[p. 3,1]

Hier begint die vifte boec vander vifter pertien

Hoe Heinric van Lusselborch keyser werd .i.

 Ghi hebt van vele dingen vernomen,
 Van groten wonder eer ic ben comen
 Tote desen tiden, maer noyt eer
 Sone lasic dat gesciede meer
5
 Daden no wonder in vromicheden
 Ende oec in corten tiden meden
 Dant Heinric dede, den goeden grave
 Van Lusselborch. Hier magic ave
 Met rechte dichten, want wel cont
10
 Der werelt es dat hi bestont.


[p. 3,2]

 
 Ghi ende dese syt vorwerd comen,
 Die .ii. oft .iii. cume sout nomen
 Ende die oec setten tharen rechte,
 Ende wilt dan dichten van gevechte
15
 Ende raept dit hier ende dat daer
 Ende slaet al te gader daer naer
 Gelike ende ongelike.
 Dits verdrietelyc sekerlike
 Den genen te horne diet al weet,
20
 Ende die van elken dat ondersceet
 Heeft ondervonden ende geproeft,
 Also alse telker dinc behoeft.
 Daerom geproefde dinge ende waer
 Die es men sculdich te volgen naer.
25
 Deen rijmt cort dander lanc
 Om met tontfane der heren danc,
 Maer ic wil dichten na dat gesciede
 No om daet no oec om miede.
 Sone willic niet laten staen
30
 Daer ic den rechten wech mach gaen,
 Dien willic na reden volgen.
 Mi ne horde noyt man verbolgen
 Dat ic nie op dichten sprac
 Tot deser tijt oft seide lac,


[p. 3,3]

 
35
 Maer nu werd mi die sin so gram,
 Om dat mi te voren quam
 Van so menigen rimen dword.
 Jan, Willem, Heinric, Gord,
 Al will[en] [n]u rime maken,
40
 Si scriven oec in haren saken
 Dat dode liede selen comen
 Ende levende werd[en] ende dlant begomen;
 Dit heeft men in selken rimen gelesen;
 Dander seit: en sal so niet wesen
45
 Ende maect een ander rime daer iegen;
 Die derde wil dese beide verplegen,
 Ende maket anders dan deerste twee.
 Dit doet mi int herte wee
 Alsic dit lese of seggen hore.
50
 Ic wilt mi meer en quame vore
 Ende ic mi nemmer oec ane name,
 Want ics mi te rechte scame
 Dat ics dus vele heb geseit.
 Ic waent anders hebben beleit,
55
 Maer alsic dan quam, daer ic dan horde
 Van menigerhande dinge worde,
 So werdic erre ende dichte gereet
 Dat mi namaels dan was leet.
 Maer alst gedicht was ende gescreven,
60
 Lietict staen den andren beneven.


[p. 3,4]

 
 Hiertoe hebbic genoech geseet:
 Hoedem dies hem te hoeden heet,
 In wil u nemmeer secgen toe,
 Ic laet aldus. In weet hoe
65
 Ic wil te mire materien vaen,
 Die ic hier vore liet stille staen.
 Heinric van Lusselborch die here
 Werd coninc gecoren ende quam ter ere
 Doe men screef ons heren iaer
70
 .xiii. hondert ende .ix. daer naer,
 Jonc was hi te coninc ontfaen
 Ende alle die(n) coren sonder waen
 Haddi van al den heren.
 tAken quam hi met groter eren,
75
 Daer hi eerlike gecroent werd
 Recht wel na een keysers ard.

Noch van den selven .ii.

 Een Willem van Aken doet ons verstaen
 Dat dese Heinric in sijn vortgaen
 Hadde dat beste toevaren
80
 Dat coninc hadde in .c. iaren.
 Alle die heren, seit hi gerede,
 Waren desen Heinric mede
 Wie oec datten mocht ansien
 Hi gelovede wel van dien,


[p. 3,5]

 
85
 Dat hi werden soude goet man,
 So goede manieren haddi an,
 Datsi elken mochten behagen.
 Als hem yemen wilde vragen
 Daer gaf hi toe wel sinen sin,
90
 Dan antwerdi daerop meer no min
 So gestadelic ende so sochte
 Dat elken diet horde daer an dochte,
 Dat hi wettelike ende wale
 Antword[e] op elc mans tale.
95
 Ende oec die worde die hi sprac
 Meindi int herte sonder lac.
 Dese Willem doet oec verstaen
 Dat coninc in langen was ontfaen
 Als[e] eerlike noch alse blidelike
100
 Van alle den genen die horen ten rike.
 tAken oec in alder stede
 En quam in .c. iaren mede
 Nie coninc, daer si af mere
 Hoepten dat hem gescien sal ere.
105
 Alle die here[n] van allen landen
 Quamen t Aken sijns vanden:
 Hertogen, biscopen ende graven,
 Papen, abde met crommen staven,
 Clerken, portere van allen stede
110
 Quamen tAken binnen gerede,
 Daer men desen coninc soude cronen.
 In langen sach man so scone


[p. 3,6]

 
 Feeste, no so bliden dach.
 Alse daer elc minsce sien mach,
115
 Des conincs swager, die hertoge Jan,
 Was daer een vermogen man
 Ende oec ene goede helpe daer toe.
 Gecroent wordensi bede alsoe,
 Coninc ende oec coninginne
120
 Met vrouden ende met bliden sinne.
 Een Jan van Lusselenborch geboren
 Brinct ons nu hier voren
 Dat dese Heynrijc na die dinc
 Dat hi worden was coninc,
125
 En(de) seide noch en dede gerede
 Hine waender recht an hebben mede.
 Ende daer hi onrecht had, Godweet,
 Dat liet hi varen herde gereet,
 Ende wat hi geloefde na sine machte
130
 Dedi den raet dat hi volbrachte.
 Dit was sijn doen ende sijn sede
 Daer hi altoes in leefde mede.


[p. 3,7]

Een gescienesse van der coninginnen, ende hoe die coninc te Baselewerd voer.iii.

 Een Minderbroeder brinct ons te voren
 Die van Eversberge was geboren,
135
 Ende die der coninginnen als ict las
 Van allen stucken biechter was,
 Dese wiste al haer heymelycheit,
 Hi seget ons inder waerheit
 Datsi wel .x. iaer daer te voren,
140
 Eer haer man dus was gecoren
 Coninc te sine, seide vorwaer
 Dat ember soude gescien daer naer
 Dat haer man coninc soude sijn,
 Maer si en seide geen termijn,
145
 Weder cort soude sijn oft lanc,
 Maer si seide dit sonder wanc
 Dat ember van hem soude gescien.
 Dit sceen ember een teken van dien
 Dat sijt wiste bi Godlijchede,
150
 Ende dat oec was Gods mogenthede
 Dattie vrouwe lange vorseide.
 Dit hilt si in haer heymelijcheide,
 Dat sijt niemen dede verstaen
 Dan haren biechter sonder waen,
155
 Tot dat die dinc was gesciet.
 Dese Minderbroeder ons bediet
 Na datsi dus waren vercoren daer
 Coninc ende coningin vorwaer.
 Datsi hem hilden so suverlike
160
 Ende al dambacht datten keyserike


[p. 3,8]

 
 Stont ende horde, na haer macht,
 Hebben si altoes volbracht.
 Metten, getide hordensc mede,
 Waersi waren in elke stede,
165
 Ende messe mede oec alsoe,
 Daer hilt hi papen ende clerken toe.
 Dit waren haer seden, alsict las,
 Na dat hi coninc gemaect was.
 Willem van Aken seget vort
170
 Dattie coninc maecte acort
 Met alden heren van Aelmaengen,
 So dat hi wel ende sonder calaengen
 Varen mochte dlant al dure.
 Ridders, seriante, vremde gebure,
175
 Waer dat hi quam si warens blide
 In Aelmaengen wide ende side.
 Dus trac hi vort, dat verstaet,
 Overmids den gemeinen raet
 Met vele der gesellen sijn
180
 Tote Basele vort opten Rijn.
 Daer lach hi een stic nu terstont
 Ende dede weten ende maecte cont
 Sinen vrienden sinen wille.
 Daer quamen hem an lude ende stille
185
 Van Aelmaenge, van Oeseninge
 Van Brabant, Hennewiere, Vlaminge,
 Van allen landen vort alsoe
 Quamen hem ginder liede toe.
 Men sach nieman sonder scat
190
 Die mochte hebben gedaen dat,
 Dattie coninc ginder dede.
 Sekerlike daer was God mede,


[p. 3,9]

 
 Hine hads anders niet mogen doen,
 Waest banroest oft ridder of gersoen
195
 Dat hem ginder so trac an,
 Al ontfinct die edel man.
 Dat recht oec dat te Basele was
 Heeft ontfaen, sijt seker das.

Hoe hi sinen sone gehuwede ende vord trac .iiii.

 Doe men screef ons heren iaer
200
 .xiii. hondert ende .x. daer naer,
 So huwede die coninc sinen sone
 Ane ene ioncfer edel ende scone,
 Die ute B[o]ye[e]m es geboren,
 Des conincs dochter die hem te voren
205
 Dat conincrike met was geloeft,
 Dat hem sint wilde hebben geroeft
 Sijn swager, der ioncfer broeder.
 Des latic aldus, tes ics ben vroeder,
 Want ics niene hebbe vernomen.
210
 Dus sijn die saken so verre comen
 Dat hi coninc noch es bleven.
 Doe dus die vader hadde gegeven


[p. 3,10]

 
 Sinen sone des conincs dochter
 Van B[o]yeem, leefde[n] si vele te sochter
215
 Ende waes te stouter int herte mede.
 Hi pensde al voer hi nu ter stede
 Over berch die Lombarde schouwen,
 Dat hem te min selen mistrouwen
 Die van Aelmaengen, dat verstaet,
220
 Om dat hi sinen sone daer laet
 Die machtich es ende rike sere.
 Om dit ducht hem te min die here
 Van achtersco[u] in genen tijt
 Oft daer af te hebben enigen strijt.
225
 Dus heeft hi wiselike hem berect
 Ende es coenlike vort getrect
 Van Basele, daer hi heeft gelegen,
 Ten bergewerd es hi gecregen
 Met lieden een deel die vrome ware[n].
230
 Ende altoes in dit henenvaren,
 Waer hi quam met sinen lieden,
 Hoe groet hem anviel die meysnieden,
 Ende hoe groet dat hi dede den cost,
 Hi werd ember wel verlost.
235
 Dit wonderde menigen, die daer was,
 Wanen tgoet quam, sijt seker das,
 Maer men seit dat die heren
 Van Aelmaengen so begeren,


[p. 3,11]

 
 Ende oec som die steden van Lombardien,
240
 Ende so die heren van Romenien,
 Dat hi keyser mochte wesen
 Dat [s]i hem scat sende[n] te desen
 Die hi verteren soude in dien,
 Dor hem dat hem mocht gescien.
245
 Dus es hi so verre nu getogen
 Met sinen here so vermogen
 Tot anden voet van den berge.
 Daer bleef hi licgen om te merge[n]
 Ende liet daer sinen vrienden weten
250
 Sijn begeren ende sijn vermeten.
 Hi liet den grave van Savoye
 Verstaen heymelijc sijn vernoye
 Ende alle sine saken na das,
 Want die grave sijn swager was.
255
 So was hi an hem nu coene
 Van allen dies hi had te doene,
 So stont hem oec die grave bi.
 Dus lach die coninc, seit men mi,
 Daer ene wile nu ter uren
260
 Ende wachte daer der aventuren.
 Dus laticken licgen ginder al stille
 Sere nu iegen sinen wille
 Ende die wile dat hi daer leget
 Ward u ander dinc geseget
265
 Die gesciede binnen desen
 Dat hi coninc heeft gewesen.


[p. 3,12]

Hoe die biscop van Ludeke ende die grave van Henegouwe twisten .v.

 Int eerste iaer van Heinrics rike
 So werd een twest sekerlike
 Tuscen den biscop enten grave
270
 Van Henegouwen, daer ic ave
 Nu een deel sal secgen hier.
 Die biscop van Ludeke was herde fier
 Ende een stout pape, Godweet,
 Ende niet en sparde lief no leet,
275
 Daer hi recht toe hebben waent.
 Van den canonken was hem vermaent
 Dat hem die grave van Henegouwe
 Onrecht dade ende ontrouwe
 Ende sine rente hadde opgegeven.
280
 In u lant [dat] leit beneven
 Dit eyschte die biscop den grave saen,
 Die sine onscout heeft gedaen.
 Dat en bescoet den grave niet
 Dat hi hem mach onsculdigen yet,
285
 Hine geve den biscop dat hi eischt.
 Alse dit die grave gevreischt,
 Sprac hi: ‘Her biscop, swijcht van desen
 Ende en wildi oec, so laet wesen.’
 Dit nam die biscop hier aldaer
290
 Ende [vor]t seide den grave daernaer.


