De werken van Vondel. Deel 1. 1605-1620


auteur: Joost van den Vondel


editeur: Leo Simons, C.R. de Klerk, B.H. Molkenboer, J. Prinsen J.Lzn, H.W.E. Moller en J.F.M. Sterck


bron: J.F.M. Sterck, H.W.E. Moller, C.R. de Klerk, B.H. Molkenboer, J. Prinsen J.Lzn. en L. Simons (eds), De werken van Vondel. Eerste deel 1605-1620. De Maatschappij voor goede en goedkoope lectuur, Amsterdam 1927  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 459]

Zedigh Gedicht, Vande Ydelheyd der Menschen en Wanckelbaerheyd der Koningh-Rijcken.aant.aant.aant.**

 
1
 
Elck heeft gebiedens Lust, elck tracht naer hooge staten,1
 
Na eenen Tytels glans, na Myters, Staf en Croon,2
 
Na Bisdom, Graeflijckheyd, en Rijcken boven maten:3
 
Elck wil als aerdsen God hier bouwen zynen Throon.
 
 
2
5
Indien sulcx heyl aenbrocht, ick wild oock daer na streven5
 
Om 't ampt eens Vorsten, Graefs of Koninghs te bekleen,
 
Maer overmids sulcks heyl aenbrengen kan noch geven,
 
Verfoey ick 't al gelijck, en acht van allen geen.8
 
 
3
 
Wat segh ick, zijn dan niet Monarchen hoogh gebooren?
10
Als met den heldren glants eens Godheyds aengedaen,10
 
Dien selden haers gelijck of niemand komt te vooren:11
 
Kan ergens salicheyd dit Heyl te boven gaen?
[p. 460]
 
4
 
't Is waer ick latet toe, dats' uyterlijck voor d'oogen13
 
Sijn met een wolck om-schaut van grooter Majesteyt:14
15
Maer innerlijck in 't hert, is 't niet als waen en loogen,
 
Is 't vol van slaverny, druck en katyvigheyd.16
 
 
5
 
De Croon al schencktse een Son van Gout en Dyamanten
 
Is haer een lastigh pack: de zyde en purper dracht18
 
't Lijf noopt met ongemack: de Dienaers en Trawanten19
20
Haer 't harte beven doen, en sorgen dagh en nacht.20
 
 
6
 
Den Sçepter zijnse moe te hand'len en te dragen,21
 
Om dat meer Rijcken niet staen onder haer gebiedt:22
 
Is d'eene werelt haer, en hoorense gewagen
 
Van 't ander werelts Rijck, zy huylen van verdriet.24
 
 
7
25
Zijn d'Onderdanen veel, veel valter te bestieren:25
 
En na de volckren zijn in zeden onderscheen,26
 
Zy onderworpen zijn elx zeden en manieren,27
 
Of d'een of d'ander raeckt te lichtlick op de been.28
 
 
8
 
De Most haer edick is, hoe zoet en uytgenomen:29
30
Bancket noch Venesoen haer honger niet versaet:30
[p. 461]
 
's Nachts als een ander rust so schiet haer in haer dromen31
 
Dat yemand na haer kroon of na haer leven staet.
 
 
9
 
De vyanden zijn veel van binnen of van buyten,
 
Is 't een rumoer geslist, het ander dat ontstaet,34
35
Van buyten staet haer toe des vyants heyr te stuyten,35
 
Van binnen toe te sien voor oproer of verraet.
 
 
10
 
Soo haer den seghen mist van welgeboorne Soonen,37
 
Of isser maer een vrucht, sy sorgen voor misval:38
 
Zijn oock de Kindren veel, sy duchten om de Croonen
40
Een bloedigh strengh gevecht ten lesten volgen sal.39-40
 
 
11
 
Kort-om; so glory-rijck en heerlijck alse schynen,41
 
Voor 't uyterlijck gelaet, soo deerlijck wederom42
 
Haer innerlijck in't hart doorprickelen veel pynen:
 
Behalven dat 's op 't laetst verwelcken als een blom.44
 
 
12
45
Als d'onverwachte Dood genaeckt tot haer Palleysen,
 
En aen haer Poorten klopt: die naulijcks opgedaen46
 
Een droeve stem ontmoet, 't is tijd ghy moet verreysen,47
 
Monarchen maeckt u ree! 't is hier met u gedaen.
 
 
13
 
Daer vanght het suchten aen met uytgestorte tranen:
50
Adieu mijn heerlijckheyd! adieu mijn Werelds rijck!50
[p. 462]
 
Houd van aenbeden op, mijn knielend' onderdanen!51
 
Mijn Son is laegh gedaelt, mijn glory valt in't slijck.
 
 
14
 
Dan zijnse min noch meer als d'armst der bedelaren,53
 
Die om een kruymken Broods voor hare traly badt:54
55
Indien de balsem 't Lijck mocht voor 't verrotten sparen,
 
Dit mocht al 't voordeel zijn 't geen noch een Coninck had.55-56
 
 
15
 
Wech dan met d'ydelheyd! daer so veel duysent menschen
 
In stellen 't hooghste goet en't alder-opperst heyl:
 
Wort Vorsten uws gemoets, wat wildy schoonders wenschen?59
60
Dees deughd is ongemeen, nochtans voor yder veyl.60
 
 
16
 
Een machtigh Coningh is 't, die zijn verdorven lusten
 
Zich onderworpen heeft, en over haer gebiet,
 
Die zijn gemoet besit in stilheyd en in rusten,63
 
En willeloos in God niet anders wil als niet.64
 
 
17
65
De sulcke draeght in sich zijn Coninghrijck beslooten,
 
De sulcke vint in hem al 't geen hy in God socht,66
 
Door 't uytgaen van hem selfs, en door sich selfs t'ontblooten67
 
Hy als gesegent heel het aertrijck aen sich brocht.68
[p. 463]
 
18
 
Vermits men sulcken heyl onwetlijck niet mach erven,69
70
Dat is, ten zy men daelt van't Goddelijcke bloet:70
 
Is 't wonder dat dan veel dees hoocheydt moeten derven?
 
En datmen selden vint een Coningh naer't gemoet?72
 
 
19
 
Verliest u selven dan en word uyt God geboren,73
 
In dien ghy anders haet der sonden slaverny,74
75
En uws Ziels vryheyd lieft, ghy werd als uyt verkoren,75
 
Gesalicht en gesalft, tot sulcken heerschappy.
 
 
Dit songh ick daer ick lach gerust en onbekommert77
 
Van d'uytgestreckte Eyck beschaduwt en belommert.78