede daer naer
 Om die feeste te siene daer,
 Ende al die wilden, mochten mede
 Eten ende drinken daer ter stede;
 Mar daer was menich die niet en at,
1285
 Om die feeste te siene bat.
 Dus als die ridder waren geseten
 Ende men vort brachte teten,
 Ende teerste gerechte was gedaen,
 Dede die coninc ane enen venster slaen
1290
 Met ere roede .i. der cnapen,
 Om .i. gestille daer doen maken.
 Doe sweech al dat ginder was.
 Die coninc sprac doen na das:
 ‘Bi mire cronen sweric dit word:
1295
 Eer hier heden gerecht comt vord,
 So moetie niemare hebben vernomen!’
 - ‘God geve datse ons moete vromen!’
 Spraken die heren die daer saten.
 Niet lange daer na quam utermaten


[p. 1,307]

 
1300
 Sere gereden .i. wonderlijc cnecht,
 Ende met bloede bespringet echt
 Al versch, ende reet ter taflen alsoe,
 Ende sprac den [coninc] irstwerf toe:
 ‘Versaect coninc ende oec blode,
1305
 Ende die hier sitten bi u, hoe node
 Souden si comen daer men soude striden!
 Ic sie wel, coninc, nu ten tiden
 Dat si sitten al versaect.
 Siet, hoe die gene sit ende traect
1310
 Onverwect met sinen hode!
 Ic wane hi vechten soude wel node
 Enen camp teghen hem tween.
 Her coninc, gi sijt hier al in een
 Met uwer feest, ende u lant
1315
 Es den Waloysen bat becant
 Dant u es cont. Waer toe eest goet
 Dat gi coninc heten doet?
 Ic moet u secgen nu ter stont:
 Siet, hoe ic ben gewont
1320
 Ende bebloet om uwe sake.
 En doedi hier af gene wrake,
 Ic seege, dat gi geen coninc sijt.
 Ende die hier saten nu ter tijt


[p. 1,308]

 
 Bi uwer siden eten ende drinken,
1325
 God hi moetse alle scrinken,
 Of si mi niet helpen wreken
 Over die Waloyse! ’ Na dit spreken
 Antworde die coninc: ‘bode, godweet,
 Datti mesdaen es, dats mi leet,
1330
 Ende bi mire crone besweric di toe,
 Dat ic dat sal wreken soe,
 Dat mens nemmermere sal gewagen,
 Oft ic bliver selve verslagen!’
     Doen spraken die vander tavelronden
1335
 Alle gader ute enen monde:
 ‘Her coninc, wi willen mede varen
 Met al onser macht, ende hulpent waren;
 Ende die u hier toe oec gebrect,
 Wi willen, datmen hem dogen uut stect.’
1340
 Dus had die coninc daer .i. belof
 Vanden genen, die hem of
 Daer vore dicke ware[n] gegaen.
 Die coninc heefse nu bevaen
 Ende noch sal bestri[c]ken meer,
1345
 Eer die maeltijt doet sinen keer.


[p. 1,309]

 

Vanden selven meer. xviij.

 Doen gesproken ware[n] dese word,
 Brachtmen dander gerechte vord
 Met groter feeste, want over waer
 Om dese boetscap was lettel daer
1350
 Gesorget; mar daer was gedient
 Gelijc dat .i. man doet sinen vrient.
 Doen terde rechte ward gedregen,
 Heeft die coninc echt geslegen
 Met ere roede an die want,
1355
 Ende sprac daer na alte hant:
 ‘Noch soude gerne niemare horen,
 Wilse ons yeman bringen voren
 Eer wi mer vorward aten.’
 Gene ridders, die ginder saten,
1360
 Loefdent alle daer ter steden.
 Niet lange daer na so quam gereden
 Enen knape op enen somer ter stonden,
 Dien hande ende voete waren gebonden,
 Ende den breidel in sinen arm.
1365
 Dese maecte groet gecarm
 Ende quam aldus in dien zale
 Vore die tafle, daer altemale
 Die vander tavelronden sijn geseten.
 ‘Deus! hoe gerne soudic weten,’


[p. 1,310]

 
1370
 Sprac die gene, ‘wat heren dit waren.
 Die hier sitten in deser scaren
 Ende berechten een der dinc . . .
 Ende began daer opten coninc
 Ende seide vort tote Lancelote:
1375
 ‘Ja!’ seit hi, ‘sint dat dese genote . . .
 So willie Lancelote clagen dan
 Mijn verdriet, ende els geen man.
 Hi sal mi wreken, wetic wale!
 Nu maecs den coninc nember tale,
1380
 Want hine can hem selven berechten.
 Wat soudi dan over mi vechten?’
 Doen sprac die gene Lanceloet an:
 ‘Lanceloet van Lac, edel man!
 Ic groete u vorden besten een
1385
 Die sonne nie besceen;
 Ende oec vor alle die hier sijn
 So groet u die herte mijn.
 Lanceloet, here, verstaet dit word,
 Ghi moet hier selve comen vord


[p. 1,311]

 
1390
 Ende mi van dere noet ontbinden.
 Van al mijns heren coninc gesinden
 Sone heeft niement macht gemene
 Dit te doene, dan gi allene;
 An u staet mijn toeverlaet!’
1395
 Mettien Lanceloet op staet,
 Ende ontbant den genen daer.
 Als hi ontbonden was, daer naer
 Gaf hi Lanceloet metter spoet
 Ene lettere, daer in gescreven stoet:
1400
 ‘Die desen cnape heeft ontbonden,
 Hem ontbiet ten selven stonden
 Die coninc van Irlant, dat hi es
 Een valsch ridder, des sijt gewes,
 Ende .i. verrader, ende een quaet.
1405
 Ende dar hi oec wreken dese daet
 Die dien gedaen es, dien hi ontbant;
 Ende comme optie zide van Ingelant,
 Optie side te Gales ward,
 Daer vint hi den coninc onvervard
1410
 Van Irlant, met sinen lieden opt lant,
 Tontbeidene tgeens diene ontbant.
 Wie hi oec es onder die sonne,
 Van wat geslachte, van wat connen,
 Hoe vrome, hoe starc, hoe rike hi es,
1415
 Hi vint mi daer, sijt seker es.’