[p. 3,13]

 
 Vele dedinchs daerom was,
 Maer en bescoet niet een vlas.
 Die biscop wilde emmer te stride comen,
 Wient sal scaden ofte vromen.
295
 Alse dit die grave heeft verstaen,
 Quam hi ten hertoge daerna saen
 Om hulpe iegen desen strijt.
 Nu had gemaect ute desen tijt
 Der heren een groet coenroet,
300
 Met besworne ede groet
 Elken ander hulpe te doene
 In wat orloge, in wat ocsoene,
 Dat enich van hem waer bevaen.
 Alsic hier vore dede verstaen,
305
 Om dit sochte die grave nu
 Hulpe hierom, dat secgic u,
 Andre gene die daer te voren
 Onderlinge hadden gesworen.
 Dit was den grave een toeverlaet
310
 Herde groet, want elc prelaet
 Dede hem hulpe ende oec raet,
 Om dit hi te bat nu wederstaet
 Den biscop ende sine hulperen.
 Want vele der groter heren
315
 Waren metten grave getogen.
 Hier met was hi so vermogen,
 Dat hi den biscop te min ontsach,
 Die met een scone here lach,
 Maer tsgraven here was mere vele.
320
 Nochtan so was in een dele
 Die biscop versaecht vele min
 Ende trac altenen vorwerd in,


[p. 3,14]

 
 So na den grave ende sine lieden.
 Wat die heren daer iegen rieden,
325
 Hi wilde den grave logieren so naer
 Dat hine sien mach overwaer.
 Dus lagen dese twee heren daer
 Met overmoede so openbaer
 Dat een anderen mocht ansien.
330
 Die biscop onboet vaste nadien,
 Dat hi sanderdages wilt vechten.
 Hi willet metten swerde berechten
 Ende en willet niet langer beiden.
 Hi dede oec sijn volc bereiden
335
 Alse sanderdages sijn gere(e)it,
 Dit was vele der heren leit,
 Van beden siden, dat verstaet,
 Ende namen hierop enen raet.

Hoe hiertuscen die heren gingen ende nament op .vi.

 Nu werd ginder een geruchte
340
 Onder die heren, want elc duchte,
 Quaemt te stride, dat daer niet
 En mochte sceden sonder verdriet,
 Ja ende dat eer herde groet.
 Om dit so spraken die genoet
345
 Dies anders niet aneginc,
 Dan dat si om ene bedelike dinc
 Daer in beden siden comen waren.
 Si sijn aldus over gevaren


[p. 3,15]

 
 Deen ten anderen ende spraken daer
350
 Om die soene al heymelike vorwaer.
 Die hertoge van Brabant was die vorste,
 Die dit den biscop secgen dorste,
 Maer dit hadde nu so onwaerd
 Den biscop, datmen sone begaerd,
355
 Dat hi den hertoge daer sprac toe.
 Entie hertoge weder alsoe
 Ende seide, eer hi keerde vander stat,
 Men sal hem strijts maken sat,
 Sint meer dat gijt so begaert.
360
 Om dit sende weder achterwaerd
 Die hertoge om sine barone,
 Datsi dapperlike te desen doene
 Comen souden, alsi oec daden.
 Die hertoge sprac: ‘men sal hem saden
365
 Den biscop’, toten andren heren,
 Die van sbiscops side nu keren,
 Den hertoge ane spraken daer,
 Want si ontsagen openbaer
 Des hertogen macht, dat verstaet.
370
 Nu gedroech also die raet,
 Datsi tenen perlemente souden comen,
 Die daer was alsoe genomen,
 Alse sanderdages, sonder waen,
 Datsi elc soude doen verstaen
375
 Sijn gebrec, ende daerna dan
 Diegene diet onrecht had an,
 Sout den andren beteren nu.
 Dit ginc vort, dat secgic u.


[p. 3,16]

 
 Des ander dages quamen sij
380
 Ten perlemente, seitmen mi,
 Daer werd vertrocken also die sprake
 Wie dat hadde onrecht sake,
 Dat hi beternesse soude doen:
 Elc seide daer nu sijn [oc]soen;
385
 Deen clagede daer over recht
 Dat hem gedaen waer onrecht,
 Ende dander claechde daer oec saen
 Dat hem onrecht waer gedaen.
 Aldus stont daer tperlement
390
 Een lange stont daer omtrent,
 Doch int leste dat sijs daer
 In secgene bleven, over waer,
 Van al dat elc daer clagende was,
 Dus werd gepoent, sijt seker das,
395
 So datsi daer en vochten niet.
 Aldus al dat hem daer sciet
 Met bliscepen ende met minnen.
 Doen dit was ende hierenbinnen
 So had die Vlaminc een perlement
400
 Om Henegouwe oec omtrent
 Tasselgeerne. Ende dit benam
 Die hertoge, die daerombe quam
 Ten perlemente. Daer ne versprac
 Mijn her Lodewijc ende seide lac
405
 Des graven Robbrechts sone.
 Des balch hem die hertoge, om tgone


[p. 3,17]

 
 Keerdi onweerdelike van daer,
 Nochtan werd gepe[y]st daernaer
 Ende opgenomen; dat verstaet,
410
 Soe dat al te nieute gaet
 Dit orloge, ende dander mede
 Brac die hertoge alle bede.

Van tempeeste die gescieden in desen tiden .vii.

 Doe men screef ons heren iaer
 .xiii. hondert ende .x. daernaer,
415
 Gesciede in Brabant scade swaer.
 Loven een half milen naer
 So stocket een weder op, alsemen hort,
 Recht tot Vilvorden vort
 Ende oec uutwerd dat gaet
420
 Tote Vrouwen Perreke, da[t] verstaet.
 Dit was wel ene mile breet
 Ende drie lanc dat dore geet


[p. 3,18]

 
 Dit weder, dat so vreeslijc was,
 Dat niet bleef, sijt seker das,
425
 Noch rogge, noch enigerhande coren,
 Ende bleef altemale verloren
 Met enen hagel, die was so groet,
 Dat noyt man sach dies genoet.
 Het donderde so vreselike
430
 Met so groten wederlike,
 Dat elken dochte, sijt seker das,
 Dattie hemel ontsteken was.
 Men horde daer oec in die lucht,
 Daer menich af was sere geducht,
435
 Want dat geruchte was so sware,
 Oft in die lucht een strijt ware.
 Dit begonste na die noene,
 Ende duerde also in desen doene
 Toter vespertijt wel vord.
440
 (H)Elre hebbic oec verhord
 Dat dit weder scade dede,
 Want bi Tricht so hordemen mede
 Des gelijcs in die lucht.
 Maer die scade ende die vrucht
445
 En was daer niet so groet,
 Dat mense yet geliken moet
 Die scade die bi Loven was.
 Maer nochtan, sijt seker das,
 Was daer dat coren verslagen sere,
450
 So dats menich daer hadde dere.
 Te Hoye was oec een hagel groet,
 Die den lieden daer dede noet,
 Want daer werd die vrucht al doe
 Sere verloren, ic secge u hoe:


[p. 3,19]

 
455
 Metten hagel quam een wint,
 Die appel ende peren daer omtrint
 Ende dander oeft al sloech,
 Ende den corne dede ongevoech
 Metten hagel die mede vel,
460
 Die swaer was ende herde fel.
 In Vrancrike gesciede oec mede,
 Bi Mompelgier ende oec an ander stede,
 Scade groet in deser tijt,
 Van tempeeste, des seker sijt,
465
 Wijngaerd, vrucht ende coren
 Werd daer te vele steden verloren.
 In Ingelant ende in Yrlant
 Was dit weder oec becant,
 Ende dede daer scade te selker stat.
470
 Sekerlike ic houde wel over dat:
 Dat ute waren doe gelaten
 Die quade geeste, want utermaten
 Vele gesciede tempeest overal,
 Die ic hier niet vertrecken sal,
475
 Want het waer mi ongereet.
 Nu willic u vort dat ondersceet
 Van den keyser doen verstaen,
 Hoe sine sticken selen gaen.

Hoe die keyser Heynric te Melaneward trac .viii.

 Hier vore hebdi wel gehort
480
 Hoe die keyser was comen vort
 Tote[n] berge ane dien voet.
 Nu trac hi over met herten goet


[p. 3,20]

 
 Ende onversaget alst wel sceen,
 Want hem gene dinc en gereen,
485
 Diemen hem daer seide van stride.
 Hi getroesten als te dier tide
 Ende voer over condelike daer
 Als die niegere af heeft vaer,
 Ende quam tote Aest toe gereet,
490
 Dits in gene side berchs, Godweet.
 Daer gaderdi hem, des si u cont,
 Ende lach daer oec ene stont,
 Ende b[ei]de daerna die gone,
 Die hem hadde in desen doene
495
 Geloeft bi te stane vorwaer.
 Doen si vergadert waren daer
 Trac hi vord te Milane ward,
 Ende doe hi quam in die vard,
 Bad hi van Vlaendren mijn her Gy
500
 Dat hi vore vare daer bi
 Met enen dele vromer lieden,
 Ende verneme of si willen verbieden
 Hem die stat te verne in.
 Dus voer her Gi int begin


[p. 3,21]

 
505
 Met een here toter stat,
 Ende besochte dat eerste gewat.
 Hi reet al toter porten toe,
 Die waren besloten vaste doe.
 Doen pensdi wel al openbare
510
 Datsi der keyser viande waren.
 Nochtan wildijt anders verstaen,
 Met spreken heefti dit anevaen,
 So dat hi een andwerde gewan:
 Datmen daer liete genen man
515
 In comen van skeysers lieden.
 Dit dede mijn her Gi gebieden
 Den keyser, die doe daerward quam.
 Tornich was hi des ende gram,
 Nochtan en toendijt niet aldaer
520
 Ende sprac al lachgende daernaer:
 Si selen anders werden beraden,
 Ende wilt oec God des niet gestaden
 Ende oec yet es iegen trecht,
 So moet hi mi vertonen echt
525
 Enige zake, daer ic bi weet
 Oft hem dit lief es of leet.
 Aldus in desen gepense nu
 Quam hi gereden, dat secgic u,
 Vore die stat met sinen here
530
 Ende hadde wille ende gere
 Daer te bliven nu so lange,
 Dat hi die stat met bedwange
 Hebben sal, oft hi sal daer
 Verslagen bliven, wet vorwaer.
535
 Dus dedi sine engiene rechten
 Als oft hi thans wilde vechten.


[p. 3,22]

 
 Hi dede gereiden sine stucken al
 Datten stride behoren sal.
 Ende mijn her Gi was getogen
540
 Vor een porte wel vermogen.
 Vier scaren dede men maken
 Ende dede elken na desen saken
 Licgen om die stat alsoe,
 Datter niemen van binnen ontvloe.
545
 Doen dit sagen die van binnen,
 Lieten si den keyser bekinnen,
 Wildi den scat van hem ontfaen,
 Si gavense hem op, sonder waen,
 Behouden elken man sijn lijf.
550
 Dus ward die stat al sonder blijf
 Opgegeven ende ingelaten.
 Ende na her Gi, die utermaten
 Dit hadde gewerd, want hi daer
 Die meeste here was overwaer,
555
 Hi hiete Van den Tor her Ghi,
 Oec screef hi hem selven daer bi
 Vica[ri]s van der goeder stede.
 Dese quam vor den keyser mede
 Ende heeften metten andren ontfaen,
560
 Maer dit was verraetnes, sonder waen,
 Dat hi ende dander daden al,
 Alsic u hier nu secgen sal.


[p. 3,23]

Hoe mijn her Gwi van den Torre den keyser wilde verraden .ix.

 Nu hort, eer men wilde ontfaen
 Den keyser wat daer was gedaen
565
 In die stat. Die mijn her Gy
 Van den Torre ende mede daerbi
 Die van der stede algader
 Hadden gesworen met desen verrader,
 Alse die keyser in ware comen,
570
 Dat si hem dan souden begomen
 Met haren wapen stillekine,
 Ende als die keyser ende die sine
 Ongewapent alle waren,
 So soudensi clagen hem daer naren
575
 Over enen, die si sochten ter stede
 Ende die oec dit lovede mede,
 Dat hi een ketter ware groet
 Ende verdient hadde wel der doet.
 Ende als die keyser daer over wilt rechten,
580
 So sele wi coenlike op hem vechten
 Ende slane doet, so si[n]wi vri.
 Dus hadden geordineert daer sij,
 Eer die coninc was ingelaten.
 Nu quamen si vort met desen baraten
585
 Ende wroechden genen van ketterien,
 Entie sco[ut]heit van skeysers pertien
 Vinc den genen daer ter stede
 Ende wilder varen uutwerd mede
 Ende verbernen den genen alsoe.
590
 Doe scoten die gene alle toe


[p. 3,24]

 
 Die met haren Gwien daer,
 Ende waenden den keyser wel daernaer
 Hebben vermort ende verslegen,
 Maer daer waren die heren iegen.
595
 Mijn her Gi van Vlaenderlant
 Ende menich vrome seriant
 Entie s[c]outheit keerde oec doe
 Optie gene. Doen si alsoe
 Die dinge sagen gescepen daer
600
 Trocken si alle achter daer naer
 Ende gebarden oft were niet,
 Dat si wilden doen. Nu siet
 Wat groeter wondere hier gesciede,
 Dattie keyser met lettel goet liede,
605
 Som gewapent ende som niet,
 Een stat altemale vor hem vliet.
 Dits een wonder te telne groet,
 Dat hi met so cleinre conroet
 So sterke stat dwingen mochte.
610
 Diene binnen met stride versochte,
 En had onse Here kinlijc gedaen,
 Hine hadde van daer niet ontgaen.
 Doen die keyser dit vernam
 Dat aldus die sake quam
615
 Enten te besten aldus verginc,
 Doen dedi daer om gene dinc
 Den genen, die daer was gevaen
 Optie marct verbernen saen,
 Waest lief of waest hem leet.
620
 Dit was den genen een quaet beheet,


[p. 3,25]

 
 Die hem willens daer liet vaen
 Ende hem wroegen liet oec, sonder waen,
 Omdat men den keyser [teser] sprake
 Vers[l]aen soude. Nu es die wrake
625
 Over hem gegaen hier al nu,
 Haere alre ondancs, secgic u,
 Die nu te Melanen waren binnen,
 Maer sine dorstens niet doen bekinnen.

