[p. 315]
Landkarakteristiek.
De heeren Mone, J. De Saint-Genois en Lambin hebben ons mededeelingen gedaen over de spotnamen van sommige plaetsen in ons vaderland1. Zy betreffen meestal de steden en dorpen van Vlaenderen; doch er waren ook provinciale bynamen. Deze zyn niet onaerdig gebruikt in de volgende vyf rymtjens, door den heer Schayes gevonden op het schutblad van een handschrift van omtrent het jaer 1450:
Een groen raepkin,
Een vuurt2 scaepkin,
Ende den rogghenen cant3:
Dat zijn de pruesschaerts4 van Brabant.
Groote platteelen5,
Lecker morseelen6,
Ende vrouch an de banck:
Dat zijn de drijnckebuucken van Hollant.
Langhe pijcken,
Slijckeghe dijcken,
Ende den tarnwen cant:
Dat zijn de bottaerts van Zeelant.
[p. 316]
1Mone, in den Anzeiger für Kunde der Teutschen Vorzeit, 1835, bl. 299; - J. De St-Genois, in den Messager des sciences et des arts de la Belgique, 1838, p. 13; - Lambin, in het Belgisch Museum, 1, bl. 270.
2Vuurt, vurt, vort, rot, bedorven.
3Rogghenen cant, roggen brood.
4Pruesschaerts, preutsaerts, verwaenden, hoogmoedigen.
5Platteelen, schotels, fr. plats.
6Morseelen, eetstukken, morceaux.
1Snaphane, vrybuiters, roovers; nu nog by de franschen des chenapans. Erasmus spreekt er van in zyn Colloquium van de Franciscani: ‘Olim monachi nihil aliud eramus, quam purior pars laicorum: et hoc intererat inter monachum et alium laicum, quod nunc interest inter frugalem et probum virum, suis manibus alentem familiam, et inter snaphanum, es praedationum reditu jactantem sese.’
2Lacken, dartelen, wulpschen. Zie Kiliaen op het woord. Eigenlyk is lacke vuil, besmet; van lakken of laken, dat is, smetten. Voor een lak (vlek of vlak) zegt men in Braband plak, en voor gevlekt, geplakt (in Vlaenderen plek en geplekt).
