[p. 86]  +	+  Tekst van 1644: 24 Soo veele steên besluyten uit een mondt.
Wellekomst van den Heere Huygh de Groot *, t' Amsterdam, na zijne langduurige ballingschap.  Wat zaelge wint is 't, die van 't Lelistrant *,  Den stroom op, in 't ondankbre Vaderlant  Hervoert het Delfsche * wetorakel, dat  Gekoffert *, als een kostelijken * schat, 5  Weleer de bange Maes afdrijven * quam,  Tot dat de Sein het in haer armen nam,  En zette dat geberghde * Godtskleinoot *  Met blyschap op den Koningklijken schoot  Des Allerkristelijksten * Luidewijks, 10  Die 't herbergh schonk tot glori zijnes Rijks;  Op dat het, na'et verstuiven van die wolk  Des druks, verscheen tot heil van 't vrye volk,  En 't misverstant, aenziende 's Helts gedult,  Hem weder eerde, en riep: het is mijn schult! 15       De Vader der welsprekentheid herblonk  Zoo weêr te Roome, als d'ordenloosheit stonk  Van Clodius *, die schadelijke pest  Voor 't lichaem van het algemeene best.  Het treurigh aenzicht van den Staet dat lacht. 20  De zwakke wetten voelen nieuwe kracht.  Zelf * d' ontucht * wort beschaemt van 't eerlijk licht,  Rechtvaerdigheit hout vreê door evenwicht.  De Rede stemt niets troebel, maer gezont.  Nu spreken zoo veel steên uit eenen mont. 25  Men tast niet meer in blinde duisternis.  Der burgren oirbaer * 't eenigh doelwit is;  En rept 'er ergens een van dwinglandy.  Daer ooght * men op als hiel hy Spanjes zy'.       O, Groote ziel, o zon van mijn gezangk, 30  Die weêr verrijst, na uwen ondergangk, [p. 87]     +    En ons verheught met dezen gouden dagh,  Dien Hollant wel met eere vieren magh;  Wat woorden zal de dankbare gemeent  Best * vlyen *, als de goutsmit dier gesteent, 35  Om u t' onthalen op den hooghsten trap,  Na 's kerkers ramp, na zuure ballingschap?  O stalen hart, al gloeiend hardt gesmeet!  O Groothart, met wat hemelsche magneet  Bestreek Standvastigheid uw vast gemoedt, 40  Dat het zoo heel van liefde t' onswaert woedt *,  En wraekt de weelde van een aertspaleis *,  En kust het lant, zijn strenge stiefmoêr, peis *! -          In 't einde van Wijnmaent mdcxxxi.	+  38 hemelschen. 40 heet. 42 lant en al zijn haters.