Hoe hi gecroent werd te Milane ander werve .x.

 Dus bleef hi licgende daer al stille
630
 Een stic iegen haer somer wille,
 Maer hem somen waest oec lief,
 Ende daden hem al sijn gerief.
 Die Gibbeline waren hem hout
 Ende waren oec op hem stout,
635
 Maer die Gelfen waren hem fel.
 Nu hadde die keyser sine dinc so wel
 Geordineert ende so behendelike,
 Dat niemen en was in alden rike,
 Die van sinen rade wiste yet,
640
 Noch in sijn here en wist men niet,
 En geen tijt no vroech no spade,
 Wat sijn wille was in rade,
 Vor alsmen die dinc doen soude.
 Dan lietment weten also houde,
645
 So dede men dan dit sonder sparen.
 Om dijt en consten niemen te waren


[p. 3,26]

 
 Verspien waer hi henen wilde.
 Nu hadde dese keyser milde
 Al hemelike ende sonder geluut
650
 Enen cardinael comen uut,
 Diene te Melane cronen soude.
 Hi hadde gemaect also houde,
 Alsi Melane hadde gewonnen,
 Dat daer dan sonder yemans connen
655
 Een cardenael soude incomen.
 Dit haddi van den paus van Romen
 Al hemelike so begaet,
 Dat hem des wel was gestaet,
 Want haddyt openbaer gedaen,
660
 En hadde so niet mogen vergaen
 Om sine vianden die waren int lant.
 Die coninc Philip stac oec die hant
 Jegen dien keyser diegelike.
 Dus moet sine dinc heymelike
665
 Doen, die hi wilde angaen,
 Datse niemen soude verstaen,
 Die hem belette mochte yet.
 Aldus alse gi nu hier siet
 Es dese cardenael daer comen,
670
 Wient sal scaden ofte vromen,
 Om den keyser te crone daer.
 Die Gibbelinge, wet vorwaer,
 Maecten grote feeste ginder;
 Man, vrouwen ende die kinder


[p. 3,27]

 
675
 Hadden tspel ende bliscap groet.
 Daer was vergadert menich genoet,
 Daer men den keyser cronen soude,
 Die bliscap hadde ende grote vroude.

Hoe hi te Crimone voer ende dat wan .xi.

 Dus werd die keyser gecroent daer,
680
 Ende es wech getogen daernaer
 Met menichte groet, wet dat wale,
 Want die van Melaen altemale,
 Die perde hadden voren uut
 Om hem te gereiden. Groet geluut
685
 Was in die stat, daer si wech reden.
 In cant u alle[n] niet wel besceden
 Dat daer was in die stat gedaen,
 Maer dat doe ic u verstaen:
 Doen die keyser te velde quam,
690
 Sciere hi daer orlof nam
 An die van der stat, vorwaer,
 Ende som vorense met hem daer
 Altema[le] te diene heme.
 Dus vor ut nu, alsict verneme,
695
 Te [Cr]emone, oec ene stat,
 Ende alse die keyser quam vor dat,
 Entie vander stede vernomen
 Hoe Meylane es ondercomen,


[p. 3,28]

 
 So wordensi daer af versaec[h]t
700
 Ende heeft daer een den andren gevraecht
 Wat si doen mogen daer mede.
 Si hadden te voren een quade zede
 Den Gibbelinge oec gedaen,
 Om dit warense te mer ontaen
705
 Ende versaec[h]t, wet dat wel,
 Ende waenden dattie keyser fel
 Hem soude wesen om dese saken.
 Nu droegensi overeen met spraken
 Datsi te genaden, als ende als
710
 Ende elc enen strop om sinen hals,
 Den keyser souden te genaden comen,
 Hem te eren ende te vromen
 Van dien datsi hadden mesdaen.
 Vore die keyserinne sijn si gestaen
715
 Ende baden haer vriendelike,
 Datsi baden den keyser rike
 Dat hi ontfinge te genaden.
 Die keyserine werd des beraden
 Dat si met hem ginge ter steden
720
 Vor den keyser ende bat ene bede
 Vor dese liede, dat hi daer
 Quite scoude, si souden daernaer
 Hem dienen ende in staden staen.
 Dit was ginder saen gedaen,


[p. 3,29]

 
725
 Want gene dinc hi haer ontseide,
 Van daer si haer herte an leide,
 Ende oec wassi so wetende mede,
 Datsi en bat engene bede
 Die hem oneerlijck mochte wesen.
730
 Nu sijn si blide ende keerden na desen
 Die van Crimone in haer stat
 Mettien keyser, wet wel dat,
 Ende hadden bliscap ende yoye.
 Si vergaten al haer vernoye,
735
 Om dat si waren gescouden quite.
 Si dienden den keyser met groten vlite
 Van desmen vant daer in die stede.
 Die keyser geboet daer sinen vrede,
 Ende besette die stat van siere hant.
740
 So dedi oec allomme dat lant.

Hoe die keyser te Bri[t]swerd voer ende hoe hi enen strijt hadde .xii.

 Nu es die keyser wechgevaren
 Van Cri[mo]ne met sinen scaren,
 Ende wilde trecken ten Britsward.
 Daer hi quam op dese vard,
745
 Vant hi een deel lantliede
 In sinen wech, daer ic bediede
 Te seggen ave wonder groet,
 Want si daden wederstoet
 Meerre vele den keyser daer
750
 Dan hi yegeren hadde vorwaer.


[p. 3,30]

 
 Dese liede lagen vergadert nu
 Up een berch, dat secgic u,
 Ende hadden hem begraven daer
 In een veste starc daernaer.
755
 Die keyser emmer moeste liden,
 Soudi te Britsward tiden.
 Nu alse die keyser dit vernam,
 Niet wel het hem int herte bequam,
 Doch getroesti hem alre dinc,
760
 Ende hiet datmen dade varinc
 Wapen[en] ende gereden te stride.
 Doen sachmen daer ter selver tide
 Die lantliede comen uut,
 Ende maecten een groet geluut,
765
 Ende bestreden den keyser nu.
 Die keyser trac vort, dat secgic u,
 Met sinen lieden coenlike.
 Selve vacht hi vromelike
 Ende sijn broeder, her Walraven,
770
 Stac daer van den berge ave
 Selken dat hem die hals brac,
 Ende mijn her Gye oec mede stac
 Ende sloech slage herde groet,
 Daer ter stede af vel oec doet
775
 Selc, dat hi [t]umede neder.
 Dat geviel op ende weder,
 Groet ende scone in beden siden,
 Maer die keyser en verloes int striden
 Nieman daer men yet om gaf.
780
 Doen togen die gene saen af


[p. 3,31]

 
 Ende achterwerd in hare veste,
 Want het dochten daer de beste.
 Het was oec den avonde bi,
 Om dat meeste so cregen sij
785
 Hem te doene daer binnen gemac,
 Om dat hem die dach gebrac.
 Die keyser ende oec entie sine
 Lagen daerom bi hem in scine,
 Ende oec so na dat si ne mochten.
790
 Al werd dat syt sere rochten,
 Niet ontvlien uter vesten.
 Dus selensi moeten dwesten
 Eersi mochte van daer ontgaen.
 Des anderdages, sonder waen,
795
 Sijn si vroech getogen uut,
 Sonder te maken enich geluut,
 Ende waenden heymelike alsoe
 Den keyser geslagen toe.
 Maer neensi niet, dat verstaet,
800
 Die keyser hadde des wel raet,
 Dat sine bestricken niene conden.
 Dus bestonden in der margenstonde
 Daer die strijt dus onder hem,
 Mer ic deren wel seker bem,


[p. 3,32]

 
805
 Dat hi sciere was gedaen,
 Want dat here ward al ondaen
 Ende gescoffiert opter stede.
 Daer vloe elc die conste gerede
 Te Britswerd, dat wet vorwaer,
810
 Want en was niet verre van daer.

Hoe hi Bri[t]s belach ende die van Pergama hem navolgeden

 Dus es die strijt vortgetogen.
 Alse een here wel vermogen
 Met sinen scaren te Britsward
 Stoutelike ende onvervard
815
 Toech licgen vore die stat.
 U ne mochte niemen getellen dat
 Hoe coenlike alle die heren
 Mettesen keyser daerwerd keren,
 Men sach daer nie versaechden man.
820
 Doe hi der stat quam an
 Logierde hi daer met sinen here
 Om te weten wies hi gere
 Hadden metter stat te doene.
 Daer werd ontboden den keyser coene
825
 Datmen der stat hem niene gave,
 Ende dat hi haestelike trocke ave,
 Ocht si soudent met crachte saen
 Van der stat met scanden doen gaen.
 ‘Alles dies mi God wil geven
830
 Salic ontbeiden hier beneven’


[p. 3,33]

 
 Sprac die keyser, ‘en vlie u niet.
 Om u gedreech, wats gesciet,
 Ic sal die stat eer hebben mede
 Eer ic meer van hier scede,
835
 Of ic bliver voren doet.’
 Aldus hi hem weder ontboet.
 Na desen doene, sonder waen,
 So dede die keyser weder s[t]aen
 Sine blide[n] ende sine pederieren,
840
 Om opdie stat te s[cer]mescieren.
 Ende die van binnen oec daer weder
 Rechte haer engienen op ende neder
 Jegen daer dat hem lach nu.
 Ende hierenbinnen, dat secgic u,
845
 Quamen die van Pergama,
 Ende volgeden den keyser heymelijc na
 Ende wilden dus op hem riveleren.
 Nochtan so hadden dese heren
 Hem daer vore opgegeven,
850
 Behouden der stat ende haer leven,
 Ende dit heeft toebracht mede
 Tybaut ende Brisant met behendicheden,


[p. 3,34]

 
 Die here es van Brits der stat.
 Doen die keyser voor Pergama sat,
855
 Quam hi den keyser spreken daer,
 Ende gaf hem op ende seide daernaer
 Dat hi hem Brits opgeven soude.
 Die keyser geloefde desen boude
 Ende dede hem grote ere daer.
860
 Doen hijs scade hadde daernaer,
 So sprac Tybaut der steden an
 Van Pergama, ende seiden dan:
 ‘Dese, mach hi keyser werden,
 Hi sal ons onder sine voete terden,
865
 Want die Duutsce die sijn fel.
 Ic soude ons hier op raden wel,
 Dat wise souden alle verslaen.
 Ic hebbe den keyser doen verstaen
 Dat icken sal doen laten in
870
 Te Br[i]sse. Maer, meer no min,
 Sone mach hi niet daer in comen,
 Woudi des met ons begomen.’
 Alsi verloren hadden die stat,
 Dat hi hem saen volget na dat
875
 Ende ginc hem van achter an,
 Ende wi van voren quamen dan
 Aldus en mochtse niet ontgaen,
 Sine bleven doet ofte gevaen.
 Dit loefden die van Pergama
880
 Ende sworent te doen oec daerna.


[p. 3,35]

Noch van desen ende hoese die keyser bestriden dede, dats die van Bri[t]s nienewisten .xiiii.

 Alse dit belof was gedaen,
 So nam Tybaut orlof saen
 Vander stat ende es comen
 Toten keyser, ende heeft genomen
885
 Orlof ende voer te Britswerd
 Ende geloefde den keyser te sijn ruwerd
 Te maken van der stede goet,
 Alse daer te verne in metter spoet.
 Nu alse Tybaut te Brits quam,
890
 Maecti al die stede gram
 Jegen den keyser, dat verstaet,
 Want hi seidem sinen raet
 Van Pergama. Om dese sake
 Warense te Brits wel te gemake,
895
 Ende herde blide ende herde stout.
 Daer waendensi met cleinre gewout
 Den keyser entie sine verslaen.
 Nu es dese dinc so verre gegaen,
 Dattie van Pergama sijn onderwegen,
900
 Ende alsi dus ten keyserwerd [t]regen,


[p. 3,36]

 
 So wordens cnapen daer geware,
 Die den keyser seiden die mare.
 Alse saen alst die keyser wiste,
 Sendi daerwerd saen met liste
905
 .CCC. mans, die waren rasch
 Entie wel varen int harnasch,
 So heymelike dat die keyser dede,
 Dattie van B[r]isce der stede
 Niet ne wiste van deser daet,
910
 Dat was die van Pergama quaet.
 Des keysers liede reden vord
 Ende comen daer si hebben gehord
 Hare viande dies niene wisten
 Ende begonden op hem twisten.
915
 Daer werd een groet strijt verheven.
 Men ginc daer nemen ende geven
 Grote slage ende sure,
 Die strijt werd daer herde sture.
 Onder hem nu terstont
920
 Daer werdter herde vele gewont
 Van Pergama, dat verstaet.
 Int leste die strijt daer vergaet
 Qualike van dien van Pergama,
 Want gescoffiert werdensi daerna
925
 Ende .L. werdter daer gevaen,
 Die men den keyser brachte saen.
 Dus verginc daer dat striden
 Met bliscepen ins keysers siden.
 Des en wisten die van Brits niet,
930
 Dat dese dinc dus was gesciet,
 Haer troest hier af es gedaen.
 Ende doen hem dit was laten verstaen


[p. 3,37]

 
 Warensi te barenteert sere,
 Ende bleven in haer stat vort mere.
935
 Daer lach die keyser vor die stat
 Van Ascentienavonde na dat
 Die Sente Denijs misse was na.
 Menich pongijs, alsict versta,
 Was daer binnen tusscen hem beiden,
940
 Dat ic al niet can besceiden,
 Maer som so salict bringen te voren,
 Alst tijt es ende latict horen.
 Maer die dinge die oec gescieden
 Moetic voren nu bedieden.

