De werken van Vondel. Deel 3. 1627-1640


auteur: Joost van den Vondel


editeur: Leo Simons, C.R. de Klerk, B.H. Molkenboer, J. Prinsen J.Lzn, H.W.E. Moller, J.F.M. Sterck en C.G.N. de Vooys


bron: J.F.M. Sterck, H.W.E. Moller, C.G.N. de Vooys, C.R. de Klerk, B.H. Molkenboer, J. Prinsen J.Lzn. en L. Simons (eds), De werken van Vondel. Derde deel 1627-1640. De Maatschappij voor goede en goedkoope lectuur, Amsterdam 1929  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 382]

Lyckklaght over Ernest Kazimiraant.*

Graef van Nassau, Stadhouder van Vriesland, &c.

 
Syn traenen kleen bewijs van grooten rouwe,
 
Soo staeck misbaer, medoogende gemeent,
 
En treur, gelijck die troosteloose vrouwe,vs. 3
 
Dat marmerbeeld, 't welck stom, niet sucht nocht steent.
5
Het leeft nochtans, maer 't hart dat is gesloten
 
Van 't bittre wee, van al te strengen nood.
 
De geest bewelt sit vast, en kan niet vloten:7
 
En naulicks scheelt hier 't leven van de dood.
 
Aleveneens sat Andromach beneepen,9
10
Doen sy helaes! de leyde maere ontfing:10
 
Doen Trojes vest het lijck door 't stof sagh sleepen,11
 
En 't kermen boven alle daecken ging.
 
Bedrieghlijck lot des oorlooghs, wy beloofden
 
Ons selven vast laurieren na'et belegh14
15
Van 's vyands steên; en ah! ghy treft de Hoofden
 
Des volcks, en rucktse in hun triomfen wech.16
 
Triomfen, neen, bedroefde nederlaegen,
 
En schipbreuck, die gaet strijcken met de winst.18
 
De blyschap word verdruckt door 't jammerklaegen.
20
't Gequetste breyn weeght meest, de zege minst.20
 
Waer is de deughd, die alle lemmers wette?21
[p. 383]
 
Hoe blaeckt sijn oogh nu niet van 't gloeyend vier,
 
Gelijck het deed, doen hy den helm opsette?
 
Hoe ongelijck is dees nu Kazimir?24
25
Die Kazimir, die flus soo braef te paerde25
 
Noch draefde met den vluggen hoef in 't zand:
 
En eyschte fier met schitterenden swaerde
 
Den sleutel van het strijdbre Gelderland.28
 
Die heldenbaeck, die d'uyterste gevaeren29
30
Was doorgesolt met onverschrocken moed.30
 
Hoe sienwe nu de grijsheyd sijner hayren
 
Geverwt, geklist van sijn doorluchtigh bloed?32
 
Nu sal hy meer geen swarte Spanjerds jaegen33
 
In 't vlacke veld. nu sal hy stad nocht slot
35
Nocht schanssen meer bestormen, en belaegen,
 
Of dondren met kortouwen als een God.36
 
Hy sal voortaen de Veluw niet meer vegen,
 
Nocht 't woeste schuym en 't bruysen van dien vloed
 
Des dwingelands op sijnen staelen degen
40
Afstuyten trots, en setten voet by voet.40
 
De Hemel wil dees dapperheden kroonen41
 
Met eeuwigh heyl, terwijl wy onvermoeyt
 
Die danckbaerlijck erkennen in sijn soonen,
 
Twee rancken daer des vaders aerd in bloeyt.
 
 
I.v. Vondelen.

T' Amsterdam, Voor Gerrit Iansz, Boeckverkooper, woonende op den hoeck van de Doele-straet, in den witten Engel. 1632.