‘Van over oude tyden was het de gewoonte by de Gentenaers van, door koopmans van tafelwild, te doen opkoopen alle de jonge kiekens, en ander wild, komende op de markten van andere steden, bezonderlyk te Audenaerde.
Het is gebeurd, op den 23 van lauwe 1438, dat er eene groote vergaderinge byeen geroepen was te Gend van alle de gedeputeerde der steden, casselryen, enz., van Vlaenderen, welke vergaderinge onvoorziens werdt bygewoond door den graef Philips den Goeden, met een groot getal edele ridders.
De Gentenaers, willende den graef luysterlyk onthalen, zonden hunne koopmans naer Audenaerde, om aldaer alle de kiekens en cappoenen ter markt op te koopen, welke alsdan door de strengheyd van het jaergetyde niet overvloedig waren. Deze mannen, komende op de Kiekemerkt, begonnen alles ten diersten op te koopen dat aldaer bevonden werdt. De audenaerdsche borgers, dit gewaer wordende, wilden hun hetzelve beletten, des te meer om dat de steden Audenaerde en Gend sedert het beleg van Calais twistig waren gebleven. Zy zeyden aen de Gentenaers: Wy konnen zeer wel zelve onze kiekens opfreeten, enz. Deze, hierover vergramd wordende, wilden zich daer tegen verzetten, zoodanig dat er eenen oploop ont-
stont, en dat men handgemeen wierd, met zoo eene woede van wederzyden, dat eenen Gentenare dood bleef en eenige andere gekwetst; de reste uyt de stad vlugtende, zonder hunne kiekens en kapoenen te kunnen mede voeren, de welke geplonderd wierden door het kleyn volk, en die van Audenaerde niet anders roepende als slaet dood! slaet dood! wy zullen voortaen onze kiekens zelve freeten! Waeruyt het woord opgekomen is van audenaerdsche kiekens of kiekefreeters.
De Gentenaers, thuys komende zonder kiekens, moesten dezelve aen de tafel van den grave gansch ontbreken; waerover de gentsche schepenen zich aen den vorst bitterlyk beklaegden, verzoekende recht, en doende aenhouden jonkr Wouter van der Meere en Beernaert van Maerke, beyde alsdan gedeputeerden van Audenaerde, en ter vergaderinge nog te Gend zynde.
Den grave, uyt Gend vertrekkende, kwam afgereysd al Audenaerde, alwaer men hem verslag deed van den voorval, hem wel onthalende met zyn gevolg op eene kostelyke maeltyd, alwaer geene kiekens ontbraken gelyk te Gend.
Den graef deed alsdan eenen brief schryven aen het magistraet van Gend, om de twee heeren van Audenaerde te ontslaen van hun gevang, hetwelk spoedig gedaen wierd.’
Getrokken uit eene handschriftelyke kronyk van B. De Rantere, en medegedeeld door Dr Van der Meersch.