terug  begin  verder

Ter bruilofte van den heere Nathanael Bur,
en jongkvrouwe Sophia Beauchamp.aant.*

 
Nu wort de kroon met vreught gestelt
 
Op 't hooft der schoone maeght Sophye.
 
De puikbloem van het Schoonevelt3
[p. 690]
 
Luikt open door de honighbye.2-4
5
  Die leest'er zoeten nektar uit,
 
En Hymen schenkt met volle schaelen
 
Den wyn voor bruidegom en bruit,
 
Om hun genooden bly t'onthaelen.
 
Het is een dagh van vrolykheit,
10
In 't allerbloeienste der lente.
 
Het voorjaer, nu de winter scheit,
 
Brengt als een jaerelyksche rente
 
Zyn bloemen, ryk van verwen, voort.13
 
Nathanael begint te blaeken,
15
  Als hy de liefste noemen hoort,
 
En ziet de roozen op de kaeken
 
Zoo eerbaer bloozen, nu zy ziet
 
Het bruitsbed reede om haer t'ontfangen,
 
En hoort den galm van 't bruiloftsliet,
20
En snaeren fluiten en gezangen
 
Haer noodigen ten stede daer
 
De speelgenooten haer geleiden,
 
En zy van deze bruiloftsschaer
 
Al t'ongewoon zal moeten scheiden.24
25
  Wat raet? al stortze traen op traen,
 
De tyt, helaes is ruim verstreeken,
 
De moeder eerst haer voorgegaen.
 
De bruigom zalze een hart inspreeken.28
 
Myn liefste, zeght hy, schrik noch schroom:
30
Gy zult u morgen niet beklaegen,
 
Maer vrolyk schieten uit den droom:31
 
Dus leer u kruis geduldigh draegen.
 
Gewaerdigh my uw trouwe min.33
 
De trou brengt winste en zegen in.

*Van ? - Volgens de tekst in Vondel's Poëzy 1682 I, blz. 761.
Opschrift: Van dit bruidspaar zijn geen biezonderheden bekend.
3Schoonevelt: vertaling van haar naam Beauchamp.
2-4De rijmklank is waarschijnlik tweelettergrepig bedoeld.
13verwen: kleuren.
24Al 't ongewoon: waaraan zij in 't geheel niet gewend is.
28een hart: moed.
31schieten: plotseling ontwaken.
33Gewaerdigh my: sta mij genadig toe.
terug  begin  verder