[p. 31]
Het behoud van de wereld
voor Monique
Wie met een gedicht meezwenkt
hervindt het paradijs
als een licht dat lonkt
uit het gehucht
er is maar éen flikkering
die echt is
er is maar éen mond
die niet talmt om het woord
dat ik zo lang verwachtte
een meisje is niet louter
lichamelijkheid
ovarium van mijn
nog onvoltooid gevecht
met het wezen van de tijd
als zij moeder wordt
heeft mijn gedicht
eerzaam en volmaakt
het behoud van de wereld
geschraagd.
