Ter bruilofte van den heere Nathanael Bur,
en jongkvrouwe Sophia Beauchamp.
aant.
*
Nu wort de kroon met vreught gestelt
Op 't hooft der schoone maeght
Sophye
.
De puikbloem van het
Schoonevelt
3
[p. 690]
Luikt open door de honighbye.
2-4
5
Die leest'er zoeten nektar uit,
En Hymen schenkt met volle schaelen
Den wyn voor bruidegom en bruit,
Om hun genooden bly t'onthaelen.
Het is een dagh van vrolykheit,
10
In 't allerbloeienste der lente.
Het voorjaer, nu de winter scheit,
Brengt als een jaerelyksche rente
Zyn bloemen, ryk van verwen, voort.
13
Nathanael
begint te blaeken,
15
Als hy de liefste noemen hoort,
En ziet de roozen op de kaeken
Zoo eerbaer bloozen, nu zy ziet
Het bruitsbed reede om haer t'ontfangen,
En hoort den galm van 't bruiloftsliet,
20
En snaeren fluiten en gezangen
Haer noodigen ten stede daer
De speelgenooten haer geleiden,
En zy van deze bruiloftsschaer
Al t'ongewoon zal moeten scheiden.
24
25
Wat raet? al stortze traen op traen,
De tyt, helaes is ruim verstreeken,
De moeder eerst haer voorgegaen.
De bruigom zalze een hart inspreeken.
28
Myn liefste, zeght hy, schrik noch schroom:
30
Gy zult u morgen niet beklaegen,
Maer vrolyk schieten uit den droom:
31
Dus leer u kruis geduldigh draegen.
Gewaerdigh my uw trouwe min.
33
De trou brengt winste en zegen in.
*
Van ? - Volgens de tekst in Vondel's
Poëzy
1682 I, blz. 761.
Opschrift
: Van dit bruidspaar zijn geen biezonderheden bekend.
3
Schoonevelt:
vertaling van haar naam Beauchamp.
2-4
De rijmklank is waarschijnlik tweelettergrepig bedoeld.
13
verwen:
kleuren.
24
Al 't ongewoon:
waaraan zij in 't geheel niet gewend is.
28
een hart:
moed.
31
schieten:
plotseling ontwaken.
33
Gewaerdigh my:
sta mij genadig toe.