Sinnepoppen


auteur: Roemer Visscher


editeur: L. Brummel


bron: Roemer Visscher, Sinnepoppen (ed. L. Brummel). Martinus Nijhoff, Den Haag 1949  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 139]

XVII Postea nullus erisIII, 17

 


HET is in de meeste plaetsen van Duytslandt een ghebruyck, dat de Maechden met blooten hayre gaen, en daer op voor Cieraet dragen een Krans met Bloemen, ofte andere welrieckende Kruyden, tot een teecken van eeren, ende onbesproken name en fame: dan als zy haer ontgaen*, en overtreden* door lust* van* Cupidoos preken* en smeecken; soo wortter verstaen, datse haer Kransse met de voet ghestoten hebben: kan met recht gheduydt worden nae luyt deser veersen:

 
Omnia si perdas famam servare memento
 
Qua semel amissa postea nullus eris*.

Dat is:

Al wat ghy verliest / tracht altijdt om u goede name en fame te behouden, want als die eens buyten deure gheset is / soo sult ghy daer nae niet meer in eenigher weerden ghehouden werden. Waer het saeck* dat hier de Banckeroetiers, Overspeelders, Gulsigaerts, Meyneedighe op achten, en overleyden de oneere die hier uyt volght, zy souden haer leven soo lichtveerdigh niet aenstellen*.




illustratie