Morgenwekker * der Sabbatisten.  a    O Sabbatisten, Oproers rotten *,  Gy haelt het Troische paert * der Schotten       Met pijp * en trommel in het Rijk:  Gy trekt die laegh * der Grieken binnen, 5  En zult dit stuk te spa bezinnen.       Hoe trapt gy zelfs * u Roos * in 't slijk!  Gy offert * Edenburgh uw' zegen:  Gy brengt het bly de sleutels tegen,       Onthaelt dien schraelen nagebuur, 10  Gelijk de Slang den Scherpen Egel *,  Verstijft van koude en ijs en kegel *;       Maer dat onthael bequam haer zuur:  Want d'Egel, zonder deught te kennen,  Begon te priklen met zijn pennen 15       Het Slangevel, gemak gewent,  En wees zijn huiswaerdin met vloeken  Naer buiten, om gemak te zoeken.       O dwaze wijsheit van 't Serpent!  Dit bulderen, dit Parlementen * 20  Verslint de hooftzom met de renten	a  De dichter hekelt in deze klagte de wederspannelingen van Groot-Brittanje, die hij Sabbatisten * noemt, en in 't Rad van Avonturen zuivere * broeders.
[p. 99]         Van al uw erf en have en schat.  Hoe wort uw gout in rook verblazen!  Hoe laet gy u met dampen azen *!       Hoe draeit gy, u ten val, dit radt! 25  Met Gravekoppen af te houwen  a  ,  Een gruwelstuk u onberouwen *,       Wort meer geterght, en min gesmoort  Dees Hydre * van 't inwendigh woeden.  Dees diepe wonde is eerst aen 't bloeden. 30       Gy stookte 't vier: nu slaet het voort.  Uw yver schry in 't endt vry verder,  Verworgh de stem van uwen Herder  b  ,       En stop die Engelsche trompet:  Akteon * zit toch binnen Londen  c  , 35  Gebeten van zijn zwarte * honden,       Gelijk een hart, in 't bosch bezet.  Gy, lang gewoon uw dertle dagen,  Vielt zwak om weelde en rust te dragen:       Uw onervarentheit was blint 40  In krijgh en vrede t' onderscheien,  En hoe dit lachen gaet voor 't schreien,       Dat uit uw vesten eerst begint.  Met 's Konings out gezagh te knakken  Geraekt uw welvaert aen het zakken, 45       En aen 't verdorren, als een boom,  Van zijnen wortel afgesneden.  Men ziet, van boven tot beneden,       Een treurigheit op uwen stroom.  Gy volgt Jerusalem in 't wrijten *; 50  Daer die Zeloters * d' Edomijten *       Met schreeuwen kruiden in de stadt,	a  Dit slaet op 't onthoofden van den Graaf van Strafford *.  b  De Aartsbisschop van Kantelberg, Willem Laud *.  c  De dichter wil zeggen, dat d' Aertsbisschop, gelijk Acteon, van zijn eigen honden (de Presbyteriaensche of Puriteinsche predikanten) gebeten, te Londen in den Tour zat.
[p. 100]     +    Beschoten hof, en huis, en drempel,  Ontheilighden den zuivren tempel,       Misbruikt gelijk een storremkat *. 55  Uw predikstoelen zelfs gedyen  U tot zoo vele bateryen,       Waer uit men vier geeft op den Vorst,  En 't heiligh Recht der Majesteiten.  Helaes! dit valt een kostlijk * pleiten. 60       Gy wont hem door uw eige borst.  Uw scepterstormen, geen hervormen,  Volght Lucifers * banier in 't stormen,       Die naer zijn Scheppers scepter stont,  En, flus * noch goddelijk verengelt, 65  Zagh zijn gestalt terstont gemengelt       Van yslijkheên, geploft te gront.  Gy waert gewijt tot 's Konings zetel  En bloem: nu steekt gy als een netel,       En krielt van onkruit, wilt en woest. 70  Uw akkers, die eerst airen droegen,  Vergeten met gemak hun ploegen:       Uw degen blinkt: de ploegh verroest.  Apostolijke * Orakels * leeren  Godt vreezen, en den Koningk eeren: 75       Zoo klinkt dit nimmer faelbaer woort,  Het welk u opeischt en gevangen *:  Gy gaet nochtans zoo schelmsche gangen,       En opent u bederf * de poort,  Om rijksverraders te verrijken, 80  Die schatten uit uw schatting strijken.       Zoo rabraekt * gy uw' welstant doodt.  Nu broeders, yvert stout, als leeuwen,  En erft * die winst aen zooveel weeuwen       En weezen, als gy laet in noot. 85  Gy handelt * braef geweer * en wapen	+  Am. uitg. 60 wondt... eigen. 78 verderf.
[p. 101]     +    En scheert het zwijn; de Schot uw Schapen:       Zoo zeilt de lakenhandel voort.  't Is fijn berokt *, maer grof gesponnen,  En Jork, en Nieukasteel miswonnen *. 90       Gy leght den Amirael aen boort *:  Gy spaert geen kruit om hem te dwingen:  Maer wacht * uw kiel: zy dreight te springen:       Gy geeft geen vonk dan met gevaer  Van u, en alle uw uitgepuurden *, 95  Die 't schip van 't Rijk naer Scylle * stuurden.       Viel 's Konings vlagh uw' mast te zwaer?     Eert den Koning.	+  94 uwe. De eerste en de Am. uitg. hebben bij het onderschrift de bijvoeging 1 Petr. 2.