terug  begin  verder
[p. 298]

Van den Derden Eduward, Koning van Engeland.

Het was my uit enkele aenteekeningen bekend dat 'er te Brussel een oud gedicht der XIVe eeuw bestond, handelende over de daden van Eduward den derde, koning van Engeland, tydens zyn verblyf hier te lande, in 1338 en volgende jaren1. De heer Van Wyn, wist ik, bezat er een kopy van. Dit gedicht, even belangryk voor de geschiedenis van Engeland als voor die van de Nederlanden, heb ik terug gevonden in een handschrift der bourgondische bibliotheek te Brussel, no 5753-5759: het beslaet de achttien laetste bladen van eene verzameling van vlaemsche ea latynsche kronyken, in-folio formaet, op papier, schrift der XVe eeuw, zynde eertyds het eigendom geweest van Edmond De Dinter, den historieschryver van Braband, die er met zyn eigen hand verscheidene brokken en tweemael zyn haadteeken in stelde. Later behoorde hetzelve tot de bibliotheek van het klooster Groenendael, blykens het volgende opschrift van het eerste schutblad:

Provenit liber iste ex monasterio nostro Viridis-Vallis ex parte venerabilis patris et confratris nostri domini Jacobi De Dynter, quondam prioris hujus domus, cui

[p. 299]

derelictus fuerat a germano suo magistro Ambrosio De Dynter, canonico Antwerpiensi hereditaria ad eos successione devolutus ab avo eorum magistro Edmondo De Dynter, domini Philippi ducis Burgundiae secretario, cujus liber olim fuerat, qui cathalogos ducum Brabantiae et imperatorum, qui in hoc libro sunt, studiose collegit, partemque manu propria conscripsit. En een weinig lager: Bibliothecae regiae Bruxellensis ex dono Rmi et amplissimi domini prioris et monasterii Vallis-Viridis canonicorum regularum S. Augustini in Sylva Zonia.

 

De schryver noemt zich nergens in dit gedicht; doch het blykt dat hy de zelfde dichter is als waeraen wy de Brabandsche Yeesten verschuldigd zyn, Jan De Klerk van Antwerpen. Immers wy lezen in deze Yeesten, in 't 46ste hoofdstuk van het Vde boek, ten aenzien der togten van Eduward III:

 
Diet al wille weten, vore ende na,
 
Ic rade hem dat hi ten boeke ga,
 
Daer ic dhistorie al te male
 
In hebbe gheset, redenlic wale1.

Hy woonde te Antwerpen, zie vers 108:

 
Al tAntwerpen in die stad
 
Daer ic woene, als ic thuus ben.

Hy schynt by sommige gebeurtenissen tegenwoordig te zyn geweest, en hoorde, onder andere, het gesprek van koning Eduward, toen deze vernam dat de keizer hem niet zou ter hulp komen, vers 495:

 
Doe die coninc dat vernam
 
Dat die keiser niet en quam,
 
Sprac hi aldus dese woerde,
 
Also als ic se seggen hoerde.
[p. 300]

Wel is waer, dat het laetste vers niet duidelyk genoeg is om zulks vast te stellen: er zou daertoe moeten gestaen hebben:

 
Also als ic se hem seggen hoorde.

Nu kan Jan De Klerk het door hooren zeggen van iemand anders vernomen hebben. Wat er van zy, zeker is het dat hy een tydgenoot der gebeurtenissen was, die, zoo wel in dit werk als in zyne andere schriften, volkomen geloof verdient. Hy leefde te Antwerpen toen Eduward daer verbleef, en zal voorzeker den vorst van zeer naby hebben leeren kennen. Men weet dat deze de Antwerpenaers zeer lief had, en dat hy in hunne stad verscheidene muntstukken heeft laten slagen1. In het kabinet van de heeren Geelhand te Antwerpen zag ik twee zulke stukken in zilver, een van Antwerpen en een van Brussel, door alloy, gedaente en slag, zeer gelyk aen de oude esterlings van dien tyd, en overeenkomstig de afbeelding voorkomende in A view of the silver coin and coinage of England, London 1762, in-folio, plaet 2, tegen over bladz. 22. Een gelyksoortig stuk bewaert de heer Fr. Verachter, archivarius van Antwerpen, die de goedheid gehad heeft my daervan eene nauwkeurige teekening mede te deelen. Op de voorzyde vertoont de munt het gekroond hoofd des konings met het omschrift: Monet. Nra. Antwerp. (onze munt van Antwerpen) en op de keerzyde: Bndictu (benedictum) Sit. Nomen. Dni. Nri, verders in het midden een kruis met het omschrift: Signum Crucis.

