Dat niemant 's menschen lot, voor 't ende van zijn leven,

Kan kennen, of het goet of quaet uitvallen zal:Vs. 2-3

Maer ik gevoel voor 't endt wat leedt, wat ongeval

My drukt, die binnen 't hof van Eneus, mijnen vader,4-5

In Pleuron woonende, meer druk dan al te gader6

De vrouwen lijden moet, ter oirzaek van mijne echt:6-7

Want Acheloüs, Godt des grooten lantstrooms, leght8

In dry gedaenten toe om zich met my te paeren,8-9

Dan stier, dan draek, dan mensch. uit knevelen en haeren10

Van 't stiershooft vloeien bron en beeken naer beneên.

Ik ongelukkige, gevrijt, en aengebeên

Van zulk een' vryer, wensche eer 's levens licht te derven,

Dan dat dees bruidegom mijn' maeghdom zou verwerven.

Ten lange leste komt, ter goeder uure en tijt,

Alkmeens en Jovis zoon, die dit gedroght bestrijt,16

En my hier van verlost: doch hoeze t'zaemen streden

Isme onbewust: die 't zagh zou dit met gront van reden18

Verhaelen konnen: want ik vreesde, dootsch van rou,19

Dat mijne schoonheit my tot onheil strekken zou:

Doch Godt Jupijn, die al de strijden kan regeeren.21

Wist deze zwaericheit tot mijn geluk te keeren;

Indien men dit geluk magh noemen: want wat baet

Dat Herkules my trout, naerdien ik vroegh en laet24

Geduurigh schrik op schrik, van 's avonts tot den morgen,

Om hem moet uitstaen, noit ontlast van angst en zorgen.

De nachten brenge ik met bekommeringen door,

Die gaen en koomen op haer beurte, na als voor.

Wy teelden kinders, doch de vader zietze zelden:

Gelijk een akkerman, die vergelege velden

Bezit, en slechts bezoekt, wanneer men zaeit en oogst.

Dus leve ik met een' man, die zelden my vertroost,

En t'huis, en dan van huis, geduurigh, als een slave,33

Een' andren staet ten dienst; en keerende, als een brave34

Verwinner, uit den strijt, met eere doorgestaen,

Dat jaeghtme doorgaens meest een' angst en dootschrik aen:34-36

Want sedert Ifitus ter neder wert gesmeeten37

Hebbe ik in Trachin hier in ballingschap gezeten,

By eenen vreemden waert. waerheen hy sedert ging39

Weet niemant: en ik schroome in dees bekommering,39-40

Beducht wat tegenspoet den helt is wedervaeren;

Want 'k hoorde uit niemants mont bescheit, noch zekre maren,

Niet in een korte, maer in vijftien maenden tijt.

Geduurigh levende bekommert en in strijt,44

Schijnt my een donkre wolk recht boven 't hooft te hangen,

En 'k vreeze tijding van een droef geval t'ontfangen.

Hy schonkme in 't scheiden noch dit hantboek met zijn hant.47

Ik bid de goôn het strekk' my geen onzaligh pant.48

O Deianier, mevrou, ik zie u om het scheien49

Van Herkles, uwen man, te bitter traenen schreien:

Doch kuntge toestaen dat een dienstmaeght, uw slavin,

Haer hooghgebore vrou vermaene, vat mijn' zin.52

Wat baet de vruchtbaerheit en 't jaerlijx kinderteelen,

Dewijlge niemant zent, om, volgens uw beveelen,

Zijn' heer en vader op te zoeken, kloek en trou,53-55

Een last, die Hyllus, meer dan iemant, voegen zou;

Indien hy zorgh draeght voor zijn vaders heil en leven:57

En nu komt dees van pas ten drempel innestreven:58

Hieromme raede ik u ten beste in dezen staet,

Gebruik hem om uw' man te zoeken: volgh mijn' raet.

Mijn zoon, een dienstmaeght, uit onedele geboren,

Spreekt dikwijls heerlijk, en dat waerdigh is te hooren;62

Gelijk dees dienstmaeght nu, niet ydel met haer' mont,

Maer edelmoedigh, spreekt, en billijk, en gegront.63-64

Wat zeghtze, moeder? zegh, indien ik dit magh weeten.

