[p. 50]
Droom.
Lest als mijn moede sinnen
Gelaten hadden binnen
Den lieffelicken slaep,
In 't midden van mijn dromen,
Heb ick naer my sien komen
Van Morpheus eenen knaep.
Hy nam my by der handen,
En leyde my in landen,
Die ick noyt eer en sag;
Al heb ick over bergen,
Die self den Hemel tergen,
Geweest daer Roomen lag.
Ick hoorder vogels quelen,
Ick sag daer lammers spelen
En springen in de wey;
Geen Noortschen wint en raesde,
Den soeten Zephyr blaesde
Den heugelicken Mey.
Ick sag allom citroenen,
Oraignen en limoenen,
Op goude boomen staen;
Ick sag veel kleyne spruyten,
Met onbekende fruyten
En vremde vrucht gelaen.
[p. 51]
De suyver beecxkens vloeyden,
En met haer water voeyden
Het dick begrasde lant;
Veel wonderlicke bloemen,
Die niemant en kan noemen,
Vercierden elcken kant.
Geen lant en kander wesen
Soo schoon, soo uytgelesen,
Van als soo wel voorsien,
Noch daer de sonne-stralen
Haer eerste krachten halen,
Noch daer zy 's avonts vlien.
Den soeten reuck der blomen
En liet geen stancken komen,
De locht was gansch gesont;
Ick meyn dat die daer wonen
Sijn alle Goden-sonen,
Van sieckten noyt gewont.
Ick sag daer dry rivieren
Vol melck en honig swieren,
Vol suycker-soeten wijn;
Ick sag daer alle saecken,
Die konnen ons vermaecken,
Die ergens mogen sijn.
Neemt altemael de vruchten,
De blomen, de genuchten,
Die Mergillina siet,
Of die ons doen benyen
Het lant van Lombardyen,
Z'en hebben hier by niet.
[p. 52]
Ick hebbe wel gelesen,
Dat yevers placht te wesen
Een plaetse wonder schoon,
Die aen Olympi voeten,
Penei vloet quam groeten,
Maer deze spant de kroon.
Als ick daer was gekomen,
Heb ick mijn rust genomen,
Dicht nevens een rivier;
Daer hoord' ick nachtegalen
Haer soete min verhalen,
Met aengenaem getier.
Terwijl ick was gelegen,
Wierd' ick door eenen regen
Gedwongen wech te gaen;
Ick liep om wat te schuylen,
Naer d'aldernaeste kuylen,
Die ick in 't bosch sag staen.
Al was den inganck duyster,
Ick sag een licht en luyster,
In 't midden van den pat:
Ick docht, wat sal dit wesen?
Wat licht komt hier geresen
Uyt een soo doncker gat?
Terwyle mijn gedachten
Nu dit, nu dat verwachten,
Siet hier, een schoon Godin
Quam met twee brandend' oogen
Haer uyt den kuyl vertoogen,
En track my met haer in.
[p. 53]
Met dat wy binnen waren,
Ginck zy haer luyte snaren,
En gaf my die in d'hant;
Ick sey, wat sou ick spelen?
Wat wilt ghy my bevelen,
't Is boven mijn verstant?
Doch om u te betuygen
Dat ick wil altijt buygen
My onder uw' bevel,
Wilt ghy de konst my toogen,
Ick sal seer gaerne poogen
Te volgen naer uw' spel.
Doen wy soo t'samen spraken,
Hoord' ick een deure kraken,
Daer een out leelick wijf
Quam schielick uyt gesprongen,
En recht naer ons gedrongen,
En viel my op het lijf.
Zy scheurde gansch mijn leden,
En ginck met voeten treden
Mijn uytgetrocken hert:
De Nimphe niet en seyde,
Maer bitterlick beschreyde
Mijn onverwachte smert.
Terwijl ick was in pynen,
Ded' Morpheus' knecht verdwynen
Al dat ick eerstmael sag;
Ick opende mijn oogen,
Isag, ick was bedrogen,
Want ick in 't bedde lag.
[p. 54]
Segt my nu, mijn Godinne,
Die ick alleen beminne,
Die by Apollo woont,
Of al dees vremde saecken
Yet wysen my te naecken,
Is 't dat ghy 't seggen koont.