By de uitgave van het onderstaende gedicht heb ik, ter vergelyking van den tekst, gebruik gemaekt van een handschrift der XIVe eeuw der Brabandsche Yeesten,

[p. t.o. 300]



illustratie
Bladz 300.

[p. 301]

berustende ter archiven generael te Brussel, afkomstig van de abdy van Afflighem, in hetwelk het een en ander overgeschreven is uit dit vroeger opstel van Jan De Klerk. Ik zeg vroeger opstel; want, daer de schryver der Yeesten het vyfde boek van zyne brabandsche kronyk eindigt omtrent het jaer 1349, en daerin van zyn gedicht over Eduward den derde gewag maekt, zoo moet dit laetstgemelde kort na het vertrek diens konings uit de Nederlanden berymd zyn geweest.

 

J.F. WILLEMS.

[p. 302]

Van den derden Edewaert, coninc van Ingelant,
hoe hi van over die zee is comen, in meininge Vrancrijc te winnen, ende hoe hi Doernic belach.

 
Sint dat ons Here wilde wrekenVs 1
 
Smenschen sonden ende gebreken
 
Met watre, also bescreven es,
 
In den iersten boecke ser Moyses,4
5
Sone woudj voert, int gemeine,5
 
Niet wreken mit watre alleine,
 
Maer ter wraken heeft hi geset7
 
Water, vier ende dat sweert met,8
 
Daer hi dagelijcs wreket mede
10
Die sonden, in meniger stede;
 
Want God en wilt niet verdragen
 
Altoes die sonden sonder plagen;
 
Want sine groote gerechticheit
 
Brinctene ter wrakelheit14
15
Ondertusschen, als des es noot.
 
En dade sijn ontfermerticheit groot
 
Hi soude dagelijcs, ende tallen stonden,
 
Swaerlijc wreken des smenschen zonden.
 
Dat die groote Alexander,
20
Ende daer toe oic menich ander
 
Daden so grote manslacht,
 
Dat ne dede niet haers selfs cracht;
[p. 303]
 
Mer God vercoesse daer toe
 
Dat si die sonden wraken also,
25
Alse nu hier en alse nu daer.
 
Nu siet, ende merket openbaer,
 
Oft God van den iersten stonden
 
Dus gewroken heeft die sonden;
 
Wat wonder eest dan dat hi nuVs 29
30
Die sonden wreect, des vragic u,
 
Nader sonden menichfuldicheit,
 
Daer die werelt nu met ommegeit?
 
God beidde .xlij. jaer
 
Eer hi wrac sine doot swaer,
35
Over die joden, wi lesent aldus,
 
Mits eenen coninc, hiet Titus.36
 
Nu heeft God eenen verwect,
 
Daer hi die sonden mede wrect,
 
Des hi swaerlijc begint, te waren,39
40
Ende comt van over zee gevaren
 
Van daer die zonne gaet onder,
 
Daer hi gewracht heeft wonder
 
Van manslachte, sekerlike,
 
Ja ten einde van eerdrike
45
(Dats in Scotlant) ende daer toe mee
 
Neffens Vlaenderen op die zee,
 
Des gelike men voir dien
 
Herde selden heeft gesien.
 
Hets tontsiene, na minen sin,49
50
Dats noch maer es een beghin,
 
Ende datter wonder na sal volgen,51
 
God en wille sijn abolghen,52
 
Mits sire ontfermertichede,53
 
Keren van den menschede.
[p. 304]
55
Dit so heet ene prologe,
 
Daer ic u eens deels in toge
 
Die materie, die hier na
 
Volghet, also ict verstae.
 
 
 
So groet opset no so hart,Vs 59
60
Als die derde Eduwart
 
Van Yngelant heeft op geheven,
 
En vint men nerghent bescreven.
 