Zy zeght, 't is schande, dat gy, ledigh hier gezeten,

Niet gaet verneemen waer heer vader zich onthoudt.

Ik weet het wel, indien 't vrou moeder my vertrout.68

Wel zoon, waer steekt hy, in wat oort, in wat landouwe?

Hy stont, voorleden jaer, een Lydiaensche vrouwe70

Een lange wijl ten dienst.

Ons melden wat hy hoort dat hem bejegent is.71-72

Maer hoorde ik recht, hy heeft zich elders heen begeven.73

Waer zeggenze is hy nu, of doot, of noch in 't leven?

De stadt van Eurytus zeght hy den oorlogh aen,75

In 't vette Eubeesche lant, of zal het korts bestaen.76

Maer weetge wel, mijn zoon, wat hy voorheen vertelde

Van dees landouwe, en uit gewisse antwoorden spelde?77-78

Wat's dit, vrou moeder? ik begrijp dees rede niet.

Dat hy daer sterven zal, of, al dit rijxgebiet

Bemaghtigende, heel gelukkigh zijne jaeren80-81

Volendigen. dewijl uw vader in gevaeren

En 's levens weeghschael hangt, zoudt gy niet heenegaen

Om uwen vader, als een noothulp, by te staen,

Nu ons behoudenis en heil hangt aen zijn leven?85-vlg.

Want sterft hy op dien toght, wij zullen t' zamen sneven,

Of boven staen, zoo hy behouden blijve in 't endt.86-87

Ik ga, vrou moeder, en voorwaer wasme eer bekent

Deze antwoort van de goôn, 'k waer lang naer hem getogen.89

Nu wil 't gewoone lot van vader niet gedoogen90

Dat wy te veel bezorght, en al te schrikkigh zijn.

Dit weetende eischt de reên dat ikme nu verpijn92

Om naer te spooren hoe 't hiermede zy gelegen.

Ga heene, zoon: want nu gy kennis hebt gekregen

Is 't oirbaer datge u quijt, al scheelt het aen den tijt.95

Ik roep de zon aen, voor wiens klaerheit96

Vertrekken moet met zijne naerheit,

Ik roep de zon aen, datze ontvouwe

Versteekt, in zeeklippe, of landouwe.102

Kunt stellen, en ons openbaeren,103-104

Zegh op: waer is hy heengevaeren?

Wy hooren Deianier verlangen

Als 't galoos vogelkijn, bevangen108

Zy schreit bekommert, en, gedachtigh

Zit galoos in haer kamer klaghtigh,

Geduurigh angstigh, vol bezwaeren,

Voor onheil, en aenstaende maeren.

Gelijk in zee de holle baeren,

Als Zuid en Noort in strijt vergaêren,118

Zoo wort ook Herkules gesmeeten,

Gelijk de woeste zee van Kreten.122

Een godtheit, hem in doots gevaeren.

Dus overleeft de helt zijn jaeren.125

Waerom ik u met reên beschuldigh,126

't Verquikt u, hoortge dit geduldigh.127-28

d'Alheerschende Jupijn schenkt gaven

De schade en blyschap voor de braven,132-vlg.

Zoo wort het avontuur verheven

Als op een kloot, rondom gedreven.134-35

De starrelichte nacht vlieght heenen:136

Een oogenblik, en flux verdweenen.138

O koningin, zijt niet neêrslaghtigh,

Maer hoopt, en zijt dees les gedachtigh:141

Gy staet, gelijk het blijkt, nu hier aen mijne zijde,

En hoort mijn droefheit, maer wat hartewee ik lijde144-45

Verstaet noch voeltge niet: dewijl de jeught krioelt,146

En, weidende in haer velt, geen vier van liefde voelt,

Noch regen nochte wint. zy slijt verheught heur jaeren;

Ontlast van zwaericheên, tot datze koom' te paeren,146-49

En, deelende in de zorgh van 't huwelijxgespan,150

Zich 's nachts bekommert met de kindren en den man.151

Dan vintze een voorbeelt aen haer eige zwaericheden,152

En voelt van hoe veel leedts ik daeghlijx wort bestreden.

'k Bezuurde veel verdriets, een wijl voorheen gedult:154

Nu dreightme een grooter ramp, gelijkge hooren zult.

