Hier begint die sevende boec vander vifter pertien

Hier begint die sevende boec van Daniels prophetien .i.

 Die edelste dinc, die nie geward,
 Dat es, dat God soe lange gespard
 Den minsce, dat hi sine sonden boete.
 Maria, Maget edel ende soete,
5
 Bid uwen liven kinde vor mi,
 Datti mijns ontfermich sy,
 Ende so lange hier gespare,
 Dat ic mijn leven so verclare,
 Dat ic comen moete, daer
10
 Nembermeer en indet jaer.
     Ghi hebt tot hier nu gehord
 Alle die jeesten bringen vord


[p. 3,242]

 
 Die van Adaems tiden gescieden,
 Ende oec ander dinge bedieden.
15
 Nu salic vord die prophecien
 Van Daniele een deel lien,
 Die opscuer sijn te verstane,
 Wien datsi [n]u trecken ane,
 Want som die meestere doen in scijn,
20
 Datsi altemale leden sijn,
 Ende som secgense, sonder waen,
 Datsi tot Antkerst tiden staen.
 Die postille[n] op Daniele
 Die secgen in den meesten dele
25
 Dat almeest te gesciene es;
 Dien gelovic, sijt seker des,
 Want si hier op gemaect sijn.
 Sent Jan seget oec int latijn
 In Apocalipsis des gelike;
30
 Op heme benic sekerlike
 Te coenre te secgen van Daniele
 Dat noch vanden meesten dele
 Sine prophetien noch selen gescien,
 Alne sele wise niet sien.
35
      In Balthasars tiden Daniel was,
 Die vele van Anthioscus las,
 Maer die postillen secgen dus,
 Waer dat hi noemt Anthio[s]cus,
 Dat dit An[t]christus bediet;
40
 Ende omdat Sente Jan geniet


[p. 3,243]

 
 Van deser gelike te spreken mede,
 So donket mi bad ter waerhede
 Gelike, dat te gesciene noch es,
 Da[n]t waer gesciet, sijt seker des.
45
 Nochtan, weder dat es van desen,
 Ic wils onbegrepen wesen.

Dat irste visione van Daniele. ii.

 Int eerste jaer dat coninc was
 In Babilonien, alsict hier las,
 So sagic, Daniel, in enen [drooms] doen
50
 In minen slaep een visioen.
 Ic sach vier winde inde locht,
 Die neder quamen met groter d[r]ocht
 In die zee, ende vochten daer.
 Doe sagic vier beesten comen daernaer
55
 Uter zee, die ongelijc waren,
 Ende haer divers van allen gebaren.
 Die irste alse .i. leuwinne daer,
 Ende hadde vlogele alse .i. aer.
 Dese beeste besagic so lange,
60
 Datmi haer v[l]ogele dochten vergangen,
 Datsimi dochten staende, doe,
 Op .ii. voete, in weet hoe,
 Rechte alse een minsce openbare.
     Doen sagic in dander side daernare


[p. 3,244]

 
65
 Een beeste, enen bere gelijc,
 Die drivoud tande vreselijc
 In haren mont hadde staende,
 Ende drie prinsen daerin gaende,
 Die haer secgen desen eesch:
70
 ‘Stant op, ende et vele vleesch!’
     Doe sagic die derde beeste aldus,
 Dus gedaen na datmen heet pardus,
 Ende die hadde .iiii. vlogle an hare
 Ende .iiii. hoefde oec openbare,
75
 Ende hare was oec grote macht
 Gegeven, dochte mi, ende grote cracht.
     Daerna sagic die vierde beeste,
 Die was van crachte dalre meeste,
 Ende verveerlijc, ende wonderlijc in scijn,
80
 Ende hadde grote tande ijserijn,
 Ende sceen verbiten vele dinge.
 Die ander beeste sonderlinge
 Trac si onder haer voete na dien.
 Dese beeste was gelijc den drien,
85
 Ende hadde .x. horne oec te male.
 Ende alsicse soude besien wale,
 Sagic daer enen cleinen horen,
 - Die drie ander waren verloren-
 Vanden tienen utecomen,
90
 Die ogen hadde, hebbic vernomen,
 Alse minscenogen, ende enen mont,
 Die grote word sprac terstont.
 Dit besagic so lange daer,
 Dat ic den troen sach vorwaer


[p. 3,245]

 
95
 Daerin gese[.]t, oec sag ic naer
 Den Ouden van dagen sitten daer,
 Sine cleder wit, alse die snee,
 Ende sijn haer min no mee
 Alse reine wolle, ende harde diere,
100
 Ende sijn troen alse vlam van viere,
 Ende sine speere, daer hi in sat,
 Alse ontsteken vier was dat,
 Ende van sinen anscine daer scoet
 Ene vierege angripende vloet.
105
 Dusentwerf dusent hem dienden sij,
 Ende .xm. stoeden hem bi.
 Dese Oude sat te gerechte oec,
 Ende men ontdede hem dat boec.
 Daer sagic die worde al gescreven,
110
 Die die horen had uut gegeven.
 Daerna sagic, dattie beeste
 Wa[.]s gedoet, die alremeeste,
 Ende dattie lichaem gegeven was
 Te verberne, sijt seker das,
115
 Ende den andren drien, hebbic vernomen,
 Was tenen tide haer macht comen.

Hier begint di[e] interpretatie vanden visione .iii.

 Dat irste dier, dat Daniel sach,
 Secgic u, dat bedieden mach,
 Vier principale rike fijn,
120
 Die getrouwe selen sijn,


[p. 3,246]

 
 Deen na dander, oec gepijnt
 Vanden rike Gods, alst scijnt.
 Ende int inde des oerdeels sekerlike
 Content selen sijn alle rike.
125
 Daer hi seget: ‘.iiii. winde streden’,
 Dat sijn die ingele hier ter steden,
 Als die bi gelikenessen heten winde,
 Om haer subtijlheit, alsict vinde,
 Om dat men den wint niet mach sien,
130
 So heetmen, bi geliken vandien,
 Ingelen, die vor ons vechten.
 In andren manieren mach ment berechten,
 Alse van quaden geesten, godweet,
 Die oec heten vechtende gereet
135
 Opten minsce, om hem te [b]ringen
 Vander doget, te quaden dingen.
     Daer hi seget: ‘in midden die zee’,
 Dat es te verstane min no mee
 Dese werelt, nu ongenadich,
140
 Die alse die zee es ongestadech.
     Dene vlogel oec van desen diere,
 Es van rijcheden, in alre maniere,
 Overvlodecheit, ende goet tijt.
     Dandere vlogle, des seker sijt,
145
 Es vrese van wapen, dat si u cont,
 Daer menich mede ward gewont.
 Dit es dbedieden vanden diere
 Dat hi sach in leuwinnen maniere.


[p. 3,247]

 
     Dat ander dier was .i. bere,
150
 Daeraf willic u secgen mere:
 Een beer es starc, ende can wel dogen
 Groten honger, ende slage vermogen,
 Dies gelijct hi enen rike,
 Dat vele dogen sal, sekerlike.
155
      Ende die drivoude tande, die hi sach
 Daerane, seit hi, dat gelach,
 Ende an die prinsen mede,
 Dat .iii. coninge gerede
 Selen werden een daerna,
160
 Dats Perssen, ende Meden, ende Caldea.
     Ende daer hi seget: ‘Et vele vleesch!’
 Daermet meint hi inden eesch,
 Dat sine gesellen daerna te hant
 Selen strueren haers selfs lant.
165
 Dit wilt hi vanden Joden secgen,
 Want sijs niet en conden ontlecgen.
 Daer hi sach dat dier pardus,
 Dat ontbint men ons aldus:
 Der Grieken lant, dat dit sal,
170
 Dat dit Orienten, ende Europen al,
 Ende Asyen sal onder hebben nu.
     Die vier v[l]ogle, dat secgic u,
 Dat was die groetheit coninc lichamen,
 Daer vier saken nu af quamen,
175
 Dat was cracht, ende milthede,
 Ende vroetscepe, ende grote coenhede,


[p. 3,248]

 
 Ende oec bekennense salichede,
 Datsi dapper in stride sijn mede.
     Ende vier hoefde hadde dit dier,
180
 Daeraf so ontbint hi hier:
 Alst al es worden een rike,
 Dat gedeilt sal werden sekerlike
 In vier riken, dat verstaet,
 Ende dese viere oec na te gaet.
185
      Daer hi sach dat vierde dier,
 Daeraf seget hi aldus hier,
 Vans ingelswegen van hemelrike,
 Dat dit bediet vierde rike,
 Dat sal trike van Rome wesen.
190
 x. horne hadde oec na desen,
 Dat selen .x. conincrike sijn.
 Die ene horen, die oec in scijn
 Die minscenogen hadde binnen,
 Daer moge wi Antkerst bi bekinnen.
195
      Ende die mont, die daer sprac,
 Dat[s] Antkerst quaetheit, die uutbrac
 Jegen dat gelove vorwaer.
     Den hemel, dien hi doen sach daer,
 Betekent, dat Antkerst vechten sal
200
 Jegen die heiligen overal.
     Ende daer hi sach den Ouden van dagen,
 Dats onse here, die sonder vragen
 Ten ordele sitte, na dit gedaen.
 Noch seldi vordmeer verstaen
205
 Van desen vierden di[e]re, godweet,
 In dese prophecie hierna geet.


[p. 3,249]

 

Van den selven noch .iiii.

 Daniel sach noch anden trone,
 In desen selven visioene,
 Dat metten wolken quam
210
 Van den hemel, alsict vernam,
 Des minscen sone, dat was Christus,
 Ende ward bracht toten Ouden dus
 Van dagen, die hem gaf macht,
 Ere, ende rijcheit, ende cracht,
215
 So dat hem alle minscen tonge
 Selen dienen, oude ende jonge,
 Sine mogentheit sal ewelijc staen,
 Ende sijn rike en mach niet vergaen.
     Doen ic, Daniel, dit gesacht,
220
 Verloes mijn geest al sine macht,
 Ende ic ginc tenen bi mi stont,
 Die mi seide, ende maecte cont:
 ‘Dese .iiii. beesten groet,
 Dat sijn vier riken, wet al bloet,
225
 Die hier na selen comen,
 Ende selen ende begomen
 Trike des overstes met vrouden,
 Ende selen emmermeer behouden‘.
 Doe vraechdic na die vierde beeste,
230
 Die ongelijc was, entie meeste,
 Ende na die .x. horen mede,
 Ende naden enen, die daer ter stede


[p. 3,250]

 
 Utequam, daer stoeden die drie,
 Die sagic vechten, dochte mie,
235
 Jegen Gods heylegen, ende verwanse daer,
 Tot dattie Oude quam daernaer,
 Ende gaf sijn vonnes haestelike.
 Aldus behielden die heyligen trike.
     Dit bediet dat comen sal
240
 Een vierde rike, dat van al
 Dat mogenste sijn sal, als wijt vinden,
 Ende dat sal die ander al verslinden,
 Ende onderdoen. Die .x. horne nu,
 Dat syn .x. coninge, dat secgic u,
245
 Die gespleten sijn uten groten rike.
 Ende onder die .x. dan sekerlike
 Sal een comen, die mogendere es
 Dan enich der ander, die na des
 Die diere sal onderbringen,
250
 Hi sal spreken weder Gods dingen,
 Ja dat hi oec Gode niet
 Vor here sal houden, wats gesciet.
 Ende hi sal die heylige liede mede
 Verdrucken, daer hise wet, gerede.
255
 Dese haddi in sine hand mede,
 Tenen tide, ende te tiden met,
 Ende tenen halven tide geset,
 Tot dien dat gerechtecheit
 Hem sal nemen sine mogentheit,


[p. 3,251]

 
260
 Ende onderdoen, met geninde,
 Ende trike scoren tot int inde,
 Dit es gerecht volc te verstane.
 Dan sal daerna oec vordane
 Die mogentheit van den rike
265
 Werden gegeven haestelike
 Dien heyligen volke des overstes daer,
 Dat es Godsrike, dat daernaer
 Ewelijc sal duren, hebbic verhord,
 Ende alle coninge selen hem vord
270
 Dienen, ter werelt inde,
 Aldus ict hier bescreven vinde.

Nu hord dat bedieden in gros, van deser prophecien .v.