[p. 1,312]

 
     Doen dese letter was gelesen,
 Ward Lanceloet hier af in vresen
 Ende versaect. Doe sprac Walewein:
 ‘Lanceloet, wi selen comen int plein
1420
 Met u, te wederstane dese dinc.
 Ons sel oec helpen die coninc
 Met siere macht, te deser vard.’
 Die coninc sprac: ‘Sijt onvervard,
 Dat ic hier yemen sal gebreken!
1425
 Ic sal elken hulpen wreken
 Sinen ween ende sinen scande.
 Gelijc dat Artur in allen lande
 Voer om die vander tavelronde,
 Al dier gelijc willic ter stonde
1430
 Met elken ridder oec nu varen.
 Van allen sticken die si selen baren
 In dit spel. al sonder vresen,
 Daer willic een geselle af wesen.
 Oec willic dat gi dat oec mi
1435
 Geloeft, ende doet alse ridderen vri.’
 Dit geloefdense alle daer.
 Doe sprac die coninc ten bode daer naer:
 ‘Vrient, welc tijt dat Lanceloet heeft vernomen
 Dat die coninc van Irlant es comen
1440
 Ter stat, daer du af seges teken,
 Lanceloet sal di comen wreken.’
 Die bode bedanctem sere van desen.
 Dit late wi nu aldus wesen,
 Ende scriven vander feesten vord
1445
 Die gi genoech niet hebt gehord.


[p. 1,313]

 

Vanden derden bode, die wonderlijc gemaect was. xix.

 Nu was ginder bliscap groet
 Onder alle die genoet.
 Men brachte die gerechten vord
 Also alse ter feesten hord.
1450
 Twee gerechten brachtmen daer.
 Dene vore ende dander naer.
 Eer die coninc spreken wille.
 Doe riep hi sere: ‘Hout al stille!
 Ic wil eer niemare hebben gehort
1455
 Eermen enich gerechte brinct vort’
 Si loefdent alle die saten daer.
 Niet lanc was dit geseit, daer naer
 En quam ene lelike creature.
 Die nie was na wives figure


[p. 1,314]

 
1460
 Gemaect, want die nese van hare
 Was eens voets lanc openbare
 Ende meer dan ere palme breet;
 Die horen waren haer, godweet,
 Gelijc vanden esel die oren;
1465
 Vlechten hadsi achter ende voren.
 So datsi toten gordele gingen;
 Si scenen so grof, daer si hingen,
 Als peerts vlechten of grover vele:
 Enen crop hadse onder die kele,
1470
 Alse een ganscy es groet;
 Den hals lanc, ende harde roet;
 Den mont wijt, ende ongescepen:
 In dene side haddi begrepen
 Die kinnebacken toten oren toe;
1475
 Hi ginc op, in weet hoe,
 Ende stont slem, opward wide ontdaen.
 Die tande diemen daer in sach staen,


[p. 1,315]

 
 Waren som sward ende som wit;
 Ende vinger lanc, dat qualijc sit.
1480
 Rageden haer uut .ij. tande groet.
 Op .i. pardekijn dat was roet
 Quam si gereden, dat mager was,
 Ende dat houte oec, sijt seker das.
 Achter ende vore harde sere.
1485
 Dese joncfrouwe met enen corten kere
 Es comen vordie tafel gereden,
 Daer mense an sach te selsenheden;
 Want wonderlike[r] vorme vort an
 Sone hadde gesien geen man.
1490
 Die joncfrouwe diemen in Perchevael vint
 En gelcec derre niet .i. twint,
 Soe selsen so was dese gescepen.
 Nu hort watse heeft begrepen
 Te secgene onder die genote.
1495
 ‘Wetti,’ seitsi, ‘wien ic groette
 Vor alle die sijn in dien zale?
 Dat es den here Perchevale.
 Hem so groetic vor u allen!
 Ic weet alle dinge die gevallen,
1500
 Ende alle u meninge, sonder waen,
 Soudic u hier wel doen verstaen;
 Ende wie dat elc es geheten
 Nader tavelronde vermeten:
 Lanceloet, Perchevael, Walewein,
1505
 Mordret, Keye ende Ecgrawcin,


[p. 1,316]

 
 Ende Gariet, ende dander mede
 Die hier sitten in die stede;
 Dits mi al cont op dese ure.
 Nu hort hier vort mine avonture,
1510
 Die ic u allen bringe te voren
 Die ter tavelronde behoren.
     Perchevale sprekic irst ane.
 Ende doe hem hier nu te verstane,
 Dat hi te Licester vare saen.
1515
 Daer mach hi prijs ende lof ontfaen
 Vor dien casteel, ic secge twi:
 Want hi wilt dingen die hem bi
 Sijn geseten, ende asselgicren.
 Seldi in eniger manieren
1520
 Prijs bejagen. dat sal daer wesen.
 Ende trecti achter oec van desen,
 Ic sal u lachteren, in allen hove
 Waric comen, van uwen love.
     Walewein, ic groete u mede,
1525
 Ende seg u, dat te Cornuaelge in [die] stede
 Ompays es, dat moetti keren,
 Tusscen die gemeente entie heren,
 Om die liede dier liggen gevaen
 Die den coninc hebben mesdaen.


[p. 1,317]

 
1530
 Want uut dadense die heren gerne,
 Entie gemeente staet te werne;
 Ende Ridsard die coninc heeft daer gesint
 Om die gevangen, si u bekint.
 Her Walewein. nu vart daer saen,
1535
 Ende helpt der gemeente dit wederstaen!
 En doedijs niet, so secgic twaren
 Dat gire niet en dorret varen
 Van bloetheiden, dat si u cont.’
 Walewein die doe op stont,
1540
 Ende seide: ‘Bi trouwen, dit salic wreken.
 Oft mi sal mijn scilt gebreken
 Ende mijn goede sward, godweet!’
     Perchevael stont op oec gereet
 Ende seide, Licestre soudi winnen
1545
 Optie gene vandaer binnen.
 Oft hi souder sterven voren.
 Doe mochtmen in dien sale horen
 Groet geruchte ende groet geclanc;
 Het stont al op eer yet lanc
1550
 Om dit wonder dat daer was.
 Die joncfrouwe maecte haer na das
 Uter zale, datsi u cont,
 Diewile dat ge[r]uecht stont,
 Ende es hem dus van daer ontgaen,
1555
 Dat niemen en weet, sonder waen.