Toen koning Herkles lest ten oorlogh weêr ging streven,156

Liet hy een hantboek t'huis, van binnen dicht beschreven

Met eenigh erfberecht, het welk hy, onbezwaert158

Ten oorlogh trekkende, ons noit had geopenbaert:158-59

Want zijn gewoonte was te trekken met zijn knechten,160

Niet om te sterven, maer iet dappers uit te rechten.161

Nu trok hy heene, als een die veegh was, van zijn vrou,

En zey wat huwlijxgoet en erf ik deelen zou;163

Wat deel van vaders rijk de kinders zouden erven.164

Hy zette een tijt, dat hem was toegeleght te sterven,

Juist vijftien maenden na den optoght uit het lant:

Of hiel na dezen tijt zijn leven langer stant,

Dat hy in weelde dan zijn jaeren zou verbreeden.165-68

't Besluit der goden hadde Alcides dapperheden169

Dit perk gestelt; gelijk het Dodoneesche wout,170

Door duiven spreekende, den sterfdagh hem ontvout.171

De zekerheit van dees voorspellinge en haere orden172

Is juist voorhanden, en moet nu voltrokken worden.173

Vriendinnen, dit's de reên dat ik niet slaepen kan,

Uit dootschrik voor 't verlies van zulk een' braven man.175

Schep moedt, een man brengt stof tot juichen en verblijding.176

De krans bekranst zijn hooft. hy brengt een blijde tijding.177

O Deianier, mevrou, ik d'eerste bô van al,178

Ontsla uw hart van rouwe, en schrik voor ongeval.

Noch leeft Alkmenes zoon. hy won den strijt alreede,

En brengt inlantschen goôn zijne eerstelingen mede.181

Wat zeghtge, ô oude man? wat tijding brengtge my?

Dat uw grootdaedigh man hier daetlijck frisch en bly183

Zal wezen, met een maght van zegenrijke schaeren.

Uit wien verstontge dit? uit burgren, of barbaeren?185

Ik hoorde het in 't velt uit Lichas, den herout,186

En spoede herwaert aen, op dat gy 't weeten zoudt,187

Om loon en teffens gunst by u, mevrou, te haelen.

Zoo Lichas welvaer', hy moet komen zonder draelen.189

Dat valt bezwaerlijk, en mevrou begrijpt dit licht.

Al 't Melienzer volk belet hem zijnen plicht191

In 't spoeden herwaert aen. elk loopt den bode om d'ooren,

Om dees gewenschte maer vans lant 's triomf te hooren.193

Hy toeft onwilligh, opgehouden van de liên,

En nadert meer en meer. gy zult hem daetlijk zien.

Jupijn, bewooner van den Eta, noit geschoren,196

Gy laetme, al komtze spade, een blijde tijding hooren.

Nu zingt, ô vrouwen, die in 't hof of buiten staet.198

Dees maer verheught mijn hart, en geest, al komtze laet.

Nu vrolijk binnen 't hof gezongen,

Laet mannen mede hunne tongen202

Zingt Iô Pean, en gedichten204

Voor godt Apollo, fix op schichten.205

Gy maeghden, zingt nu lofgezangen,

Verlichtster, tuk op hartevangen.208

Noch fluit ontbreeke. ik schijn te zweven,209-10

Van godt Apolloos geest gedreven.

O Evoë, gy roert mijn zinnen.

Met 's wijngodts dronke zangerinnen.212-14214

  'k Zing Iö Pean, en braveer.215

Mevrou, gy dorst geen zege hoopen.216

Dit 's nu gelukkigh afgeloopen.

Beminde vrouwen, 'k zie nu wakker uit mijne oogen218

Dien sterken drom van ver hier komen aengetogen,

En wensch den brenger van dees onverwachte maer

Geluk, verkunschapt hy geluk, en geen gevaer.220-21

Mevrou, het gaet voor wint. wy bootschappen u zegen,

En vreught en voorspoet, recht gelijk het is gelegen.222-23

O jongeling, ontdek ons daetlijk eerst vooral224

Of Herkles levendigh zijn vrou 't huis komen zal.

