[Hamburg, uit de zeventiende eeuw] De gelijkenis van den verlorenen zoon in den tongval van de stad Hamburg uit de zeventiende eeuw. Overgenomen uit: Dat nye Testament Jesu Christi D. Mart. Luth. Hamborch 1619. 11. Ein minsch hadde twe sns. 12. Unde de iüngeste van en sprack tho dem vader: gyff my, vader! dat deel der gder dat my behrt. Unde he deelde dat gudt. 13. Unde nicht lange darna sammelde de iüngeste sne alle dinck [p. 115] thosamende unde toech ferne auer veldt unde darsluest (slvest) brachte he syn gudt umme mit brassende. 14. Do he nu alle dat syne vortheret hadde, wardt eine grote dre tydt auer datslue (slve) gantze landt unde behoef an nodt to lydende. 15. Unde ginck hen unde heldt sick to einem brger dessluen (slven) landes; de schickede en up synen acker de schwyne tho hdende. 16. Unde he begerde synen bueck tho vllende mit seye den de schwyne ethen. Unde nemandt gaff en em. 17 Do quam he tho sick sluest (slvest) unde sprack: wo veel dachlners hefft min vader, de brodes de vlle hebben unde ick vorderue (vorderve) um hunger. 18. Ick will my upmaken unde tho mynem vader gahn unde tho em seggen: vader! ick hebbe gesündiget in dem hemmel unde vor dy. 19. Unde bin nu nicht mehr werth, dat ick dyn sne hete. Make my alse einen dyner dachlner. 20. Unde he makede sick up unde quam tho synem vader. Do he uerst (verst, överst) noch verne van dar was sach en syn vader unde ydt yamerde em, leep hen, unde vell em umme synen hals unde kssede en. 21. De sne uerst (verst) sprack tho em: vader! ick hebbe gesündiget in dem hemmel unde vor dy; ick bin nu nicht mehr werth dat ick dyn sne hete. 22. uerst (verst) de vader sprack tho synen knechten: bringet dat beste kleedt herur (hervr) unde tehet ydt em an, unde geuet (gevet) em ein vingerlinck an syne handt unde schoh an syne vthe. 23. Unde bringet ein gemestet kalff her unde schlachtet ydt; lathet uns ethen unde frlick syn. 24. Wente disse myn sn was dodt unde ys wedder leuendich (levendich) geworden; he was vorlaren unde ys gefunden worden. Unde huen (hven) an frlick tho syn. 25. Averst de ldeste shne was up dem velde. Unde alse he harde by dat husz qwam, hrede he dat singent unde den reyg. 26. Unde reep der knechte ein tho sick unde fragede wat dat were. 27. De seede em uerst (verst): dyn broder ys gekamen unde [p. 116] dyn vader hefft ein gemestet kalff geslachtet dat he en gesundt wedder hefft. 28.  1   Do ginck syn vader henuth unde bath en. 29. He antwerde uerst (verst) unde sprack thom vader: se! so veel iahre deene ick dy, unde hebbe dyn gebodt noch nwerle auertreden (avertreden) unde du hefst my nwerle einen bock gegegeuen (gegeven) dat ick mit mynen frnden frlick were. 30. Nu öuerst (överst) disse dyn sne gekamen ys, de syn gudt mit horen verschlungen hefft, heffstu em ein gemestet kalff geschlachtet. 31. He uerst (verst) sprack tho em: myn sne! du bist alletydt by my unde allent wat myne ys, dat ys dyne. 32. Du scholdest uerst (verst) frlyck unde gudes modes syn; wente disse dyn broder was dodt unde ys wedder leuendich (levendich) geworden; he was vorlaren unde yss wedder gefunden.   Ook in deze vertaling moet de y vooral niet als een hollandsche ij = ei worden uitgesproken, maar, volgens haar oorspronkelijken klank als ii, als een zuivere, lange i. Even als in de eerste vertaling heb ik de indeeling in verzen gevolgd, zoo als dat tegenwoordig in de hoog- en nederduitsche bijbels gebruikelijk is, en ook de interpunctie veranderd, om der duidelijkheid wille. In deze vertaling heb ik ook de hoofdletters, waarmede alle zelfstandige naamwoorden beginnen, in gewone letters veranderd.

1  Zonderling genoeg, ontbreekt in deze vertaling de eerste volzin van vers 28.