Vroeger, zeggen grote mensen vaak,

vroeger lichtten kinderen hun pet

als meester langs een groepje kwam

en iedereen poetste iedere week

zijn oude fiets en in lange, warme zomers,

- altijd warm, altijd lang, alles oud -

zwommen we in de bocht van de rivier.

 

Zakgeld was er niet en één dag op vakantie,

kijk, en bruine foto's komen uit de kast,

we droegen nog een pofbroek en daar

waarachtig een matrozenkiel.

Het haar was kort als stoppels

de wangen rond als appels.