 Nu hord dit bedieden vord,
 Also alst ter prophesien hord:
 Dese vier beesten, in gros geseit,
275
 Sijn vier riken na der waerheit,
 Na dat ons dingel doen verstaen
 Entie postillen, sonder waen;
 Oec seit daeraf Sente Jan.
 Van elken settic u hier an.
280
 Dese vier grote dier vermeten,
 Sijn vier riken, wildise weten,
 Die comen selen na een rechte
 Ende inden selen met gevechte,
 Die irste waren die Caldeen,
285
 Dander die joden over een,


[p. 3,252]

 
 Grieken, ende dat hord daer toe,
 Waest derde, nu eest alsoe
 Comen op dat vierde rike,
 Dat es Rome ontwivelike;
290
 Dit was dat vreselike dier
 Daeraf willic spreken hier.
     Gi selt verstaen nu ter stede
 Dat dit dier betekent mede
 Enen keyser, die noch comen sal,
295
 Ende die werelt sal dwingen al.
 Dese sal Oge sijn geheten
 Ende sal sijn also vermeten
 Dat indie werelt en sal sijn niet
 Dat anders sal doen dan hi gebiet.
300
 Pays sal in die werelt wesen.
 Als hi lange heeft in desen
 Levene gesijn, dan sal hi twaren
 Ten berge van Oliveten varen,
 Ende offeren Gode daer harde scone
305
 Op sine voetstape sine crone.
     Daer selen si .x. vorward gaen,
 Ende skeys[er]rijch deylen also saen.
 Dit sijn die tiene horne twaren,
 Die uten diere gewassen waren.
310
      In desen dattie .x. gaen voren,
 Sal Antekerst oec werden geboren,


[p. 3,253]

 
 Sal comen, entie .iii. verslaen,
 Entie ander selen in hant gaen.
 Dit was die horen, overluut,
315
 Die wies daer die drie viel uut.
 Die drie tacken die alsoe
 Ute vielen betekenden doe
 Drie coninge, die hi sal verslaen.
     Die ogen die inden horen staen,
320
 Die betekenen quaetlistechede,
 Entie mont, dier in stont mede,
 Ende sprac grote worde daer,
 Dat sal sijn, wet vor waer,
 Dat hi met sinen worden quaet
325
 Die liede [.] bedriegen sal, verstaet.
     Daer hi sach den Ouden sitten nu,
 Dat was God, dat secgic u,
 Die te gemeinen ordele sal
 Sitten boven dander al.
330
      Daer hi sine cleder sach oec wit,
 Daerbi betekent hi ons na dit,
 Dats die overste Godheit, die es
 Een liecht onsienlijc, sijt gewes.
     Ende sijn haer alse wolle rene,
335
 Hiermet ic sine rijpheit mene,
 Daer hi doemen sal, daer sal hi
 Riep van gedane sitten daerbi.
 Daer hi sach een vlamme[n]den troen,
 Hier met wilt hi verstaen doen,


[p. 3,254]

 
340
 Dat omder minnen der gerechtichede,
 Dese vor geseide condicien mede
 Inden gerechten rechter selen wesen,
 Alse hi ten ordele sit na desen.
     Hi sach, van sinen anscine daer scoet
345
 Ene virege angripende vloet,
 Hierin verstawi die helsce pine,
 Daer dien sonderen in staet te sine,
 Daer si niet en selen sien
 Gods ansichte nemmermere nadien.
350
      M. dusent werf stoeden hem bi,
 Daeraf so bediet men mi,
 Datten leidere der ingele sal sijn bevolen,
 Dat hi sal bringen so grote scolen
 Van ingelen, ten joncsten dage al,
355
 Datsi selen sijn sonder getal,
 Daerom seithi .xc. dusentech met,
 Omdat buten getale waer geset.
     Die Oude sat, te gerechte oec,
 Ende men [ont]dede hem enen boec,
360
 Dit bediet die consientie der liede,
 Dat so wat dat hem gesciede,
 Inden vonnesse, yegewelken daer
 Sal die boec ondaen sijn daernaer.
     Doe sagic die worde al gescreven,
365
 Die de horen had uutgegeven,
 Dat es, wat sentensien daernaer
 Sal werden gegeven openbaer,
 Van der vierder beesten ongelike,
 Dats te verstane van Antkerst rike,
370
      Doen sagic, dat si gedoet was;
 Hierin verstaic, sijt seker das,


[p. 3,255]

 
 Dat God Antkerst optie stonde
 Met enen aesseme, die uut sinen monde
 Comen sal, hem sal doden daer.
375
      Sijn lichaem was te bernen daernaer
 Gegeven, dats alle die quade,
 Die sijn gevallen in Antkerst genade.
 Die heet hi sinen lichaem wesen,
 Dese werden verbernd na desen,
380
 Dats ter hellen gewijst vorwaer;
 Aldus eest te verstane daer.
     Den drien anderen beesten was genomen
 Haer mogentheit. Hier salmen gomen,
 Dat na dit sal sijn gedaen,
385
 Cesseren sal dan, sonder waen,
 Alle eertsche mogenthede.
     Daer hi seget tenen tide mede,
 Dats te verstane, hoe lange uren
 Der goeder persecutie sal geduren,
390
 Die hem die quade doen ongehier.
 Biden irsten tiden, verstawi hier,
 Antkerst comt, entie persecutie met.
 Biden andren tide so es geset
 Der getrouwer persecutie naer.
395
      Dit bediet oec al overwaer,
 Tijt, ende tijt, ende halven tijt,
 Dat sijn die jare, des seker sijt,
 Die Antkerst regneren sal
 In die persecutien overal.
400
 Een jaer ende .ii. ende een half,
 Dat sijn jare oec vierdalf,
 Dats tijt, ende tide, ende halven tijt.
 Dus secgen die wise, des seker sijt.


[p. 3,256]

 

Die tweede prophesie van Daniele, wat hi sach in visione .vi.

 Int derde jaer dat regneren was
405
 Baschaser die coninc, alsict las,
 Sagic, Daniele, in visione,
 Enen weder staende scone,
 Vore een boec, ende hadde vele
 Langer horne tsinen dele,
410
 Ende den enen hoger daer int passen
 Dan den anderen, ende langer gewassen.
 Daerna sagic comen den weder,
 Waiende met sinen horne seder
 Jegen occidente, ende jegen nort,
415
 Ende jegen middach also vord;
 Ende en geen dier en mochte
 Desen wederstaen in gedochte,
 Hine dede sinen wille in allen kere,
 Ende ward gemerrent ende groet here.
420
      Doe quam een boc van occidenten,
 Entie hadde, na sinen atenten,
 Tusscen sijn ogen een horen staende.
 Dese quam jegen den weder gaende,


[p. 3,257]

 
 Ende stiet hem twee horne daer
425
 Ute den hoefde, ende daernaer
 En was niemen die den weder
 Vanden bocke verloeste seder.
 Die boc ward daerna al te groet,
 Ende sijn horen wies albloet,
430
 So groet ende lanc oec mede,
 Ende vier horne wiessen oec gerede
 Uten enen, ende uten vieren
 Wies weder een horne daerna scieren,
 Die clene was, ende daerna
435
 Groet ward, alsict versta,
 Jegen meridien, jegen orient.
 Ende sine hoecheit ward omtrent
 Datten hemele verre sceen,
 Ende toten prinse overeen
440
 Der mogentheit sine macht
 Dochte mi hebben haer cracht.
     Dus hordi heyligen secgen dat:
 ‘Wine weten hieraf secgen wat,
 Tot dattie iuge offerande slaet,
445
 Ende heyldoem set in sinen staet‘.
     Doe seidi: ‘Toten vesperen met
 Ende smergens .iiM. dusent .iiic. geset,
 So ward geheylicht theylichdoem‘.
 Dit es van Daniele den droem.


[p. 3,258]

 

Dat bedieden hieraf .vii.

450
 Desen sin machmen verstaen
 In tween manieren, sonder waen,
 Want vele staet in doude Testament
 Dat int neuwe anders went.
 Want bides weders gelikechede,
455
 Ende des bocs, die na quam mede,
 Soe secgense dat Daniel seit aldus:
 Dattie weder es Darius,
 Entie buc Alexander die grote,
 Die boven ginc allen genote.
460
 Maer prisipaleke seit saen
 (So was hier Daniels verstaen):
 Dat dit vechten vanden dieren,
 Antkerst vechten in allen maniere[n]
 Metten sinen soude wesen.
465
 Dus es te verstane die sin van desen
 Tweevoldech, na die letteren mede,
 Dus willict bedieden dan van bede.
     In ere maniere, so bediet hi
 Die weder, dat hi Darius sy,
470
 Die Perssen ende Meden hadde onder,
 Ende alomme hem wrachte wonder,
 Ende nieman en conde wederstaen,
 Ende Grieken oec, sonder waen,
 Bi Philipse, Alexanders vader,
475
 Moeste hem geven tribuet algader.


[p. 3,259]

 
     Ende die boc, Alexander hi bediet,
 Die den weder dede verdriet;
 Ende twee horne hem uutstac,
 Dat was, dat hi hem af sprac
480
 Twee riken, Perssen ende Meden.
 Hi quam van occident ter steden,
 Want daer Allexander tier tijt
 Regneerde doe, des seker sijt,
 Was daerward gekeerd inden stane.
485
 Dese boc ward groet, na minen wane,
 Bedie Alexander ward boven mate
 Machtech, ende groet boven state,
 Ende dwanc Asien ende Affrijc met.
 Doen hijt al hadde geset,
490
 Doe starf hi met venine,
 Eer hi conde comen ten lande sine.
     Doen wiessen vier horne saen
 Uten groten, dats sonder waen
 Vier rike, die wiessen alsoe,
495
 Van dat hi hadde allene doe.
 Daer hi seget vanden vier winden,
 Daeraf wi gescreven vinden
 Dattie .iiij. principales namen
 Te vier inden der werelt tsamen,
500
 Trike dat Alexanders was,
 Bedie Tholomeus, sijt seker das.


[p. 3,260]

 
 Nam ane Egiptenlant,
 Ende Philips Machedonie thant,
 Ende Seleucus, Syria ende Babilone,
505
 Anthigonus, Asya tsinen doene.
     Ende vanden enen wies een horen clene,
 Van Seleucus, verstaet mi, tgene
 Dat was: Anthiocus Epyphanes,
 Die van Seleucus comen es.
510
 Ende dese horen hiet clene doe,
 Hi ward te Rome gisel, alsoe
 Quam hi op, dat hi ward groet,
 Want die van Rome hadden noet,
 Ende sendene ute met here,
515
 Daer wan hi S[.]yrien indie were.
 Dus ward die horen groet sere,
 Want hi Tholomus vlien dede mere;
 Dat bediet jegen meridien nu.
 Ende Perssen verwan hi, secgic u;
520
 Dat bediet torienten ward.
     Ende sine hoecheit hi verclaerd,


[p. 3,261]

 
 Daer hi seit: hi gehoget daerna saen
 Toten mogenden sonder waen;
 Dat bediet, dat hi te Jherusalem quam,
525
 Ende den hogen pape daer nam,
 Die doe regneerde, sijn mogentheit.
     Daer deen heylige te anderen seit:
 ‘Wine weten hieraf secgen wat’,
 Daer mede so bediet hi dat:
530
 Dat Jherusalem sal te gaen,
 Tote dat hem be[tere] sonder waen.
     Daer hi seget: ‘Te vesperen mede,
 Ende smargens’, dats sonder vrede,
 Vroech ende spade salder staen
535
 Twee M.IIIc. sonder waen,
 Daermede doet hi ons nu weten
 Dat .vj. jaer daer met sal beseten
 Sijn, tot Judas Maschabeus
 Ende sine broeders, wi lesent dus,
540
 Si selen wech doen die ydelhede,
 Die Anthiocus daer sette mede.

Dat ander bedieden op dese prophesie .viii.

 Anders mach ment verstaen
 Vanden weder, die ic saen
 Secgen wille cortelike:
545
 Die weder mach sijn tkerstenrike,


[p. 3,262]

 
 Ende des weders sine mogentheit,
 Die hi irstwerf hadde gereit,
 Entie verre duerde ende breit,
 Mach sijn die kerke gerede,
550
 Ende die heylige liede mede,
 Die daerna selen opcomen.
     Biden boc, hebbic vernomen,
 Dat die bediet die mogethede
 Vanden quaden lieden mede,
555
 Bedie men gescreven vint:
 ‘Die gode selen werden bekint
 Ter rechter siden entie quade
 Ter slinker siden, in allen quade.’
     Biden groten horne met
560
 Die anden bec ward na geset,
 Verstawi Antkerst mogethede
 Ende oec sine hulperen mede.
     Biden vier hornen die daer uut
 Spruten, seit hi overluut,
565
 Dats, dat Antkerst sal sinden
 Sine boden te vier inden,
 Ende daer met die werelt onderdoen.
     Die cleine horen, die geroen


[p. 3,263]

 
 Uten enen vanden vieren,
570
 Daeraf seit[i]: Anthiocus' manieren,
 Dat Antekerst was diegone,
 Want Anthiocus in allen doene
 Was ene figure van Antekerste.
 Bedie machmen sonder verste
575
 Die anelecgen Antkerste gereet,
 Want sine hoecheit verre geet
 Toten hemele lane, indien
 Alse sine mogentheit sal gescien.
     Daer die heiligen te gader spreken,
580
 Daer in verstaic oec dit teken,
 Dattie goede liede dan vord
 So selen sijn verdort,
 Datsi en selen weten mogen
 Wa[.]t spreken, dat hem mach dogen.
585
      Daer hi seget te vesperen met,
 Daerbi so es ons geset
 Die leste tijt der werelt al,
 Dats alse Antkerst comen sal.
     Daer hi .ij.Miij.C mede
590
 Seget, moge wi verstaen ter stede
 Vierdalf jaer, dat verstaet,
 Dat regneren sal die quaet,
 .ij.M set hi vor drie jaer,
 Ende .iij.C over .i. half, vorwaer.
595
 Ende dats om dat dan die tijt
 So vreselijc sal sijn, des seker sijt,


[p. 3,264]

 
 Datten genen, die in desen
 Tiden sijn, sal donken wesen,
 Die drie jaer .ij.M, gerede,
600
 Ende half jaer .iij. hondert mede.
 Hier sijn twee bediede gehint,
 Hout van dat gi sekerst kint,
 Deen es na die werelijchede,
 Ende dander na die geestelijc[hede].

