Op d'afbeeldinge van Herman Zachtleven.
aant.
*
Wie wortme hier in print gegeven?
ZACHTLEVEN, die zoo zacht kan leven,
En, waerdigh hemelhoogh verheven,
Door licht en schaduw heen komt zweven.
5
De kunst en 't leven staen hier even.
5
Narcis, van eige min gedreven,
In eene bloem ons nagebleven,
Zagh dus zich zelven, en gesteven
8
Begon te branden en te beven,
10
Toen schijn en 't leven t'zamen keven,
En wou door 't water heenestreven.
Als HERMAN wort tot stof gewreven
Blyft dit in eere by zyn neven.
1661.
I.V. Vondel
.
[p. 303]
Handschrift van Vondels versje ‘Op d'afbeeldinge van Herman Zachtleven’.
*
Van 1661. - Naar Vondels handschrift, hierbij gefacsimileerd.
5
staen hier even:
dekken hier elkander.
8
dus:
zóó; versta: beeld en persoon, schijn en werkelikheid geleken elkaar zóó, dat ze Narcissus in verwarring brachten.