Huigh de Groots Verlossing *.
- Aan Mevrouw Marie van Reygersberg *.
-
- Gewelt van wallen, dubble gracht,
- Ontruste
* honden,
wacht by wacht,
- Beslage poorten, ysre boomen,
- Geknars van slotwerk, breede stroomen,
- 5
- En d' onvermurwde
* kastelein
*.
- Verzekerden
* op Loevestein
- Den Grooten Huigen, buiten duchten
*
- Van in der eeuwigheit t' ontvluchten;
- Ten
* waer zijn schrandre gemalin,
- 10
- En drukgenoot en kruisheldin,
- Een eerlijke
* uitkomst had gevonden,
- En hem van lang verdriet ontbonden.
- Zy sprak: mijn lief, mijn levens licht,
- (De tranen stonden in 't gezicht)
- 15
- Zal dees spelonk u glans versmooren,
- En is u deught dit graf beschooren?
- Helaes! maer 't is vergeefs gesuft.
*
- Hier helpt geen kermen, maer vernuft.
- Mijn geest zal nu wat groots bezoeken
*.
- 20
- Terstont verandert hy in boeken.
- De schiltwacht draeght dien vetten buit
- Op hare beê voor boeken uit.
- Een vrou belacht al die haer perssen,
- En laet hen op de tanden knarssen.
- 25
- Een vrou is duizent mannen t' ergh
*.
- O eeuwige eer van Reigersbergh,
- De volgende eeuwen zullen spreken,
- Hoe ghy den Haet hebt uitgestreken
*:
- Na dat ghe op 't droef gevangenhuis,
- 30
- Gelijk Marye neffens 't kruis,
[p. 3]
-
- Uw' Bruigom
*, onder moordenaren *
- Gerekent, trooste heele jaren.
- Zoo liet de trouwe Michol
* eer
- Haer' liefsten schat met koorden neêr;
- 35
- Toen Sauls zwaerden hem bezetten
- Gelijk de jagers 't hart
* met netten.
- Aldus wert Lynceus
* ook geredt
- In zijn belegert bruilofsbedt,
- Toen zoo veel ledekanten smoorden
- 40
- In 't gruwlijk bloet der mannemoorden.
- Vergun mijn luite, dat ze speel'
- Het bergen van ons lantjuweel
*,
- In 't onweer, dat het roer vermande,
- Toen 't groote schip van Hollant strande
a .
|
a Dit vers is gemaakt in den jare MDCXXXII (als
het de Heer de Groot in zijn Vaderlant niet kon houden, en twee duizent guldens
op zijn lijf gezet waren) op 't vertrek van den zelven Heere naer Hamburg: 't
welk de poëet niet dorst te voorschijn brengen. Zie Vondels
leven *.
|