Dat die griecken, in ouden dagen,
 
Voir Troyen .x. jaer laghen,
65
Ende niet en consten gewinnen,65
 
Sonder veranesse van binnen;66
 
Dat van Persen coninc Cyrus
 
Wan ende strueerde aldus68
 
Tgroete rike van Babylone;
70
Dat Alexander, Philips sone,
 
Die hertoge was van Macedone,71
 
Dariuse af wan sine crone,
 
Die coninc was van al Asia
 
(Dats half erdrike, als ic verstae);
75
Dat Machabeus, die stoute man,
 
So menigen groeten strijt verwan,
 
Met luttel volcs, mids Gods gewelt,
 
Jegen volc dat was ongetelt;
 
Dat die Romeine van cleine dingen
80
Also clommen ende opwaert gingen,
 
Dat si dwongen al ertricke;
 
Dat Kaerle, oic des gelike,
 
Zassen ende Spaengen onderdede,
 
Ende brachte ter kerstenhede;
85
Dat van Bullioen her Godevaert
 
Bestoet die heilege zeevaert,
 
Ende Antiochen wan doe,
[p. 305]
 
Ende Jherusalem daer toe;
 
Dat Jan, hertoge van Brabant,
90
Die derde daer also genant,Vs 90
 
Hem verweerde also wijslike
 
Jegen den coninc van Vrancrike
 
Ende jeghen XV lantsheeren,
 
Die Brabant wouden onteeren;
95
Soe en dinct mi en gheen van desen95
 
Desen opsetten gelijc wesen,
 
Dat een man comt van over meer97
 
Getogen dus, mit eenen heer,98
 
Ende wilt Vrancrijke winnen,
100
Ende coninc sijn daer binnen,
 
Ende neemt hem titel ende wapen an,
 
Eer hier borch of stat in wan,102
 
Dit es immer wonder groot.
 
Nu so moeghedi horen, al bloot,
105
Dbegin van deser hystorien,
 
Also ic in mine memorien
 
Wel hebbe onthouden dat,
 
Al tAntwerpen in die stad,
 
Daer ic woene, als ic thuus ben.
110
God verleene mi den sin110
 
Die waerheit te seggene: wats gesciet,
 
In geesten en sal men liegen niet.112
 
 
 
Dese historie, na mijn versinnen,
 
Willic op Philipse beginnen,
115
Die groote coninc ende die scoone,
 
Die in Vrancrijck droech crone,
 
Die de twelfste is geset
 
Na Hughen, die men heet Capet,
 
Mits welken scalken Hugen
[p. 306]
120
(Also vraye historien tughen)Vs 120
 
Karels geslachte wart onterft
 
Van der croonen, ende noch derft,122
 
Dat es thoge geslachte van Brabant:
 
Dits in croniken wel bekant.
125
Dees groote Philips liet na sijn doot
 
Drie sonen, scoen ende groot,
 
Die alle drie, te waren,
 
Deene na dandre coninge waren,128
 
Die sonder oor storven alle129
130
(Dit schijnt teeken van ongevalle).
 
Een dochter hadde hi mede dan:
 
Dander Eduwaert was haer man,132
 
Van dien name also genant,
 
Die crone droech in Engelant,
135
Die qualijc met haren man droech,135
 
So dat si, om selc ongevoech,136
 
Eduwaerde haren sone nam,
 
Ende in Vrancrijc daer met quam,
 
Tote haren broeder den coninc,
140
Dien si vertrac al haer dinc,140
 
Die hare an haren man gebrac;
 
Maer, wat dat si hem vertrac,
 
Si vant daer den troost so cranc
 
Dat si moeste, an horen-danc,144
145
Weder nemen hare vaert,
 
Met haren sone tYngelant waert.
 
Ende doe sijt ter waerheit verstoet147
 
Dat haer man sette den moet148
[p. 307]
 
Dat hi haer ende tkint soude vaen,
150
So waer hise mochte beghaen,
 
Si bestaet die meeste dincVs 151
 
Die vrouwe je aneginc;152
 
Want si den raet dede dan,153
 
Dat si een deel volcs gewan,
155
Omtrent vjc ende niet mere,
 
Daer af was die meeste here156
 
Mijn heer Jan van Heinegouwe.
 