Ik liet hem levendigh, gezont en vry van rouwe.226

In 't vaderlant, of in barbarische landouwe?227-vgl.

Hy bout outaeren, by d'Eubeesche kaep aen zee,

Ten dienst van Jupiter te Ceneus, slaght'er vee,228-29

En offerhande, en wydt hem wijn en korenschoven.229-30

Uit kracht van kerkbelofte, of raet der goôn van boven?231

Beloftes halve, als een verwinner van het lant

Der vrouwen, die gy ziet, gevangen met zijn hant.233

By Jupiter, van waer? wie zijn deze onbekenden?234

Indienwe recht zien, zy beschreien haere elenden.

Hy streekze tot zijn' buit, ten offer voor de goôn,236

Verdelgende Eurytus gebiet, en stadt, en troon.237

Most hy, om deze stadt te winnen en verpletten,

Zijn wederreis naer huis zoo lang ter zijde zetten?

Geensins. den meesten tijt, al viel de tijt u lang,240

Heeft hy in Lydie gesleeten door bedwang,241

Niet vry, maer als verkocht, lijfeigen daer ter stede.242

Mevrou, versteur u niet om zulk een harde rede.

Jupijn alleen is zelf hier eenige oirzaek af.243-44

Hy was aen Omfale verkocht, tot zijne straf,245

En sleet'er 't gansche jaer, gelijkwe van hem hoorden.246

Dus veel versmaetheên uw' gemael zoo vreeslijk stoorden,247

Dat hy met eede zwoer den stichter van dit quaet248

Met kinderen en vrouwe, uit ingekropten haet,

In slavernye wech te voeren uit den lande.

Dees eedt was niet vergeefs: want hy, door offerhande251

Geloutert, worf een heir, en vloogh, bezweet van stof,251-52252

Naer Eurytus gebiet en stadt; naerdien dit hof253

Een eenige oirzaek was van zulk een bitter lijden:254

Want Herkles in zijn hof ontfangen, na lang strijden,255

Gelijk men naer gewoonte onthaelt een' ouden gast,256

Wert met veel schimp en smaet geterght, en aengetast

Heel fors op deze wijs: hy zou 't geweer genieten,

Dat onontvlughtbaer was, en evenwel met schieten258-59

Verwonnen worden, in 't hanteeren van den boogh,

Door zijne kinders, en, gelijck een slaef, in 't oogh261

Van alleman, geplaeght, veel leet en smaet verdraegen.261-62

In 't endt dorst Eurytus hem van de maeltijt jaegen,

En dronken, elk ten schimp, wechstooten uit de poort.264

Om dien geleden hoon verbittert en gestoort,

[Toen Ifitus de zoon, in der Tyrintren hoeken,

Zijn paerden, afgedwaelt van anderen, quam zoeken]266-67267

Grijpt hy dien vyant aen, verbystert van verstant,268

En ploft hem van den trans des torens in het zant.269

Jupijn, de koning van de goôn, hierom ontsteeken,

Verstiet, verkocht hem, die door list en looze streeken271

Noit mensch dan Ifitus alleen hadde omgebroght:271-72

Want zoo hy, voor de vuist, zijn wraek hadde uitgewrocht,273

Jupijn zou billijk een gerechte wraek verschoonen:274

Want godtheên nimmer spijt beminnen. maer de zoonen275

Van Eurytus, te trots, en bits en los van mont,276

Gevoelen hunne straf, gedoemt in Plutoos gront.277

De burgery komt hier in slaverny gedreven,278

En deze, die gy ziet, vervielen, uit een leven279

Vol voorspoet, in elende, en koomen hier door last

Van uwen heere en man. 'k heb nu, gelijk het past,

Mijn' plicht voltrokken. gy zult Herkles komst verwachten,281-82282

Zoo dra de zuivring en het dankbaer offerslaghten283

Gewijt is aen Jupijn, den godt van dat gebiet,284

Voor 't winnen van de stadt: want wat gy hoort of niet,

Zijn wederkomst is 't liefst' dat uw gemoedt kan streelen.285-86

O koningin, uw hart verquikt in alle deelen,287

Door deze tyding, en de vrouwen, die gy ziet.

