[p. 33]
Klacht-Lied.
Straffe Godin, die in mijn pynen
Dagelicx verheugt uw' wreet en ongenadig hert,
Die dag voor dag my siet verdwynen,
Ende my verdragen doet dees onverdiende smert,
Denckt eenmael of ghy reden
Hebt om te doen,
Denckt of uwe schoonheyt my soo moet vertreden,
My soo moet verachten, en mijn pyne voen.
Ten is soo lang niet geleden
Dat ghy my beminde meer dan al het aertsche goet,
Dat ghy my seyt dat uwe leden,
Uwe schoone leden wierden voor my opgevoet,
Nu sie ick dat de winden
My tegen gaen,
Nu kan ick uw' valsche dobbelheyt bevinden,
Die my heeft bedrogen, die my heeft verraen.
Eerst als ick was by u gekomen
Meynd' ick dat ghy wesen sout mijn aldersoetste lief,
Maer naderhant heb ick vernomen
Dat ghy van mijn herte sijt den alderwreetsten dief,
Denckt eenmael, mijn Godinne,
Of ick verdien,
Om dat ick u volge, om dat ick u minne,
Dat ghy my sout haten, dat ghy my sout vlien.
[p. 34]
Tyrannig hert, hert ongenadig,
Herte dat veel harder is dan eenen diamant,
Hert ongetrou, hert onversadig,
Herte dat niet eens en heeft in liefdens vier gebrant,
Als ghy wilt oorsaeck wesen
Van myne doot,
Als ghy uwen dienaer niet en wilt genesen,
Niet en wilt vertroosten in den lesten noot.
Aensiet voor 't lest de bitter tranen,
Die uw' minste slave voor uw' doove deure schreyt,
Om dat hy siet dat ydel wanen
Hebben gans uw' gunste van zijn herte afgescheyt:
Aenhoort de leste klachten,
Die voor u stort
Die uw' wreede schoonheit doet in min versmachten,
Die om u begraven en bedorven wort.
Segt my, Godin, meynt ghy te krygen
Meer genuchte, meer geluck in eenen rijcken man,
Die plomp en bot allom moet swygen,
En die van de wetenschap het minste niet en kan?
Hoe laet ghy u verblinden,
Mijn siel! mijn hert!
Liefde wilt alleene d'herten t'samen binden.
Die trout om den rijckdom meest bedrogen wert.
Meynt ghy dat rijckdom uwe lusten,
Uwe soete lusten kan behoorelick voldoen?
Liefste, ghy faelt; al ons wellusten
Hebben met het goet en met den rijckdom niet te doen,
Die overtreen de wetten,
Die Venus hout,
En meer op den rijckdom dan op liefde letten,
't Sal haer bee berouwen als zy sijn getrout.
[p. 35]
Hier me, Godin, als ick moet derven
Het gesichte dat mijn hert heeft doodelick gewont,
Wensch ick aen u, eer ick gae sterven,
Meer genuchte, meer geluck dan ghy u selven jont;
En als ghy u door trouwe
Aen yemant echt,
Denckt of ghy niet beter had geweest mijn vrouwe,
Ghy mijn koninginne, en ick uwen knecht.