Aldus ginc doe die vrouwe
 
Te scepe al tote Dordrecht,
160
Ende seilde tEngelant waert recht.
 
Die coninc heeft die havenen dan
 
Beset, so hi alre beste can,
 
Daer hi hoopte ende hadde vernomen
 
Dat si te lande soude comen;
165
Maer God en wouds also niet.
 
Met quam een wint, diese stiet166
 
An een lant, met snelre spoede,
 
Daer die coninc was sonder hoede,168
 
Daer si op gingen al te hant,169
170
Ende wonnen al Yngelant
 
Sonder stoot ende sonder slach.
 
Dit wonder men nie en sach.172
 
Dus wrac God, dat verstaet,
 
Des conincs groote overdaet,
175
Die hi lange hadde gedreven;175
 
Want hi hadde doen nemen tleven
 
Den grave van Erffoert, ende alsoe
 
Den grave van Langcastre daer toe,176 à 178
[p. 308]
 
Om dat si wouden, sonder lette,Vs 179
180
Dat men tlant te vonnesse sette,
 
Ende in allen goeden gevoeghe,
 
Ende gheene quade moente en sloege.182
 
Dus wart die coninc gevaen doe
 
Ende oic sijn quade raed daer toe,
185
Die beide storven jammerlike.
 
Wie sach ye des gelike,
 
Dat eene vrouwe ende haer kint
 
Tconincrike van Yngelant wint,
 
Dat keiser Juliuse ontsacht,189
190
Ende des ooc noyt en hadden macht
 
Coninge van Vrancrijcke,
 
Noch ooc Scotten diegelike,192
 
Dies hen allen pijnden seere?193
 
Nu wart coninc ende heere
195
Dier vrouwen sone Eduwaert,
 
Die alder eren wel is waert,
 
Die derde daer van dien name,
 
Een stout riddre, sonder blame,
 
Wien dat dese geste toehoert
200
Alsoo ghi nu sult horen voert.
 
Om dat men selden heeft gesien
 
Aldus groet een wonder geschien,
 
So hebbic dit aldus vertogen,203
 
Om dat men sal weten mogen
205
Tcarnation, wel besunder,205
 
Men screef doen XIII hondert206
 
Ende XXIV tjaer ons Heren.
 
Ter materien willic keren.
[p. 309]
 
Doe des groets Philips iij sone,Vs 209
210
Die in Vrancrijk droegen crone,
 
Sonder oor waren gestorven,
 
Soo heeft die croon daer verworven
 
Van Valois haers oems sone,
 
Philips hiet hi oic die ghone,214
215
Want hi wouts, te dien tiden,
 
Naest sijn van der zweert siden,216
 
Ende sat coninc in rasten daer217
 
Vele meer dan xx jaer.
 
Nochtan was daer te voren
220
Hoire suster sone geboren,220
 
Die derde Eduwaert, als ic las,
 
Die ten sweerde comen was,222
 
Ende oic was, dat ghijt wet,223
 
Der croenen naere een let;224
225
Maer hi was so jonc van dagen,
 
Dat hi gheene wapene en mocht dragen.
 
Doet so verre was gedregen227
 
Dat hi der wapene mochte plegen,
 
Ende hem nature gaf gehinc,229
230
Te bedinckene alle dinc,
 
Quam hem in sijn herte te voren
 
Menege scade ende groeten thoren,232
 
Die de Scotten, sonder waen,233
 
Ende die Fransoysen hadden gedaen
235
Sinen vordren, ende noch daden,235
 
Ende wart nu also beraden
[p. 310]
 
Dat hi al dit werken soude,
 
Op dats hem God gehonnen woude.Vs 238
 
Ende ten iersten sette hi die vaert
240
Met sinen volcke ten Scotten waert;
 
Want hi pensde, in sinen moet,241
 
Haddi die onder voet,
 
Dat hi te sekerre sine vaert243
 
Nemen mochte te Vrancrijc waert.
245
Hi wan hem af ter selver tijt245
 
Meest haer lant, na menege strijt.
 
