Ter eeuwige gedachtenis van den Heer Joan de Wit, Raetpensionaris van Hollant, &c.
- Ille
* velut rupes, vastum quae prodit in
aequor,
- Obvia ventorum furiis.
-
- Zoo beelt de tekenkunst De Wit af, naar het leven,
- Den mont der Staeten, die voor 't recht van Hollant sprak;
- Hy best
* zich zelven, door veel
wonderdaên bedreven
*,
- Een' Atlas
*, opgegroeit tot zulk een lastig
* pak.
- 5
- Eneas monsterde
* de daeden van zyn neven *,
- En al 't Romeinsch geslacht, volvoert met zulk een' lof,
- Door Godt Vulkaen in 't velt des beukelaers
* gedreven:
- De Wit bestelde alleen de pennen ryker stof;
- Het zy de man zich queet te water en te lande,
- 10
- En 't leven niet ontzagh te waegen op de zee;
- Of Ruwaert
*, die de kroon der Waterhelden
* spande,
- Met Britsche standaerden onthaelde
* op onze
ree;
- Of zette in lichten brant de Koningklyke vlooten;
- Of door het vreeverbont
* 't gewelt van Vrankrijk stuit.
- 15
- Maer, Burgerschutters, leyt dit hart van u doorschooten,
[p. 146]
-
- +
- Met zijn' heer broeder, waert al 't aerdryk door
beluit
*?
- Verloore
* zoonen, och, vergeltge dus uw vaders
*,
- En voesterheeren
*, die u voedden met hun bloet?
- Verdient hun trou en deught den naem van lantverraders?
- 20
- Noit wort met naberou dit zwaer verlies geboet.
-
- mdclxxii.
|
|
