Op zoek in 't Phrygisch land naar de gastvrijen, -

Uit hoofde van hun bokkige natuur

Te dun gezaaid helaas in die contreien, -

Stapten de twee goden in 't avonduur,

 

Als mensch vermomd, naar de armoed'ge schuur,

Waar Baucis sinds onheugelijke tijden

De ruwe wol spon en hurkend bij 't vuur

Voor haar Philemon 't avondmaal bereidde.

 

De oudjes schrokken, haalden kaas en honing

En wildbraad en wijn en menige zaak

Die zij voor het oogstfeest wilden bewaren.

 

De goden, zeer verzadigd in die woning,

Besloten 't land te straffen, niet uit wraak,

Maar enkel om die twee te kunnen sparen.