't Is billijk datme dit tot blyschap na verdriet

Gedy, dewijl mijn man zijn wraeklust nu volkomen290

Met recht heeft uitgevoert: maer echter staet te schroomen,

Indien men 't overweegh, dat dien manhaften heer

Een onheil wedervaer': want mijn gemoedt, heel teêr,293

Wert van medoogenheit bestreden, ô vriendinnen,

Toen ik dees vreemden zagh, eerst vry, gelijk slavinnen,295

Van huis en ouderen en 't lieve vaderlant

Verstooten, sukkelen in dien bedroefden stant.297

Jupijn, behoeder voor elende en droeve dingen,

'k Wensch datge nimmer met mijn zaet dus om mooght springen;299

Ten minste, lust het u, geensins terwijl ik leef:300

Want deze ziende, is 't vreemt dat hier mijn hart om beef?301

Rampzaligh kint, wie zijtge, een maeght, of een getroude,302

Of moeder? want wat uw natuur belangt, ik houde303

U een onnoosle, die uw onheil niet verstaet,304

Maer edel zijt van aert. ô Lichas, uit wat zaet305

Is deze uitheemsche maeght? wie was het, die haer teelde?

Wie was de moeder? wie de vader, eerst in weelde?307

Ay zeghme dit: want 'k heb medoogen eerst met haer,308

Die wel de wijste schijnt aen opzicht, en gebaer.309

Wat weet ik 't? z'is misschien uit slechten niet gesproten.310

Is zy van Eurytus niet een van 's konings loten?311

z'Isme onbekent. 'k Heb haer zoo scherp niet ondervraeght.

Heeft geene reisgenoot van haeren naem gewaeght?

In 't minste niet: want ik verrecht mijn werk met zwijgen.

Nu zeghme, elendige, spreek zelf, om licht te krijgen:315

Want dit's ook jammer dat men niet zijn herkomst kent.316

Zy breidelt haere tong, en is doorgaens gewent

Niet laegh te spreeken, noch op stam en staet te stoffen,317-18

Maer droef te klaegen, om d'elenden, die haer troffen,319

En schreide, sedert zy het vaderlant verliet.

Het avontuur, dat haer zoo jammerlijk verstiet,321

Valt lastigh, en vereischt dat wy dien rou verschoonen.322

Ontslaze dan. zy ga by haer die binnen woonen,323

Of waer 't heur lust. 'k wil niet dat iemant ramp op ramp323-24

En onheil, by mijn schult, op d'andre elenden klamp.324-25

Zy leedt alreê genoegh. nu treênwe t'zaemen binnen.

Bestel al watge wilt. ik zal, om tijt te winnen,

In 'thof bestellen al wat noodigh wort geacht.327-28

Ay blijf een poos alleen. laet deze gaen, en wacht329

Tot dat ik melde 't geen u nimmer quam ter ooren,

En wie gy inhaelt, en wat noodigh zy te hooren.331

Waerom verletge my?

Gy hebt niet vruchteloos gehoort uit mijnen mont,

Al wat ik u verhaelde, en nu noch zal ontvouwen.333-34

Begeertge dat de mans het hooren, of de vrouwen,

Of alle beide dit uit uwen mont verstaen?335-36

Laet vrouwen buiten, en de mannen binnen gaen.337

Zy gaen alreede heen. wy luisteren nu gaeren338

Naer 't geen u raetzaem dunkt ons wijder t'openbaeren.339

Dees knaep verhaelde u niet waerachtighs in der daet.340

Hy broght u flus niet goets, of brengt nu enkel quaet.341

Hoe spreektge zoo bedekt? gy dient het uit te leggen.342

Ik hoorde dezen gast by veel getuigen zeggen,343

Dat Herkules, uw man, het sterke Echalia344

En 't hof van Eurytus verdelghde, om zulk een ga

Te winnen; maer alleen de liefde van de goden345-46

Hem heenedreven, door bedwang van hun geboden,

In dienst van Omfale; naerdien hy t'onverwacht

Den zoon van Eurytus door list hadde omgebraght,

En van den torentrans geslingert naer beneden.346-50

Nu lochent hy 't rond uit, verdraeiende de reden,351

Waerom hy Eurytus verdelghde, en rijk en stadt.

