+  

 +  Naar de Am. uitg. van 1736. Eerste uitg. 5 in te spatten. 12 kopren. 15 gruwzaem.

Aen de Blokhuizen * van Amsterdam.

 Duo * Fulmina Belli.
 
 Gebroeders *, op den stroom, in 't Gulden * Jaer geboren
      Toen dat Trojaensche paert * de Vecht afdrijven quam;
 Toen ons een dageraet belooft was en gezworen,
      Godt zelf, geen sterflijk mensch, ons recht ter herte nam,
5
 Als uit- en inlantsch schuim gereet slont uit te spatten,
      En steden, huis en hof te zepen in een meer
 Van brant en jammeren; te schenden, en te schatten *,
      En wat naer vroomheit * aert te stooten uit hun * eer;
 O, Tweelingen des vliets, hoe zal men u begroeten,
10
      En zegenen, naerdien gij eeuwig * voor ons waekt?
 Gij staet in 't harrenas, als Reuzen op hun voeten,
      Op dat uw kopre mout tot noodtweer donders braekt,
 Salpeter, vier en vlam, al d' elementen * t zamen,
      En strijk' * van wederzij de kanten; en den stroom,
15
 Om grauw * zaem nachtgebroet, vrijbuiters, te beschamen,
      En goddeloos geweldt te sluiten voor den boom *.
 De Burger mag, naest Godt, op uw getrouwheit slapen,
      En steeken heel gerust het slagzwaert in de scheê.
 Verweerders van ons Kroon *, beschermers van ons Wapen,
20
      Ronddassen * teffens * van de Vrijheit en den Vreê,
 Met welk een naem zal stadt en volk u anders noemen,


[p. 112]

 
  +  
      Als Vreêman, naer uw' aert, en Vrijman, naer uw ampt?
 Gij Amstellanders komt, bekranst dit Paer met bloemen,
      Dat, buiten onzen wal, voor Hollandts welvaert kampt.
25
 Hoe zal de Schutterij op uwen welstandt drinken,
      Den berkemeier * dan bekranssen met een krans,
 Daer paerlen en gesteente en diamant in blinken,
      En glinstren op den Doel * met Keizerlijken glans!
 De wijn verwekt den Geest, en opent al onze aders:
30
      Dan maelt men op den disch, waer 't heilloos leger lag,
 Hoe 't water bruisde * op 't velt, wat burgertrouwe Vaders *
      Zich queten in den raet, zich troosten eenen slag
 Te wagen op de zee, te graven op de wallen:
      Wat Helden, nacht en dag, hun schildwacht, stonden uit;
35
 Wat Hopman, als een Leeuw, nu brulde om uit te vallen,
      En zegenrijk in stee te keeren met den buit.
 Beschutters van de Bank *, behoeders onzer have,
      En huizen, landt, en erf, gij lijt het nimmermeer,
 Dat Amstel, een tiran ten dienste, zweete, en slave,
40
      En voor een vrijen Staet, verkieze een wulpsen * Heer,
 Gelijk Rehabeam *, die ons met scorpioenen,
      En niet met roeden plaeg': de stramen * zijn noch versch.
 Men wiss'le geen gemak, om in benaeude * schoenen
      Te krimpen van verdriet, te treên die zuure * pers.
45
 Bewakers van den stroom, gij zult de Koei * bewaren,
      Die goudt, als boter, geeft, waerbij al 't lant gedijt,
 Wanneer de koopman melkt, en poogt den room te garen,
      Hoe blindt het onverstandt hem aengrimt, en benijt.
 Geen schalke vleiers tong beguichle * met schoon fluiten
50
      En kouten uw gezicht, en zinnen, op dat hij
 U in den slaep onthoofde, en dan gezwint aen 't ruiten *
      En rooven valle, en drijf den handel weg van 't Y.
 Deez Koei wordt u betrout, dies vatze bij den horen:
      Dat is de Horen *, daer al d' oude tijdt af tuigt,
55
 Gevult met gouden ooft, en muskadel, en koren:
 +  37 van ons have. 39 Aemstel. 40 wulpschen.


[p. 113]

 
  +  
      Dat is onze Uijer, daer de Stadt haer weelde uit zuigt;
 Geen Adel, maer een schelm, heeft lust de Kroon * der steden
      Te trappen met den hoef: zij wordt te zuur * gehaelt
 Met hondert jaren krijgs: men heeft te lang gestreden:
60
      Bewaert dit Lantjuweel *, dat over 't aerdrijk straelt.
 Bevrijt het kapitool * der vrijgevochten Staten.
      Als pijlers, op wiens * wacht zich d' Amstelaers * verlaten.
 +  Tekst: 51 muiten. 52 drijft. Eerste uitg. 62 Aemstelers.