Hekeldichten


auteur: Joost van den Vondel


editeur: J. Bergsma


bron: J. van Vondel, Hekeldichten. Met de aanteekeningen der ‘Amersfoortsche’ uitgave. Uitgegeven en toegelicht door Dr. J. Bergsma. W.J. Thieme & cie, Zutphen z.j. [ca. 1920].  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 2]

Huigh de Groots Verlossing aant..

Aan Mevrouw Marie van Reygersberg aant..
 
Gewelt van wallen, dubble gracht,
 
Ontruste aant. honden, wacht by wacht,
 
Beslage poorten, ysre boomen,
 
Geknars van slotwerk, breede stroomen,
5
En d' onvermurwde aant. kastelein aant..
 
Verzekerden aant. op Loevestein
 
Den Grooten Huigen, buiten duchten aant.
 
Van in der eeuwigheit t' ontvluchten;
 
Ten aant. waer zijn schrandre gemalin,
10
En drukgenoot en kruisheldin,
 
Een eerlijke aant. uitkomst had gevonden,
 
En hem van lang verdriet ontbonden.
 
Zy sprak: mijn lief, mijn levens licht,
 
(De tranen stonden in 't gezicht)
15
Zal dees spelonk u glans versmooren,
 
En is u deught dit graf beschooren?
 
Helaes! maer 't is vergeefs gesuft. aant.
 
Hier helpt geen kermen, maer vernuft.
 
Mijn geest zal nu wat groots bezoeken aant..
20
Terstont verandert hy in boeken.
 
De schiltwacht draeght dien vetten buit
 
Op hare beê voor boeken uit.
 
Een vrou belacht al die haer perssen,
 
En laet hen op de tanden knarssen.
25
Een vrou is duizent mannen t' ergh aant..
 
O eeuwige eer van Reigersbergh,
 
De volgende eeuwen zullen spreken,
 
Hoe ghy den Haet hebt uitgestreken aant.:
 
Na dat ghe op 't droef gevangenhuis,
30
Gelijk Marye neffens 't kruis,
[p. 3]
 
Uw' Bruigom aant., onder moordenaren *
 
Gerekent, trooste heele jaren.
 
Zoo liet de trouwe Michol aant. eer
 
Haer' liefsten schat met koorden neêr;
35
Toen Sauls zwaerden hem bezetten
 
Gelijk de jagers 't hart aant. met netten.
 
Aldus wert Lynceus aant. ook geredt
 
In zijn belegert bruilofsbedt,
 
Toen zoo veel ledekanten smoorden
40
In 't gruwlijk bloet der mannemoorden.
 
Vergun mijn luite, dat ze speel'
 
Het bergen van ons lantjuweel aant.,
 
In 't onweer, dat het roer vermande,
 
Toen 't groote schip van Hollant strande a.