Die derde prophesie van Daniele ende Merlijns biteken .ix.

605
 Daniel, die vele vernam,
 Hem aldus in spraken quam:
 ‘Bi, seide hi, tsminscen sone,
 Het selen noch drie coninge scone
 Comen in Persen, entie vierde
610
 Dese drie van al verfierde,
 Van al te[.] groter rijcheide,
 Entie sal al Grieken willen mede
 Onder hebben. Ende dan sal op staen
 Ute Grieken .i. starc coninc saen,
615
 Die sal al sinen wille doen daer,
 Alse die here es worden vorwaer
 Van alder werelt. Ende dan sal
 Sijn rike gedeilt werden al
 In vier riken, entie werelt met
620
 Werd aldus in vieren geset,


[p. 3,265]

 
 Ende dese en selen niet wesen
 Van sinen sade, als wijt lesen,
 Ende altene vort sal gesceden
 Werden haer rike van machtechede.
625
      Maer van coninc sal een coninc comen,
 Die sterc sal werden, hebbic vernomen,
 Ende machtech, ende harde rike,
 Ende boven vele prinsen sekerlike
 Coninc sijn; daerna bi sinen inde
630
 Sal hi conf[.]edereren, alsict vinde
 Bescreven, metten coninc vord,
 Die men nomen hord van nord.
     Dan sal des coninc dochter mede
 Van oest comen, ende maken gerede
635
 Vrenscap jegen van nord den coninc,
 Maer sine sal na dese dinc
 Die macht niet hebben, dat verstaet,
 Noch behouden, noch haer saet
 En sal niet bliven staende tsamen.
640
 Maer si, entie met haer quamen,
 Selen werden geleverd vord
 In des conincs macht van nord.
     Maer van den zade vanden wortelen al
 Ene plante daer uut comen sal,
645
 Met groten here, in die stede
 sConincs van norden, ende sal mede
 Dat volc onderdoen daernaer,
 Ende haer beelden behouden daer,
 Ende haer presieuse vate diere
650
 Van selver, ende van goude diere,


[p. 3,266]

 
 Ende in Egipten vo[e]ren vordan,
 Ende sal machtech werden dan
 Des coninc van norden, ende sijn lant
 Aldore varen, ende keren te hant
655
 Weder daer na in sijn rike.
 Daerna selen oec des gelike,
 Des coninc kinder van norden saen
 Grote macht van volke ontfaen,
 Ende dan sal die coninc van nort
660
 Met groter macht comen vord;
 Ende sal vele volx doen onder
 Met siere cracht. Dan comt besonder
 Die coninc van oest, dat secgic u,
     Ende heeft vele volx gegadert nu,
665
 Ende jegen den coninc dan
 Van norden, ende wint hem an
 Van sinen volke, ende verslaen
 Vele sal hijs, ende oec vaen.
 Vele .M. gaen hem onder.
670
 Hi ward gehoget sere besonder,
 Maer hine sal vercrigen niet
 Den coninc van norden in dit verdriet.
     Dan sal die coninc van norden keren
 Ende gederen volx vele meren
675
 Dan hi te voren had, godweit,
 Ende sal met groter rijcheit.
 Ende in desen tiden mede,
 Sal hem setten daer ter stede
 Vele volx, ende selen bestaen
680
 Den coninc van oesten sonder waen,


[p. 3,267]

 
 Ende die in siere hulpen sijn besonder,
 Selen vallen, ende bliven onder.
     Dan comt die coninc van nord
 Met sinen scaren getrocken vord,
685
 Ende wint alle vaste stede,
 Ende die riken van oesten mede
 En selen daer jegen niet gestaen.
 Daerna selen sine vriende saen
 Jegen hem wesen, met herecracht,
690
 Maer hem sal gebreken die macht,
 Ende daerna sal hi sinen wille
 Met hem doen, lude ende stille,
 Ende men sal niemen vinden dan
 Diene yet wederstaen can.
695
 Dlant sal hi dan an sine hant
 Setten, ende pogen dan alte hant,
 Hoe hi trike van oest allene
 Hebben moge te sinen lene.
 Ende hi sal recht doen daernaer
700
 Metten coninc van oest vorwaer.
     Dan sal die coninc van oest geven
 Die dochter der wive om dit sneven
 Te beterne, enen andren coninc.
 Maer en besciet niet dese dinc,
705
 Want en blijft niet staen de desen,
 Noch sine sal oec sine niet wesen.
     Dan sal die coninc van nort saen
 Ten eylande ward trecken gaen,


[p. 3,268]

 
 Ende salre vele opnemen daer,
710
 Ende doen den prinsen swigen daernaer
 Vanden scande, ende onderdoen.
 Ende als hi dit al heeft geploen,
 Sal in hem selven keren die scande,
 Ende sal also trecken te lande.
715
 Ende als hi dit doet, sal hi daer
 Vallen ende verloren bliven daernaer,
 So datmenne niet sal vinden mede.
     Dan sal opstaen, in sine stede,
 Een onweerd coninc, sonder mere,
720
 Die der conincliker ere
 Niet en sal werdech wesen,
 Entie sal sterven saen na desen,
 Niet met heerscap, no met stride.
     Dan sal in siere stat, tien tide,
725
 Opstaen .i. lelijc, al heymelike,
 Ende comen alsoe in dat rike
 Met quader list, alse here,
 Maer gene coninclike ere
 En salmen hem doen aldaer.
730
 Ende sine wedersaken daernaer
 Selen, van sinen wegen, sonder waen,
 Verwonnen werden daerna saen.
 Ende daerna, die vrienscap [hi] maecte nu
 Van sinen wedersaken, secgic u,
735
 Ende den pays maecte ter noet,
 Sal vanden sinen bliven doet,


[p. 3,269]

 
 Want na die vrienscap, die maecte hi,
 Salmen hem scalcheit doen daerbi.
     Dan sal hi indie goede stede
740
 Comen, ende daer in doen oec mede,
 Dat vader noch oudervader
 Nie en daden beide gader.
 Hi salse roven, ende nemen haer goet,
 Ende haer scoenhede wusteren doet.
745
 Ende jegen sine geloefte oec mede,
 Hoe vaste hijt geloefde ter stede,
 Sal hi comen, ende dit verburen,
 Ende dit sal tenen tide geduren.
     Dan sal hi setten sine macht
750
 Jegen des coninc van suut cracht
 Ende sal met groten volke comen
 Jegen hem; die cort sal gomen
 Dat hi gaderen sal daer jegen.
 Vele volx sal hi verplegen
755
 Met hem te bringen, maer en sal
 Met hem bliven staende al,
 Want si selen hebben jegen hem raet,
 Die sijn broet eten, dat verstaet,
 Sellen doden, ende daerna saen
760
 Sal sijn here sijn onder gegaen,
 Ende daer salre vele bliven doet.
 Ende .ij. coninge werden een coenroet,
 Ende sal een herte werden daer,
 Om quaet te doen, si selen daernaer


[p. 3,270]

 
765
 Tere tafle logen secgen meren,
 Maer sine selen niet proficeren,
 Dat es vorderen, alsict vinde,
 Haren wille, want .i. inde
 Es noch tere ander tijt,
770
 Daer al opward gehent die strijt.

Van Meerlijns prophesien. .x.

 Des gelijcs vandic bi na
 In Merline, alsict versta,
 Maer dat Daniel brinct hier vord,
 Ende in sine profecien heet nord,
775
 Ende oest, ende west, dats sonder waen
 Van Jherusalem, alswijt verstaen,
 Want van Jherusalem rekende hi,
 Nort, oest, west ende suut daerbi.
 Hier met seit hi oec int inde,
780
 Dat mede comen die vier winde.
 Hi noemt oec dit in ander maniere,
 Dese .iiij. inde, nu hort hier sciere:
 Meridien heet hijt, ende orienten,
 Ende aquilonen, ende occidenten.


[p. 3,271]

 
785
 Egipten heet hi staende, echt,
 Meridien van Jherusalem, recht,
 Ende Chiria, heet hi aquilone[n] met,
 Daer occidenten es jegen geset,
 Ende orienten in dander side,
790
 Dit was sijn meinen in allen tijde.
 Ende Meerlijn, na sijn jugement,
 Van Bertaengen, altoes omtrent
 Bertaengen hiet, bi sinen tide,
 Alle dese lande wide ende side,
795
 In manieren, versta ict alsoe,
 Om datsi waren alle doe
 Onder den coninc Artuer mede,
 Maer in Ingelant was sijn sede
 Dat hi altoes plach te sine.
800
 Nu es oec wel dat in scine,
 Daer een man woenende es,
 Dat hi vandaer, des sijt gewes,
 Telt, ende rekent west ende nord,
 Ende suut ende oest daer so vord.
805
 Om dit so es dan te verstane,
 Dat Meerlijn telt also vord ane
 Van Ingelant sine saken.
 Die sine prophesien maken,


[p. 3,272]

 
 Selen dit also verstaen:
810
 Welc lant dat es gestaen
 Van Ingelant, suut oft nord,
 West, oest. So mogensi vord
 Bat sine prophetien weten,
 Want elc vanden anderen propheten,
815
 Welc van sinen lande was thoeft,
 Vandaer telt hi, dies geloeft,
 Ende des gelijcs dede oec Merlijn,
 In al die prophesien sijn.
 Ende waer dat soe dochte mi wale
820
 Sere geliken nu siere tale
 [.] Dese prophesie[.], die staet hier neven,
 Die Daniel ute heeft gegeven,
 Deser prophesien, die ic hier nu
 Van Merlijn sal secgen u,
825
 Om dat mense geliken mach tsamen
 Hetic dese andere bi tonamen
 Meerlijns biteken in die word.
 Nu hord sine prophecien vord.

Hoe Meerlijn vord propheteert. .xi.

 ‘Ic, Meerlijn, sat op enen dach
830
 In Bertaengen, daer ic dicke plach
 Te wandelne, ende mi quam ane,
 Dat mi luste te verstane


[p. 3,273]

 
 Van dingen te gesciene sijn.
 Dus latic, ende pensde in mijn devijn.’
835
 Daer quam hem vore een wonderlijchede,
 Die ic wil vertrecken mede.
 Hi sprac aldus, na desen siene:
 ‘Het es over lanc noch te gesciene,
 Dat na vele wige, sonder waen,
840
 Die op een lant werden gedaen,
 Selen op een velt daernaer
 Vergaderen dese, wet vorwaer,
 Die ic hier nu noemen sal.
     Ene lilie sal eerst hebben geval,
845
 Ende sal op dit velt na comen.
     Dan sal een aer des velts gomen,
 Ende vliegen daerward, met sinen gesellen.
     Een leu starc, met clawen fellen,
 Comt daer oec, met sinen jongen.
850
      Een lupard comt daer oec gesprongen,
 Met al dat hi geleesten mach
 Op dat velt. Op enen dach
 Selen dese vergaderen daer‘.
     Nu seget Meerlijn oec daernaer
855
 Dattie een van west sal comen,
 Ende die ander, hebbic vernomen,
 Van suden, entie derde van nord,
 Ende van oest, hebbic verhord,
 Soude die vierde comen an,
860
 Ende dese souden vergaderen dan
 Op .i. velt, seit hi mede.
     Entie aer soude vliegen ter stede.


