[p. 55]
DE Poeet Horatius in zijn eerste Satyra, begrypende* de dwase gierigheydt, seyt dese veersen:
Nescis quid valeat nummus quem praebeat usum.
Panis ematur, olus, vini sextarius, adde
Queis humana sibi doleat natura negatis.*
Dat is:
Wat het gelt waerdich is, weet ghy niet schier.
Dat men daerom ruylen sou wijn, broodt en bier
En voort wat de menschelijcke natuere swack
Hier en boven behoeft tot haer ghemack.
Dewijl dat de meeste menichte* hier tegen souden segghen, dat een yeder wordt gheacht nae zijn rijckdom: soo willen wy haer in haer woelende rasernye laten legghen, als de Soch in't slijck, en voor ons selven, en die het verstaen als wy, ghebruycken die soete eerlijcke* ledigheydt in onse ouderdom, nae datter soo langhe gheslooft, ghejaecht ende gheronnen is, dat men (nae het daghelijcx ghebedt) het daghelijcx broodt (het zy dan magher ofte vet) eerlijcken* daer af ghenieten mach met danckbaerheydt, teghen den Heere die het mildelijck verleent.
I, 55Begrijpende = berispende, gispende.
Nescis quo valeat etc. zijn de regels uit Horatius, Satyrae I. I. 73-75.
Meeste menichte= de meesten.
Eerlyck = eervol.
Eerlycken = op gepaste wijze.
Nescis quo valeat etc. zijn de regels uit Horatius, Satyrae I. I. 73-75.
Meeste menichte= de meesten.
Eerlyck = eervol.
Eerlycken = op gepaste wijze.
