Hoe is het moog'lijk met elkaar te praten

Zónder te praten, met geverfde mond?

Een fluisterronde gaat hier in het rond,

Onhoorbaar, geheimzinnig en verwaten.

 

Dit is de eeuwigheid: forsch en gezond

Fanfaronnades weerklinken te laten,

Waarvan de echo voortleeft naar de mate

Van elfen, preev'lend in de morgenstond.

 

Geen magischer bezegeling dan 't ding

Dat wederkeert zonder dit ding te zijn:

Hetzelfde wildbraad en dezelfde wijn.

 

En steeds dat roomblank volgehouden turen,

Waarmee elk bontgetooide feesteling

Voortzegt wat ongezegd blijft bij zijn buren.