[p. 264]
Fragmenten van een oud Bybelsch gedicht.
+De joden seiden met .i. monde:
‘Man, dit wijf es vonden in hoefzonde,
Wi hebbense vonden in hoerdome.
Onse wet ghebiet dat mese verdome;Vs 4
5
Moises de prophete maket ons mare5
Daer dus een wijf vonden ware,
Die in hordome ware ghevaen,
Dat mese soude steenen zaen.
Wat secghe di, man, van der dinc,9
10
Van den wive die staet in den rinc?10
Sul wise stenen, alst es gheset?
Jane ghebiedet onse wet.’12
Onse Here andworde wel des:
‘So wie so sonder zonde hier es
15
Hi werpe den eersten an dit wijf,
Mede te steene hare sondeghe lijf.’16
Als hi dit seide si varen vervaert;
Si trecken ghemeenlike achterwaert;18
Si lieten 't wijf allene staen,
20
Die si daer brochten ghevaen.
Daromme si voeren alle woch,21
Dat daer niemen bleef hen ware noch22
Met zonden bestaen ende bevaen.
Daeromme treckeden si achterwaen.
[p. 265]
25
Onse Here seide: ‘wijf, war sijn si ghevaren,
Die jeghen di ende mi hier waren?’
+‘Die ghi den steen anne mi werpen hiet,
Si waren alle met zonden besmit,
Al gheboot mi te steenne hare wet.’
30
‘Wijf, seit hi, wert vort meer reine!Vs 30
En wes met manne nemmermeer jemine,31
Dine zonden sijn vergheven di.
Houd mijn ghebod ende dienet mi.’
Onse Here daer te blivene niet ne geert;34
35
Hi keerde in te Batanien waert,
Daer hi herberghede ende lach.
Des anderdaghes waest disendach.
's Disendaghes God, onse Here,
Met jonghers, die hem daden ere,39
40
Keerden weder ter temple wert binnen,
Daer joden hadden raet nouwe inne
In welker wijs het mochte jescien,
In wat manieren si moghen zien
Dat Jhesus mochte versleighen sijn.
45
Het ne mochte vertellen ghene tonge
Hoe dat de joden, oude ende jonge,
Pensden hoe si Jhesus mochten verslaen.
Si camen tote hem zaen ghegaen:
Si seiden: ‘man, sech ons wareit,
50
Of du God best, seg ons dine wet.50
Bestu God? ne heils ons niet,
So weitstu, man, al dat ghesciet?’
[Maria Magdalena spreekt:]
+‘Ic bem .i. besondechste wijf
Die noit in de werelt ontfinc lijf;54
55
Ghenaden, ghenaden, helech Here,
Mine sonden rouwen mi sere.
[p. 266]
Het ne was noit memen gheboren,
Mochtic, hi ne was met mi verloren.Vs 58
Ic noit den man met oghen zach
60
Mochtic vulbringhen hi met mi was.60
Ghenaden, helich Here, mine zonden rou mi zere,
Mine zonden berouwe mi.
Ic wilre of staen, dat seghic di.63
Ic ne mockte ghepeinsen no gheseggen niet,
65
Inne deide dat mi de duvel riet.65
Ghenaden, ghenaden, helich Here!
Mine zonden rouwen mi zere.
Ic was behaghel, ommate sier;68
In mi was prijs, roem ende dengier;
70
Ic hadde onwert omoedecheide,70
In mi was alle ledicheide.71
Ghenaden, ghenaden, helich Here!
Mine zonden rouwen mi zere.
Mine zonden berouwen mi,
75
Ic wilre ofstaen, dat segghe ic di.
Du seighes: hens niemen in de mesdaet,76
Maer staet hijs of, souct hire of raet,77
Hie es ol quite, comt hi te di.’78
+God, onse Here, horde altoe
80
Ten sonden die Marie zeide doe;80
Hi wiste hare wet, hi horde hare tale,
Hare gedochte becam hem wale.
Met bliden oghen hise ane zach;
Hi hief se up van daer soe lach.84
85
Dit sach Symoen, die was sijn wert,85
Hem wonderets, ende hi hadt ontwert.86
[p. 267]
Symoen seide: ‘siet wonder, siet!
Wiste dese meester dat ghesciet,Vs 88
Wiste hi des wives mesdaet wale,
90
Hine sonde niet horen hare tale,
Des wives sonden sijn so groot.
Hens niemen levende, no doot,
Wisti de sonden die soe hevet ghedaen,
Dat hise hare vergave so saen.’92-94
95
Onse Here keerde hem te Symoene waert,
Ende sprak minlike, als te sinen wert;
‘Symoen, seit hi, du heves messeit
Van desen wive, die up mi screit.98
Om dit wijf so vragic di
100
Ene zake, Symoen, andwort mi:
Of .ii. manne waren sculdich scout101
Ende sine hadden selver, no gout,102
Deen XXX d. sculdich ware
104
En tandere vc van selvere zware.....
Naer een strook perkament, schrift der XIVe eeuw, my medegedeeld door den weleerw. heer Carton, directeur van het gesticht der doof-stommen, te Brugge. De tekst heeft niets gemeens met den Rymbybel van Van Maerlant.
J.F. WILLEMS.
+Blad A, recto.
Vs 4Mese, men ze.
5Maket ons mare, verkondigt ons.
9Dinc, zaek.
10In den rinc, in den ring, voor de regtbank. Vergelyk Reinaert de Vos, vs 109, 315, 5996.
12Jane, ja zoo, ja toch.
16Mede te steene, om daermede te steenigen.
18Ghemeenlike, te samen. - Achterwaert. Het in cursyf gedrukte waert is van het perkament afgesneden. Zoo ook de volgende aldus onderscheidene letters.
21Woch voor weg, om het rym.
22Hen ware, of het en ware.
+A, verso.
Vs 30Wyf, zeide hy, leef voortaen in zuiverheid!
31Wes, wees. - Jemine, gemeine. Sommige Westvlamingen zeggen nog je voor ge.
34Niet ne geert, niet begeert.
39Jongers, apostels. Het woord is in Holland nog gebruikelyk.
50Dine wet, uwe leer, uwe gezindheid.
+B, recto.
54Die noyt. Thans zegt men die ooyt.
Vs 58Hadde het in myne magt gestaen hy zou met my verloren zyn gegaen.
60Of hy zou met my gezondigd hebben, indien ik myn wil had mogen volbrengen.
63In wilre of staen, ik wil er van afstaen, ik wil de zonde verlaten.
65Inne deide, of ik en dede.
68Behaghel, my zelven behagelyk (hooveerdig).
70Ic hadde onwert omoedecheide, ik versmaedde de ootmoed, ik was ongenadig.
71Ledicheide, luiheid.
76Hens niemen, daer is niemand.
77Staet hijs of, staet hy daer van af.
78Ol quite, al kwytgescholden, vergeven. Te di, tot u.
+B, verso.
80Hare gedachte (haer besluit om boete te doen) stond hem wel aen, was hem aengenaem (of, gelyk men oudtyds zeide, bekwaem.)
84Soe, zy.
85Wert, weerd, huiswaerd.
86Hi hadt onwert, hy was er over verontwaerdigd.
