‘Apollo, groote geest, een schuttersmaaltijd

Zij zonder ambrozijn u opgedragen!

Vergeef het vendel, dat het deze praal wijdt

Aan 't lager godendom der drinkgelagen!

 

Rijd hier niet binnen met uw zonnewagen,

Maar werp een straal in hun armzaal'ge vaalheid;

Ik weet, en daarom wil 'k uw bijstand vragen,

Dat gíj de schutsheer van dit gul onthaal zijt!’

 

De lichtgod doet wat goden doen: hij glimlacht,

En peinst, en laat wat zonnestofjes dansen,

Zendt zijn orakel uit naar 't gulzig schransen

 

En spreekt met fluisterstem: ‘De god laat weten,

Dat hij bij Zeus zich reeds heeft zatgegeten

Zonder de hulp van 'n schilder die zich slim dacht.’