+	+  Am. ed.: 7 tabak.
Op de diepzinnige Puntdichten van den Engelschen Poët John Donne, vertaelt door C. Huigens *  a  .       Die Britse Donn',       Die Duistre zon,  Schijnt niet voor ieders oogen,  Seit Huigens, ongeloogen. 5       Die taelgeleerde Haegenaer,       Die watertant naer Kavejaer *,  Naer snoftobak *, en smooken,  Die raeuwe herssens kooken;       Maer dit is ongemeene kost, 10       't Is een banketje voor den Drost,  En voor ons kameraetje,  Het zoete Tesselschaedtje.       O, lieve Nymfje Tesselschaê,	a  In dit Gedicht lagt Vondel met Huigens, den Drost Hooft, Tesselschade, en den Secretaris Daniël Mostaert *, om datze van zulke puntdichten, die, zijns oordeels, door hunne duistere diepzinnigheden, onverstaenbaar waren, zoo veel werks maekten.
[p. 96]         Verstaeje 't niet, soo slaet'er nae, 15  Of laet het u bedieden:  Want dit zijn hooger lieden *,       Dan 't Hooge Liedt van Salomon,       Dat geen vernuft oit vaeten * kon,  Dan hooghgeleerde Smouten  a  , 20  Van langer * handt gezouten.       Maer waerom * of mijn oordeel laekt,       Het geen mijn saus, mijn Mostaert  b  , smaekt,  Die zich niet kan verzaden  Met zulleke saladen. 25       Nu, mannen, eet u zelve moe:       Gebruikt'er eek * en peper toe:  Want wy dees lekkernyen  U geenszins en benyen.	a  Den predikant Adriaen Smout, had over 't Hooglied van Salomon eenige liederen gedicht, en aen Tesschelschade gegeven; maer zij vond er den geestelijken zin met zulke vleeschelijke woorden uitgedrukt, dat se zig schaemden zulke zangen voor eerlijke ooren te zingen.  b  De dichter noemt Daniel Mostaert Sekretaris der stad Amsterdam, schrander van geest, en vrolijk van aert, zyn saus. Ook plagt P.C. Hooft hem den saus van 't gezelschap te heten; want daer hij zig liet vinden, ontbrak 't noit aen vreugd (zie P.C. Hoofts leven); dezen telde Vondel onder zijn Mecenaten, die hem in 't vertalen en dichten met hun oordeel ten dienste stonden (sie Vondels leven).