De motor raast, we glijden door het land,

een vrouw met rode schort

hangt wit wasgoed aan de lijn,

een meisje bij een hek streelt paarden,

een zwarte poes, net Lucifer, springt van een vensterbank.

 

Je wordt moe van niets, zo merk je,

en de sigaretten van je vader

ruik je achterin het meest.

Mag het raampje open?

Buiten zijn geel-groene weiden en verweg een wit spits kerkje.

 

's Avonds, zoveel later, vallen sterren op

vergeten dorpen en steden,

de meters bij het stuur zijn groen,

je moeder doet het binnenlampje aan

en zoekt naar pepermunt en drop.

 

Je kijkt naar plaatsen zonder namen

en je slaperige kop in de spiegels van de ramen.