[p. 104]
[Vanden nieuwen jare] XII1.
Nu dicht jeghens dat nie jaer,
Dat vrowet menich hartsen gaer.
Die leweric rust nu openbaer
Und acht daz winters nicht en haer;
5
+Zi vruwit zich des somer twaer,
Und wil sijn singhens nu bestaen.
Hair comt nu wel en blide maer,
Unt wil nu singhen hier und daer
Mit een vol soeste stemmen claer.
10
Ich vruchd mic nu, und daz is waer ....
Teghen den Mey gaen wel ghetayn
Dat willen waer alle vroechden hayn2.
Ze vrucht sich nu gaer sonder nijt
Teghen den lieven Meyen tijt;
15
Ze hoept, den winter is si quyt,
In vroechden si oec gaer verblijt,
[p. 105]
Ze ist vro doer alde werelt wijt.
Daer om salmense ymmer loven,
Dat se doer alde winter tijt .....
20
Wantet haghelt, vriest und daer toe snijt,
Des en acht si niet een fijt .....
Climmet nu mit grozer vlijt,
Daer om steyt si mit rijcher loveren (?)1
+Ze ist doch van natueren vri
25
Und edel van allen zeden daer bi;
Ze ist vroe voer al mich (?) we daz zi
Und is nu hogher moedes bli,
Und comt mit een zueten cri.
Daer om bid ich, tzerte reyn,
30
Daz du so leves, daz bid ic di,
Und wil ons zaytzen nuch, daz wi
Gaer vrilich sijn, ic und ghi,
Mijn ussercoren enich lely,
Und laetz uns vrolic sijn als si.
35
Du biste doch dien ic seker meyn:
Op aerden en weet ic liever gheyn2.
Nu is doch vroe die lewerich,
Und wil nu ymmer vroechden sich,
Und wil zich zaysen nu gaer vrolych .....
Daz nieu jaer vroechd se sich nu,
40
Daz ons sich toent wal zuverlich.
Des willen wi loven lustelic,
Und wesen vrolic al ghelijc,
+Ende niemant nu sijn hart bezwicht,
Hi en dien sijn leli trouwelic,
45
Und wesen nu malcander tru,
Des bidic, reyne hartzen, u3.
[p. 106]
Nu bidic allen hoeschen vrouwen,
Die vrou Venus al betrouwen
50
Daz se een bruut behouden
Want men zeghen pleecht dit te houwen .....1
Men mach dez anden voghelen scouwen,
Und Mey dan komt dan hier ghehouwen,
Und elc een ander nest moet trouwen,
55
Soe sijn si droevich alder saken,
Dat si elx jaers een ander nest moeten rapen2.
Dus ist den voghelen grosen scade
Tzo tymmeren uph en wankel lade.
Den winter doet hem keyn ghenade,
60
Hi en sceyde so altijt ynt ghewade
Mit reghen und mit sinen rade,
Tzo datse nummermeer nicht en vinden
Tsi van loveren of van blade.
+He toent altzijt sijn onghenade,
65
Daz is hem kommerlike dade.
Gi vrouwen, neemt dat in ghenen quade,
Hoe gi sijt ende in wat stade .....
Het is u een groet ghebrec ende nest te prenden,
Ende alle jaer een niewe te onderwinden3.
70
Daer an en wilt keyn vruut ontfaen,
Die gi huden of morghen avelaen,
Soe krinct di dinen eerliken naem.
Als gi coemt in een quaet gherucht,
Soe sprect een yghelic: ‘Laetse gaen!’
75
Ze kanse om haer oren slaen.
Zoe wie dat sinen daer lecht an,
Twaer recht dat hem scand wort ghedaen.
Soe wie dat daer niet voer en ducht,
Daz is een onbesceyden vrucht4.
[p. 107]
80
Grose eer is jo der vrouwen besceert,
Soe wie jo anders nicht en gheert
Dan eyn te hebben liev und weert,
+Und hem voer den nider verweert,
Und gi mit trouwer hartsen eert
85
Malcander uut sijn ghedicht.
Ich meyn wel dazt u nicht en deert;
Want als een hart uut sijn verteert
Om eynre die siner wael ontbeert,
Und dan cort mit sconen woerden gheleert
90
Und dan cort tzo een ander keert,
Wie solt hoer lof so sijn vermeert?
Als si hoer set der eeren ledich,
Mit recht waer si te prisen weynich.
Een yghelic sye aen sijn stayt,
95
Want wie mit loesheit omme gaet,
Und mit eynen vruntscop haet,
Und morghen aen en ander slaet,
Ende dan ghien quaet gherucht ontfaet:
Sijn si vrouwen weder man,
100
Het gheluc en issem dan niet quaet;
Und elc mit sconen woerden sayt,
Und een hem dan daer toe verlaet .....
.............
1Dit zeer bedorven en onverstaanbaar, sterk Duitsch gekleurd gedicht is niet alleen onvolledig doordat het ophoudt midden in eene strophe, daar ‘de weinige overige bladen van het Hs. verrot en onleesbaar waren,’ zooals v. wijn op de laatste bl. heeft aangeteekend, maar ook doordat een menigte verzen in de pen des afschrijvers zijn gebleven en ontbreken. Blijkens de achtste, alleen volledige, strophe bestond elke strophe uit 14 verzen met twee rijmen, waarvan 1-5 en 7-12 op hetzelfde rijm eindigden, terwijl 6 en 13 en 14 een anderen gelijken rijmklank vertoonen. De 7 voorafgaande strophen, die nu 79 verzen tellen, hadden samen 98 verzen groot moeten zijn.
Bij zoo groote onvolledigheid en verwarring deelen wij het gedicht mede zooals het er staat, en zullen ons niet vermoeien met het zoeken naar verbeteringen, 't Zou den moriaan gewasschen zijn.
Bij zoo groote onvolledigheid en verwarring deelen wij het gedicht mede zooals het er staat, en zullen ons niet vermoeien met het zoeken naar verbeteringen, 't Zou den moriaan gewasschen zijn.
+H. 130.
2Aan deze strophe ontbreken 2 verzen, die waarschijnlijk tusschen vs. 10 en 11 zijn weggevallen.
1Van deze strophe zijn 3 verzen weggevallen, waarvan 2 met het rijm op -ijt tusschen vs. 19 en 22, en één vs. met het rijm op -oven.
+H. 131.
2Aan deze strophe ontbreekt één der rijmen op -i, waarschijnlijk tusschen vs. 30-34.
+H. 132.
3In het eerste deel dezer strophe ontbreken twee rijmregels, in het laatste één vers op -ich of -ic.
1In het Hs. is de h van houwen doorgeschrapt, en door een andere letter - misschien eene r - vervangen.
2Van deze strophe zijn niet minder dan 5 verzen verloren gegaan, namelijk het zesde vers, dat moest rijmen op de twee laatste, en vier rijmen op -ouwen.
+H. 133.
3In deze strophe ontbreekt weder één vs., waarschijnlijk na vs. 67.
4In het eerste deel dezer strophe ontbreken twee der rijmen op -aen, alsook in het tweede, zoodat er weder 4 verzen zijn weggevallen.
+H. 134.
