[p. 275]
De Koningklijcke Idea.aant.*
d'Idea van de Deught en Schoonheit was verloren:
Natuur, verlegen om een voorbeelt, zocht in 't ront,
Tot datze Schoonheit, Deught, en Wijsheit t'effens vont3
In eene Koningin, ter heerschappy geboren.
5
Zy had, uit lust tot Vrede, in 't brullen van zijn' toren,
Den Oorlogh afgevoert van Duitschlants vetten gront:5-6
Nu zaghze Plato zelf d'orakels uit den mont,7
En ketende aen haer tong zoo veler vorsten ooren;
Die zagen noit de zon, des morgens opgestaen,
10
Zoo rijck in haeren glans met meer verbaestheit aen10
Als deze, die men wensch' dat eeuwigh 't rijck beschijne.11
Toen riep Natuur: ons oor en oogen zijn verzaet:
In eene triomfeert al 't edelst, zonder maet.13
De hemel helpe ons aen afzetsels van CHRISTYNE.14
*Van of vóór 1660. - Volgens de tekst in Hollantsche Parnas, blz. 4. Gedicht ter ere van Koningin Christina van Zweden en dus aansluitend bij de gedichten van 1653, opgenomen in deel 5, blz. 588-94. Met Idea zal Vondel de Platoniese idee bedoelen (zie vs. 7), hier eer opgevat als prototype.
3t'effens: tegelijk.
5-6zijn': nl. van de Oorlog, waarbij aan god Mars gedacht is; vs. 6 komt bijna woordelik overeen met vs. 56 van de Afbeeldinge van Christine (deel 5, blz. 592).
7Nu ging zij studie maken van de Griekse wijsbegeerte.
10verbaestheit: bewondering.
11wensch': zou wensen.
13eene (vrouw).
14afzetsels: nakomelingen, die haar evenaren.
