De vrouw die door een hèld verlaten wordt

Zal in een warmer schaduw voortbestaan:

Schijnbaar door hem in 't ongeluk gestort

Voelt zij haar donk're zinnen overslaan

 

Op zwoeler minnaars, minder dicht omgord,

Op weeke zwelgers, die haar ziel verstaan

Met wijn en mooipraten dat de avond kort

En stoorloos in de nacht doet overgaan.

 

En op haar eiland, waar haar hart nog bloedt,

Vinden de rijkste moog'lijkheden vorm:

Er kwam een vreemdeling, er woei een storm

 

Die hem haar toedroeg: morgen zal hij komen!

Zij voelt zich in zijn wijnrank opgenomen

En speelt met panters uit zijn panterstoet!