[p. 3,274]

 
 So hoge, ende so dapperlike,
 Ende sine vederen slaen so vreselike,
865
 Datter lilien soude eysen,
 Ende daeraf achter sal mogen deisen.
     Die leu soude briescen ende gapen,
 Ende met sinen clauwen so sere braken,
 Dat alle die gene die hem jegen
870
 Comen, selen werden verslegen,
 Ende verbeten van sinen tanden.
 Daerna comt die lupard te handen,
 Ende ward so fel tuscen die brauwen,
 Ende recht hem uut metten clauwen,
875
 Ende sleipt al om metten sterte,
 Dat yegewelken daer sijn herte
 Mach ontgaen, diet siet an.
 Daerna ward die lilie dan
 Te sticken gescord altemale,
880
 Ende blijft daerna in lange quale,
 Maer een ander salre om vechten,
 Ende daerna weder oprechten.
     Nu verstaet trecht van desen,
 Wie dese heren selen wesen,
885
 Ende uut wat lande oec geboren,
 Dien dit sal daer toe behoren.
 Dese prophecie, si u becant,
 Propheteerde Merlijn in Ingelant,
 Ende telt van daer west ende nort,
890
 Ende oest, ende suut, also vord,
 Ende noemt daerna der heren teken.
 Nu siet, wien iet ane mach treken.


[p. 3,275]

 
 Ic mochter na geraden nu,
 Ende des gelijcs so hetic u,
895
 Diet lesen selt, gerater na.
 Want also alsict versta,
 En sout u lichte niet genoegen,
 Ende souter yet anders toe voegen.
 Daerom latict staen dus stille,
900
 Visere hier op elc die wille
 Na haer wanen, dat hem comt toe,
 Ic houts mi gepayt alsoe.

Wat Daniel ende Sent Jan secgen, ende Huldegard. .xii.

 Daniel seget ons overwaer,
 Alsmen screef .xiij.c jaer,
905
 Dat na dien selen vele diere
 Comen, die so ongehiere
 Selen sijn, die elken dan
 Sal verbiten, waer dat hi can,
 Ende al behendelike sal dit wesen,
910
 Ende met valsceiden uutgelesen.
 Cleine dierkijn selen eerst uutcomen,
 Ende selen die grote diere begomen,
 Ende so vreselike op hem gapen,
 Als oft sise al souden ontmaken.
915
 Daerna selen die grote diere,
 Die cleine diere, die ongehiere,


[p. 3,276]

 
 Beginnen dwingen al hemelike,
 Ende dit sal sijn in een rike
 Voren, ende in een ander naer,
920
 Tot .xxxv. jaren vorwaer;
 So selen dese diere regneren,
 Ende haer scalcheit, ende elc sal deren
 Den andren, waer hi mach ende can,
 Ende verraden oec vord an,
925
 Ende selen soeken neuwe treken,
 Daer hem elc mede moge wreken,
 Ende oec en sal negenen diere
 Roeken, dan in wat maniere
 Datten andren mach gescaden.
930
 Ende in desen tide sal gestaden
 Onse here god van hemelrike
 Vele droefheiden sekerlike,
 Van quaden wedere, van tempeesten mede.
 Nochtan en sal in gere stede
935
 Van al desen, in deser manieren,
 Hier op micken engeen der dieren,
 Niet langer micken, sonder gile,
 Dan also gesciet ter wile.
 Alst leden es, doe ic u weten,
940
 So saelt sijn algader vergeten,
 So wat daer vore God heeft gedaen.
 Dit doet ons Daniel verstaen.
     Nu seit Sent Jan op dit word,
 Rechte na ons Heren gebord
945
 .xiij. hondert jaer, godweet,
 Daer na des tides ondersceet,
 Tote dat men scrijft vord alsoe,
 .xxxv. jaer daer toe,


[p. 3,277]

 
 So sal dat volc quaet wesen
950
 Al meest, ende oec uut gelesen
 In alrehande quaethede,
 Ende loes, ende ongetrouwe mede,
 Ende selen pensen ende micken
 Ter quaetheit, in allen sticken;
955
 Ende die heren selen oec dan
 So quaet wesen, op haren man,
 Ende orloge wast, ende strijt,
 In allen lande, ende groet nijt,
 Ende wat payse datmen sprect
960
 In dien tiden, datmenne brect
 En scaemt hem niement, dat verstaet.
 Men sal dan alrehande baraet
 Vord bringen, in allen lande,
 Dies niet dan can, heves scande,
965
 Ende dien salmen heten dan
 Sot, die niene can daeran.
 Ende mede oec in desen termijn
 Selen vele tempeeste sijn,
 Ende een dier tijt sal oec comen,
970
 Die meest diemen heeft vernomen;
 Ende daermet oec die sterfte so groet,
 Dat nieman sach dies genoet.
 Die arme selen sere bederven
 Van groten honger, ende sterven,
975
 Entie rike van plagen mede,
 Omder armer ongenadichede,


[p. 3,278]

 
 Ende die leven mach na desen tijt,
 Hi sal dan sijn gebenedijt.
 Dat seit Sent Jan van desen,
980
 So salich sal die tijt dan wesen,
 Dit sijn selen Jans word,
 Dies gi hier nu hebt gehord.
     Nu seget Huldegard hier op mede:
 Na .xiij.c jaer gerede
985
 So es mi die tijt ombekint,
 Want so sere ward hi gescint,
 Dat mi des en hoget niet;
 Nochtan wistic sijn verdriet
 Secgen som, wat sal gescien.
990
 Men sal in desen tiden sien
 Vele droefheiden, sonder waen,
 Valscheit, loesheit sal dan gaen
 Al die werelt dorentore,
 Dies niene can es een dore;
995
 Tempeest selen vele gescien,
 Ende grote sterfte salmen sien,
 Ende biddende orden ward onwerd.
 In desen tiden ward openbard
 Van ere orden, onder hem somen
1000
 Daer groet jammer af sal comen


[p. 3,279]

 
 Al kerstenheide, dat verstaet,
 Want overmids hem sal .i. saet,
 Dat herde wale gewortelt sal sijn,
 In enen harden corten termijn
1005
 Ende bi hem verdrogen sal al,
 Daer meer jammers af comen sal
 Der werelt, ende meer scaden mede,
 Dan in hondert jaren nie dede,
 Ende oec en weet niemen van dien
1010
 Wat scaden daer ave sal gescien.
 Die ordene, daer af diet sal wesen,
 Sal over enen tijt na[.]desen
 Dogen hebben harde groet.
 Dit seide Huldegard albloet.

Dat bedieden daer ave. .xiii.

1015
 Dat bedieden, alsict versta,
 Van desen drien es wel na
 Al eens ende oec een sin,
 Sonder dat selc hier seget min
 Dan dander doet. Nu hord vord
1020
 Wat Daniel meent in dit word:
 ‘Dat vele diere selen comen dan,
 Die elken verbiten sal waer hi can.’
 Hier met meent hi, dat verstaet,
 Dattie liede selen sijn so quaet,


[p. 3,280]

 
1025
 Dat deen den andren verslaen sal,
 Ende oec verraden overal.
     ‘Daerna selen cleine dierkijn comen.’
 Daeraf hebbic also vernomen,
 Dattie gemeinte soude wesen,
1030
 Die comen soude saen na desen,
 Ende machtech werden dan alsoe,
 Dat si den groten dieren gaen toe.
     Die grote di[e]re sijn, sonder waen,
 Die rike liede, hebbic verstaen.
1035
 ‘Die selen den cleinen dieren dan
 Al hemelike comen an.’
 Hier met meint hi dat rike
 Over een selen dragen gemeinlike,
 Ende selen die gemeinte doen onder
1040
 So heymelike, dats elken wonder
 Sal hebben, diet vernemt vorwaer,
 Ende dit sel duren .xxxv. jaer.
 ‘Hier binnen, seit hi, sullen gerede
 Tempeeste groet ende sterfte mede.’
1045
 Dat es ons worden wel in scijn,
 Binnen desen selven termijn,
 Van datmen .xiii.c vorwaer
 Ons heren geborte screef daernaer,
 Van datmen vord screef sestiene,
1050
 So heeft wonder geweest te siene,
 Vord es noch .xviii. jaer
 Daer Daniel af seget openbaer.
     Van Sent Jan, horet di[t] wale,
 Wat hi seide in sine tale,


[p. 3,281]

 
1055
 Dat es bloet genoech te verstane,
 Daer nes geen bedieden ane,
 Want hi doet die dinc verstaen
 Claer genoech, na minen waen.
     Maer Huldegard, dat sijt gewes,
1060
 Segt ene dinc, daer in es
 Groet bedieden, na minen weten,
 Si heeft ere ordene beheten,
 Dat van hare soude comen
 Groet jammer, hebbic vernomen,
1065
 Al kerstenheit oec mede.
 Hier af wiltmen secgen gerede,
 Dat di die predecaren souden wesen,
 Ende dat dit saet ute gelesen,
 - Die keyser van Almaengen dan -
1070
 Bi hem verdroegen soude vordan.
 Ende dit versta ic op Keyser Heinrike,
 Die gewortelt was so crachtelike,
 Dat sceen dat hijt al dwingen soude
 Dat leefde doen boven moude.
1075
 Daer si seget: ‘Het sel verdrogen
 Dat saet, dat was so vermogen.’
 Dat meint si, dat van venine
 Sijn lichaem sal hebben pine,
 Ende verdrogen die herte mede,
1080
 Daer hem tvenijn in stac gerede.


[p. 3,282]

 
 Hier sal der werelt jammer af comen,
 In dit so hebbic vernomen,
 Dat si willen secgen overwaer:
 ‘Haddi mogen leven sine jaer,
1085
 Dat hi al kerstenheide met
 Met siere macht soude hebben geset
 Te payse, ende te ponte daernaer’,
 Dit meint si daer met overwaer.
     Ende daer si seget: ‘Si selen na desen
1090
 Dogen hebben’, dat wilt wesen,
 Dat si onweerd ende verstoten
 Selen werden vanden genoten,
 Maer oft si overal dit meent,
 Dies en benic niet vereent,
1095
 So allene in dit lant,
 Daer si wonende was becant.
 Dat was in Aelmaengen, godweet,
 Ende daerin sijn si worden leet.
 Dits som gesciet, na minen waen,
1100
 Dit doet ons Hildegard verstaen,
 Dat dit soude gescien vorwaer
 Tuscen datmen .xiii. hondert jaer
 Ende .xxxv. soude scriven.
 Dit latic nu aldus bliven.

Dat begin van Huldegard prophesien, hoesi ute quamen .xiiii.

1105
 Tote erechtegen lieden ende vroet
 Van sinne, ende van scientien goet,


[p. 3,283]

 
 Reimont, scolaster van Sent Steven,
 Te Mense in die stat verheven,
 Ende Reinhere, canonc ter selver stede,
1110
 Een broeder Gebeno, prior mede
 In Everbach, verstaet dit word.
 Sente Huldegard, die bracht vord
 Den cloester te Rupert, ende fondersse
 Daerave was ende meestersse,
1115
 Dat bi [Bin]gine es gestaen,
 Haer heilicheit, sonder waen,
 Haer groten loen van karitaten,
 Daeraf te secgen es buten maten.
 Om dat ic wane dat gi niet
1120
 En wet wat haer es gesciet,
 Ende datmen hier mach proeven
 Bi epistelen, die daertoe behoeven,
 Overmids die grote heren
 Die dit vordbringen met eren


[p. 3,284]

 
1125
 (Dat was die paus Eugenius,
 Entie paus Anastasius,
 Entie paus oec Adriaen,
 Ende ander heren, hebbic verstaen,
 Alse van Almaengen Coenraet,
1130
 Die doe keyser was, verstaet,
 Entie keyser Vrederic met hem,
 Entie Patriarke van Jherusalem,
 Ende eerts[..]biscop[pe], ende abde mede)
 Ende orkenden alle hier ter stede,
1135
 Datsi dese boeke bescreef,
 Daerse onse Here selve toe dreef,
 Ende hiet, ende dwanc, sonder waen,
 Daer heymelike dinge in staen,
 Vanden tiden die jegenworden sijn,
1140
 Ende oec den onsalegen termijn,
 Die comen sal oec na desen,
 Ende tot Antkerst tiden wesen,
 Ende vanden volke propheteerde met,
 Dat wesen sal in Antkerst wet,


[p. 3,285]

 
1145
      Ende om dat haer boeke op desen dach
 Lettel yemen hebben mach
 Ofte lesen can, hebbic vernomen,
 Van dingen die toe selen comen
 Ende oec van Antkerste gerede,
1150
 Ende in drien hare boeke mede,
 Daer deen af heet Civias,
 Dander Werke des Heren, na das,
 Ende terde heet Epistel boec.
 Ute desen dedic minen ondersoec,
1155
 So dat ic som hare prophecien,
 Die stonden in desen boeken drien,
 In vif tiden sal ordineren,
 Datso wie wilt studeren
 Ende lesen, ende distingueren met,
1160
 Hi vinter vif tide in geset.
 Ende die onsalige jegenworde[.] tijt,
 Daer die heilige kerke ende gi in sijt,
 Ende alle die toecomende vresen
 Ende Antkerst comst oec na desen
1165
 Seldi gelijc vinden in dien,
 Oft gijt in enen spigel hadt gesien.


[p. 3,286]

 
     Daeromme so es dit boec oec geheten
 Vanden meesteren dier af weten:
 Die Spigel van comende tide,
1170
 Dat gescien sal wide ende side.