Van ere crusingen die opquam men wiste hoe .xv.

945
 In desen tiden dat dit gesciede
 So vergaderden erehande liede
 In Aelmaengen ende in Brabant,
 In Vlaendren, in Zelant, in Hollant,
 Van Ludeke ende uut Henegouwen,
950
 Ut allen steden mochtmen scouwen
 Ende ute dorpen volc comen,
 Die dat cruce hebben genomen.
 Men weet hoe, alsict vernam,
 Dat dit cruce irst opquam.
955
 Selc en haddes nu genen wille,
 Die sanderdages, lude no stille,
 Niemen en conde daer af bringen.
 En horde noyt man lesen no singen


[p. 3,38]

 
 So selsen crusinge als dit es.
960
 Si vergaderden, des sijt gewes,
 Met groten cudden in selke stat.
 Si waren oec den Joden gehad,
 Waer dat sise mochten belopen,
 Dus dadent sijt hem swaer becopen.
965
 Te Coelne wasser vele verslagen,
 Bi Loven, daer si quamen op wagen
 Ende voren wech met haren goede,
 Daer si dus reden in smeyers hoede,
 Quamen dese crucenaren
970
 Ende vrageden of si kerstendoem begaren?
 Ende wie die des en wilde niet,
 Dien dadensi pine ende verdriet,
 Ende slogense sere ende somme doet.
 Dus gincsi met haren coenroet
975
 Elre oec in ander lande,
 Ende daden den groten Joden scande.
 En wiste niemen hoe dit opquam,
 Sone doet oec hoet inde nam.
 Het quam op wonderlike
980
 Ende alsoe verginct sekerlike.
 Dit volckijn, dat dus tcruce ontfinc,
 Vergaderde al na dese dinc
 tAvenioen, dat nu verstaet,
 Om te hebben des paus raet.
985
 Daer quamen so vele in die stede,
 Datmen dochte dat onvrede.
 Si eesten den paus sonderlinge,
 Dat hi dade hebben scepinge.


[p. 3,39]

 
 Doe die paus sach dit discord
990
 [T]raec hise daer altenen vord,
 So lange leidise twaren,
 Dat si alle meest quite waren
 Van haren gelde, dat verstaet.
 Doen baden si hem om oflaet,
995
 Ende datmen hem doe letteren gave,
 Datsi gerne ten heyligen grave
 Waren gevaren nu terstont.
 Doen den paus dit werd cont,
 Verliet hi hem der manselinge,
1000
 Ende absolveerdse om die dinge
 Ende hietse alle henevaren.
 Som quamense weder twaren
 Ende som blevense an die hagen
 Licgende, ende som verslagen.
1005
 So dat aldaer inde nam
 No min no meer alst opquam.
 Men wiste hoe[t] began gereet,
 Sone deet oec hoet bequam, Godweet.


[p. 3,40]

Hoe die keyser enen berch wan op Bri[t]s die stat ende hoe Tybaut Brisac werdgevaen .xvi.

 Ghi hebt wel die dingen vernomen
1010
 Hoesi tot nu sijn henecomen,
 Vanden keyser Heynrike,
 Hoe hi noch leget stoutelike
 Vor Bri[t]s die stat, dat verstaet.
 Na Sent Jansdach haddense raet,
1015
 Datsi ute wilden riden
 Op een berg daer besiden,
 Om iegen den [keyser] te striden daer,
 Die daer onder lach vorwaer,
 Dit waendensi heymelike doen.
1020
 Van desen quam nu buten een garsoen,
 Also alsi daerwerd reden,
 Datmen horde doen reden beneden,
 So dat een geruchte ward.
 Entie keyser op ter vard
1025
 Ende dede sijn volc daer berec[k]en
 Ende vaste opten berch trecken.
 Ende ondergingen saen na dat
 Den berch den genen vander stat;
 Dus wordense onderlinge daer
1030
 Vreselike stridense overwaer.
 Die vander stat quamen in
 Harde vreselijc int begin,


[p. 3,41]

 
 Ende waenden den berch winnen wel,
 Maer si hadden een hard spel
1035
 Jegen hem, dat verstaet,
 Ende werd noyt so coene daet
 Van genen keyser hiervoren gesciet
 Alsmen desen nu doen siet.
 Men vint van Alexander, dat
1040
 Dat hi wan menige stat,
 Ende dat hem geviel scone aventuren.
 Ic secge, mach dese keyser geduren,
 Dat hi ward ember alse groet
 Van daden ende oec sijn genoet.
1045
 Want was geen rike man
 Doen hi te regneren began,
 Ende was cleine van maysnieden,
 Noch en conste niet vele lieden
 Onthouden met hem int begin,
1050
 Hierom prijsten te meer mijn sin.
 Van Alexander, ic secge u twi,
 Die al Grieken hem hadde bi,
 Ende oec so rike was van scatte,
 Daer ombe es geen gelike datte,
1055
 Dit latic aldus bliven nu.
 Groet geroep ende groet gehu
 Was in dat heer, dat verstaet,
 Men riep daer sere: ‘Vanc ende slaet
 Al dat u iegen comt,
1060
 Die vander stat sijn verdoemt.’
 Ende die van binnen riepen weder:
 ‘Slaet vaste alte neder,


[p. 3,42]

 
 Man ende pert, al dat gi vint.’
 Int lesten wordense so verblint
1065
 Met groten slagen ende met steken,
 Datsi moesten opbreken,
 Ende vlien weder in haer stat.
 Maer gevangen bleef na dat
 Tybaut Brisac die hoethere
1070
 Vander stat. Dies was sere
 Blide die keyser ende sine liede
 Dat aldus der dinc gesciede.

Hoe men over Tybaut Brisac sal rechten .xvii.

 Doen Tybaut dus was gevaen,
 Alsic nu hier dede verstaen,
1075
 Ende doen there te resten was,
 Des Sondages daerna, sijt seker das,
 Vor dat hi gevaen was aldaer,
 So wilde die keyser oec daernaer
 Met loye rechten, dat verstaet,
1080
 Van algader siere mesdaet.
 Men leidene daer op ene berhuut,
 Ende sleeptene there al uut ende uut,
 Weder ende vort vore die stat,
 Daer si toesagen om dat,
1085
 Dat hem soude deren vele mere,
 Dat men dus sleipte haren here.
 Ende optie huut sleiptemen soe
 Om lange te leven emmer toe,


[p. 3,43]

 
 Ende inden despite hem allen daer
1090
 Sleiptemen menichsins daernaer,
 Tot dat hi sceen daer al doet.
 Doen dede menne met vrouden groet
 Vander huut, daer hi op lach,
 Doe dede men, so men naest mach,
1095
 Een galge rechten daer ter stat mede,
 Daer sijt alle sagen gerede,
 Ende hingen daer Tybaut Brissac,
 Om dat dieflike ontstac
 Die van Pergama hier te voren,
1100
 Die hulden hadden den keyser gesworen,
 Ende selve oec hulde hadden gedaen.
 Daerom sal hi hier ontfaen,
 Omdat hi den keyser doe afginc,
 Sinen loen van alder dinc.
1105
 Doen hi dus verhangen was,
 Onlan[c] daerna, sijt seker das,
 So dede men af ende daernaer,
 Sloech men hem thoeft af overwaer,
 Ende settet op enen scacht hoge
1110
 Bider stat in hare oge,
 Omdat sijt souden anescouwen,
 Dat dit es gedaen om sijn ontrouwe.
 Daer na gincmen daer quartieren
 Den lichaem recht in vieren.
1115
 Ende elc deel gaf men daer
 Elke here, weet vorwaer,
 Daer over te rechtene, verstaet,
 Doe sette men elc deel op een raet


[p. 3,44]

 
 Hem te scanden, die dit sagen,
1120
 Die daer waren van sinen magen.
 Ende sijn ingewanden binnen daer
 Vor die stat rechte naer,
 So dat sijt mogen ansien.
 Dit was al gedaen bi dien
1125
 Dat men woude dat si dinken
 Hoe die keyser hem can scinken
 Die verraetnesse hanteren.
 Dit was een der meester heren,
 Die daer yegeren omme was,
1130
 Die dus leden heeft den pas.
 Hets recht dat hem scande naect
 Die verraetnesse doet ende maect.

Wat die vander stat te wederwraken daden .xviii.

 Doen si dit sagen inder stat
 Waer si seer tornich om dat,
1135
 Ende worpen utwerd .jjj. stene
 Met .jjj. bliden int gemene,
 Ende den vierden steen, vorwaer,
 Haddensi gestelt daernaer
 Rechte daer die keyser lach
1140
 Op sijn bedde. Diet al mach,
 God, onse here van hemelrike,
 En wilde niet dattie keyser rike
 Daer verlore aldus sijn leven,
 Want alse die blide uut soude geven
1145
 Den steen, brac die borsse na tgene
 Ende volgede met int here den stene.


[p. 3,45]

 
 Om dit had die steen aldaer
 Engene vlucht, wet vorwaer,
 Ende viel onverre neder int here
1150
 Ende en dede gene dere.
 Hi viel tuscen eens perts bene
 Achter, so dat gene wrene
 Dat haer van den sterte trac.
 Nochtan had tpert geen ongemac.
1155
 Dit was dene wrake oec mede
 Diemen daer int stat dede.
 Dander wrake die was quaet,
 Die si daden, dat verstaet,
 Want si was scalc ende onrene.
1160
 Si namen hem .xj. der mene
 In die stat, die Gibbelinge
 Waren, ende daden hem grote pine,
 Omdat si skeysers vriende hieten,
 So dadensi hem dese pine genieten.
1165
 Si vingense ende dodense met
 Ende hebbense opten muer geset
 Vander stat, recht iegen there,
 Omdat si willen dat dit dere
 Den keyser ende die met hem waren,
1170
 So [v]ildense som daer naren
 Opten muer van der stat,
 So dat skeysers here sach dat
 Entie keyser selve mede.
 Doen roepen die gene oec gerede
1175
 Diese [v]ilden haer keyser: ‘dese Gibline
 Dogen dor u nu dese pine.’


[p. 3,46]

 
 Doen sise gevilt hadden alsoe,
 Hingen sise met stroppen doe,
 Die van zelen gemaect waren,
1180
 An ene galge. Dit was, twaren,
 Om dattie Gibbeline, vor desen,
 Metten keyser hebben gewesen.
 Nu geviel daer ene aventure,
 Ende waest dat si werd te sure.
1185
 Van desen .xj. was daer een
 Die daer verre die outste sceen,
 Hi had oec meer dan .LX. iaer.
 Ende recht alsemen soude daer
 Hangen, so geviel dat zeel brac,
1190
 Daer men mede optrac.
 Die gene viel in die veste saen,
 Ende es der galgen dus ontgaen.
 Ende ne quets hem clein no groet,
 Maer verdelike hi opscoet
1195
 Ende trac onder skeysers here,
 Dit was ene selsen mere.
 Die keyser vragede desen dat
 Of hi weder wilde in die stat?
 Hi seide: ‘Neenic en trouwen, here‘.
1200
 Aldus bleef hi daer vort mere
 Metten keyser nu vort an.
 Het mach wel tellen dese man
 Van scoenre dinc sonder blijf,
 Dat hi daer behilt sijn lijf,
1205
 Die van so hogen neder vel,
 Dit dede God ende niemen el.


[p. 3,47]

 

Hoe skeysers broeder doel was gescoten .xix.

