Om schuld te boeten doodde hij zooveel

Aan monsters: leeuwen, draken, waterslangen,

Dat hij zich met hun tanden kon behangen

Ter pantsering van ieder lichaamsdeel.

 

Maar toen het ging om Kerberos te vangen,

Springlevend en met ongeschonden keel,

Voelde hij zich als held op een tooneel

Verlevendigd met dwaze satyrzangen.

 

Hij was onwennig. En het bleek een spel

Dat alles van zijn heldenkrachten vergde:

Zoo spart'lend was het monster en zoo woest.

 

Pas toen de hond boven vrij rondliep, tergde

Hem 't raadsel of hij hem nu dooden moest

Of weer terug moest brengen naar de hel.