Hoe si dese tide ordineert, ende besceet, oec haer wesen. .xv.

 Het es te weten, naden aerd
 Alse ons bescrivet Huldegard,


[p. 3,287]

 
 Dat (in desen jegenwordegen tijd,
 Daer gi nu alle in sijt).
1175
 Ende doen si dit seide openbaer,
 Screefmen .x.c cc jaer
 Ende .xx. mede, dat verstaet;
 Maer vanden irsten tide des irstes etaet
 Sijn oec .xx. hondert jaer,
1180
 Ende tbeginsel vanden irsten daer
 Toten andren tide, so was
 .xi.c jaer, alsict las;
 Ende oec so es te weten met:
 Dat vierde tijt tonser wet
1185
 Leden sijn, daer si af seget,
 Daer nu niet ane geleget,
 Ende daer si vele af spreket mede,
 Ende propheteerde oec selsenhede;
 Maer vanden viften tide nu,
1190
 Daer nieman af weet, dat secgic u,
 Dat inde, hoe lange het sal staen,
 Daer af willic spreken gaen.
     Het es oec te weten wale,
 Ende oec so spreket in sine tale
1195
 Eugenius, die paus, sijt gewes,
 Dat haer boec geautoriseert es,
 Ende uutgegeven overwaer
 Van desen paus openbaer,
 Te Trie[r], in ene consilie groet,
1200
 Daer men overlas den boec albloet.
     Nu hebbent die papen tot nu bedect,
 Ende hebbent den leken niet ontect,


[p. 3,288]

 
 Om dinge die daer in staen,
 Die ic vord wil bringen saen.
1205
 Wat helpt, datment verholen doet
 Die dinge, die emmer gescien moet.
 Al borgic mede dese prophesien,
 So dat ic nemmermeer ant lien
 Ne wilde comen, nochtan om dien,
1210
 Die dinc, die ember moet gescien
 En soude daerom niet achter bliven.
 Om dit, so willic coenlijc scriven,
 Ende leken lieden doen verstaen
 Gelijc die prophecien gaen.
1215
      Ic hope, dat enich here mi sal
 Lonen noch, dat ic hier al
 Dese verborgen dinge make,
 Daer mi oec swaer af es die sake
 Vord te bringen, in dietsce word.
1220
 Ende oec, so hebbic daeraf gehord
 Verwet, dat ic node horde,
 Ende dat minen sin sere storde,
 Om dat ic dit vord wilde bringen.
 Nochtan, wat si daerom dingen,
1225
 Diet beniden, dat verstaet,
 Die haer valsce quade saet
 Gesait hebben die werelt wijt,
 In saels niet laten om haren nijt,


[p. 3,289]

 
 Ic saelt den heren laten weten,
1230
 Daer mi al goet af es beheten,
 Van Jans monde die heet Visier.
 Dor mijn[s] heren wille, salic hier
 Dese heymelijcheit laten verstaen,
 Om dat ic hope noch, sonder waen,
1235
 Dat ic sijn pape sal wesen hierna.
 Om dese dinc, elc hier versta,
 So aventuric dit te doene.
 In roec, wie maken sal die soene,
 Op dat ic die vrienscap daer met gerake,
1240
 Vanden here, die[n] ic dit make,
 Dien ic noch noemen sal na desen,
 Daer hi eer bekint sal wesen,
 Dats, int inde vanden boeken,
 Daer salic sijns noch meer roeken.

Huldegards prophecie, van enen visione, datsi sach. .xvi.

1245
 In desen tiden, dat Huldegard
 Irstwerf prophenterende ward
 Was si out .XLiii. jaer,
 Maer lange eer was openbaer
 In haer herte hier af dat wesen.
1250
 ‘Ic, Huldegard, die spreke van desen


[p. 3,290]

 
 Gescienesse, die selen gescien,
 In ere claerheit hebbic versien
 Ende verhord ene stemme scone
 Spreken nederward, vanden trone:
1255
 O Minsce, broe[s]ch, van ascen comen,
 Die dinc, die du vernomen
 Ende gesien heefts, ende gehord,
 Waerom en brincstu dat niet vord?
 Maer du best vervaert in die sprake,
1260
 Ende simpel texponeren die sake,
 Ende ongeleert te scriven mede,
 Maer du sout scriven dit ter stede,
 Niet bi di selven, secgic dan,
 Noch oec bi geen andren man.
1265
      Maer biden wille, diet al weet,
 Entiet al siet ende ondersceet,
 Ende dien geen dinc es verholen,
 Van hem es dit scriven bevolen.
 Doemen screef ons heren jaer
1270
 M. ende C. al openbaer,
 Ende daertoe oec .XL. vord,
 Wardic so harde sere becord
 Met ere groter blixen, die quam
 Uten hemel, alsict vernam,
1275
 Dat si dor mijn herssenen ginc,
 Ende dor mijn herte ende bevinc,
 Ende al mine borste also wale
 Beginc die vlamme te dien male,
 Ende si en bar mi in genen sinnen,
1280
 Maer si verwarmde mi van binnen,


[p. 3,291]

 
 Ende gaf mi .i. gedinken daer,
 Die expositien, wet vorwaer,
 Van den souter, ende oec met
 Die [e]wangelien, ende al kersten wet.
1285
 Ent doude testament, ende nuwe mede,
 Begrepic daer van dier claerhede,
 Daer ic te voren en wist af niet
 Een twint te lesen, wats gesciet,
 Noch vanden silleben ondersceet,
1290
 Noch geen bekinnesse, godweet,
 Haddic daeraf, van genen saken
 Die nu in mijn herte smaken.
     Maer vand[i]en dat ic .xv. jaer was out,
 Stac mi int herte dese gewout,
1295
 Tot desen tiden, [v]an wonderlijcheden,
 Dat mi nu verclaerd ter steden.
 Altoes haddic en gevoelen daeraf,
 Dat ic noyt ute ne gaf,
 En genen man van desen doene,
1300
 Sonder lieden van religioene
 Die in minen geselscap waren.
 Anders wildict niet openbaren.
     Doen ic sach dese visioene,
 En wassic niet in droemsdoene,


[p. 3,292]

 
1305
 Noch in slape, no in frenesie,
 Noch belokenre ogen nie,
 Noch buten der orne horne mede,
 No in onbequamelijc stede,
 Sone ward mi dit niet ingegeven,
1310
 Maer wakende in mijn herte bescreven,
 Ende met puerre gedachte, siende claer
 Van binnen den ogen openbaer,
 Ende in die oren beroerende geset,
 Ende in bequamelijc stede met.
1315
 Naden wille Gods dese dinc
 Ic ter meniger stat ontfinc
 In mine kinscheit. Maer doe ic was
 Te volmaecten comen na das,
 Ende daer in gestarct oec vorwaer,
1320
 Doen hordic dese word daernaer
 Vanden hemele comende vord:
 ‘Scrijft dat gi siet ende hord!’
     Nochtan dat ic dit hord ende sach,
 Sone dorstics doen en geen gewach,
1325
 Om der liede messelike worde,
 Noch oec scriven dat ic horde,
 Tot dat mi God ene geesele sinde,
 Daer ic af moeste doen int inde
 Op mijn bedde licgen gaen,
1330
 Met groter siecheiden bevaen,


[p. 3,293]

 
 Daer af wel wiste[.] die waerheden
 Selke edele joncfer van goeden seden.
 Ende doen ic hier af becomen was,
 So begondic dit scriven na das
1335
 Dit visioen, dat in mi bleef;
 Daer ic .x. jaer wel over screef,
 Eer ic dit wel tenen inde brachte,
 Dat God sende in minen gedachte.

Huldegards prophecien van enen visione. .xv[i]i.

 In desen tiden, alsic las,
1340
 Dat Heinric eertsbiscop was
 Te Mensen, in die goede stede,
 Ende in dien tiden oec mede,
 Dat Coenraet coninc was aldus,
 Ende onder den paus Eugenaus,
1345
 So was dit visioen gesien
 Ende dese worde gescreven na dien.
 Wie ontploken oren heeft,
 Die hore, wat si uut geeft,
 Ende sette sine verstannesse daer an,
1350
 Desen spiegel te verstane dan,
 Die ic hier uut sal geven,


[p. 3,294]

 
 Daer ic van gode toe ben gedreven.
 ‘Ic secge, na ons heren gebort
 M. jaer, ende .c. [ende .XL.] vort,
1355
 So sal die leringe, dat wel wet,
 Der apostele entie gerechtecheit met,
 Alse in leke, ende in geleerde,
 Van hare berne[n]de minnen faelgeerde.
     Doe sagic te aq[u]ilonen wert,
1360
 Daer mi worden geopenbaert
 Vif steden staende, saen.
 Die ene alse een hont gedaen,
 Die virijn waer, sceen[t] [. .] daer,
 Maer hine beelde niet vorwaer.


[p. 3,295]

 
1365
 Na, dander was een leu na dit,
 Van gedane tusscen sward ende wit.
 Die derde alse .i. bleec pard,
 Dat vierde alse .i. verken sward,
 Dat vifte alse .i. wolf grijs,
1370
 Ende stond[en] gekeert in alre wijs
 Te occidente[n] ward, godweet.
     Doen hordic ene stemme secgen gereet:
 ‘Al waer dat sake, dat alle dinc,
 Die de eerde nie bevinc
1375
 Tsinen inde nu bekeerde,
 Ende der werelt haer cracht faelgeerde
 Ende alle gestichte ten inde gingen,
 Nochtan, sone soude, in waren dingen,
 Die brut, die heylige kerke mijn
1380
      Daer bi niet gesconfiert sijn,
 Al es dat haer berechters quaet
 Niet en doen na haren staet,
 Maer int inde der werelt vorwaer
 Sal si starker sijn daernaer,
1385
 Ende scoenre, ende clarre opstaen,
 Dan si nie vort ward gedaen.’


[p. 3,296]

 

Dat bedieden van desen .v. beesten in ere maniere. .xviij.

 Dit visioen, dat si hier sach,
 Ic u adus bedieden mach:
 Si sach te Aquilone[n] ward staen
1390
 Vif beesten, die ons sonder waen
 Vif tide beteken[en] hier.
 Alse een hont, gelike al vier,
 Was dat een, maer en bar niet,
 Ende dit bediet, alsmen siet,
1395
 Dat in desen tiden die liede,
 Gelijc den hont, in allen bediede,
 Ende bitende selen sijn oec mede,
 Ende selen bernende scinen gerede,
 Maer in die gerechticheit niet
1400
 Gods ons heren, wats gesciet.
     Die leu, die daer gevarwet was
 Na wit ende sward, alsict las,
 Die bediet den andren tijt,
 Die in desen varuwen overlijt,
1405
 Want dan sal die loep van desen tide
 Altemale omme[gaen] met stride.
 Maer som die liede die selen dan
 Goet sijn, dat merkic an


[p. 3,297]

 
 Die witte varuwe, dat verstaet,
1410
 Entie swarte, den quaden angaet,
 Dus was die leu geminget van tween,
 Dat niet wel droech overeen.
     Vanden bleken parde nu hord.
 Dat brinct ons den derden tijt vord,
1415
 Bedie die tijt heet hi bleec,
 Om dat hi den sonden geleec,
 Want hi sal sijns selfs vergeten,
 Ende hem ten sonden haestelec beten,
 Ende om dat so was dit bleec gedaen,
1420
 Om dat sal sijn macht verliesen saen.
     Dat swarte verken, dat bediet
 Den vierden tijt, ende anders niet.
 Om dat verken was so sward,
 So sal die loep des tijts so hart,
1425
 Ende in swardheiden werden gescepen,
 Ende met serecheiden so begrepen,
 In vulen sonden werden so quaet,
 Ende jegen die wet doen, verstaet,
 In vele sticken ende achter d[r]ingen,
1430
 Ende ongelove oec vord bringen.
     Die grise wolf, hier ter stede
 Bediet die vifte tijt oec mede.


[p. 3,298]

 
 Hi heten grijs, dat verstaet,
 Om dat men in desen tiden gaet
1435
 Met rove, ende met steelne met.
 Daerom es hi na den wolf geset,
 Omdat hi roeft, ende nemt gerne
 Al dat hi vint in sinen deerne.
 Grijs heet hine daerom hier,
1440
 Om dat hi es oec ongehier.
 Dan sal die tijt hem also keren,
 Ende grijs werden, wiltmen leren,
 Ende na den wolf slechten dan,
 Want grote her[.]en selen vaen an
1445
 Alre hande dinc te nemene mede.
 So selen die arme oec gerede,
 Ende selen striden om roef gewinnen.
 Dan comt die tijt der omminnen,
 Daer menige ziele om ward gevaen,
1450
 Die nembermeer en mach ontgaen,
 Daer die oreeste van desen oreeste
 In die helle, met enen meste


[p. 3,299]

 
 Toten hemel op sal slaen,
 So dattie sone des lichts al
1455
 Sijn marteleren, die boven al
 Gode hebben gedient, ende oec niet
 Sijns en loechgeden, wats gesciet,
 Maer daer verloren, dar tviants kinder
 Jegen waren, in allen hinder.
1460
      Ende dese beesten te occidenten ward
 Waren gekeert in alre vard,
 Want dese vallende tijt
 Selen vallen, des seker sijt,
 Metter sonnen van occident,
1465
 Gelijc si op gaet, ende neder omtrent.
 Alsoe doen die minsce vort,
 Deen ward geboren, dander vermort.
     Dit sijn vif tide nu volcomen,
 Die ic u hebbe uut genomen
1470
 Van Huldegards boeke, alsict weet,
 Datmen van Divinen heet.


