Wiltzangk.
Op de zelve Hofstede
aant.
*
Wat zong het vrolijck vogelkijn,
Dat in den boomgaert zat?
Hoe heerlijck blinckt de zonneschijn
Van rijckdom en van schat!
5
Hoe ruischt de koelte in 't eicken hout
En versch gesproten lof!
6
Hoe straelt de boterbloem als gout!
Wat heeft de wiltzang stof!
Wat is een dier zijn vryheit waert!
10
Wat mist het aen zijn' wensch;
Terwijl de vreck zijn potgelt spaert!
11
O slaef! o arme mensch!
Waer groeien eicken t'Amsterdam?
O kommerziecke Beurs,
14
15
Daer noit genoegen binnen quam!
15
Wat mist die plaets al geurs!
Wy vogels vliegen, warm gedost,
Gerust van tack in tack.
[p. 280]
De hemel schaft ons dranck en kost.
20
De hemel is ons dack.
Wy zaeien noch wy maeien niet:
Wy teeren op den boer.
Als 't koren in zijn airen schiet
Bestelt al 't lant ons voêr.
24
25
Wy minnen zonder haet en nijt,
En danssen om de bruit:
Ons bruiloft bint zich aen geen tijt,
Zy duurt ons leven uit.
Wie nu een vogel worden wil,
30
Die trecke pluimen aen,
30
Vermy de stadt, en straetgeschil,
En kieze een ruimer baen.
*
Van of vóór 1660. - Volgens de tekst in de
Hollantsche Parnas
, blz. 8.
Wiltzangk:
zang van de in 't wild levende vogels (vgl. vs. 8). Vs. 3-32 behelst de inhoud van de zang, door de dichter afgeluisterd.
6
versch gesproten lof:
fris ontloken gebladerte.
11
potgelt:
geld in een pot verborgen.
14
kommerziecke:
vol zorgen.
15
Daer:
waar.
24
Bestelt:
verschaft.
30
pluimen:
veren, vleugels.