Toen dees hem Iöle, zijn telgh, geweigert had,353

Bestreet hy 's konings lant, benam den vader 't leven,

En nu komt Herkles met dees dochter herwaert streven,

En zentze u hier in 't hof, geensins gelijk slavin,

Maer overmidts hy blaekt en brant van haere min.

Mevrou, my docht geraên vrypostigh u te melden358

Al 't geen Trachiners op het merktvelt elk vertelden,

Een overtuiging des geveinsden door de faem.359-60

Dit 's waer, al klinkt het in uw oore onaengenaem.

Wee my elendige! waer ben, wat doe ik langer?

Van welk een huispest gaet dit hof nu heimlijk zwanger!

Och ongelukkige! dees naemelooze spruit

Ziet Eurytus gedaente en aert ten oogen uit,

Al zwoer de leitsman met een' hoogen eedt vermeeten

Geensins te konnen raên hoe deze wert geheeten,

Noch min dat Iöle de naem was, dienze droegh.364-68

Och of de plaegh met recht niet alle onvroomen sloegh,

Maer die, geveinst van aert, den vroomen laegen leggen!369-70

Helaes, wat gaet ons aen? wat zal men doen, of zeggen?

Hoe staenwe door dees maer verslaegen en ontstelt!

Ga heene, en ondervraegh. hy zal u, met gewelt373

Geperst, de waerheit van de zaeke naekt ontkleeden.

Wy gaen dan heene: want gy spreekt niet buiten reden.375

Wy toeven hier een wijl, ten dienst van uw gezagh.376

Houdt stant: de knaep komt ongedaghvaert voor den dagh,

En uit den huize treên.

Dat ik verkunschappe aen uw' man in 't wederkeeren?

Gy zult niet licht van hier uit Trachin heenegaen,380

Ten zywe ons onderling gesprek van vooraf aen

Hervatten op een nieu.

Hier ben ik. vraeg, mevrou.

Geensins, dat weet Jupijn, is 't my slechts wel bewust.384

Wat voor een vroumensch brengt gy mede op deze kust?385

Een rechte Eubeesche vrou, doch 'k weet niet wie heur baerde.386

Zie herwaert. weetge niet, noch kentge niet de waerde

Van my, die met u spreek?

Zegh op, zoo gy verstaet wat antwoort my behaegh.389

Ik spreek met Eneus bloet, een koninginne, een groote,390

Zoo mijn gezicht niet dwaelt, met Herkles bedgenoote,

Mevrouwe Deianier.392

Gy my ook kent voor vrouwe, en koningin van 't hof.393

Met reden.394

Bevint men datge haer bejegent dus boosaerdigh

En valsch?

Hoe uitertge u zoo vreemt, in 't vraegen al te dwers?397

Niet ik maer gy valt dwers.

En ben te dwaes, zoo 'k u mijne ooren langer leene.

Gy zult niet heenegaen, ten zy men eerst beleeft400

Op mijne vraegh een klaere en billijke antwoort geeft.401

Wel vraegh wat u belieft, dewijl u lust te spreeken.402

Gy brengt hier een slavin. wie is zy? uit wat streeken?403

Ik zegh, wat vraeghtge my?404

Dat Iöle deze onbekende, in slaverny405

Gevoert, de dochter is van Eurytus? laet hooren.

Maer by wat lieden, wat getuigh heeft met zijne ooren407

Dees rede uit mijnen mont gehoort en opgevat?

By veele burgers, op het ruime merktvelt, dat409

Een groote troep het hoorde.

Dat dit gehoort wiert: 't is, indien men 't uit wil leggen,

Wat anders hooren slechts in schijn: wat anders is't

Een zaek te bootschappen. dit misverstant baert twist.411-13

Wat's zeggen slechts in schijn? bezwoertge niet met eede414

Gy broght voor Herkules dees bedgenoote mede?415

Een bedgenoote voor uw' Herkles? by Jupijn,416

Mevrou, wat gast geeft hier mijn rede zulk een' schijn?417

Hier staet hy, die u hoorde ontvouwen by de schaeren,418

Dat hy, ter liefde van dees dochter, jongk van jaeren,419

De gansche stadt verdelghde, en geensins om de trou

En groote liefde tot de Lydiaensche vrou,

Dit 's kenbaer, heeft verwoest.