[p. 3,300]

 
 Nu salic u vort, uut Civias,
 Bedieden, dat een haer boec was,
 Daer sijt scalkelec in doet verstaen.
1475
 Ende om dit wassic berespt saen,
 Vanden genen, dat verstaet,
 Dien dochte dat hem te na gaet.
 In noeme hier en genen man;
 Die wille maechs hem trecken an.
1480
 Nu hort dese prophecie vort,
 Daer ic aldus om was becort.

Wat Huldegard propheteert vander biddender orden. .xix.

 In desen tiden dat Huldegard
 Aldus propheterende ward,
 So sprac si aldus in haren persone:
1485
 ‘Het selen vort comen scone
 Erehande volc, als wijt weten,
 Die der liede sonden selen eten,
 Ende dit sel biddende orden wesen,
 Ende selen wandelen oec na desen
1490
 Sonder scaemte, ende selen mede
 Vinden neuwe quaethede,
 Ende vanden vroeden lieden dan,
 Ende van den gerechten kersten man
 Salse werden vermaledijt.
1500
      Starc ende gesont, des seker sijt,


[p. 3,301]

 
 Selen si sijn, ende uutgelesen,
 Maer van pinen ledich wesen,
 Ende ten exemple ten bidden ward
 Selen si setten haren aerd.
1505
      Ende selen studeren alte sere,
 Hoe si mogen uten kere
 Gewarege geleerde bringen dan,
 Ende metten mogenden riken man
 Die onnosele arme mogen doden,
1510
 Ende die mogende, om hare node
 Van haren lichaem, treckense an,
 Alle delectacien der werelt dan
 Leiden si in sonderlijchede.
     Die viant wortelt in hem dan mede
1515
 Vierderhande saken na die dinge:
 Dat irste dat es smekinge,
 Dander haet ende nidechede,
 Terde ypocrisie mede,
 Ende dat vierde es mesprake.
1520
      Nu hord van smeken haer sake.
 Si smeken, om datmen mildelike sal
 Hem geven, daer omme overal


[p. 3,302]

 
 Si haten weder, alsmen ontseget
 Hem, ende enen andren weget.
1525
      Si sijn ypocriten, om dat sy
 Elken selen behagen daerbi;
     Mesprekers, omdat si hem loven,
 Ende setten hem selven altoes boven,
 Ende andere lachterense in allen tide,
1530
 Om te verleiden die simpel lide.
 Dese sijn sonder devotie twaren,
 Ende sonder exempel der martelaren.
 Nochtan selen si spreken starke,
 Ende an hem trecken, als ic merke,
1535
 Die prinsen van der kerken saen,
 Ende selen aftrecken, sonder waen,
 Den gewarigen herde sine atente,
 Ende waer si mogen sijn sacramente.
     Si selen an gripen der armer goet,
1540
 Wanen dat oec comen moet,
 Der sieker, ende der onsaliger mede.
 Si selen trecken altoes ter stede
 Daer vele volx vergadert es,
 Ende an hem trecken, sijt seker des.
1545
      Si selen der manne wive leren,
 Dat si haren man ontkeren,


[p. 3,303]

 
 Ende bedriegen; al eest gestolen,
 Dat sijt hem geven verholen.
     Si selen ongenoemde dingen,
1550
 Ende qualike bejaecht, te gader bringen,
 Hoet es bejaecht: ‘Gevet ons nu,
 Ende wi selen bidden vor u.’
     Wacht die dit aldus nemen,
 Ende der onsaliger dinc getemen!
1555
 Eest van morde, eest geroeft,
 Eest gestolen, eest onthoeft,
 Eest van perseme, eest ontcrecht,
 Eest van voercope oec echt,
 Eest van goede te dage geset,
1560
 Eest van overspele oec met,


[p. 3,304]

 
 Eest keefdoem, of versworen,
 Ofte dade een der kerken toren,
 Dat waer jegen tsacrament,
 Eest ongelove oec omtrent,
1565
 Eest coman, die valsch jaget,
 Eest ridder, die niemen verdraget,
 Eest here, die loes es ende tyran,
 Eest een die es inden ban,
 Eest van valscheiden quaet,
1570
 Eest van alder quader daet,
 Eest van verraetnesse ende van stride,
 Eest van hate, eest van nide,
 Eest van wiven luxurieus,
 Ende haren manne niet sijn preus,
1575
 Eest van valscen orconden,
 Eest van dorperliken sonden,
 Die jegen naturen sijn gedaen,
 Die ic niet wil doen verstaen,
 Al leefde een oec jegen die wet,
1580
 In wat sonden hi es besmet,
 Mach hi geven, so es hi quite
 Gewijst van hem daer met vlite.
 Om des duvels verledenesse,
 Ende der sonden soetenesse,
1585
 Ende om een blide leven te leiden,
 So maken si .i. cort gereiden


[p. 3,305]

 
 Der zielen ter verdoemenesse.
 Dit sijn ongewarege lessen,
 Elken diere met omme gaet,
1590
 Dien dus bedrieget dat aflaet.’

Hoe daer die liede te hem selven comen, ende werdens geware. .xx.

 ‘Doe saelt bequame hem wesen al
 Wanen dat oec comen sal,
 Ende tfolc sal van dage te dage
 Quader werden alle sla[. .]ge,
1595
 Ende hard ende trege, hoe soet gaet.
 Ende alst van desen dinc, verstaet,
 Ende geproeft heeft gereit
 Die verleidinge, entie quaetheit,
 Sone selen si dan nemmere geven.
1600
 Ende alst geven es achterbleven,
 Sel[e]n si hongerech sonder waen
 Vore der lude huse gaen,
 Alse dovende honde geopenbart,
 Die ogen hangende nederward,
1605
 Ende oetmoedich, dat verstaet,
 Nader tortelduven beraet,
 Ende dit selense al doen om dat:
 Om broets dan teten sat.


[p. 3,306]

 
     Dan sal tfolc roepen vort,
1610
 Ende tot hem secgen dese wort:
 Wee u, onsalige kinder der droefheit,
 Die werelt die heeft u verleit;
 Die viant die heeft u gebreidelt,
 Ende u vleesch in luxurien gestelt!
1615
 U herte die was sonder smake,
 Ende u gedochte in alle sake
 Was ledech, ende idel met,
 U ogen waren hier in geset,
 U lichaem weldich in alre wise,
1620
 Van goeden dranke, van goeder spise,
 Die si altoes begeren na das,
 U voete snel, waer soet was,
 Te lopen ter quaetheit.
 Gedinct, dat gi om salicheit
1625
 Die ordine had ontfaen,
 Ende gi daer jegen hebt gedaen.
 Vor salicheit, coesdi nidecheit,
 Ende vor armheide, rijcheit,
 Ende vor simpelhede, mogenthede,
1630
 Vore devoceleke smekinge mede,
 Vore heylicheit, ypocrisie,
 Vore bedeleren, hoverdie,
 Vore lereren, ongestadichede,
 Vore martelaren, weldichede,


[p. 3,307]

 
1635
 Vore confessore, winnende sake,
 Vore genadicheit, mesprake,
 Vore religieus[-], vrecheit,
 Vore oetmoedich[-], ophevenheit,
 Vore salicheide, hartheide,
1640
 Vore suetecheit, beclagers mede,
 Vor gemackelijcheit, persecutie quade,
 Vor ontfermenesse, ongenade,
 Vore die minne gods, die werelt,
 Vor te[m]pere der sonden, met: gewelt,
1645
 Ordineren des gemaecs,
 Die alle dinge na die saecs,
 Verswelgere alre spisen,
 Begeren in vele wisen
 Alre eren, ende wachtere,
1650
 Verhelere van allen lachtere,
 Mogende ende nidech mede,
 Ane gripere der ongestadechede,
 Predicaren der behaechlijchede,
 Ende ave treckere der rijchede,
1655
 Ende wech werpers der arme goet,
 Ende raetgevers der prinsen groet,


[p. 3,308]

 
 Mumeringe der groter heren,
 Verleidere, der wive onteren,
 Ende sayeren der tweste mede,
1660
 Ende huse stichters in groter stede,
 Opgaende tot in die locht.
 Ende als gi niet hoger en mocht
 Opward clemmen, sidi gevallen,
 O[n]gesiens oec hem allen,
1665
 Also alse Symon Magus dede,
 Die[n] bider bede sapostels mede
 Onse here dede vallen, ende breken daer
 Sine bene[. .], ende plaechde swaer.
     Dus sal u orden achtergaen,
1670
 Om u verleidenesse sonder waen,
 Ende om u quaetheide, secge wi.
 Gaet, lerer der quaetheit, gi,
 Ende vadere der verkeertheide,
 Ende kindere oec der scalcheide,
1675
 Die leringe van uwen wegen nu
 En wille wi nemmer, dat secge wi u.
 Aldus so ward te niewete, daer,
 Na mijn verstaen, al openbaer[.].’


[p. 3,309]

 

Ene prophecie vanden leken, hoe si die papen selen dwingen. .xxi.

 Noch seit vort dese joncfrouwe:
1680
 Daerna sal noch meren rouwe
 In die werelt oec gescien.
 Dan comt die clage vort mettien
 Toten oversten rechter mede,
 Die dese clage ontfaet ter stede,
1685
 Ende recht over hem met gerechte,
 Ende sint sine plage, sonder gevecht,
 Op die quade, die sonden leren
 Dat leke volc, ende verkeren
 Haer leren in die onsuverhede.
1690
 Dus sent onse here tyranne gerede,
 Die haer onvriende ende viande sijn,
 Ende laetse regneren enen termijn.
     Ende aldus beginnense dat spreken:
 Hoe lange sele wi dese treken
1695
 Gedogen, van desen omgripenden dieren,
 Die hier gaen in wolfs manieren.
 Doe wi ave, het es tijt,
 Haer mogetheit ende haer abijt.
 Si souden ons geven medicine,
1700
 Ende si geven ons discipline,
 Bedi si hebben macht gerede
 Te binden, ende tabsolveren bede,


[p. 3,310]

 
 Ende hier om alse wrede diere
 Werdenwi bestrict in dese maniere.
1705
 Haer ondaet es op ons gevallen,
 Ende die kerke es met allen
 Bi hem verdroecht: want si vor das
 Niet en seiden dat recht was,
 Ende die wet si oec strueren.
1710
 Ende aldus die wolve verteren,
 Ende met overate verslinden.
 Van overspele si hem onderwinden,
 Ende bringen daer[.] toe vele met.
 Si judeceren ons buter wet.
1715
 Si sijn rovers vander kerke,
 Ende versmoren, alsict merke,
 Met hare vrecheit gerede.
 Ende met haren ambachte mede
 Maken se ons arm, ende vremde.
1720
 Gine hebt des gene sceemde
 Dat gi u ende ons verslent
 Ende ter ongenadeger cokenen sent.
     Daeromme met rechte so sele wi
 Metten vonnesse gods judiceerdi,
1725
 Ende selense deylen; want sy sijn
 Verleiders meer, dan lerers fijn.


[p. 3,311]

 
 Ende dit laet ons eer anevaen,
 Dat wi niet vervaren saen,
 Want gaen si aldus vord sonder
1730
 Bedwanc, si selen hebben onder
 Alle riken, ende distenberen.
 Segwi nu dus desen heren,
 Datsi na haren rechten abijt,
 Ende na haer regle leven ter tijt,
1735
 Ende haren dienst alsoe doen,
 Na diergelike daer vore ploen
 Die oude vader, die stichte dat,
 Oft gaet van ons nu ter stat.
 Ende dat gi hebt, dat lati hier,
1740
 Al haddi geweest noch also fier.
     Dit steet al in Scivias,
 In een boec, sijt seker das,
 Dat Huldegard verhoellijc maecte.
 In weet, hoe icker toe geraecte,
1745
 Ter dinc die dus heeft verholen
 So lange geweest, ende verstolen.
 Maer ic wanet mi god toe sinde,
 Om dat nu es biden inde
 Dat dese dinge selen gescien,
1750
 Want Daniel seget van dien,
 Ende oec seget mede Sente Jan,
 Dat cortelike sal comen an.


