terug  begin  verder
[p. 202]

Ter bruilofte van Jakob Leeu, en jongkvrouwe Christine de Flines.aant.*

Illum turbat amor, figitque in virgine vultus.

 
De Liefde daele nu, genegen
 
Dees feest te voên, met vollen zegen2
 
En daeu van luchtfioolen, om3
 
Gelieven binnen 't heilighdom
5
Des huwelijx, bestuwt van reien,5
 
Op 't licht der bruiloftstorts te leien,6
 
Daer 't endtlijk op een scheiden gaet,
 
En overgangk van staet in staet.8
 
De maegdekunne is flaeu en teder.9
10
Christine slaet haer oogen neder,
 
Terwijl de schaemte 't aenschijn verft
 
Met schaemroot, en de roos besterft
 
Op bey de kaeken, al de leden,
 
Van schaemte en bloode vrees bestreden,14
15
  Angstvalligh siddren, 't hart bezwijkt,
 
En zy een marmerbeelt gelijkt,
 
Of een benevelde Avontstarre.
 
Is 't vreemt? wat anders is 't van verre,
 
Wat anders, onder d'oogen van
20
  Den bruidegom, in echtgespan20
 
Te treên, den overgangk te waegen:
 
Van oudren, vader, moeder, maegen,
 
Te scheiden. Och geen myrtetak
 
Kan scheiden, zonder zucht en krak,
25
Van zijnen stamme, in 's levens lente,23-25
 
Hoe lastigh valt eene ongewente!26
[p. 203]
 
En och, verschoon dees flaeuwe bruit.27
 
Waerom? zy valt den Leeu ten buit.
 
Die naem alleen baert schrik in d'ooren.
30
Maer zijt getroost, ô uitgekoren,
 
Ter goeder uure dus gepaert.
 
De liefde kan den leeuwenaert
 
Herscheppen. Vraegh het d'oude tyen.
 
Men zag den leeu een jongkvrou vryen,
35
  Aenlonken, streelen, mont en wang
 
Eerbiedigh kussen, door bedwang
 
Van Liefde. Zet dan hart en zinnen34-37
 
Gerust: dees Leeu zal leeuwen winnen,
 
By beurten een leeuwin en leeu,
40
  Een wonderteelte van onze eeu.
 
Verlies van vader en van moeder
 
Verwintge door dien trouwen hoeder,42
 
Uw' toeverlaet, en hartetroost.
 
Gy zult, wanneer de zon in 't oost
45
U zegent uit haer' gouden wagen,
 
Den eersten nacht u niet beklaegen.
 
Zoo gaen u heele schaeren voor.
 
Ay volghze op 't weeligh bruiloftsspoor.48
 
 
 
MDCLXVI.
*Van 1666. - Volgens de tekst in Vondels Poëzy 1682, I, blz. 770. Het motto, ontleend aan Aeneïs XII, 70, betekent: ‘De liefde brengt hem van streek en hij houdt het oog gericht op de maagd.’
Opschrift: Jacob Leeu huwde 11 April 1666 met de achttienjarige Christine de Flines, een achternicht van Vondel. Zij was de dochter van Gilbert de Flines en Rebecca de Wolf (zie de Kwartierstaat De Wolf, achterin Sterck's Oorkonden). Jacob Leeuw was een broeder van Agneta en Barbara Leeuw, die trouwden met Dirk en Antonie Block, broeders van Agnes Block, zie blz. 198 en 199.
2Dees feest te voên: dit feest in gang te brengen.
3luchtfioolen: violen, in hemelse streken gegroeid.
5bestuwt van: omringd door.
6Op: bij.
8van staet in staet: van de maagdelike naar de huweliksstaat.
9kunne: sekse; flaeu: beschroomd.
14Van: door.
20echtgespan: echtverbond.
23-25Vgl. voor dit beeld David in Ballingschap, vs. 187-92 en het lijkdicht op Cornelia Vossius, vs. 47-48 (deel 3, blz. 610).
26lastigh: drukkend, zwaar; ongewente: ongewoonte.
27flaeuwe: vgl. vs. 9.
34-37Zinspeling op een bekende fabel (vgl. La Fontaine: Le Lion Amoureux); Zet: stel.
42Verwintge: komt ge te boven.
48weeligh: genotvol.
terug  begin  verder