Daer belach hi mede
 
Berwijc, die groete stede,
 
Ende Sente Jans thonne tier stonde,249
250
Die hi beide slechte ten gronde,
 
Ende ander borge ende castele.
 
Daer bleef doot also vele
 
Volx, naer dat ic hoerde gewach,
 
Alse omtrent .xl. dusentach.254
255
Dus warp hi die Scotten neder,
 
Ende keerde thuuswaert weder,
 
Also bedacht, dat hi die vaert
 
Setten woude te Vrancrijc waert;
 
Want hi seggen woude, al clare,
260
Dat hi een let nare ware
 
Der vrancscher croonen, dan
 
Philips, ofte ander man.
 
Philipse heeft hi ontboden te hant,263
 
Dat hi van der cronen sine hant
265
Doe; want si hem nien bestuet;265
 
Si ware sijn verstorven guet,
[p. 311]
 
Oft dat hi dat wel wiste,Vs 267
 
Hi soude, mit coste ende mit liste,
 
Daer na staen, in allen sinnen,
270
Dat hi sijn eere soude gewinnen,
 
Dat hem scoene ende clare
 
Van sinen oem verstorven ware.
 
Philips antwoirde ende seide:
 
‘Dit doet mijns neven kinshede274
275
Dat hi mi dese ding ontboot!
 
Nu segt minen neve, al bloot,
 
Dat ic hem ane die vrancsche crone
 
Niet en bekinne eene bone,278
 
Ende dat hi des wille begheven,279
280
Oft ic loent hem, magic leven.’
 
 
 
Doe Eduwaert hadde vernomen
 
Dantwerde, die hem was comen,
 
Beghon hi te hant daer na pogen
 
Hoe dat hi soude mogen
285
Gewinnen Vrancrijcke.
 
Dits wonder sekerlike.
 
Ende om dat hi hebben woude
 
Hulpe, spraide hi van goude288
 
In dese side der zee, hier ende daer,
290
An hertoghen aen graven, dats waer,
 
An riddren, an knapen mede,
 
In Aelmaengen, te meneger steden.
 
Oic haddi, als men wel weet,
 
Van den keiser goet beheet,294
295
(Dats van Beyeren Loduwike)
 
Die geloefde, waerlike,296
[p. 312]
 
Hem bi te stane mit ghewoude,Vs 297
 
Om eene groete summe van goude.
 
Hier waren bedriveren ave299
300
Reynout van Gelre grave,
 
Ende die grave van Gulken met,301
 
Dies beide hadden te bet,302
 
Want si in dit bedrijf te samen
 
Hoechden hoirs titels namen;
305
Want deene wilt heeten hertoge,305
 
Ende dandre een marcgrave hoge,
 
Dat si in dat bedrijf gewonnen;
 
Want hem die keiser des woude onnen.308
 
Op desen troost, hebbic vernomen,309
310
Soe es Eduwaert overcomen,
 
Ende besochte dat ierste lant
 
Al tote Antwerpen in Brabant.
 
Daer ging hi op, daert menich sach,
 
Op sente Marien Magdalenen dach,314
315
Met vierdalf hondert scepen groot,
 
In dat jaer ons heren al bloot
 
XIIIc ende XXX ende achte.
 
Ende op den alder iersten nachte
 
Ontstac thuis, daer hi in sliep,319
320
Daer menich mensche toe liep.
 
Dese iiij graven brochte hi mede
 
Al tAntwerpen in die stede:
 
Van Noranthon ende van Derbi323
 
Van Suffolc ende van Sailgeberi,324
[p. 313]
325
Ende iij bisscoppe oic mit hem,
 
Cantelberge, Lincoel ende Durem.Vs 326
 
Dus es die coninc overcomen;
 
Maer hine heeft niet vernomen
 
Gereedscap, dats sonder waen,
330
Also hem was doen verstaen;
 
Want men seide, van dage te dage,
 
Dat die keiser gereed lage,
 
Als te comene met groter macht;
 
Maer anders heeft hi gedacht.
335
Die coninc dede derwaert draven,
 
Alse nu bisscoppe alse nu graven,
 
Om dat hi emmer weten woude
 
Oft hi comen soude, ofte en soude;
 
Maer en besloet dit no dat,339
340
Soe dat die coninc selve op sat,
 
Ende trac daer hi den keiser vant
 
Tote Covelenche in Overlant,342
 
Dat seker was een groot bestaen,
 
Soet mislijc moght sijn vergaen344
345
Van so groeten here, sijt seker das,
 
Als die coninc van Yngelant was;
 
Want coninc van Engelant voir dien
 
Was in dat lant selden gesien.
 