[p. 1,318]

 

Vander joncfrouwe noch, ende hoe dat hof sciet. xx.

 Alse dese joncfrouwe was uter zale,
 Const si daer die pade wale.
 Si was ontslopen saen,
 Ende heeft die paruren af gedaen
1560
 Daer si mede ontlicsent was.
 Dese joncfrouwe, daer ic af las,
 Was .i. van des coninc cnapen;
 Entie coninc had dese wapen,
 Ende dit ansicht, ende dit hoeft
1565
 Heymelike doen maken, des geloeft,
 So dat na een joncfrouwe sceen.
 Ende alle dese worde overeen
 Die dese boden brochten vort.
 Haddensi vanden coninc gehort,
1570
 Ende gevest oec harde wale.
 Doent geruechte inden zale
 Leden was, vraechdemen daer nare
 Waer die lelike joncfrouwe ware.
 Daer liep so menich soeken gaen,
1575
 Mar si was hem allen ontgaen.
 Om dit ward noch geruchte groet;
 Men wilde daer seggen nu albloet:
 Dattie quade geest had gewesen.
     Die coninc, die wel wiste van desen,
1580
 Ontgaeft hem allen, ende seide daer:
 ‘Ic secgu, heren, dit over waer:


[p. 1,319]

 
 Dese aventure, die gi saecht hier,
 Die quam bi onser feesten fier.
 Dat wetic wel, ende bens wijs:
1585
 Wilde wi noch staen inden prijs
 Der heren vander tavelronden,
 Ons soude comen te enigen stonden
 Boetscap die nu blivet achter.
 Wilde wi wreken elkes lachter,
1590
 Ende men dat gevreist int lant,
 Ons soude comen genoech te hant
 Selsenheide van dien, van desen.’
 Doe seidense alle: ‘Het mach wel wesen!’
     Dus brachtem daer die coninc toe
1595
 Datsi moesten. sine weten hoe,
 Hem hulpe doen van allen saken
 Die hem in sijn lant gebraken,
 Ende som oec jegen haers selfs mage.
 Die coninc ne was hier toe niet trage
1600
 Dit te vervorderne, dat verstaet.
 ‘Gi heren,’ seiti, ‘geeft mi raet.
 Gi wet wel, ic heb geloeft diere
 Jegen Gales te vechten sciere;
 Help mi dier gelike hier nu,
1605
 Alse gi wilt dat ic helpe u.
 Hulpti mi wel, ic segt u bloet,
 In ga u of in gere noet!
 Van al dat gi hebt geloeft,
 Daer willic vore setten mijn hoeft,


[p. 1,320]

 
1610
 In dien dat gi getrouwe wilt wesen’
 Si antworden hem: ‘Van alle desen,
 Daer gi ende wi beroepen af sijn,
 Set ons daer af een termijn.
 Wi wilden dan sijn gereet
1615
 Met u te volbringen onsen eet
 Met al onser macht, dat verstaet;
 Ende die ons hier toe af gaet,
 Dien sel wi houden over viant.’
 Des gaven si haer trouwe te hant,
1620
 Ende hi geloefdem daer met
 Bi siere kerstenliker wet.
 Dat hise van der uren sal
 Houden over sine gesellen al
 Dit geloefdense weder daer.
1625
 Doen ward die dach geset daer naer
 Binnen xiiij. nachten in termine
 Te Cornuaelge vor die stat te sine.
 Ende vandaer te Gales ward
 Ende Irlant mede in die vard;
1630
 Ende dat si warneert comen,
 [Ende], datsi mogen, begomen,
 Eer si weder omme keren.
 Dit geloefden daer alle die heren.


[p. 1,321]

 
 Dus es dit hof gesceden.
1635
 Ende elc voer thuus ward, hem gereden
 Dat hem gebrac daer sonderlingen.
 Nu hort een lettel van andren dingen

Van dingen die gescieden. xxi.

 In desen tiden recht omtrint
 So donderet vreselijc te Gint,
1640
 Dat die stat [daer] af verwagede,
 Daer hem menige af versagede;
 Ende daer na quam ene blixeme groet.
 Die hem .ij. verbernde albloet
 Opten wech in desside Gent,
1645
 Die niet en waren daer bekent.
     In desen tiden, hebbic verstaen,
 So was die sonne oec vergaen.
 Te vespertide gesciede dat.
 Het werd so donker opter stat
1650
 Datmen niet en conde gesien;
 Dat geduerde wel na dien
 Ene halve mile te gane daer,
 Eer mensi weder sach daer naer.
 Men seide oec na desen dingen,
1655
 Dattie kerstine onder gingen,
 Ende dat was waer. In dien tiden
 Waren vergadert in beden siden


[p. 1,322]

 
 Kerstine ende heiden .i. groet deel.
 Ende die kerstine waren in enen casteel
1660
 Som gejaget, die mochten ontgaen,
 Ende dandere alle, sonder waen.
 Dier wel .iij. dusent was,
 Bleven doet vordien pas.
 Ende .ijM. ontginger wel
1665
 Dient namaels qualike gevel;
 Want die casteel ward belegen
 Ende si worden daer in verslegen.
 Aldus geviel daer die dinc
 Datter noyt .i. ontginc.
1670
 Mar dit was niet der sonnen scout:
 Hets truffe datmen daer of hout;
 Alse comt die tijt datsi ontfeet,
 Daer af eest dat si ve[r]geet;
 Ende die gelijc so doet die mane
1675
 Alse si es in haren ontfane.
 An dit en es te houden niet
 Dat hier af comt enich verdriet.
     In dit jaer dat dit dus was
 Daer ic hier te voren af las,
1680
 Geviel in Brabant, ende oec mede
 In Henegouwe, in ander stede,
 Dat die sceperen dat cruce namen
 Ende van vele landen te gader quamen,
 Ende lieten haer scape staen upt velt.
1685
 Dus waendense met hare gewelt


