O Heylig Ghenoegh / hoe veel zijt ghy boven alle Veel en alle Meer, dat wel te rechte Martialis seyt:
Fortuna multis dat nimis satis nulli.
Want die Ghenoegh heeft, die maeckt zijn weynigh Veel, en singht met D.V. Corenhert: 't Ghenoeghen* goet / verheught den moet / en doet / den mens altijdt verblyen*. De rijckdom van Croesus en was hier niet by te ghelijcken, zijn wercken betoonden wel, dat hy verre van het Genoegh was. Oock woont Genoegh (die slechte* Deerne) in Heeren Hoven niet, dan in slechte Hutten by eenvoudighe deughdsame personagien, die altijdt God loven en dancken, al hebben zy niet dan water en broodt, ende een goede smaecke. Elck mensch (soomen seyt) heeft evenveel ghaven van God ontfanghen, ofte God was onrechtveerdigh: maer d'een ghenietet aen de kost, d'ander aen de smaeck: d'eerste aen't bedde, d'ander aen de vaeck: d'een aen de rijckdom, d'ander aen't ghenoeghen, etc.
't Ghenoegen goet enz. - in Coornhert's Liedekens Nr. LVI (zie bijv. Werken I A'dam 1630, ƒ 497 v.).
't Ghenoeghen = tevredenheid.
Slecht = eenvoudig.
Het embleem is ook Anna's embleem, door haar in 1642 nog als cachet gebruikt.