 
 
Doe die keiser dat vernam,
350
Dat die coninc van Engelant quam,
 
Ontfing hine mit groter eeren,
 
Alse betaemt selken heren.
 
Die keiser wart beraden also
 
Dat hi woude besitten doe354
355
Een keiserlike consistorie,
 
Om ene euwelike memorie.
[p. 314]
 
Daer ter stede so quamen
 
Alle die coervorsten te samen,
 
Ende menich lantshere bi hem,
360
Sonder die coninc van Behem,Vs 360
 
Die Philipse was so hout,361
 
Dat hi hem diende om dat zout.362
 
Die keiser dede, ter selver tijt,
 
Ane sijn keiserrike abijt,364
365
Dat sonderlinge dier gewant,365
 
Ende hielt sijn septre in deen hant,
 
In dander eenen appel ront
 
Van goude, daer een cruce op stont.
 
Die septre diet, alsic bevroede,369
370
Een gheesele oft eene roede,
 
Daer hi eerdrike mede dwingt;
 
Die appel ons in bringt372
 
Die ronde werelt, groot ende lanc,
 
Die hi al heeft in sijn bedwang;
375
Tcruce, dat op den appel steit,
 
Bediedt dat heilige kerstenheit,
 
Daer God omme sterven woude
 
Aent cruce, tonsen behoude;
 
Dat sweert dat men hout bloot
380
Getogen, boven sijn hoot,380
 
Bediedt dat hi, sonder hermen,381
 
Theilege kerstenheit sal bescermen,
 
Ende helpen, mit alre vreesen,
 
Ende der kerken kempe wesen,384
385
Ende elken doen gescien recht,
 
Niet bad den heere dan den knecht.
[p. 315]
 
Dus sat die keiser daer ter stede
 
In den stoel siere mogenthede,
 
Ende hielt daer een gedinge,
390
Dat groot was ende sonderlinge,
 
Des gelike dat voer dien
 
In langen niet en was gesien.
 
Daer maecte de keiser, scalc ende wijs,
 
Coninc Eduwaerde vicarijsVs 394
395
Des heilichs rijcs aldanne,395
 
Met vonnesse sier manne.
 
Derdsbisscop van Triere voerwaer
 
Wijsde doen dat vonnesse daer.
 
Nuwe wette maecte hi met,
400
Die hier namaels sijn geset.
 
Doe keerde die coninc weder
 
Tote Herken bi Halen weder,
 
Daer hi besat handelinge403
 
Een hoge keiserrike gedinge,404
405
Als scrijcx vicarijs openbaer.
 
Srijcx manne maende hi daer,
 
Ende si wijsden hem also houde,407
 
Van al dat hi manen woude.
 
Al te Mechelne quam hi na dat
410
Daer hi oic een gedinge besat,
 
Alse vicarijs des heilichs rijcx.
 
Waer hoerde noyt man desgelijcx?
 
 
 
Nu hoert .v. loye ende statute,413
 
Die de keiser daer gaf ute,
[p. 316]
415
In den stoel siere mogentheit,
 
Daer ic u af hebbe geseidt.
 
Dierste was, als ict bevande,
 
So wanneer in den duutscheu lande
 
Een duudsch coninc worde gekoren,
420
Van den genen, dier toe hoeren,
 
Oft van der meere partien,Vs 421
 
Dat hi te hant sal bevrien
 
Ende bestimmen ende beleiden
 
Des rijcs goet, sonder beiden,
425
Na confirmatie, groot no smal,425
 
Die hem die paus geven sal.426
 
Dander loy es so wanneere
 
Enich des rijcs huldenere428
 
Jegen trijcke stuint of misdoet,429
430
Om dat te cranckene, des sijt vroet,430
 
Dat hi dan, al sonder blijf,
 
Verboert sal hebben goet ende lijf.
 