 In desen tiden, verstaet mi dat,
 Datmen Bris belach die stat,
 So was menich assa[u]t gedaen,
1210
 Datmen al niet doet verstaen.
 Het waer oec pijnlijc te scriven al,
 Dat daer gesciede, groet ende smal,
 In dier tijt dat si daer lagen.
 Daer waren selke .vjj. dagen,
1215
 Dat si nie saten stille,
 Want sere iegen haren wille
 Waest dien van buten, si u cont,
 Dattie stat so lange stont.
 Ende oec verdroet die van binnen,
1220
 Datsi die stat souden winnen,
 Ende dat si daer so lange sijn voren,
 Dit dede oec der stat groten toren.
 Om dit was daer, wet dat wel,
 Menich assa[u]t sterc ende fel
1225
 Op enen tijt dus binnen desen,
 Dat dit assa[u]t dicke had gewesen.
 So souden enewerf spelen gaen
 Des keysers broeder, sonder waen.
 Mijn her Walraven optie gracht
1230
 Van der veste, ende was gewacht
 Van dien van binnen opter stont,
 Ende werd gescoten ende so gewont,
 Dat hi starf eer yet lanc,
 Dat scade was sonder wanc,
1235
 Want hi was vroem ende coene
 Ende willech mede in allen doene,


[p. 3,48]

 
 Dapper ende snel, ten wapen goet,
 Ay, keyser, nu es die broeder vroet
 Doet bleven vor dese stat.
1240
 Doen die keyser wiste dat,
 Werd hi daerom sere ontdaen,
 ‘Ay, broeder’, sprac hi, herde saen,
 Dat gi dus binnen scoten ginct,
 Dat u leven mi ontlinct,
1245
 Dies binnic vele droever man
 Dan ic yemen geseggen can.
 Nochtan moetict varen laten,
 Want in weter wien om haten,
 Dat altemale deser stat.
1250
 Levic, si selens hebben te bat,
 Wat ic u clage na desen saken,
 In mach u niet levende maken‘.
 Die heren troestene alle daer.
 Doen seidi selve daernaer:
1255
 ‘Wi moeten sceden vanden doden,
 Al eest dat wijt doen met noden,
 Had mogen sijn, ic hadde nu Gerne gehouden, dat secgic u,
 Maer die niet mach verliesen,
1260
 Hine sal gene winninge kiesen‘.
 Dus [tr]oeste die keyser hem selven daer
 Ende die sine, oec daer naer
 Ende ommesloech aldus sijn seer,
 Omdat hi wilde daerna te meer
1265
 Die sine in haer coenheit houden,
 Ende oec daer mede doen verbouden.
 Nochtan haddi rouwe groet,
 Heymelike, om sine doet.


[p. 3,49]

 

Hoe Bri[t]s gewonnen werd ende hoet die cardenale verbaden .xx.

 Alse die keyser daer herde lange
1270
 Gelegen hadde, ende in bedwange
 Die stat ende buten hadde seer,
 Ende oec gebrac hem dat was mere
 Vitaelge, nu dat verstaet,
 Dit dede faelgiere daer die daet,
1275
 Ende si sagen ende vernamen
 Datten altenen toequamen
 Hulperen ende spise mede,
 Dit ontvrochte oec die stede,
 Ende namen hier op enen raet,
1280
 Wa(n)t hem nu te doene staet
 Om den honger diesi duchten,
 Dien si nu daer sere vruchten.
 Want hi began hem selven nopen,
 Dit deedse sere daer wanhopen.
1285
 Doch int inde alst al ongaet,
 So droech also der steden raet,
 Datsi hem op selen geven,
 Ende den keyser bidden om haer leven.
 Ende hiertoe baden si doe mede
1290
 Den kardenalen van der stede,
 Dat si haer word souden spreken,
 Ende iegen den keyser die bede breken.
 Mochten si behouden dleven,
 Sine rochten watsi anders geven,
1295
 Nochtan duchten si sere dat,
 Dattie keyser soude die stat
 Al strueren ende oec met,
 Omdat si hem dus hebben geset


[p. 3,50]

 
 Iegen den keyser ende sere mesdaen.
1300
 Nochtan moeten si dit anegaen
 Oft si bliven anders doet,
 Dus dwancse te doen die noet,
 Datse node hadden gedaen,
 En dade die honger, sonder waen.
1305
 Dus was hieraf geleit een dach,
 Ofmen dit yet proeven mach.
 Die cardenael quamen vort,
 Ende spraken vor den keyser dword
 Van der steden wege nu.
1310
 Dus begonnense, dat secgic u,
 Doen deen den andren had ontmoet
 Ende met scoenre tale gegroet.
 Doen badense vriendelijc, sonder waen,
 Den keyser die bede saen,
1315
 Diese haer en daer nu hevet gegeven.
 Alsi sijn word dus hebben beseven,
 Doen seidense: ‘Here, so es onse bede,
 Dat gi ontfaet dese stede,
 Ende nemtse op, behouden haer leven,
1320
 Dus selense u nu gerne geven
 Al dat behort te deser stat.’
 Die keyser antwerde: ‘Op dat
 Dese stat heeft mi mesdaen,
 Dese bede es groet, sonder waen,
1325
 Die gi mi bidt, dat verstaet,
 Ic wil hierop hebben raet
 Met minen vrienden, die hier sijn,
 Die hier dragen den last mijn,
 Hets recht datsi raden mede,
1330
 Die mi hulpen winnen die stede.


[p. 3,51]

 

Hoe hem die keyser d[a]er op wilt beraden .xxi.

 Dus es die keyser van hem gegaen
 Om hem te beraden daer op saen.
 Hi ontboet die heren te heme
 Ende seide: ‘Ghi, heren, ic verneme
1335
 Dattie stat haer op wilt geven,
 Ende mi hebben om stat ende om leven,
 Die cardenale gebeden mede.
 Ontsecgic nu hare bede,
 Dat mochte mi lichte scaden,
1340
 Nu siet, gi, heren, wat wildi raden?’
 Si seiden hem: ‘Donket (n)u goet,
 So es ons lief datmen doet,
 Maer neemt goede gisele, here,
 Ende doet die mure slichten ere,
1345
 So dat m(a)er ute vare ende in,
 Of hem yet verkeerde die sin,
 Gelijc dattie van Pergama dede.
 Dit rade wi, here, dat gi doet mede,
 So selensi hem te meer ontsien,
1350
 Al wilden si yet achter tien,
 Want hets sulc in muer beloken,
 Hi soude node iegen u stoken
 Orloge, waer hi op een velt,
 Al haddi noch also groet gewelt.’
1355
 Doen quam die keyser ten cardenale
 Met sinen genoten altemale,
 Ende seide: ‘hi soude doen haer bede,
 Maer hi moest hebben uter stede


[p. 3,52]

 
 Der meester heren ene pertie
1360
 Te gisele, dat si gene scampie
 Op mi en selen doen,
 Noch en maken geen ocsoen.
 Ende vort moeten si vellen mede
 Die mure entie porte bede,
1365
 Entie veste slichten daer na,
 So datter een wel overga
 Dit moetense doen, dat verstaet,
 Sal haers lives werden raet.’
 Die noet doet oude quene draven.
1370
 Eersi dit den keyser gaven,
 Haddens genoech teten binnen,
 Si souden eer derven siere minnen
 vii. iaer, dat wel verstaet,
 Eer si angingen desen raet.
1375
 Nu moesten sijt loven daer,
 Al waest hem in therte swaer.
 Si anevingen dit te doene.
 Dus wan daer die keyser coene
 Ene die starcste stat ende goet,
1380
 Ende dede daer vaen met overmoet
 Der bester [li]en vander stat,
 Ende levertse oec na dat
 Den [sc]hout vanden berge gereet,
 Diese in vangenesse heeft geleet.
1385
 Dus werd bere[ch]t Brij[t]s die stede
 Om hare quade scalchede.


[p. 3,53]

 
 En(de) haddent die Cardenale gedaen,
 Het waer anders met haer vergaen,
 Want si hads wale verdient
1390
 Dattie keyser was haer onvrient.

Hoe die keyser te Genevenward voer .xxii

 Nu heeft die keyser Bri[t]s gelaten,
 Ende es gevaren siere straten,
 Recht vort te Genevenward.
 Al sprekende voer hi in sine vard
1395
 Van menigen, dat verstaet,
 Menigerhande was haer raet:
 Hoe sijt mogen so begomen,
 Datsi te Romen souden comen,
 Want boetscap haddense verstaen,
1400
 Die wile dat sise niet ontfaen
 En souden, want hem gehadt
 Die Gelfen waren vander stat;
 Nochtan ontboden die cardenale,
 Dat sine souden ontfaen wale.
1405
 Met deser tale, met desen dinge
 Reden si daer sonderlinge,
 Die meeste heren, ende hilden spraken
 Tote datsi der stat genaken.
 Doen si der stat waren bi,
1410
 Quamen die heren ute vri
 Van Geneven den keyser iegen,
 Ende wilden sijns wel plegen.
 Si geleidene toter stede,
 Daer hi was wel ontfaen mede.


[p. 3,54]

 
1415
 Die biscop was daer herde groet,
 Die straten men daer alle geboet
 Scone te maken, daer hi soude gaen,
 Ende overdect oec, sonder waen,
 Waren die straten daer gemene.
1420
 Daer was menige sierheit ene
 Iegen dien keyser gemaect daer.
 Hier mach hi riden sonder vaer,
 Want dit sine vriende waren.
 Si hadden gemaect enen aren
1425
 Van goude fijn dor sine ere,
 Omdat si hier met wilden den here
 Doen bekinnen, dat hi aldaer
 Machtech waer, want hi den aer
 In sinen scilt dragen soude.
1430
 Dese aer was met goeder vroude
 Geset opt inde van der stede,
 So datmenne sien mocht gerede.
 Wie so woude, die quam daer in,
 Dit was recht int begin
1435
 Daer die keyser in soude varen.
 Doen hi ansach desen aren,
 Was hi blide herde sere,
 Ende dancte der stat deser ere,
 Die si hem hebben daer met gedaen.
1440
 Dus was hi te Melaen ontfaen
 Van altemale den groten heren,
 Al had daer yemen willen weren
 Die van buten waren comen daer,
 En hadden bescoten niet een haer.
1445
 Die coninc van Vrancrike, dat verstaet,
 En haddem mogen daer geen quaet
 Gedoen daer in die stede,
 Al haddijs hem gepijnt mede,


[p. 3,55]

 
 Alsic wel getrouwe oec vorwaer
1450
 Dat hijs hem heymelijc pijnde daer,
 Ende elre mede hebbic gehord,
 Maer daer af latic bliven dword,
 Dat hi stont na skeysers deren,
 Ende gerne dat had hulpen weren.
1455
 Dat hi te Romen niet waer comen,
 Daer af ontfinc hi lettel vromen,
 Maer onneer haddijs overal,
 Ende alse lange alse oec geduren sal
 Die werelt, selmen daer af spreken
1460
 Dat hi dus wilde achtersteken
 Den besten man, gelovet das,
 Die nie in hondert iaren was.

Der keyserinnen doet ende waer si begraven werd .xxiii.

 Dus lach die keyser te Melane,
 Ende hadde daer, na minen verstane,
1465
 Den wonsch van al dat hi wilde.
 Die vander stat waren so milde
 Van alles dies hi daer begard,
 Daer ne was niet iegen gespard.
 Met bliscapen lagensi nu daer
1470
 Lange wile, maer daernaer
 Verwandelde dit in droefheden,
 Want daer werd siec in der steden
 Die keyserinne, die goede vrouwe,
 Die den keyser was so getrouwe


[p. 3,56]

 
1475
 Ende alden lieden die met hem waren,
 Dat sijs alle moesten mesvaren,
 Dat haer die siecheit anequam.
 Daer si saen die doet af nam;
 Dit was hem allen die meeste dere
1480
 Datsi mochten hebben int here.
 Ocharme, des ontfarme[s]lijcs!
 Men vant nu niet haers gelijcs,
 Si was die hoveste diemen wiste,
 Alle quade dinge si chiste,
1485
 Si was die miltste diemen vant
 Wat dat haer quam ter hant,
 Dat gafse vort in Godsnamen,
 Si was reine van lichamen,
 So ontfarmich wiste men niet
1490
 Alsi was op alrehande diet.
 Die arme, waer dat si was,
 Begeerden si haer, sijt seker das,
 Daer iegen spracse vriendeleke,
 Ende vraechdem om haer gebreke.
1495
 Entie si van levene reine
 Kinde, hadsi lief gemeine,
 Dien gaf si mildelike haer goet.
 Ay, dat dus sterven moet
 Ene vrouwe, daer so vele an
1500
 Geleget der werelt ende haren man!
 Dats iammer groet bi onsen here.
 Ic mochte u seggen vanden sere,


[p. 3,57]

 
 Datmen daer hadde in die stat.
 Ic hout nu wel over dat,
1505
 Datmen n[e] horde in menigen dagen
 Nie vrouwe oec mere clagen.
 Maer des keysers clage, Godweet,
 Boven die ander clage geet.
 Men sach nie so droeven man,
1510
 No so ontfermelike spreken dan.
 ‘Ay, sprac hi, [l]ieve vriendinne,
 In werd nie so droeve van sinne,
 No so erre, no so gestord,
 Dat gi nie verwandelt u word
1515
 In enigerhande erscap te mi ward.
 Hoe minlijc hebdi dese vard
 Met mi gevaren ende ic met u!
 Acharme, moete wi sceden nu,
 Dat doet mire herten so wee,
1520
 Dat ic gespreken can nemmee.’
 Doen hem die keyser mesliet also
 Scoten daer die heren toe,
 Ende troesten daer ende seiden:
 Dat wi alle der doet beiden,
1525
 Dat God wilt dat moet gescien,
 Wine mogen niet doen iegen dien.
 Dus paysden si den keyser daer
 Ende men groef die vrouwe daernaer
 Ter Minderbroeder, sekerlike,
1530
 Na keysers maniere eerlike.
 Oec seidemen, daer mense te grave droech,
 Dat reinde sere int gevoech,


[p. 3,58]

 
 Ende dat haer pellen, no die bare,
 Noch niet dat was over hare
1535
 Nat ne werd, groet no cleine,
 Dit was een scone teken gemeine.

Hoe die keyser te Pise ward voer .xxiiii.