[p. 1,323]

 
 Theylich graf hebben gewonnen.
 Daer sijn si alle hene geronnen
 Tot daer men scepinge soude doen.
 In weet hier af en geen ocsoen;
1690
 Mar men wiste noyt een twint
 Waer daer enich ontquam sint.
 Dus worden si verloren al.
 In weet daer af niet tgetal,
 Mar vele waser, wetic wel.
1695
      In desen tiden oec gevel
 Den coninc Philipse van Vrancrike,
 Coninc Lodewijcs sone sekerlike,
 Dat hi sende over mere
 Jegen die Sarrasine ter were
1700
 .I. groet deel van sinen lieden,
 Dies hi verdiende an hem met mieden.
 Wantmen lietem daer verstaen,
 Dat hi van rechte, sonder waen,
 Sculdich waer nu .i. vard:
1705
 Want sint dat sijn vader ward
 Begraven, sone heeft hi gene gedaen.
 Doemen hem dade dit verstaen,
 Sindi daer ward met scatte groet,
 Ridders, serjante ende cnapen goet;
1710
 Mar selve waer hi gevaren met,
 Mar siecheit hevet hem belet.


[p. 1,324]

 
     Nu geviel oec sonderlinge
 Ene harde grote werringe
 Tusscen Ludeke ende Brabant.
1715
 Die van Ludeke hebben verbrant
 Op Brabant wel .vij. huus.
 Hier om worden sere confuus
 Die optie mersce wonen daer
 Ende senden ten hertoge vaste naer
1720
 Janne, die doe cleine was.
 Sijn raet onderwant hem das
 Ende vorden den hertoge daer int here.
 Die viande bleven optie wcre,
 Tote dattie hertoge daer quam,
1725
 Ende datmen [dach] ten perlemente nam.
 Ende doe tperlement qualike seiet,
 En bleef daer ander viande niet,
 Sine vloen alle wech ter vard.
 Int leste den hertoge gebetert ward.
1730
 So dat hi van danen sciet
 Sonder toren ende verdriet.

Noch van gescienessen. xxij.

 Int lant van Vermendoes gesciede
 Ene grote sterfte onder die liede


[p. 1,325]

 
 In dit jaer van hier voren.
1735
 Vrouwen, daer kinder of worden geboren,
 Sterven al meest daer omtrint.
 Oec was bi sinte Quintijns bekint
 Een waterwal onder die vesche,
 So datter lettel goet quam te dessche,
1740
 Want si storven bi na al.
 Dus hadden daer ongeval . . .
 Ende waren geplaget daer ter stede.
     In desen tiden gesciede .i. wonder
 Te int stat besonder:
1745
 Een vrouwe es daer eens kints genesen
 Dat wonderlike toe comen mocht wesen.
 Die voete stonden hem achter ward
 Entie versene haer openbaerd
 Daer die teen souden staen:
1750
 Ende andie hant waest so gedaen,
 Dattie palme uudward stont;
 Des gelijcs ward mi noyt cont.
 Ende hals ende hoeft was aleen,
 So datter niet tusscen sceen;
1755
 Ende een gat cleen ende ront
 Had int ansicht over den mont;
 Ende genen nese had oec mede,
 Mar het hadde daer staende ter stede


[p. 1,326]

 
 .ij. gate, daer die nese soude staen.
1760
 Aldus was dat kint gedaen;
 Mar en leefde nember daer
 Dan .v. dage also daer naer.
     Te Mets in Lorein gevel
 Van .i. geet een selsen spel:
1765
 Een weder was met ere geet,
 Dat .i. buc te doene steet;
 Ende die geet bracht .i. lam
 Alse haer tijt vort quam,
 Ende en had niet na die geet
1770
 Dan onder den kin .i. bard steet.
     Te Hoy ende te Ludeke mede
 In desen tiden in dese .ij. stede
 Geviel .i. tempeest harde groet,
 Daer som die liede in bleven doet.
1775
 Want .i. onmatelijc regen
 Es daer ut ere wolken geslegen,
 Diet al vloyen dede omtrent.
 Van boven Hoye es bekent
 Die[..] Mase so groet, datse brac
1780
 Die huse ende ontwee stac,


[p. 1,327]

 
 Die h[a]er stonden daer gehende.
 Dit water oec te Ludeke s[c]ende
 Som die huse, sijt seker des.
 Ene mole oec, die daer es
1785
 Int water gestaen boven die brugge,
 Die es gevallen over rugge
 Ende die molres, diere in waren,
 Verdronken mettes waters baren.
 Grote scade heeft dit gedaen,
1790
 Ende es aldus tot Tricht gegaen
 Ende brac die brucge mede,
 Ende dede oec scade indie stede.

Hoe die coninc van Ingelant haer belof wilden voldoen. xxiij.

 Ghi hebt wel hier vor gehort,
 Hoe dese dinge sijn comen vort
1795
 Van Edeward den coninc,
 Hoe hi sine genote bevinc
 Int spel vander tavelronde.
 Nu sijn comen tot dien stonde
 Datsi alle vergadert waren,
1800
 Ende haer dinge wilden verclaren,
 Ende voldoen met hare cracht
 Dat si geloefden, na haer macht.
 Dus hadde die coninc menigen man
 Die hem daer vore niet wel en an


[p. 1,328]

 
1805
 Ende dat dus te ponte es comen
 Met menigen stouten vromen,
 Ridder ende serjante mede
 Soe voer die coninc nu gerede
 Te Cornuaelge, om die gevane
1810
 Daer over te rechten, na minen wane.
 Die met hem dus voren daer
 Waren wel berecht over waer
 Van allen saken die hem behort;
 Want si willen altenen vort
1815
 Ende voldoen haer aventure
 Ende nemen dats hem mach geburen,
 Eer si weder willen keren.
 Dus sijn getrocken dese heren
 Vor Cornuaelge met groten here.
1820
 Die daer binnen in die scere
 Hadden jegen die gemeente geweest,
 Worden hier af sere gevreest;
 Want si pensden wel vor waer
 Dattie coninc waer comen daer
1825
 Om dattie[t wilde] wreken optie stat.
 Si gingen smeken saen om dat
 Ende geloefden, der gemeente daer
 Groet vordeel te doen daer naer,
 Om dat si en selen clagen niet.
1830
 Den ballingen hebbensi gemiet
 Dat hi te goede oec sal maken.
 Op desen troest, op dese saken