[p. 3,312]

 

Hoe die leke die ordenen selen berechten. .xxii.

 ‘Al deser gelike, ende vele meer
 Dan ic nu seide eer,
1755
 Vanden godliken verholenliken rechten,
 Selensi dit also verplechten,
 Ende met scarpeliker meningen mede
 Selense hem dat opwerpen[.] gerede.
 Wine willen niet dat gi nu
1760
 Selt regneren, dat secge wi u,
 Over ons, met uwen lande,
 Met beemden, met boschen menigerhande,
 Noch met genen eertscen goede,
 Noch gene dinge hebben in u hoede,
1765
 Daer wi prinsen af souden wesen,
 Ende met rechte geset vordesen.
     Ende hoe soude dat getemen u,
 Dat gi met uwer crunen nu,
 Ende met uwer casulen ende uwer stolen,
1770
 Meer ridders sout hebben tuwer scolen,
 Ende wapene mede, dan wi doen,
 Gi hebt des lange genoech geploen.


[p. 3,313]

 
 Hens niet bequamelijc, sijt gewes,
 Dat een clerc ridder es,
1775
 Ende dat .i. ridder oec clerc sij.
 Daerom ontrecke wi hem daerbi
 Datsi met redenen hebben, niet,
 Maer met onrechte, alse gi siet.
 Besie wi erenstelike daer nare
1780
 Met discrecien, ende nemen ware,
 Wat dat hem geoffert es
 Vore die ziele, sijt seker des.
 Dat sele wi hem laten gereet,
 Want dan es geen roef, god weet.
1785
      Dalmachtige god besciet allene
 Hemelsche rijcheit algemene,
 Maer engene eertsce dinge
 En horen te hem sonderlinge,
 Maer die werelike liede selent al
1790
 Ertsce goet hebben, groet ende smal,
 Ende die geestelike liede, dat hem hort
 Toe van geestelijcheiden vort,
 Salmen hem dan laten geheel,
 So dat niement des anders deel
1795
 Met rove, noch met genen sticken
 Vort ne sal dat mere ontplicke[n];
 Want, en seide niet, no ne geboet,
 Datmen geven soude albloet


[p. 3,314]

 
 Den enen sone: mantel ende roc,
1800
 Ende dander naect bleve alse .i. stoc,
 Maer hi geboet den enen geven
 Den mantel, ende den roc daerneven
 Den andren, dat verstaet.
 Des gelijcs wille wi dat gaet.
1805
      Den mantel sel den leken bliven,
 Om die breetheit, als wi scriven,
 Want si die werelt wijt oec souden
 Berichten, ende haer kinder houden.
 Daerom hort hem die mantel te dele,
1810
 Omdatsi te doen hebben vele.
     Ende den roc den geesteliken lieden,
 Daer wi haer noetdorfte bi bedieden,
 So dat si niet en gebreken.
 Daerom besie wi sekerleken,
1815
 Ende deylen alle die dinge saen
 Gereckelec, na onsen waen.
 Alsoe, so waer dat .i. mantel es,
 Ende een roc mede, sijt seker des,
 Onder geestelike liede werden vonden,
1820
 Dat wi den mantel nemen ter stonden,
 Ende gevene dies heeft te doene.
 Dits die wet der religioene.’

Hoe si te genaden selen comen. .xxiij.

 ‘Nu alse die tijt daer steet,
 Ende die leke sijn dus wreet


[p. 3,315]

 
1825
 Op die clerke ende op die papen,
 Ende hem nemen willen haer wapen
 Ende haer heerscap ende haer goet,
 So selen sijt met groter stoet
 Willen weren, entie biscops mede
1830
 Selen hem setten daer jegen gerede,
 Om dit met hem te wederstane.
 Maer alse hem die noet comt ane,
 Datsi met vechten, no met banne,
 Noch met absolveerne genen manne,
1835
 Noch met smeken, connen ontgaen,
 Noch met driegene, sonder waen,
 Noch niet en connen wederstaen,
 Dan comen si te hem selven saen,
 Ende geven hem oetmoedich daer
1840
 Van alre mesdaet openbaer,
 Al wenende, ende al clagende mede,
 Secgen si dese word ter stede,
 Omdatwi den aelmachtigen god
 In onse orden niet sijn gebod,
1845
 Noch in onse officie met,
 Hierom so si wi ontset,
 Ende om dat, soe es comen swaer
 Dese confuse nu openbar,
 Ende sijn verdruct, vanden genen
1850
 Die wi verdrucken souden altenen,
 Ende gereckelijc met gods vonnesse
 So si wi comen in dese messe.


[p. 3,316]

 
 Ende met rechte wi dit dogen,
 Want alle die werelt vermogen
1855
 Was onder onse roede vor desen,
 Gelijc dat wi souden hebben gewesen
 Onder goeds rode, godweet,
 Ende om dat, so dadewi gereet
 Alsoe vleeschelike sonde saen,
1860
 Ons en dorste niemen wederstaen,
 Noch argueren van onser daet.
 Ende om dat wi dan, dat verstaet,
 Met onsen besmetten handen onrene
 Tons Heren dienste gingen gemene.
1865
 Om dit, soe sijn onse viande nu
 Ons heren worden, secgic u.
     Ende dan selen minste ende meeste,
 Ende alle clerke, alsict vereeste,
 Geordineert ward oec dan,
1870
 Ende haer noetdorste hebben vortan,
 Ende also, dat in haer offerande daer,
 Ende in haer visitasie vorwaer
 En geen gebrec en sal wesen,
 Ende dat hem gebrect vord van desen,
1875
 Selen die leke berechten al.
     Ende in desen tiden vort, so sal
 Alle dese dinge in werelijchede,
 Ende oec mede in geestelijchede,
 Gelijc in der irster uren gereet
1880
 Des dages beginnen, godweet,
 Ende daerna vord ter derder uren
 So sal dit werc volmaect besuren.


[p. 3,317]

 
 Ende also in die seste vort
 Werdet volmaect dat daer toe hort.
1885
      Ende alle die grade vanden lieden,
 Die na dese seste ure bedieden,
 Selen verwandelen daerna saen,
 Ende ander maniere dan anegaen,
 Dan die sij nu hebben in scine,
1890
 Ende alsoe oec, dat elke ordine,
 Na haer recht ende haren staet na das,
 Daer si op gemaect was,
 Gereckelyc houden selen na desen,
 Ende daer met selense vri wesen.’
1895
 Hier gaet uut dat irste wee,
 Dier noch te comen staet twee.

Hoe die structie vanden papen weder gewroken sal werden. .xxiiij.

 ‘Ende alse dit algader es gesciet,
 Also alsmen anden leu siet,


[p. 3,318]

 
 In dat boec van Scivias,
1900
 Dattie leu hard ende starc was
 Boven ander diere, om dat,
 So selen die liede daer ter stat,
 Overmids die vrese van gode,
 Ende niet van en genen gebode,
1905
 Wrede stride selen beginnen,
 Ende werden vele groter onminnen,
 Ende menich sal dan comen ter doet,
 Ende vele stede in groter noet,
 Ende gebroken werden daernaer.’
1910
      Aldus seit Huldegard overwaer:
 ‘Gelijc dattie man met siere cracht
 Dat weke wijf heeft onderbracht,
 Also selc es die leu, die fiere,
 Dat hi verwint al ander diere,
1915
 Ende also gelike die wreetheit sal
 Van elken manne over al:
 Deen opten andren, wesen dan;
 Met wat quaetheiden dat hi can
 Sal deen den andren also verteren,
1920
 Bider verhoellen vonnessen ons heren.
 So wonderlijc sal dit gescien,
 Ende so haestelike, so onversien,
 Dat gene goede en can geweren,
 Deen en sal den andren deren.’

Hoe weder die heylige kerke ward gemeerrent. .xxv.

1925
 ‘Alse dus die liede sijn beseert,
 Ende van desen groten stride gepurgeert,


[p. 3,319]

 
 So selense in een verdriet slaen,
 Datsi so vele hebben gedaen
 Manslachte ende quader dinge.
1930
 Daerna selensi sonderlinge
 Die kerke eren, ende stichten mede,
 Ende dit anegripen met ernstichede,
 Overmids die vrese van gode,
 So selensi geven, om desen node,
1935
 Meer goeds dan nie te voren
 Die kerke. Dan salmen horen
 In dien dagen, dat met rechte
 Bruut sal heten van allen geslechte,
 Ende sal regneren met hoecheit groet,
1940
 Die te voren, vor dese noet,
 Keeskint was metten lieden.
 Dan selense nu weder mieden,
 Ende die structien selen onwerd wesen,
 So moede selensi sijn van desen,
1945
 Oftmens nembermeer soude getellen.
     Ende dan selc neuwe ordinantie mede,
 Van payse ende van gerechtechede
 Sal toe comen, dat daer af sal
 Wonderen sere der werelt al,
1950
 So dat si secgen selen dan:
 Dat nie en sach noch kinde man
 Dat sonech pays ward gesien.
     Ende die pays, die oec vor dien,


[p. 3,320]

 
 In den tijt dat god vorwaer
1955
 Geboren ward, die werdet daer
 In dien tiden voluut algader,
 Biden here den oversten vader,
 Want starke crachte selen opstaen,
 In grote prophecien, sonder waen,
1960
 Ende alle gerechtechede met
 Ward in wijf, in man geset,
 Ende in haer kindere overal,
 Al kerstenheit dore, breet ende smal.
 Dits een tijt van salicheiden,
1965
 Ay, here, laet ons des gebeiden!’

Hoe die sarrasine den pays nemen, ende optie kerstine comen. .xxvi.

 ‘Na desen pays, die nu ter ure
 Was al die werelt dure,
 Soe sal alse grote [vrese] comen
 Alse vore nie was vernomen,
1970
 Want, alse die liede hier in sijn
 In desen pays, in desen termijn,
 Sone selense gene vrese ontsien,
 Dat hem mach nemmermere gescien.
     Daerna selen ander dage in desen
1975
 Comen, die so vol selen wesen,
 Van allen rouwe boven al,
 Ende daer men op wenen sal,
 Met jammerliker stemme mede.
 Die propheten der minscelijchede,


[p. 3,321]

 
1980
 Om die vrese der destructien daer,
 Selense die doet begeren vorwaer,
 Ende selen secgen, dor desen toren:
 ‘Wach! dor wat si wi geboren.’
 Si selen begeren daer met allen,
1985
 Dattie berge op hem vallen.
 Ende den rouwe alre rouwichede,
 Ende die felheit alre felhede
 Bedecke nu hier ter stont
 Ende alle dage sal dan cont
1990
 Manslacht werden, ende ongerechtheit.
 Dat salmen vor niet tellen gereit.
     Ende dit selen heydinen bestaen,
 Alsic u sal secgen saen.
 Want, alse die heydinen weten dat,
1995
 Dat dese pays dus es gesat,
 Daer ic hier te voren af seide,
 (Dit was .i. seker wareide),
 Ende si weten dat dus staet,
 Datmen daer in den lande gaet
2000
 Sonder wapene, ende sonder vresen,
 Hebbensi dus gesproken te desen:
 ‘Die kerstine wille wi gaen doden saen nu,
 Met onsen wapenen, secgic u,
 Want si sonder wapene sijn,
2005
 Ende sonder cracht mede, in scijn.’


[p. 3,322]

 
 Ende aldus selense die kerstine dan,
 Met morde, met rove striden an,
 Ende selent strueren harde sere,
 Ende onderdoen menigen here,
2010
 Ende vele conincrike winnen,
 Ende strueren die stede oec daer binnen.’
 Dit sal doen die rouwe fijn,
 Die ic vore maecte in scijn.

Hoe die keysere van Rome haer macht selen verliesen. .xxvij.

 In desen tiden dat dit es,
2015
 Selen den keyser oec na des
 Sine machte werden genomen,
 Ende afgeworpen, hebbic vernomen,
 Sine hoecheit, ende sal nedervallen,
 Ende alsoe dat keyserike met allen
2020
 In vele hande sal comen mede,
 Overmids die verhoelne godlijchede,
 Ende overmids haer quade treken
 So dat bina sal al gebreken
 Dat keyserike na dien tijt.
2025
 Want onnutte van seden, seker sijt,
 In allen dingen onbequame,
 Daeromme es nieman die getame
 Hem te eerne, van alden lieden.
     Coninge ende Prinsen, van vele maysnieden,
2030
 Alse tkeyserike es onder gedaen,
 Selen siere oec af sceden saen,


[p. 3,323]

 
 Ende aldus werdet gedispergeert,
 Want dat nieman te werne begert.
     Dus sach yegewelc vorwaer
2035
 Enen coninc maken daernaer,
 Dien si onderhorech selen wesen,
 Ende dan selensi secgen na desen:
 Dattie groetheit van rome,
 Ende hare keysere, alsict gome,
2040
 Meer gebordent waren te voren
 Dan hem eerlijc was in horen.
     Ende alse dese keyserlike crone
 In dere manieren aldus onscone
 Gesceden es, so dat si niet
2045
 Vercomen mach, wats gesciet,
 Dan selen deylande sceden algader
 Vanden paus, den eertscen vader,
 Want bedie no prinse allene,
 Noch ander liede oec en gene,
2050
 Alse wel geestelijc liede, hoe soet gaet,
 Alse werelijc liede, dat verstaet,
 Want sine selen dinc ne gene
 Van religioene vinden gemene
 Inden paus, van doechdelijcheden,
2055
 Dan girech[-] ende ongerechticheden.