 Hierna over onlangen tijt
 Wilde die keyser sonder respijt
 Varen in tlant van Toscanen.
1540
 Lombardien, na minen wanen,
 Heeft hi nu algader onder
 In corten tiden, dits geen wonder
 Te [winnen], dat yement secgen mochte,
 So vaste stede met clenen gerochte,
1545
 Dit en sachmen noyt gescien.
 Nu wilt die keyser henentien
 In Toscane, te Pise ward,
 Daer men sijn comen sere begard,
 Want daer waren sine grote vrient,
1550
 Die Gibbelinge, die hem gedient
 Van beginne hebben altoes
 Dese en vant hi noyt loes
 In genen sacken, dat verstaet,
 Dit was sijn meeste toeverlaet.
1555
 Daer was hi ontfaen so wale,
 Datment ne conde in gene tale
 Vertellen, dat si daden heme.
 Al dander, alsict verneme,
 Dat hem hier vor was gedaen
1560
 En geleec der eren niet een spaen.


[p. 3,59]

 
 Wat datmen conde gevisieren
 Ende gepinsen in eniger manieren,
 Dat was hem gereet aldaer.
 Ja, die vrouwen overwaer,
1565
 Die daer waren in die stat
 En wouden niet ontsecgen dat,
 Wat dat hem die ridders baden,
 Sine dadent daer al, sonder beraden
 Van haren man, te meniger stede.
1570
 Ja, al waest leet oec mede,
 Nochtan dadense hem gerne lieve.
 Gi wet wel waer ic op dit brieve,
 Al ne secgict niet al uut.
 Ic mene also alse die bruut
1575
 Den brudegoem te diene pleget,
 Dit en was hem niet ontseget.
 Dese stat es so overrike
 Ende groet ende scoene sekerlike,
 Dat hi noch nie quam int stat,
1580
 Die derre geleec yet een blat.
 Van alrehande sierheit groet,
 Sone was niewer haer genoet.
 In canse niet volprisen wel,
 Nochtan die yoye ende dat spel,
1585
 Dat daer maken die scone vrouwen
 Dat verblijt mi in rechter trouwen
 In mijn herte nu ter stede,
 So dat ic al mine onvrede
 Daer met vergat ende daer af sprac.
1590
 En verstaet hier in engenen lac,
 Al blevic gerne hierop lange,
 Ens niemen so sere in bedwange,
 Opdat hi goeder nature ware,
 Ende hordi spreken dusdaen mare


[p. 3,60]

 
1595
 Hine souder doch yet af verbliden.
 Swaer so es mi nu ten tiden
 Dit te laten om ander saken.
 Ay, niemen neme hieraf wrake,
 Dat ic hier af secge dus vele.
1600
 En es [m]aer als tenen bispele
 Dat ics so vele secge ter stat,
 Om dat hem die vrouwe[n] te bat
 [V]oren selen, die dit lesen.
 Ic late dit aldus nu wesen,
1605
 Ende scelt hier quite al te male.
 Die keyser dede, nu alte wale
 Ontfaen was in dese stede,
 Ende alle sine liede oec mede,
 Van alden genen die daer waren.
1610
 En hadt gedaen die rouwe twaren
 Die hi hadde gehadt van desen,
 Die bliscap te mere gewesen,
 Dus bleef hi licgende in die stat.
 Nu sele wi secgen ander dinc,
1615
 Diewile dat rest die coninc.

Van haren Godevarde ende mijn her Jan van Virsoen .xxv. In keyser Henrics eersteiaer

 So werd in Brabant herde maer,
 Ende oec vort een herde groet doen,
 Van minen her Janne van Virsoen


[p. 3,61]

 
1620
 Ende van vele sinen gesellen.
 Hieraf machmen wonder tellen,
 Want dese waren te Cortrike
 Alle verslagen gemeinlike.
 Ende in haer wesen gelijc dien,
1625
 Hadden gesellen nu doen spien
 Omtrent Brusele lange eer
 Ende om Lovene noch meer
 Ende vernam[en] van wat affaren
 Die heren, die te Cortrike waren,
1630
 Verslagen lange, te haer gedane,
 Haer teken, haer mage, ic wane
 Vernamense al, dat verstaet.
 Ic scame mi te seggen deser daet
 Dat si in Brabant is gesciet.
1635
 Al ben ic van Brabant, in wille niet
 Nochtan achterlaten dese dinge,
 Die dese gesellen onderlinge
 Onder hem dreven alle na dien,
 Doen si dit hadden wel besien.
1640
 Nu hort hier een wonder groet,
 Dat liede die .vii. iaer doet
 Vor desen tiden hadden gewesen,
 Nu dus sijn op verresen.
 Dat dies in Brabant selc geloefde,
1645
 Dat was een die meeste doefde,
 Daer ic nie af horde spreken
 Ende desgelijcs oec sekerleke,
 Seidemen in Vlaendren vor dien tijt
 Dat her Willem, des sekerlijc,


[p. 3,62]

 
1650
 Van Guelke soude weder comen
 Ende soude noch Vlaendren begomen,
 Die te Mons werd verslagen,
 Dit waren oec wonderlike sagen.
 Mijn her Jan van Viersoen
1655
 Ende sine gesellen quamen doen
 Al hemelijc in Brabant gegaen,
 Ende lieten al stillekine verstaen
 Selken datsi levende waren,
 Ende te[ld]en hoe si waren ontfaren
1660
 Doen die strijt te Cortrike leet.
 Daer daden si doen een beheet
 Onser Vrouwen ende onsen Here,
 Ende geloefden daer dor haer ere,
 Datsi .vii. iaer sonder waen
1665
 Om haer broet souden gaen
 In ellende, in Vlaenderlanden,
 Eer si hem souden laten becanden.
 Ende daar tenden so souden si
 Te Romen gaen, seidemen mi,
1670
 Ene bedevard ende daer naer
 Mochtense comen openbaer
 Te haren lande, dat verstaet.
 Met aldus gedaenre baraet
 Quam her Jan ende sine gesellen.
1675
 Dus gincmen doen in Brabant tellen


[p. 3,63]

 
 Deen den andren dese word,
 Ende aldus quamen dese vord,
 Doen si horden dat mens geloefde
 Ende dat dit volc also doefde,
1680
 Doe wordense coene herde sere.
 Men dede mijn her Jan groet ere
 Te Brucele ende te Loven mede,
 Men gaf hem presente gerede.
 Die hertoge dede af na die dinc
1685
 Sinen scilt, die te Brucele hinc,
 Ende ontfinc mijn her Jan oec wale.
 Hieraf liep so grote tale
 In Brabant doe harentare,
 Dat ic mi scame al dat ware
1690
 Te secgen hoe si voren vort.
 In sach noyt also verdort
 Volc, al datsi geloefden des
 Entie vrouwen sijt oec gewes,
 Die dese over haren man ontfingen.
1695
 Dat waren wonderlike dingen
 Dat si[se] niet gekinnen conden.
 Int leste was dit ondervonden
 Dat altemale logen was,
 Dus werd dit wane ende gedwas.
1700
 Deen bleef hier ende dander daer,
 Ende som en wistemen oec waer,
 Dat si voren na die stont.
 Mijn her Jan, dat si u cont,
 Werd den coninc geleverd daer naer,
1705
 Diene in gevancnesse leide daer,


[p. 3,64]

 
 Ende namaels werd hi uutgelaten.
 Mi heeft wonder, bi karitaten,
 Hoe dat si waren so coene,
 Dat si dit bestoeden te doene.
1710
 Alse wonderlijc alse dit toequam,
 So vervoerd alsict vernam.
 Men weet hoet quam, noch oec mede
 En weetmen waer si voeren gerede.

Des coninc Edewards doet ende sijns soens begin .xxvi.

 In keyser Heinric derde iaer
1715
 So lach in siecheiden swaer
 Die coninc Edeward, dat hi na das
 Sterven moeste, dat scade was.
 Want so vermogen in stride
 Als hi was in allen tide,
1720
 Sone was oec nie sint coninc,
 Sint dat Artuer trike ontfinc.
 Kinder haddi oec doe vive
 Van sinen wettige wive,
 Vier dochteren haddi de som waren
1725
 Wale gehuwet. Nu hort maren:
 Die ene hadde van Brabant
 Den andren hertoge Jan genant,


[p. 3,65]

 
 Daer si een sone af gewan,
 Dat oec geheten werd doe Jan.
1730
 Die ander hadde oec die grave
 Van Hollant, daer niet bleef ave.
 Die derde den grave van Baren.
 Dit waren die susteren twaren,
 Die wel waren daer gehuut,
1735
 Maer die vierde had getruut
 Enen maten baetselere,
 Maer die coninc doe haer here,
 Alsi sach dat wesen moet,
 Gaf hi hem een gravescap goet.
1740
 Dit waren gesusteren alle viere,
 Die broeder van hem, die [huwde] sciere,
 Doen die vader (oec) doet was,
 Nam die sone oec na das
 Des coninc dochter van Vrancrike.
1745
 Na Edewards doet sekerlike
 Riveleerden op Ingelant
 Die van Irlant alte hant,


[p. 3,66]

 
 Entie van Gales mede.
 Groten onpays ende onvrede
1750
 Dadense Ingelant an nu ter tijt.
 Daer werd orloge ende strijt.
 Doe si vernamen dat Edeward
 Doet was, quamensi ter vard
 Ende wilden verhalen optien sone,
1755
 Dat hem Edeward hadde vor tgone
 Afgewonnen, ende om dat
 Werd men stridende telker stat,
 Op Ingelant, te water, te lande,
 Si daden den coninc grote scande.
1760
 Int leste dat hi met herecracht
 Ute trac, ende oec vacht
 Iegen den coninc van Sco[t]lant,
 Die hem dede groten pant
 Entie coninc van Irlant met,
1765
 Die heeften oec sere ontset,
 Want hi hem vele volx afsloech,
 Ende dede groet ongevoech,
 So dattie coninc sciere was
 tAchter gedaen, sijt seker das,
1770
 Ende gescoffierd sine liede al.
 Hier na ict u wel secgen sal


[p. 3,67]

 
 Int seste boec, dat verstaet,
 Hoe dit orloge hene gaet.
 Nu hort van den keyser vort,
1775
 Daer ic hier vore liet dat word.

Hoe die keyser te Romewerd trac al dore der viande lant .xxvii.

 Nu es die keyser opgetogen,
 Ende wilt varen alse een vermogen
 Here tote Romen in der stat,
 Nochtan so waren hem gehadt
1780
 Alle die gene die hi vant
 Onderwegen. Om dit ontbant
 Die keyser sine baniere albloet,
 Ende met heme elc oec genoet,
 Dus voer hi met ontploken baniere,
1785
 Ende al gewapent herde sciere,
 Dor der viande lant in scine,
 Daer hem die Gelfen entie Florentine
 Hadden vermeten, dat sine daer
 Waernen souden so openbaer,
1790
 Dat hijs emmer soude gedinken.
 Si souden sine hoecheit so minken


[p. 3,68]

 
 Dat hi der cronen soude vergeten,
 Die te Romen waer geseten.
 Dese ridders, verstaet mi wel,
1795
 Die dus waren den keyser fel,
 Hadden vrouwen gelof gedaen
 Om minnen dat si souden wederstaen.
 D[i]e keyser na dit, dat ict gome,
 Dat hi in en quame te Rome,
1800
 Dat haddensi den vrouwen vorwaer
 Geloeft, ende oec genomen daer
 Op der vrouwen scoenheide diere.
 Doe hietmen dese ridders sciere:
 Die ridders vander minne gereet,
1805
 Die dus den vrouwen dat beheet
 Hadden gedaen ende gesworen.
 Si hadden hierom daer te voren
 Spel ende bliscap gehadt mede,
 Ende altemale om dese bede,
1810
 Ende oec wasser een gelof gedaen,
 Condense den keyser wederstaen,
 Dat si haer vriendinnen bliven daer.
 Om dit so hiet men openbaer


[p. 3,69]

 
 Alle die van den landen binnen:
1815
 Die ridders entie vrouwen der minnen.
 Hierna salict u maken cont,
 Hoe dit verginc alden gront,
 Alse die tijt toe es comen.
 Dus heeft die keyser den wech genomen
1820
 Ende quam gereden tot an den pas,
 Die dus Grosset genome[t] was,
 Daer die gene voren lagen,
 Dier ic nu hebbe gewagen,
 Ende wilden dat overliden
1825
 Weren daer ende bestriden.
 Entie keyser met siere scare
 Es ten passe comen nare,
 Ende reet over met sinen here,
 Ende anderwerf oec sonder dere,
1830
 Ende derdewerf mede daer terstont
 Met .jjj. heren, si u cont.
 So leet hi .jjj. werf so den pas,
 Dat hi niet bestreden en was
 Van den genen, die daer te voren
1835
 Sijn wederstaen hadde[n] gesworen.


[p. 3,70]

 
 Si vloen enwege alle, Godweet,
 Ende lieten den keyser varen gereet.

Hoe hi te Pont Amolle leet ende hoe hi te Rome quam .xxviii.