Dat derde es so wannere
 
De keiser, die Roomsche here,
435
Oft sijn vicarijs, sijds gewes,
 
Dies van siere wegen machtich es,436
 
Teneger stede wille varen437
 
Omme srijcken recht bewaren,
 
Dat hem den selven volgen daer
440
Des riken huldeneren naer,
 
So waer dat hi voere vaert.
 
Diet liete bleve ombewaert.442
 
Dat vierde loy es dus geleidt:
 
Soe wie dat den anderen ontseit444
[p. 317]
445
Sal daer na den derden dach
 
Liden laten, eer hi hem machVs 446
 
Evel doen, oft enege scade;
 
Ende waert dat hier jegen dade,
 
So soude hi geacht sijn voirtan
450
Over eenen onwettegen man,
 
Ende verdeilt ende sonder wet,451
 
Ende buten allen rechte geset.
 
Dat vijfste loy es, des geloeft,
 
Soe wie dat opter straten roeft
455
Sal verboert hebben lijf ende goet,
 
Ende die den strasseneren, des sijt vroet,456
 
Huist oft hoeft, si arm of rike,457
 
Sal verboren des gelike,
 
Ende die keiser en sal hem tleven
460
Noch goet weder mogen geven.
 
Dit sijn die .v. loye waerlijc,
 
Die de vierde keiser Lodewijc
 
Uutgaf, mit grooter solempniteit,
 
Te Covelenche, als ic hebbe geseit.
 
 
465
Om dat die keiser so trage was
 
Neder comen, als ic las,
 
So moeste die coninc van Engelant
 
Verwintert bliven in Brabant,
 
Al tAntwerpen in die stede,
470
Ende sijn graven ende bisscopen mede,
 
Mit vele volcx, te waren,
 
Die int lant gesprait waren,
 
Op des keisers goet beheet,473
 
Dat hi comen soude gereet
475
Als men hadde dnuwe gras.
 
Maer doe die somer comen was
[p. 318]
 
Ende meer dan half leden, doe
 
Antwordde die keiser daer toe
 
In deser wijs sijn ontscout:Vs 479
480
Om dat hem niet en was sijn sout480
 
Volgheven, ens hem gebrac481
 
Ten dage als men hem toesprac,
 
So ware die vorwaerde te broken,483
 
Die te voren was gesproken;
485
Maer sijn lettren heeft hi gesant
 
Aen den hertoge van Brabant:
 
Want hi si srijcken huldenare,487
 
Dat hi mitten vicarijs vare,
 
Ende holpe wreken ende wederstaen
490
Donrecht, dat heeft gedaen
 
Philips den Roomschen rike,
 
Die hem seit coninc in Vrancrike;
 
Ende des gelijcs sendi mede
 
In Brabant an elke stede.
495
Doe die coninc dat vernam
 
Dat die keiser niet en quam,
 
Sprac hi aldus dese woerde,
 
Also als icse seggen hoerde:
 
‘God, die almechtege vader,
500
Doet dit om mijn goet algader;
 
Want waert dat die keiser quame,
 
Ende hem des orloochs ane name,
 
Ende ons God dan gave zege,
 
Soe soude men hem alle wege,
505
Also lange alst volc soude leven,
 
Dere van der victorien gheven,506
 
Wiese verdiende ofte wan.
 
Ooc so es hi in den ban
 
Van den heilegen stoel van Rome,
510
Also dat wi, als ict beghome,510
[p. 319]
 
Sijns te wers mochten hebben seere.Vs 511
 
Nu bevelic Onsen Here
 
Alle mijn saken, voert ende na,
 
Ende bidde hem dat hi in staden sta
515
Minen rechte ende anders niet.’
 
Nu hoert voirt wats geschiet.
 
 
 
Die coninc trac nu al te hant
 
Ane den hertog van Brabant,
 
Die siere moyen sone was,
520
Ende versochte ane hem das520
 
Van srijcx wegen, dat hi
 
Met rechte hem woude staen bi,
 
Ende donrecht helpen wederstaen
 
Dat Philips hadde gedaen,
525
Ende sijn vordren, den keiserrike,525
 
Ende sonderlinge aen Camerike,
 
Dat hi aen hem hadde gesaect,527
 
Ende sijn slot daer af gemaect,
 
Dat den rike behoert an;529
530
Ooc vermaende hijs hem dan530
 
Van maescapen, dat hi531
 
Hem helpen woude ende staen bi,532
 
Donrecht keren ende scade,
 
Die hem Philips van Valoes dade,
535
Ende des en woude bekennen niet.
 