[p. 1,329]

 
 Lietmen saen den coninc in.
 Nu was dus des coninc begin:
1835
 ‘Walewein, dit es u orloge;
 Nu siet wat u hier toe doge.
 Ghi hebt geloeft te wreken dit’
 Walewein dus den coninc bit.
 Dat hi hem geraden sal daer toe
1840
 Dit te berechten, ende oec ‘hoe
 Dat ics oec beginnen sal?’
 Die coninc seide: ‘gi selt onthouden al
 Die heren entie gemeinte mede
 Die hier nu sijn in dese stede,
1845
 Ende selt hem ane dan tien des
 Daer u over geclaget es;
 Ende alse gi haer antworde hebt gehort,
 So salic u wel raden vort.’
     Nu dit was aldus gedaen.
1850
 Mar over een so droegen daer saen
 Die gemeente metten heren,
 Ende seiden, sine wilden niet af keren
 Van dat si geloeft hadden den coninc.
 ‘Wat was die sake entie dinc.’
1855
 Sprac Walewein, ‘daer ons af clage
 Comen es? dits dat ic vrage.
 Hier was emmer .i. twest binnen.’
 - ‘Here, hi es vergaen met minnen;
 Ende waer oec yet hier mesdaen,
1860
 Wi willens tes coninc wille staen
 Vander mesdaet, esser yet.’
 Alse die coninc dit gesiet.
 Nam hi sine genote besiden
 Ende seide: ‘Walewein, al sonder striden


[p. 1,330]

 
1865
 Seldi uwen wille vordren saen.
 Nu eyschet hem, dier geliegen gevaen
 Dat si die nu leveren u,
 Uwen wille daer met te doene nu.
 Ende dan vraecht in gemenen saken
1870
 Watmen met hem sal doen te wraken.
 Ende gevense haer int gemeene aldaer,
 Dats ons allen scone vor waer,
 So mogewijt coenlijc doen met eren.’
 Metten worde keerden die heren,
1875
 Ende eesten die stede die baroene.
 Haren wille mede te doene.
 Si seiden, ‘docht den coninc goet,
 Van alse vele alsem bestoet,
 So gaven sise gerne op haer recht.’
1880
 Doe vraechdemen hem daer na echt:
 ‘Wat esmen sculdich met hem te doene
 Na haer mesdaet, na selke baroene?’
 Si seiden saen; ‘des coninc wille!’
 Doen en sweech niet langer stille
1885
 Die coninc, sprac aldus daer toe:
 ‘So willic datmense onthoefden doe!’
 Dus worden die gene, des geloeft,
 Altemale tot enen onthoeft,
 Die was verbeden, alsict las,
1890
 Om dat hi Ridsard maech was,
 Die coninc in Aelmaengen es.
 Dus vorderde die coninc daer na des


[p. 1,331]

 
 Sinen wille met staden groet,
 Ende over mids oec sine genoet.

Hoe si nu vord trecken te Gales ward, entie Galoyse sconfirde[n]. xxiiij.

1895
 Alsc die coninc lude ende stille
 Die stat had te sinen wille
 Ende dlant daer omtrent oec met,
 Voer hi henen al ongelet
 Te Gales ward, met snelre vard.
1900
 Hier af was die coninc ruward,
 Want hi selve geloefde vorwaer
 Dit te wreken openbaer
 Den genen die hem die boetscap brachte.
 Hi es oec wel in dier gedachte
1905
 Te wreken dat hem es mesdaen.
 Si lieten nu vaste henen gaen
 Te Gales ward wat si conden.
 Onder wegen si doe begonden
 Te ordineren hare dinge,
1910
 Hoe sise onder mochten bringe[n].
 Daer waren des coninc wedersaken
 Een deel, met die op hem staken


[p. 1,332]

 
 Doen hi twiste jegen Simone.
 Om dese stucken, om desen doene
1915
 So was die coninc, weth vorwaer.
 Te willeger, om dat hi soude daer
 Vinden die gene die hi haet.
 Mach hi leven, si worden gemaet
 Dus sijn die heren so verre comen
1920
 Dat si die viande hebben vernomen
 Bider zee in Ingelant,
 Daer si daden groten pant
 Den lantlieden daer omtrent.
 Onversien ende embekent
1925
 So es die coninc op hem comen,
 Eer sijs yet hebben vernomen;
 Ende oec heeft hi hem ondergaen
 Die zee in deerste ane slaen,
 Ende haer scepe doen verberren.
1930
 Dit sal sere doen verwerren,
 Want si sijn nu sonder troest
 Dat si nembermeer werden verloest,
 Ensi dat si den zege winnen.
 Ende ward also, ic doet u kinnen.
1935
 Nochtan so stoedet hem qualijc daer
 Yet lange te merren, wet vor waer;
 Ende over een en constense niet comen,
 Want haer scepe sijn hem benomen.


[p. 1,333]

 
 Om dit warense sere versaecht.
1940
 Nochtan hebben sijt gewaecht
 Ende hem geset sere ter were
 Jegen den coninc ende sijn here;
 Ende wederstondense int comen
 Vreselije, ende oec met vromen
1945
 Gelieten, alse oft hem niet en deerde.
 Mar die coninc die hem so weerde
 Selve allene met siere hant,
 - Want grote pine ende groten pant
 Daden hem sine viande vor waer,
1950
 Die hi noch van outs had daer -
 Si hadden gerne daer gevaen,
 Oft si daer iet mochten ontgaen;
 Om dit ontfinc hi menigen slach
 Also alsem daer ane lach.
1955
      Nu geviel daer ter selver stonden,
 Dattie heren vander tavelronden
 Dit vernamen ende oec sagen,
 Ende quamen met ere groter vlagen
 Ende holpen den coninc met vasten moede,
1960
 So dat daer verginc tongoede
 Der ander pertie optie stont.
 Daer waren gevaen ende gewont
 Meer dan .ccc. optie stat.
 Dus worden die Galoyse daer gemat.


