De werken van Vondel. Deel 2. 1620-1627


auteur: Joost van den Vondel


editeur: Leo Simons, C.R. de Klerk, B.H. Molkenboer, J. Prinsen J.Lzn, H.W.E. Moller en J.F.M. Sterck


bron: J.F.M. Sterck, H.W.E. Moller, C.R. de Klerk, B.H. Molkenboer, J. Prinsen J.Lzn. en L. Simons (eds), De werken van Vondel. Tweede deel 1620-1627. De Maatschappij voor goede en goedkoope lectuur, Amsterdam 1929  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 486]

Stryd of Kamp Tusschen Kvyscheyd
En Geylheyd.aant.aant.

't Amsterdam,
Ghedruckt by Iacob Aertsz. Kalom, Boeckverkooper, woonende aen de Nieuwe-Brugge, in de vyerige Kalom. 1624.



illustratie

[p. 487]

Opdraght.*

 
Ionfers, op wiens kaecxkens blosen,1
 
Niet naturelijcke rosen,
 
Maer die Zedigheyd, en Schaemt2-3
 
Daer op dopte, soo't betaemt:
5
Die, soo langh uw jaren recken,4-5
 
BAECKENS sult ter Deughde strecken:
 
Neemt in 't goede Kuyscheyds Kamp:7
 
Als de roockerige lamp
 
Van mijn geest meer lichts wil jonnen,9
10
Sal ick bet vernoegen konnen.10
 
 
uw verplichte
 
 
I.V. Vondelen.
[p. 488]



illustratie

Scheybeek, hofstede van de famielie Baeck in Beverwijk.
Gravure ontleend aan de 2e uitgave van ‘Stryd of Kamp, Tusschen Kuyscheyd En Geylheyd. 't Amsterdam, Ghedruckt by Iacob Aertsz. Calom. Boeckvercooper, woonende op 't water in de vyerige Kalom. 1625, blz. 105; deze uitgave is 'n onderdeel van Minne-plicht. ende Kvysheyts-Kamp. als mede Verscheyden Aardighe en Geestige Nieuwe Liedekens en Sonnetten. T'Amsterdam, Bij Iacob Aertsz. Calom. Ao CIƆIƆCXXVI’ [1626].


[p. 489]

Stryd of kamp Tusschen Kvyscheyd En Geylheyd.
Geheylight aen de eerwaerdige, en aerdige Ionckvrouwen
Catharina Ende Dianira Baeck.*

 
Aen het Beeckjen datter dwers1
 
Leckt door 't bosjen altijd versch,2
 
En in 't vyvertje terstond
 
Sinckt de Viskens in den mond:
5
Aen het Beeckje dat steeds ebt,5
 
En in duyn sijn leven schept:
 
Op wiens oever goedes moeds7
 
Nymphjes lobbren barrevoets:8
 
In wiens kil Natuur verleent9
10
Keytjes, die men met 'tgesteent
 
Van een welgeboren vrou
 
Nimmermeer verwisslen sou.10-12
[p. 490]
 
Op dit Beeckjen heeft op 't lest13
 
Kuyscheyd sich een Burgh gevest,
15
En daer, uyt sorghvuldigheyd,15
 
't Water drie mael om geleyd.16
 
Wit Albast de vesten zijn,
 
Dieme best by sonneschijn18
 
Wt de toppen blincken siet19
20
Van Rieboordetjes en Riet.20
 
Op dit Slot staet een Kappel,
 
Daer met wind, en snarenspel,22
 
Een spierwitte Maeghdenrey
 
Menght een Goddelijck geschrey.24
25
'tLicht, dat door het heyligh glas
 
Blickert, word van Maeghdewas26
 
Nacht en dagh steeds aengevoed.
 
't Wieroock ruyckter wonder soet.
 
Maer der kunstenaren geest
30
Sweeft en leefter aldermeest:
 
Hier de naeld, en daer 't pinceel,
 
In tapijt, en op 't panneel.
 
By een kristalijne bron,
 
Schijnt Susanne, kuyscheyds son,
35
Te beschreyen 'slevens licht,
 
En verwenscht het geyl gesicht
 
Van twee gryserts, die, vol brand,
 
Dingen na het heyligh pand,
 
Datse haer man heeft toegewijt.
40
Siet eens hoe de schaemte strijd.
 
Hoese worstelt met de dood;
[p. 491]
 
Om soo dierbaren kleynood
 
Te bewaren ongeschent
 
Voor den Bruygom diese erkent.
45
Elders als een Morgenstar
 
Blinckt de Bruyd van Potiphar,46
 
En, aentreckelijcke pop,47
 
Ruckt verlieft voor Ioseph op48
 
Haren boesem: daer het beeld
50
Van yet weeldighs inne speelt.49-50
 
Boesem, die nau aengeraeckt
 
Hand en vingers salich maeckt.
 
