De werken van Vondel. Deel 3. 1627-1640


auteur: Joost van den Vondel


editeur: Leo Simons, C.R. de Klerk, B.H. Molkenboer, J. Prinsen J.Lzn, H.W.E. Moller, J.F.M. Sterck en C.G.N. de Vooys


bron: J.F.M. Sterck, H.W.E. Moller, C.G.N. de Vooys, C.R. de Klerk, B.H. Molkenboer, J. Prinsen J.Lzn. en L. Simons (eds), De werken van Vondel. Derde deel 1627-1640. De Maatschappij voor goede en goedkoope lectuur, Amsterdam 1929  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

Vyfde bedryf.

FARAO. IOSEF. IUDAS. REY.
Farao:
1315
Na dat ick u geluck gewenscht heb, koom ick meê
 
Begroeten uw gemael, die haer geslacht alree1316
 
Door zulcke swagers ziet in naem en glans vermeeren.1317
 
Men kan uw deughden niet met dancks genoegh vereeren.
 
'k Bezit in vreê dit Rijck, dat door u veiligh is.
1320
Egypten weet u danck voor zijn behoudenis,
 
En ick voor mijne rust. Ghy zijt mijn vast betrouwen,
 
En d'eenige oirzaeck, dat men d'ackers hoopt te bouwen,
 
Die anders zouden woest en ledigh staen: dies wy
 
V eeren willen, met die eer en lof, dat ghy,
1325
Na d'Asiaensche wijse, om uwe braeve daeden,
 
Gezet word in den Stier, in 't veld dat overlaeden1326
 
Van schoone starren staet, op dat men aen uw deughd
 
En groote weldaed denck: gelijckze noch met vreughd
 
Aen Mesors vader zelf den ouden Hammon dincken,1329
1330
Zoo dickmael zy by 't Rams gestarrent hem zien blincken.
[p. 480]
Iosef:
 
Grootmogende Monarch, 'k heb van uw majesteit
 
Genoten zoo veel goeds, en gunst en waerdigheid,
 
Dat ick uw gaven wil veel liever zien besnoeien,
 
Dan dat die in getal vermeerderen en groeien:
1335
Nochtans word hartelijck dees bede aen u verzocht,
 
Dat vader, met mijn' broers, oock herwaert komen moght
 
Vit Syrien: zy hoên het vee, om van te leven.
 
Ontrent de stad, wiens naem de zon haer heeft gegeven,1338
 
Daer leit een grasrijck land, dat op zijn weiden roemt,
1340
En Gozen word geheel Egypten door genoemt.
 
Dit land werd noit gebruickt van uwen onderzaeten,
 
Om datze onlustigh zijn tot vee, en 't weiden haeten.1342
 
Indien men ons geslacht die lege beemden gun,
 
'k Blijf borge, dat het den Egyptenaer en hun
1345
Tot voordeel strecken zal. Het geen wy u vertoogen,1345
 
Dat bidden zylien meê, ter aerde neer gebogen.
Iudas:
 
Dat God den koning van Egypten lange spaer!
Farao:
 
Staet op, het grasrijck land dat schenck ick u, om daer
 
Te zaemen neer te slaen. De wagens, om te gader1349
1350
Te voeren 't huisgezin en uwen ouden vader,1350
 
En spijze dieghe tot de reis hoeft voor een wijl,1351
 
En 't edelst dat 'er wast aen onzen grooten Nijl,
 
Die zijn den ouden man geschoncken na uw wenschen.
Iosef:
 
Vergunme dan oock dit, dat deze vrye menschen
1355
(Die ghy hier voor u ziet, en zich gewillighlijck
 
Begeven onder u) doch nimmermeer in 't Rijck1356
 
Gedwongen werden, om van hun godsdienstigheden,1357
 
Geërft van hand tot hand, noch van hun wet en zeden,
 
En overoud gebruick te wijcken eenen voet:
1360
En als 't hun elders lust te trecken; 't zy het doet
 
De zwaerigheid, die hen in 't einde moght beloopen;1361
 
Of dat zy elderwaert op yet wat beters hopen;1362
[p. 481]
 
Dat niemant hen belet te volgen hunne zucht.
 
Zoo waerlijck hebb' dit land altijd gezonde lucht:1364
1365
Zoo waerlijck hou de Nijl zijn peil in 't overvloeien:
 
En dat het Rijck in tal van kindren aen magh groeien,
 
En nimmermeer zijn' staf ontwring uw oud geslacht.1367
Farao:
 
Ick zweere by den God, die 't al heeft in zijn maght,
 
En alle ding bestiert, en zet daer voor te pande1369
1370
Mijn hoofd en erfgenaem, dat binnen dezen lande1370
 
't Hebreeusche volck altijd zal blijven by zijn wet,1371
 
En trecken waer 't zich lust in vrede en onverlet.1372
 
Indien mijn nazaet koom dien hoogen eed t'ontwyen,1373
 
Zoo moet de Nijl, in bloed verkeert, na zee toe tyen1374
1375
Met ongestuimigheid; en aerde en water meê
 
Van wormen grimmelen; en pest 't vergiftight vee1376
 
Vernielen; kruid en gras verdorren, 't zaed verzengen;
 
De kaele boomen loof noch vrucht te voorschijn brengen;
 
De menschen met gezwel en zweeren zijn bevleckt;
1380
Met helsche duisternis het aerdrijck overdeckt;
 
De nachten zonder dagh vervolgen op malkandren;1381
 
De huizen kinderloos hun vreughd in rouw verandren.
 
Is dat noch niet genoegh, dat dan de zoute sprinck1383
 
Geen strand en kenne, en al mijn volck te hoop verdrinck.1384
Iosef:
1385
O rijck Egypten, 't zal u tot veel winst gedyen,
 
Dat ghy 't Hebreeusche volck, in dees benaeude tyen,
 
In uwen schoot ontfangt: want alzoo lang ghy tracht
 
Te koesteren dit vroom godvruchtige geslacht,
 
En uitverkoren volck, zult ghy in glori bloeien,
1390
En boven uwen wensch u alles toe zal vloeien,
 
Natuur u staen ten dienst. De tijd zal komen, dat
 
De koningen des Nijls, zoo rijck van naem als schat,
 
Zich zullen in verbond met ons geslacht begeven,
[p. 482]
 
En een Egyptse vrouw, op Isrels troon geheven,1394
1395
Zal baeren eenen zoon, die Israel regeer.
 
Daer tegens zullen dan in Faroos Rijcken weêr
 
Verplaetzelingen uit Hebreeuschen stamme komen1397
 
Bewoonen nieuwe steên. Wanneer, tot troost der vromen,
 
De vader van den vrede en van Godvruchtigheid,
1400
En 's weerelds heiland, lang verkondight en voorseit,
 
Vit 's hemels schoot gedaelt, op aerde koomt verschijnen,
 
Zal hy, na zijne vlught door wouden en woestijnen,1402
 
Hier in zijn ballingschap huisvesting zoecken gaen.
 
Hy zal Egyptenaers en mijn Hebreen doen staen1404
1405
Op eenerhande wet; den godesdienst vermengen,
 
En leerenze op een wijs Gode eer en offer brengen.1406
Rey:
 
Laet ons dat groot geluck doch meê deelachtigh zijn.
 
Een heiligh hemelsch vier, hetwelck den zonneschijn
 
In klaerheid overtreft, bestraele deze landen,
1410
En doe der Mooren hart tot God in yver branden.

EYNDE.