Brief van Hooft.
Hooft aan Tesselschade.1
Mê Joffr.e
Wel magh V E haere miltheit rouwen, die mijn' lieve Leonor ende Susanne, elk met een glas van Vaederlijken naeme2 ende geest beschonken heeft. Want wy slachten alle de rijke lujden, die, hoe zij meer hebben, hoe zij meer hebben willen. Ook waer jck noode doodt gedeelt, ende had daerom geirne, op den grootsten Roemer, gemaelt het voorighe ende deerlijk verongelukte:
Op de twee kleener daer nevens gaende, die tot last van twee schroeven3, Bachus en Ariadne, zullen dienen, wenschte wel dat V E geliefde te stellen:
Op twee andere kleene tot de zelfste schroeven, dunkt mij dat, om de verandering, ende voor de Leeken, niet quaelijk komen zoude deze ujtlegging van 't bovenstaende:
De glaezen terug krijghende, zal jck V E bedanken, naer behooren. Ondertussen doen 't mijn' Huisvrouw ende Suseken ten hooghsten, ende zenden hiernevens de bom4 gestoffeert met lekkernijen. Maer jck duchte dat ze V E zoo wel niet zullen smaeken, als mij de veersen gevult met overaerdighe invallen, zonderling dat:
Ick heb 't sonnet aen den Ridder Reael bestelt1, daer wij onlanx ten eeten waeren bij Joffr.e Dimmers met haeren spikspelder nieuwen man2, dien zij, ujt loutre klinklaere liefde, heeft aengeslaeghen. d' Andere dichten heb jck geschreumt3 te kladden, maer ujtg[e]schreven, wat verstelt4, ende betuttelt5 nae mijnen zin, op dat V E haere keur hebbe, om die in hun wezen te laeten, oft te veranderen. Het Koninxliedt6 staet tussen hangen en wurghen, ende kan quaelijk aen zijn eindt raeken. Want mijn geest is zoo verzoopen en verzonken in 't rijmeloos schrijven mijner Historien, dat hem de wieken te nat zijn, en in te diep een kujl steeken, om vlucht of vejrt nae de poëetsche lucht te maeken. V E verght het hem nochtans. Maer dit zeidt hij daer toe:7
Hier ziet V E den strijdt tussen kracht en zucht. Deze heeft 'er nochtans ujtgepijnight 't geen hier nevens komt op 't verjaeren van V E brujloftsdagh.9 'T gaet bedrukt genoegh, al en brengt men 't in geen' druk. Maer zoo ghij 't in uw hart drukt, het zal zijn' druk
verwonnen hebben. Dan vreeze, dat zijn lot zoo goedt niet zijn zal, 't en zij V E de gunst voor de kunst aanneeme. Die hoop, gegrondt op haere heusheit, is noch niet t' eenemael vervallen. Dies mij daermede troostende, laete V E ende alle die haer lief zijn den almoghenden bevolen, nevens hartlijke groete ende eerbiedenis,
Mê Joffr.e van
V E Hooghverplichten dienstveirdighen P.C. Hooft.
Ujt Amsterdam, 2 Novemb. 1632.
Wisten wij V E bruiloftsfeestdagh, ende zoo wij daertegens de roemers weder hier moghten hebben, wij zouden schikken op den zelven tijdt alhier banket te houden, om dezelfste staetsij te vieren.
Adres: Aen mê Joffrouwe, || Mê Joffr.e Tesselscha Visschers, || Huisvrouwe van Sr. Allart || Krombalgh, inde langestraet || tot || Alkmaer || met deze dooze ende || een bom1) van blik. || Loont.
Brief van Tesselschade.
Tesselschade aan Hooft.2)
Myn Heer.....
Die zyn weldaet roudt, die en streck se niet3); maer dit roudt my, datge dus lang bekommer[t] syt geweest met een verliefde Heros4) sorgh voor 't blyven van het geen, dat al soo zeer nae u e haeckt, als ghy verlangen moecht.
