[p. 144]

 +  

 +  Eerste uitg. 1 blintgeleefde.
Am. ed. 17 hunne.

Ter begraefenisse van den Hooghgeleerden heer Peter Schryver *.

 Hoc * virtutis opus.
 
 Nu rust de blintgeleerde * Schryver,
 Wiens onuitbluschb're letteryver
      Ons naliet maetloos schrift, en dicht,
      Daer 's mans vernuft en geest uit licht.
5
 Nu rust de vader, die de Muizen,
 De Zanggodinnen, aen 't verhuizen
      Uit Grieken *, in verlaten schijn,
      Ontfing te Leiden aen den Rijn,
 En welkomde * op zijne eige kosten.
10
 Dat schrijf met gout vry op de posten
      Van zijne poorte. Wat noch meer?
      Nu rust de ronde oprechte heer,
 Die Hoogerbeetsen, Barnevelden,
 En Grooten, Hollants grootste helden,
15
      Toen al de weerelt hen verliet,
      Vervloekte en met de voeten stiet *,
 In hunnen kerker dorst bezoeken,
 En spreeken, onder schijn van boeken,
      Waerin zy lazen, versch gedrukt,
20
      Wat valsche rechters, helsch verrukt *
 Van gout- en staetzucht *, daeglijkx brouden,
 Om 't leeushof * by den toom te houden,
      In een ondraeghb're slaverny.
      Wat postschrift * past hier nu noch by?
25
 Hier leefde, die, in scherpe tijden,
 Helt Hoogerbeets in plaet durf * snijden,
      En kraeien op zijn boet * en ban:
      Waer blijft de kroon van zulk een' man?
 Dat klonk by heeren en gezanten.


[p. 145]

 
30
 Nu sny 's helts lof met diamanten
      Op kristalijn, waeruit elk frisch
      Het hart, tot zijn gedachtenis,
 Noch rustigh *, hem ten prijs, magh laven,
 Die 's Gravenhaege met zijn Graven
35
      Vereerde, en toonde, wie zoo vroegh
      Den nacht des Heidendoms verjoegh.
 Zoo werde * 't lijk des mans gezonken *.
 De zerk magh met dit wapen pronken.
  
 Overleden 1660, den 30 van Grasmaent.