Die hertoge hem doe beriet
 
Ende wart des te rade dan,
 
Want hi ware des riken man,538
[p. 320]
 
Dat hi ende de sine souden
540
Sriken palen helpen houden,Vs 540
 
Na dien dat hijs openbare
 
Van srijcs wegen versocht ware.
 
Oec gedachte die hertoghe mede
 
Die groote scade ende onvrede,
545
Die hem Philips, al sonder waen,
 
Daer te voren hadde gedaen,
 
Daer hi mit sinen goude root547
 
Gewan .xv. lantsheren groot,548
 
Om dat si Brabant souden ontginnen,549
550
Ende den hertoghe sijn lant afwinnen,
 
Ende dien hem bringen gevaen,
 
Daer elc van hem, sonder waen,
 
Al sine macht dede toe,
 
Des hi mit eren ontstoet doe,554
555
Des men ewelijc wel mach
 
Met rechte daer af doen gewach.556
 
Dus gerees so lanc die dinc,
 
Dat die somer zeer henen ginc.
 
Doen nam die coninc sine vaert
560
Ute Brabant te Vrankerike waert,
 
Omtrent Onser Vrouwen dach561
 
Die in de maent van september lach,
 
Doer Henegouwe ende Camersijs.563
 
Die hertoge, in deser wijs,
565
Gereede hem oic hier jegen,
 
Alse die sier manscap woude plegen,
 
Met vele heren, des zijt vroet,
 
Daer hi hem eerlijc mede loet,568
[p. 321]
 
Alse graven ende baroenen, te waren,
570
Die met hem onthouden waren,Vs 570
 
Die hertoge van Gelre quam toe,
 
Ende .ij. marcgraven also,572
 
Gulke ende Brandenborch, dat wet,573
 
Loen, Marcke, Verrenborch met,574
575
Van Catsenelboge die grave,
 
Ende van den Berge. Dese quamen ave.576
 
Die grave van Murssen quamer toe,577
 
Die here van Valkenborch alsoe,
 
Mijn her Jan Van Henegouwe,
580
Die here van Kuuc, als ict scouwe,580
 
Ende ander heren, die ic u
 
Niet en can genoemen nu,
 
Die alle quamen willichlike
 
Op Philipse van Vrancrike.
585
Die bisscop van Ludecke dan,585
 
Ende van Byhem coninc Jan,586
 
Ende van Henegouwe die grave
 
(Philips wasser oem ave):
 
Dese trocken waerlike
590
Tot Philipse in Vrancrike.
 
Al was die grave van Henegouwe591
 
Over getogen, als ict scouwe,
 
Met Philipsen, sinen oeme,
 
Hine was niet sere willecome;
595
Want Eduwaert, als ict u scrive,
 
Hadde sier suster tenen wive,
 
So dat Philips dat wel verstoet
 
Dat sijn neve droech den moet
 
Vele meer tot Eduwaerde,
600
Hoe so dat hi daer gebaerde.600
[p. 322]
 
Aldus, als ghi moget horen,
 
So trac Eduwaert voren
 
In den palen van Vrancrike,Vs 603
 
Ende die hertoge diegelike604
605
Trac uut mit groeter gewelt,
 
Tote Haspre op dat velt,606
 
Ende woude sijns volcx ontbeiden,
 
Ende oic van daer niet sceiden,
 
Hine hadde gesproken, wet wel dat,
610
Die van Camerike uter stad.
 
Gelede heeft hi hem gesant,611
 
Ende si senden, al te hant,
 
Van haren rade buten der poert,
 
Om te hoirne shertogen woert.
615
Die hertoge hi seiden doe:615
 
Want Camerike hoerde toe
 
Van rechte den Aelmaenschen rike,
 
Dat si daden groot ongelike
 
Dat si de Fransoyse onthilden,
620
Die dat rike cranken wilden;