Siet hier dan, het geen ghy vierigh begeerden, wert u eyvrich gejondt; ick heb dapper besich geweest met snijen; de eerste is ge-
broecken, en ock het duyts zijn te veel letteren; wil soo wel niet vallen; het stont te krivelich; heb[b]e daerom het latijn gekooren. Onse bruylofts verjaering is den 26 deeser maent; myn Krombalch sal ue haest by koomen, volgens u e begeeren, dan ick wensten wel dat het anders was, en u e nevens my bedancken voor de aengenaeme persen en andere leckerheeden met geldt en goede woorden; wy blyven ue vrinden.
Tesselscha Roemers.
Hertelycke groetenisse aen me vrouw Heleonora en Juffrouw Susanna..... Wy bedanken u e zeer voor de patrysen1), die ons zeer wel te passe quamen.
Gedichten van Hooft.
Op de roemers beschreven bij Joff.re Tesselschade.2)
P.C. Hooft.
P.C. Hooft.
P.C. Hooft.
Brief van Hooft.
Hooft aan Tesselschade.2)
Mê Joffr.e
Zoo V E zangerigheit niet over haeren honger gevast, oft zich met ijdel neuriën verzaedight heeft, ziet hier het deuntjen gebaert met een' onverwachte rijmvlaegh, mijnen geest overgekomen. Hij heeft deze vrucht ontfangen ujt de lesse van de vlucht des prinssen van Condé3), ende sedert daer meê swanger gegaen, nocht ander vroemoeder gehadt, dan de versse lust tot veirsen, onlanx aen V E gespeurt; ende zonder die, dit kindt waer een koek gebleven. Dan waer 't noch goedt genoech geweest, zal V E zeggen, voor die platte Amsterdammers, dien dat hun liefste kost is. Maer oft dit gebak nu zoo wel gerezen zal zijn, als het die hooghvliegende vernuften van de Alkmaersche lucht begeeren, waer onder V E zich met eere magh rekenen, daer slae jck niet weenigh twijfels aen. 'T zij zoo 't is, ick dar4) het V E vertrouwen, om haer' geliefte5) daer mede te doen, ende 't zelve in 't licht te laeten koomen, oft in duister te houden; alhoewel mij liefst waer, dat het maer onder de vrienden en bleve, die verstandt hebben van gunstblanketsel op zijn' vlekken te leggen. Altoos ziet V E 't goedt hart, dat, beslommert met werk van heel
anderen aert, heeft willen ujtbreken om te bewijzen, dat zijn meester nemmermeer anders zijn kan, dan,
Mê Joffr.e
V E Verplichte dienaer P.C. Hooft.
Ujt Amsterdam, 21 Maert 1633.
Adres: Aen mê Joffrouwe, || Mê Joffr.e Tesselscha Visschers, || Hujsvrouwe van Sr. Allart || Crombalgh, in de Langestraet, || tot || Alkmaer. || Loont.
Tesselschade aan Hooft1),
Myn Heer....
Door zulcke kost graegh gemaeckt2) (die nimmermeer te laet en kompt, soo lang men leeft) vind ick mij heel geneegen tot diergelyck beslagh toe te stellen, wist ick raet tot soo heevigen gist als d'uwen, daar ghy noch over klaaght.
Ten is wis geen Amsterdammer kost, maer wel kasteel-spijs, en alleen der konincklijcke maege bequaem om te verteeren; ick sal soo ruijm schotelt niet weesen en setten 't alle man voor; dies heeft ve geen vrees te hebben, dat daer jmant onbekent hem aen veraessen3) sal. Bedanck ue voor de moeyten, sal het mondelinx prysen, ock ben ick dapper gemoet, dat mijn stouticheyt bij v e soo wel genoemen is, dat ve ficktory behaelt heeft, en onder deze Triomph blyven wy v e dienst verbonden vrinden
Tesselscha Roemers en Albert Crombalgh.
Me vrouw Heleonora en Jonckvrouw Susanna moeten zeer gegroet zyn van onsenttweege, soo ock van Juffrouw Pauw4) die nu inde kraem leyd van een jonge soon) als van ons neeven Sammers,
alle drie1). Dees hebben my hier mede belast, wanneer ick schreeff.
Indien 't Prinsessen Oor alst myne waer geweest,
De Koninck 't Leeven, sij haer Trouw en Ghy besat myn Geest2).