[p. 3,324]

 
 Dan selense ander meester maken,
 Ende artsbisscopscepe om dese saken,
 In andren namen, in menigerhande rike,
 Die vord dragen ende selen wiken,
2060
 Ende also, dat die paus tien tide[.]
 Verloes sine macht wide ende side[.],
 Dat hi cume Rome behout,
 Met lettel lants, van cleinre gewout.
 Ende dat sal comen met striden toe
2065
 In enen dele, ende som alsoe
 Met gemeinen rade mede,
 Van geestelijcheide ende van werelijchede,
 Diet ordineren selen ende vorsien.
 Ende elc prinse die sal nadien
2070
 Sijn rike regeren ende sine liede,
 Also dat yegewelc tien tiede,
 Meestre ende aertscebiscop met,
 Tvolc berechten na die wet,
 Ende ter gerechticheit ward leren,
2075
 So dat si niet weder keren
 Ter quaetheit, ende ter trecheit swaer,
 Die si vore hadden daer.’

Hoe hem elc minsce castien sal biden andren. .xxviij.

 ‘Rechte als dit dus es gesciet,
 So sal die felheit hebben verdriet,


[p. 3,325]

 
2080
 Omdat si aldus gecranct es.
 Ende onderwilen, sijt seker des,
 Proeft si haer dan op te stane,
 Maer die gerechticheit in haren gane
 Wedersteet algader dese dinge,
2085
 So dattie liede, sonderlinge
 In dien dagen, ter ouder gewone,
 Ende ter ouder leringe in allen doene
 Vanden andren, die voren waren
 Alse in ere [..]werden, sijn toe gevare[n],
2090
 Ende andie keerden ende die houde[n];
 Ende doen yegewelc coninc boude,
 Ende prinsen, ende biscope met,
 Hebbensi hem daer toe geset,
 Datsi hem castien daer
2095
 Biden andren so openbaer.
     Want alse die ander sagen leren
 Gerechticheit ende leven met eren,
 Doen nam yegewelc daer omtrent
 Anden andren castiement,
2100
 So dat elken scande dochte
 Die also niet leven mochte.
     Ende alsi dus ane hebben genomen
 Die doget, so sal weder comen


[p. 3,326]

 
 Die locht te haer selven opter stat,
2105
 Ende sal soete wesen na dat,
 Ende die vrucht bequame dan
 Die de eerde sal bringen vordan,
 Entie liede starc ende gesont.
     In dien tiden oec terstont
2110
 Selen vele propheten sijn,
 Ende vroede liede vele in scijn,
 Ja alsoe, dattie verholenhede
 Vanden prophetien ter stede,
 Ende vander vroeder scrifturen aldaer,
2115
 Te vollen werden openbaer,
 Ende haer sonen ende haer dochtere mede
 Selen daer propheteren gerede,
 Ende dat in selker reinichede,
 Ende in selke[r] gewarichede,
2120
 So dattie lucht in hem ne can
 Niet ne can bespotten vortan.
     Ende in al selken geest vorwaer
 Selen dan propheteren daer,
 Gelijc dat gods propheten daden
2125
 Wilen eer bi gods genaden,
 Ende in dier gelike oec mere
 Dattie apostelen daden ere,
 In hare manieren, alsict las,
 Selen si leren daer na das,
2130
 Wies leringe dat boven ginc
 In den verstane al eertsce dinc.’


[p. 3,327]

 

Hoe die quaetheit entie felheit daerna striden jegen gerechticheit. .xxix.

 ‘Nu oec binnen desen tiden,
 Dattie liede dus verbliden,
 So comen vord so vele heresien,
2135
 Ende so vele quader dorpernien,
 Met andren quade wallet vord,
 So datmen dan vander gebord
 Van Antkerste bediet ende seit
 Dat hi comen es gereit.
2140
 Ende die liede tien tiden weder
 Selen secgen op ende neder
 Dat selke mesquame vor das
 Bi haren tiden nie en was,
 Ende noch oec alselke [on]reinichede
2145
 Daer vore den tijt niet was mede,
 Alse in haren tiden openbart,
 Datmen versteet biden verkine sward,
 In den boec van Civias,
 Alsoe alsict hier vore las.
2150
      Ende alse onder tiden gerechtichede
 Regneert, so comt nidechede,
 Ende vecht daer jegen, ende brinct onder.
 Ende also nidecheit dusdaen wonder
 Driven wilt, met hare quaethede,
2155
 So sal dan comen gerechtichede,


[p. 3,328]

 
 Ende salse altemale verweren,
 Ende daerna alle confuderen;
 Alsoe dattie werelt nie
 In sonegen stote quam als die,
2160
 Ende vord salsi altenen wesen
 Op gedaen oec na desen.’
     Tote hier sijn nu vortbracht
 Huldegard word bi mire cracht,
 Van vif tiden, tot hier volcomen,
2165
 Die uut .ij. boeken sijn genomen;
 Uten boeken van haren Divinen,
 Daer ic mi sere om moeste pinen,
 Ende uten boeke Civias,
 Dat oec swaer tonbindene was.
2170
 Nu es daer een derde boec met
 Daer haer epistelen sijn in geset,
 Daer ic oec af scriven sal
 Datmi orberlike donket al.
 Nochtan saelt mi swaer wesen,
2175
 Want hets onbestuer int lesen.

Huldegards prophecien ute haren epistelen. .xxx.

 Si seget aldus in haer epistelen,
 Daermen vele uut mach tellen
 Dat Christus tijt, een manlijc tijt
 Geheten es, des seker sijt,


[p. 3,329]

 
2180
 Want lange jare durende was
 Die tijt in starcheit, sijt seker das.
 Daerna die manlijcheit hard
 Van hare starcheit geworpen ward,
 Ende nederginc, dat verstaet,
2185
 Tote inder wiveliker staet,
 Ende es aldus daer in gekeert.
 Dit heeft gerechticheit onteert,
 Bedi in desen tiden, godweet,
 Doet yegewelc man gereet
2190
 Dat hem behaget, van alre dinc,
 Datmen te voren niene bevinc.
 Daerombe es die kerke neder gegaen
 In desen tide, sonder waen,
 Bedi sine heeft nu genen staf
2195
 Van meester[.]scape, daer si af
 Gebeterd mach werden te der stede,
 Noch daer si op resten mach mede,
 Maer die verkeerde wachter onwijs
 Stoet so sere na ere, na prijs,
2200
 Ende na tgoet, ende ward so vrec
 Dat al met hem valt inden strec.
 Den riken selen dese broeders,
 Die vander kerken souden behoeders
 Wesen, ende selen hem raden dat,
2205
 Datsi mogen in elke stat
 Haer liede sceren gelike scape,
 Omdat si mede der comenscape
 Selen hebben daer te bat.
 Om dit, so selense den riken dat


[p. 3,330]

 
2210
 Raden, den lieden dit te doene.
 Bedie heet dese tijt sonder soene,
 Want gene soene si dan maken,
 Maer werringe in allen saken.
 Om dit dese dach heetse nu
2215
 Des duvels dage, secgic u,
 Dits die tijt van perssen swaer,
 Ende van destruxien openbaer,
 Daer alle quade dinc op comt,
 Ende omdit menne onwerd noemt.

Een visioen dat Huldegard sach inden hemel. .xxxi.

2220
 ‘Binnen minen live volcomelike,
 Sagic, met ogen sekerlike,
 Een levende licht, daer ic in horde
 Ene stemme secgen dese worde:
 O dochter, bruet, die crone der eren
2225
 Sal vanden hoede nu vort meren
 Genedert werden, ende sere te gaen,
 Ende haren mantel, sonder waen,
 Van hare rijcheit gemindert werd,
 Want sine hebben niet openberd


[p. 3,331]

 
2230
 Den tijt, no bekint met,
 Die ic hem te kinne had geset,
 Ende haren ondersaten ter stat
 Hadde gegeven te leerne dat.
 Want die uder sijn gegeven
2235
 Om te voeden die cleine int leven,
 Die gi niet rechte maket blide
 In den tide[.], maer in ontide.
 Daerom die kindere, die pelgrine,
 Van honger sterven selen snime,
2240
 Want gerechte leringe en es niet
 Vord bracht, daerom dit gesciet.
 Hen es .i. stemme daer toe geset,
 Maer sine roepen niet daer met.
 Hem sijn die werken met gegeven,
2245
 Maer sine werken niet daerneven.
 Si willen bliscap hebben groet,
 Sonder enich verdingen bloet.
 Si willen loen hebben gerede,
 Sonder enigen dienst mede,
2250
 Maer die loen van gode vorwaer
 Moet doen die werken daernaer,
 Ende om dat gi dit niene doet,
 Sones ons god niet wel gemoet,
 Ende sent ons die geesele om dat,
2255
 Want gi sijt ons so dure gesat.
 Om dit sal u vriheit dan
 Vergaen, gelijc dat Chanaan


[p. 3,332]

 
 Sine benedixie verloes hier voren.
 Dese geeselen selmen horen.
2260
 Daerna ander ende quader vele
 Selen comen op hem te dele,
 Wa[n]t die duvel in hem sal
 Van u secgen quaetheit al.
 Hi sal secgen: ‘Ate, ende werscape,
2265
 ‘Ende alrehande geselscape
 ‘Na minen wille vindic indese,
 ‘Daer om eest recht dat ic wese
 ‘Met hem, ende ridder werde in hen,
 ‘Ende werscapen waer ic ben,
2270
 ‘Ende spelen na haer gevoech.
     ‘Maer, o ghi mine jongers genoech,
 ‘Die mi onderhorech sijt mede,
 ‘Ghi sijt mine dienres gerede,
 ‘Ende daerom alle vriheit saen
2275
 ‘Ende u ere ward af gedaen,
 ‘Al u roef ward u geroeft.’
 Dit seit die duvel, des geloeft,
 In hem selven in deser stat.
 ‘Maer wie ic ben’, seit hi na dat,
2280
 ‘Hort na mi in die sprake.’
 In dien tiden, alse dese sake
 Sal gescien, sal al tvolc wesen
 In so groten errore van desen,
 Dattet so quaet sal werden dan
2285
 Dat vore sach oec nieman,


[p. 3,333]

 
 Ende dese heet hi scorpione,
 In haer seden van allen doene,
 Ende in haer werke slangen met,
 Ende haer wege sijn geset
2290
 Ter nidecheit. Om dit twaren
 Sal der nidege wech vervaren,
 Ende die duvel sal dan comen
 Met blikecheit, hebbic vernomen,
 Ende met ansichte vort,
2295
 Ende sal secgen dese word,
 Ende in groeter heylicheit hem gelaten,
 Ende aldus comen na desen baraten,
 Ende den heren dus spreken an:
 ‘Hoe comt, dat gi desen tyran
2300
 ‘Met u hebt, ende wandelen laet.
 ‘Waerom gedoechdi haer overdaet,
 ‘Die al dlant besmetten nu
 ‘Met hare nidecheit onder u.’
 Dus sprect die viant den heren an
2305
 In behendicheit, alse .i. heylich man.

Vord vanden quaden geeste. .xxxij.

 ‘Dan selen die heren en lettel helden
 Na sijn word, ende dese scelden,
 Ende si en selens laten niet
 Daeromme, wat daer ave gesciet.


[p. 3,334]

 
2310
 Ende aldus so werd .i. werren daer,
 Dan comt die duvel echt daernaer,
 Ende seget: dese dronken quadien,
 Entie in luxurie dus vord dien,
 Ende altoes sijn sat van dranke, van ate,
2315
 Laticse yet lange in desen state
 Dat gise niet en werp[t] van u,
 Si selen destrueren, dat secgic nu,
 Die kerke, ende al kerstenhede.
     Dat volc, dat hier oec gaet mede,
2320
 Sal quade cappen dragen ane,
 Ende oec van menigerhande gedane,
 Ende na ene maniere gescoren sijn,
 Ende al haer leven selen si so fijn,
 Ende al haer seden setten na desen,
2325
 Dat elken sal behagelijc wesen.
 Ende daerna selen si altoes lagen,
 Hoe si elken mogen behagen.
 Gene wreethede selense minnen,
 Noch goet hebben in genen sinnen,
2330
 Ende inder vorhoede selense dan
&nb