[p. 1,334]

 
1965
 .cc. ware[n] verslegen daer,
 Ende [een] groet deel gejaget daer naer
 In die zee, die daer bleven;
 Entie hem hadden op gegeven,
 Dede die coninc onthoefden saen.
1970
 Dus es daer die strijt vergaen.
 Nu es die coninc gewroken wel
 Vanden genen die hem fel
 Lange stont hadden gewesen.
 Dus es hi quite worden van desen.

Hoe si nu varen te Irlant ward, ende vandaer te Lichestre. xxv.

1975
 Doen dese strijt aldus was leden,
 So es die coninc om gereden
 Met sinen lieden te Irlant ward;
 Ende hier af moete nu sijn ruward
 Lanceloet van desen striden,
1980
 Want hijt geloefde ten selven tiden
 Ter feesten vander tavelronden.
 Die coninc sprac hem an ter selver stonden:
 ‘Her Lanceloet,’ sprac hi, ‘her Lanceloet,
 Dit orloge staet an u al bloet.
1985
 Walewein ende ic, godweet,
 Hebben gedaen onse beheet;


[p. 1,335]

 
 God laet u duwe so beginnen
 Dat gijs ere moet gewinnen.’
 - ‘Here, God geve mi die cracht,
1990
 Ic saels gerne doen mine macht!’
 Dus sijn si nu so verre gereden,
 Datsi comen sijn ter steden
 Daer die coninc van Irlant lach,
 Die over nacht ende over dach
1995
 Gevloen was, alsi vernam
 Wie daer metten coninc quam,
 Want hine waende niet, godweet,
 Dat si den coninc souden sijn gereet
 Met hem te varne tenen stride,
2000
 Om datsi daer vore in genen tide
 Met hem som niet wilden varen,
 Daer hi most sijn lant bewaren;
 Ende om datsi nu dus quamen mede,
 So rumdi vollijc daer die stede.
2005
 Des was doe Lanceloet wel blide,
 Ende sprac dien coninc an ter tide:
 ‘Her coninc, ic ben nu sere ontsien,
 Die dus die liede can doen vlien
 Sonder slach ende sonder stoet!’
2010
 Dit sprac doe her Lanceloet.
 - ‘Het[s] recht datmen u sere vrucht,
 Want u redene es verre geducht.
 Om dat sidi te mere ontsien.’
     Dus togensi van daer na dien


[p. 1,336]

 
2015
 Te Liceestre ward gereet,
 Dat Perchevael te winne steet,
 Na dien dat hi geloefde wel
 Ander tavelronden spel.
 Si voeren met feesten ende met spele,
2020
 Ende spraken van desen dingen vele
 Datsi wonderlike toe sijn comen,
 Ende al noch vergaen te haren vromen.
 God wouds vord wat sals gescien!
 Dus quamense gereden binnen dien
2025
 Te Liceestre, vor dien casteel,
 Daer men in dreef clein riveel:
 Want alle diere binnen waren,
 Sonder si twee, waren ontfaren:
 Ende dese .ij. bleven daer
2030
 Op .i. geleide, wet vor waer.
 Dit was, om datsi den coninc
 Die slotele geven vor alle dinc;
 Op desen dienst bleven si daer.
 Nu es die coninc getogen naer
2035
 Ende vant die porte wide ontdaen
 Hi dede Perchevalen vore in gaen,
 Want dit was sijn avonture.
 Hi reet vort tot an die dure
 Vander zalen; daer sach hi staen
2040
 Dese .ij. cnapen, die hem saen
 Die slotele gaven van altemale,
 Ende vielen te voet daer Perchevale,
 Ende baden genade daer ter stat.
 Hi namse op saen na dat


[p. 1,337]

 
2045
 Ende leidese vorden coninc vermeten.
 Ende seide: ‘Ic, die Perchevacl ben geheten,
 Moet sijn recht hier doen.
 Her coninc’, seiti, ‘dese .ij. baroen
 Hebben hem mi op geven.
2050
 Ende Perchevael in al sijn leven
 En doe[de] man en genen nie
 Die hem op gaf, seitmen mie.
 En[de] salic[.] hier doen Perchevael recht,
 So sijn dese in mijn plecht!’
2055
 Si riepen alle: ‘hi seget waer!’
 Ende die coninc lovet oec daer.
 Dus bleven quite dese met alle,
 Met enen wonderliken gevalle.

Vander feesten die si daer hadden, eersi thuus ward voren. xxvi.

 Nu es die coninc een blide man,
2060
 Want in sijn lant nu vort an
 Sones niemen nu so coene
 Die hem dorst pinen yet te mesdoene.
 Dit heefti met behindicheden
 Wel toe bracht ende met wijsheden;
2065
 Ende heeft hier met oec verdient
 Dat hem die heren sijn alle vrient,


[p. 1,338]

 
 Die geseten sijn int lant
 Hi heefse alle na sine hant
 Nu geleert, dat si u cont;
2070
 Want waer hi enige dinc bestont.
 Die dede hi so vromelike
 Dat ne ontsach al dat rike.
     Alse dus gewonnen was die casteel,
 Was daer bliscap ende groet riveel
2075
 Daer was spisen genoech in bleven.
 Die coninc scickte om blide leven
 Ende dede dat eten daer gereden.
 Men ginc ontwapen sonder beden
 Ende die taflen worden ontdect.
2080
 Die coninc heeft daer vort getrect
 Die heren vander tavelronden.
 Ende deetse daer ter selver stonden
 Sitten tere tallen alle.
 Daer was vertrocken vanden gevalle
2085
 Dat hem gesciet es altemale;
 Daer was vort bracht menige tale
 Over eten, dat wetic wel.
 Daer was bliscap ende groet spel:
 Trompen, vedelen ende sanc,
2090
 Harpen, tambusen, groet geclanc
 Was in dien zale meniger tiere.
 Men brachte die gerechten sciere
 Dene na dander, menigerhande.
 Nadien sede vanden lande.


