De schuttersmaaltijd, - wie bedacht die naam?

Het woord schijnt aan de werk'lijkheid ontheven,

Voorgoed te loor, en met het woord tezaam

Zijn niet bestaande vormen neergeschreven,

 

Onwereldsch gestileerd, gloeiend aanzwevend

Op de verheven vleugelen der faam:

Titanen, eenhoorns, hippogryphen leven

En sterven in 't magnetisch tooverraam!

 

De wapenhandel werd tot arabesk,

Het bandelooze smullen een grotesk

En angstaanjagend zinderen van vonken.

 

Totdat een kreet die rijke wirwar rijt:

‘Het zijn de schutters!’ - en nog niet verklonken

Het vendel weergeeft aan zijn mensch'lijkheid.