[p. 70]
Aen Apollo.
Apollo, die mijn jeugt
Hebt opgevoet in vreugt
En onbesproken lusten,
Aenveert het leste dicht,
Dat voor u wert gesticht,
Eer ick mijn pen laet rusten.
En denckt niet dat mijn hert
Van u gescheyden wert,
Om dat ick wil verachten
De soete konst, die heeft,
Ver boven al dat leeft,
Doen vliegen mijn gedachten:
Die in het groene gras,
Daer ick veel liever was
Dan in de Princen-hoven,
Heeft mynen teeren sin
Doen branden in de min,
En mijn Thaumantis loven;
Daer ick sag menichvout
Veel Nimphen uyt het wout
En uyt de velden komen,
Die hebben eerstmael daer
Gekranst mijn jeugdig hair
Met veelderande blomen.
[p. 71]
Ick sweere by de borst,
Die mynen kintschen dorst
Met melck heeft konnen boeten;
Ick sweere by den dag,
Die eerst met eenen lach
My sag mijn vader groeten.
Ick sweere by den tijt,
Van list en pracht bevrijt,
Mijn eerst gespende jaren;
Als lispte noch mijn tong,
En wat zy sprack of song,
Maer halve woorden waren.
Waert dat mijn levens draet
Mocht gaen naer mynen raet
En naer mijn wel behagen,
Ghy waert, en anders geen,
Mijn troost, mijn vreugt alleen
Tot 't eynde van mijn dagen.
In uwen dienst, sou ick
Den lesten oogenblick
Van mynen tijt besteden;
Ghy waert my volgens weert,
Tot dat mijn levens peert
Geheel was afgereden.
Ick sou met mijn verstant,
Door menig vremde lant
Doen vliegen uw' banieren,
En menig grooten helt,
Van my noch niet vermelt,
Met soete dichten vieren.
[p. 72]
Of Aerssens hoogen geest,
Die geenen vyant vreest,
Geresen tot de wolcken;
Of Honart die bekent
Tot aen des werrelts ent
Is alderande volcken.
Cunaei grooten naem,
Op wiecken van de Faem,
Soo treffelick verheven,
Dat hy noch voor den nijt,
Die kloecke lien bestrijt,
Noch voor het graf moet beven.
Coloni, soete siel,
Die noyt Fortunae wiel
Sal laten ongeweten,
Die noyt de stomme doot
En sal in haren schoot,
Versmooren of vergeten.
Nereüs, die soo soet
De Fransche tale doet
Uyt zyne penne vloeyen,
Dat nimmermeer laurier,
Sal iewers el of hier,
Den zynen overgroeyen.
En mynen Theunemans,
Die ick met eenen krans
Noch sal omlommert vinden,
Eer Clotho, met haer hant,
Mijn siele van den bant
Des lichaems komt ontbinden.
[p. 73]
Ick souder ander by,
Die sijn van sterven vry,
En van de leste wetten,
Vervoeren in uw' hof,
En haer verdienden lof
Uw' borgers vooren setten.
Maer mits ick moede ben,
Ick offer u mijn pen,
Ick kom mijn dienst opseggen;
Mijn schuyt en mach niet voort,
Gekomen totten boort,
Daer ick aen wille leggen.
Doch, heeft u oyt behaegt
Yet dat ghy van my saegt,
Laet mynen name blyven,
Tot spijt van nyders tocht,
Soo lang als door de locht
De wolcken sullen dryven.