[p. 1,339]

 
2095
      Dus festeerdensi alle daer
 Metten coninc, wet vor waer,
 Dien dach al dore ende daer na
 Dien andren dach, alsict versta,
 Tot dat si alle hadden geten.
2100
 Doen lieten si den coninc weten
 Dat si thuus ward willen varen.
 Doe dancte die coninc die daer waren,
 Dat hem dus stonden bi.
 In deser manieren scieden sy.
2105
 Mar die coninc bleef noch daer
 Ende ontboet die coninginne daer naer,
 Die sciere te hem daer es comen
 Doen si die boetscap hadden vernomen:
 Si was blide, dat wetic wale.
2110
 Nu latic bliven hier af die tale,
 Ende late den coninc met gemake;
 Want hi had nu al sine sake
 Gehent ende al sijn discort
 Van heren Simone van Monfort.

Ene miracule van onser Vrouwen. xxvij.

2115
 Een kint lach in siecheit gewout
 Dat cume was .x. jaer out,
 Ende noyt en ginc tonsen here.
 Van siecheiden utermaten sere
 Was dit kint aldaer bestaen;
2120
 Ende node starft, al sonder waen,


[p. 1,340]

 
 Ende alst vander doet horde spreken,
 Wenet sere sekerleken:
 Ende alsmen vraechde na dat
 Oft leven wilde, antword ter stat
2125
 Dat harde gerne leven soude,
 ‘Ward dat onse Vrouwe woude
 Van hemelrike,’ spraect vord.
 Dit kint lach aldus, nu hord,
 Viertien nacht al tenden een
2130
 In dese siecheit, dat niene feen;
 Ende lach al tenen even cranc.
 Wat hulpt dat ict maecte lanc?
 Int leste gelovet dat kindekijn,
 Mocht genesen in enen termijn,
2135
 Het soude dienen onser Vrouwen,
 Ende hare bedevard doen met trouwen
 Teerst dat genesen ware
 Ende oec gaen mocht daer nare.
 Des nachts daer tkint sliep,
2140
 Quam ene vrouwe die op hem riep:
 ‘Stant op, du best al genesen,
 Ende hout di wel vort an desen
 Dattu mi nu [. . .] geloves,
 Dattu daer ane niene doves!’
2145
 Dat kint stont op margens vroe,
 Ende quam biden viere alsoe.


[p. 1,341]

 
 Die vader scout sere van desen
 Dat seide, het waer al genesen;
 Ende telde sinen vader alse hoe,
2150
 Ende eist enen penninc daer toe
 Sine bedevard met te gane.
 Die vader, na des kins verstane.
 Wiste wel ende verstoet oec das
 Dat onse Vrouwe selve was.
2155
 Hi gaf den kinde sijn offerande;
 Dat daer ward ginc al te hande,
 Ende .i. sijn susterkijn met heme.
 Dit gesciede, alsict verneme,
 Bi Loven, in .i. gehochte clene.
2160
 Nu hort vort int gemene
 Van den coninc van Aelmaengen,
 Hoe hi quam in swaerre calaengen.

Van Ridsarde enten hertoge van Oestrike. xxviij.

 Ghi hebt hier vore wel gehort,
 Hoe twest was ende discort
2165
 Tuscen den hertoge van Oestrike
 Ende die van Sassen des gelike,
 Hoe sijs in den coninc bleven.
 Dats hier vore wel bescreven.
 Nu woude die hertoge. datmen seide
2170
 Dat secgen sonder enich beide,


[p. 1,342]

 
 Ende es ten coninc daer na gereden,
 Ende sprac hem ane in goelijcheden.
 ‘Here.’ seit hi, ‘her coninc,
 Wat salt sijn van deser dinc
2175
 Dies ic hier vore bleef in u?’
 Die coninc daechden vorward nu
 Tot dat hi hier op waer beraden:
 ‘In hebs noch niet gehad daer staden
 Te vernemen, wies donrecht es.’
2180
 - ‘Her coninc, nu sijt dies gewes,’
 Sprac die hertoge van Oestrike,
 ‘Ic gelovede u vele te tilike
 Dat ic in u bleef van mire dinc,
 Eer gi niet half ne ward coninc.’
2185
 - ‘En wasic niet coninc, wat wasic dan?
 Ende oec so waerdi mijn man!’
 - ‘Coninc en sidi noch niet wale;
 U manscap te doen en was noyt tale.
 Dies en benic niet. godweet,
2190
 Ende wariet, dat waer mi leet!’
 - ‘En sidijs niet, so seldijt werden
 Eer gi mi yet verre selt onterden!’
 Sprac Ridsard. - ‘Bi Gode onsen here,
 U ne gesciet dat nembermere,
2195
 Al haddi oec die van Cornuaelge
 Met u hier in u battaelge.
 Gi hebt hier lange genoech gevaren
 Om desen wijc; gi moet den aren
 Af leggen, dat secgic u!’
2200
 Die hertoge blies enen horen nu,


[p. 1,343]

 
 Ende sijn volc quam toe gevaren
 Wel gewapent, in der gebaren
 Als te vechten enen strijt.
 Die coninc hadde daer c anc respijt
2205
 Meer te spreken daer <??>tede.
 Hi ende oec sine liede mede
 Moesten rumen. dat verstaet:
 Tlange merren waer hem quaet,
 Want hi ende oec sijn conroet
2210
 Waren allegader bloet,
 Ende die ander gewapent wel:
 Dus was daer een ongedeelt spel.
     Om dit ward ene vede groet.
 Daer om gepijnt ward menich genoet.
2215
 Om te goede te maken die dinc.
 Hier af ward sere die coninc
 In Aelmaengen achter gedaen;
 Want meest die heren, sonder waen,
 Waren den hertoge houder om das,
2220
 Om dat hi van dien lande was;
 Ende Ridsard was daer vremde int lant,
 Al was hi coninc daer genant.

Ridsard des coninc doet, ende Rodolfs begin. xxix.

 Om dese dinge ward albloet
 In Aelmaengen onpays groet,
2225
 So dattie coninc in dien tiden
 Tselker stat en dorst niet riden.