Adres: Aan myn Heer || de Heere Hooft || Drossaert tot Muyden || Tot || Amsterdam || op de Keysers graft over de groentlantsche packhuysen naest de Valckenier. || prt.
Gedicht van Constanter.
Aen Joffw. Tesselschade Visscher, drijvende een' schoone dochter van Mr. Pieter van Veen, in sijn leven uytnemend schilder, tot het geestelick leven3).
Op de Veluwe, 28 Apr. 1633.
Constanter.
Brief van Hooft.
Hooft aan Tesselschade.1)
Mê Joffr.e
Ick dacht dat Crommetjen quaedt was, al wist hij niet waerom. Want weenigh voor ons vertrek met der zoomerwoone herwaerts was hij t'Amsterdam, zoo wij hoorden, zonder ons eens toe te spreken. Maer V E brief, mij door Doctoor Pauw2) (die zeer gegroet zij) toegeveirdight, doet mij gelooven, dat hij zijn' gal gezult moet hebben inde sujker uwer zoetigheit. Maer hoe verlangt mij nae een ooghjen van V E jeghenwoordighe gedaente! Want jck leg 'er mij toe een jeughjen in te zien3), en zelf ujt te zuighen, naerdien V E weder aen 't rijmen geraekt en in dien diepen Tasso verzoopen4) is. Alreeds word jck dronken van de geur uwer dichten, al en rujk jk ze maer ujt het papier. Wat zal 't zijn, als V E derzelve met de leevende stem komt bezielen? Zoo wij ujt moghten, wij vlooghen naer V E toe, maer verwachten, in onzekerheit van wanneer, zekere Heeren ujt den Haeghe; bidden derhalven om de gunste van V E verzoek5) tegens den achtienden, oft neghentienden dezer maendt, dat wort op maendagh oft dinxdagh aenstaende over acht daeghen. V E gelieve Joffr.e Francisca ende haeren man6) mede te belezen, ofte te bezingen, nae dat zij ooren hebben, om nevens V E ende den uwen over te komen. Ik heb reedts den secretaris Mostaert7), ende Verburgh8)
met Brosterhujzen1) besproken, om op dien tijdt te passen, en de zangmaete te helpen vol maeken. Ende laet mij vastelijk voorstaen, dat wij V E E zoo wel zullen onthaelen, dat Crommetjen niet weêr schoolziek worden zal, als inden verleden zoomer. Torni, ritorni alle dolcezze prime2) Als V E keele heesch gezongen zal zijn, weeten wij raedt om ze te smeeren met gesujkerde aerdbeezen, die jeghenwoordelijk steêhouders3) zullen zijn van de witte pruimen. Want deze en moghten nojt quaelijker geslaeght wezen. Wij verwachten dan V E, ende in allen gevalle een briefken voorujt, om te weeten, waer toe ons verlaeten moghen, ende laeten dezelve met alle die haer lief zijn, den almoghenden in genaede en gunste bevolen, blijvende,
Mê Joff.re
V E Verplichte dienstw.e P.C. Hooft.
Ujt mijn Toorentjen, 7 Julij anno 1633.
Adres: als boven.
Brief van Tesselschade.
Tesselschade aan Hooft4)
Mijn Heer .....
Wij bedancken ve voor de eer die ghy ons doet, dat ghy ons nevens soo wyse ende eervaeren gezelschap ter feest nodicht, die wy niet en zullen verzuymen, maer het mocht wel een dach of twe laeter zyn als v e beschreven heeft; de waerom zullen wy zelver koomen zeggen, ende daer me van v e goedtheyt de hant op het hooft krijgen. Ondertusken soo send ick hier een drenck liettje van den Eerwaer-
den Phoet Brosterhuyse1), ende het ander van Bestemoer is van myn geringheyt2), al so ick daertoe versoght wiert, om daer nae op nooten gestelt te werden; wy sullen koomen hooren, hoe het v e aenstaet. Syt hertelyck gegroet met ve beminde. Ick blyf v e vrindinne
Tesselschade Roemers.
Adres: Myn Heere || Myn Heere Hooft drosaert || van Muijden op de Keijsers || gracht naest de Valckenaer. || Tot Amsterdam || loont.