 Alse dus die keyser es leden
 Den pas te Grosset onbestreden,
1840
 Vermaten hem die ridders seder
 Dat sine te Ponte Amolle weder
 Weren selen, dat verstaet.
 Die keyser, die na hem dus s[t]aet,
 Daer si voren waren leden,
1845
 Es si stoutelike na gereden.
 Ende die vrouwen van der minnen
 Ontboden dese ridders daer binnen:
 Waerom si lieten den keyser liden
 Den pas te Grosset sonder striden?
1850
 Si ontboden weder saen,
 Dat si te Pont Amolle bestaen
 Selen den keyser met sinen lieden,
 Ende verdienen daer haer mieden.
 Dit vernam die keyser sciere
1855
 Ende trac daerwerd met siere banire.
 Ende alse vollijc alsijt vernamen,
 Vloensi van daer alle tsamen,


[p. 3,71]

 
 Ende lieten tfelt daer albloet.
 Ende te Romenwerd metter conroet
1860
 Daer wilden sij skeysers ontbeiden.
 Echt die vrouwen ten ridders seiden:
 ‘Pont Amolle so es noch leden
 Die keyser, van u al onbestreden,
 Nu sal hi te Romen comen wale.’
1865
 Die ridders antwerden op dese tale
 Den vrouwen, dats hem ongereet,
 Want Rome die stat, Godweet,
 Ende alle die castele mede,
 Hebwi al in onse gelede.
1870
 Die keyser die dit wiste wel,
 Dat hem die gene waren fel,
 Ende gerne hadden bestreden nu,
 Haddense gedorst, dat secgic u,
 Om dit trac hi hem vaste naer
1875
 [Te] Pont Amolle leet hi daer
 Ende es ter statwerd gereden,
 Daer die gene waren leden
 Reet hi daerna altenen.
 Hem mochte te rechte wel verenen
1880
 Te comen iegen so groten stat,
 Ende daer hi waende hebben gehat
 Vriende, diet hem te voren ontboden,
 Ende nu afgaen, als quam ter noden,


[p. 3,72]

 
 Ende dat hi hier af niene weet.
1885
 Dat was die meeste sorge, Godweet.
 Want [die] daer een vriende hebben waent,
 Ende dan also hebben getae[n]t,
 Dat hi op haren troest es comen
 Onder sine viande, si dan gomen
1890
 Hoe sine bedriegen mogen gereet,
 Dits een vreselijc beheet.
 Desgelijcs den keyser gesciede
 Ende het vernamen die liede,
 Want alsi te Romen binnen quamen,
1895
 Ginct hem al af daer te samen,
 Cardenale ende porters mede,
 Diene ontboden hadden gerede,
 Ende hadden hem doen verstaen,
 Dat sine souden sonder waen
1900
 Cronen keyser, hebbic vernomen,
 Alse saen alsi daer conde comen.
 Maer si waenden seker das,
 Dat hi nemmere den pas
 En lede, so dat hi te Rome
1905
 Binnen quame, dit was haer gome.
 Nu es hi leden dit daer,
 Ende es te Romen comen daernaer,


[p. 3,73]

 
 Wien lief, wien leet, in goeden wane,
 Tote datmen heet Sent Jans Latrane.
1910
 Daer quam hi met herecracht,
 Want elre haddijs gene macht,
 Dat hire binnen mochte comen,
 Want hi was hem daer benomen
 Mettien castele[n], die aldaer
1915
 Gema[n]n[e]t waren, weet vorwaer,
 Om dit en wildi niet varen vort,
 Hine hadde meer hieraf gehort.

Hoe hi die keysercrone eyschede den kerdenalen ende hoe sise ontseiden .xxix.

 Dus bleef die keyser licgen daer
 tSent Jans Latrane vorwaer,
1920
 Ende vernam der stat wesen,
 Ende die gene die vor desen
 Hem geloeft hadden te stane
 In staden, dien wildi spreken ane
 Met vorsinnicheden groet.
1925
 Hi die gene al meest ontboet,
 Die hem geloeft hadden dat,
 Ende dit waren oec vander stat


[p. 3,74]

 
 Die meeste heren verre te voren,
 Ende mede alrebest geboren.
1930
 Si quamen den keyser spreken doe
 Ende waenden met smekene daer alsoe
 Van hem weder sijn gesceden,
 Maer die keyser selt anders bereden,
 Want doesi vor hem comen waren,
1935
 So eeste hi hem daer al openbaren,
 Datsi hem daden sijn belof,
 Oft datsi bleven in sijn hof.
 Hi wilde hems seker wesen,
 Dus warensi gevaen na desen
1940
 Ende in hoeden vaste gedaen.
 Doen si dit sagen, sonder waen,
 Leverden si hem hare castele,
 Dat hise hadde te sinen dele
 Te gisele over haer beheet,
1945
 Aldus waren die gene bereet.
 Vort oec na desen doene
 Ontboet die keyser als die coene
 Der cardenale van Rome der stat,
 Die so quamen te hem na dat,
1950
 Ende som en camense oec niet
 In die stat om dit, besiet,
 Dat ment te bat soude wedersecgen
 Daer sijn cronen ende achterlecgen.


[p. 3,75]

 
 Entie cardenalen, die daer waren,
1955
 Eiste die keyser sonder sparen
 Dat menne crone nu gereet.
 Si seiden: ‘Here, wet dat, Godweet,
 Dattie com[m]issie niet heeft in,
 Dat wijt doen mogen meer no min,
1960
 En waer Sente Peters gewesse‘.
 Ende dit was al verradenesse,
 Om dat hi daer niet soude comen.
 Men soudem eer hebben genomen
 Dlijf, dit waenden si wale,
1965
 Ende daerom seiden si dese tale.
 Doen seide die keyser also saen:
 Engene dinc die waer mesdaen,
 Oft die iegen die kerke ware,
 Oft iegen die sede openbare,
1970
 Sone wildi niet dat si daden.
 Maer hi hietse hem wel beraden,
 Oft sijt doen mochten aldare,
 Dat si dies namen ware.
 Si seiden die Paus orlovet niet,
1975
 Dat sijn cronen daer besciet.
 Aldus sijn sijs hem ontstaen,
 Ende hi lietse henen gaen,
 Tot dat hi mer hier af wiste,
 Want hi lach in swaren twiste.


[p. 3,76]

 
1980
 Daerom keerdi noch bat vort
 Tot dat hi meer hadde der port.

Hoe die keyser die castele an hem nam vanden heren .xxx.

 Alse [dese] dinc dus was leden,
 So es die keyser vortgereden,
 Ende anenam die castele vermogen,
1985
 Ende es saen daerin getogen
 In een der straten, die daer was na,
 Die casteel hiet Milicia campana.
 Ende was gestaen recht alsoe,
 Daer iegen die viande doe
1990
 Lagen vergadert, hebbic verhort,
 Op een casteel, die horde ter port,
 Die Colice[um] es geheten.
 Dese casteel was so vermeten,
 Datter geen winnen ane sceen,
1995
 So vast was oec dese steen,
 Dat elken wonderen mochte des,
 Haddense van spisen haer getes,
 Datten yemen winnen soude.
 Nochtan street die keyser boude


[p. 3,77]

 
2000
 Genen casteel met sinen lieden,
 En mochte niemen dit bedieden
 Hoe si vochten weder ende vord
 Iegen die gene van der pord.
 Dit was een wonder te siene an,
2005
 Dat dus lichte mocht een man
 In een stat, die hem was iegen,
 (Ende) siere viande also verplegen,
 Alse die keyser Heinric dit siet.
 En hadden God geweest niet,
2010
 Hine had niet mogen wederstaen,
 Noch Coliseum, sonder waen,
 En haddi niet mogen winnen
 Optie gene van daer binnen.
 Maer si hadden therte verloren,
2015
 Waer dat hi quam lichte voren
 Die vloen al meest siere baniere.
 Alsoe so daden dese sciere
 Van den casteel Coliseum gereet,
 Alse die keyser daer op street
2020
 Gincse vlien, hebbic verhort,
 Toter Minderbroeder vort,
 Daerd utermaten vaste was.
 Entie keyser oec na das


[p. 3,78]

 
 Wilse daer bestriden daermede,
2025
 Rechte na des aers sede
 Die sine pride node laet gaen,
 Die hi heeft met clawen bevaen.
 Al dese gelike mochtmen sien
 Vanden keyser ginder gescien.
2030
 Hi wilt beclawen sine vianden daer,
 Waer sy voren, hi trac hem naer,
 Ter Minderbroeder hi oec dede
 Sine liede oec licgen mede,
 Daer die viande oec lagen binnen.
2035
 Groet geruchte in allen sinnen
 Werd in gene stat nu ten tiden.
 tPopel hilt nu daer besiden
 Ende en wils hem onderwinden niet;
 Sine weten wat hem es gesciet,
2040
 Si stonden alse liede al verdort.
 Dus wan die keyser daer na vort
 Ten Minderenbroeder ende daernaer,
 Sine viande vloen alle daer.


[p. 3,79]

 

Hoe die keyser C[a]p[it]oel wan en die biscop van Ludeke doet bleef.xxxj.

 Dus als die keyser had gewonnen
2045
 Ter Minderbroeder ende hem ontronnen
 Die viande te Capito[l]eward,
 Setti derwerd sine vard
 Ende belachse daer in gerede
 Hi dede daer oec rechten mede
2050
 Ende maecten catten ende bliden
 Ende tribuke, daer hi te dien tiden
 Den casteel met wilde asselgieren.
 Si lagen daer in deser manieren
 Gesticke, dat si alle uren
2055
 Engeen tijt lieten geduren
 Die van binnen, dat verstaet;
 Entie van binnen daden oec quaet
 Den keyser dicke ende pijnlijchede.
 Nu geviel in desen onvrede


[p. 3,80]

 
2060
 Dattie keyser had onboden
 Op enen tijt van groten noden,
 Dat niemen vanden sinen voer uut.
 Ende hierbinnen quam een geluut
 Vanden vianden, dat verstaet,
2065
 Entie biscop die niet en gaet
 An skeysers gebot, hi was in hogen
 Van dranke een lettel onvermogen,
 Van enegen lieden reet hi daer
 Ende werd gevaen saen daernaer.
2070
 Entiene daer hadden gevaen
 Sloegen doet daerna saen,
 Maer grote were, dedi eer;
 Ende menigen slach ende menigen keer
 Ontfinc hi, eer hi daer bleef,
2075
 Ende grote pine hi oec dreef
 Eer hi daer werd verslagen.
 Te rechte mochtmen sere clagen,
 Want hi was goet in stride,
 Vroech ende spade in allen tide
2080
 Was hi willech, dat verstaet,
 Ende vrome was hi van alre daet,
 Maer te haestich was hi mede
 Dat benam hem sijn lijf ter stede.
 God moet siere zielen ontfarmen!
2085
 Hieraf en die[n]t anders carmen,


[p. 3,81]

 
 Want die doet es, dats om niet,
 Datmen daer omme carmet yet.
 Nu doen dit gevallen was,
 Sone reste die keyser niet vor das,
2090
 Dat hi sal hebben gewroken.
 Nu gincmen den casteel stoken,
 So vreselike optie ure,
 Dat beven dochten alle die mure.
 Den genen die daer binnen waren
2095
 En(de) sach nieman so gebaren
 Alse skeysers liede ginder daden:
 Elc was daer also beraden
 Alse daer vore doet te blivene
 Oft haer viande te verdrivene.
2100
 Doe die van binnen dit vernamen,
 Vloensi van daer alle tsamen,
 Ende lieten t[C]apitt[o]l al stille,
 Sere iegen haren wille,
 Si worden daer gesconfiert sere.
2105
 Dus had die keyser daer die ere
 Ende sine liede, dat verstaet,
 Want hier was een so groete daet
 Van lettel goet liede nu gedaen,
 Alse daer men noyt af dede verstaen,
2110
 Dat hi tCapito[l]eum wan,
 Daer op lach so menich man.


[p. 3,82]

 

Hoe die keyser tpopel ontboet, omdat si hem berieden .xxxjj.

 Doen [t]Capitoel gewonnen was,
 Dede die keyser gereden na das
 Catten, tribuke ende bliden,
2115
 Alse op die stat gemeenlike striden,
 Maer hi vorwerd wilde ramen,
 Omboet hi tpopel dat si quamen
 Tote hem, hi wildse spreken.
 Dus cam tpopel tote hem gestreken,
2120
 Ende vraechden wat sijn wille es.
 Die keyser seide: ‘Sijt des gewes,
 Dat ic die stat nu vortane
 Strueren sal, na minen wane;
 So donct mi quaet dat si iagen
2125
 Die cardenael, die mi dus dagen
 Ende niet cronen ne willen hier,
 Ende maken mi daer af dangier.
 Want die paus orlovet mi.
 Bider trouwen ic sculdich sy


[p. 3,83]

 
2130
 Sent Pieter van Romen der stat,
 Magic leven, ic maechs hem sat,
 Die mi nu dit maken suer.
 Ic wil hier werden haer gebuer,
 Ic sal die stat nu hier berechten,
2135
 Ic wil engienen doen rechten
 Vorwerd te Sent Petersward,
 Dat ic vinde in mine vard,
 Huse, stene ende borgen,
 Sent dat mi comt te sorgen,
2140
 Ic saelt strueren ende breken al.
 Op dat mi God gevet geval,
 Ic sal nu al aventuren,
 Hoe sere dat mi werd te suren,
 Dat si die crone mi hebben gewe[e]rd.
2145
 Die mi die paus con[senteert]
 Dat willic weten nu ter tijt.
 Gi, liede, die nu comen sijt,
 Beraet u hier op herde saen,
 Wat gire toe wilt hebben gedaen.