[p. 1,344]

 
 Ende oec was hi ene werf belaecht
 Daer hi so verre werd gejaecht,
 Dat hi van riden so moede ward
2230
 Dat hi hem queste op sijn pard
 In sinen buec, dat hem so deerde,
 Daer hi gaen soude vanden peerde
 Ward hem qualije optie stont.
 Dus werd hi siec ende ongesont,
2235
 Ende qual al gaende .i. wile;
 Mar hi hilt altoes sine gile,
 Ende seide, hine had geen noet.
 Int leste quam bem an di doet,
 Ende starf onmachtech vanden lande,
2240
 Daer hi oec hadde meer viande
 Dan vriende, dat verstaet.
     Na dit gedaen. quam die raet
 Metten heren vanden lande,
 Ende maecten Rodolve coninc te hande,
2245
 Van Ravexberge, die oec niet lange
 Tlant en had in sinen bedwange.
 Hi was vrome dus redelike,
 Ende waende setten te rechte trike.
 Mar het was so sere verworren,
2250
 Dat daer toe en halp geen porren.
 Wide ende side es hi gevaren,
 Om dat hi gerne dat onder den aren


[p. 1,345]

 
 Wesen soude metten rechten.
 Tsiere hant wilde verplechten.
2255
 Hier na pijndi dicke sere.
     Eens lach met here dese here,
 Rechte in enen somertijt,
 Tote Drakenvelt, ende wachte strijt
 Dien hi waende hebben aldare;
2260
 Ende sinen cnapen ward openbare
 Daer geseit in selsenheden,
 Dat in dien tor daer beneden,
 In den casteel, daer men af seget
 Daer ons Heren speer in leget,
2265
 Wie dat name dat spere aldare
 Ende leit op .i. part daer nare
 Ende daet lopen daer met gerede,
 Het soude te hans telden mede
 Dat nie van telden wiste te voren.
2270
 Doen si dit horden, som die doren
 Vergaderden hem vans coninc lieden,
 Ende wilden proeven dit bedieden
 An een somerpart dat daer was,
 Dat dravede so onsacht, sijt seker das.
2275
 Datten niemen geriden conde.
 Dit part namense op die stonde
 Ende vorenre met ten castele ward,
 Ende seiden daer al ongespard.
 Datse die coninc sende daer.
2280
 Datmen opt part voren soude daer naer


[p. 1,346]

 
 Dat spere, ende te proeven mede
 Oft ware waer datmen sede.
     Dit speer was hem daer geleent,
 Ende si hebbent al onvereent
2285
 Op geent dravende part gedaen,
 Ende gingenre daer met riden saen;
 Ende geent part begonste telden
 Datmen daer vore [hadde] selden
 Nie gesien, dat part so wel
2290
 Telden mochte. Hier met [was] spel
 Onder die cnapen, onder dat here.
 So vele spracmen van den spere,
 Dat vorden coninc al ward geseit
 Van desen sticken die waerheit.
2295
 Den coninc dit niet wel bequam.
 Ende ward tornich ende gram
 Om dese dinge van desen cnechten.
 Dat si dorsten hem verplechten
 Met logen dus daen dinc te doene:
2300
 En haddent gedaen die baroene,
 Hi hadse alle doen hangen ginder
 Die dit daden meer ende minder,
 Dies hem baden dat hijt liet varen;
 Mar si moesten alle daer naren
2305
 Sijn hof rumen nu vort an.
 Dit hebbensi gewonnen daer van.
 Het was recht datsijt becochten
 Datsi sonder raet selc dinc wrochten,


[p. 1,347]

 
 Dat cnechte souden na haren gere
2310
 Dit doen met ons Heren spere.

Van dingen die gescieden in sinen tiden in ander lande. xxx.

 In Rodolf des coninc irste jaer,
 Was .i. tempeest groet ende swaer
 In Normandie. Bi Rouen, der stat
 West ward, gesciede dat
2315
 Ene mile breet ende .iij. lanc
 Dat coren altemale verdranc
 Met enen regene; ende daer nare
 Quam .i. hagel also sware,
 Dat hijt al in deerde sloech.
2320
 Den bomen dede hi ongevoech,
 Want hi die telgere al met allen
 Ontwee sloech ende dede vallen;
 Entie huse frotseerdi daer
 harde sere; ende oec vorwaer
2325
 So sloech die hagel liede doet.
 Dus dedi daer grote noet
 Den lieden ende scade mede.
     Onlancs daer na ward in die stede
 Een groet twest van liede van buten;
2330
 So datmen geboet die porten sluten,
 Om datter niemen in soude comen
 Den genen te hulpen ofte vromen,


[p. 1,348]

 
 Want si duchten verraetnes daer
 Ende dat begonnen waer, vor waer,
2335
 Om coninc wille van Vrancrike
 Want in dien tiden sekerlike
 Was hi optien verbolgen vander stat:
 Hier omme dochtense te meer dat
 Verraetnesse wesen mochte.
2340
 Om dese dinc, om dese dochte.
 Slotense die porten, ende trocken naer
 Ende vingen die vrimde liede daer.
 Die daer vochten onderlinge;
 Ende brachtense vort int gedinge
2345
 Vore den rechter, die de saken
 Vraechde, waer bi si dus tongemaken
 Onder hem hier hebben gewesen;
 Daer ne geen van allen desen
 En consten gesecgen en genen dingen
2350
 Waer bi datsi dit ane [. . .]gingen,
 Sonder datse die viant ontspoen
 Datsi dit nu souden doen;
 Ende oec geloefdi hem na dat.
 Dat hi hem soude doen die stat
2355
 Winnen ende die ander verdriven,
 Ende daer af heren souden bliven.
 Niet els en condense doen verstaen.
 Doen leidemense daer alle gevaen
 Om meer te vernemen, dat verstaet.
2360
 Dit was .i. dat vremste baraet


[p. 1,349]

 
 Dat ie horde in menegen tiden.
 Dese worden ontlivet alle siden.
     Int ander jaer daer na gevel
 In Henegouwe een selsen spel.
2365
 Het