Boesem, daer een Afgods vrient,
 
Die op Isis feesten dient,54
55
Om het offer sou versmaen,53-55
 
En voor 't Outer sich ontgaen,56
 
Maer siet ginder hoe d'Hebreeu57
 
Vlied van 't lichaem blanck als sneeu,
 
En sijn mantel onbesmet59
60
Laet aen 't overspeligh bed.
 
Elders sietmen hoe Lucrees,
 
Als een doodshoofd bleeck van vrees,
 
Als het anders niet magh sijn,63
 
Word ontheylight van Tarquijn.
65
Wederom hoe sy terstond65
 
Mettet stael haer selven wond,66
 
En betuyght het kuysch gemoed67
 
Met de sprenckels van haer bloed.
 
Elders Daphne lauwerboom69
[p. 492]
70
Schaduw jont den waterstroom,
 
En haer voeten allebey
 
Stronckelen in slibbrigh kley.72
 
Meer van diergelijcke stof
 
Mercktmen hier de Deuchd tot lof.74
75
Wie voor Kuyscheyd heeft gestreen
 
Leeft door 'sweerelds eeuwen heen.33-76
 
Venus, die te Paphus heerst,77
 
Was de geen, die d'aldereerst78
 
Dempen wou vrou Kuyscheyds stam,79
80
En het Slot berennen quam:80
 
Quam 't bestoken met haer speyr,
 
Met een groot ontallijck heyr.
 
't Aterlinghse Dwerghjen loos83
 
Sy tot 'slegers Maerschalck koos.
85
Dese toegerust met boogh,
 
Tros, en pijlen, moedich toogh86
 
Als Veldhoofdman trots voor aen,
 
Wel gemoedight om te slaen.88
 
Iock, en Lach, en Boevery,89
90
Lusjes, Kusjes, Sotterny,90
 
Steeckjes, Treeckjes, en Gevley,91
 
Pronckten met sijn leverey.92
 
Kuyscheyd van haer tinne sagh
 
Met het kriecken van den dagh,
95
Hoese werd becingelt dicht
 
Van dat eerloos Hoerewicht.
 
Daetlijck sprack sy preuts, en fier,97
 
Tot Cathrijn, en Dianier:
[p. 493]
 
Op Trawanten op! en gaet,
100
En de valbrugh vallen laet.
 
Boodschapt Cypris in mijn naem,101
 
Datse haer met haer Soon niet schaem,102
 
Tegens my in 't veld alleen
 
Half gewapent wt te treen.104
105
Bey nae 't opnen van de poort
 
Tradense wt. Cathrijn dee 'twoord:
 
Alsse Venus in haer tent
 
Vond, met 'tboefjen daer ontrent.
 
Paphus groote Koningin,
110
Met uw stokebrand de Min,110
 
Neemt voor lief de groetenis
 
Van haer die u vyand is.
 
Om t'ongaen 'tlange oorlooghs ramp113
 
Sich erbiedse een vryen kamp114
115
Aen te gaen, en is getroost
 
Dy te wachten, en uw kroost.116
 
Venus moed ontsonck de siel117
 
Met dat d'handschoen voor haer viel.118
 
Min greepse op. Dees metter vaert119
120
Haesten weder slotewaert.120
 
'Twas een lust t'aenschouwen, hoe
 
Men van weersijds ruste toe,122
 
Om te leveren den strijd,
 
Half bedeest en half verblijd.
125
Alle vensters lagen vol
 
Nonnetronien blanck en bol,126
 
Als haer Vrou ten vederspel127
[p. 494]
 
Wt reed op een witte Tel,128
 
Met een Rijdrock hagelwit.
130
'tKleed dat voeght haer daerse sit,130
 
Met haer speer. omgort wel stijf,131
 
Pijlen ramlen aen haer lijf.
 
Cypris en haer Soon vol moeds
 
Werd getrocken in een koets
135
Van twee Swanen tay van schacht,135
 
Die de Min aendreef met kracht.136
 
Venus in het rennen heet,137
 
Scheurde haer vyands opperkleed,138
 
Maer de Kuyscheyd van sich stack
140
Dat de punt in 't herte brack.
 
Wend, och wend! kreet Cypris doen.141
 
Als hy sagh sijn moeder bloen,142
 
Wilde hy keeren metter haest,
 
Maer sy greep hem soo verbaest:144
145
Greep, en smeet hem metter hand,
 
Schier een steenworp verre in 't sand,
 
Dat hy van soo swaren val
 
Hinckt, en eeuwigh hincken sal.
 
Daerme raeckt in rep, en roer149
150
'tLeger van dese ooster Hoer.150
 
Yeder vlucht, een yeder vliet.
 
Waer sy bleef en weet ick niet.
 
Maer de Kuyscheyd krijghsheldin
 
Reed met zege Slootwaert in:
155
Daer Cathrijn, en Dianier
 
Haer bekransten met laurier.

FINIS.