[p. 3,84]

 
2150
 Ic wil hieraf uwen raet weten,
 Eer ic mi vorder wil vermeten.’
 Dus ginc tpopel te rade saen.
 Wat tpopel es suldi verstaen:
 tPopel es te seggene daer
2155
 Die gemeine liede vorwaer.
 Doen si te rade waren comen,
 Hebbensi in haren raet vernomen,
 Dattie keyser nu geen quaet
 En iaget, noch geen baraet,
2160
 Ende comen weder ende seggen dat:
 Dat hi niet struere die stat,
 Si willen hem in staden staen,
 Ende voren striden, sonder waen,
 Waer dat hi hevet noet.
2165
 ‘U recht wille wi albloet
 Helpen, dat gi hebben selt.’
 Die keyser sprac: ‘Op u gewelt
 Latic nu dit striden staen,
 Ende wils in u bliven saen,
2170
 Want ic en [ghere] gene wrake
 Van enigerhande sake,
 Dat onrecht waer, dat verstaet.’
 Met desen worden, met deser daet,


[p. 3,85]

 
 Trac hi tpopel ane hem soe,
2175
 Dat si gewillike alle doe
 Riepen der wrake die keyser vecht,
 Dat altemale es om sijn recht,
 Hine begert anders niet
 Dan dat hem die dinc gesciet,
2180
 Die hem die paus, onse vader,
 Geconcenteert heeft algader,
 Ende datmen hem des wernet nu,
 Dats valsceit, dat secgic u.

Hoe die keyser om spopels wille tot anden paus wedersinde .xxxjjj.

 Dus bleef die keyser licgen daer
2185
 Om tpopels wil ende se[n]de daernaer
 Tote Lione [t]en paus gereet,
 Ende ontboet dat ondersceet
 Van den cardenalen, dat verstaet,
 Want si vonden in haren raet,
2190
 Dat sine tSent Johans oec niet
 En willen cronen, wats gesciet,


[p. 3,86]

 
 Ende secgen: en es niet u concent,
 Ende dagen mi vort omtrent
 Te sente Pieters, wet dat wel,
2195
 Omdat si wanen dat mi fel
 Daer te comen nu sal wesen.
 Nu wasic oec gevallen in desen,
 Dat ic daer ember varen wilde,
 Beide met speer ende met scilde,
2200
 Ende strueren ende winnen die stat.
 Doe quam dat popel, dat mi bat
 Dat ic die stat niet struere.
 Si willen mi hulpen in haren kere,
 Dat ic te minen rechte sal comen,
2205
 Aldus so werd dit opgenomen.
 Dit ende ander dinge mede
 Ombiet die keyser daer ter stede
 Den paus, ende oec mede bat
 Om in payse te bliven die stat,
2210
 Oft hine wilde cronen laten
 Sent Jans, si bleve in maten
 Ende met vrede die goede stede.
 ‘Maer, wet wel, bi mire kerstenhede
 En werdic dus gecroent oec niet,
2215
 Pine, rouwe noch verdriet


[p. 3,87]

 
 En dwinct mi so nemmermere,
 In sal tSente Pieters ere,
 Oft ic blive daer vore eer doet.’
 Dit was dat hi den paus onboet.
2220
 Doen die paus dit heeft verstaen,
 Concenteerdi dese dinge saen,
 Datmenne crone waer hi wille.
 Die bode keerde weder stille
 Metten letteren te Romeward,
2225
 Ende daer hi was dus optie vard
 Waren hem die letteren genomen
 Van den vianden, die hem iegen comen,
 So dattie viande tpaus concent
 Wisten allegader omtrent
2230
 Ende die keyser en wiste niet wel.
 Aldus daer die dinc gevel,
 Dattie keyser gene waerheide
 En wiste wat die letter seide,
 Maer metten monde seide die bode
2235
 Een deel wat hem die paus ontbode.
 Dus sprac die keyser tpopel weder,
 Ende vertrac hem op ende neder
 Wat hem echt waer gedaen,
 Ende hoe die paus, sonder waen,
2240
 Al sinen wille concenteert,
 Ende datsi echt dit hebben geleert


[p. 3,88]

 
 Sine viande metten cardenalen.
 ‘En lietict niet om u, ic sout on[t]halen.’
 Doen geloefden si aldaer
2245
 Dit te werne openbaer.

Hoe die keyser om die kerdenale sinde om hem te cronenne .xxxjjjj.

 Doe dese dinc dus was gesciet,
 Sone beide daer langer niet
 Die keyser hine sinde saen daernaer
 Om die cardenale, die waren daer
2250
 In der stede. Deser was drie
 Maer die een, seide men mi(e),
 Diemen daer Ostiensis hiet,
 Hine was iegen den keyser niet,
 Maer die ander waren algader
2255
 Iegen den keyser alse verrader.
 Dus sijn si alle drie comen
 Vorden keyser, hebbic vernomen,


[p. 3,89]

 
 Die hem bat te crone[n] echt.
 Si seiden: ‘En waer geen recht,
2260
 Dat hi daer nu crone gewinne,
 Want die commissie en had niet inne.
 ‘Mogedijt doen, sprac die here,
 So doet mi dies, biddic sere,
 Ende hebdijs macht hier oec met,
2265
 So biddic dat gijs niene let,
 En hebdijs gene macht hier nu,
 Sone doets niet dies, biddic u.’
 Si seiden: sine hadden negene
 Macht dan [t]se[nt]e Pe[ters] allene.
2270
 Doen si met desen worden stonden,
 Werd tpopel van Rome al ontbonden,
 Ende quam te miliciter vor die port,
 Ende riepen inward alle: ‘mort
 Li fa[u]s cardina[u]s a toes‘.
2275
 Dit riepen si met so luder voes,
 Dattie zale verdonderde al.
 Doen die cardenale dit gescal


[p. 3,90]

 
 Horden, wordensi verward,
 Ende tpopel riep ende gebard
2280
 Oft die porte breken soude,
 Ende riepen vaste: ‘Ter doetward, boude,
 Valsce cardenale ende quaet‘.
 Nu hadde geweest al dese raet
 Vor den Cenatoer van Rome,
2285
 Vanden keyser, alsict gome
 Ende vanden cardinalen met.
 tPopel dat echter ongelet
 Riepen inward alle ‘Mort‘.
 Die cardenale, diet hebben gehort,
2290
 Baden den keyser verste mede.
 tPopel hadde nu ter stede
 Vor den Cenatuer gewesen,
 Ende hadden hem gescit van desen
 Dat vals was ende quade sagen,
2295
 Dattie [cardenale] nu iagen,
 Dattie keyser en soect geen quaet,
 Ende willen met hatie, baraet


[p. 3,91]

 
 Vorgaen, ende doen te verstane,
 Datmen tSente Jans Latrane
2300
 Genen keyser te crone pleget.
 Daeraf sijn si sere ontweget,
 Want tSent Johans vor desen
 Hebben .vjj. keyser gewesen
 Gecroent iegen enen vorwaer
2305
 tSente Pieters, dits openbaer.
 Alder stat van desen done:
 ‘Daerom wille wi datmen crone
 Den keyser tSente Jans alhier‘.
 Hine wil hieraf geen dangier
2310
 Hebben gemaect nu terstont.
 ‘Si sellen cronen, dat si hem cont,
 Of si sellen daerom wel saen
 Sterven, eersi ons ontgaen.’

Hoe die cardenale den keyser te voeten vielen .xxxv.

 Alse dus tpopel riep vor die port:
2315
 ‘Li faus cardinale alle mort’,
 Ende optie porte sloegen doe,
 Daer die cardinale horden toe,


[p. 3,92]

 
 Wordensi in anxte so groet,
 Datsi den keyser vielen te voet
2320
 Ende baden hem genade daer.
 Si wilden doen al overwaer
 Al dat hi wilde gereet.
 Die keyser seide doe: ‘In weet
 Waeraf gi genade bid nu.
2325
 In wil genen d[u]e[m] iegen u
 Yet mesdoen, daer gi genaden
 An mi doet soeken van mesdaden.
 In wil iegen u niet doen,
 In hebs hier voren niet geploen.’
2330
 ‘Ay, here, hulpt ons nu ter stede,
 Wi willen u cronen nu gerede
 Te Sent Jans, begerdijt nu,
 In wil niet dat es iegen u,
 Oft iegen die commissie mede.’
2335
 ‘Gi hebt geseit dat hier ter stede
 Die macht van u niet en es
 Mi te crone. Nu sijt gewes,
 Dat ic mine crone niet en wille
 In gere maniere, lude no stille,
2340
 Daer gijs gene macht hebt nu.
 Echt riep tpopel, dat secgic u:


[p. 3,93]

 
 ‘Gi valsce cardenale quaet,
 Gi moet ontgulden u overdaet,
 Gine selt den keyser nemmeer honen,
2345
 Ghi moeten nu ter steden cronen,
 Of gi selt de doet becoren.
 Die stat werd bi u verloren,
 Valsce liede ende sonder wet,
 Croent den keyser ende niet en let,
2350
 Oft wi selen u thans doden.’
 Die cardenale die hande boden
 Den keyser ende vielen te voren echt,
 Ende seiden si souden al sijn recht
 Doen, wele tijt hi wilt gereet.
2355
 ‘In wil u niet d[w]ingen, Godweet,
 Te doene dat gi niet machtech sijt.’
 Si seiden: ‘Here, doet nu ter tijt
 tPopel vander porten gaen,
 U wille werd van ons gedaen.’
2360
 ‘Gi wet wel, sprac die keyser saen,
 sPaus wille, sonder waen.’
 ‘Doet, dat si seiden, gerne, here,
 Doet den raet, dat nu kere
 tPopel vander porten nu.
2365
 Wi geloven bi trouwen u
 Te cronenbinnen .xjjjj. dagen,
 Op dat ons comt geen ander vragen
 Van den paus, dat verstaet.’
 Die keyser nam hier op raet,


[p. 3,94]

 
2370
 So dat hi dat wil anegaen.
 Doe ginc die keyser ter porten saen,
 Ende seide ten volke, lude ende stille,
 Dat hijs hadde al sinen wille
 Van den cardenalen ter stede.
2375
 Daerna bat hi hem allen mede,
 Dat si te rasten gingen daernaer,
 Aldus paysde hi tpopel daer.
 Nochtan en dorsten die cardenale
 Niet wel gaen daer uter zale,
2380
 Die keyser en geleidse mede.
 Doen dede die keyser daer ter stede
 Leden daer met groter gewout
 Die cardenale in haer behout,
 Met gewapender hant gereet,
2385
 Tot in haer herberge, Godweet.

Hoe die kerdenale den keyser croenden .xxxvj.

 Na dese dinc, verstaet mi wel,
 Dattie cardenale rebel
 Den keyser waren, quam mare
 Van den paus, dat hi vorwaer
2390
 Concenteerde, datmen soude
 Den keyser cronen daer hi woude,
 Ende des en wiste die keyser niet.
 Om dese dinge, wats gesciet,
 Sone dorsten die cardenale aldaer
2395
 Niet langer beiden, overwaer,


[p. 3,95]

 
 Want si dochten vername dat
 tGemeine popel vander stat,
 Dat sijs gescaet souden wesen.
 Oec duchtensi den keyser in desen,
2400
 Vername hijt, dat hi oec saen
 Om hem tpopel soude doen slaen
 Op dese dinc, dat weet wale.
 So droech over een haer tale,
 Datsi die .xjjjj. dage corten daer,
2405
 Ende op .v. dage overwaer.
 Dit ontbodense den keyser saen,
 Omdat si danc wilden ontfaen.
 Dus quamense tviftes dages vort,
 Ende maecten daer so haer acort,
2410
 Dat sine cronen optie stede,
 Die si te voren wederseiden gerede.
 Hier was nu bliscap herde groet.
 Daer was te croenne menich genoet,
 Dit was op Sent Pieters dach,
2415
 Die na Sent Jansdach gelach,


[p. 3,96]

 
 Inden somer, dat verstaet.
 Ghi hebt gehort metter daet
 Die keyser hier gecroent was.
 Men heeft dicke vermaent vor das,
2420
 En doech niet sonder bedwanc,
 Die valsce scalke sonder wanc,
 Gelijc dattie dorper fel
 Altoes es ter doget rebel,
 Tot datmenne slaet ende dwinct.
2425
 So staet hi altoes ende sprinct
 Ende roept ende seit onwetende word,
 Maer alse die slach dan comt vord,
 Dat hi werd van slagen confuus,
 So swijcht hi stilre dan een muus.
2430
 Desgelijcs eest oec, verstaet,
 Metten valscen scalken quaet,
 Diewile dat si ombedwongen sijn,
 Sones hare scalcheit geen termijn,
 Maer alsem overcomt bedwanc,
2435
 So worden si van herten so cranc,
 Dat si geloven al dat men wille
 Vort te doene, eest lude of stille.
 Doen dus die keyser gecroent was,
 Croenden in scerne oec na das
2440
 Sine(n) vianden en(t)en keyser daer,
 Ende maecten feeste groet daernaer,
 Ende spotten ende speelden sere,
 Ende hieten haren keyser here.