Want 't is geen wijsheit by een krankhooft iet t'ontdekken.423

By godt Jupijn, wiens vier en blixem op 't geberght

Van Eta weêrlicht, 'k wil, dewijl 't u wort geverght,

Dat gy dit niet verzwijght. gy zult het niet verklaeren

Aen een gestoorde vrouw, of een, die onervaeren427

Zich luttel op 't beloop van 't weereltsdom verstaet,428

Of niet begrijpt hoe ver de vrouweliefde gaet:429

Want hy waer onwijs, die, als met een' opgeheven

En sterken arm in 't perk, de min zou wederstreven:430-31

Dewijlze naer heur' lust de goôn beheerscht, ook my.432

Waerom zou Herkules een andre vrou, wie 't zy,

Beminnen meer dan my? weshalve waer 't onzinnigh433-34

En dwaes, zoo 'k mijnen man, verslingert, en aenminnigh,435

Beschuldighde, of dees vrou, die geensins my verdriet

Of leet berokkende. neen zeker, 't is zoo niet.436-37437

Indien zijn valsch berecht u steef en sterkte in logen,438

Zoo hebtge uit 's meesters borst geen goede leer gezogen,439

En leeraert, onder schijn van goet en deught, het quaet.

Zoo blijkt uwe ondeught. spreek dan waerheit in der daet:440-41

Want wat luit schendiger dan dat een vrygeboren442

Op logens wort betrapt? dus beelt u, wiltge hooren,

Niet in dat logentael voor my verborgen blijf:

Want die het zelfs uit u verstonden, zullen 't stijf445

En sterk bevestigen voor my. wat wiltge schroomen,

Dewijl 't meer quetsen zal, begint het uit te komen?447

En hooren wy 't, dat strekt tot niemants harteleet.448

Heeft Herkules zich niet aen veelen uit besteet,449

En iemant hierom leedt van my geleên voor dezen,450

Of wederwaerdigheit, of hoeft'er voor te vreezen?451

Hoewel hy hierom, krank van minne, quijnen gaet:451-52

Ik zelf heb deernis haer t' aenschouwen in dien staet,

Naerdien de schoonheit stof tot haer bederf bestelde,454

Toen hy het lant bedorf, de poorten nedervelde,

Hoe zwaer het viel, en haer vervoerde in slaverny.455-56

Dit spreeke ik rustigh heene, op datge tegens my457

De waerheit spreekt, en dit by andren weet te kleeden.

Ay luister naer mevrou: zy spreekt met goede reden.

De tijt zal 't loven, ik u gunstigh zijn hier voor.460

Lofwaerdige mevrou, terwijl ik zie en hoor461

Dat gy een mensch zijt, en in menschelijken wandel

Niet onbescheiden, wil ik u den ganschen handel462-63

Ontdekken: want het is alleens gelijk hy zeit.464

Alcides, dus op haer verslingert en misleit,465

Bestreet Echalie, en bestont haer stadt te schennen,466

En om nu ront te gaen, verboot noit dit t'ontkennen:467

Doch ik, bekommert by my zelven, waertste vrou,

Dat mijn oprecht verhael u smart aenbrengen zou,469

Vergreepme, indienge dit een misgreep wilt verklaeren.470

Dewijlwe u al de zaek nu rustigh openbaeren,471

Betoon dat gy dees vrou om uwen man alleen

En u bemint, en breng uw woorden overeen472-73

Met d'openbaere daet, aengaende uw medelijden

Met dees bedrukte vrou: want Herkles, die in 't strijden473-75

Alle andren overwon, leght onder haer gewelt

Door liefde t' haerwaert, die zijn kracht en sterkheit smelt.

'k Versta genoegh dat my dit lijdzaem staet te lijden,

En wil in dit geval niet tegens goden strijden,

Noch my verpijnigen. maer laet ons binnen gaen,480

Op datge mijnen heer verkuntschapt wat voortaen481

Ik u beveel, met een hem levert mijne gaven,482

Tot eene erkenning der schenkaedjen, van dien braven

My toegestuurt door u: want 't is in dezen staet

Niet billijk datge bloot en ledigh heene gaet,

Naerdienge herwaert quaemt met zulk een zegestaetsi.486